Jak ja się cieszę że jestem już dawno po......

[jolanda281]

Ponieważ jestem mężatką z rocznym stażem mogę śmiało powiedzieć. Ślub i
wesele to tylko moment, kosztuje mnóstwo nerwów i nie jest wart tego latania
i stresu. Niestety, każdy musi to przejść na własnej skórze. Ja zdecydowanie
lepiej czuję się po ślubie, jestem zrelaksowana i szczęśliwa. Ślub w kościele
był dla mnie ważny, ale rozumiany jako przysięga, jako ta piękna chwila z
moim mężem. Wesele jakoś przeszło, ludziom się podobało, ja byłam zmęczona i
zestresowana i sto razy bardziej wolę chodzić na wesela jako gość Wtedy
mam komfort psychiczny, mogę się tylko bawić i jeść )
Także drogie panny, uszy do góry, nie ekscytujcie się nadmiernie tym ślubem,
weselem, bo to tylko króciutka chwila i tak naprawdę sama uroczystość jest
mało istotna w naszym życiu. Ważne to, co po..... I zapewniam że,
przynajmniej w moim przypadku, nie oznacza to garów, nudy i dziecka z wpadki,
ale szczęśliwe, spokojne, ciekawe życie z ukochaną osobą....

[nionczka]

No coz kazda z nas jest inna. Mnie nie stresuje przygotowywanie przyjecia i
zajmowanie sie drobiazgami. Dopiero bym sie denerwowala gdybym tego nie robila.
Masz racje, slub to tylko moment w naszym zyciu. Na dodatek w wiekszosci
przypadkow, nie powtorzy sie. Wiec wole przygotowac wszystko, zeby nie zalowac,
ze sie czegos nie dopracowalo.

[mrowka05052007]

podpisuję się pod wypowiedzią "Nionczki"
Faktycznie ślub to tylko moment!
Ale między innymi z tego własnie powodu dołoże ze swojej strony wszelkich
starań, żeby była to jedna z najpiękniejszych chwil w moim życiu!
Przygotowania w ogóle nie są dla mnie stresem (na chwilę obecną przynajmniej) -
wręcz przeciwnie: sprawiaja mi olbrzymią frajdę. I cieszą mnie wszelkie
drobiazgi z tymi przygotowaniami związane!
A wesele - wiem, że jest dla gości, ale chcę aby mieli co wspominać!

[olenka_a]

Moim zdaniem ten post nie pasuje do tego forum i w dodatkowo może zestresować
co niektóre panny młode. Mam jednak nadzieję, że nie damy sobie popsuc
wspaniałych nastrojów i nasz entuzjazm związany z przygotowaniami do tak ważnej
uroczystości nie przygasnie!!!
Nie wiem po co w ogóle zamieszczac tego typu posty...

[ashton]

Podpisuję się pod Twoją opinią rękami, nogami i wszystkim w ogóle.
Najważniejsza i dla mnie była ceremonia w Kościele, samo wesele jest -
niestety - dla gości (a tak tu wcześniej krzyczałam, że dla państwa młodych!!!).

[agnrek]

Wesele zawsze było dla gości, ale o tym każda z nas się przekona po nim. My
jesteśmy gospodarzami. Nie oznacza to, że same obowiązki na nas spadają i że
musi być stresująco, nerwowo i męcząco. Ja sowje wesele wspominam bardzo miło,
zorganizowałam je krok po kroku tak, aby wszystko nam i gościom odpowiadało.
Nie było ani jednego momentu zmęczenia czy chęci położenia się spać, nie było
czasu na nudę, cały czas coś się działo.

[malenkajalenka]

ja bym byla chora chyba, jakbym musiala duze wesele dla calej rodziny robic..
nie wiem dlaczego, ale sama mysl o tym mnie stresuje, chcialabym, zeby bylo jak
najbardziej kameralnie i chyba bedzie...
najbardziej ciesze sie na mysl o samym slubie, a impreza? wazne, zeby byla
udana i tyle chyba...

[anetgmu]

ja bardzo miło wspominam przygotowania do ślubu i wesela, chwilami były
stresujace sytuacje,np. jak 3 dni przed slubem nie miałam jeszcze butówślub i
wesele wspominam bardoz miłobałam się ze na weselu po kilku godzinach zaliczę
tzw. zonka ze zmęczenia ale nie...bawilismy sie wszyscy swietnie i nawet nie
wim kiedy czas upłynął. Goscie zadowoleni, niesamowity dla mnie był kościół,
widok znajomych w kosciele, uśmiechnięci od ucha do ucha, koledzy którzy
specjlanie dla nas przyjechali żeby śpiewać na głosy i grać. Nie zamieniłabym
tej chwili na żadna inną!!!!!!!!!!!!!!!!

[agnrek]

Dlatego ja nie robiłam dla całej rodziny! Zaprosiliśmy najbliższych (do 12
osób) i czterdziestu znajomych. Zabawa byłą rewelacyjna.

[nionczka]

U nas tez z rodziny beda tylko najblizsi. Rodzice, rodzenstwo z partnerami,
znami, mezami i przychówkiem i przyjaciele. Tych ostatnich za to bedzie duzo.

[inkageo]

Ślub to moment, ale dzięki tym miłym przygotowaniom przeżywamy go cały rok
Mam nadzieję, że stres pojawi się jak najpóźniej..

[asiek06]

Ja też się cieszę, że jesteśmy już po. Prawda jest taka, że u nas przede
wszystkim ja wszystko organizowałam,załatwiałam, jeździłam, szukałam. Było
cudownie oczywiście ponieważ zadbałam o to żeby tak było-ale kosztowało mnie to
bardzo dużo nerwów, stresu i paru nieprzyjemnych sytuacji z teściami oraz mężem
parę razy również. Wszystko oczywiście wypaliło-goście byli zachwyceni-mąż
chwalił mnie za wiele załatwionych spraw-miło było usłyszeć te wszystkie uwagi
od gości dotyczące wystroju Kościoła, sali i innych drobiazgów, o które
zadbałam-warto było poświęcić na to tyle czasu ale ciesze się, że jest już po.

[pipistrelle]

hmmm, przygotowania sa koniecznoscia i moga byc duza przyjemnoscia, ale jak
slucham wypowiedzi o przygotowywaniu wszystkiego w najmniejszych detalach,
to... wybaczcie ale panny, ktore juz szykuja sie na jesien 2008 maja sale,
kosciol z milym ksiedzem i fotografa. A co jesli fotograf w miedzyczasie
zapadnie na zdrowiu, ksiedza przeniosa na Ukraine, kosciol bedzie w remoncie, a
knajpa splajtuje. Przygotowania tak, ale nie popadajmy w skrajnosci!!! zal
marnowac dwa lata na szykowanie sie do jednego dnia, te ktore byly na naukach
wiedza, ten dzien jest nic nie wart przy co nas czeka w malzenstwie, to
wyjatkowy dzien, ale czy naprawde warto tak bardzo stresowac sie czy wszystko
sie uda? przeciez nie wiemy jaka bedzie pogoda w 2008))i nie wszystko zalezy
od nas!

[keyti77]

Popieram. Jestem w stanie zrozumieć szykowanie się na następny rok ale już
ciężko mi zrozumieć rok 2008 i potem. Życząć wszystkim jak najlepiej
zastanawiam się ile związków do tego czasu się rozpadnie, które ten ślub na
2008 rok planowały a ile małżenstw do tego roku przybędzie i to ludzi którzy
się jeszcze nie poznali ... I nie rozumiem odkładnia ślubu na 2008r skoro
już zapadła decyzja o wspólnym byciu razem.
Jakaś chyba też dziwna jestem bo dla mnie to również formalność połączona z
dużym stresem, zmęczeniem i całą masą załatwień i wolałabym być po

[jolanda281]

Wiem, że moze mi łatwo powiedzieć bo już to przeżyłam, ale teraz widzę to
jeszcze wyraźniej, że nie warto było tak się stresować, dbać o szczegóły. To i
tak była ceremonia dla mnie i mojego męża i paru bliskich osób. Reszta
gości "ginie w tłumie"
Ślub i wesele rozumiane jako impreza weselna to chwila, która w małżeństwie ma
znikome znaczenie, wręcz żadne, to miła i stresująca chwila, nic więcej. Sama
przysięga, ślub w kościele to było coś co zapamiętałam i o czym często
myślę....

[anabia]

Mimo że dzień ślubu był wyjątkowy to chyba też jestem zadowolona że już po,
wiadomo smutno troche że suknia była na raz itp.
Na weselu marzyłam by być już na podróży poślubnej, Dzień ślubu zestresował
mnie.

Ale jak już pisałam ślub jest czymś więcej niż opowieściami, warto było. ale
teraz też jest dobrze

[szara82]

Ja na razie jestem przed, ale sto razy bardziej stresuje mnie czy będziemy dobrym małżeństwem niż czy będzie dobre jedzenie na weselu...

częściowo popieram

[amoniaaa]

to fakt że przy swoim slubie i weselu nabiegaliśmy się jak szaleni i bylismy
wykończeni, ale nigdy w życiu bym nie powiedziała że żałuję... To był dla mnie
najcudowniejszy dzień w życiu!!!!!!!!!!! Teraz też jest cudownie
Wracając do wesela, to też z mężem uważamy że teraz fajnie by było poprostu sie
u kogoś na nim pobawić a nie je organizować od A do Z pozdrawiam

[kaga9]

A mój najcudowniejszy dzień to był dzień po ślubie, a właściwie: zaczął się
dzień po ślubie i trwa do dziś Jestem w grupie tych panien młodych, których
nie kręci przygotowywanie wesela (więc go nie było) i które nie chciałyby
przeżywać tego dnia jeszcze raz Jestem szczęśliwa, ze już po wszystkim i że
tworzymy z G.całość))