On nie chce się żenić

[josie69]

Mam wielki problem, bo jestem od dłuższego czasu w stałym związku, bardzo
się Kochamy i wiemy, że chcemy wspólnej przyszłości, dzieci. Jedyny mój
problem to to, że on nie chce ślubu... Boję się jak to będzie, bo ja wiem, że
chcę wyjść za mąż i jest to dla mnie sprawa naprawdę ważna. Jak mu przemówić
do rozumu? Jego argumenty w stylu:
- "Jak dla mnie ślub to głupi symbol"
- "Wesela są dla rodzin a nie dla nowożeńców"
- "Stabilność? Spójrz ile małżeństw kończy się rozwodami. I to ma być
"pewność"?"
- "Przecież nie musimy brać ślubu, chyba wiesz, jak bardzo Cię Kocham"
itp. itd
Jakoś to do mnie nie przemawia....
Pomóżcie!

[rozalia29]

Moim zdaniem macie zupełnie różne wyobrażenia co do wspólnej przyszłości. I nie
rozumiem dlaczego Ty miałabyś akceptować zdanie swojego chłopaka (bo nawet
narzeczonym jak rozumiem nie można go nazwać)i rezygnować ze swoich marzeń i
potrzeb. Bo chęć wzięcia ślubu to dla kobiety jest nie tylko spełnieniem pod
względem przeżycia tej wielkiej uroczystości - kwiaty, goście, życzenia, piękna
suknia itd. Jest to ważne dla poczucia stabilności i pewności, że osoba, z
którą się jest to ktoś kogo stać na tak poważną deklarację i "ogłoszenie", że
oto z Tobą chcę na dobre i na złe iść przez resztę życia. Gdyby mój narzeczony
nie deklarował chęci posiadania rodziny i nie byłabym pewna, że myśli o mnie
jako o swojej przyszłej żonie to sadzę, że po pewnym czasie czułabym się jak
kumpel w takim swobodnym związku. A wiadomo, kumple przychodzą i
odchodzą...Może Twój chłopak jest niewierzący i obawia się nacisków na ślub
kościelny, albo pochodzi z rozbitej rodziny i nie widzi sensu pobierania się
skoro potem trzeba się rozwodzić? Na pewno powinnaś bardzo szczerze powiedzieć
mu jak się czujesz teraz i jak będziesz czuła się przy nim w przyszłości jeżeli
zgodzisz się na TYLKO JEGO warunki Waszego związku. Jeżeli jest to dojrzały i
odpowiedzialny człowiek na pewno dojdziecie do porozumienia, a jeśli nie to czy
warto walczyć połowę życia o swoje marzenia i potrzeby? Trochę to upokarzające.
Mam znajomą, która żyje w takim związku już 15 lat. Mają córeczkę, wszystko
jest niby fajnie (facet nie chce się żenić bo już miał żonę i bardzo mu nie
wyszło)ale ślub jest jej największym marzeniem ale coraz rzadziej ma odwagę o
tym wspominać, i jest to temat dla niej drażliwy. Bo nie do końca czuje się
żoną, bywa że sama siebie nazywa konkubiną i bardzo źle się z tym czuje. Ale
lata temu przystała na jego warunki i wtedy myślała, że jakoś tam będzie, że
może z czasem on się przekona i zgodzi na ślub. Nie przewidziała jednak swoich
uczuć i niestety ma "robaka", który ją na smutno podgryza. Nie życzę Ci takiego
obrotu sprawy. Zawczasu trzeba ustalać pewne reguły bo potem jest tyko trudniej.

[aknee]

Nikt nie jest w stanie przewidziec, czy slub naprawde da stabilizacje, czy nie.
Nie wiadomo jak potoczy sie zycie za powiedzmy 20 - 30 lat. Niemniej jednak,
slub to jedna z najistotniejszych spraw w zyciu, DEKLARACJA "pragne wlasnie z
Toba isc przez zycie, wlasnie z Toba sie starzec, z Toba chorowac, bogacic sie,
miec dzieci, przezywac wszelkie radosci i smutki jakie niesie zycie, z Toba i
tylko z Toba." Ta deklaracja nie jest pusta, jest przysiega, ze "BEDE SIE
STARAC, UCZYNIE WSZYSTKO, by nasze zycie bylo szczesliwe, uczynie wszystko, by
ciebie uczynic szczesliwa/-ym". Czasem sie nie udaje, ale jako malzenstwo
robicie wszystko, by sie udalo. Tak wielkiej motywacji w luznym zwiazku nie ma.
W kazdej chwili mozna sie spakowac i odejsc bez zadnych konsekwencji. Nikt
nikomu nic nie przysiegal, nie obiecywal, nikt nie musi sie starac. Wedlug mnie
nie ma prawdziwej milosci ze strony tego, kto nie chce malzenstwa, po prostu
jej nie ma, chocby nie wiem, jak on sie zaklinal, ze kocha. Ten ktos nie chce
brac odpowiedzialnosci za Wasze wspolne zycie, za opieke nad toba, nie chce
zobowiazywac sie do zapewnienia Ci bezpieczenstwa. Chce miec przez reszte zycia
miec "otwarta furtke", przez ktora mozna wyjsc w dowolnej chwili. Nie bylabym z
mezczyzna, ktory nie chce sie ze mna ozenic, ktory o to sam nie zabiega. Chce
by moj narzeczony oswiadczyl mi oficjalnie, przy swiadkach, ze tylko ze mna
chce isc przez zycie i ze zrobi wszystko by uczynic mnie szczesliwa. Ja zas
kocham go tak bardzo, ze przed calym swiatem podobna przysiege moge zlozyc. Nie
jest takie istotne, jak to zycie sie potoczy. Najistotniejsze jest, ze oboje
CHCIELISMY by potoczylo sie jak najszczesliwiej, ze mielismy DOBRĄ I
NIEPRZYMUSZONĄ WOLĘ.

Nie on pierwszy

[a_weasley]

Już było nieraz
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=619&w=17660627&a=17660627
i jeszcze nieraz będzie. I to w tę stronę, rzadko na odwrót. Nic dziwnego -
kobiety mają w genach monogamię, a mężczyźni wręcz przeciwnie. U nas monogamia
jest wyuczona kulturowo.

[chipsi]

No nie do końca, może mi nie uwierzycie ale wśród moich znajomych jakos facetom
do ślubu sie pali bardziej. Sama nie chciałam o żadnym ślubie słyszeć do czasu
gdy zakochałam się w obecnym narzeczonym. Myślę że jeżeli ktos nie bierze ślubu
pod uwage to po prostu nie trafił jeszcze na odpowiednia osobę. Drazni mnie
gadka o niestałości i rozwodach. Tak samo przecież może się zakończyć związek
niezformalizowany tyle że wtedy ludzie rozchodzą się przez wieksze głupstwa. Po
ślubie kilka razy sie zastanowię zanim bym wzieła rozwód a tak - "nie to nie" i
koniec...

[sabina]

Odwróc jego argumentacje. W naszej kulturze przyjete jest ze dwoje doroslych
ludzi, ktorzy chca spedzic razem zycie zawieraja malzenstwo. Powiedz ze w
takiej kulturze i srodowisku jestes wychowana i ze jesli masz isc pod prad jako
wolny zwiazek potrzebujesz solidnych argumentow, a nie tylko ogolników. Spytaj
sie go dlaczego nie chce tego zrobic. I nie daj sie zbyc argumentami ze
przestaniecie sie starac bo wtedy to juz taka stabilnosc, bo przeciez to zadna
stabilnosc. Ze nie chce wesela, bo slub to jedno a wesele to drugie. Fakt ze
slub dla niego to glupi symbol wcale nie oznacza ze jest to glupie dla Cibie,
wiec jesli to dla niego nie ma znaczenia, dlaczego nie zrobi tego dla Ciebie.