Szkoły prywatne i społeczne w Krakowie przeżywa...

[Gość: krak]

Kiedyś były zawodówki gdzie szło bydło moralno mentalne, teraz jest gimnazjum
do którego idzie każdy i mamy tego skutki. Dobrze, że ja jeszcze szedłem
starym systemem. Aha, to wina SLD.

[Gość: weteran]

Z zawodówek wychodzili fachowcy potem kończli technika wieczorowe niektórzy
potem studia - nie myl gościu pojęć jakgżeś młody

Kasa i snobizm a nie bespieczeństwo

[Gość: jony]

Nowobogaccy ze wsi myśla ,że w tych szkołach nie ma narkotyków, przemocy
nieprawda są zwłaszcza "pod szkoła"

[Gość: eeeee]

za 'moich' czasow szkoly prywatne to byly te gorsze, gdzie sie placilo i sie
dostawalo, a nauczyciele nie wymagali za wiele; teraz to sie widocznie zmienilo
skoro tak sa okupowane; no chyba, ze rodzice zdaja sobie sprawe za wczasu
(wnioskujac pewnie z autopsji), ze z ich pociech geniusze raczej nie wyrosną i
nie chca aby sie meczyly w panstwowkach;

ojżesz Kobito, ale piszesz

[Gość: rany julek]

nie mają poziomu lepszego, ale zbierają śmietankę, wszytskie drastyczne
przypadki wyrzucają na bruk..., bo mogą, jak mówią wizytatorzy z Kuratorium -
zajmij sie lepiej fenomenem państwowych szkół, ktore mając np. 200 osób, a nie
15 czy 20 robią świetne wyniki. Niejednokrotnie lepsze!

szkoła społeczna

[Gość: mm]

Mam dziecko w szkole społecznej. Jest bezpieczne od 9 do 16, ma 2 razy w
tygodniu basen, 4 godziny wf, kółka zainteresowań. Jedna klasa w roczniku, 18
dzieci. Pełna integracja pionowa uczniów, moja córka kumpluje się zarówno z
młodszymi jak i ze starszymi dziećmi co za moich czasów było raczej mało
realne. Jestem bardzo zadowolona. Szkoła ma wysoką liczbę absolwentów w
renomowanych państwowych liceów, więc to nie jest tak że tylko kasa się liczy i
przepychanie tumanów.

[j.kinga]

ja skonczylam spoleczne liceum, teraz koncze juz studia i szczerze powiem, ze
dopiero w SLO zaczelam jakos wierzyc w swoje mozliwosci, bo mialam wiecej uwagi
i zachety, zeby nad soba pracowac. w szkole publicznej to bylo nierealne. ale
jesli chodzi o problemy zw z narkotykami, agresja itd. to nie ma niestety
znaczenia w jakiej sie jest szkole...

[Gość: po znanej szkole]

Jeśli bym był dilerem narkotyków to bym ustawił szkoły płatne za swój cel,
poniważ tam jest więcej kasy do wyciagnięcia od małolatów niż w szkołach
publicznych. Mam nadzieję, ze tak samo myśli policja i stara się to monitorować.

Jasne- Ci co płacą (lub nie)za szkołę to zawsze (prawie) będą bronić swojej
decyzji- bo ludzie chcą być racjonalni.

Dzieci z rodzin patologicznych (a są różne patologie) mogą chodzić do każdej
szkoły.
Szkoły publiczne dają mozliwość obcowania z prawdziwym przekrojem społecznym-
tak jak w życiu. Bogatsi niekoniecznie są lepszą (lub gorszą) cześcią
społeczeństwa.Coś kiedyś tam było o uchu igielnym...

Ja wolę sam wydawać pieniądze na zajecia pozalekcyjne i oceniać ich
skuteczność, atrakcyjność i celowość, a nie zdawać się na szkołe prywatną.

Inny temat:
Przy okazji rankingów zwracam uwagę, że wyniki egzaminów nie są tylko wynikiem
pracy szkoły , ale też efektem kasy rodziców wpompowywanych w czarny rynek
korepetycji.
Moje doswiadczenia wskazują, że w tzw. renomowanych liceach wiekszość bierze
korepetycje. Obłuda (ale też) snobizm tworzący tzw. renomowane szkoły nie zna
granic.Naczyciele są lepsi i gorsi- wszędzie.Zwłaszcza ,że kryteria rekrutacji
są różne i (z reguły)się ich nie zwalnia z pracy np. 'za brak wykonania
planów'(a plany mogą być różne).Z resztą być może to i dobrze.
Renomowane licea (I,II,V itp., itd., nie wiem jakie są tzw. renomowane
prywatne) to iluzja medialno-społeczna , a nie rzeczywistość- wiem coś o tym z
autopsji.Z resztą losy ich absolewntów sa bardzo różne.
I pod tym wzgledem z tego co sie orientuje nic się nie zmieniło od 20 lat.Choć
instytucja szkoły jest dużo bardziej humanitarna niż kiedyś- za komuny.Ciekawi
mnie opinia na ten temat.

Szkoły prywatne i społeczne w Krakowie przeżywa..

[Gość: tyre]

Analogiczna sytuacja jak z grodzonymi osiedlami. Ci którzy się dorobili za
wszelką cenę chcą odseparować się od reszty, której powodzi się gorzej. Stąd się
bierze ten swoisty kult "bezpieczeństwa". A że alienacja ma też złe strony ? Na
razie klasa średnia nie ma ochoty o tym słyszeć.

[Gość: mm]

Bym się spierała... To że moja córka chodzi do społecznej szkoły,nie oznacza że
nie zna realnego świata - chodzi na zajęcia dodatkowe do zwykłego domu kultury,
z dzięćmi ze zwykłej podstawówki. Nie demonizujmy! To że ktoś decyduje się na
szkołę społeczną to nie znaczy że od razu jest bufonem, i nie wie jak wygląda
realne życie bo spędza je w złotej klatce. Ja w każdym razie wychowuję córkę
tak żeby wiedziała że nie wszystko jej się należy i że pieniądze to nie
wszystko. Poza tym istotna jest różnica pomiędzy szkołą społeczną a prywatną -
nie tylko w nazwie.

[Gość: bialczew]

uwazam ze szkoly powinny zostac sprywatyzowane i nie byloby wtedy problemu.
w dobrej szkole nauczyciele zarabialiby dobrze - slabe szkoly bylyby zamykane.
tak jak ze szkolami jezykowymi - sa tylko prywatne i sa tanie i dobre.

oczywiscie nalezy tez obnizyc podatki aby ludzi bylo stac na prywatne szkoly.

[Gość: ateusz]

oczywiacie masz racje,w polsce juz od dawna lansuje sie ideologie
prywatyzacji,po co motloch ma wysylac dzieci do szkoly..to bylo dobre w
komunizmie,a teraz mamy jedyny sluszny,katolicko-narodowy system..mozna tez
sluchac radia maryja lub nauk spolecznych "santo subito" i nauczyc sie
podpisywac..nieraz mysle skad w polsce tyle holoty z akademickim wyksztalceniem
i mysle ze za pare lat bedziemy dopiero mieli element z pod ciemnej gwiazdy...

[Gość: kierkut]

zauwazyl szanowny rozmowca moze, w ktorym miejscu ludzie lansujacy
katolicko-narodowy system byliby przeciw etatyzsmowi i za prywatyzacja szkol? bo
ja nie; socjalisci zawsze beda za duzym panstwem, niezaleznie od tego czy sa
spod brunatnych, czerwonych czy zielonych sztandarow

[Gość: sup]

bez przesady kolego !!! ja konczylem takowa zawodowke potem technikum licecjat
SUM i nie uwazam sie za bydlo, ale o osobie tak piszacej ..........szkoda słów

Szkoły prywatne i społeczne w Krakowie przeżywa..

[gm114]

Nieprawda, że szkoły prywatne są tylko 2 x droższe od państwowych. Przecież na
państwowe płacą również (np. w podatkach vat i dochodowych) ci rodzice, którzy
posyłają dzieci do szkół prywatnych. Nie zapominajmy, że olbrzymią
część "kosztów na szkolnictwo" ponoszona jest na sprawy mało co związane ze
szkolnictwem, jak np. utrzymywanie pasożytniczych urzędników z "urzędów
robiących dobrze szkołom" a nawet utrzymywanie SB-eków, którzy teraz po
przebranżowieniu "uczą" polską młodzież. Stąd jasne jest, że gdyby istniały
wyłącznie szkoły prywatne, byłoby w sumie dla wszystkich taniej i lepiej.

Ponadto, gdyby nie istniał przymus nauki, do szkół chodziłyby tylko te dzieci,
które naprawdę chciałyby się uczyć. Kto by nie chciał zajmowałby się
pożyteczniejszym dla siebie zajęciem, np. grą w piłkę, w brydźa, w warcaby,
cymbergaja albo grą na fortepianie, itp.

Idiotyczne podchody, kiedyś tow.p. Millera teraz p.Giertycha, aby zrobić
obowiązkowa szkołę od 5 roku życia !!! Trzeba nie mieć serca i mieć ogromne
braki w inteligencji, żeby 5-letnie dzieci ładować przymusowo do ławek i kazać
im tam nieruchomo siedzieć kika razy dziennie pio 45 minut!! Trzeba być debilem
do kwadratu!! Nie ma słów na takie szubrastwo. Panów Millera i Giertycha
władować do ławki i niech powtarzają edukację od zerówki, bo zapomniały woły
jak cielęciem były!

Wreszcie te mundurki jednolite... Co to znowu za idiotyzm? Mundurki szkolne są
np. w Anglii albo USA wyróżnieniem w szkołach elitarnych! Tak samo powinno być
w Polsce. W szkołach elitarnych, dzieci są pod specjalną ochroną, dziecko w
mundurku jest bezpieczne, bo kto zechce takie dziecko skrzywdzić, ten się musi
liczyć z jego wpływowymi rodzicami. Ale po co kazać chodzić w mundurkach
uczniom w marnych szkołach państwowych? Po co zrównywać wszystkie dzieci i
ubierać je jak Mao Tse Tung swoich Chińczyków? W dodatku jak to miałoby być,
żeby np. szkoły zakonne przeszły na umundurowanie państwowych szkół?

[ladyinblack]

1. szkoły prywatne/ społeczne są często jedyną szansą dla osób z różnymi dysfunkcjami i problemami bo niestety często zdarza się że w dużych szkołach nauczyciele ledwo co rozróżniają z której klasy jest dane dziecko i nie ma szans żeby pamietali które ma dysleksje, które nerwicę, które jest chorobliwie nieśmiałe itp - w małych klasach nie ma z tym problemu.

2. Bezpieczeństwo - uczę w małej prywatnej szkole. Czy jest w niej bezpiecznie, czy są narkotyki, dealerzy? Jak jest poza bramą szkoły - nie wiem, a w każdym razie wiem niewiele, tyle ile uczniowie sami powiedzą. Ale na pewno na terenie szkoły jest bezpiecznie. Zarówno dlatego, że uczniów jest bardzo mało -więc nikt obcy nie ma szans wejść bez zauważenia, jak i dlatego że poprostu budynek jest niewielki więc właściwie stojąc na korytarzu można zobaczyć co się dzieje w każdej sali.

3. co do fragmentu posta gm114:
poważnie myślisz, że każą pięciolatkom siedzieć w ławkach przez całą lekcję i zakuwać?? i myślisz, że zerówka albo nawet pierwsza klasa tak wygląda?? nie trzeba być pedagogiem, żeby wiedzieć, że to nierealne i że zajęcia z tak małymi dziećmi nie polegają na wciśnięciu ich w ławki na 45 min. Polecam przejść się do jakiejś lepszej szkoły (niekoniecznie prywatnej) i zobaczyć jak wygląda zerówka. Przecież obowiązek szkolny od 5 roku życia nie oznacza, że każemy maluchom wkuwać tabliczkę mnożenia od razu! Chodzi głównie o to, żeby dzieci jak najwcześniej mogły sie zaznajomić z przebywaniem w grupie rówieśniczej (niestety nie każde dziecko chodzi do przedszkola) i jak najwięcej się nauczyć - ale przez zabawę. Dzieci w tym wieku są wyjątkowo chłonne i nawet nie zauważą kiedy w trakcie rzucania piłeczkami nauczyły się liczyć albo jak z rysowania wzorków przeszły płynnie do pisania liter. Nie jestem specjalistą od wychowania wczesnoszkolnego ale żeby wiedzieć takie rzeczy nie trzeba być nawet nauczycielem!

Jak już ktoś mądrze zauważył - czy to w państowej czy w prywatnej szkole są nauczyciele lepsi i gorsi. Sam fakt płacenia lub nie za szkołę nie mówi nic o jakości nauczania. Szkoły społeczne i prywatne mają jedną przewagę - ze względu na niewielką liczbę uczniów mają tam lepsze szanse osoby które potrzebują więcej indywidualnej uwagi nauczyciela - albo dlatego, że są bardzo uzdolnione albo dlatego, że mają problemy.

[gm114]

Zasadniczo moje poglady są wyrażone na stronach:
www.dobrowolna-edukacja.pl i www.prawa-ucznia.pl (gorąco polecam!).

Generalnie uważam, że o edukacji swoich dzieci powinni decydować rodzice,
chyba, że z powodu braku elementarnej wydolności wychowawczej zostali
pozbawieni praw rodzicielskich.
Mój mały syn (5 lat z hakiem) nie chodził do przedszkola ani jeszcze do szkoły.
Potrafi płynnie czytać, pisać, liczyć, śpiewać, sprawnie obsługuje
skomplikowany software komputerowy, rozmawia z dorosłymi na poważne
filozoficzne tematy. Wkrótce rozpocznie (w domu) naukę kilku obcych języków (na
razie zna pojedyncze słowa angielskie, trochę śpiewa po angielsku). Przebywa
przynajmniej z jednym rodzicem całodobowo. Jest idealnie zdrowy-nigdy nie
chorował (b.długo karmiony mlekiem matki), przerasta rówieśników o 2-3 głowy,
waży 2.5 razy tyle co rówieśnicy. Jest bardzo silny i sprawny, mocno pobudliwy
ruchowo. Mentalnie jest malutkim "psotnym" dzieckiem i absolutnie jeszcze nie
nadaje się do szkoły. Żona jest doktorem nauk pedagogicznych na etapie
habilitacji z tej dziedziny wiedzy, doskonale orientuje się w podagogice dzieci
przedszkolnych. Inwestujemy wszystkie środki w nasze dziecko, bo według nas
jest to nasza najlepsza inwestycja z możliwych i to pod każdym (również
finansowym) względem.

Mamy znajomych. Wykształceni, bardzo zasobni ludzie, rodzina wydolna
wychowawczo, bardzo kochająca swoje dzieci. Ich 7-letni syn chodził od początku
do przedszkola, do zerówki, do szkoły, nieustannie chorował, jest drobny,
bardzo chorowity, bardzo słabo rozwinięty motorycznie, dość inteligentny lecz
nerwowy, prawie nie rozmawia z powodu słabego rozwoju werbalnego. Prawie nie
czyta, ogólnie wtapia się w przeciętne tło typowych szkolnych dzieci z
państwowych przymusowych szkół.

Generalnie nie zgadzam się ze zdaniem, że istnieją dzieci niewydolne w nauce.
Istnieją jedynie nauczyciele, którzy nie potrafią pobudzić inteligencji
wszystkich dzieci. Albowiem wszystkie dzieci są urodzonymi geniuszami pomijąjac
rzadkie przypadki dzieci upośledzonych. Rola nauczyciela polega właśnie na
pobudzaniu inteligencji, na uczeniu metod ("jak" się skutecznie uczyć) a nie
topieniu małych ludzi w potopie informacji ("co" uczyć), tudzież na kreowaniu
właściwych postaw moralnych i systemu wartości, które muszą być zgodne z
sytemem wartości rodziców. A więc np. liberalnie-konserwatywni rodzice, którzy
teorię p.Darwina uważają za błędną i optują za kreacjonizmem, którym nie
podoba się socjalizm, teoria poprawności politycznej lub relatywizm moralny,
mają prawo do wychowywania dziecka przez szkołę w duchu wartości które wyznają.

GM114

Fajna teoria

[Gość: Hmmm]

... co do nauczycieli to się zgadzam, choć sama jestem nauczycielem z drobkiem
większym niz ta teoretyczna habilitacja... ale reszta to wyciąganie wniosku na
podstawie jednego (cyfrą: 1) przypadku. Tak trzymać - ;-)

Bardzo zła teoria!

[Gość: marta]

Tylko że pewnie 95% rodziców nie ma takich możliwości jak Ty i Twoja
żona.Praca,brak czasu, rózne obowiązki , nieznajomość metod nauczania , brak
wiedzy potrzebnej do nauczania dziecka , nieumiejętność to tylko niektore z
przyczyn dla ktorych taka forma jest niemożliwa.Dziecko nie jest twoją
własnościa,możesz mu pomóc, ukierunkować ale nie narzucać własnych poglądów, ma
prawo do samodzielnego myślenia, wyciągania wniosków, poznania różnych
teorii.Musi być w grupie, poznać rówieśników Spotkać się z różnymi zachowaniami
nawet nagannymi.Bo tylko wtedy poprzez mądrośc rodzica, nauczyciela którzy mu
pomogą zrozumieć czyjeś złe postępowanie, nauczy się wybierać to co dobre Jeśli
będziemy go izolować nie tylko będzie samolubem,ale nie będzie umiało sobie
poradzić w kontaktami w zyciu dorosłym ,będzie bardziej poddatne na złe wpływy
rówieśników, nie będzie umiało się bronić , bronić własnego zdania, bo takie
zachowania wymagają treningu od małego. Samo kiedyś zdecyduje o tym jaki
będzie.Biorę w obronę nauczycieli. Przy tak licznych klasach , dzieciach z
różnych środowisk , przeładowanym programie trudno jest indywidualnie dotrzeć do
każdego ucznia. Bardzo wielu z nich zależy na uczniu.Robią świetną robotę.
Ale sama praca nauczyciela nie wystarczy. Potrzebna jest współraca rodziców a
tego najczęściej brakuje.

[gm114]

Jasne. Ale ja piszę o rodzinach wydolnych wychowawczo. Takich jest tylko 5%?
Być może, według mnie rodzin całkowicie wydolnych wychowawczo jest jeszcze
ponad dwukrotnie mniej, niż te 5% (np. tak to sobie dedukuję
obserwując ...wybory). Trudno, ja nie mogę żyć za wszystkich. Jednak wydaje mi
się, że zdecydowana wiekszość rodzin mogłaby być znacznie bardziej wydolna
wychowawczo, gdyby tego rzeczywiście chciała.
Nie piszę o patologiach, to domena sądów rodzinnych, więzień, psychiatrów i
domów dla osób upośledzonych. W przypadku, gdy dzieci nie mają normalnych
rodziców, powinny mieć wsparcie dalszej rodziny, sąsiadów, instytucji
charytatywnych, prafii, et cetera. Ja o takich sytuacjach nie pisałem.

Za dziecko, w sytuacji normalnej, zdrowej, odpowiadają wyłacznie rodzice.
Dziecko nie jest własnością socjalistycznego państwa. Rodzice decydują o
systemie wartości w wychowaniu i nauczaniu, aż do uzyskania pełnoletności
potomka. Niestety dziecko nie może w pełni stanowić o sobie od pieluch, bo nie
ma doświadczenia życiowego i skończyłoby się to tragicznie. Postmodernistyczni
filozofowie koniecznie chcą przećwiczyć kolejne teorie wyrosłe w ich chorych
umysłach. Tym razem na dzieciach. Jakby mało było ofiar z ćwiczenia
dotychczasowych utopii "socjalnych".
Rozumiem, że p.Marta jest przedstawicielką ideologii "róbta co chceta" i
zawłaszczenia wychowania dzieci przez państwo. Czyli indoktrynacji od pieluch.
Najlepiej z wykolejaniem sexualnym (wychowaniem do zboczeń sexualnych) na
lekcjach wychowania sexualnego od 1 klasy, p. artykuły "ludzi rozumnych". Oraz
indoktrynacji socjalnej. A następnie wpojenia ideologii "demokracji
socjalistycznej" i "sprawiedliwości społecznej". Bo, jako rzekł
Majakowski "masa wszystkim-jednostka niczym". Radzę robić lobbing za budową
nowych licznych więzień dla przyszłych pensjonariuszy zakładów karnych, których
liczba obecnie stale rośnie i tym bardziej rośnie im bardziej ideologia
relatywizmu moralnego triumfuje.
A ja jestem zwolennikiem konserwatywnych modeli moralnych, naprawdę opartych na
Dekalogu, gdzie jednostka i rodzina są najważniejsze. Oraz takiego modelu
wychowania i kształcenia, który byłby dla młodego człowieka czasem przygody i
twórczego pobudzania inteligencji a nie czasem nudy w przechowalni zwanej
przedszkolem lub szkołą, czasem zakucia w dyby (ławki) przez wiele lat,
przerywanym rozrywką w postaci szkolnej "fali", nakładaniem kubłów na głowę
nauczycieli oraz wojną na gabki i piórniki. Oraz weczesną inicjacją sexualną,
gwałtami, przemocą, używkami z narkotykami na czele.
Wobec tego nasza dyskusja nie ma już najmniejszego sensu.
Życzę p.Marcie powodzenia w "przezwyciężaniu trudności nieznanych w innych
systemach" (S.Kisielewski).

Ps. Pisze p.Marta: "dziecko (...) musi spotkać się z różnymi zachowaniami nawet
nagannymi". Jasne, Ania z Gdańska spotkała się z takimi zachowaniami ku radości
całej obserwującej to swojej klasy. Brawo p.Marto. Moje uszanowanie.

Pisze Pani ogromny tekst o różnych: musi, powinno, nie wolno, nie może. To
bzdury.
Dziecko prawidłowo wychowywane, ma Dekalog wpisany w serce i umysł. Kocha
rodziców a rodzice kochają dziecko. Reszta przykazań Dekalogu jest już łatwa,
problem polega na długotrwałości procesu wychowania i nauczania, co wymusza na
kochajacych rodzicach skupienia ciągłej i całkowitej uwagi na dziecku,
całkowitego poświęcenia się dziecku i rezygnacji w bardzo wielu własnych planów
i przyjemności, powoduje zmęczenie fizyczne i psychiczne, ale widoczne szybkie
efekty dają w rewanżu za to poświecenie wielką radość i dziecku i rodzicom.
No cóż, można się trudzić i wychować noblistę, przywódcę, naukowca, mistrza
sportowego, czy pomóc odnaleźć dziecku drogę rozwoju w dowolnej innej
dziedzinie do której ma talent. I w nagrodę nie narzekać na starość na niskie
emerytury.
Lub chodzić na interesujące pogaduszki z sąsiadkami albo pod budkę z piwem i
puścić dziecko samopas...
Według mnie podstawowym problemem w szkołach jest totalny brak ludzi z
powołaniem do zawodu. Trzeba kochać wychowanków przy zdecydowanym zachowaniu
dystansu między nauczycielem a uczniem.
To wytwarza autorytet.
Tymczasem zauważam nauczycieli przeważnie z selekcji negatywnej (gdzieś się
trzeba zaczepić) a dodatkowo zindoktrynowanych "socjalnie".

Do Gm114

[Gość: marta]

Zupełnie mnie Pan nie zrozumiał. Jestem jak najdalsza od teorii" róbta co
chceta".A o zawłaszeniu dzieci przez państwo socjalistyczne to już Pan
przesadził. Piszę dokladnie o tym co Pan , popieram wychowanie przez rodziców,
przekazywanie dziecku własnych wartości ale w wielu przypadkach może to
prowadzić do tragedii.Ilu jest takich rodziców jak Pan? .Myślę że bardzo
niewielu.Różnego rodzaju fanatycy, zboczeńcy, sekty,rodziny patologiczne albo
rodziny u ktorych system warości zupełnie się pomieszał to duża część
społeczeństwa.Dlatego lepiej aby w takich rodzinach dzieci mialy możliwośc
poznania także tych właściwych wartości.Jestem nauczycielką i nadal będę bronić
nauczycieli bo wiem ile wysiłku wkładam w wychowanie uczniów i to nie tylko ja.
Jestem nauczycielem z powołania.Mam wiele sukcesów, niektórzy moi uczniowie
patologicznych rodzin dostawali się na swietne studia, pracowali w
wolontariacie, zmieniali swoje życie.Zawsze wpajam moim uczniom, że powinni
cenić swoją wartośc, mieć swoje zdanie , nie ulegać wplywom innych , nie bać
się, bronić siebie i swojego zdania.Mam dwóch synów licealistow, świetne
chłopaki, laureaci olimiad, uprawiaja różne sporty , jeden działa w
wolontariacie, płynnie posługują się dwoma językami,W szkole mimo że nie palą ,
nie piją, nie włóczą się nigdy nie spotkali się z agresją ze strony
rówieśników.Dlaczego ,bo umieją postawić się , powiedzieć co myślą a nawet
skutecznie się obronić w razie napaści/ mieli takie przypadki nie w szkole/W
przyadku Ani jak Pan pisze gdyby właśnie klasa nie bałą się , potrafiła się
przeciwstawić grupie nie doszłoby do tragedii.A unikanie takich sytuacji nic nie
da . Prędzej czy później każdy z nas się z tym zetknął lub zetknie. I dziecko od
najmłodszych lat musi się uczyć jak ma sobie skutecznie z tym radzić.W domu się
tego nie nauczy.Tu może mieć tylko teorię , praktyka jest o wiele
trudniejsza.Rodzice muszą mu w tym pomóc.A społeczeństwa Pan nie zmieni.

[sophisticated_shrew]

Ukończyłam tę szkołę (SSP i SG nr 3) 2 lata temu i bardzo sobie chwalę jej
wysoki poziom. Teraz uczę się w prywatnym liceum i uważam że to o wiele lepsze
wyjście.