Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[misself]

Często w takich sytuacjach nie chodzi o podkreślanie odrębności, tylko po prostu o przyzwyczajenie. Dawniej kobiety wychodziły za mąż wcześniej, często w ogóle nie używały swoich nazwisk. Kiedy pojawił się obowiązek szkolny, długo panna Kasia Szczotka była Szczotkówną, a Ziuta Barg - Barżanką. Wtedy wyjście za maż i stanie się -ową (Wańtuchową, Nowakową) było awansem społecznym, mężatkę postrzegano inaczej niż panienkę.

Po 30 latach bycia Kasią Szczotką nie wyobrażam sobie nagle przestawić siebie samej na bycie Kasią Nowak. Jedyna sytuacja, w której bym zmieniła nazwisko, to jeśli byłaby to zmiana na lepsze (ładniejsze, krótsze, łatwiej wymawiane i bez problemów z pisownią).

Waham się między pozostaniem przy własnym nazwisku po ślubie a nazwiskiem podwójnym - na tę decyzję jeszcze mam czas, ale w ogóle nie biorę pod uwagę przyjęcia nazwiska narzeczonego - dlatego, że kompletnie nie gra z moim imieniem, całość brzmi tak źle jak kombinacja Karol Rola i jest bardzo trudna do wymówienia.

Ciekawy jest ostatni przypadek - Małgorzaty Pająk

[Gość: motyla noga]

Czasem też okazuje się, że pozostawienie swojego nazwiska przysparza więcej kłopotów niż korzyści. - W szpitalu nie chciano mnie wpuścić do męża, bo mam inne nazwisko. W szkole, przedszkolu, kościele muszę tłumaczyć, że mam inne nazwisko niż mąż. Dziś do każdej instytucji biorę po prostu świadectwo ślubu, ale gdybym miała jeszcze raz decydować, czy przyjąć nazwisko męża, to zrobiłabym to na pewno - mówi Małgorzata Pająk.

Gdyby nawet Małgorzata Pająk przyjęła po mężu nazwisko Iksińska, to można byłoby mówić jedynie o pewnym uprawdopodobnieniu tożsamości, ale nie o jednoznacznej identyfikacji.

W szpitalu nie mają przecież możliwości sprawdzenia, czy współmałżonkiem tej konkretnej Małgorzaty Iksińskiej jest akurat ich pacjent Jan Iksiński.

Mężatka czy żona?

[Gość: Marco]

Żona bierze po mężu. Mężatka doczepia nazwisko męża.

Nie jest tak? Popatrzice po znajomych. A najlepiej nie sama odpowie napytanie: jesteś żoną czy mężatką? Co jej przez gardło przejdzie łatwiej.

Bzdura z niezmienianiem nazwiska.

[Gość: skwrk]

Artykuł totalnie zmienia kolejnośc wartości. Tu nie chodzi o podporządkowanie mężczyznom - tu chodzi po prostu o rodzinę. Rodzina ma jedno nazwisko, ono powinno łączyć, byc czymś charakterystycznym i wyróżniającym. Ewentualnie dodac podwójne nazwisko dla żony, ale to jest trochę dziwowanie totalne i takie... bycie modnym na siłę.

[Gość: Berkano]

możesz iść w drugą stronę w imię jedności rodziny, przyjmij nazwisko żony, dzieci też i po sprawie.

[Gość: Matisia]

W pierwszym malzenstwie mialam nazwisko podwojne. Potem po rozwodzie cieszylam sie zeczachowalam pierwszy czlon swojego panienskiego, aw drugim malzenstwie mam dalej dwu czlonowe nazwisko zvpierwszego malzenstwa i nikt nie dopytujecsie dlaczego. No dobrze. Ale to w Skandynawii...

[Gość: szn]

Zgadzam się w zupełności - po 2x, 30 latach używania jednego nazwiska nie wyobrażam sobie zmiany. Zostanę przy swoim nazwisku albo dołożę do niego nazwisko męża.

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: s]

Normalniejemy. Powolutku, ale normalniejemy. Byle wredne, zawistne i konserwatywne (czytaj strażnicy "moralności", "normalności" i "naturalnego" odwiecznego prawa) jednostki zajęły się sobą

[Gość: Spoxman]

Co nazywasz "normalnością"?

[Gość: kobe]

Jakoś w Niemczech, Francji, Anglli ,Holandii czy Szwecji - a więc w krajach jak najbardziej "normalnych", rzadko kto wpada tak głupi pomysł jak zostaianie przy panieńskim nazwisku. 99% kobiet po ślubie przybiera tylko nawisko męża.

[Gość: Jaaaa]

A skąd masz takie dokładne dane procentowe? Głupotą jest zmiana nazwiska po dwudziestu kilku latach. A dlaczego nie zmienić również imienia. Jeśli męzowi się nie podoba, albo inne podoba się bardziej. A już największą głupotą jest zamiana pięknego nazwiska na "bylejakie". W imię czego pytam????W imię lepszego samopoczucia samca Alfa??? Ja zostawiłam moje nazwisko panieńskie. Dzieci też je noszą! Mąż sobie dopisał, bo było ładniejsze od jego!

[Gość: gość]

a dlaczego głupim pomysłem nazywasz zostanie przy swoim nazwisku przez kobietę a nie przez mężczyznę? Jemu korona z głowy nie spadnie, gdy przyjmie nazwisko żony.

[Gość: Matisia]

I tu sie mylisz, duzy % facetow po slubie w Szwecji przybieja nazwisko zony, jesli jest fajniejsze, bez zakonczenia -sson, lub tez oboje zmieniaja nazwisko na jakies z dalszej rodziny...

[Gość: ccc]

A po co ci w ogóle ślub? Taka jakaś niepostępowa jesteś...

[misself]

Gość portalu: ccc napisał(a):

> A po co ci w ogóle ślub? Taka jakaś niepostępowa jesteś...

To pytanie chyba było do mnie - ślub jest regulacją sytuacji prawnej związku. W świetle prawa dla mojego narzeczonego jestem obcą osobą, jako żona stworzę z nim rodzinę i to ułatwi wiele spraw formalnych. I tylko dlatego kiedyś wyjdę za mąż.

[gaissa]

misself napisała:

> Gość portalu: ccc napisał(a):
>
> > A po co ci w ogóle ślub? Taka jakaś niepostępowa jesteś...
>
> To pytanie chyba było do mnie - ślub jest regulacją sytuacji prawnej związku. W
> świetle prawa dla mojego narzeczonego jestem obcą osobą, jako żona stworzę z n
> im rodzinę i to ułatwi wiele spraw formalnych. I tylko dlatego kiedyś wyjdę za
> mąż.

Się podpiszę.
A nazwisko panieńskie zostawię, chociażby dlatego, że jest wyjątkowe (tylko nasza rodzina w całej Polsce je nosi). Ewentualnie dołożę nazwisko partnera :)

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: Spoxman]

Nie ma przymusu, nikt Paniom indywidualistkom nie każe wychodzić za mąż. ;D Wtedy z pełnym przekonaniem mogą nosić swoje panieńskie nazwisko.

[gaissa]

Gość portalu: Spoxman napisał(a):

> Nie ma przymusu, nikt Paniom indywidualistkom nie każe wychodzić za mąż. ;D Wte
> dy z pełnym przekonaniem mogą nosić swoje panieńskie nazwisko.

No sorry, ale dlaczego wyjście za mąż ma się koniecznie wiązać z porzuceniem nazwiska rodowego?

[aelithe]

KOwalska z domu Kowalska ??
chyba robisz sobie jaja

[gaissa]

aelithe napisał:

> KOwalska z domu Kowalska ??
> chyba robisz sobie jaja

A kto powiedział, że Kowalska?

[Gość: gość]

aelithe napisał:

> KOwalska z domu Kowalska ??
> chyba robisz sobie jaja
Kowalski z domu Kowalski - no widzisz, a mężczyźni od pokoleń robią sobie jaja i jakoś ci to nie przeszkadza.

[aelithe]

dom kowalskich
przyjęcie nazwiska męża oznacza, że jest żoną, czyli Panią na jego włościach
a nie tylko nałożnicą, która dogadza w łożu

myślisz, że świat się zmienia

przyjęcie do domu oznaczało uznanie rangi kobiety
skoro dziś kobiety same ją obniżają

[Gość: gość]

?? a dlaczego przyjęcie nazwiska żony nie może oznaczać że jest panem na jej włościach a nie tylko "ogrodnikiem" który zastępuje wibrator?
Ogarnij się. Ranga kobiety się podnosi gdy ją jakiś facet przyjmie do swojego domu? Chcesz się dowartościować, że niby taki ważny jesteś dla kobiet? Buahahaha

[gaissa]

To klasyczne podejście męskiego szowinisty: kobieta jest według takich coś warta tylko za sprawą mężczyzny.

[aelithe]

" samiec twój wróg...
liga broni, liga radzi, liga nigdy cię nie zdradzi.."
Seksmisja

ja słyszałem to już w latach 80-tych
nie musisz powtarzać tej mantry


nie obrażaj ludzi, których nie znasz
szczególnie, że nie ustosunkowujesz się merytorycznie do wypowiedzi, tylko obrażasz cżłowieka ad personam

[Gość: gość]

daruj sobie z pisaniem rzekomej mantry. Sam napisałeś cyt. "przyjęcie do domu oznaczało uznanie rangi kobiety skoro dziś kobiety same ją obniżają" czyli wartość kobiety wzrasta gdy ma męskiego właściciela. I jeszcze dopisek, że "dziś obniżają". To jest seksizm czystej postaci i poniżanie kobiet. Takie coś wszystkie słowniki świata definiują jako męski szowinizm.

[aelithe]

nie wiem z jakiego domu pochodzisz
ale nie rozumiem co znajdujesz poniżającego dla kobiety w fakcie stworzenia wspólnego gospodarstwa domowego z mężczyzną

małżeństwo jako męski szowinizm
czy powiesz to synowi, że stały związek z kobietą i opieka nad wspólnymi dziećmi jest męskim szowinizmem

człowiek jest istotą społeczną i może rozwijać się jedynie w grupie.
skandynawowie prowadzą eksperyment zastąpienia rodziny państwem, ale jak dotąd wyniki tego eksperymentu mnie nie przekonują

[Gość: gość]

aelithe, co ty bredzisz?????? czy ktokolwiek tu komentuje sens istnienia rodziny ??? czy raczej idiotyczny zwyczaj, by tylko kobieta zmieniała nazwisko. No i jeszcze twój idiotyczny komentarz, że wartość kobiety wzrasta, gdy ma męskiego właściciela. Jakbyś miał jaja to przyznałbyś się do błędu a nie wymyślał o jakichś skandynawskich eksperymentach.

[aelithe]

czy uważasz, że jedyną możliwością dyskusji jest obrażania dyskutanta
fakt obrażenia innej osoby nie dowodzi twojej racji

nie wiem skąd wytrzasnęłaś to zdanie, że nazwisko musi być mężczyzny

ja opisałem jedynie znaczenie tradycji
wspólne nazwisko obu małżonków oznacza wspólny dom - czyli odmienne nazwisko żony oznacza odrzucenie wspólnoty , niezależnie czy tego chcesz czy nie
raczej obowiązek założenia domu ciążył na mężczyźnie - ale jeśli oboje chcą być przy nazwisku żony to dlaczego nie .
Tradycja stanowi o tym kim jesteśmy. Nie musimy być jej ślepymi niewolnikami. Ale każda zmiana zwyczaju ma swoje znaczenie. Nie tylko symboliczne.

[aelithe]

nie chodzi o nazwisko męża
chodzi o wspólny dom

w Polsce istniała określona tradycja

[Gość: gość]

aelithe napisał:

> nie chodzi o nazwisko męża
> chodzi o wspólny dom
bla bla bla
wcześniej pisałeś "KOwalska z domu Kowalska ??
chyba robisz sobie jaja" czyli czepiałeś się tego, że kobieta nie zmienia nazwiska

> w Polsce istniała określona tradycja
która była baaaaardzo wygodna wyłącznie dla facetów. Nie widzę ŻADNYCH podstaw by kontynuować idiotyczną tradycję.

[aelithe]

kto nie ma przeszłości nie będzie miał przyszłości

[Gość: gość]

aelithe napisał:

> kto nie ma przeszłości nie będzie miał przyszłości
w odniesieniu do przymusowego zmieniania nazwiska przez kobietę?
ROTFL!!!

[Gość: aaa]

haha, jasne - tylko że nie żyjemy już w czasach, kiedy mężczyzna miał włości, a kobieta służyła wyłącznie do rodzenia dzieci.

[aelithe]

obawiam się, że całkowicie nie znasz polskiej tradycji szczególnie szlacheckiej

Konkubent - słowo, które źle się kojarzy.

[Gość: bn]

Ma ono wyjątkowo pejoratywny wydźwięk. Każdemu kojarzy się z menelstwem, marginesem społecznym. Czy nie lepiej powiedzieć narzeczony lub partner?

[Gość: piokuk]

Na szczęście w sądzie nazywa się sprawy "po imieniu". Nie ma partnera (partnerki). Jest właśnie konkubent. I bardzo dobrze. Ożeniłem się w sobotę po czterech latach znajomości z przyszłą żoną. Korona mi z głowy nie spadła.

decyzja należy do nas

[Gość: Elka]

ja zostawiłam swoje panienskie nazwisko,mój mąż dodał moje do swojego i gra :) tak chcielismy,tak zrobilismy,nikomu nic do tego :)

[nanyaverey]

W ogóle to nie rozumiem, dlaczego to ma być alternatywa.
Konkubent = partner z którym żyjesz w jednym mieszkaniu bez małżeństwa, możecie być jednocześnie narzeczonymi. Narzeczony = partner, z którym oficjalnie planujecie ślub, z którym mieszkasz lub nie. Partner = odpowiednik słowa "chłopak" - "chłopak" i "dziewczyna" nie pasują do żadnej grupy wiekowej.

Jeśli mieszkacie razem, ale nie planujecie ślubu, absurdem jest mówić "narzeczony", żeby było ładniej. Jeśli jesteście narzeczonymi, dlaczego to słowo miałoby być złe?

A już absurdem jest określenie "przyjaciel" na konkubenta lub mieszkającego osobno partnera, przeważnie w starszym wieku. To mój przyjaciel, Robert, zapraszam go na Wigilię. Jaki przyjaciel skoro się kochacie i uprawiacie seks? Potem trzeba pytać, czy to partner czy naprawdę przyjaciel. Odpowiednikiem w młodym wieku jest "kolega" - słowo używane na chłopaków (partnerów) na rodzinnych imprezach okolicznościowych przez rodziców zakompleksionych faktem, że ich dzieci chodzą na randki.

[ambl]

Jaki przyjaciel skoro się kochacie i uprawiacie seks?<

Słowo 'ruc.acz' nie byłoby od rzeczy

"Narzeczony" # "konkubent"

[tanczacy.z.myslami]

moja doktorantka opowiadała mi, że o swoim narzeczonym mówi konkubent

"Konkubent" to nie "narzeczony"! Narzeczony ma zamiar się z nią ożenić, a konkubent ma zamiar się z nią nie ożenić. :)

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: leśnyludek]

ja pozostałam przy nazwisku panieńskim i czuję się z tym bardzo dobrze. Żal mi było mojego nazwiska, dwa nie wchodziły w grę, bo oba, i moje i męża, długie. Wyszłam za mąż w wieku 24 lat, w rodzinie mamy model raczej tradycyjny, mieszkam w małym miasteczku, jestem "prawie kurą domową", nigdy nie miałam problemów w szpitalu, przedszkolu czy nawet na poczcie - mówię mąż i nikt o nic nie pyta, to jakieś bzdury w tym artykule. Syn ma nazwisko ojca i też nie musiałam nigdzie udowadniać, że jestem matką. Ludzie widzą w tym same problemy, tymczasem, również ku mojemu zaskoczeniu, przez 17 lat małżeństwa ani razu nie spotkała mnie przykrość czy nieprzyjemność z tego powodu. Polecam pozostanie przy nazwisku panieńskim. A przy okazji "niemanie" nazwiska ulubionej teściowej też dobrze wpływa na samopoczucie ;)

Równe prawa Jej i Jego

[Gość: api]

Nic nie będzie musiała. Może pozostać przy swoim nazwisku, mąż może zmienić swoje dotychczasowe nazwisko na Jej, oboje mogą mieć dwuczłonowe. To samo dotyczy dzieci z tego związku. Z punktu widzenia prawa jest równouprawnienie. Od kobiety zależy jak z tego skorzysta. Doucz się zanim zaczniesz się wypowiadać i szerzyć niewiedzę.

[Gość: Luiza]

Zdaje mi się, że jakiś problem może się pojawić w kolejnym pokoleniu - jeśli dziecko odziedziczy po rodzicach nazwisko dwuczłonowe, to chyba nie mogłoby po prostu dołączyć po swoim ślubie nazwiska współmałżonka (w dodatku - też dwuczłonowego???). Mielibyśmy po kilku pokoleniach przypadki nazwisk naprawdę multiczłonowych.

[jop]

Żaden problem się nie pojawia, to jest uregulowane prawnie, można mieć najwyżej dwa. Można wybrać które.

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: ccc]

Wy baby to jednak głupawe jesteście. Tak wam się chce równouprawnienia? Proszę bardzo. Ale mąż/parner/konkubent ma takie samo. I to nie tylko w sprawie nazwiska. Nie chce mu się sprzątać - nie musi tak długo jak to JEMU nie będzie przeszkadzał syf w domu. Chce iść z kumplami (i nie tylko) na balety - JEGO prawo. Nie chce nosić tego śmiesznego kawałka metalu na palcu - nie musi, JEGO prawo. Nie chce mu się pamiętać o urodzinach, imieninach, rocznicach ślubu i innych dziwnych datach na których dziwnym trafem to wam jakoś zależy - JEGO prawo i ani słowa wyrzutu. Nie chce mu się kupować kwiatków i innych prezencików - JEGO prawo.
Bądźcie panny konsekwentne w swoim postępowaniu.

[Gość: Gópia]

Objawiła się męska inteligencja w najlepszym wydaniu!!!

[Gość: aaa]

hahahahahha, dokładnie!!! Pewnie miał ostatnio problemy z erekcją.

Jesteś ciepłą, rozgotowaną kluchą

[Gość: pi]

To jest oczywiste co piszesz o równych prawach - mąż nie musi nosić obrączki, nosi bo chce. Ja nie noszę. Mąż prawie nie sprząta, bo ma inne poczucie estetyki. Ale są rzeczy, których ja nie robię, bo nie chcę. Od męża zależy czy zrobi je sam czy nie będą zrobione. Jeśli jedno z nas chce wyjść bez drugiego - ustalamy kto i kiedy, bo mamy dzieci więc opieka jest konieczna. I nie wypytuję męża z kim i gdzie idzie. Tak samo jak On nie wypytuje mnie. Ustalamy tylko o której się zdzwonimy, żeby się o siebie nie martwić i żeby ten kto został w domu mógł spokojnie położyć się spać.
Dziwny jest Twój związek jeśli masz inaczej... bardziej chyba jesteś niewolnikiem niż mężem/partnerem... tak trochę mało męski musisz być... Nie związałabym się z taką ciepłą kluchą jak Ty.

[...]

[Gość: Mężczyzna]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

z własnym nazwiskiem bez problemów

[Gość: aaa]

Jestem mężatką od prawie 10 lat, nie zmieniłam nazwiska po ślubie. Do tej pory nie rozumiem sensu ani potrzeby takiej zmiany. Po co zmieniać? Dlaczego? Niepojęty zwyczaj. Nasze dziecko nosi nazwisko męża - postąpiliśmy zgodnie z ogólnie przyjętym zwyczajem, bo nie mieliśmy lepszego pomysłu. Żadnych kłopotów z tego powodu nie miałam. Komentarzy złych ani dobrych też nie. Na początku, ze strachu nosiłam ze sobą ksero aktu ślubu, ale nie było potrzebne do tej pory. Czasami jestem nazywana nazwiskiem męża przy różnych okazjach towarzyskich, ale się nie obrażam.

[Gość: Gość]

Wychodząc za mąż nie zmieniałam nazwiska. Mówiąc szczerze nie przyszło mi to nawet do głowy, a raczej jak i przechodziło przez myśl, to natychmiast był to mocny sprzeciw, jakbym nagle po 30 latach zycia przestała być sobą. To było 12 lat temu. Mąż tylko zapytał: "A jak będą nazywać się dzieci?" Wyszło nam, że tak jak on, bo tak prościej. Pamietam, że mąż powiedział też coś takiego, że on sam czułby się trochę nieswojo, jakbym nagle zaczęła być kimś innym.
Czesem ktoś adresuje do nas obojga kopertę tylko nazwiskiem męża. W szkole dzieci przestawiając się mówię też od razu czyją jestem mamą. Raz dopominano się o wpłatę na komitet rodzicielski, bo wpłaciłam, ale nie skojarzono tej wpłaty z nazwiskiem dziecka. Raz u lekarza z córką, byłam wpisana jako "opiekun prawnym dziecka". To wszystko jak idzie o przeżycia ze swoim nazwiskiem.
Dla dzieci jest to jedyna oczywista sytuacja. Z sytucaji szkolnych znają też podwójne nazwiska dzieci, także chłopców (połączone nazwisko ojca i matki). To dla nich jedna więcej sprawa umowna.
GENERALNIE POLECAM!!
TO BYŁA DOBRA DECYZJA!!!

p.s.
To chyba nie jest nowa moda, bo znam kilka takich kobiet 10-15 lat po ślubie.

[Gość: Niefeministka]

"natychmiast był to mocny sprzeciw, jakbym nagle po 30 latach zycia przestała być sobą. To było 12 lat temu. [...] mąż powiedział też coś takiego, że on sam czułby się trochę nieswojo, jakbym nagle zaczęła być kimś innym."
Wyszłam za mąż 35 lat temu, mając 23 lata. Dokładnie taka sama sytuacja! Nie chodziło o manifestowanie niezależności (jak twierdzi pani cytowana w artykule)! Gdybym nagle zaczęła mówić, że jestem kim innym (nazwisko męża), to czułabym się jak... kłamczucha. Ale to MOJE odczucia.
Problemy? Żadnych! (a dzieci mają nazwisko ojca, czyli mojego męża).

Ja mam 7 tys. wyników w Google

[Gość: fume]

po wywołaniu mojego imienia i nazwiska - całość jest unikatowa - nie oddam ich tak po prostu, w mojej branży rozpoznawalność jest bardzo ważna

Nowe?

[Gość: mik]

Jestem kilkanaście lat po ślubie i nie zmieniłam nazwiska. Nawet do głowy mi nie przyszło "oddawać" własne nazwisko, bo za mąż wychodzę.

tradycja

[aelithe]

W artykule Panie manipulają faktami, albo po prostu nie znają polskiej tradycji

tradycyjnie po małżeństwie kobieta zachowywała swój własny herb, przyjmowała nazwę domu męża i dodawała nazwę domu z którego pochodziła

np. Joanna Radziwiłł z domu Zamojska herbu Jelita.

nazwisko jest tradycyjnie nazwą domu, z którego człowiek pochodzi
przyjęcie domu mężczyzny przez kobietę było symbolem utworzenia wspólnego gospodarstwa domowego przez małżeństwo.

W świetle tej tradycji co symbolizuje zachowanie nazwy własnego domu??
Odrzucenie utworzenia wspólnoty z mężem. Jest to po prostu partner , z którym można się rozstać.

[Gość: A_C]

Jasne. Jadźka Burok z domu Czala, herbu bezherbowego...

[Gość: Ewa]

> W świetle tej tradycji co symbolizuje zachowanie nazwy własnego domu??
> Odrzucenie utworzenia wspólnoty z mężem. Jest to po prostu partner , z którym m
> ożna się rozstać.

Haha, jeśli to jest wyznacznikiem trwałości małżeństwa..
A tak na marginesie, obecnie mąż może przyjąć nazwisko żony i często z tego korzystają gdy jest ładniejsze. Trwałość gdzie indziej ma swoje podstawy.

[aelithe]

człowiek żyje w określonym systemie wartości, znaków i symboli

nawet otwarcie odrzucając przestrzeganie pewnych wartości , zwykle ludzie oczekują by inni ich przestrzegali

np. kobiety odrzucające instytucje małżeństwa oczekują by ich partnerzy traktowali je jak żony i ponosili odpowiedzialność za dzieci

zmiana zwyczajów następuje wolno, ale i tak jest następstwem zmiany prawa i zachowań.

Nie pisałem o tym które nazwisko należy przyjąć, ale o tym skąd się wywodzi zwyczaj.
Przyjęcie wspólnego nazwiska to znak, że ludzie tworzą wspólny dom.
Nazwisko oznacza w polskiej tradycji określenie domu.
np. Makowski ( z Makowa) , Mazowiecki ( z Mazowsza)

[Gość: aaa]

sranie w banie

Nowe obyczaje?

[buszel]

Bez jaj. Czy ja czytam gazetę z końca XIX w? Czy może Nasz dziennik...

Jaka manifestacja? Czy ktoś zgłupiał?
Czemu się nikt nie dziwi że facet nie przyjmuje nazwiska kobiety? Że śmieszne?
Dla mnie śmieszne jest zmienianie nazwiska, na nazwisko męża, bo taki zwyczaj, no jesteśmy rodziną itd. Żenada, boję się co zacofani ludzie powiedzą, więc trzeba zmienić, albo bo jeszcze się pan młody rozmyśli :) Co za chrzanienie. Jak w ogóle można pisać takie głupoty!

Po cholerę zmieniać. Nie trzeba zmieniać dowodu, paszportu, żadnych pierdół w urzędach itd.
Podwójne nazwisko to chyba jeszcze gorszy problem, długie to a i tak wszystkie dokumenty trzeba zmienić.

Jaki szpital że problem, jakie przedszkole, jakie pieprzenie o czymś że da się pogodzić rolę kobiety z karierą i żony. Jak ktoś ma problem, to jego problem. Ludzie mają problem z tym że nie lubią starych/młodych, rudnych, piegowatych itd. I co mnie to obchodzi? Co to w ogóle za bzdety. Co ma piernik do wiatraka.

"Mam podwójne nazwisko żeby był wilk syty i owca cała (w przypadku podwójnego)", czy ktoś się dziwi że facet nie ma podwójnego nazwiska, bo się ochajtał...

Masakra, weź się Gazeto puknij, razem ze swoimi polityczkami i wszystkimi innymi "kami". Co za szowinistyczny tekst. Zamiast piętnować szowinizm, to w naszym zacofanym kraju wszyscy go wspierają. Haruj głupia, rodź dzieci, rób karierę, możesz się już nawet poczuć na tyle ważna co najgorszy palant (bo przecież przynależność do męskiego rodu sprawia że spływają osiągnięcia samego Einsteina-no w końcu to facet, nie?) ale najważniejsze: NIE FIKAJ.

[Gość: m]

lubię Cię :D

[golfstrom]

> ale najważniejsze: NIE FIKAJ.
I to jest najlepsza pointa.

Poza tym co to w ogole jest za dyskusja? Prawo pozwala kobiecie na podjecie takiej decyzji. Bah! Prawo pozwala tez mezczyznie na podjecie takiej decyzji. Prawo nie wspomina nic o obowiazku konsultacji z ciotkami, sasiadami, personelem szpitala, przedszkola i parafii.

Zostalam przy swoim nazwisku

[personale]

Po slubie pozostalam przy swoim nazwisku.
Moj wybranek poczatkowo to przezywal na swoj sposob,twierdzac,ze w Polsce jest tradycja przyjmowania nazwiska meza.
Poniewaz od wielu lat mieszkam w jednym z krajow zachodnioeuropejskich,gdzie kazdy pozostaje przy swoim nazwisku i uwazam,ze tak wlasnie powinno byc,dlatego przy zmianie stanu cywilnego zdecydowalam,ze zawsze bede miec tylko swoje nazwisko.Maz to zaakceptowal i teraz nawet broni mnie,gdy spotyka sie z krytyka podjetej przeze mnie decyzji.

błąd w artykule

[Gość: m.]

Nie odnosząc się już do samej treści, chciałabym tylko zauważyć, że na stronie IJP PAN nie ma osoby nazywającej się "Małgorzata Skowronek"; jest za to p. prof. Katarzyna Skowronek: www.ijp-pan.krakow.pl/pl/nasi-pracownicy, notabene autorka książki "Współczesne nazwisko polskie". Jak widać w komentarzach, wszyscy skupiają się na doświadczeniach własnych - i bardzo dobrze, ale autorka artykułu powinna upewnić się, kogo cytuje...

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: goscLA]

my mamy trzy nazwiska i jestesmy kochajaca sie rodzina, moja zona ma swoje (panienskie) , ja swoje i moj pasierb swoje (po ojcu). Jest super , tak jest od 17 lat, w USA sa to normalne rzeczy.

[Gość: misio]

My mamy dokładnie tak samo w Polsce. Problem mieliśmy tylko raz, przy wjeżdzie do Izraela. Ale to "taki" kraj...

[Gość: goscLA]

my nie mielismy zadnych problemow nawet w Izraelu czy w Turcji lub Polsce. Co to znaczy Izrael " to taki kraj", czy potrafisz rozwinac?

[Gość: 64263246236432623]

Dobrze, że związki małżeńskie i płodzenie bachorów nie są obowiązkowe!

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: Bronio]

Wypowiedź prof. Środy jak zwykle demagogiczna i absurdalna. Pełna fobii i histerycznych uprzedzeń wobec tradycyjnego pojmowania rodziny.

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: MisiaszM]

Dziwi mnie to przywiązanie do nazwiska, doszukiwanie się umniejszania roli kobiety dlatego że musi przyjąć nazwisko męża etc. Nazwisko to tylko pewien identyfikator, powstały dla wygody i ze względów praktycznych. Przyjęty został też pewien standardowy model zmiany nazwiska i tez robi się to dla wygody. Wszelkie odstępstwa od reguły zmiany kończą się mniejszymi lub większymi kłopotami. Ciekawe jakie nazwisko będzie miało dziecko Joanny Koniecznej Czerneckiej i Jakuba Niekoniecznego Ciapatego, będzie wdzięczne rodzicom za czteroczłonowe nazwisko lub jedno z rodziców będzie się czuło fatalnie jeżeli przyjmie nazwisko drugiego rodzica.Świat idzie do przodu i zamiast utrudniać lepiej ułatwiać sobie życie. Może wpadniemy tez na to że numerowanie ulic jest lepsze od sporów i kłótni o nazwy a niezależnie jak się potoczy historia liczba zawsze będzie neutralna.

[Gość: anka]

"Przyjęty został też pewien standardowy model zmiany nazwiska i tez robi się to dla wygody."

Wymiana dowodu osobistego, prawa jazdy, paszportu, kart bankowych, wizyta w ZUS, bankach, US, informowanie ubezpieczyciela, operatora komórkowego, NFZ, zakładu pracy, itp.
Porażająco wygodne.

"Nazwisko to tylko pewien identyfikator, powstały dla wygody i ze względów praktycznych."
Skoro tak, to czemu brak zmiany na mężowskie jest takim kamieniem obrazy?

[gazeta_mi_placi]

Żyjemy w patriarchalnym społeczeństwie, żona jak rzecz - musi być podpisana nazwiskiem właściciela.

[Gość: Jajec]

Aż miło poczytać teksty mądrej Kobiety!!!

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: młody]

Gdy każde z młodych pozostaje przy swoim nazwisku to jakby to nie była żadna zmiana w życiu. Łatwo się zejść, łatwo rozejść.
Podwójne nazwiska są paskudne. Po prostu brzydkie. Rozumiem jeśli jest dużo sukcesów na koncie i jest wyraźna potrzeba rozpoznawania na pierwszy rzut oka kto to.
Nie podoba mi się ten trend.

[gazeta_mi_placi]

Zawsze możesz przyjąć wyłącznie nazwisko swojej przyszłej żony jak nie podobają Ci się podwójne.
Chyba, że masz wybitną karierę naukową na koncie i Twoje nazwisko jest już rozpoznawalne.

[nanyaverey]

Co do tego, że podwójne nazwiska są brzydkie, muszę się zgodzić - to ryzykowna sprawa. Czasami brzmią dobrze, ale muszą się zgrać. Idealnie drugie powinno być długie i dźwięczne. Jeśli pani ma na naziwsko Szczurek i wychodzi za pana Burak, nie ma wielkiego pola do popisu - albo Burak, albo Szczurek, Szczurek-Burak po prostu nie.

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[Gość: psycholog]

emocjonalne dziewice wolą być żonami swoich ojców, a mądre kobiety swoich mężów.

taka jest różnica między nieświadomą swojej głupoty niewiastą a dojrzałą kobietą,
że dojrzała kobieta wie po co i dla kogo żyje.

[nanyaverey]

Ale mężowie mają być mężami swoich ojców?

[Gość: Nikita]

Dojrzałe i mądre kobiety żyją dla siebie!!!!

[Gość: Maria]

Gość portalu: Nikita napisał(a):

> Dojrzałe i mądre kobiety żyją dla siebie!!!

Mylisz dojrzałość i pewność siebie z egoizmem i egocentryzmem - typową cechą niedojrzałych:)

[Gość: Bronio]

Socjopatka napisał :
>Wiekszosc moich przyjaciolek albo zostawilo sobie nazwisko panienskie, albo dodaly drugi czlon. Znajome kobiety, ktore przybraly nazwisko meza, sa w wiekszosci po piecdziesiatce. Czyli rzeczywiscie sie to zmienia<

Czyli jest to moda, zwyczaj coraz częściej stosowany. I dorabiana do tego ideologia słynnej pani profesor o wyzwoleniu kobiet, łamaniu patriarchatu itp to bzdura. Trwałość małżeństwa stoi na czymś zupełnie innym.
Zresztą poniżej jest jeden z najlepiej podsumowujących sprawę wpis. O poplątaniu różnych określeń i znaczeń.

Gość portalu: Maria napisał(a):

> Gość portalu: Nikita napisał(a):
>
> > Dojrzałe i mądre kobiety żyją dla siebie!!!
>
> Mylisz dojrzałość i pewność siebie z egoizmem i egocentryzmem - typową cechą ni
> edojrzałych:)

[Gość: Nikita]

Pewność siebie, egoizm i egocentryzm to typowe cechy męskie!!!!

[Gość: MarJanek]

Jan Maria???!!!

Nowe obyczaje. Nazwisko panieńskie także po ślubie

[gazeta_mi_placi]

Czemu mężczyźni czują się tak niepewni siebie, że muszą podpisywać swoją żonę swoim nazwiskiem jak worek na kapcie w szkole?