Mahler - ryzykowna gra

[Gość: Gość]

Chciałem jeszcze zapytać Autora recenzji jak wypadła część trzecia symfonii.

Mahler - ryzykowna gra

[Gość: Marlon Brandon]

Tekst Handzlika - ryzykowna gra
Gigantycznych rozmiarów tekst, w którym autor jak zwykle mnóstwo ma
do powiedzenia o orkiestrze, którą od lat upatrzył sobie jako tego
chłopca do bicia i zero o dyrygencie. O pardon! wspomina że dyrygent
jest autorem ciekawym przedsięwzięć - a więc wydawania lekką rączką
pieniędzy z dotacji na robienie sobie reklamy, że świetny
organizator, świetny impresario - wprawdzie obcych orkiestr i obcych
dyrygentów, ale to możemy już przemilczeć.
Marjana - dowiadujemy się od mistrza pióra - ma już swoje najlepsze
lata za sobą. Przytocki nie ma ich ani za sobą ani przed sobą, bo do
tej miary muzyka jak Marjana nigdy nawet się nie zbliży - i nic mu
nie pomogą zapraszane gwiazdy i znajomości w urzędzie
marszałkowskim. Dobrze, że dyrektor postawił teraz jasno na kasę -
własną kasę dodam, żeby nie mieć wątpliwości. Szkoda, że tej samej
jakości brakuje zespołowi. Opowiadał ostatnio bajki w Dzienniku jak
to sie świetnie zarabia w filharmonii - zapomniał tylko dodać, że
chodzi o niego samego i koncertmistrza (dla uściślenia- jednego, no
może dwóch, bo jest ci ich u nas pod dostatkiem). Reszta ma pensje
wciąż niższe niż krakowscy tramwajarze. Krakowskie doświadczenia,
drogi redaktorciu, dowodzą, że szybkie wymiany złych dyrektorów w
końcu nadchodzą, są jednak mocno spóźnione. Na dobrego dyrektora
przyjedzie jeszcze poczekać. Może także na dobrego krytyka
muzycznego z prawdziwego zdarzenia.

[Gość: szaron stołn]

Ojoj,ależ zabełkotaliśmy,co tak boli?Kiepsko gramy? Wcale nie gramy?
Ambicyjki nie spełnione,nie ten pulpicik wyśniony czy tak po prostu
komuś trzeba "dowalić" odreagowując kiepski sex,menopauzę albo korki
uliczne? Żałosne i w kiepskim stylu.

Mahler - ryzykowna gra

[Gość: bywa-lecz]

Nastawienie autora do filharmonii jako instytucji jest znane i chyba nie
powinno nikogo dziwić.
Ale między wierszami od jakiegoś czasu da się wyczytać pewne pozytywy.
Zwrócenie uwagi na cykl Wielkie Wydarzenia - to strzał w dziesiątkę.
Cykl ten (nomen omen nie jest autorstwa dyrektora tego, tylko został
przedstawiony na konferencjach poprzedniego), jest w końcu piękną wizytówką
dla FK. W końcu plakaty mają swój wyraz i zaciekawiają. Chce się zobaczyć co
jest kolejnego i przyjść posłuchać. Informacje w prasie są zauważalne i
rzetelne. To duża nowość po wszechobecnej monotonnej wizualizacji na
niebieskim tle sprzed 2-3 lat.
Da się jednak zauważyć, że to co muzycznie dobre, pojawia się w FK gościnnie.

Mahler - ryzykowna gra

[Gość: valentino]

No cóż!Kompleks nieudacznika trąbkowego nie pozwolił mu zauważyć rewelacyjnego
Mulaka-taki trębacz to skarb w zespole filharmonii.Szkoda ,że tak wrażliwe
ucho pana krytykanta nie wysłyszało że solistka śpiewała poniżej tonacji
itd,itd. Szkoooooda gaaaaadać!

[Gość: ukosem]

Ucho to trzeba mieć, by słyszeć i wysłyszeć...