cel życiowy

[kingusia1974]

Zaniepokoił mnie jeden post. Jedna osoba stwierdziła (mam nadzieję, że w
żartach) że osiągneła swój cel życiowy (poniewaz za mąż wyszła).
Czy Wy też uważacie , że wyjście za mąż to cel zyciowy.

[krzysia2]

Nie. Z mój cel życiowy uważam bycie szczęśliwym i wartościowym człowiekiem.
Wiem, że małżeństwo z mężczyzną, którego kocham przyczyni się do osiągnięcia
tego pierwszego celu. Jednak jest to tylko jeden z jego aspektów.

[monitchka1]

Oczywiście że nie. Moim celem życiowym jest realizowanie się zawodowo,
posiadanie dziecka i wspaniałego domku i oczywiście szczęście.

[magda7710]

Ślubu nie uważam za swójego życiwego celu, nie powiem myślę o nim ale bardziej
za swój celowy zyciowy uważam to, ze bedę ze swoim mężem i razem będziemy
zdobywać cele.

Ślub wesele ważne wszystko piękne ale prawdziwe życie zaczyna się dopiero po
ślubie i bycie ze sobą i dążenie do wspólnych celów i osiągnieć.

Pozdrawiam
Magda

[nionczka]

Ta dla ktorej wyjscie za maz jest celem zyciowym i tak sie do tego nie przyzna
otwarcie. A juz napewno nie tu na forum.
Dla mnie nie jest ani celem ani szczegolnym osiagnieciem. nie rozumiem nawet
reakcji ludzi, ktorzy nam gratuluja kiedy mowimy, ze bierzemy slub.

Moim celem jest szczesliwa rodzina (z papierkiem czy bez nie ma dla mnie
znaczenia) i realizacja na polu zawodowym.

[anetina]

Nionczka ma rację

a jeśli chodzi o mnie
ja jeden ze swoich celów życiowych osiągnęłam - ma już prawie 3,5 roku
a ślub jest dla nas po prostu legalizacją związku dwojga kochających się ludzi,
którzy chcą spędzić ze sobą resztę swoich dni

czy to jest cel? - nie, bo gdyby tak było, wcześniej juz byłąbym mężatką

no co Ty! :-)

[lubna]

i jeszcze jedna uwaga

[anetina]

ślub jako cel życiowy jest odwrotnie proporcjonalny do wykształcenia
im wyższe wykształcenie, tym póxniejszy planowany ślub

[krzysia2]

Niekoniecznie. W dniu ślubu będę miała ukończone 2 kierunki studiów i
nieukończony 25 rok życia. Bardzo dużo moich koleżanek wzięło lub będzie brało
ślub krótko po skończeniu studiów.Z tego,co obserwuję czas zawarcia małżeństwa
jest szybszy u kobiet, które studiowały na kierunkach humanistycznych,
wiażących się z pracą z ludzmi, a późniejszy u kobiet studiujących nauki ścisłe.

[anetina]

[anetina]

ja studiowałam na dwóch kierunkach ścisłych
uwielbiam dzieci

czyli dziecko urodziłam mając 25 lat
a majac 29 lat wychodze za mąż

może coś w tym Krzysia jest

[marchewkowa_panienka]

A ja myslę, że jest to cel na pewnym etapie - po jego osiągnięciu trzeba
planowac kolejne. I jesli to rozpatrywac z tej perspektywy to tak - to
przyznaję, że JEST to mój życiowy cel. Wczesniej bylo skonczenie studiow,
znalezienie dobrej pracy,a teraz jest wyjscie za mąż, a potem beda dzieci

no tak, w końcu udało się dorwać jakiegoś,

[kamelia04.08.2007]

wystąpić w białej sukni, limuzyną na 5 metów długą spod chałupy do kościoła
pojechać, a potem być księżniczką na własnym weselu z przyśpiewkami, jajkiem
przez nogawkę.
mężatka to brzmi dumnie, jak cholera.
no i koniec sielanki, bo zaraz po slubie trzeba męża do trzeźwości przyrócic,
znosic jego końskie zaloty, burkliwe odzywki.
własnie dlatego ślub, największe marzenie, ten jedyny dzień w życiu, jest taki
cudowny

[anetina]

to super masz faceta Kamelia
opisałaś go pieknie

[kamelia04.08.2007]

co ty, ja jestem zgorzkniałą stara, bo prawie trzydziestoletnią, panną.
marzę o mężu właśnie, nawet takim jakiego opisałam, a ten ww. slub i wesele sni
mi sie po nocach. DDD

[paola_23]

współczuje, że tak właśnie Ci się kojarzy ślub i życie zaraz po nim...
wiesz moje doświadczenie jako mężatki pokazuje, że życie przed a po różni się
całkowicie! ale nie tak jak opisujesz, tylko właśnie odwrotnie! wyjście za mąż
było dla mnie celem, bo bardzo kochałam i kocham mojego męża. teraz gdy
osiągnęliśmy cel i jesteśmy razem na zawsze to mamy kolejny cel/marzenie... i
zobaczymy czy nam się ono spełni kiedyś...

[kamelia04.08.2007]

mówie o panienkach, które za wszelka cene chcą wyjść za mąż, traktując za mniej
istotny fakt za kogo wychodzą za mąż, byle nie byc "starą panną".
cieszę się, że twoje doświadczenie jako mężatki, pokazuje, że życie po slubie
jest inne jak przed.
ja jestem panną, ślub mam 04.08.2007r., wyjścia za mąż nie traktuję jak sztuki
dla sztuki, ślub nie jest celem samym w sobie. obecnie żyjemy razem (według kk
w grzechu), zgodnie i szczęśliwie. ślub bierzemy dlatego, że sie kochamy i
szanujemy, chcemy spędzić życie razem, a nie dlatego, że chcemy sie kochać.
Życze ci szcześcia wg. twojego wzorca a sobie wg. mojego.

[paola_23]

może właśnie dlatego, że my dopiero po ślubie zamieszkaliśmy razem a przed
byliśmy 7 lat ze sobą, to małżeństwo jest dla nas totalną zmianą. a dodatkowo
jesteśmy wierzący-praktykujący i ślub był dla nas przełomowy! nie uważam się
przez to wcale za gorszą od was! mamy po prostu różne priorytety, wartości i
zasady. jednak powinniśmy się szanować i rozumieć. a co do panienek to niech
robią co chcą i tak życie pokaże kto jak wybrał. najważniejsze, że Ty czy ja
dobrze wybrałyśmy i jesteśmy szczęśliwe!

[lady_nuestra]

dla mnie osiągnąć cel - to żyć godnie w tym coraz bardziej zagrypionym
hipokryzją kraju. Pomijam aspekty finansowe, pomijam tzw "robienie kariery" czy
też rodzenie i wychowywanie dzieci. Cel - to możliwość życia bez przymusu, to
możliwość posiadania własnych poglądów bez ryzyka, że ktoś kto uzurpuje sobie
prawo do oceny innych skinieniem ręki zburzy tobie życie lub wyda wyrok.
Cel - to pozostanie w Polsce i możliwość życia godnego.

[ala-81]

hmm z tego co pamiętam to Ashton to napisała a ja się do tego dołączyłam
to były żarty oczywiście

[ashton]

Ala, po coś napisała że to był żart!!! Taki fajoski to był wątek, dawno się tak
nie uśmiałam ))

[ala-81]

noo ajm soryyy
ale tam ktoś napisał ze penwie i tak się do tego nie przyznamy
tak dla podpuchy trochę, przecież obie wiemy jak jest
marzyłam o tym od dziecka i wreszcie po pół wieku osiągnę swój cel a nastąpi to
19 maja 2007 o godz. 17 - święto

to nie cel mojego życia tylko jego etap

[ala-81]

[zosiaczek25]

Coz, znam osoby, dla ktorych wyjscie za maz bylo celem zyciowym. Jedna nawet
nalezy teraz do mojej rodziny... Powaznie, wspolczuje takim dziewczynom. Mozna
sobie tlumaczyc, ze ona wychowywala sie we wsi zabitej dechami, miala kupe
rodzenstwa, ojciec pil, byli biedni i dlatego skonczyla tylko szkole podstawowa.
Ale po niej ewidentnie widac, ze swoja edukacje zakonczyla na tym poziomie, bo
potem skupila sie na innych rzeczach. Bo sorry, ale ktos, kto wychodzac za maz
ma 27 lat i tylko podstawowke, w zyciu nie pracowal, w domu nie potrafi nic
zrobic, boi sie nawet pralki wlaczyc, to juz nie wiem, co mogl robic przez te
lata. Zreszta z wypowiezi jej calej rodzinki mozna latwo wyczytac, ze miec 20 i
wiecej lat i nie byc mezatka, to wielki obciach.
Tez pochodze ze wsi zabitej dechami, tez w domu nie bylo latwo i dlatego wiem,
ze wszystko zalezy od nas samych, czy chcemy w zyciu cos osiagnac. Ja, dla
niektorych niestety, dla mnie i moich bliskich na szczescie, skupilam sie na
innych celach niz malzenstwo. Moje cele zyciowe ciagle sie zmieniaja. Po
osiagnieciu jednych, wyznaczam sobie inne. Kiedys to byla matura (gdy jeszcze
czlowiek byl na tyle naiwny, ze sie jej bal), potem studia, dyplom, praca. Dzis
znow studia, dyplom, praca, wieksze mieszkanie i szczescie w malzenstwie, a nie
malzenstwo jako cel sam w sobie.

[kamelia04.08.2007]

no właśnie, szczeście w związku to tak
a nie wyjście za mąż jako sztuka dla sztuki

[anetina]

ps. a jak patelnia ?

patelnia

[zosiaczek25]

A dziekuje, czysciutka... i specjalnie jej nie szoruje nawet... Pozdro!

[paola_23]

sorry jeżeli dla niektórych celem jest praca, dom, dzieci, realizowanie swoich
marzeń to dlaczego małżeństwo nie może być też traktowane jako jeden z nich?! ja
nie uważam, że jak to stwierdził zosiaczek tylko dziewczyny ze wsi zabitej
dechami mogą tak myśleć. Dla nas obojga ślub był bardzo ważny i przełomowy.
Czekaliśmy na niego bardzo długo i był naszym celem samym w sobie! Może dlatego,
że jesteśmy wierzący i dla nas wszystko inne (przyp. dom, dzieci, szczęście) nie
jest możliwe bez ślubu. Każdy ma prawo myśleć co chce i niepotrzebnie powstają
takie wątki, bo niczego one zmienią a tylko mogą skłócić co niektórych. Mi
zawsze mówiono: rób jak uważasz i uważaj jak robisz! Pozdrawiam!

do paola_23

[zosiaczek25]

A Ty lubisz sie do mnie przyczepiac, nieprawdaz? Zauwaz, ze pisalam o konkretnym
przypadku, piszac o wsi zabitej dechami. Zauwaz tez, ze napisalam, ze sama z
takiej wsi pochodze i nie przeszkodzilo mi to wyjsc na czlowieka. Jesli nie
zauwazylas, to przeczytaj jeszcze raz uwaznie moja wypowiedz, bo Twoich
wiecznych uwag pod moim adresem bez dokladnego czytania moich wypowiedzi mam juz
dosc.

[paola_23]

to co napisałam nie było żadnym atakiem na twoją osobę, ani przyczepieniem się
do konkretnego sformułowania. Miałam na myśli bezsens zakładania takiego wątku,
który nic nie wnosi a jedynie doprowadza do kłótni. Dlaczego?! bo dla każdej z
nas co innego będzie sensem życiowym. nic nie mam do ciebie zosuiaczku i nie
masz się co tak unosić. gratuluje Tobie, że tak się w twoim życiu ułożyło a nie
skończyłaś tak "marnie" jak opisywana przez Ciebie dziewczyna. Jednakże znam
takie, które mają tyle lat co ja (25) i już dwójkę dzieci, męża i dom. Są tak
szczęśliwe, że mogą zajmować się domem, dziećmi, mężem że aż dech człowieka
zapiera. Ja kiedyś uważałam, że siedzenie w domu to napewno nie szczyt moich
marzeń, że ważne jest wykształcenie, praca, jakiś status i miłość oraz szczęście
przede wszystkim. Obecnie zmieniam priorytety i najważniejsza dla mnie jest mąż,
rodzina, ich zdrowie, dzieci przede wszystkim... jednak tak jak studia
przeleciały, pracę też mam super stabilną i dobrą ale brakuje czegoś (kogoś)...
O tym jakim człowiekiem się jest nie decydujemy czasami my sami tylko czas i
miejsce w jakim przychodzimy na świat oraz środowisko... niektórzy mają
niezwykle ciężko by w pojedynkę do czegoś dojść nie mając na początek nic, a
przede wszystkim nikogo...

[kamelia04.08.2007]

wątki takie powstaja, bo jest to forum, miejsce wymiany opinii, jak masz ochote
potakiwać sobie i sie adorować to zadzwon do radia maryja, tam wszyscy są
jednomyślni

[paola_23]

Słuchasz Radia Maryja, że tak dobrze wiesz?! ja nie słucham, ale twoje
wypowiedzi świadczą, że ty tak.
Wiesz każdy ma inne, swoje zdanie. Jeżeli Ty bierzesz ślub cywilny tylko to ja
mogę przyznać jedynie, że dla mnie sam cywilny nie jest tak ważny ale już
pisanie, że nie ma on najmniejszego sensu (ogólnie) chyba nie jest trochę fair,
co?! nie wiem może Ty uważasz inaczej?! nie lubię słodzenia i raczej jestem
szczera, owszem zdarza mi się też czasami kogoś urazić ale ogólnie staram się
wyrażać swoje zdanie ale nie negując poglądów innych osób.

[anetina]

paola_23 napisała:

dla nas wszystko inne (przyp. dom, dzieci, szczęście) ni
> e
> jest możliwe bez ślubu.

według ciebie szczęście jest niemozliwe bez slubu
dom też

super słowa
tylko dlaczego jestem szczęśliwa bez slubu !?
ślub do szczęścia nie jest mi potrzebny
mam już szczęście, dom, dziecko
i bez slubu jestem szczęśliwa


ślub jest dla nas legalizacja zwiążku dwojga kochających się ludzi

[paola_23]

dla Ciebie może tak. Nie neguje takiej postawy jaką reprezentujesz. Jednak moje
życie jest napewno stanowczo inne niż twoje. jestesmy wierzący i znamy się
prawie 8 lat. dla nas kolejność (ślub, a później dziecko, wspólny dom...) była i
jest bardzo ważna. nie zrozumiesz tego może ale chociaż zaakceptuj.
nie napisałam też, że szczęście jest niemożliwe bez ślubu. pisałam o sobie i
tym, że dla mnie i męża ślub był bardzo ważny i przełomowy. Dopiero po nim
zaczęliśmy się starać o dziecko. Wcześniej były tylko rozmowy i chęci. To nie
znaczy, że uważam posiadanie dziecka przed za coś złego. Nigdy w życiu. Zawsze
jest dobry moment. Jednakże jak mogłam to jakoś zaplanować to jak już to po
ślubie. mam nadzieje, że zrozumiałaś mnie?!

[anetina]

zrozumieć cię - zrozumiałam
ale napisałaś:
dla nas wszystko inne (przyp. dom, dzieci, szczęście) ni
> e
> jest możliwe bez ślubu.

czyli całkiem inaczej napisałaś
teraz opinia 180 stopni inna

[paola_23]

jeżeli ja wierzę i mój mąż też to staramy się postępować zgodnie z naszą
religią. a ona jak wiesz głosi, że po ślubie dopiero można wspólnie zamieszkać i
żyć jak żona i mąż a także mieć dzieci. Jest to jeden z powodów, ale to wcale
nie znaczy że zrobiliśmy to tylko z tego powodu. Kochamy się bardzo i było to
dla nas największe marzenie, które spełniliśmy po 7 latach. Teraz naszym
marzeniem jest dzidziuś i mam nadzieję, że tak długo nie będziemy musieli czekać.
Napisałam, że dla nas szczęście bez ślubu było połowiczne. Wtedy nie mogliśmy
mieszkać i starać się o dziecko. Teraz możemy i jesteśmy bardzo szczęśliwi!
Pozdrawiam!

kazdy ma swoj cel w zyciu

[monalisa.pl]

dodam, iz dla jednego/jednej celem zyciowym jest wyjscie za mąż, dla kogos
innego miec super prace, extra auto, dla innej urodzenie dziecka...
mysle ze autorka tego stowierdzenia nie miala do konca na mysli tego ze jej
celem jest wyjsc za mąz i juz, ale moze (jak zreszta wiekszaosc pewnie z nas)
wyjsc szczesliwie i swiadomie za mąz, urodzic zdrowe dziecko/dzieci (albo i
nie - nie kazda konieta w koncu marzy o dziecku) miec stablina sytuacje
materialna, zyc w zgodzie i przyjazni z mezem a nie w kłotni i wiecznych
awanturach i to chyba mozna nazwac celem w zyciu - załoze sie ze kazda z was ma
taki sam cel- byc szczesliwa, posiadac przyjaciela u boku(czyt. meza), zdrowe
dzieci i mieć co wlozyc do garnka na obiad. no bo co wiecej mozna chciec od
zycia?

[tequilla78]

pewnie są dziewczyny, które rzeczywiście tak do tego podchodzą i nie mają
innych ambicji poza wyściem za mąż. tylko, i niestety dla nich jeżeli np.
związek się rozpadnie to jest koniec świata, bo w żadnej innej dziedzinie się
nie realizował, a faceci najczesciej nie cenią takich kobiet. największa
głupota.

[paola_23]

przeczytaj poprzedni post.
po drugie nie zgadzam się z tym, że głupotą jest się załamywać po nieudanym
związku czy małżeństwie. wierz mi to może być koniec świata i dla "bambery ze
wsi" i dla wykształconej kobiety. Ja zrealizowałam się pod każdym względem -
studia, a także praca (robiłam wiele rzeczy a od kilku lat mam stałą, dobrą
pracę) a teraz przyszedł czas na męża i dzieci. wierz mi gdyby coś się mojemu
mężowi stało to bym chyba tego nie zniosła... co mi z tych studiów i pracy?! one
nie są całym światem...
Moja ciocia zmarła mając 28 lat i co po niej zostało?! Praca... wykształcenie a
może pieniądze?! Nie! Jej dzieci i mąż! Dzieci to po prostu lustrzane odbicie
matki! Dla mnie właśnie dziecko jest priorytetem obecnie!

[madziuchna1978]

Racja monalisa.pl!

Ja tez tak sobie pomyślałam. Dla jednych cela to wyjść za mąż, dla innych
praca... I co w tym złego. Jeśli są szczęśliwe takie osoby... Każdy za nas jest
inny i każdy ma swoje priorytety w życiu. To nie znaczy, że jeden jest gorszy, a
drugi lepszy. Różnimy się poglądami i tyle.

Równie dobrze można powiedzieć, że ktoś kto wcześnie wyszedł za mąż stracił np
młodość, ale równie dobrze można powiedzieć, że osoba spełniająca się zawodowo
... wraca do pustego mieszkania...

Myślę, że każdy ma swój rytm. Ja do 27 roku życia spełniałam się zawodowo... i
właśnie wracałam do pustego domu (no dobra - witał mnie kot).
Teraz przyszedł czas na małżeństwo i to nie dlatego, że chciałam wyjść za mąż -
tak sie potoczyły moje losy. Półtora roku temu spotkałam T. i zakochaliśmy sie w
sobie. On poprosił mnie o rękę, a ja wiem, że go kocham i to jest TEN człowiek.
Jestem szczęśliwa i już. Nie sądziłam tylko, że będę miała ślub, ale T. namówił
mnie na imprezę no i będzie zabawa. Mam nadzieję, że będzie fajnie...

Pozdrawiam Was wszystkie i życzę dużo, dużo szczęścia
Bo chyba każdy chce być szczęśliwy a jeżeli dla jednych szczęściem jest
małżeństwo, dla innych praca, dla innych jeszcze macierzyństwo... Widzicie?
szczęście ma wiele znaczeń...

[madziuchna1978]

Wykończą mnie te literówki

Miało być : dla jednych cel... a nie cela

pozdrawiam

[paola_23]

Zgadzam się z Tobą.
Moje zdanie jest takie samo!

[ashton]

Madziuchna, trafiłaś w sedno z CELĄ ))

[madziuchna1978]

Owszem CELA się udała...

Ciekawe czy moje małżeństwo bedzie celą?

pozdrawiam

[kocurki_dwa]

dla mnie to bzudra
to chyba jakas desperatka