ah! te ZARĘCZYNY :)))

[karolina44444]

Hej dziewczyny! Jak wyglądały Wasze zaręczyny? Miejsce i wogóle ta cała
oprawa? Jakie macie pierścionki zaręczynowe???

Ja swój pierścionek wybierałam razem z "chłopakiem" - wybrałam sobie skromny
z białego złota z małą cyrkonią w środku. Zaręczyny oficjalne z rodzicami
ustaliliśmy na 10 października 2004 roku. Tak więc skoro był już pierścionek
i ustalona data oficjalnych zaręczyn to przeczówałam, że dostanę pierścionek
przed tą datą i za każdym razem jak byłam z ukochanym to zastanawiałam się w
którym momencie mi się oświadczy. Mój facet chciał aby to było z zaskoczenia
i ... zrobił tak, że się nie spodziewałam, otóż jechaliśmy windą do mojego
mieszkania na 4 piętro i między 1 a 2 piętrem spytał czy za niego wyjdę ja
myślałam że to żart a on po chwili wyciągnął pierścionek - mówię Wam byłam
wzruszona powiedziałam głośno "tak" a on wsunął mi pierścionek na palec.
Wieczór spędziliśmy przy romantycznej kolacji i szampanie.
Może Wam wydać się, że winda to śmieszne miejsce na takie "sprawy" ale
naprawdę On to tak zrobił i wogóle użył takich cudnych słów określających
swoją miłość, że aż mi łzy w oczach stanęły.
Teraz jesteśmu już małżeństwem - pobraliśmy się pod koniec 2005 roku.

[mydlo_w_plynie]

Witaj!
2-3 miesiące przed zaręczynami oglądaliśmy razem pierścionki, ale tylko
rekreacyjnie do jubilera weszliśmy przy okazji, z mojej inicjatywy -
chciałam obejrzeć bransoletki. To nie był żaden podstęp z mojej strony
Był jeden śliczny i bardzo skromny pierścioneczek z białego złota, który
chciałam sobie kupić ale niestety nie było rozmiaru. Wszystkie te informacje
mój N skrzętnie odnotował w głowie )
Oświadczył się niespodziewanie w Wigilię, ale nie było bardzo spektakularnie.
Tak w ukryciu trochę Byłam szczerze zaskoczona, bo zawsze uważałam że
prędzej ja jemu się oświadczę Pierścionek dostałam inny, niż ten upatrzony
wcześniej. Też skromny ale z białego złota i z bardziej "wypasionym" oczkiem.

[mydlo_w_plynie]

pomyłka
zaręczynowy pierścionek mam z żółtego złota

[anniszka]

Datę ślubu (10.06.06) ustaliliśmy rok przed tym terminem. Chodziliśmy ze sobą 6
lat i w ustaleniu konkretnej daty nie było niezwykłości (od tak, przy
herbatce), zawsze wiedzieliśmy, że sie pobierzemy i czekaliśmy tylko do
ukończenia studiów podyplomowych. Wiedziałam dwie rzeczy: że oświadczyny będą
dotyczyły tylko nas dwojga, na osobności, kameralnie, i że... nieprędko się
odbędą Mój mężczyzna jest bowiem wielkim tradycjonalistą pod tym względem i
uważa, że zaręczyny muszą się pojawić na kilka miesięcy przed ślubem, po nich
zaś mają nastąpić bardzo konkretne przygotowania do zawarcia związku. No więc
czekalam. Restauracja i msza były zarezerwowane, wino weselne gromadzone w
szafkach a ja wciąż nie czułam się narzeczoną. Nie chciałam wybierać
pierścionka, od czasu do czasu pokazywałam tylko swemu mężczyznie, jakie mi się
podobają. Na prezent gwiazdkowy sama wybrałam sobie książkę w księgarni, którą
on, przy mnie, mi kupił. Ale w wigilię, gdy się u nas pojawił, mama i brat
powiedzieli mi, iż M. ma dla mnie bardzo osobisty prezent, i chciałby mi go
wręczyć na osobności. Troszkę się zdziwiłam, bo wiedziałam przecież o książce,
przez myśl przemknęło mi też, że kupił mi dodatkowo piękną bieliznę (kilka
tygodni wcześniej skarżyłam się na brak czegoś ładnego). Ale właśnie wtedy,
przy choince, kolędach, świecach przytulony do mnie, i z pierscionkiem w cudnym
pudełeczku wyszeptał mi na uszko pytanie, czy uczynię mu ten zaszczyt...
Pierścioneczek jest skromniutki, delikatny, typowo zaręczynowy, z żółtego
złota, z jedną cyrkonią. Taki, jaki chciałam

[kbor]

Rozumiem ze cyrkonia to wszystko o czym marzycie?
A moze na wiecej ich niestac??
Zenujace!!!

[ineczka22]

Kazda dziewczyna marzy o ksieciu na bialym koniu i brylancie jak pieciozlotowka.

[ineczka22]

Gdy ma 5 lat i wszystko co sie swieci to zloto
Pozniej sa inne sprawy

[heather4]

a czy nie sądzicie, że zaręczyny powinny być przed planowaniem ślubnych
uroczystości? bo oświadczyny w momencie, kiedy każdy konkret jest już ustalony
wydają mi się musztardą po obiedzie..wiecie o co mi chodzi, o takie prawdziwe
zaskoczenie, zachowanie naturalnej kolei rzeczy...

[a1ma]

Dokładnie
Mój chłopak oświadczył mi się, gdyzupełnie się tego nie spodziewałam, na
wakacjach, bardzo romantycznej scenerii
I dopiero kilka miesięcy później ustaliliśy konkretną datę i zaczeliśmy
planowac ślub. Po kolei.

[gumis82]

przepraszam a co widzisz złego w pierścionku z cyrkonią???Myślisz że każdy ma
na tyle kasy, żeby kupić pierścionek z brylantem za nie wiadomo ile???myśle że
w tym nie chodzi o to z czym pierścionek, tylko za gest, za miłośc,no ale coż,
skoro ktoś mierzy miłośc po kasie to powodzenia w życiu i nie mam pytań

[justm]

gumis - trochę nie trafiłaś / trafiłeś z tym postem ....

[ivon20]

ja tez uwazam ze nie chodzi o pierscionek tylko o wydarzenie.......ja akurat
dostalam pierscionek z malym brylantem i nie byl wcale az takie drogi kosztowal
jakies 700zl wiec nie wydaje mi sie zeby to byla jakas bardzo wygorowana cena
(to tak odnosnie kosztow)

[kbor]

pierscionek z cyrkonia... 800 zl
pierscionek z brylantem..1300 zl

Bez przesady....

[histe]

jesli dla Ciebie liczy sie tylko to ile pierścionek jest warty, to jesteś
załosny/a i współczuje partnerowi

[kbor]

Ten ton to zachowaj dla swojego przydupasa...

Nie liczy sie kasa, to normalne ceny. Po prostu kazdy kupuje to co moze. Ale
skoro roznica niewielka to po co sie ograniczac. Brylancik to brylancik.

[a1ma]

albo:
z cyrkonią 200 PLN
z brylantem 10000 PLN

Ja bym przjęła nawet oświadczyny kółkiem od piwa

[kbor]

jasne ze tak...
Pod warunkiem ze wszystko ma sie dogadane a zareczyny to formalnosc.

Jesli ma byc wyjatkowo to i pierscionek powinien byc wyjatkowy, najlepszy na
jaki nas stac...

[leeloo26]

gratuluję podejścia do życia!

boszsz.. skąd się tacy ludzie biorą?
z kapusty chyba..

[anniszka]

Oczywiście, że marzyłam o cyrkonii. Nie marzyłam tym samym o sytuacji, w której
sugeruję narzeczonemu, że MUSI mi kupić brylant. Nie marzyłam o sytuacji, w
której on pomyśli, że dla mnie w chwili zręczyn liczy się głupi kamyk. Nie
marzyłam o tym, by po szesciu latach wspaniałego związku, mężczyzna, pomagający
mi w przełomowych chwilach życia poczuł, że jedynie kawałek złotka w tym
wszystkim ma dla mnie znaczenie. Marzyłam o skromnym pierscionku, o cyrkonii,
bo on tym samym odczuł, że jego słowa i jego pragnienie połączenia się ze mną
na resztę żcyia jest najważniejsze. Marzenia o brylantach nie są żenujące.
Prawdziwie żenujące jednak jest, gdy realizacja marzeń o zimnym kamyku staje
się podstawą i pierwszym dążeniem na początku wspólnej drogi.

zenujaca cyrkonia

[ra81]

och laska, ciesz sie, ze zyjesz w Polsce xxi wieku
w Powstaniu ludzie robili sobie obraczki z puszek, z drutu , ze sznurka...
zostalabys zenujaca stara panna, hehe

[pannaanna1980]

A może wszystko na co Cię stać to ta bezczelność, którą zaprezentowałeś ?
Poinformowałeś wybrankę o cenie pierścionka dla niej ? A może dyskretnie
dołączyłeś metkę ?
Czasami pierścionek z cyrkonią jest więcej wart niż z jednokaratowym brylantem.
Dlaczego ? Bo daje go mężczyzna bardziej wartościowy.

[inka28]

pannaanna1980 napisała:

> Czasami pierścionek z cyrkonią jest więcej wart niż z jednokaratowym brylantem.
> Dlaczego ? Bo daje go mężczyzna bardziej wartościowy.

Brawo!

[sloik1979]

A czasem bardziej wartosciowy facet daje pierscionek z brylantem - wtedy to
idealna kompilacja))))

[golinda]

ja dostałam pierścionek, który sama sobie wybrałam (z żółtego złota, z 7
brylantami, taki typowy, klasyczny pierścionek zaręczynowy)
dostałam go w cudowny sposób-przyniósł mi go na szyi nasz maleńki kochany
króliczek (który od kilku miesięcy niestety nie żyje, mam jednak po nim
pamiątkę-ryski na pierściionku od ząbków-nigdy ich nie usunę)
mój narzeczony nie jest typem romantyka, nie spodziewałam się zupełnie takich
oryginalnych oświadczyn

[agacciam]

U mnie było tak. W wakacje, 7 sierpnia 2003. My nie jesteśmy z jednej
miejscowości, tak więc przyjechałam do mojego ukochanego na wakacje. Byliśmy
sami w mieszkanku. Na wieczór zrobiliśmy sobie małą kolacyjkę i zaplanowaliśmy
wino. Dodam, że nic nie wiedziałam o zaręczynach. Ja ubrana w zwykłą zwiewną
sukieneczkę, którą pobrudziałam przy szykowaniu jedzonka, ona też tak normalnie
w spodenki, jak to latem. W penym momencie, gdy kolacja była już prawie gotowa
M powiedział, że idzie się wykąpać. Nic w ty dziwnego, pomyślała, gorąco, więc
musiał. Po jakimś czasie wyszedł z łazienki i woła mnie... Agatko, przyjdź na
chwilkę. Ja z kuchni wychochodzę i co wiedzę.... mój ukochany klęczy, ubrany w
garnitur, w ręce trzyma śliczny, dlelikatny, z żółtego złota z cyrkonią
poerścionek i pyta się, czy zostanę... ja byłam w takim szoku, że uklęknęłam
razem z nim i powiedziałam, no właśnie dopierop na drugi dzień sobie
przypomniałam co, powiedziałam po prostu TAK ) ślub w tym roku w sierpniu )

[agnieszkalp]

moje byly cudowne,bylam bardzo zaskoczona. pojechalismy na narty i na sylwestra
do zakopanego. o 00.00 ,na krupowkach w wielkim tlumie, wsrod przecudnych
zimnych ogni moj kochany zamiast zyczen: z pod kurtki wyjąl
kwiaty,ukleknal ,wyciagnal pierscionek i spytal czy wyjde za niego.... mowe mi
odjelo Moj ukochany twierdzi,ze te wszystkie fajerwerki to byly z okazji
naszych zareczyn

[agnieszkalp]

a pierscionek cudowny, mimo ,ze nie ogladalismy pierscionkow wybral takio jakim
marzylam skromny, romantyczny

[an20]

u mnie byly cudowne i romantyczne, kazdej dziewczynie takich zycze

[bacha1979]

My pierscionek wybralismy razem...
Najpiewr , mniej więcej w lipcu wybrałam sobie pierścionek, no a potem pod
koniec sierpnia pojechalismy razem nad morze. No i tam, romantycznie, nad
brzegiem morza, wieczorkiem dostałam pierscionek. Zamiast kwiatów- jakos w
poblizu nie było kwiaciarni-dostałam słodkiego słonika.
Tylko jedna rzecz była irytująca- komary gryzły jak opetane...
Potem, we werzesniu była oficijalna kolacja z rodzicami...

[bkn]

bacha1979 - to prawie zupełnie tak jak u nas: też była plaża, zachód słońca,
TO pytanie i przepiękny pierścionek w pudełeczku. A potem, po powrocie do
pokoju szampan... i grill u znajomych, którzy też byli w tym czasie nad
morzem ech, rozmarzyłam się...

A we wrześniu uroczysty obiad z rodzicami. A pierścionek mój A. wybrał sam - po
wysondowaniu, co mi się podoba, oczywiście.

[maya28]

Dla mnie zaręczyny były zupełnym zaskoczeniem. Romantycznie przy naszej
choince, także już na wigilii u rodziców mogliśmy powiedzieć wszystkim i
wspólnie swiętować. Pierścionka nie wybierałam, nie pokazywałam też jakie mi
się podobają, i nie mam pojęcia ile kosztował Ślub jeszcze w tym roku.

[azanna]

A my byliśmy na spacerze w parku w zimowy dzień. Było mnóstwo śniegu i bardzo
romantyczna sceneria. W pewnym momencie mój mężczyzna zatrzymuje się i wpatruje
się w śnieg, więc pytam co się dzieje. A on mi na to "zobacz w śniegu coś
leży" - schylił się i zaczął szukać czegoś w śniegu. Ja stałam i zastanawiałam
się co on tam mógł zobaczyć. Odwrócił się do mnie i pokazał mi pierścionek,
który trzymał w dłoni. Na pierścionku było trochę śniegu, więc wyglądał jakby
go naprawdę znlalazł. Potem uklęknął i...niestety nie pamiętam co powiedział
Pamiętam, że gdy go podniosłam z tych kolan i przytuliłam nawet przez te nasze
grube kurtki mocno czułam bicie jego serca. To było prawie równy rok temu, a za
trzy miesiące będę jego żoną (nareszcie!
Oczywiście pierścionek nie leżał w śniegu - wtedy gdy udawał, że czegoś szuka
wyjął go z kieszeni i "namoczył" w śniegu.

[koralik00]

Ja zareczylam sie po 3 miesiacach znajomosci, gdy moj R. przyjechal po raz
pierwszy poznac moich rodzicow. Przyznam ze nie bylam tym zaskoczona - od
pierwszej chwili poznania wiedzielismy ze czekalismy na siebie cale zycie -
byla to jakby naturalna kolej rzeczy. Dostalam pierscionek dokladnie taki o
jakim zawsze marzylam z "moim kamieniem" - przepieknym blekitnym szafirem. Same
zareczyny odbyly sie bardzo tradycyjnie, bo tez moj R jest wielkim
tradycjonalista. Po wczesniejszej rozmowie z moim ojcem uklakl przede mna i
spytal czy zostane jego zoną. Odpowiedz byla oczywista )) no i po 3 latach za
3 miesiace nasz slub!!!

[koralik00]

Chcialabym tylko dodac nawiazujac do wczesniejszego tematu o pierscionkach, ze
uwazam iz najwiekszym idiotyzmem i snobizmem jest, kiedy kobiety chca dostac
tylko i wylacznie pierscionek z diamentem. Mam to nieszczescie ze mieszkam w
kraju (Stany Zjednoczone) w ktorym kobiety przyjmuja tylko pierscionki z
brylantami - zaznaczam iz twierdza ze im jest on wiekszy tym bardziej to
swiadczy, o uczuciu ich przyszlych mezow. Kiedys spytalam takiego "zenskiego
okazu" co sie dzieje jesli mezczyzna mimo ze bardzo kocha nie jest w stanie
kupic jej duzego pierscionka z brylantem - no i otrzymalam odpowiedz - to
znaczy ze wcale nie kocha!!! W zyciu nie slyszalam czegos tak perfidnego,
odartego z wszelkich uczuc i bezinteresownosci. Dodam ze ta sama osoba
otrzymala w 3 miesiace pozniej swoj wymarzony pierscionek, za ktory jej
mezczyzna zaplacil a raczej zadluzyl sie na wysokosc 6 tys dolarow. Od tej pory
nosi ten brylant na reku co nota-bene (a wiem to z najlepszego zrodla) nie
przeszkadza jej facetowi ogladac sie za innymi i mowic do swoich kolegow ze
gdyby nie to ze jest z nia tak dlugo juz dawno by sie innej oswiadczyl. No i co
Wy na to dziewczyny? .... Nie dziwcie sie wiec ze usmiechnelam sie sama do
siebie jak KOCHANE POLSKIE DZIEWCZYNY pisza z taka czuloscia o swych skromnych
pierscionkach z cyrkoniami - ile w tym prawdziwej milosci i piekna. Jestescie
naprawde wspaniale - bo wiecie doskonale ze pierscionek to tylko symbol czegos
czego za nic na swiecie nie da sie zamknac i oddac w kawalku swiecidelka.
Niestety i u nas zdarzaja sie wyjatki i pozostaje tylko wspolczuc ich przyszlym
mezom, albo liczyc ze kiedys zrozumieja na czym polega prawdziwa milosc do
mezczyzny!

[anniszka]

Koraliczku, przywróciłaś mi wiare w ludzi Luuubię Cię.

[koralik00]

I vice-versa Anniszka ) - Wszystkiego Dobrego!!!

[kbor]

Tak slodko ze sie zaraz porzygam...

Poza tym wszystkie jestescie feministkami!!!

[ra81]

kbor napisał:

> Tak slodko ze sie zaraz porzygam...
>
> Poza tym wszystkie jestescie feministkami!!!

to straszne, co piszesz! fe fe fe feminstka, bleee... feministka z cyrkonia
zamiasta brylantu... fe fe fe fe! a fe!

[golinda]

cóż...mam inne zdanie na ten temat-każdy kupuje taki pierścionek z kamieniem
szlachetnym, na jaki go stać
niech to będzie maleństwo za 600zł, kilka brylantów za 2.000zł albo coś
wielkiego za 10.000

O co chodzi?

[kbor]

Jak tak czytam Wasze wszystkie wypowiedzi, to widac ze sa pelne hipokryzji.
Ze niby nie ma znaczenia jaki pierscionek, to tylko swiecidelko.
A przeciez chodzi o to ze ma reprezentowac przynaleznosc i milosc, i powinien
byc wyjatkowy i najlepszy na swiecie.

A zaloze sie ze po zareczynach pierwsze lecialyscie sie pochwalic kolezankom w
pracy pierscioneczkiem. Ile z Was nie przyznalo sie ze to cyrkonia?

W glebi ducha kazda marzy o pierscionku z brylantem.
I kazdy normalny facet chce dac swojej lubej najlepszy pierscionek na jaki go
stac. Prawda jest taka ze dla nas to sporo kosztuje, przelamanie sie, wybranie
i kupienie. I w koncu wypowiedzenie tych magicznych slow. To nie tylko
swiecidelko, to wybor drogi zycia i nie jest latwy.
A mowienie ze nie liczy sie pierscionek a fakt to glupota. Pierscionek tez sie
liczy i kto wie czy nie bardziej niz to pytanie.
Pozniej to na niego patrzycie jadac do pracy, bedac na zakupach.. I po kryjomu
porownujecie z pierscionkiem kolezanki, przyjaciolki, wspolpasazerki..

Ja kupilem z brylantem...Nie dlatego ze chcialem sie wykazac... Podobal mi sie
po prostu...Chcialem by byl to wyjatkowy pierscionek na wyjatkowa okazje, bo
jedyna w zyciu...I nie wydalem majatku...Bo w takich chwilach nie dziala sie
zastaw sie a postaw sie...Po prostu wlasnie tym mozna pokazac swe uczucia do
wybranki...

Ktos tu przytoczyl przyklad Amerykanek...Nie rozumiem co to za
porownywanie...Inna mentalnosc...Inny swiat...Chca tak traktowac swych
narzeczonych prosze bardzo...Co mi do tego

Jasne ze i w Polsce sa tacy co nie wyorazaja sobie by kupic/dostac pierscionek
za mniej niz 10000zl, i by przyjecie weselne bylo na minimum 200 osob... Ale po
co wpadac w takie skrajnosci?
Kazdy dostaje to na co zasluzyl i same ocencie czy to duzo czy malo ze strony
Waszych meskich polowek...

[nunia01]

Miało być o zaręczynach - o pierścionkach jest inny temat.
Ja zostałam kompletnie zaskoczona. Byliśmy razem długo, zamieszkaliśmy razem i
byłam przekonana, że to będzie właśnie ten moment, ale nie... Czekałam i
czekałam, aż zapomniałam
Niemąż oświadczył mi się w zwykły, normalny dzień kiedy zasmarkana, śpiesząc się
do pracy stałam nad garami. Padł na kolana w naszej kuchni i wręczył mi
prześliczny pierścionek, zadając wiadome pytanie.
Było i śmiesznie i wzruszająco))
Jeśteśmy ponad rok po ślubie.

Do Kbor

[koralik00]

Zastanawiam sie czy nie masz czasem jakis problemow z hierarchia wartosci.
Piszesz ze w naszych wypowiedziach kierujemy sie hipokryzja bo tak
naprawde "umieramy z pragnienia by nosic pierscionek z brylantem" - hahahaha -
ogarnia mnie pusty smiech!
Nie - nigdy nie marzylam o pierscionku z brylantem - bo gdybym o nim marzyla to
bym juz go dawno nosila na palcu (moj narzeczony jest lekarzem w Stanach wiec
pomysl czy go na to nie stac). Otrzymalam za to pierscionek z szafirem, ktory w
moich oczach jest najpiekniejszym zareczynowym pierscionkiem. Co wiecej -
jestem pewna ze kazda kochajaca kobieta, to samo widzi w swoim wlasnym
pierscionku (nawet z tak pogardzana przez Ciebie cyrkonia). Posadzanie tych
wszystkich dziewczat o to ze sie wstydza swojego pierscionka i udaja ze to
brylant -jest naprawde odrazajace i swiadczy albo o twoim snobizmie albo o
toksycznej sklonnosci do ranienia ludzi. Widocznie nie masz zielonego pojecia o
tym czym jest milosc i w czym sie wyraza, jezeli twierdzisz ze tylko brylant
jest odpowiednim swiecidelkiem by wyrazic uczucie. Nie na darmo wspomnialam
tutaj o amerykanskich kobietach i o tym jak materialnie i przedmiotowo
podchodza do zwiazku z mezczyzna i wbrew temu co piszesz ich swiat i kultura
nie sa nam tak odlegle, skoro i w Polsce sa ludzie ktorzy reprezentuja takie
poglady jak ty. Nie chodzi tu juz o same diamenty (bo osobiscie nie mam nic
przeciwko nim), ale o przekonanie ze sa one jedynym i wlasciwym sposobem
wyrazania "milosci", a wszystko inne to nic niewarte "smieci", ktorych nalezy
sie wstydzic!

[anouk_2005]

Chyba mam najfajniejszą historię(to żarcik, oczywiście)
Jakiś czas temu,pamiętnego poniedziałku pod koniec listopada 2005, mój Miś,
który wówczas popracowywał w mojej firmie, siedział w biurze z szefową i o czymś
tam rozmawiali. Kiedy weszłam, szefowa powiedziała, że ma dla mnie ważną
wiadomość. Że muszę uporac się ze wszystkimi sprawami do końca tygodnia, bo w
czwartek wylatuję...samolotem na szkolenie do Pragi. Ja zamarłam - dodam, że
jakoś myślenie zatrzymało mi się przy tym wyleceniu, które w szoku potraktowałam
dosłownie. Szefowa zaczęła mi opowiadać o szkoleniu i w trakcie opowieści
okazało się, że Miś o wszystkim wiedział już od jakiegoś czasu i wszystko
organizował razem z szefową. Wiecie, taka niespodzianka Kocham Pragę, w tamtym
momencie niemal kochałam moja szefową za to jakże cudowne wyróżnienie moich
pracowniczych umięjętności A potem histeria - Boże, mój business English, nie
mam się w co ubrać, nie mam walizki, Chryste - jest poniedziałek, jak się z tym
wszystkim wyrobię...etc. Wieczorem w przeddzień wyjazdu zaciągnęłam jeszcze
Misia na zakupy, ale on był jakiś nabzdyczony. Nic mu się nie podobało, do
wszystkiego mnie zniechęcał. Doszłam do wniosku, że może być odrobinkę
zazdrosny. No w końcu Praga)) Zmusiłam moje kochanie do pomocy przy pakowaniu
i do znoszenia tych moich napadów paniki. Uczyłam się historii firmy, w której
miało być szkolenie i gorączkowo przypominałam sobie słówka związane z moja
pracą. Cztery dni minęły jak z bicza. Miś, jak zaznaczyłam na początku -
wiedział coś niecoś o szkoleniu, więc był dość pomocny. Wspomniał o burzach
mózgów, które czasem sie na takich szkoleniach pojawiają, o zabawach
konsolidującyh grupę itd. Ja jestem w temacie ZIELONA, więc uważnie słuchałam
wszystkich rad. W dzień wyjazdu, byłam już kłębkiem nerwów. Oliwy do ognia
dokładali wszyscy - szefowa, mówiaca żebym nie skompromitowała firmy,
przyjaciółka opowiadająca o podobnych szkoleniach...
Kiedy jechaliśmy na lotnisko, umierałam z nerwów - korki w Wawie to czasem
naprawdę koszmar. Pamiętam jak wystękałam przy Galerii Mokotów, ze jak tak dalej
pójdzie, może się wcale na ten tydzień nie rozstaniemy. Bo przez te cholerne
korki nie zdążę na samolot!!!!
Ok, dojechaliśmy jakimś cudem na czas. Na lotnisku dzikie tłumy, byłam
kompletnie zdezorientowana. Miś tam bywa częściej, z racji swojej właściwej
pracy - oddałam się więc w jego ręce i stanęliśmy na końcu serpentyny
oplatającej całą Etiudę. Miś rzucił, żebym kupiła papierosy, bo przeciez w
Czechach są droższe. Mnie się już zaczęło robić natomiast smutno, że on nie leci
ze mną i zaczęło być już wszystko jedno. A wtedy...on powiedział - Aniu,
nadeszła chwila prawdy. Ja- '?????' 'Nie ma żadnego szkolenia w Pradze. Lecimy
razem do Londynu!!' Otumaniałam. I dotarło do mnie co powiedział, dopiero kiedy
wytaszczył z okolicznej firmy bagazowej swoja wielka walizę (zawiózł ją tam
dzien wcześniej) Skoki i okrzyki zachwytu wzbudziły nie lada zinteresowanie,
wśród współkolejkowiczówŁobuz uknuł to wszystko już kilka miesięcy
wcześniej-kupił bilety, przekabacił szefową, załatwił mi urlop, dogadał się z
moją przyjaciółką, która mieszka tam na stałe, zebyśmy mogli ją nawiedzić itd.
Mistrz suspensu i tajemnicy
A clue programu- czego nie podejrzewałam w najśmielszych marzeniach (ciągle
było, że kiedyś na pewno, ale nie teraz miało miejsce na London Bridge, dzień
później. Byłam w totalnym szoku, kiedy ni z gruszki ni z pietruszki, gdy
staliśmy sobie podziwiając deszczowo-zamgloną panoramę Londka, on zapytał czy za
niego wyjdę
Szkolenia w Pradze może sa fajne, ale Londyn kocham jeszcze bardziej i nigdy
nie zapomnę tamtej chwili

[nunia01]

Super!