Nie rozumiem sensu dziekowania rodzicom

[zosiaczek25]

Na poczatku myslalam, ze milo by bylo rodzicom podziekowac w trakcie slubu.
Ale teraz mysle tak sobie, za co? Moze mialo to sens, jakis czas temu, gdy
mlodzi ludzie zyli u rodzicow i po slubie przeprowadzali sie na swoje. Wowczas
mozna by bylo podziekowac rodzicom za to moze, ze dobrze wychowali
malzonka/malzonke. Ale teraz? Szczegolnie w naszym przypadku. Moj N ma 30
lat, ja sie do 30tki zblizam. Od lat mieszkamy razem, wczesniej tez bylismy
samodzielni. Z jednej strony na pewno byloby rodzicom milo. Moze podziekowac
za pomoc w organizacji wesela, za wsparcie?

[aga_kr3]

a może za to,że w ogóle jesteście??

[wanesska]

moim zdaniem jestes megaegoistka, pozbawiona uczuc itp. sorry, ale tak wlasnie
uwazam czytajac twoj post.

pozdrawiam serdecznie twoich Rodzicow

[wanesska]

to bylo oczywiscie do postu zosiaczka

[zosiaczek25]

A Ty moim zdaniem nie umiesz czytac. Bo gdybys przesledzila dalsze komentarze,
to moze bys nie pisala takich bredni o mnie. A tak wogole, piszac ten post, nie
chodzilo mi o to, co myslisz o mnie, tylko o problemie. Wielbicielko kiczowatych
imprez.

[wanesska]

No jeżeli dla Ciebie wesela, na których się dziękuje rodzicom to imprezy
kiczowate, to ok, masz rację - jestem ich wielbicielką

[anetina]

Aga ci dobrze napisała
ja też mam prawie 30
i co z tego?
mamy za co podziękować rodzicom
nie za pomoc w organizacji wesela, bo to robimy sami
ale za całe życie, któe nam dali
przez któe o nas dbali
za wszystko to, co z nami przeszli
my mamy za co dziękować

[zosiaczek25]

aga, anetina, jesli przez 30 lat nie zdazylyscie jeszcze za to wszytsko
podziekowac rodzicom, to przykre. Ja swoim rodzicom mowie takie rzeczy przy
kazdej dobrej okazji. Ale w sumie macie racje. Wesele jest tez dobra okazja do
tego. Obawiam sie tylko jednego, ze jak to bede musiala powiedziec przed goscmi,
to sie rozrycze jak bobr.

[aga_kr3]

Ja napisałam podziękowania a ponieważ jestem płaczkiem to poproszę Pana z
orkiestry,żeby je czytał półgłosem w trakcie, kiedy będą wystukiwać rytmy
ulubionej piosenki rodziców...

[anetina]

inaczej to brzmi, gdy mówisz to rodzicom sam na sam
inaczej - gdy publicznie mówisz, że ich kochasz i dziękujesz im za ...
na weselu będzie też ich rodzina
miło będzie rodzicom, gdy ich bliscy też to usłyszą

[zosiaczek25]

Pewnie, bo wtedy mozesz wszystkim pokazac, jaka to ty jestes kochana coreczka...

[anetina]

bo jestem kochana córeczka tatusia

[anetina]

zosiaczek25 napisał:

--------------------------------------------------------------------------------
Na poczatku myslalam, ze milo by bylo rodzicom podziekowac w trakcie slubu.
Ale teraz mysle tak sobie, za co? Moze mialo to sens, jakis czas temu, gdy
mlodzi ludzie zyli u rodzicow i po slubie przeprowadzali sie na swoje. Wowczas
mozna by bylo podziekowac rodzicom za to moze, ze dobrze wychowali
malzonka/malzonke. Ale teraz?


to twoje: za co? ale teraz?

my mamy za co, więc dziękujemy im

[memphis90]

A Twoi rodzice nigdy nie chwalili się Tobą rodzinie czy znajomym? Nie mówili
innym "patrzcie, jaką mamy ładną/mądrą/miłą/cokolwiek-sama-wymyślisz córkę"? Nie
było Ci wtedy przyjemnie? Im też bedzie miło, jeśli się nimi pochwalisz.

[zosiaczek25]

Owszem, moi to robili. Ale w domu dostawalam potem za swoje. Pomimo, ze w kazdej
klasie bylam prymusem, w domu pomagalam, to i tak bylam "leniem" itp.

[memphis90]

Wiesz, jeśli miałaś tak ciężko i masz do rodziców żal- to rzeczywiscie odpuśc
sobie. Po co masz robic cos wbrew sobie- dla Ciebie to rzeczywiscie może być
szopka. Wznies toast za rodzicow, zadedykuj im jeden taniec, albo pomiń te
kwestie zupełnie.

[memphis90]

Też tak uważam- rodzicom będzie bardzo miło, jeśli podziękuję im podczas wesela,
przy całej rodzinie. To jak powiedzenie wszystkim wokół "mam cudownych
rodziców". Nasi rodzice też chcieliby, żebyśmy sie nimi chwalili- tak jak oni
zawsze chwalili sie znajomym czy rodzinie naszymi osiagnięciami.

[kenzoania]

My podziękujemy owszem, ale po weselu. Zaprosimy ich do restauracji na kolację
i wtedy podziękujemy. Na weselu to według mnie robi się z tego szopkę, ale to
moje zdanie.

[anetina]

ale zamiast szopki można to łądnie zorganizować
po prostu, trzeba też wiedzieć, czy rodzice będą chcieli mieć swoje kilka minut
czy też wolą w dyskretniejsze atmosferze

[123ada]

Każde z tych rozwiązań, króre dąży do podziękowania rodzicom jest dobre
Jeżeli uważasz, że forma podziękowań przed goścmi jest zbyt oficjalna to zrób to
inaczej Myślę, że podziękowania rodzicom pełnią funkcję oficjalnego odcięcia
pępowiny...
Sama się zastanawiam co powiedziec jak powiedziec czy powiedziec...

[zosiaczek25]

Odciecie pepowiny. Ja rozumiem to pojecie w dwojaki metaforyczny sposob:
odciecie fizyczne- wyprowadzenie sie z domu, usamodzielnienie sie i odciecie
psychiczne- usamodzielnienie sie pod zycia wlasnym zyciem, zgodnie ze swoimi
przekonaniami. Jesli Ty lub Twoj maz w wieku 30 lat (zakladajac, bo po tyle
prawie mamy my, a byl to moj problem) nie "odcieliscie pepowiny" w zadnym z tych
dwoch znaczen, to serdecznie wspolczuje.

[anetina]

oj, ja też już dawno nie mam pępowiny

chociaż przepraszam mam - z moim synkiem

[zosiaczek25]

Tez tak mysle. Pozatym i tak planuje wszystkim po weselu wyslac kartki z
podziekowaniami, w tym szczegolna dla rodzicow.

[anetina]

wysłać kartkę ...
nie lepiej dać osobiście?

[zosiaczek25]

Nie wiem, kiedy kartki beda gotowe. Najpierw trzeba przeciez wywolac zdjecia ze
slubu. A ja do mamusi i tatusia nie mam 5 km tylko 1200. Nie zamierzam potem
leciec specjalnie z karteczka. A zanim nadarzy sie okazja do ponownego
spotkania, minie sporo czasu.

[anetina]

a jeśli tak, to ok
ale na miejscu również można zdjęcia wywołąć
chyba że od razu wracacie do domu
lub wyjeżdżacie w podróż

[zosiaczek25]

Nie mamy duzo czasu. Moj N dostal nowa prace, nie chcemy przesadzac z urlopem,
wiec pewnie zaraz po wracamy do domu.

Kenzoania

[sensiblue]

Też uważam, że podziękowania są ... może nie tyle szopką, ale - nie są
konieczne i niezbędne. Dlaczego?
Ponieważ nie tyle samo podziękowanie jest istotne, co całokształt naszych
zachowan w stosunku do nich. Plus szacunek
Jeśli mamy dziękować za to, że jesteśmy... ok, ale - to troszkę sztuczne.
Jeśli mamy dziękować za organizację/pomoc w organizacji - a organizujemy i
finansujemy sami? a nawet jeśli, to mnie nadal kojarzy się to z podziękowaniem
kierownikowi sali za dobre zorganizowanie bankietu ))
Publicznie powiedzieć,że "kochamy Cię Mamo, kochamy Cię Tato" - Oni doskonale o
tym wiedzą - przynamniej u nas.
może jeszcze jakieś występy?
trochę jak w przedszkolu....

wiem, ze taki zwyczaj się pojawił... wiem, że być może jest to jedna z niewielu
okazji na "uhonorowanie"... ale ja wolę uhonorować inaczej...
wolę/wolimy spokojnie posiedzieć przy kolacji, podobnie jak Kenzoania,
powspominać, pogadać o planach na najbliższą pięciolatkę itd itd itd

negowane są zwyczaje "zachodnie" (gdzieś widziałam post o migdałach i negowanie
pomysłu) - ale niektóre z nich są lepsze albo równie dobre, jak nasz, rodzime...

Podziękowań nie chcemy i nie robimy

[sensiblue]

aa... zapomniałam pozdrowienia dla Kenzoani
(dobrze, że jest Ktoś kto ma podobne spojrzenie na sprawę

do Sensiblue:)

[kenzoania]

ja również serdecznie pozdrawiam

[maga801]

To musze Cię pocieszyć, że ja też tak uważam. Dostaję drgawek na samą myśl o
szopkach, tańcu dookoła rodziców w rytm "mam cudownych rodziców". Nie podoba mi
się ten zwyczaj, bo jest sztuczny.
My wymieniliśmy rodziców w modlitwie powszechnej w kościele, poprosiliśmy o
łaski dla nich. To wszystko

[paola_23]

My nie tańczyliśmy wokół rodziców itd...
po prostu leciała ich ulubiona melodia a my ich przytuliliśmy... wszystko...

NIe nazywaj czegoś czego nie uznajesz i nie chcesz szopką, bo obrażasz tym samym
innych...

[maga801]

nazwę to jednak szopką, bo tak mi się to kojarzy i nic na to nie poradzę
nie obrażaj się, bo sama masz prawo nazwać w ten sposób moje przekonania, z
którymi pewnie się nie zgadzasz

[maga801]

PS dopier co przeczytałam Twoją wypowiedź z wczoraj i sama napisałaś, że ci,
którzy dziękują oficjalnie na weselu robią szopki, a Ty tego nie lubisz. O co
chodzi???

[wrobelek0403]

kenzoania, to jest nas dwie my tez bedziemy dziekowac po weselu. nie znosze
szopek, a w zasadzie to pesza mnie takie sytauacje. Blogoslawienstwo tez bedzie
w bardzo ograniczonym gronie - rodzice i rodzenstwo.

pozdrawiam

do Wróbelka0403 :)

[kenzoania]

u nas błogosławieństwo będzie wygladało troszkę inaczej. Chciałabym aby to
błogosławieństwo było czymś w rodzaju życzeń, miłych słów "na nową drogę"
(chociaż i tak mieszkamy razem z moim D) a nie kolejnym przedstawieniem z
kropieniem "święconą" wodą i całowaniem krzyżyka. Zobaczymy co z tego wyjdzie

[maga801]

taka forma moze się sprawdzić. My tez nie chcieliśmy błogosławieństwa, więc
powiedzieliśmy o tym rodzicom i się po prostu nie odbyło. Za to spotkaliśmy się
1,5 godziny przed ślubem razem z rodzicami i babciami, porozmawialiśmy
o "wielkiej przyszłości" - z przymrużeniem oka. Mamy przed wyjściem do kościoła
życzyły nam powodzenia. Tyle

[paola_23]

Jak ktoś wierzy w Boga to dlaczego rodzice nie mogą swoich dzieci pobłogosławić?!

[maga801]

ja nie napisałam, że nie można pobłogosławić, tylko dałam przykład, że można tę
sytuację rozegrać inaczej, według własnych przekonań. Nie chciałam nikogo
obrażać i dziwię się, że tak to odebrałaś

[paola_23]

miesz korzystać z drzewka na forum?! to przyjrzyj się jeszcze raz do kogo
kierowałam swoją wypowiedź, bo napewno nie do Ciebie!
Bez urazy! Ja staram się szanować innych wybory i proszę tylko o powstrzymywanie
się od kąśliwych uwag względem wyborów innych! (do tych co obrażały)

[zosiaczek25]

Ty z LPR-ujestes czy jeszcze (patrzac na nick, czytam, ze to twoj wiek,
dziewczynko) w MW? A moze w bojowkach Radia Maryja?

[zosiaczek25]

no ale bez urazy...

[ashton]

Zosiaczek, ja Cię rozumiem ))
Moje przyjęcie weselne było jedną wielką szopką. Do ostatniej chwili przyjazd
obu rodzicielskich par nie był pewny. Moi uparli się na błogosławieństwo -
trąciło to taką hipokryzją, że miałam ochotę wyć. Przez cały czas moja mama
siedziała nadąsana, na toast za rodziców nawet nie mrugnęła okiem. O tym że
rodzice zgubili album ze zdjęciami pisałam już w innym wątku.
Jeśli macie dobre stosunki z rodzicami - dziękujcie, macie za co, to wielka
sztuka żyć w zgodzie. Jeśli nie wszystko jest OK - nie dziękujcie, bo zamiast
radości może być to przykrość dla obu stron.

[zosiaczek25]

W sumiemy mamy dobre stosunki z rodzicami, choc w przeszlosci bywalo roznie. I
tak jak mowie, moi rodzice nie wysilili ie nad moim wychowaniem. Jedyna osoba,
na ktora w zyciu zawsze moglam liczyc, balam Ja sama. Mimo to, kocham ich i
mowie im o tym. A takie publiczne wyznawanie tego, to dla mnie jedynie show,
zeby pokazac wszystkim, jacy to my jestesmy kochani, z jednej strony. Drugie, to
czesto wstydliwe, bo takie wyznawanie uczuc czesto wzrusza i nie mam zamiaru
przed gosmi ryczec na wlasnym weselu. Po trzecie, wydaje mi sie, ze mowienie
takich rzeczy jest bardziej szczere, gdy robimy to wtedy, gdy chcemy i sam na
sam a nie, bo nas kapela czy babcia, czy rodzenstwo zmusza, ze tak ma byc na
weselu... Bezsens.

[ashton]

Dlatego moim zdaniem toast za rodziców jest najlepszy

[anetina]

nikt was nie zmusza do dziękowań
tym bardziej, jeśli nie ma za co, jak napisałaś

[123ada]

Ja zamierzam coś na wesoło,
-Kochani cieszę się, że nasze stosunki są na tyle dobre, że tu jesteście
-Od dziś za wybite szyby będzie płacił mąż
-Możecie spac spokojnie, nie czekac na mnie do 4 rano
-Korzystajcie z życia! i z łazienki, którą okupowałam od świtu do nocy
-Mamo, dziękuję ci szczególnie za to, że jesteś jak skała na morzu, nic do
ciebie nie dociera
-Tato, mój pokój jest Twój
Kocham Was i jestem szczęśliwa bo w końcu będę miała biały dywan w dużym pokoju
Jedzcie i pijcie drodzy goście, bo to jest szczęśliwa lecz krótka chwila, która
ja będę pamiętac do ostatniej raty kredytu.

[zosiaczek25]

Moze do Twojej systuaji to pasuje. Ja od ok.5 lat mieszkam poza domem. Moj pokoj
od dawna okupuje moj tato... :=)

[uttaa]

My podziękowaliśmy rodzicom po błogosławieństwie, daliśmy im drzewka, które
zasadzili sobie później w ogrodach. Nie chcieliśmy robić tego publicznie, bo
uważamy, że to nie ma sensu, nie chcieliśmy dziękować przed ciotkami, i innymi
osobami, bo to ani nie teatrzyk, ani nie kabaret.
Innna sprawa jest taka, że nie wiem jak byście się starały zrobić fajne wesele
bez tzw. kiczu weselnego, to niestety zawsze jest coś, co będzie wydawało się
kiczowate, bo jest to wpisane w charakter tego wydarzenia.

[zosiaczek25]

Blogoslawienstwo tez wydaje mi sie troche nie na miejscu w naszym wypadku, nie
uwazacie? Blogoslawienstwo, to stary zwyczaj wlasnie z czasow, gdy mlodzi
mieszkali u rodzicow i oddawalo sie corke zieciowi. Wtedy blogoslawilo sie, bo w
koncu wiele sie w zyciu mlodych zmienialo. Jestem wierzaca i przywiazana do
tradycji, ale to troche do naszej sytuacji nie pasuje.

[anetina]

błogosławieństwo nie jest dla wychodzących z domu w sensie wyprowadzki itp.
to jest błogosławieństwo związku córki, syna

[zosiaczek25]

Wiesz, Ty to tak rozumiesz, ja to tak rozumiem. Ale w tradycji i niestety w
przekonaniu ludzi wciaz jest tak, jak pisze. Przynajmniej w przekonaniu moich
gosci, ktorzy w duzej wiekszosci pochodza z roznych wsi. A mama moja tez, jak to
bylo z moimi siostrami w podobnej sytuaji, zacznie zaraz plakac, ze sie z domu
wyprowadzam... po 4 latach mieszkania poza domem. :=)

[listek_a]

chociazby za to ze ci rodzice gile wycierali w mlodosci i pieluchy zmieniali!

[zosiaczek25]

Niektorzy, jak widac, nie potrafia zrozumiec, ze inni nie lubia uzewnetrzniania
sie przed wszystkimi. Inny watek...

[emka_waw]

Wesele i ślub, w samej swojej istocie, są uzewnętrznieniem się przed innymi.
Obrazowo mówiąc: przez ten jeden dzień (i noc) robisz za pierwszą małpę w tym
cyrku, i WSZYSCY gapią się na ciebie. Jedna 'sztuczka' (podziękowanie) mniej
czy więcej naprawdę wielkiej różnicy nie robi.

Radzę podejść do tego z humorem i na większym luzie, albo nerwowo nie wydolisz
tego dnia

[zosiaczek25]

No wlasnie, dlatego planujemy to wszystko zrobic z humorem. A z podziekowan przd
cala widownia, rezygnuje. Widzialam na paru slubach, jaka to szopka. Przyklad-
moja siostra zmuszona przez kapele, "bo taki jest przebieg wesela". I dawanie
rodzicom kwiatkow, ktore sie dostalo od gosci pare godzin temu... watpliwie
mile. Lub 17- tenia Panna Mloda z brzuchem i jej "maz" dziekujacy jej rodzicom
za dobre wychowanie corki. Smiechu warte.

[anetina]

te dwa przykłady to troszke taka kpina
kwiatki od gości - nie mogli czegoś innego pomyśleć
a w przypadku 17 latki wystarczyły podziękowania za zorganizowanie wesela i tyle

[zosiaczek25]

I wlasnie o tym mowie. Czasem, gdy sie jest na jakims weselu, nie mozna sie
oprzec wrazeniu, ze mlodzi robia to, bo mysla, ze wlasnie tak musi byc, ze
trzeba. A ja pytam: kto mowi, ze musze? Przeciez moge to powiedziec rodzicom na
osobnosci, przytulic ich, pocalowac, dla mnie to znaczy wiele. A takie
przedstawienie przypomina mi tylko jedno. To jak moj ojciec- na imprezach, wsrod
ludzi glosno zachwalal moja mame i wszystkim mowil, jak ja bardzo kocha, a jak
wrocili do domu, to pierwsze co, czestowal ja piacha i wyzywal od k***. Nie
zawsze to, co sie widzi, jest prawdziwe.

[memphis90]

Dlatego każdy powinien postępować według własnego uznania- nie ma sensu negować
podziekowań, nie też sensu do nich zmuszać. Możesz zrobic to kameralnie, możesz
przy gościach, możesz sobie odpuścić. Tak czy inaczej, przy pomocy zarówno
dobrych przykładów i rodzicielskich błędów, Twoi rodzice Ciebie ukształtowali na
tę wspaniałą osobę, która stała sie sensem życia dla penego wspaniałego
mężczyzny (Towjego przyszłego męża). Możesz więc podziekować teściom za Twojego
mężczyznę, a on niech podziękuje Twoim za Ciebie.

[emka_waw]

To ja opiszę, jak to było u mnie:
1. Nikt nas nie przymuszał - robiliśmy to z własnej nieprzymuszonej woli, i z
ogromną radością.
2. Broń Boże nie dawaliśmy kwiatów otrzymanych pod Kościołem (co za pomysł,
brr), parę dni wcześniej zamówiliśmy specjalne kosze z wysyłką do naszej
restauracji weselnej, personel wniósł je na salę w odpowiednim momencie.
3. Rodzicom dziękowaliśmy za to, co naprawdę dla nas zrobili, czyli że np. byli
przy nas zawsze wtedy, kiedy ich potrzebowaliśmy itp, żadnych sztucznych
naciąganych życzeń, żadnych wierszyków, parę szczerych słów od serca i tyle.

I wszystko wypadło bardzo dobrze, i bez szopki

[paola_23]

My też mieliśmy własne kwiaty dla rodziców i babc i dziadka... ale życzenia
składaliśmy nie do mikrofonu, tylko bardziej intymnie... ja nie chciałam szopki
ale są tacy ludzie dla których publiczne podziękowania są jak najbardziej
słuszne! ja akurat wolałam inaczej...

[emka_waw]

Forma podziękowań to szczegół, jak kto woli i komu pasuje. Grunt żeby było komu
i za co dziękować.

[paola_23]

owszem... Jednak myślę, że jak nie ma rodziców to można skromnie podejść do
stołu np. do dziadków i im wręczyć kwiaty... Ja dałam rodzicom i dziadkom.
Wiadomo w życiu nie jest kolorowo i nie zawsze człowiek się dogaduje z rodziną,
ale akurat w moim przypadku nie było tak źle i jestem wdzięczna rodzicom, że z
siebie dali wszystko...

[emka_waw]

Amen

[paola_23]

Podziękowanie nie powinno być traktowane jak tradycja! Kto chce to dziękuje kto
nie to nie! Jeżeli nie czujesz takiej potrzeby to nie rób podziękowań! Ja może i
mam 25 lat ale nawet jak się zestarzeje to będę miała za co dziękować swoim
rodzicom. Czy to że jestem to nie wystarczający powód?! Zresztą mój mąż też
dziękował rodzicom moim za to, że dzięki nim ja jestem i dzięki nim też mnie
poznał! My jeszcze dziękowaliśmy babciom i dziadkowi! byli niezmiernie wzruszeni...

[memphis90]

Właśnie tak chciałabym zrobić- każde z nas podziekuje swoim teściom za
współmałżonka

[19niunia75]

No moze i mozna dziekowac tesciom za to, ze jest maz albo zona. Ale jak ten maz
albo zona byl wpadka to zadna ich zasluga

[memphis90]

Wpadka, nie wpadka- z tej komórki jajowej i plemnika powstał ostatecznie
wspaniały człowiek, który dla Ciebie stał się całym światem...

[19niunia75]

tak tak, ale to zadna zasluga. Moim zdaniem jak ktos chce dziekowac to niech
dziekuje w jakiej formie chce. Mi chodzi o to, ze akurat dziekowanie za to,
ze ,,dzieki" tesciom maz albo zona sa na swiecie to jest takie bez sensu troche.

[paola_23]

podałam przykład tylko. My dziękowaliśmy ogólnie każdemu za wszystko. Robiliśmy
to można powiedzieć intymnie, nie do mikrofonu a nawet można rzec że bez słów...
Przytuliliśmy swoich rodziców i to wystarczyło. Kwiaty też chcieliśmy dla moich
dziadków, dzięki którym mam studia skończone i wogóle zawsze mi pomagali i
wspierali, a także dla męża babci, która ma prawie 100lat...
Ja zawsze patrzę na to tak że są tacy ludzie co już rodziców nie mają i po
prostu cieszę się z tego że ich mam!
Nie zgadzam się jedynie w urządzaniu podziękowań jak ktoś nie chce albo jak miał
trudne przeżycia z rodzicami i nic im nie zawdzięcza, jedynie złe chwile...

Stwierdzilam, ze zrobie w ten sposob...

[zosiaczek25]

Jak to juz tutaj ktos napisal, podziekujemy rodzicom po na osobnosci. Nie jestem
osoba, ktory lubi szopki. O to chodzilo. Natomiast w trakcie wesela albo lepiej
na poczatku, oczym juz wczesniej myslalam, podziekuje wszystkim za przybycie z
zyczeniami dobrej zabawy. A niektore z Was, zamiast krytykowac i rzucac sie na
kogos nie znajac sytuacji, powinny sie troche zastanowic i postawic w czyjejs
korze. Nie kazde wesele musi tak samo przebiegac. I podziekowania, szczegolnie
te publiczne, nie sa obowiazkiem. Powinny wyjsc od nas samych. I nie wazne czy
bedziemy je przed wszystkimi glosic, czy zrobimy to przed czy po weselu i w
jakikolwiek sposob. Wazne, ze sie to zrobi, jesli jest za co. Pozdrawiam. I
wiecej tolerancji dla odmiennych opinii.

[paola_23]

Przypominając Tobie kto założył ten wątek - Ty i jaki on nosił tytuł - nie widzę
sensu w składaniu rodzicom podziękowań. To Ty wykazałaś się brakiem tolerancji i
zamiast napisać- ja tak nie robię, ale nie mam nic przeciwko...
Nie uważam, że dziękujący rodzicom na sali są zaraz ludźmi lubiącymi szopki i
tzw. "pokazówki". W mojej rodzinie i całym otoczeniu nie spotkałam się z
ominięciem tej części wesela i wiem jak bardzo rodzicom jest wtedy miło i akurat
wiem, że moi byli bardzo szczęśliwi. Sama założyłaś taki wątek i z góry
założyłaś że podziękowanie to szopka i jest bez sensu, więc nie praw morałów innym!
Pozdrawiam!

[anetina]

zosiaczek25 napisała:

A niektore z Was, zamiast krytykowac i rzucac sie na
> kogos nie znajac sytuacji, powinny sie troche zastanowic i postawic w czyjejs
> korze.


przecież TY krytykujesz
ty założyłaś wątek
więc sama do siebie piszesz !?




I
> wiecej tolerancji dla odmiennych opinii.

to też sama do siebie

[paola_23]

Zgadzam się z Tobą! Widzę że zauważyłaś to samo co ja!
Sama założyła wątek w którym nazwała dziękowanie rodzicom bezsensowaną szopką...

[anetina]

najpierw odpisałam
później zauważyłam, ze z kims jeszcze się zgodziłam


trochę nie na temat
oglądam właśnie z innego wątku film
youtube.com/watch?v=I-56c-Obfkc&mode=user&search=
i ja chcę juz wesele buuuuuuuuuuuuuuuu
a tu jeszcze tyle czasu

[paola_23]

Ja też bardzo chciałam ślubu i wesela i czas mi się dłużył...
Jednak gdy już wszystko się zaczęło to przeleciało jakby trwało 5 minut...
Teraz to chciałabym znów stanąć na ślubnym kobiercu z moim mężem...
chociaż by móc odnowić śluby...


18.08.2006r. - najszczęśliwszy dzień w moim dotychczasowym życiu

[ashton]

Ech, a ja bym nie chciała powtarzać tego dnia Wszystkie niefajne
okoliczności towarzyszące przesłoniły radość. Dobrze że chociaż ze Mszy mam
wspaniałe wspomnienia. Choćby nie wiem co (odpukać!) drugi raz ślubu nie
wezmę...

[paola_23]

a ja znowu mimo paru potknięć wspominam ten dzień wyjątkowo...
czułam się jak gwaiazda wieczoru i chociaż raz w miarę dobrze wyglądałam (na
codzień nie korzystam z fryzjera, makijażystki itd. i to jednocześnie!)
jednak to wszystko to nic w porównaniu z tym co czuliśmy oboje... było tak
wspaniale, że o mało nie ryczałam przy ołtarzu... a wesele było wspaniałe,
dlatego że goście się bawili!
znam osoby, które brały dwa ślubu i urzadzały (te drugie) jeszcze bardziej
huczne od tych pierwszych... dla mnie to bez sensu.
Jednak ashton moi rodzice w roku gdy my braliśmy ślub obchodzili 25 rocznice
ślubu a moi dziadkowie 50. moi dziadkowie mieli z tej okazji msze gdzie
siedzieli przy ołtarzu, tak jak 50 lat temu... Moi rodzice nie chcieli tak i
siedzieli w ławce...

[anetina]

moi rodzice 4 miesiące po naszym ślubie obchodzą 30 lecie swojego ślubu

[memphis90]

Nie za to, że sa na swiecie. Za to, ze są wspaniałymi osobami- mogli wyrosnąć na
meneli żłopiących piwo pod spożywczym, mogli być nadętymi bufonami albo
kretynami, z którymi nie warto się zadawać. Mogli wierzyć w szowinistyczne
bzdury i głosić wyższosc mężczyzn nad kobietami. Ogólnie- rodzice mogli
spieprzyć mnóstwo rzeczy podczas naszego wychowywania, a jednak udało im sie
wyprowadzić nas na prostą. Za to warto podziękować.

[ashton]

Memphis - w takim układzie Zosia, Ashton itepe. powinny same sobie podziękować,
że mimo braku wychowania same wyszły na prostą

[19niunia75]

memphis90 wierzysz w to, ze wszystkie osoby biorace slub czy udzial w tej
dyskusji to wspaniali ludzie, a wszyscy przyszli mezowie to nie-bufoni nie-
kretyni i nie-szowinisci?

[paola_23]

Ja akurat znam historię i wiem, że mimo swojej choroby teściowa zawzięła się i
zdecydowała się (w późniejszym wieku) na dziecko - mojego męża. Jest on
najmłodszy, a ma dwoje braci. Dodatkowo mogę jej bardzo być wdzięczna i teściowi
też za wychowanie go na wspaniałego człowieka...
Nie powiem, że teściową mam bez zarzutu ale nie jest tak źle. Mieszkam z nimi,
więc staram się dogadywać w każdej sytuacji. Cały czas uczę się sztuki dyplomacji...

[juliam1]

MOZE za to ze sa i ze wy jestescie

[pelissa81]

Widocznie u was w rodzinie coś zgrzyta, bo wydaje mi się że dla większości
forumowiczek naturalne jest, że "dziękuję ci, że jestes"
Czy nie czujesz wdziecznosci za to co sie z toba dzialo chociazby do 18 roku
zycia? Za milosc i wychowanie? To jedyna rzecz jaka mam wzyciu bezwarunkowo:
milosc najblizszych i chociazby za to warto A organizacja? Coz, kto chce
impreze, ten robi i sprzata

[anetina]

Pelissa najlepiej podsumowała
ile dziewczyn, tyle opinii

a ty, Zosiu (mam madziję, ze nie pomyliłam) zrób, co uważasz za słuszne
my z M. dziękujemy, bo mamy za co

[mysiazuza]

Dla mnie te podziekowania, to tez jest szopka! uwazam, ze fajnie jest np.
zadedykowac rodzicom piosenke w ramach podziekowania za pomoc w
przygotowaniach. Ale poswiecanie temu pol godz. wesela, naklanianie rodzicow do
wspolnego tanca- we wszystkich mozliwych kombinacjach, to troche sztuczne. moi
rodzice sa po rozwodzie i mama ma drugiego meza, wiec nie wyobrazam sobie
takich tancow... No i ten dyzurny tekst, ktory pada na kazdym weselu-
"dziekujemy za trud wychowania", jakby nie mozna bylo jakos wlasnymi slowami.
Poza tym ja nie widze zwiazku miedzy slubem, a wychowywaniem mnie przez
rodzicow. Moja mama doskonale wie, ze jestem jej bardzo wdzieczna, za to, jak
mnie wychowala i czesto mowie jej, ze ja kocham i wciaz jej za cos dziekuje!
Mysle, ze kazdy z gosci bedzie widzial, jak dobre mamy stosunki i nie widze
potrzeby, aby wyglaszac oklepana mowe. Zreszta moja mama tez nie lubi takiej
pokazowy!

[paola_23]

1. dedykuje sie rodzicom piosenke podczas podziekowan ona leci
2. podziekowanie nie trwa 30min. u nas nawet nie 5min, bo nikt nie slyszal co my
mowilismy - po prostu bez slow ta sprawe zalatwilismy...
3. nikt nikogo do tanca nie naklanial
4. porzeciez sa na weselu zeby tanczyc...
5. jak masz taka a nie inną sytuację rodzinną to owszem masz prawo zdecydować
inaczej ale nie zazywaj wyboru innych szopką...
6. w moim ( i rodziny) przypadku nikt nie mówił słów przytoczonych przez ciebie...
7. Gdy będziesz brała ślub to może zrozumiesz co ma wspólnego wyjście twoje za
mąż a wychowanie... dziekujesz rodzicom za to że są, za to że przez tyle lat sie
tobą zajmowali i opiekowali... przyczyniając się do tego że możesz teraz zostać
przekazana w ręce męża (pod jego opiekę)
8. Ja też często mówię rodzicom co do nich czuję i dlatego może że nasze
stosunki są bardzo dobre i nie wstydzę się okazania im uczuć zdecydowałam się na
taki krok... dla mnie nie była to szopka - tylko proste, krotkie, bez slow
wyrazenie tego w tym dla nas najpiekniejszym dniu...

Jeżeli Ty i Twoja mama nie lubicie takiej "pokazówy" to jej nie róbcie! Krótka
piłka! Nie ma dyskusji!

[zosiaczek25]

Najbardziej mi sie podoba: . "dziekujesz rodzicom za to że są, za to że przez
tyle lat sie tobą zajmowali i opiekowali... przyczyniając się do tego że możesz
teraz zostać przekazana w ręce męża (pod jego opiekę)". Moze Ty od mamusi i
tatusia zostalas przekazana pod opieke meza, zeby ktos nowy mogl sie Toba
opiekowac. Ja sie swietnie cale zycie sama opiekuje. Jesli ktos cale zycie
spedzil czekajac na nadzianego narzeczonego, ktory sie nim zaopiekuje, to trzeba
go oddac pod opieke, bo inaczej sobie w zyciu rady nie da. Nie mowie tu, ze
musisz to byc Ty w tym przypadku. Ale jak czytma takie wypowiedzi w stylu: juz
nie moge, chce slubu, to mam wrazenie, ze te dziewczyny nic wlasnie nie robia,
tylko czekaja na zamazpojscie. Pracy nie macie? Studiow? Smutno mi takich osob.
A tak pozatym, tolerancyjna osobo, czemu kazdemu na sile wciszkasz swoja wersje
przebiegu podziekowan? Napisalas o tym juz kilka razy. Moze wystarczy? Moze
niektorzy nie maja zamiaru przed wszystkimi robic teatru? Moze niektorzy wola to
zrobic intymniej i nie na pokaz?

[madziuchna1978]

Witaj zosiaczek25!

Kurczę - do tej pory nie myślałam o tej części imprezy i teraz ....jestem
przerażona.

Chyba też nie chce oficjalnych podziękowań i będę namawiać mojego T., abyśmy
zrobili to na osobności. Nie za bardzo lubię być w centrum uwagi, a już sam ślub
sprawi, ze ja i T. będziemy na świeczniku.
Tak czy owak trzeba będzie jakoś się przemóc. Może tylko na początku będziemy
skrępowani, a potem to już sie przyzwyczaimy do tego, ze wszyscy na nas patrzą.

Fajnie piszesz o tym czekaniu na ślub.

Ja szczerze przyznam, że aż tak bardzo nie czekam. Tak sobie myślę, ze to będzie
kolejny etap w moim życiu, ale jednocześnie żal mi trochę będzie utraconej
beztroski. Mam 28 lat i tak jak ty od dawna jestem samodzielna. Z domu
wyprowadziłam się w wieku 22 lat. Dopiero od roku mieszkam z kimś. A tak to
zawsze Zosia-Samosia, nawet faceta nie miałam bo było mi tak dobrze. W końcu
trafił sie taki, który nie odpuścił i mimo mojej niechęci walczył o mnie jak
lew. No i się .... zakochałam po uszy. Jestem pewna, ze to Ten i chcę z nim
dzielić życie. Tylko właśnie ten strach przed utratą tej lekkości bytu i
beztroski... To dziwne bo T. mnie nie ogranicza, nie kontroluje. Skąd to się
bierze? Nie mam pojęcia...

Pozdrawiam

[anetina]

zosiaczek25 napisała:

Ale jak czytma takie wypowiedzi w stylu: juz
> nie moge, chce slubu, to mam wrazenie, ze te dziewczyny nic wlasnie nie robia,
> tylko czekaja na zamazpojscie. Pracy nie macie? Studiow? Smutno mi takich
osob.


chyba to było do mnie, bo napisałam, że chcę już wesela

studia daaaaaaawno skończone
staż pracy kilkunastoletni
z M. mieszkam trochę czasu
poza tym jest dziecko
w tym momencie dwójka

czekam na ten dzień, by się pobawić
by zgromadzić całą moją bliską rodzinę i przyjaciół w jednym miejscu

a ty jako młodsza ...

To co ja mam w takim razie zrobić?

[kate.zet1]

Tak czytam wasze posty dziewczyny, jedne z was dziekują, inne nie... A moja sutuacja -ojca nie znam (rozwiódł sie z mamą jak miałam roczek)i nie bedzie go na weselu, on nawet pewnie nie wie ile mam teraz lat, nie mówiąc o tym jak wyglądam i jakim jestem człowiekiem. Mama całe życie robi karierę i podrzuciła mnie do babci po rozwodzie, babcia mnie wychowała. Z mamaą mam teraz bardzo dobre stosunki - kumpelskie i nie mam juz do niej pretensji( już to za mną) dzięki niej mam własne mieszkanie,koncze studia itp.Od 6 lat mieszkam sama , w tym od 2 z moim D.Ale komu dziękować na weselu??? Babci - bo wychowała,to pewne, mamie że kase mi dawała?? Jak ona się poczuje, jak wszyscy będą słyszeć, jak to bebcia jest dla mne ważniejszą osobą?? a jeszcze te tańce dla rodziców - kto z babcią, kto z mamą, masakra!! Raczej nie bedę robić przedstawienia...

[paola_23]

W takie sytuacji nie rób oficjalnych podziękowań, tylko wręcz babci i mamie
kwiatki przy stole, albo zrob to wszystko po wszystkim...
Twoja sytuacja mimo, iż napewno jest ciężka jasno pokazuje bezsens robienia
podziękowań.
Jednak jeżeli wszystko jest ok to dlaczego ich nie robić?!

[przytulskaster]

ja myślę ,że to miły zwyczaj. Tylko błagam bez "cudownych rodziców mam"
banalne do bólu.
pozdrawiam i życzę powodzenia