oto co wymyśliliśmy;-)

[Gość: ania]

Nikomu nic nie mówiąc pojedziemy w nasz kochany Beskid Niski, tam wezmiemy
ślub, przez tydzień pochodzimy sobie po górach, następnie wrócimy do domu,
urzadzimy grilla, sprosimy rodzine i znajomych niby na zwykła imprezę, i tam
poinformujemy ich o naszym ślubie
Marzy mi sie coś takiego, chcę skupić sie tylko na ślubie, chcę go naprawdę
przeżyć a nie myśleć rok naprzód o sukience czy sali, nie chcę badziewnych
zespołów i konkursów na tzw. weselu itd, itp.
Ech, tak bardzo mi się to marzy))
Czy jest tu ktoś kto zrobił coś takiego lub ma zamiar tak postąpić?

[Gość: basia]

Aniu zycze ci takiego ślubu, jest super

[ardzuna]

Gość portalu: ania napisał(a):

> Czy jest tu ktoś kto zrobił coś takiego

Moi rodzice. A teraz, jak patrzę na zdjęcia z ich ślubu, jest mi jakoś
smutno... Mogliby przecież świętować swój dzień w obecnosci rodziny i
najbliższych, a tak wyszło jakoś... separatystycznie i autystycznie. Byłoby mi
dużo przyjemniej jako ich córce mieć świadomość, że hucznie obeszli swój ślub i
że swoje szczęście chcieli dzielić z innymi. Dlatego, choć nie stać mnie na
wesele, na swój ślub chcę zaprosić jak najwięcej osób, zwłaszcza rodziny. Mimo,
ze przygotowania mnie przerażają.

[Gość: ania]

Autustycznie????))

A czy Twoi rodzice tego żałują?
Piszesz, że mogliby świętować to razem z rodziną - oczywiście że mogliby -
tylko widocznie z jakichś powodów nie chcieli. Powiedzieli Ci dlaczego?

[ardzuna]

Gość portalu: ania napisał(a):

> A czy Twoi rodzice tego żałują?

Trudno powiedzieć, od dawna są rozwiedzeni.

> Piszesz, że mogliby świętować to razem z rodziną - oczywiście że mogliby -
> tylko widocznie z jakichś powodów nie chcieli. Powiedzieli Ci dlaczego?

Wiesz, na pewno nie dlatego, że nie lubili rodziny. Chyba chcieli
być "nowocześni".

[Gość: yskyerka]

A ja powoli zaczynam żałować, że tak nie zrobiliśmy. Do ślubu trzy tygodnie,
zaczynamy potwierdzać listę gości na obiedzie i odnoszę wrażenie, że niektórzy
robią nam łaskę, że w ogóle się pojawią.

[Gość: misiabisia]

A ja uważam, że powinniście uczcić tak WASZ dzień, jak WAM się podoba i odpowiada.
My również o tym myśleliśmy. Wybraliśmy bardziej tradycyjny sposób ale wpływ na
to miał fakt, że mieszkam bardzo daleko od mojej rodziny - więc wesele będzie
rewelacyjnym spotkaniem z rodzicami, rodzeństwem i resztą rodziny, której nie
widziałam nawet 5-6 lat
Drugim czynnikiem była świadomość żalu jaki z pewnością by do nas mieli
rodzice... Kiedyś już coś bez ich wiedzy zrobiliśmy... Długo musieliśmy za to
pokutować... Więc już teraz pamiętamy o nich w ICH mniemaniu
Pomyślcie, co jest dla Was ważne - i będziecie mieli odpowiedź co zrobić...
Życzę Wam wszystkiego dobrego...

[Gość: ruiza]

A co na przykład z rodzicami? Myślicie, że oni nie chcieliby również przeżyć
ślubu swoich dzieci? Ja na pewno miałabym do swoich żal, gdyby pozbawiły mnie
takiego przeżycia...

[Gość: mania]

Niektórym rodzicom przecież nie zależy żeby brać udział w weselu dzieci.ja też
chciałabym całkowicie cichy ślub.I rozumiem osoby które chciałyby wielkie
weselisko! A trzeba mieć trochę tolerancji w sobie- mam przyjaciółkę (znamy się
15 lat!!!) i gdyby ona nie zaprosiła mnie na swój ślub nie miałabym żalu. Bo
rozmawiałyśmy już o tym.Każdy niech robi to co chce i uważa za słuszne. Niech
się odezwią osoby które robiły ciche śluby!!!!!!!!

[Gość: stararopucha]

taaak. to teraz wyobraż sobie że Twoi rodzice robią grilla i informują na nim że
właśnie się rozwiedli...
pomysł sam w sobie nie jest zły, ale wydaje mi się że powinniście poinformować o
tym najbliższych. I wcale nie chodzi o wesele i wielkie przyjęcia tylko o
zaufanie i przywiązanie i wspólną radość. Myslę że najbliższe osoby mają prawo
wiedzieć choćby dzień wcześniej o waszych planach. to boli, gdy własna
córka/siostra/przyjaciółka po prostu olewa cie i w tajemnicy i za plecami
bierze ślub. Nie rozumiem dlaczego uważasz że informowanie innych o swoich
planach ściśle wiąże sie z badziewnymi konkursami i hucznym weseliskiem? To
wyłącznie od Ciebie zależy, czy skupisz sie na duchowym znaczeniu ślubu czy na
wyborze sukienki? Ja odnoszę wrażenie, że teraz właśnie myślisz "rok na przód"
planując szczegółowo jak "to' zorganizować, żeby nic nie organizować)
To nie jest tak że po prostu wyjeżdzasz w gory , wchodzisz do pierwszego
lepszego kościoła i bierzesz ślub. Musisz mieć stertę papierków, pozwolen itp.
No i świadków.
Jeśli chodzi o Twoje pytanie czy ktoś zrobił coś takiego chyba się zdziwisz bo
właśnie ja. Nie wyjeżdzałam co prawda w góry, ale o moim ślubie wiedziało
zaledwie kilkanaście osób i pozostałym było zwyczajnie przykro, że dowiadują sie
po fakcie
Na Waszym miejscu powiedzaiłabym komu trzeba a potem w góry..

[kasia_kl]

Ja sie zgadzam z przemowczynia ze po prostu niektorym moze byc bardzo przykro,
a szczegolnie rodzicom, ja nie wyobrazam sobie aby nie powiedziec rodzicom o
swoich planach, bo wiem ze czuli by sie bardzo urazeni.

[Gość: ruiza]

No właśnie... Ja też nie miałam na myśli wesela, tylko uczestnictwo - bądź nie -
najbliższych w samej uroczystości zaślubin. Mam jednego brata,
najukochańszego, za którego w ogien bym poszła, i gdyby on uznał, że nie
zasługuję na to, żeby być z nim w takim dniu i cieszyć się jego szczęściem, to
chyba by mi serce pękło....

[ardzuna]

Gość portalu: stararopucha napisał(a):

> taaak. to teraz wyobraż sobie że Twoi rodzice robią grilla i informują na nim
ż
> e
> właśnie się rozwiedli...
> pomysł sam w sobie nie jest zły, ale wydaje mi się że powinniście
poinformować
> o
> tym najbliższych. I wcale nie chodzi o wesele i wielkie przyjęcia tylko o
> zaufanie i przywiązanie i wspólną radość. Myslę że najbliższe osoby mają prawo
> wiedzieć choćby dzień wcześniej o waszych planach. to boli, gdy własna
> córka/siostra/przyjaciółka po prostu olewa cie i w tajemnicy i za plecami
> bierze ślub.

O, to to. Tego nie dopisałam. Mój ojciec niedawno ożenił sie po raz drugi.
Poinformował mnie dzień po fakcie, przez telefon. Stosunki bardzo ochłodły. Na
swój ślub zaproszę go z takim wyprzedzeniem, żeby nie zdązył przyjechać. Jeśli
nie uważa mnie za godną uczestniczenia w jego życiu, to ja nie widzę powodu,
zeby uczestniczył w moim.

[Gość: agnieszka83]

kazdy powinien przezyc te chwile tak jak sobie wymarzyl.. mam nadzieje ze
uda wam sie... tylko ... pamietaj u nas nie las vegas trzeba zalatwis
formalnosci conajmniej miesiac przed slubem

[Gość: niebanalna]

Super... tylko, pomyslałas o Rodzinie, oni tez maja swoje prawa choc jestesmy
dorosli trzeba sie czasami liczyc z ich pragnieniami również.

[Gość: mania]

To właśnie zależy jeszcze wszystko od stosunków z rodzicami (jak to określono
wyżej) i chyba też od wieku narzeczonych bo np: ktoś napisał "taaak. to teraz
wyobraż sobie że Twoi rodzice robią grilla i informują na nim że
właśnie się rozwiedli..." Mi by to w ogóle nie przeszkadzało (ja jestem już po
30) - to ich życie niech robią co chcą - rozwodzą się - nie rozwodzą się -
święta bez rodziców też mi nie przeszkadzają - więc i ślub bez nich też -
dlatego niech każdy czyni jak uważa za słuszne tylko trochę więcej zrozumienia
dla osób które nie chcą ślubu wielkiego.I mają takie stosunki z rodzicami że nie
uważają za konieczne ich zawiadomić przed.Ja marze o takim ślubie GDZIEŚ w
Polsce!!! Nadal nie odezwał się nikt kto taki brał ślub!!!!!???? Odezwijcie się

[Gość: ania]

Dzieki za wszystkie wypowiedzi.
Dla mnie też głównym mankamentem jest to, że rodzicom mogłoby być przykro. Tyle
tylko że ja nie mam z nimi jakichś świetnych relacji, wiele przykrego od nich w
życiu usłyszałam, i z tego względu z wielką chęcią bym ich pominęła. Za ojcem
mojego męczyzny nie przepadam, nie lubię jego głupich tekstów i podejścia że
coś powinno wyglądać jakoś. Bardzo nie podoba mi sie wizja ślubu naszych
rodziców, jakoś większość rzeczy w życiu robiłam sama i oni w tym nie
uczestniczyli tak więc i w tym wydarzeniu jakoś niespecjalnie ich widzę.
Zaznaczam jednak ze mam świadomość tego, że moze być im przykro i pewnie będę
się z tym liczyć. Tyle ze wtedy to już nie będzie to;-/
A co do ślubu to najchętniej wzięłabym go 7 maja tego roku bo wtedy będzie 8
rocznica naszej znajomości Niestety to raczej nie przejdzie na razie bo w
górach będę najwcześniej w czerwcu i wcześniej nie da rady)
Cieszę się, że nie jestem sama w swoich wyobrażeniach ślubu po kryjomu
Dzięki za dobre słowa

[Gość: Stokrotka]

Oczywiscie wszystko zalezy od indywidualnej sytuacji (stosunki z rodzicami),
ale...
Pomysl nie wydaje mi sie za dobry. Zaslubiny to, co by nie rzec, swieto
rodziny. Poniewaz wlasnie w tym momencie powstaje nowa rodzina. Dlatego wydaje
mi sie, ze dobrze ten moment przezyc wlasnie w otoczeniu rodziny, zyczliwych i
kochanych ludzi.
Natomiast informowanie rodzicow dopiero po slubie wydaje mi sie nie tylko zlym
pomyslem, ale wrecz brakiem wychowania,a moze nawet pewnym okrucienstwem. Im
sie to po prostu nalezy, maja prawo wiedziec wczesniej. Moze dla Was to swietna
zabawa, zrobic wszystkim taka niespodzianke, ale rodzice moga to potraktowac
zupelnie inaczej, moze im to sprawic prawdziwa przykrosc.

[pepperann]

Ja tez nie uwazam, zeby to byl dobry pomysl. Moze jakis kompromis: slub w malym
kosciolku wsrod najblizszych osob - niewielkiej grupy, a potem impreza, zgodnie
z planem? Ja bym sie zdecydowala na taki sekretny slub tylko gdybym albo
wiedziala, ze rodzicom i najblizszym rodzinom obu stron nie zrobiloby to
przykrosci, albo miala ich toatlnie gdzies. Obie te sytuacje czasem sie
zdarzaja, ale rzadko.

[Gość: deczko]

Jako powod dlaczego nie chce hucznego wesela, podaje, ze jeszcze nigdy nie
bylam na weselnym obiedzie. Coz, skoro nie mozna inaczej, wystapie na nim w
roli glownej.

Jesli dojdzie do tego obiadu, ktory nie bedzie w moim rodzinnym miescie, zlamie
rodzinna tradycje. rodzina ojca jest duza i bylam na dziesiatkach wesel.
A moze od dziecinstwa zaliczylam ich setke. Tego bylo mnostwo, nie wspominam
tego z rozrzewnieniem.

Poza tym mimo iz mam bardzo, ale to bardzo scisle relacje z moimi rodzicami,
mam dosc robic wszystko tylko dla ich przyjemnosci. To moj slub czy ich?!

Czy nawet na wlasnym slubie nie mozna sie zachowac egoistycznie i zrobic go tak
jak chcemy?!

To jest meczace, ze wszyscy pisza, ze zrobisz komus przykrosc biorac slub po
kryjomu, ale nikt nie pisze, ze widok nielubianych osob na Twoim slubie, tez
nie podzialalby na Ciebie pozytywnie. Nawet jesli chodzi o wlasnych rodzicow.

Moi rodzice sa niepocieszeni, siostra tez, goscie zaproszenie na obiad weselni,
tez marza, ze jeszcze sie zdecyduje na wesele na 200 osob. Mam im zrobic
przyjemnosc i wyproawic huczne weselisko?! Choc sama na mysl o tanczeniu,
oczepinach, to mi sie zbiera nie powiem na co...


Do autorki to TWOJE zycie. Zadne huczne wesele nie zapewni Ci szczesliwego
zycia i wspanialych stosunkow z rodzina.

do deczko

[Gość: Stokrotka]

Ale naprawde nie widzisz zadnej alternatywy pomiedzy powiadomieniem wszystkich,
nawet najblizszych juz po fakcie, a weselichem na 200 osob ??!!??
Ja widze tysiac innych mozliwosci, np. cichy slub tylko z najblizszymi (bez
gosci, ktorych widok nie cieszylby panstwa mlodych), a potem samotny wypad w
gory jako podroz poslubna.
Owszem, wydaje mi sie, ze slub nie niest najlepsza okazja do folgowania swojemu
egoizmowi.

[Gość: deczko]

> Owszem, wydaje mi sie, ze slub nie niest najlepsza okazja do folgowania
swojemu
>
> egoizmowi.

Wytlumacz mi laskawie dlaczego?!
Przeciez jest to jedyna wazna uroczystosc jaka mozna samemu zaplanowac.

Jesli autorka watku nie ma dobrego kontaktu z rodzina i mimo prob porozumienia,
nie widzi ich na swoim slubie, to niech ich nie zaprasza.

Jak juz pisalam, to, ze ktos zyczy sobie miec cichy slub, czy na 200 osob to
jego prywatna sprawa. Choc pewna jestem osamotniona, uwazam, ze slub jest dla
mnie, a nie dla moich rodzicow i cioci spod Konina.

Gdyby moja corka nie zaprosila mnie na swoj slub, pewnie byloby mi przykro, ale
staralabym sie ja zrozumiec, a nie odsadzac od czci i wiary.

[Gość: Stokrotka]

Jak napisalam, duzo zalezy od indywidualnej sytuacji. Jesli sytuacja jest w
jakis sposob szczegolna, rodzice sa dewiantami lub potworami - no to co
innego... Ale autorka pierwszego posta nic takiego nie sugerowala.

Dla mnie zupelnym minimum uprzejmowsci i dobrej woli jest POINFORMOWANIE
rodzicow o zamiarze pobrania sie. Powiedzenie im o tym po fakcie jest moim
zdaniem niedopuszczalne. Dlaczego? Otoz, dzieki rodzicom przyszlismy na swiat,
oni nas wychowywali, karmili, ubierali, a przede wszystkim - kochali. Uwazam,
ze maja prawo wiedziec o takim waznym wydarzeniu, a rowniez uczestniczyc w nim.
Zauwaz, ze ja caly czas pisze o slubie, nie o weselu. Jesli ktos nie chce
wesela - nie ma przymusu.

Poza tym, jesli jest to slub koscielny, jedno z przykazan mowi "Czcij ojca
swego i matke swoja", to chyba zobowiazuje, nie?

[Gość: deczko]

>Ale autorka pierwszego posta nic takiego nie sugerowala

Ale pozniej rozwinela swoja mysl, niestety na nie korzysc rodzicow.

> Dla mnie zupelnym minimum uprzejmowsci i dobrej woli jest POINFORMOWANIE
> rodzicow o zamiarze pobrania sie.

Moga, ale nie musza.

Zauwaz, ze ja caly czas pisze o slubie, nie o weselu. Jesli ktos nie chce
> wesela - nie ma przymusu

Zdziwilabys sie...

A tak na serio autorka watku zrobi jak zechce. Po tym o napisala ja jej
potepiac nie bede.
Przede wszystkim, decyzja o cichym slubie musi podjeta przez oboje
narzeczonych. Moja ciotka (a minelo juz ponad 30 lat od jej slubu) dotad
zaluje, ze nie miala wesela, bo pan mlody nie chcial.

[ardzuna]

Gość portalu: deczko napisał(a):

> Czy nawet na wlasnym slubie nie mozna sie zachowac egoistycznie i zrobic go
tak
>
> jak chcemy?!

O, jest wiele innych okazji do zachowań egoistycznych, a ślub można i tak
zrobic jak się chce, i jedynymi opcjami nie jest poinformowanie ludzi po fakcie
albo sztampowe wesele.

Jak mądrze napisała minerwamcg, nie żyjemy bez otoczenia społecznego, a własnie
dlatego wymyślono uroczysty ślub zamiast przysięgi we dwoje, żeby 1. wprowadzić
nową rodzinę oficjalnie w otoczenie społeczne, i 2. poprzez zapewnienie wielu
świadków przy składaniu przysięgi utrwalić jej działanie. Choc nie ma to
automatycznego działania, nie jest chyba takim złym pomysłem.

[greeneyes27]

Jest to TWOJ slub i powinnas przezyc ten dzien tak jak Ty chcesz, a nie Twoja
rodzina czy znajomi.

Rodzina nie... a przyjaciele?

[minerwamcg]

Rodzina rodziną... sami nie mamy jej za wiele, a zapraszamy jeszcze mniej - ot,
rodzice, rodzeństwo, chrzestni, nawet bez dzieci. Żadne z nas nie wyobraża
sobie jednak, żeby w taki dzień można się było obejść bez przyjaciół. Dwoje
ludzi może być dla siebie wszystkim, ale do normalnego funkcjonowania
społecznego im to na długo nie wystarczy. Poza tym impreza z przyjaciółmi to
coś innego, niż sztywna, rodzinna, obowiązkowa feta. To piwo, tańce przy
ulubionych przebojach, kumpel-muzyk grający na flecie, piosenki przy gitarze,
wesołe toasty. Tego byśmy sobie nie umieli odmówić.

[Gość: ania]

Powinnam chyba sprosotwać że moi rodzice absolutnie nie są potworami Są to
normalni ludzie, z którymi nie mam moze świetnego kontaktu, ale ogolnie jest OK
(choc roznie bywalo).
Podkreslam ze wiem ze byloby im przykro, aczkolwiek nie czuję potrzeby
urządzania nawet małej imprezy pod hasłem ślub czy wesele. Ślub jest dla mnie
czyms waznym ale moim zdaniem to sprawa tylko moja i mojego męczyzny, a nie
naszych rodzin. Dla mnie slub to nie gornolotne zakladanie rodziny, bo rodzine
to ja bede tworzyc jak bede miec dzieci, teraz to my deklarujemy Bogu że chcemy
byc razem, obiecujemy, że bedziemy sie soba opiekowali i dbali o siebie, to po
prostu przyznanie sie ze chcemy byc jak najdluzej razem. Po co mi do tego
wujkowie ciotki, rodzenstwo czy rodzice??
Przepraszam, ale wydaje mi sie ze to nie ich sprawa i nie czuje ze "powinnam"
cokolwiek

[Gość: Stokrotka]

To Wasz dzien, Wy zdecydujecie, jak bedzie wygladal.

Po prostu wydaje mi sie, ze zawsze nalezy brac pod uwage uczucia innych,
bliskich.
Jesli dla Twoich rodzicow to nie bedzie problem - to znaczy, ze nie ma problemu!

Natomiast - czy juz samo to, ze zadalas takie pytanie na forum nie oznacza, ze
masz pewne watpliwosci?
Zwykle, kiedy jestesmy czegos pewni, po prostu to robimy, a nie pytamy...

Pozdrawiam.

[greeneyes27]

Aniu, zgadzam sie z Toba w 100 %!

: )

Dużo ludzi tak planuje

[Gość: Niki]

trele, morele, a potem i tak jest huczne weselicho, bo nie "wypada" inaczej.

[rlena]

Zrobcie sobie taka uroczystosc na rocznice slubu, albo na urodziny. Podobny
watek byl kiedys na tym forum juz poruszany i tam szeroko uzasadnilam swoja
opinie. Krotko mowiac,mozesz kiedys zalowac,ze Twoj slub odbyl sie w tak
pospolity sposob (jakkolwiek dzis ten pomysl moze wydawac ci sie oryginalny, w
gruncie rzeczy jest pospolity i..infantylny).

[Gość: mania]

Uwilbiam takie opinie "(jakkolwiek dzis ten pomysl moze wydawac ci sie
oryginalny, w gruncie rzeczy jest pospolity i..infantylny)." Podobają mi się
posty "chyba deczko". Czy ja - jak chcę cichy ślub bez chrzestnych napewno (po
co na ślubie mi osoba która nawet nie wie co w życiu robię,gdzie pracuję, co
lubię) rodziców (po co mi rodzice skoro ślubuję mężczyźnie) Nie oceniam osób
które pragą w tym dniu wyglądać pięknie w towarzystwie 70-100-200 osób - ja nie.
Ale denerwuje mnie zawsze jak te osoby od razu mówią że rodzicom bedzie przykro,
że bede żałowała że......BRAK TOLERANCJI dla innych zachowań??????????

[calinka1]

Zrobisz jak zechcesz.
Kilka lat temu prawie wzięłam taki potajemny ślub.Ja i mój ówczesny chłopak
przeprowadziliśmy sie do nowiutkiego akademika.Zupełnie przez przypadek
dowiedzieliśmy sie, że są tzw. pokoje małżeńskie, które sie zamieszkuje
zazwyczaj przez kilka lat.Wystarczyło pokazać zaświadczenie,że w ciągu miesiąca
ma sie zawrzeć związek małżeński. Oczywiście udaliśmy sie do najbliższego
urzędu stanu cywilnego. Po ok. 3 tyg. okazało sie jednak,że tego lokum nie
dostaniemy. Ślubu nie odwołaliśmy wychodząc z założenia,że jak nikt się nie
zjawi to nie ma sprawy. Jednak byliśmy w błędzie...Pani z urzędu stanu
zadzwoniła do naszych rodziców. Było im bardzo przykro. Długo sie
tłumaczyliśmy...

[Gość: mania]

Trochę śmieszne to opowiadanie calineczko! Pani z Urzędu zadzwoniła do
rodziców???? Po co???? Ja mam 30 lat!!!!czy pani z urzędu też zadzwoni do moich
rodziców????

[calinka1]

Zadzwoniła ponieważ nikt sie nie pojawił w wyznaczonym czasie na ślub.Była
nadgorliwa, mimo, że już wówczas obowiązywała ustawa o ochronie danych
osobowych.Zadała sobie wiele trudu.
Do nas też dzwoniła, ale również do rodziców.
Też myślałam,że urzędnicy nie są aż tak sumienni.A całe wydarzenie miało
miejsce jakieś 5 lat temu