Skandal w BWA

[Gość: Jedrek]

Kieleckie srodowisko artystow plastykow zawsze bylo tow.
wzajemnej adoracji a jednoczesnie sklocone i zakompleksiale.To
dobrze ze ktos z zewnatrz powiedzial pare slow prawdy .

[Gość: karczu]

Gość portalu: Jedrek napisał(a):

> Kieleckie srodowisko artystow plastykow zawsze bylo tow.
> wzajemnej adoracji a jednoczesnie sklocone i zakompleksiale.To
> dobrze ze ktos z zewnatrz powiedzial pare slow prawdy .

towarzystwo artystyczne w kc nie tylko jest zakompleksiałe,ale i
snobistyczne.nastawione złowrogo do nowego pokolenia młodych
twórców i odwracające sie do nich dupą bez słowa przeprosin,że
musimy oglądać ich zapierdziałe pośladki.wcale się nie dziwię
krytyką z ust znawcy.krytyka to preludium do nowych dzieł i
nowej weny tylko może nie tej,która powtarza się u kieleckich
artystów bo prawie od lat te same pomysły ten sam styl i dalej
nic nowego...niestety panowie i panie dotychczasowe pomysły
naprawdę nie dają nic do myślenia,nie wstrząsają i nie
wzruszają.może trzeba wyjechać, odpocząć i przemyśleć od nowa
przetarte szlaki waszego stylu...
dopuśce też młodych- naprawdę potrafią zaskoczyć!!!

Ps.Co do naszego kieleckiego kręgu starszych artystów to
zasiedziały klan...

Dlaczego skandal?

[stefan41]

Troche zimnej wody na glowy sie przyda.

Ale zeby od razu "skandal" - jak ktos ma inne zdanie i jeszcze krytyczne?

To chyba nie jest tylko przypadlosc artystow - generalnie intelektualisci
twierdza, ze sa genialni. I zawsze maja swietne samopoczucie

Stefan

[Gość: Zuza Zadowolona]

To, że ktoś odważnie i jednoznacznie ocenił tę wystawe to bardzo
dobry znak. Gratulacje dla pani Bieleckiej za odwagę poproszenia
o rzeczową oceną kogos spoza zamkniętego kręgu kieleckich
artystów. Kręgu hermetycznego i niestety, faktycznie będącego
tylko towarzystwem wzajemnej adoracji. Oczywiście, prawdziwa
sztuka krytyk się nie boi, a wszelkie zarzuty pana Madeyskiego
mogą byc potraktowane bardzo różnie: mogą byc zlekceważone
(najłatwiej, bo nie wymaga żadnego wysiłku), mogą być podstawą
do indywidualnych przemyśleń (baaardzo trudne, bo wymaga
opuszczenia utartych artystycznych kieleckich szlaków i porwania
się na "nowe"), mogą też być ostro dyskutowane w środowisku
zainteresowanych urażonych bezceremonialną krytyką, obrażonych
i "fukających". I jeszcze mocniej połączonych, jeszcze bardziej
zamkniętych, wyizolowanych. A wydawałoby się, że naturalne jest
w sztuce wywoływanie poruszenia, dyskusji, krytyki. Szkoda, że
zamiast wyciągać wnioski - konstruktywnie wykorzystane - nasi
artyści reagują (z wyjątkami na szczęście) jak rozkapryszone
dzieci, które się tylko chwali i rozpieszcza. Najważniejsze
jednak, że cos się dzieje, bo w końcu może Galeria BWA nie
będzie świeciła pustkami. Wszak - to informacja dla kieleckich
snobów - wypada wiedzieć o czym sie mówi w tzw. towarzystwie,
nie?