Cricoteka

[Gość: em]

Jestem doktorantką w Zakładzie Dramatu i Teatru UAM w Poznaniu. W ubiegłym
roku poszukiwałam materiałów do mojej pracy magisterskiej o Tadeuszu Kantorze
i trafiłam w gościnne mury Ośrodka Dokumantacji Sztuki Tadeusza Kantora-
Cricoteki. Spędziłam tam prawie dwa tygodnie (czytając artykuły, wyciknki
prasowe, robiąc zdjęcia) i bardzo dobrze wspomninam TO miejsce i TYCH ludzi.
Były to osoby bardzo pomocne i otwarce na potrzeby zagubionych w archiwum
studentów- zarówno tych piszących o samym Kantorze, jak i innych, których
prace dotyczyły wpływu Kantora na współczesną scenografię i artystów nie
bezpośrednio związanych z Mistrzem, ale niewątpliwie będących pod jego wpływem.
To, jak serdecznie zostałam przyjęta w Cricotece, jest niewątpliwą zasługą
pani Anny Halczak i dyrektora archiwum- Marka Świcy. Pan Marek Świca, żegnając
mnie po wspomnianych praktykach, zaprosił do złożenia kolejnej wizyty- i
obiecał pomoc przy zbieraniu materiałów do wówczas jeszcze planowanego doktoratu.

Właśnie za tę otwartość na ludzi z zewnątrz, którzy przychodzą "z ulicy" i
poszukują materiałów o Tadeuszu Kantorze głównie do swoich prac magisterskich
(nie są zatem osobami o znanych nazwiskach), za okazane im serce, czas i
traktownie ich na równi z badaczami naukowymi chciałam w tym miejscu
podziękować bardzo gorąco panu dyrektorowi, jak i całemu zespołowi Cricoteki.

Cóż więcej?
Jeśli chcemy godnie zaprezentować się w Europie to tylko z Tadeuszem Kantorem
,którego dzieła już od dawna są wspólnym, europejskim dziedzictwem. skarbem, o
który należy dbać. Sądzę, że TEN zespół pracowników pod kierowniczą ręką pana
Marka Świcy, będąc tak otwartym na zwykłych studentów najlepiej potrafi
sprostać tej misji. szerzenie bowiem idei teatralnych wyrosłych na
doświadczeniach reformatorów z całego niemal globu uważam za misję. To
niezwykle ważne zadanie i trudne w czasie kiedy Polacy nie pamiętają z kogo i
czego tak naprawdę mogą być dumni