stres przed ślubem

[ray.of.light]

Nie wiem, czy tylko ja tak mam, ale zaczynam chyba wariować. Ślub za póltora
miesiaca, wszystko zaplanowane, chciane i oczekiwane, a ja zaczynam się
zachowywać jak idiotka ( Jakbym miała ciągły PMS - płaczę, krzyczę, czepiam
się o wszystko, a właściwie o nic, mojego przyszłego (mieszkamy od 3 lat
razem). Sama nie rozumiem co ja właściwie wyczyniam. Strasznie się wszystkim
ostatnio denerwuję. Zawsze byłam typem choleryczki i nerwusa, ale ostatnio
przechodzę samą siebie. Też tak macie, czy to tylko ja? Wkurzam się na
siebie...

[malenkajalenka]

ja za to mam dola, choc do slubu 5 miesiecy.. Ale nie wiem, czy ja chora
przypadkiem nie jestem, bo dola mam baardzo rzadko..

[gioseppe]

ja wogole stresu nie mam
ale przed egzaminami tez tak zawsze mialam - stres dopadal mnie dopiero przed
wejsciem na sale ))

gioseppe

[ala-81]

zajrzyj na wątek o księdze gości

[ala-81]

ja mam zmienne nastroje
ale z przewagą pozytywnych
ogólnie ze spokojem podchodzę do samego wesela, bo większością zajmuje sie moja
siostra i mama - to one chciały chucznego wesela, więc organizują

ja się przejmuje ceremonia w kościele - śni mi się już po nocach

a teraz się wkurzam, bo się okazuje że krawcowa, która szyje moja suknie, nie
przyjmuje juz dodatkowych zleceń a też u niej miały szyć moja mama i siostra.
Tak długo się decydowały że zostały na lodzie.

[medea11]

Ja dokladnie Cie rozumiem. Chodze jak nakrecony kroliczek duracela. caly czas jestem jakas nabuzowana, poddenerwowana. do slubu zostalo niecale 7 tygodni a ja juz sie denerwuje. Niestety wszystko jest tylko na mojej glowie, a oprocz organizowania slubu pracuje i dbam o nasz dom...wiec czuje sie troche przeladowana. Najchetniej wzielabym dlugi urlop i pozalatwiala wszystko, a tak dzien w dzien po pracy pedze ze zwieszonym jezykiem zeby gdzies zdazyc. Ale sama tego chcialam Najgorszy jest tylko taki wewnetrzny stres i niepokoj...dobrze zew tym dniu beda z nami wszyscy najblizsi

[ray.of.light]

Bogu dzięki, ze to nie tylko ja tak mam, bo juz myslałam, że oszaleję. Własnie
o ten "wewnetrzny stres i niepokoj" mi chodzi. Z organizacją już wszystko
załatwione, więc to nie to. Normalnie czuję się jakby mnie dwóch pogryzło a
trzeci wypluł. Dramat. I tak jak poiszesz - dom do dbania o niego, bezsensowna
praca, nie iwem co dalej ze sobą robić, a momentami nie wiem czego ja tak w
zasadzie chcę od życia. Jakiuś cholerny kryzys osobowości, czy ki diabeł? Nie
mam już sił do siebie...

[medea11]

ja ten kryzys zrzucam wlasnie na stres przedslubny. Jak sobie pomysle, to jak juz bedzie to za nami to naprawde odetchne. Z jednej strony nie moge sie doczekac slubu, ale to wlasnie to czekanie poteguje to napiecie. Zobaczysz bedzie dobrze. Cale szczescie do slubu juz niedlugo.

[ray.of.light]

Właśnie, to jest plus. Mam nadzieję, ze po ślubie mi to minie. Co ja mówie, mam
nadzieję, ze minie mi jeszcze przed ślubem!
Dzięki wielkie za dobre słowo i wsparcie, tego mi było trzeba, a akurat w tym
momencie nie bardzo mam się do kogo zwrócić. Jeszcze raz - dzięki!

[nives1]

ja tam mam luzik - denerwowalam sie dwa miesiące temu jak nie mogłam ruszyć z
miejsca - teraz jest ok

[nombrilek]

Pomału tez zaczynam sie wszystkim denerwowac, rodzicami, pracą, tylko
naszczęście nie moim narzeczonym, boje sie co bedzie za 2 miesiące

[malenkajalenka]

a ja sie zastanawiam, czy to na pewno ON... wy tak nie macie?

[ray.of.light]

Kochamy się, to na pewno, ale myślisz, że da się tak na 100% stwierdzić, ze to
TEN? ŻŚe nigdy, nigdzie nie spotka sie nikogo, kto jeszcze bardziej do nas
pasuje? Myślę, ze nie. Życie to sztuka wyboru... Poza tym, to ,że z kimś się
bardziej zgadzamy nie znaczy, ze mamy go pokochać, prawda?

[malenkajalenka]

ja juz nie wiem co robic

[martchen]

Ja do ślubu mam 3 miesiące i musze wam powiedziec, że pierwszego powaznego
nerwa miałam po kupieniu obrączek. Zastanowiło mnie, czy to na pewno ten facet.
Ale kiedy sobie pomyslę,ze obok mego boku miałby byc ktos inny, to pierwsze co
przychodzi mi do głowy, to własnie mój narzeczony. I chociaz czesto mamy inne
zdanie dotyczące pewnych kwestii,( poza pirorytetowmymi dla nas oczywiście) to
mysle ze IDEALÓW NIE MA.A gdyby nawet były, to czy życie nie było by nudne i
monotonne? To chyba własnie uczenie się empatii i tolerancji czyni je ciekawym.
No i jakie to by było wyzwanie? Żadne. Dlatego się zastanówcie. Chociaż myslę,
że nie ma chyba żadnej Panny Młodej bez wątpliwosci. Pozdrawiam i głowa do
góry, czego sobie i wam życze

[memphis90]

Martchen- weź dowolne jabłko, przekrój na połowę i porównaj połówki- jadna
będzie miała rumieniec, druga dziurke po robaku albo większa połowę ogonka.
Wcale nie są idealne, a tym bardziej identyczne- a jednak pasują do siebie
doskonale

[panna_mysza]

Super! chyba tego mi teraz trzeba bylo, bo mnie ten jablkowy robaczek coraz
czesciej drazy...

[memphis90]

A ja jestem na 100%pewna, ze nigdy, nigdzie nie spotkam itd... Już dawno
przestałam się nawet rozgladać, szukac "lepszej okazji". Zycie to sztuka wyboru

[memphis90]

Nie, akurat tym zupełnie się nie denerwuję Jestem pewna, że to właśnie ten...

[maurycja7]

Hehe, ja mam ślub za 4 dni i powiem wam że stresik już jest...Wcześniej w czasie
przygotowań od czasu do czasu dopadały mnie takie złe myśli - "tyle jeszcze nie
załatwione a czas ucieka" itp. Generalnie jednak dopiero od jakiegoś tygodnia
czuję ekscytacje i podenerwowanie. Relaksuję sie pijąc meliskę....

mój suwaczek

[maluszek79]

No to witam w klubie


Ja wariuję tak na dobre od 2 tygodni. Czepiam się wszystkiego, płacze, krzycze
że odwołuję wszystko, zastanawiam się czy to naprawdę ten , czy warto a za
chwilę mam atak smiechu i wszystko jest oki.

Więc chyba to jest jednak norma że ma się te wahania nastroju.

Mam tylko nadzieję że to wszytsko minie

[panna_na_wydaniu]

U mnie tak samo, huśtawka nastrojów. Jestem po prostu zmęczona tym wszystkim.
Niby już mieliśmy wszystko załatwione a tu...posypało się kilka spraw Chcę
żeby już było po wszystkim

[magdaksp]

ja mam ślub za 2,5 tygodnia ale w ogóle sie nie stresuje,póki co...

[stokrottka2]

Dziewczyny wiem o czym mówicie! Nie myslałam że będę się aż tak stresować całym
tym ślubem. Czekam na niego od dawna i myślałam że te wszystkie przygotowania
będa mnie bardzo cieszyć tymczasem, owszem cieszę się ale bardziej dają o sobie
znać negatywne emocje (( Mam takie huśtawki emocjonalne jak chyba jeszcze
nigdy wczesniej. Czasem czuję wielką radość i zapał do przygotowań, a za chwilę
niepokój, napadaja mnie jakieś rozterki, wątpliwości, chwilami jestem
taka "nabuzowana" jakbym wypiła 3 kawy naraz, czasem chce mi się płakać, tak po
prostu, bez jakiegos konkretnego powodu...
Mam już tego powoli dosyć a nie wiem jak z tym walczyć, na dodatek czuję sie
taka samotna w tych całych przygotowaniach, mój N. dużo pracuje, rzadko się
widujemy, prawie wszystko załatwiam sama, rodzice na drugim końcu Polski...

ray.of.light

[bacha1979]

a czy to zachowanie nie ma jakiegoś innego podłoża?

[ray.of.light]

to znaczy?

[bacha1979]

Nie chcę oczywiście nic sugerować, ale np. jakies problemy hormonalne,
przemęczenie????

[ray.of.light]

problemy hormonalne - nie, regularnie się badam, przemęczenie - na bank, praca,
dom, przygotowania, zajęcia dodatkowe itd.

[bacha1979]

ray.of.light napisała:

> problemy hormonalne - nie, regularnie się badam, przemęczenie - na bank,
praca,
>
> dom, przygotowania, zajęcia dodatkowe itd.

No to przypuszczalnie masz powód.
Pozdrawiam i życzę więcej siły i pogody ducha.

[memphis90]

Gratuluję maleństwa Z suwaczka wnioskuję, że jest jeszcze naprawdę malutkie...

[niunia2828]

o rany ale mnie ten post pocieszył... też mam takie nastroje i wątpliwości... a
im więcej prpblemów tym ja gorzej je znoszę. Masakra.. Nigdy nie sądziłam że
mogę mieć takie huśtawki nastrojów.. Sama siebie nie poznaję.. Podziwiam tylko
moją połówkę że to wszystko znosi dzielnie

[angelsik]

Dziewczyny nie martwcie sie! ja tez tak mialam.Sama nie wiedzialam czego od
zycia chce,wszystko mnie i ciszylo i draznilo zarazem.Przed samym tym dniem
dostawalam szalu, bylam pewna ze nie wyksztusze z siebie przysiegi, ze bedzie
mi glos drżał, a obraczka przed wlozeniem na palec slubnego pewnie sie gdzies
stoczy i bedzie wstyd!tak sie trzeslam ze zakladalam najgorsze..jeszcze rano w
dzien slubu ryczałam u fryzjera,bo pogoda mnie dobijala, zachmurzylo sie nad
calym miastem...ubieranie sie tez jeszcze bylo nerwowe, a jak ktos rzucił z
domownikow hasło"pan młody przyjechał' to myslalam ze oszaleje!!!ale wiecie
wszystko mija w chwili kiedy juz zobaczycie swojego przyszlego meza.jestescie
rzem i na prawde wszystkie nerwy mijaja ..w kosciele caly czas sie usmiechalismy
(wrecz smialismy),przysiega wypadła super, glos wcale nie drzal.Jak juz sie
stanie przed oltarzem zapomina sie o bozym swiecie, nie widzicie gosci , ktorzy
stoja za wami skupiacie sie na tym co ksiadz mowi i macie wrazenie ze jesescie
tylko we trojke!Serio!Takze nie martwcie sie niczym, bedzie na prawde dobrze

[escorpion]

Kiedys gdzies przeczytalem: "Przed uplywem pierwszego roku OD slubu spotkasz
kobiete swojego zycia" Czy to tak jak z kobieta, ktora krotko po adopcji
dziecka zachodzi w ciaze?