Doktor Snyder nadzieją dla Maćka

[Gość: stan]

Profesor Ratajczak pracował w Krakowie . Opisane badania i ewentualny
eksperyment leczniczy mógłby byc przeprowadzony w Krakowie . Ale wladze
Uczelni stwierdziły , ze lepiej niech pracuje w USA .

[dr_pitcher]

Choc postepy Dr Snydera sa olbrzymie, to jednak od myszy do ludzi droga niestety
daleka.
gdyby bylo to takie latwe dawno leczylibysmy ludzi z urazeniem rdzenia
kregowego, etc.
Komorki macierzyste niosa za soba wiele niewiadomych, zwlaszcza w mozgu wiec nie
podniecajmy sie zbytnio.

Doktor Snyder nadzieją dla Maćka

[Gość: pielęgniarz]

gdyby miejscowi naukAwcy nie wygryźli z Krakowa prof. Ratajczaka, rodzice
mieliby informacje z pierwszej ręki na miejscu a nie musieli szukac po
swiecie.I gdyby rzeczywiście to leczenie było cokolwiek warte, to także zabieg
możnaby było przeprowadzioć w Krakowie u prof. Ratajczaka. No ale jak zwykle
zwyciężyły miernoty i profesora wykopały

Ratajczak, Sandhoff i dziennikarze

[Gość: GONZO]

Ratajczaka, istotnie szkoda. W pelni zgadzam sie ze stwierdzeniem o dyktaturze
miernot w CM UJ. Byl chyba jedynym krakowskim lekarzem (jesli tak o nim mozna
powiedziec), liczacym sie jako miedzynarodowy naukowiec. Swoja droga mial tu
dosc dziwne stanowisko, bo kierownictwo pediatrycznej kliniki hematologicznej w
czasach kryzysu dla kogos, kto w zasadzie klinicysta nie jest i zwykle jest za
granica, nie bylo najlepszym rozwiazaniem. Dziwie sie, ze sie na to zgodzil.
Powinien miec swoj zaklad teoretyczny.

Gazeta i fundacja angazuja sie w sprawe beznadziejna. Rozumiem rodzicow, ze
chca zrobic, co sie da dla swojego dziecka. Maja prawo (zwlaszcza, jesli sami
nie maja wyksztalcenia przyrodniczego) chwytac sie brzytwy. Najrozsadniej
niestety byloby chlopcu po prostu dac swiety spokoj i zapewniec dobra opieke na
te kilka - kilkanascie miesiecy zycia, ktore mu pozostaly. Nie bardzo rozumiem
jaki jest cel tego artykulu

[Gość: mama Oleńki]

W Polsce obecnie chorych osób na Sandhoffa jest 4, może 5. Mam chorą
córkę na GM2, która właśnie skończyła 1 roczek i gdy przeczytałam
informacje, które mówią o tym, że istnieje szansa dla dzieci chorych
na GM2 to powróciła mi nadzieja.

[Gość: mama Oleńki]

W Polsce obecnie chorych osób na Sandhoffa jest 4, może 5. Mam chorą
córkę na GM2, która właśnie skończyła 1 roczek i gdy przeczytałam
informacje, które mówią o tym, że istnieje szansa dla dzieci chorych
na GM2 to powróciła mi nadzieja.

[bozenad25]

Mam córkę chorą na Sandhoffa, która właśnie skończyła roczek. Żaden
z lekarzy nie potrafi nam pomóc, ponieważ uważają, że po prostu
choroba postępuje i dlatego dla Oleńki nie ma ratunku. Po prostu
jest to choroba śmiertelna, nieuleczalna i należy się z tym
pogodzić. Ja nie potrafię i chciałabym zrobić dokładnie to samo co
mama Maciusia. Gdybym miała tylko taką możliwość to na pewno
pojechałabym do USA, żeby jej pomóc.
W Polsce obecnie chorych dzieci na GM2 jest 4, może 5.