poważny kryzys

[beksa.lala]

A miałyście poważne kryzysy związkowe? Dopadała Was rutyna, przyzwyczajenie
albo głupie humory trwające po kilka czy kilkanascie dni, z których jednemu
albo drugiemu, albo i obojgu naraz nie chciało się wychodzić nawet w imię
spokoju, radości między wami czy też dobrego samopoczucia tej drugiej
strony...?

[mimi78]

Nonstop

Związek to zajebiście ciężka praca i ciągłe kompromisy.
czasem to nei złe nerwy. naprawdę mało znam perfekcyjnych par.

Ale jak tak leżę wieczorem i patrzę na tego miśka co kołomnie leży i taki jest
grzeczny - to tak mi dobrze i ciepło że odrazu mi rpzechodzi. Fakt, jestem
wybuchowa, ale nienawidzę marnować czasu na fochy.

[lubna]

Poważne czyli z planami rozstania?
zdarzył się kiedyś, jeden,
czasem myślę, że stał się cud, że
to wszystko razem przetrzymaliśmy.
Ale mam tez poczucie, że to nas
zahartowało, umocniło i upewniło,
wiemy już, że z taką miłością,
to naprawdę góry przenosić.
A było tłuczenie kieliszków,
rzucanie książkami i wyprowadzki...

[mimi78]

o u mnie kieliszki i rzucanie i wykręcanie zamków tez było.
heh czasami mam wrażenie że chyba to lepiej, poprostu czysta atmosfera.

a takie kizia mizia pary - to już znałam, kończyło się rozwodem po2 3 latach
lub szybciej, bonagle sie okazywało że nie apsuja so siebie...

[beksa.lala]

O, kurcze A ja zawsze się staram załagadzać, byc spokojna i wyrozumiała, ale
wydaje mi się, że to nic nie daje. Czasem sie wkurzam i krzyczę, mam pretensje
i ... tez to nic nie daje. Jakby, kurcze, brakowało nam jeszcze klucza.
Strsznie trudno ciągle nadawać na tych samych falach. Jesteśmy pewni, nie
myslimy o rozstawaniu, ale nie chciałbym mieć małżeństwa byle jakiego, tylko
takie najpiękniejsze!

[mimi78]

kchana, powiem wrpost, najpiekniejsze to sa prawie nie istniejace, na serio
to jest ciezki zapienicz, czesto sa spieca, trzeba poprostu nauczyc sie
rozmawiac, odpuscic, na spokojnie.
u mnie to bardzo ciezkie, bo moj facet jest tak cholernie uparty a ja tak
emocjonalna ze dajemy czadu.

czasami - poprostu daje spokoj przeczekuje, zeby troche zatesknil.

ciagle sa spiecia, on poprostu zapirnicza czsami jak krolik, a mi, mi
wystarczy, ja nie mam zapedu na kase... no i kolko sie zamyka.
no i jemu sie wydaje ze mu wszystko wolno., bo on zapiernicza, sek w tym, ze ja
go do tego nie zmuszam, on sam z siebie tak robi a potem mi robi wyrzuty. to
wkurza. nie wspominajac o tym jaki to ma efekt na jego libido...

w kazdym razie, moze lepiej sie rostac, chociaz na jakis czas? a moze to jego
stres, bo wie ze ten dzien sie zbliza, a faceci to panikarze???

na spokojnie. czasami warto wszystkosobie wypisac na kartce..

[beksa.lala]

Dzięki mimi! No ja tez emocjonalna jestem bardzo i często płaczę, co go
doprowadza do furii - bo jest wtedy bezsilny. Ale już sie nauczył, ze ma mnie
wtedy przytulic i powiedziec, że kocha. Tylko to jest oczywiście ostatnia
rzecz, na jaka on ma wtedy ochotę...

[mimi78]

LALA

A robiłaś sobie badania na tarczyce i hormony???

[beksa.lala]

Eee, serio to może byc chorobowe? Kiedys tam robiłam na jeden hormon, był w
normie. Ale nie pod kątem płakania! Hormony mają tu na pewno wiele do
powiedzenia, bo najgorzej jest tuz po owulacji i przed miesiączką. a co takie
badania stwierdzą?

[mimi78]

czego ci brakuje
czego masz za duzo
i dlaczego tak placzesz))

u mnie nic nie jest w normie, moj facet i tak tego nie zrozumie, ale ja wiem
dla siebie i moge jakos to starac sie kontrolowac.
jak mnie bola cycki to juz mu 100000000 razy mowie, i on wtedy zatrybia ze ma
nie podskakiwać.

[ania_1609]

Nam się też zdarzył kryzys i wiem, że na pewno nie ostatni. Rutyna, nagły
spadek tolerancji albo coś tam jeszcze. Najważniejsze, że pomimo wszystko,
pomimo tego, że miałam czasem dość, że wolałabym, żeby siedział w pracy cały
czas, że trzaskaliśmy naczynia, pomimo wszystko ja chciałam być z nim, a on ze
mną. I jeśli tak jest, to wszystko można przetrzymać. My nauczyliśmy się
rozwiązywać spory, przez te kryzysy jesteśmy coraz silniejsi, choć wiem, że
niejeden jeszcze w życiu przyjdzie.
Pozdrawiam!

[beksa.lala]

No, my też to mamy: że chcemy być. To jest to najlepsze... Amor vincit omnia,
Ech, skutecznie mnie pocieszyłyście, dziewczyny

[ozi29]

U mnie w zwiazku jest tak, ze to ja jestem ta "wybuchowa" mam niestety
charakterek po tatusiu, wojskowym... czasmi jestem nie do wytrzymania
Zauwazyłam, ze u nas jest tak, ze klócimy sie o te błahe sprawy... nic
powaznego;P praktycznie kazda kłótnia jest wywołana przeze mnie Nie mniej
jednak najdłuzszy czas jaki sie nie odzywalismy do siebie to 3 godziny i to On
oczywiscie wyciagnał reke do mnie, pomimo tego, ze kłótnia powstała przeze
mnie;P Nigdy nie doszło do zadnych ostrych słów, czy wyzwisk a jestesmy ze soba
prawie 2 latka;P

[madzia-oxi]

Jak bym widziała siebie ja też mam wybuchowy charakterek i prawie wszystkie
kłótnie są przeze mnie , ale zawsze mój Paweł pierwszy wyciąga rękę do zgody i
to on mnie przeprasza. Wiem że to troche nie tak, starałam się zmienić ale nie
potrafie. Też już czasami miałam dość myślałąm o rozstaniu , ale jakoś wszystko
się układa
P.S a swoją drogą to myślałam że tylko ja jestem taka wredna

[ashton]

jakby ktoś chciał założyć Klub Wrednych (Przyszłych) Żon to zgłaszam się na
ochotnika

[madzia-oxi]

to ja sie dopisuje

[ozi29]

Widzisz madziu a ja myslalam, ze tylko ja taka wredna jestem;P Wiesz jak mi
jest czasami głupio, ze ja to wszystko prowokuje, wydzieram sie , szaleje a na
koniec to on przeprasza i czuje sie winny....-porazka

[madzia-oxi]

Mi tak samo, tak głupio jak przyjdzie taki kochany i powie KOCHAM CIE I
PRZEPRASZAM chociaz tak naprawde to nic nie zrobil.

[madzia-oxi]

to ja jestem jeszcze lepsza bo czasem go nawyzywam i sie obraze zeby poczul sie
winny - ale jest mi teraz glupio

[ozi29]

Wiesz co... mi zawsze jest po takim czyms głupio a dalej robie swoje... juz nie
raz zastanawialam sie czy tego aby nie trzeba leczyc...

[madzia-oxi]

dokładnie , ja zawsze mówie - dobra to ostatni raz - a potem znowu ale jak by
bylo mało nie ja go nie przeprosze bo ..... ah kobieca duma nie to juz sie
kwalifikuje do leczenia

[ozi29]

yhyyyyyyyyyyyyyy niestety, oddział psychatryczny;P

[madzia-oxi]

to kiedy?? hehe moja przyszla tesciowa ma wtyki wiec czemu nie

[ozi29]

Njalepiej od zaraz;P

[ozi29]

Czasami tak sie zastanawiam jak to jest, ze przystojny , kochany a do tego
bardzo dobryyyyy chłopak zwiaze sie z taka jedza jak ja;P;P;P

[madzia-oxi]

a wiesz że ja też się zastanawiałam nad tym. Ja jak bym była na jego miejscu to
bym siebie kopneła w d..... ;p

[ozi29]

i znalazła inna;P

[ashton]

Madzia, Ozi - tylko się nie łudźcie że po ślubie zmieni się na lepsze.
Ja się łudziłam 52 dni

[madzia-oxi]

ashton rozwiałaś moją ostatnią nadzieję ;p ale wiesz może oddział coś zdziała

[madzia-oxi]

sss tam moja mama też mi powtarzała i co dalej jakoś ze mną wytrzymuje.
czas sie zmienić hehe a jak nie to pakuję się do psychiatryka ;p

[ozi29]

Dobra to uroczyscie przyzekam, ze tez sie zmienie;P

[madzia-oxi]

dobra to obie przyzekamy

[ashton]

Nie obiecujcie czego nie dotrzymacie
Ważne żeby potrafić wyjść z twarzą z najgłupszej nawet kłótni... a ja mam
tej "twarzy" coraz mniej, gdy po kolejnym sporze z ewidentnie mojej winy
odwracam ogonem kotka za pomocą młotka tak, że to Mąż przeprasza na klęczkach.

[ozi29]

A bo zesmy se wzieły takich jakich chciałysmy;P

[ozi29]

Wiesz ashton ja sie juz nie łudze...Na poczatku zwalałam wszystko na to, ze mam
charakterek po tatusiu ale wiem, ze on go sobie wypracował w pracy;P a ja to
juz nie wiem gdzie;P

[ozi29]

Ostatnio nawet mama mi powiedziała: czekaj jak taka dalej bedziesz to on Cie
wkoncu zostawi...

[ozi29]

Jejka wiesz co poczułam teraz jakbym pisała sama ze soba;P

[wilvo]

Wiecie co, pocieszyłyście mnie. Czasami siedzę i zastanawiam się czy ten ślub to na pewno dobry pomysł skoro potrafimy się tak bardzo pokłócić. Myślałam że inni żyją bezkonfliktowo w atmosferze bezwzględnej miłości, szczęścia i tolerancji
Ale Bogu dzięki że nie tylko ja wybucham widząc brudne naczynia i rozrzucone skarpetki
A skoro nadal pragnę ślubu, myślę o dzieciach i naszym wspólnym mieszkaniu, to chyba jednak nie jest tak źle W końcu kupimy sobie zmywarkę, wielki kosz na brudne rzeczy i może jakos to będzie

[dragonetta]

Mój kryzys skończył się hucznym rozstaniem. I deklaracjami, że nigdy więcej nie
chcę Go widzieć. Trwało to ponad dwa miesiące. Ale takiej miłości nie można
zmarnować. Straciliśmy trochę czasu, ale jak tylko znowu zaczęliśmy się
spotykać on spytał czy to już na zawsze, a ja nie miałam wątpliwości. Teraz
planujemy ten ślub i nie mogę uwierzyć, że mogłam chcieć bez niego cokolwiek, a
już na pewno nie układać sobie życie. Wzloty i upadki są chyba niezbędne do
zdrowia emocjonalnego. Jak się długo szybuje wysoko, to upadek bywa bardzo
bolesny. Po tym rozstaniu nawet kłócimy się inaczej. Oboje wiemy, że teraz już
nic nam nie zaszkodzi, że zawsze możemy się dogadać, że wszystko da się
rozwiązać. I oboje nauczyliśmy się, że kompromis da się wypracować, bez
ostatecznych kroków. Oj. Strasznie pojechałam, ale życzcie szczęścia
dziewczyny ))

[ashton]

Cały nasz związek to jeden wielki kryzys, no może poza pierwszymi miesiącami.
Okres od listopada 2005 (Kiedy to odwołaliśmy ślub planowany na czerwiec 2006)
do maja-czerwca 2006 to już w ogóle ciemna mogiła, studnia głęboka, krater
wulkanu, dno oceanu, kosmiczna przepaść. My się chyba już nawet nie kochaliśmy.
Wszyscy się dziwili, że w takiej sytuacji się nie rozstajemy. My chyba też się
dziwiliśmy
Teraz jesteśmy młodym małżeństwem i nie czaruję się, że "papierek" zmienił nas
na tyle, że czeka nas błoga sielanka li i jedynie. Kto wie, może znów będą
wyzwiska i rękoczyny. Ale...

[ashton]

Cholera jasna, psiakrew, słowo honoru, wykrakałam sobie... ((

[ozi29]

Co sie stało?

[ashton]

Ech, szkoda gadać. Naparzanie jak za dawnych czasów. Na koniec wybiegłam na
dwór w koszulce i na bosaka
Chyba powinnam dać sobie spokój z mądrzeniem się na forum, hyhy...

[kinga26071]

Ja nigdy nie przypuszczałam, ze w swoim związk z takim super facetem moze dojść
do kryzysu, ale się myliłam i to bardzo. Po 3 latach bycia razem on po prostu
poczuł, że ja zawsze byłam, jestem i będę, innymi słowy przestał się starać, a
to w końcu przełożyło się na mnie. Był bez reszty pochłonięty pracą, ciągle
gdzieś wyjeżdzał, a jeśli nawet nie, to tak jakby go nie było, bo nawet
zdarzało mu się 24h przed kompem siedziec i załatwiac interesy z różnymi
zakątkami świata. A ja najpierw się starałam i oszukiwałam samą siebie, ze to
minie, że to chwilowe, ale nic sie nie zmieniało. Potem zaczęłam dawać mu do
zrozumienia, że tak nie może być, ze mnie to męczy, czuję się samotna itd.
Czasem docierało to do niego, ale tylko na chwilke i znowu było to samo, a jego
coraz mniej przy mnie. Nie zdawał sobie sprawy, ze oddalamy się od siebie. Ja
to doskonale wiedziałam.
Postanowiłam więc zagospodarować sobie życie innymi sprawami i nie wchodzić mu
w drogę, choć wciąż mieszkaliśmy razem. Po pół roku miałam dosłownie swoje nowe
życie, nowych znajomych, fajną pracę. Kiedy jego nie było w domu, zawsze
wychodziłam ze znajomymi do kina, na kawe, na impreze itd. Ani ja, ani on nie
interesowaliśmy się sobą nawzajem. Tyle tylk, że on nie miał czasu o tym
pomyśleć, a ja po prostu uczyłam się powoli zyć bez niego.
W pracy jeden kolega zaczął zwracać na mnie szczególną uwagę i zapraszać to tu,
to tam. Doszło do tego, ze jak A. pojawiał się już w domu, to ja nie miałam
ochoty spędzać czasu z ni, tylko wolałam tamtego (choć nić do niego nie
miałam). Niestety te wypady z koegą zaczęly robić się coraz poważniejsze, a
mnie to przerastało. W końcu miałam dosyć takiej sytuacji w życiu, A.
dowiedział się o wszystkim, o tym koledze, o moich wątpliwościach i wszystkich
boleściach. Były łzy i myśli o rozstaniu. Duzo rozmawialiśmy, doszliśmy do
wniosku, ze oboje popełniliśmy dużo dużo błędów. Wtedy też zrozumiałam,ze za
żadne skarby swiata nie chce go stracic. Nic innego się nie liczyło. Nie doszło
by do takiego wstrząsu, gdyby nie wszystkie te wydarzenia. A. uświadomił sobie
wagę sytuacji w jakiej się znalazł, że o mały włos mnie nie stracił.
Postanowiliśmy wiele zmienic i wiele dać z siebie. Ja zmieniłam pracę, w
zasadzie na duzo lepszą. A. zrezygnował właściwie ze swojej super prosperującej
firmy(która mieściła się 130 km od naszego miejsca zamieszkania) i poszedł do
normalnej pracy (co niegdyś alternatywnie chciał robić). Zato teraz każdą wolną
chwilkę zagospodarowujemy razem, sami lub ze znajomymi. Oboje bardzo się
staramy inaprawdę wychodzi nam.
I powiem Wam, że nigdy nie byliśmy bardziej szczęsliwi niż teraz. Co z tego, że
A. nie zarabia już tak imponujących sum. Razem w zasadzie jesteśmy w stanie żyć
na godziwym poziomie, ale zato zawsze razem zasypiac i budzic się obok siebie,
razem jeść sniadanka i spoglądać na siebie kiedy tylko dusza zapragnie. Takie
przyziemne banały, ale ja wiem, ze to one nadają sens naszemu zyciu. Za zadne
pieniądze nie chce zmieniać obecnego stanu.
Minely już dwa miesiące od kryzysu i nie mam ZADNYCH wątpliwości. Jestem pewna,
że to przy nim chce się zestarzec. To prawda, że o miłość i przyjaźń trzeba
dbać, pielęgnować je, w przeciwnym razie przeminą i nawet się nie zorientujemy
kiedy. Miałam niezlą lekcje życia,ale z perspektywy czasu wiem, że mialo to
swój cel.
Dlatego radzę przemyśl swoje dylematy, porozmawiajcie, moze dajcie sobie trochę
czasu. Wiele moze sie wyjasnic.

[beksa.lala]

Dziekuję za tę Waszą historię. I Was podziwiam. Zadałam pytanie o poważny
kryzys, zeby wiedzieć, co go zwiastuje. Mam nadzieję, że my już urwalismy łeb
hydrze. Łatwo zapomnieć, że to takie ważne - te drobiazgi, dla ktorych warto
poświęcić całą resztę spraw, bo one właśnie budują i cementują. tak ładnie o
nich napisałaś...

jak tak Was czytam..

[lubna]

..to aż się przyjemnie robi z myślą,
że tyle osób nie żyje bezmyślnie,
że dba o te związki, jakkolwiek wybuchowe by nie były,
że się starają ludzie, że się kochają,
naprawdę wprawia mnie to w dobry nastrój

[panna_na_wydaniu]

Dołączę się do "panien wybuchowych" Myślę, że ciężko jest żyć z taką osobą,
dlatego walcze ze sobą ,staram się żeby to zmienić. Jestem na dobrej drodze...
Co do kryzysów w związku to sądzę, że tam gdzie jest uczucie tam są emocje, raz
dobre raz złe. Najważniejsze, aby w trakcie kłótni nie ranić się nawzajem, nie
wypominać sytuacji sprzed x czasu a skupić się na teraźniejszości.

[ozi29]

...bo jezeli miłosc jest prawdziwa, to zadna kłotnia nie jest jej straszna... a
zycie to sztuka kompromisu....

a ja sie zastanawiam...

[kassiekk]

czemu tak jest ze mimo wszystko jak tak czesto sie klocimy i znow godzimy i
przez jakis czas jest dobrze a potem znowu.. to dalej jestesmy w tych zwiazkach.
Ja i moj narzeczony oboje jestesmy koziorozcami co za tym idzie oboje uparci i
kazdy ma zawsze racje...
czesto sie klocimy szczegolnie ostatnio o byle glupoty byle powod jest powodem,
ja czasem placze bo tak odreagowuje a on tego nie rozumie i juz. czasem jest
naprawde ciezko mielismy powazne rozstanie jakies dwa lata temu ale on o mnie
walczyl ja bylam zrezygnowana i nie chcialam juz do tego wracac a jednak
jestesmy znow razem choc kazde z nas ma swojego hopla a ja zdaje sobie sprawe
ze nie jestem aniolkiem . szkoda tylko ze on juz tak bardzo nie okazuje swoich
uczc jak kiedys ...choc chce byc ze mna na dobre i zle. Mysle ze po 4 latach
fala ogrmnego zauroczenia dawno przeszla i wybuchow uczuc itp Czasem rowniez
mam mysli o rozstaniu ale mysle sobie ze jednak chce byc z nim bo go KOCHAM.
w zwiazkach nie jest wcale latwo ale kazda strona musi sie tego uczyc i umiec
zdawac sobie sprawe ze nie tylko ta druga strona jest zawsze winna w trudnych
chwilach czy klotniach...

[panna_turkus]

kryzysów nie mieliśmy - mamy czesto różne zdania i wtedy
siadamy
i gadamy, gadamy, rzadko krzyczymy, czasem płaczemy (to głównie ja )) i znów
gadamy, gadamy i jakoś to jest )))
nie miewamy cichych dni.

[zkat]

Ashton czy ja dobrze zrozumialam? Co znaczy to "naparzanie"? Bijecie sie czy co?