Uniwersytet Jagielloński drugi w kraju

[Gość: MD]

Studentów wszystkich tych uczelni zapraszamy do AEGEE
www.aegee.krakow.pl - jesli razem bedziemy pracowac nad (rowniez
nieformalnym) ksztalceniem, to w kolejnych latach uczelnie krakowskie beda
wypadac w rankingach coraz lepiej :-)

To jest żenujace

[Gość: krakus II]

Jeśli UJ wypada lepiej pod wzgledem warunkow studiowania niz UW, to - rozumiem -
na UW zamiast na podłodze w czasie wykładu, siedzi sie na klepisku, a wykładów
słucha się jeśli nie w Teatrze Groteska (jak nawet sporadycznie na UJ) zajecia
to na stacji metra.
I czy studenci UW dopłacają do swoich stypedniów, zeby je otrzymywać, skoro na
UJ jest lepiej?

[Gość: :D]

Trudno się z Tobą nie zgodzić. Myślałam, że już nie może być gorszej organizacji
naż na UJ, a tu niespodzianka! Współczuję Warszawiakom. ;)
ps. Oczywiście kocham swoją krakowską Alma Mater - taka miłość, mimo wszystko ;)

żenujące to jest

[flamengista]

8 miejsce PAT.

Z całym szacunkiem dla tej uczelni, ale to conajmniej o 20 pozycji za wysoko.

Tyle że już dawno te rankingi nie są miarodajne.

[flamengista]

mój błąd, 21;)

Mimo wszystko - trochę za wysoko. Szczególnie że w kategoriach "moc naukowa"
oraz "potencjał naukowy" PAT otrzymał max punktów (100). Więcej niż UJ, UW, UAM,
SGH i reszta czołówki.

Również pod względem "rozwoju kadry własnej" PAT sytuuje się w ścisłej czołówce.
Rozumiem, że dzięki "specyficznej" metodzie promowania doktorów i odbwania
kolokwium habilitacyjnych - tak jak w przypadku ks. dr N., co opisywała swego
czasu GW.

Rozumiem, że od czasu rządów PiS rzeczpospolita odbiła jeszcze bardzo na prawo.
Ale że wpływa to na rzetelność rankingów...

Uniwersytet Jagielloński drugi w kraju

[eeeee1]

a w Europie bez zmian;
Jagielloński nie jest nawet w pierwszej setce najlepszych europejskich
uniwersystetów:
ed.sjtu.edu.cn/rank/2006/ARWU2006_TopEuro.htm

Kariera naukowa-bez cenzury

[Gość: obserwator]

Polska kariera naukowa-bez cenzury.

Stare przysłowie akademickie powiada:
Są następujące metody robienia kariery naukowej:
- per vaginam (per analem).
-per protectionem.
-per habilitacionem.
W systemie bolszewickim należałoby dodać jeszcze jeden niezawodny sposób
uzyskania profesury: -przez współpracę z służbami specjalnymi.
Współpraca ta mogła być jawna w ramach ZSMP i PZPR oraz tajna jako TW SB lub
WSW. Tragiczny stan Nauki Polskiej i dramatyczna jakość naszej inteligencji
wynika z faktu, że jedynie około 20% profesury uzyskało swoje tytuły poprzez
uczciwą pracę naukową (-per habilitationem). Vagino-analców, Protegatusów, TW-
owców jest zdecydowana większość. Obecna zmasowana kontrewolucja lustracyjna
pokazuje jedynie wierzchołek góry lodowej bolszewickiego rozkładu
pseudonaukowej kadry akademickiej. Jednak myli się ten, który uważa, że
ujawnienie TW-owców zdecydowanie poprawi sytuację. Otóż służby specjalne a
zwłaszcza wojskowe dobierały sobie do współpracy kandydatów „z górnej półki”.
Wybitnie inteligentnych i dobrze rokujących. Korzyść była obustronna. TW miał
nieograniczone możliwości szkolenia w tym zagranicznego a następnie piastowania
funkcji w instytucjach naukowych. Służby posiadały wiarygodne i kompetentne
źródło informacji. Stąd ujawniane dzisiaj nazwiska TW-owców zaskakują ich
dużymi osiągnięciami zawodowymi.
Prawdziwym problemem stają się jednak Protegatusy, których ilość
narasta w zastraszającym tempie. Pieniądze nowo powstałej klasy kapitało-
aferzystów służą dla przepychania ich pociech przez kolejne szczeble kariery
naukowej. Mają w ten sposób leczyć frustracje niedowykształconych rodziców.
Vagino-analce reprezentują u nas podobny odsetek jak w innych „cywilizowanych
państwach” sądząc po ujawnianych w mediach sexskandalach euro-amerykańskich.
Istnieją jedynie dwie metody uporządkowania sceny naukowo-dydaktycznej:
wolny rynek oraz prokurator (ukłony dla ministra sprawiedliwości).

[Gość: Irek]

Obawiam się, że nieskazitelny minister sprawiedliwości - pospołu z NIK - miałby niejakie problemy z weryfikacją rzetelności stopni naukowych swoich przyjaciół i zwierzchników.
Bo jaki jest ich poziom intelektualny - to widzimy i słyszymy w codziennych programach informacyjnych.
Są odkrywczy jedynie w wymyślaniu ustaw i rozporządzeń nieliczących się ani z literą prawa, ani z jego duchem. A przecież to jest minimum obowiązujące każdego magistra praw, a co dopiero doktora czy doktora habilitowanego (profesora).
Tak że istotnie ranking podług kwalifikacji naukowych (czytaj: stopni) daje wysokie pozycje określonym uczelniom, choć zapewniają one profesury ludziom nieumiejącym sklecić zdania nie tylko w języku obcym, ale nawet w swoim (jakoby).
Kiedyś wymagano tego od maturzystów. Moi profesorowie na UJ byli nieugięci, jeśli kogoś złapali na jakimkolwiek uchybieniu - tak językowym, jak merytorycznym - które uwłaczałoby godności uczelni. Szanowali instytucję naukową i uczyli tego następne pokolenia. Nie przepuścili przysłowiowego przecinka w pracy magisterskiej. Obecnie natomiast trzeba zatrudniać sztab polonistów, żeby nadawali przyzwoitą postać wypocinom urzędników i przywódców piastujących (?) najwyższe stanowiska. A i sami poloniści też coraz słabiej piszą; mówią zaś w większości nowomową: na dzień dzisiejszy, w miesiącu marcu, zrobi'liśmy, poli'tyka itp. Wyśmiewaliśmy to niegdyś u Gomułki.