załamanie :(

[agnieszkalp]

czy tez tak czasem macie ,ze odechciewa Wam sie calego cyrku z weselem,
kupnem sukni , przygotowaniami?
mam slub 2 wrzesnia i :
1. nie mam dj'a , zostali tylko tacy co za mniej jak 1,5 tys. nie zagraja (a
ta cena to minimum bez owietlenia itd) i moj M. powiedził, ze za włączanie
mp3 tyle nie zapłaci
2. nadal nie mam bierzmowania a w parafii mówią, ze dopiero po świetach sie
mną zajmą
3. nie mam sukni, a te ktore mi sie podobaja to Turner i India i za ponad 4
tys. - nie stac mninie- uzywane indie sa na wzrost powyzej 170, a ja mam
ledwo 160
4. nie wiem czy damy rade z kasa, za wszystko placimy sami
5. wkurzaja mnie moje "przyjacioleczki" ktore na sile wynajduja osoby
towazyszące - prawie obce, zeby tylko nie przysc bez pary- ludzie ja place
chore pieniadze za tych "niby" chlopakow!!!!
czy czasami nie wolicie o małym ślubie ,bez wesela zeby rano leciec juz z
ukochanym nad gorące morze???

[bacha1979]

Mamy. Jestem włąśnie na takim etapie!Nie chce nawet o tym myśleć.

[agnrek]

Normalka. Prawo domina - jednop się psuje i od razu psuje się następne. Ale to
mija
Ja 2 m-ce szukałam zespołu i traciłam nadzieję, oczywiście - znalazłam.

[agnieszkalp]

mam nadzieje,ze minie. bo jak tak dalej bedzie, to nie ma co na sile pakowac
sie w wesele

[agnrek]

Minie, minie

[agnieszkalp]

dzieki

[anulka80]

Nie martw sie glowa do gory masz jeszcze troche czasu do wrzesnia na pewno sie
ulozy i wszystko bedzie ok
Tez mam czasami male chwile zwatpienia szczegolnie kidy moj facet na wszystko
zwiazane ze slubem ma jeszcze duzo czasu i ze wszystkim zdazy(slub 5 sierpnia)
dobrze ze udalo mi sie go wyciagnac po obraczki i zaproszenia i to tez musialam
sie nagadac co do sukni poszukaj w wypozyczalniach i komisach ja wypozyczam
suknie bo nie mam zamiaru wydawac tyle kasy na kiecke na jeden raz wole wydac
na cos innego
co do przyjaciolek z osobami towrzycszacymi to tez mnie to wkurza ze na sile
nie wazne z kim czy ten ktos im wstydu nie przyniesie wazne zeby z kims przyjsc
i sie pokazac grrrrrrrr.... to mnie najbardziej wkurza
powodzenia glowwa do gory!!!!

[emib3]

Mnie już ten etap minął, czego i Tobie życzę. Głowa do góry trzymaj się dzielnie!!!

[agnieszkalp]

tak, te kolezanki sa chyba najgorsze, gdybym robila wesele na 200 osob to
kilka "obcych" nie zrobilo by mi roznicy, a ja robie male wesele dla
najblizszych ,rezygnujac z wielu nieco dalszych znajomych a nawet rodziny...

[monia76]

a zapraszalas je z osobami towarzyszacymi? moze trzeba bylo wreczyc zaproszenie
tylko z ich nazwiskami.

zaproszenia

[agnieszkalp]

monia: jeszcze nie dałam zaproszen. myslicie, ze można dac zaproszenie bez
osoby towarzyszacej?

[monia76]

no jasne! i delikatnie to podkreslic.

[pantarejka]

Postaw się na miejscu Twojej koleżanki. Czy poszłabyś na wesele bez osoby, do
której można otworzyć usta, która poda kieliszek winka, zadba, byś się nie
nudziła? Gdyby mnie ktoś wręczył zaproszenie jednoosobowe - pewnie bym nie
poszła. A jeśli nawet bym poszła, starałabym się zmyć z takiego wesela jak
najszybciej. Smutno siedzieć samej przy stole.
Nie mam 17 lat.

[miwonka81]

Ja bylam sama i moj T. te raz musial isc sam (2 dni przed moja obrona), i co? I
nic - oboje dobrze sie bawilismy. Przeciez nie bylabys tam sama jak palec i z
pewnoscia mialabys z kim rozmawiac (np. znajomi), chyba ze koniecznie musisz
zgrywac ksiezniczke wokol ktorej musi skakac jakis ksiaze nalewajac winko i
karmiac z reki... Pozdrawiam

[enterek77]

Ja mam ślub w czerwcu i miałam lekkie załamanie.
nie ma co sie przejmować, tylko robić po swojemu...
wszystko będzie dobrze, zobaczysz
sukienkę można uszyć, brałaś to pod uwagę? dj można znaleźć, tylko trzeba
cierpliwości.
a przyjaciółki, no cóż, na wszystko nie znajdziesz sposobu.
będzie dobrze

[agnieszkalp]

uszyc sie boje, nie mozna przed faktem przymierzyc mysle, ze znajde cos
uzywanego albo znajde tanszy model.

[maya28]

Ja już po woli przestaje miec chwile zwątpień, ale czasami nachodzi. Najgorzej
było na poczatku, jak nie mieliśmy sali, teraz spokojniej. Z osobami
towarzyszącymi " na siłę" to dłuższa historia. Ja sie najbardziej boję kogo
przyprowadzi moja świadkowa, bo chcąc nie chcąc spędzę z tym obcym facetem
swoje wesele, a nawet więcej, bo jest wyjazdowe i jedziemy ze swiadkami tam juz
w piatek. Wesele też jest małe - 60 osób i trochę się dziwię, ze najbliższe
osoby chcą zapraszać osoby " z łapanki" , tymbardziej ze idzie tez sporo osób
samych i świadek będzie bez osoby towarzyszącej.. Ale nawet się nie wypowiadam.
Ale też myślałam juz nad opcją ślub, rzucić bukietem i polecieć na Malediwy.

India

[lady_of_avalon]

Moja przyjaciółka za Indię w salonie dała 3080 a nie 4000...
Poza tym jest to bardzo popularny w tym roku model i na pewno uda ci się na
wrzesien znależc używaną ;PP

[adriannaaa]

aga - z biermowaniem zdazysz, nei martw sie) co do sukni - t mzoe poszukaj
innych modeli? widziałam kidyś przesliczna suknię sposabelli tutaj na forum, na
niską dziewczynę - suknia prosta, wąsk a- nawet nei rybka, z dłuugim odpiannym
trenem, naprawdępiejkna -an niską szupłą osobę... widziałam te suknie na żywo i
przymeirząłam - i jestm pod ogromnym wrazeniem...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=39&w=29674405&a=31779115 ( suknię mozna
zobaczyć na stronie dianasalon.com/model_333.html...
A co do "przyjaciółeczek" to mzoe nei są to tak bliskei osoby by je zapraszać,
skoro tak o nich pisesz, a piszesz też,z e zapaszasz tylko najbliższych?/

Bo szczerze - to jesli to są bardzo bliskie osoby - to albo z nimi pogadaj,o
tych "chłpakach", albo.. po porstu przebolej - bo nie kazdu musi czuć się
komfortowo przychodząc na wesele sam...
pozdarwiam i trzymaj się cieplutko...

[ania_1609]

Hej! Ja nie zapraszam osób towarzyszących, jeśli ktoś nie ma stałej pary i na
siłe ma kogoś przyprowadzić. Jedna nawet się oburzyła: jak to zapraszasz mnie z
osobą towarzyszącą? Przecież ja nie mam pary!
Wesele to spotkanie rodzinno - przyjacielskie, a nie impreza dla obcych osób.
Może to wzbudzać kontrowersje, ale nas uchroni przed kolejnym stresem, bo i tak
już mamy go zbyt wiele.
A taka załamka myślę, że wszędzie nas spotyka w połowie drogi, nie tylko przed
ślubem I na pewno minie, czego z serca życzę!

[agnieszkalp]

ania: masz racje, a co do "przyjaciolek", no to coz, zycie pokazalo,ze tak
naprawde ciezko o prawdziwa przyjazn,szczegolnie wsrod babek, ale to dluzsza
opowiesc, moj M. twierdzi,zebym wlasnie ich nie zapraszala,ale jednak sa to
osoby z ktorymi mimo wszystko wiele przezylam

[alija_2]

Rozumiem to świetnie, dlatego zrezygnowałam z tych przygotowań. Ślub 3 czerwca.
Cywilny. Zapraszamy tylko rodziców (jeszcze ich o tym nie poinformowaliśmy, aby
uniknąć przedślubnej gorączki, zaręczyny były w lipcu, o czym też nie wiedzą
(bo chyba by nie przeżyli, że nie chciałam pierścionka, rodzeństwo i
najbliższych przyjacół. W sumie 14 osób; dla mnie to bardzo intymna
uroczystość. Żadnej sukni, zespołu i tym podobnych rzeczy.

[mariszka72]

Alija, my mamy podobnie - 10 czerwca, tylko cywilny, obiad w restauracji na
mniej niż 20 osób (tylko najbliższa rodzina i kilka przyjaciół). Może dla tego
nie czuję żadnego stresu, nie miewam żadnych koszmarów (jak te opisywane w
innym wątku przez tyle dziewczyn), ani na chwilę nie przestała mi się podobać
moja suknia (bordowa + czarne dodatki). I co ważniejsze - ani przez moment nie
miałam wątpliwości, że jestem z TĄ Osobą z którą pragnę być do końca

Najważniejsze rzeczy załatwione, a teraz bawimy się w robienie zaproszeń,
karteczek z nazwiskami gości i prezencików dla gości - sprawia to nam ogromną
przyjemność, a ponieważ grono gości będzie tak małe i intymne, możemy właśnie
sami dopieścić wiele szczegółów (nie stresując się ani kosztami, ani ilością
gości). Ciekawa rzecz, bo przygotowania do tego ślubu sprawiają mi ogromną
radość i wręcz relaksują

[marlena.k1]

mi tez sie ostatnio odechcialo mojego wesela,im blizej tym wieksza
obojetnosc,slub owszem wazny,ale nad reszta zaczynam sie zastanawiac-choc juz
za pozno,bo wszystko zalatwione,ale to moze jakies przesilenie,bo wczesniej
cieszylam sie na wszystko jak dziecko,a teraz?sama nie wiem...

[beatrise1]

mi też się odechciało już tego wesela i wogóle to żałuje że nie robię tylko
jakiegoś małego obiadku dla rodziny...
a doszłam do tego wniosku ostatnio jak zaczęłam rozwozić zaproszenia na
czerwiec i moja rodzinka robi mi łaskę (takie mam wrażenie)i wymyślają jakieś
problemy że np. nie przyjdą bo ich nie stać etc., albo nie chcą zaproszenia bo
wiedzą kiedy, więc nie ma sensu żebym przyjechała i im wręczyła osobiście, mimo
że mieszkają w W-wie...chore...nie rozumiem o co im chodzi

[mariszka72]

Może za długo człowiek w tym "siedzi"? Jeśli ślub planuje się rok (mniej lub
więcej) wcześniej, to może jest to poprostu "naturalny" przebieg wydarzeń? A im
mniej człowiek ma czasu na przygotowania, to tym bardziej się skupia, spręża i
nie ma czasu by znudzić się swoją wymarzoną sukienką i całą resztą?

Nie wiem zresztą, bo nie wiem co to nuda A każda myśl o Naszym Ślubie mnie
cieszy, bo będzie on dokładnie taki jak sobie wymarzyliśmy, a przede wszystkim
będzie dla NAS, a nie dla gości, rodziny, pieniędzy czy tradycji

[marlena.k1]

wlasnie-ja chcialam ,zeby moj slub byl dla mnie ,taki jak sobie wymarzylam ,tak
jak chcialam itd,ale teraz juz tak nie jest ,faktycznie moze to ten czas-za
dlugo na to wszystko sie czekalo i juz sie przestalo chciec czekac.Teraz marze
o slubie,wyjscu z kosciola ,wzniesieniu toastu,rzucenie bukietem i do samolotu
na jakas wycieczke w cieply i spokojny zakatek swiata,a kiedys kto by
pomyslal,ja wielka zwolenniczka duzych wesel,hehe,cos nie tak ze mna chyba

marlena mam tak samo jak TY!!!

[bacha1979]

[mariszka72]

No to, dziewczyny kochane, po co robicie coś wbrew sobie? Bo "zaproszenia już
wysłane"? Bo "co ludzie pomyślą"? Bo "co rodzice powiedzą"? Bo "Narzeczony chce
dużej szopki"? Bo "trzeba żyć ze wszystkimi w zgodzie i iść na kompromis"?
Nawet jeśli kłóci się to z Waszą intuicją i z Waszymi pragnieniami?

Zbyt wiele rzeczy w życiu robimy wbrew sobie, tłumacząc sobie, że to jest
bardziej szlachetne, dojrzałe, mądre. A później niewieść skąd bierze się
frustracja, niespełnienie i takie jakieś ogólne rozgoryczenie...

Ale to tylko takie moje luźne przemyślenia...

[marlena.k1]

najlepsze w tym wszystkim jest to,ze jak zaczelam to wszystko organizowac to
cieszylam sie ogromnie,ze spelniam swoje marzenia,bo od dziecka marzylam o
wlasnie takiej oprawie tego wszystkiego,a teraz nagle po poltora roku
przygotowan(bo za maz mialam wyjsc w zeszlym roku,ale mielismy przykre
zdarzenie w rodzinie i przelozylismy)zaczelam sie zastanawiac nad tym
wszystkim,czy to faktycznie potrzebne?Ze przeciez mozna bylo inaczej,tylko ze
jakies poltora roku temu i w sumie nawet jeszcze miesiac temu nawet przez mysl
mi nie przeszlo,ze moj slub,a w tym wesele mogloby wygladac inaczej niz tak jak
dzis bym chciala.Rozmawialam z moja mama co mi jest,stwerdzila,ze wlasnie to
jest nadmiar czekania na to wszystko,ale nikt sie nie obrazi jesli bede chciala
cos zmienic i zrobic inaczej niz jest zaplanowane dotychczas.Z drugiej strony
tez nie moge zachowywac sie jak rozkapryszony dzieciak,bo raz chce sie bawic ,a
raz mi sie odechciewa,zabieram zabawki i mowie wszystkim,ze mam dosc
zabawy,hmmm,moze mi przejdzie dziewczyny,moze powinnam sie na jakis czas
poprostu wylaczyc myslami ,ktore sa zwiazane ze slubem,a bardziej z wesele.
No i z moich "luznych przemyslen",to wnioskuje sobie,ze ostatnio chyba za duzo
w kolo slucha sie,czyta sie o slubach o tym jak to powinno wygladac,co powinno
sie robic a co nie i czlowiek pozniej idealizuje te swoje marzenia,stwarza
sobie jakas wizje ,a rzeczywistosc nas przerasta i stad biora sie problemy.

[agnieszkalp]

mariszka: to chyba jest rozczarowanie, ze nie jest tak latwo jak by sie
chcialo, ze to wszystko takie drogie, ze trzeba sie decydowac na wiele rzeczy
pol roku albo rok przed slubem, to nie tak, ze boimy sie zmienic plany ze
wzgledu na opinie innych

[agnieszkaa16]

Mariszka po raz kolejny próbuje nas przekonać że jej ślub jest lepszy od
naszych, i ona tylko naprawdę kocha swojego przyszłego męża. a My w swoich cyt.
"super-duper" białych ekri sukienkach jesteśmy ciemnotą która bierze ślub i robi
wesele wbrew sobie, ponieważ nie potrafimy podejmować ważnych życiowych
decyzji.... itd itd..... jesli ktoś zna wątek "polecam nietypowe obrączki" wie
dokłądnie o czym piszę.
A ty mariszka daj już sobie spokój i przestań się wymądrzać.

[agnieszkalp]

moze mariszka gdzies w glebi serduszka troszke nam zazdrosci?
tylko na mnie mariszka nie kszycz!

[agnieszkaa16]

no co Ty!!! mariszka na pewno nam nie zazdrości, jak mogłaś wogóle cos takiego
napisać!!! mariszka jest od Nas we wszystkim lepsza, więc jak mogła by nam
zazrdościć. szkoda pisać, bo juz to na forum przerabialismy, i to jest
przelewanie z pustego w próżne.

[agnieszkalp]

to znaczy, ze zazdrosci

[mariszka72]

agnieszkalp napisała:

> moze mariszka gdzies w glebi serduszka troszke nam zazdrosci?
> tylko na mnie mariszka nie kszycz!

Agnieszko, z natury nie zazdroszczę innym, bo cieszę się tym co mam w życiu, a
teraz jestem wyjątkowo szczęśliwa i spełniona. Więc czegoż miałabym zazdrościć
innym, skoro mam WSZYSTKO, czego pragnęłam?

A tak swoją drogą, to ślub "tradycyjny" już raz miałam - z białą suknią,
welonem, weselem na 100 osób, prezentami, tańcami i wszystkimi obowiązkowymi
tradycjami. Nie miałam żadnego wpływu na przebieg tego ślubu, bo rządzili nim
(czytaj "fundowali") teściowie, a wesele było dla rodziny i sąsiadów. I właśnie
dla tego TERAZ czuję się szczęśliwa, bo tym razem to MY wszystko planujemy i
organizujemy, a ten ślub będzie DLA NAS

A jak komuś nie podoba się, że ja się dziele tu swoją radością, to trudno. Nie
wiem więc, kto tu może być zazdrosny, hmmm....

[mariszka72]

Dziewczyno, wyluzuj się i czytaj ze zrozumieniem i spokojem a nie z jakimiś
chybionymi domysłami.

[agnieszkalp]

ej no sory, prosilam, nie kszycz na mnie, no tak sobie tylko pomyslalam, ze
moze Ty tez byc troche chciala wesele i ten caly cyrk no ale jak nie to ok, a
Ty tak od razu do ataku, no nie ładnie z Twojej strony, naprawde,eh

[marlena.k1]

Mariszka mam takie pytanie do Ciebie odnosnie tego jak Ty sie czulas
przygotowujac sie do takiego slubu tj:biala suknia itd...czy wtedy czulas sie
szczesliwa przygotowujac sie do tego wesela,a jesli sie czulas szczesliwa to
napisz czy nie nachodzily Cie jakies watpliwosci czy to ma byc tak czy
inaczej,bo zakladam,ze choc troche musialo Cie to cieszyc skoro sie na to
zgodzilas,chyba ,ze robilas to wbrew swojej woli.Pytam,bo skoro Ty juz to
przerabialas to masz jakies doswiadczenie i moze wiesz skad sie biora te
wszystkie watpliwosci typu "czy ja dobrze robie,czy przypadkiem nie powinno to
wygladac inaczej"itd...

[mariszka72]

Marleno, "wtedy" (dokładnie 10 lat temu) czułam się zbyt młoda na ślub (24
lata), miałam wątpliwości (o tym też ostatnio pisałam w innym wątku) i byłam
ogólnie troche zagubiona. Pamiętam, że sukni białej nawet wtedy nie chciałam,
ale trafił mi się fason który bardzo mi się spodobał więc pogodziłam się z
bielą (fatalnie w bieli wyglądam). Tamten ślub był bardziej ślubem mojej
teściowej, która w ten sposób chciała nadrobić to, czego nie miała sama (nie
miała kościelnego), a więc ona decydowała o kwiatkach, kościele, etc. Ja się
tylko raz wtedy postawiłam, bo teść chciał salę bez okien, zapysiałą i
paskudną. Ja się uparłam, że musi być zabytkowy pałacyk nad jeziorem i po
wielkich dąsaniach się teść wreszcie się zgodził. Ale to była jedna sprawa w
której mogłam nalegać. Pamiętam też, że nie chciałam olbrzymiego wesela, ale
oni musieli zaprosić swoich sąsiadów (bo co ludzie powiedzą), etc. Myślałam, że
uda mi się z muzyką chociażby. Skrupulatnie dobrałam to, co MNIE się podobało
(i ówczesnemu narzeczonemu też). Z tego DJ zagrał tylko dwa utwory, a reszta to
były różne makareny, YMCA, kaczuszki i polki. Pamiętam, że nie chciałam
rzucania moją podwiązką, ale tę tradycję też na mnie wymusili. Ogólnie czułam
się bezradna i uzależniona od decyzji innych, bo to oni płacili za wesele.

Wtedy wszystko było zaplanowane zgodnie z tradycjami i oczekiwaniami innych.
Nie czułam, że to był nasz dzień, tylko ich dzień. Owszem, czułam się piękna
i "specjalna", w centrum uwagi, jak na pannę młodą przystało. Ale chciało się
czegoś zupełnie innego...

TERAZ nikt nam niczego nie dyktuje, czuję się wolna od tradycji, stereotypów,
obowiązku dogodzenia innym, mogę stworzyć taki ślub jakiego zawsze pragnęłam.
Tak samo czuje mój Ukochany. Dla tego nie czujemy stresu, presji czyjichś
oczekiwań, nie czujemy wątpliwości. Dbamy przede wszystkim o siebie i o nasz
związek, a nie o to, co pomyśli daleka rodzina jeśli ich nie zaprosimy. WIEMY
czego pragniemy, co jest dla nas dobre i ku temu dążymy, nie przejmując się
opiniami innych. To, co jest dobre i tradycyjne dla innych, to, co dyktuje
moda, nie koniecznie jest dobre dla nas. Wystarczy wsłuchać się w siebie, znać
swoje wartości i marzenia i robić TO co TY uważasz za słuszne TAK jak TY
uważasz za słuszne, a nie tak, jak to "powinno wyglądać" według innych. Wtedy
znikną wątpliwości i poczujesz spełnienie i radość. Wątpliwości biorą się ze
słabej znajomości siebie samej, ze zbyt niskiej samooceny i obaw przed byciem
inną niż reszta. Wystarczy wsłuchać się w siebie, poznać siebie i przezwyciężyć
lęk...

[marlena.k1]

U mnie najgorsze jest to,ze ja sobie sama wymyslilam to wszystko co mam,bardzo
tego chcialam ,sala taka jak ja chcialam,kosciol,muzyka itd,ale cos mi
przestalo grac w tym wszystkim i nie wiem skad wlasnie to sie bierze i tak
wlasnie "zaczynam sluchac siebie",o co mi wlasciwie chodzi i dochodze do
wniosku,ze to po prostu jakis dziwny strach przed tym,ze ten dzien nie bedzie
taki jaki chcialam,nie bedzie taki idealny,a tak naprawde sama nie wiem co ja
oczekuje od tego dnia. Nie wiem jak nazwac to co mi sie dzieje ostatnio
wszystko mam dokladnie na swoje zyczenie takie jakie jest,nikt mi nie narzucil
swojej woli,a musze przyznac ,ze z przyszlymi tesciami mialam tez troche
walki,bo wszystko mialao byc tak jak oni chceli,ale na szczescie nic nie
jest,bo wtedy to juz w ogole chyba bym dala sobie ze wszystkim spokoj,z reszta
tez im tak wtedy powiedzialam,ze ten dzien ma byc taki jak ja chce,a jesli nie
to w ogole nie bedzie nic i wtedy dali spokoj.A teraz gdy juz wszystko jest tak
jak ma byc ja zaczynam-no walsnie-jestem co raz bardziej przekonana,ze ja
poprostu zaczynam sie bac,ale nie tego, co inni powiedza,tylko boje sie ,ze
moje marzenia nie zostana zrealizowane,a w sumie po czesci juz sa.Ale mam
nadzieje ,ze za pare dni dojde do wniosku,ze zrobilam"z igly widly" i wszystko
wroci do normy.Zycze wam wszystkim,zeby ten dzien byl dla was wszystich taki
jaki chcieliscie i to bez roznicy czy bedzie to skromniutkie przyjecie czy
wielka impreza,wazne ,zebysmy wszystkie czuly sie spelnione.

[mariszka72]

Marlenko, masz też bardzo fajną mamę - tak wywnioskowałam z Twojego
wcześniejszego postu w którym wspomniałaś o tym, że Ciebie wspiera.

Jeśli wszystko się układa tak, jak marzyłąś, to może jednak nie jest tak źle
A jeśli coś się zmienia z Twoich wizji i upodobań w trakcie przygotowań
ślubnych, to przecież zawsze można te przygotowania odpowiednio "zmodyfikować
tak, żeby to odpowiadało temu, czego naprawde pragniesz! Powiem Ci, że moja
była szwagierka, kiedy wychodziła za mąż 2 lata temu niemal do ostatniej chwili
zmieniała swoje plany. Mocno wszystkich tym wkurzała, ale postawiła na swoim, w
rezultacie czego była bardzo zadowolona ze ślubu i wesela. Kolor sukienek dla
swoich czterech druhen zmieniała ze trzy razy, kolor kwiatów tyle samo, śłub w
parku po miesięcznych ulewach i nieprzewidywalnej pogodzie wszystkich
stresował, księdza nie miała do ostatniej chwili, bo nie mogła znaleźć
odpowiedniego, etc., etc. Ale zrobiła wszystko tak, jak chciała i było pięknie!
Więc jeśli chcesz coś zmienić, to zmieniaj. Jeśli jutro stwierdzisz, że niczego
nie chcesz zmieniać i wizja dużego wesela znów zacznie Ciebie cieszyć, to
niczego nie zmieniaj. I nigdy nie przestawaj wsłuchiwać się w siebie!

Mam też nadzieję, że dzielisz się swoimi przemyśleniami, wątpliwośćmi, obawami
ze swoim Narzeczonym, a on też wspiera Ciebie. Życzę Wam dużo szczęścia i tak
pięknego ślubu, o jakim marzyliście. WSZYSTKO jest w Waszych rękach! I WSZYSTKO
jest możliwe!

[marlena.k1]

Dzieki Mariszka,tez Ci zycze duzo szczescia i radosci
Faktycznie moja mama to dobry czlowiek,mimoze jestesmy od siebie bardzo daleko
zawsze mamy ze soba duzy kontakt.
Jednak to forum troche pomagaDzis juz mam lepsze samopoczucie i zaczynam na
nowo cieszyc sie tym co ma byc w koncu przeciez o to mi chodzilo,a
rzeczy ,ktore przestaly mi odpowiadac zupelnie zmieniam-chyba za duzo czasu
trwaja te przygotowania i pozniej czlowiek sam nie wie czego chce i jak by nie
bylo to w trakcie takich oczekiwan chce sie cos zmienic, jak to mowia"kobieta
zmienna jest"

[mariszka72]

Agnieszko, Ty chyba nie wiesz co to jest "krzyk" i co to jest "atak"...

[agnieszkalp]

moze i nie wiem, ide nadrobic zaleglosci, moze slownik ,moze w internecie o tym
pisza...