Pomóc może człowiek

[b_e_l_f_e_r]

Jestem biednym pracującym nauczycielem. Mój dochód (3 dzieci,
wirtualne alimenty) nie przekracza 500 zł na osobę. Nie należą mi
się żadne zasiłki rodzinne lub dla samotnej matki, stypendia
studenckie, dodatki mieszkaniowe ponieważ do dochodu musze doliczać
wirtualne alimenty (ex-mąż płaci raz na 3-4 miesiące część kwoty i
to wystarcza aby dano mu spokój). Po zapłaceniu czynszu, rachunków
zostaje mi mniej niż emerytowi, który nie ma na utrzymaniu nikogo.
W polsce jest bardzo duża grupa ludzi pracujących biedaków, którym
państwo, mimo iz uczciwie pracują nic nie pomaga. Nikt nie pomaga
ich dzieciom. Placę podatki jak każdy pracujący i z nich opłacane są
m.in. stypendia i zasiłki dla cwaniaków pracujących na czarno, nie
mających żadnych oficjalnych dochodów. Czy pani profesor wzięła pod
uwagę w swoich badaniach grupę takich ludzi jak ja? Raczej nie. Mam
wykształcenie wyższe, studia dodyplomowe. Jestem fachowcem w swojej
dziedzinie a płaci się za moją pracę żenująco mało. Do tego ciągle
środki masowego przekazu przekazują falszywy oraz pracy i zarobków
nauczyciela. Nic się nie zmieniło. Wręcz przeciwnie. Zastanawiam się
nad ponowną emigracją z kraju. Tym razem bez planu powrotu. Pani
profesor bardziej mi to uświadamia. Dla takich jak ja nie ma w
naszym kraju miejsca.

Pomóc może człowiek

[Gość: p.golinowska-odpow]

czytając takie wypowiedzi przypomina mi się hitlerowski obóz
koncentracyjny,tam muzułmanieli właśnie tacy profesorowie którzy
mieli wielkie pomysły na życie natomiast wykradali nocą
współwiężniom chleb spod posłania1! Ale do rzeczy-pani
prof.prawdopodobnie skończyła bezpłatne studia w PRL,dostawała
jescze stypendia.pracowała w spółdzielni MANIUŚ czy PLASTUŚ-nie
płaciła za leki itd.Ja nie mam studiów za to okupację
hitlerowską,traume po froncie w 1939 r. potem po postrzale
niemieckim,front w 1945 r.i więzienie w 1945-46 r.przez UB-a dziś
ZUS stwierdza "inwalidztwo pierwszej grupy i niezdolność do
samodzielnej egzystencji".A przepracowałem składkowo 37 lat /aż do
usunięcia mi prawej nerki/- mam emeryturę netto 900 zł. N I G D Y
N I E P I Ł E M A L K O H O L U ,nie palę od 10 lat,I G ŁO D U J
Ę gdy za komunalny pokój kuchnia płace 260 żł .m-nie ,a gdzie
prąd,gaz,telefon no i lekarstwa! Pani prof.moje ubóstwo określi
naukowo,że po prosu nie chcę się wziąć do pracy mimo,że mam
tylko !!!!! 75 lat życia! -OT NACIĄGACZ PAŃSTWA !!!Staram się nie
reagować na takie wypociny ordynarnie-ale niech pani prof.sobie
pomyśli jakie mogłaby usłyszeć moje wypowiedzi gdyby nie saokontrola

Pomóc może człowiek

[fraps]

"charakteryzuje stopa ubogich żyjących poniżej poziomu minimum egzystencji"
Dobrze, ze nie napisali 'zyc ponizej biologicznego minimum' - ten zwrot to dla mnie jedna wielka zagadka. Wydawac by sie moglo, ze ponizej biologicznego minimum czeka smierc, a tu prosze..

Pomóc może człowiek

[parmesan]

"- sytuacja polskich emerytów jest lepsza niż w innych krajach europejskich."
bzdura niewiarygodna, na zachodzie renciści i emeryci, może nie wszyscy, nie
maja źle, a ci którym nie wystarcza na życie maja zapewnioną pomoc od państwa.
Jest tzw. minimum socjalne, i w takich przypadkach państwo z swoja pomocą
socjalna wchodzi. I nie są to zasiłki tzw celowe jak w Polsce, gdzie opieka
społeczna dla całej rodziny da aż 50 albo i 20 zł miesięcznie i uważa, ze za to
ludzie maja wyżyć?
Niech ta pani spróbuje wyżyć za te minimum 400 zł, a 60% minimalnego
wynagrodzenia ma mniejszość polskich emerytów.

Pomóc może człowiek

[Gość: halapc]

Ble,ble, Pani naukowiec. Wywody zdrowej nie mającej przeszkód z tego
powodu do wykonywania pracy. Znajdż się kobieto w mojej sytuacji to
się przekonasz czy będziesz w stanie pracować i zarabiać dostateczne
pieniądze by zapewnić sobie i bliskim ten...twój dostęp do lekarzy,
leków bo trzeba "niektórym" dopłacić by się tam zjawili, by leki
brali by nie byli w ostatnim stadium choroby. Ja jestem z I gr inw.
(nowotwór i kilka nieudanych operacji narządu ruchu - poruszam się z
trudem o kulach) mam rentą 636 zł czyli posiadam dochód za duży by
dostać jaki kolwiek zasiłek i jakąkolwiek pomoc osobową w postaci
opiekunki. Ciekawe czy uda się Tobie Kobieto za to przeżyć, leczyć
się, dotrzeć do lekarzy i mieć jeszcze siły na opiekę nad chorym
mężem po ciężkim udarze z lewostronnym niedowładem. Mąż jest też
chory na migotanie przedsionków serca. Leczenie m-ne męża to ok 300
zł, jego renta to 800 zł, więc i jego dochód przekracza granicę
otrzymania jakiej kolwiek pomocy zasiłkowej i opiekuńczej. To mnie
nakazuje się dobrze opiekować mężem i dostarczać go na rehabilitację
do poradni bo ta stacjonarna jest tylko na 3 tyg. jak ma się taka
osoba rehabilitować? właśnie otrzymał informację że będzie zwolniony
z pracy bo chcą mieć czynnego pracownika a nie takiego od czasu do
czasu mim. Mąż jest wybitnym specjalistą i na umyśle i w mowie nie
doznał uszczerbku.Dla przcodawcy to za mało. Mąż jest bardzo słaby
ale starałam się "dostarczyć" go do pracy gdy był niezbędny. Pani
naukowiec uważa że i taki chory niepełnosprawny powinien pracować na
swoje utrzymanie. Ja choć sama potrzebuję opieki i pomocy to
ostatnim wysiłkiem woli zajmuję się chorym i z przykrością patrzę
jak dom mi brudem zarasta bo moja niesprawność i notoryczny brak
czasy uniemożliwia mi się tymi sprawami zająć ale Pani jest zdania,
że gdyby mi nawet dali ten zasiłek który mi nam nie przysługuje
(przydał by mi się na leki dla mnie, na lepsze jedzenie) to owa
naukowiec która sama nie zna takiego życie twierdzi, że ten zasiłek
trzeba by mi zabrać bo powinnam pracować by zarobić na te potrzeby
bo jej zdaniem to by mi poprawiło samopoczucie i poczucie lepszej
wartości. To ja Pani powiem co mi poprawi dobre samopoczucie, opieka
osób trzecich opłacona przez instytycje opiekuńcze bym mogła
odpocząć, wyspać się, bym widziała że mąż jest uśmiechnięty a
mieszkanie zadbane.

Emerytura czy renta to prawdziwe nieszczęścia,

[uchachany]

trapiące Polaków.

Rząd Pana Premiera Tuska, mając na względzie dobro Rodaków zlikwiduje te
czyhające na nich utrapienia.

Program Aktywizacji Zawodowej Polaków Po Pięćdziesiątce, podjęty w celu poprawy
ich losu położy kres marnotrawczym i społecznie wykluczającym praktykom
przedwczesnych emerytur i rent.

Aktywny zawodowo Polak Po Piećdziesiątce to rękojmia naszego sukcesu w tworzeniu
Drugiej Irlandii

Patrz
wyborcza.pl/1,75478,5178309.html
"Dwa pokolenia - mówił Tusk - którymi trzeba zająć się w szczególności, to
ludzie starsi oraz dzieci i młodzież. Dla tych pierwszych rząd stworzył program
przywracania do pracy po 50. roku życia."

Likwidacja zasiłków dla niepełnosprawnych również

[uchachany]

będzie jednym z istotnych a chlubnych wyróżników Rządu Pana Premiera Tuska w
porównaniu z promującym społeczne zboczenia i wynaturzenia rządem kaczym.

demoralizująca pomoc

[Gość: mirek]

jedną z przyczyn obecnego stanu biedy niektórych ludzi jest głupio
udzielana pomoc. Pomoc ta zamiast motywowa ludzi do aktywniejszego
życia, spycha ich na socjalny margines. Dzieje się tak, gdy bez
żadnych warunków przekazuje się ludziom różnego rodzaju środki
pomocowe nie żądając nic zamian. Najświeższym przykładem jest
orędzie Tuska, który stwierdził, że żadne dziecko nie będzie
chodziło głodne. Jest to jednoznaczny sygnał dla niektórych ludzi,
że nie ma sensu pracowac, bo państwo również za wyżywienie dzieci
zapłaci. Jak dziecko nie dostanie jeśc w domu, to dostanie czy to w
szkole czy to w jakimś ośrodku. Rodzice tracą motywację do
wychowywania swoich dzieci i brania za nie odpowiedzialnosci.
Zamiast dawac wędkę my dajemy rybę. System pomocy dla rodzin ubogich
jest na dłuższą metę dla tych osób w dużej części szkodliwy. Tworzy
dziedziczną biedę. Ja wiem,że od strony wizerunku rządu ładnie
wygląda taka pomoc, ale z punktu długofalowego rozwoju państwa jest
to działalnośc szkodliwa. Przy tym systemie liczba osób trwale
niezdolnych do pracy będzie stale rosła, bo znacznie częściej dzieci
z rodzin korzystających z pomocy socjalnej idą w ślady rodziców i
też stają się klientami opieki społecznej. Przypuszczam że za
dwadzieścia lat liczba osób korzystających z pomocy państwa znacznie
wzrośnie ( nie chodzi mi o emerytów). Obecnie brak jest systemu
ewidencji udzielanej pomocy. Są osoby wyspecjalizowane w uzyskiwniu
różnych form pomocy z różnych organizacji i ich łączne dochody są
czasami znacznie wyższe niż dochody uzyskiwane z pracy.
A ponieważ ta pomoc kosztuje, to państwo będzie podwyższac podatki i
coraz mniejsza częśc aktywnie pracująca będzie utrzymywac coraz
większą częśc korzystających z socjalu.

[Gość: Obiektywny]

Za PiS wszystko szlo w dobra strone i zastanawialem sie nad powrotem
do kraju. Niestety, do wladzy wrocila ubecja wiec sami sobie klepcie
biede. Ale jedno jest dobre - Premier Tusk uchroni was przed
spadajacymi satelitami. Tak nawiasem, ciekawe czy Premier wie o ile
podrozaly jablka?

Pomóc może człowiek

[Gość: buss]

To, co bredzi ta pani jest argumentem za zniesieniem habilitacji. Tytul nawet
profesorski nie daje gwarancji, ze ktos mysli. Niestety, sa takie
"niesprawnosci", ktore absolutnie uniemozliwiaja prace. Nie chodzi o inwalidow,
ale o np. chorych na zaburzenia psychiczne. Sa to w polskich realiach czesto
nieuleczalne choroby. Polscy psychiatrzy lecza ale nikogo nie umieja wyleczyc.
Jak pomoc ludziom z takimi zaburzeniami? Maja rece, nogi, ale nie moga nic
robic. Skutki uboczne lekow sa rownie grozne jak choroby. Najlepiej umyc rece,
zostawic to rodzinie. Po co jakies renty, zasilki ? Bredzenie o glownyn nurcie
jest smieszne. Ale trzeba teraz tak mowic bo przeciez nie ma pieniedzy na
leczenie i zasilki. Propaganda nie da sie zastapic pomocy, a to, ze mowi o tym
podobno profesor niczego nie zmienia.

[Gość: kompetentny]

Co za nieprawdopodobny bełkot na tym blogu ! Poziom żenujący !
Nikt nie czyta ze zrozumieniem, tylko wypisuje skargi na różne swoje
nieszcześcia, a dodatkowo różni kretyni dopisują uwagi "polityczne"
o PO, PIS, ubekach itd. Tymczasem analiza pani Golinowskiej jest
BEZBŁEDNA. Szkoda że trafiła na bardzo głupią dziennikarkę,Agatę N.
która wszystko wiedziała lepiej. Ale poziom niedouczenia oraz
zamulenia mózgu neoliberalizmem Gadomskiego redaktorów działu
ekonomiczno społecznego w GW, jest powszechnie znany.

Nie jestem niepełnosprawny ale zastanawiam się czy

[toja3003]

Nie jestem niepełnosprawny ale zastanawiam się czy pracownicze
przywileje dla tych osób nie obracają się przeciw nim? Przykładowo:
mam firmę, zatrudniłbym bez oporów niepełnosprawnego ale akurat nie
chciałbym z nim „brać ślubu” w sensie braku możliwości szybkiego
zwolnienia gdyby sytuacja w firmie się zmieniła. Niestety wiem, że
jak raz zatrudnię niepełnosprawnego to niezwykle trudno będzie go
zwolnić. Co robić? Na wszelki wypadek nie zatrudniać
niepełnosprawnych.

Czy zatem dla takich osób nie byłoby lepiej aby nie miały takich
specjalnych przywilejów a wówczas nie wzbudzałyby strachu u
pracodawców. A tak to być może z tego powodu wielu z nich nie
znajduje pracy.

[andrzej369]

Przywileje dostaje pracodawca, zatrudniajacego niepelnosprawnego.
Konczy sie przywilej dla pracodawcy i konczy sie chec zatrudniania
niepelnosprawnego.
Nie ma nigdzie w prawie zakazu wypowiedzenia stosunku pracy z
niepelnosprawnym. Tylko najczesciej jest tak, ze pracodawca chce sie
pozbyc niepelnosprawnego, a jednoczesnie zachowac przywileje, ktore
dostal, tworzac stanowisko dla niepelnosprawnego.
Jeszcze malo wiesz o czlowieku !

Ta, strasznie mało wiem człowieku a np. o ustawie

[toja3003]

Ta, strasznie mało wiem człowieku a np. o ustawie z 27 sierpnia 1997
r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych (DzU nr 123, poz. 776 ze zm.) kolega słyszał?
Kilka cytatów: „Pracodawca powinien również pamiętać o pewnych
przywilejach, jakie przysługują pracownikom niepełnosprawnym. Przede
wszystkim czas pracy osoby zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego
stopnia niepełnosprawności nie może przekraczać 7 godzin na dobę i
35 godzin tygodniowo. Ponadto osoba niepełnosprawna nie może być
zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych (art. 15
wspomnianej wyżej ustawy). Kolejnym przywilejem przysługującym
niepełnosprawnemu pracownikowi jest dodatkowa przerwa w pracy na
gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek. Czas przerwy wynosi 15
minut i jest wliczany do czasu pracy. Należy również zaznaczyć, że
osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w
wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego
urlopu dodatkowego osoba ta nabywa po przepracowaniu jednego roku po
dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności
(art. 19 ust. 1 ustawy). Ponadto pracownikowi o znacznym lub
umiarkowanym stopniu niepełnosprawności przysługuje prawo do
zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia: • w
wymiarze do 21 dni roboczych w celu uczestniczenia w turnusie
rehabilitacyjnym, nie częściej niż raz w roku, • w celu wykonania
badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a
także w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy,
jeżeli czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy. A
zatem pracodawca, zatrudniając niepełnosprawnego, musi liczyć się z
uprzywilejowaniem tej grupy w stosunku do pozostałych pracowników
oraz ich mniejszą dyspozycyjnością.”. Wystarczy? Również prawo
stanowi, że umowa o pracę z niepełnosprawnym nie może być rozwiązana
z powodu wzrostu niepełnosprawności tzn. jeżeli np. słabo widzący
straci wzrok to co ma zrobić pracodawca?

Co robić? Na wszelki wypadek nie zatrudniać niepełnosprawnych. Czy
zatem dla takich osób nie byłoby lepiej aby nie miały takich
specjalnych przywilejów a wówczas nie wzbudzałyby strachu u
pracodawców. A tak to być może z tego powodu wielu z nich nie
znajduje pracy.

[andrzej369]

Przedstawiles obraz prawny jednostronny.
A czy kolega slyszal bądź czy wie, ze pracodawca tworzac miejsce pracy dla niepelnosprawnego, otrzymuje sporo kasy ?

ciekawym ile to jest "sporo kasy"?

[toja3003]

Pomóc może człowiek

[Gość: Ola]

Pomoc niepelnosprawnym uposledzonym w stopniu fizycznym i psychicznym jest tak
ograniczona , ze to minimum ktore dostają praktycznie wystarcza na leki , srodki
pielegnacyjne bo już o jakiejs konkretnej rehabilitacji czy oplaceniu rachunkow
nie ma mowy, jestem matka 2-ki takich dzieci , nie pracuję gdyz oboje wymagają
calodobowej opieki , nigdy nie podejma zadnej pracy , wiec po co Rząd ma sie
starac o takich ludzi , zamiast konkretnej pomocy najlepiej dac 420 zl
swiadczenia pielegnacyjnego i 2 razy po 153 zlote zasilku pielegnacyjnego a o
calą reszte niech sie matka martwi , tyle że my matki takich dzieci pracujemy 24
godziny na dobę ale tego nikt nie bierze pod uwagę.

Pomóc może człowiek

[Gość: Jesion]

Straszna kobieta ta pani prof. z COBS .Oddaj Babo jedenj etat
Boże czy Ci ludzi maja p*.......w głowach.Co Oni licza.Jakie to
proste.To chamstwo.Jak oNI TO MIĘTOLA,te zagadnienie biedy i
dochodu.PIT im wszystko powie.

Pomóc może człowiek

[Gość: Oli]

Zyczę tej Pani Prof.w najbiższy wekend walnac autem a drzewo lub
porostu poważny wypadek.Ludzkie tak? Leczyć sie 4 lata i miec
5 ciezkich operacji,wyjść kaleka i udac sie do ZUS-u.
Przekona sie jak szybko mozna byc zerem" i wykluczonym z Zycia,czyli
dziadem"