Nowe wspolne zycie a dziecko

[galgo]

Zdaje sobie sprawe, ze to moze nie do konca odpowiednie forum na
takie pytania, ale wsrod forumowiczek i forumowiczow, ktorzy je
odwiedzaja jest przeciez wiele mlodych zon i mezow, ktorzy ciagle tu
wracaja...
I wlasnie do tych osob kieruje swoje zapytanie.

Dla wielu z nas slub jest poczatkiem wspolnego zycia, dla innych po
prostu kontynuacja poprzedniego. W wiekszosci przypadkow malzenstwa
ciesza sie soba nawzajem, uwielbiaja ze soba spedzac czas i daza do
tego, by go dla siebie miec jak najwiecej. Tak przynajmniej jest na
poczatku zwiazku/malzenstwa (i oby trwalo jak najdluzej). Moje
pytanie dotyczy dziecka.

Czy Ci z Was, ktorzy juz sie zdecydowali nie sadza, zeby dziecko
odebralo im troche tego wspolnego malzenskiego czasu? Czy nie jest
tak, iz pomimo, ze wnosi w zycie pary mase wspanialych uczuc, to
jednak wplywa negatywnie na dynamike zwiazku?

Czy Ci z Was, ktorzy sie jeszcze nie zdecydowali, nie maja takich
watpliwosci? Ze pomimo, iz tak upragnione, dziecko raz na zawsze
zniszczy ten wspanialy swiat, ktory stworzyliscie z mezem/zona? Ze
juz nigdy nie bedziecie tak blisko, ze juz nigdy nie bedziecie miec
dla siebie tyle czasu?

[marina111]

Nie mam dziecka i mam cała masę takich obaw dlatego go sobie nie robię. Liczę na
to ze zaleje mnie kiedyś fala hormonów, przyćmi mi umysł, przestane myśleć i się
stanie. Świadomie ciężko będzie się zdecydować.

[ambrozja08]

moja droga ja i moim narzeczonym mamy 7 miesięcznego synka. zdecydowaliśmy
się na dziecko przed ślubem z różnych powodów (to tutaj nieistotne;p). cieszyłam
się ale było mi troche szkoda tej "samotności" we dwoje. pamietam że jeszcze
dzień przed porodem popłakałam się na myśl że już nigdy nie bedzie tak jak
było,wszędzie się słyszało że dziecko wszytsko komplikuje a nie ułatwia. I
okazało się że mimo wspólnego szczęścia z dzidziusia,miłości,itd.. nic a nic się
u nas nie zmieniłow pozytywnym sensiewspólne spacery z dzidziusiem są równie
przyjemne jak we dwójkę,dzidziuń uwielbia jak mama i tata się p[rzytulają więc
jest kolejny powód ku temu ślub za rok a już jesteśmy prawdziwą rodziną,którą
dziecko tylko dopełniło mimo iż narzeczony zawsze uważał że dzieci nie zabordzo
lubi i sądził że będzie innym ojcem niż jest a jest cudownym.są nieprzespane
noce i kłótnie kto zrobił co źle ale warto naprawdę znamy się 6 lat i jestesmy
troche jak strae dobre małżeństwo nie po śluie jeszce;p pozdrawiam

[kaamilka]

jeżeli masz takie wątpliwości, to zwyczajnie nie jesteś gotowa na dziecko
my jesteśmy tak długo razem, że dziecko jest naturalną konsekwencją naszego
związku i mimo, że się ono jeszcze nie urodziło to już bardzo wiele dobrego
wniosło do naszego życia
zobaczysz, sama kiedyś stwierdzisz, że to co tu napisałaś to bzdury

[kol.3]

Napisałaś to tak jakby dziecko było początkiem końca, a tak nie
jest.

[szampanna]

ano, miałam takie myśli kiedy zaszłam w pierwszą ciążę
Teraz spodziewamy się trzeciego i nie wyobrażam sobie żyć tylko we
dwoje. A dzieci wbrew pozorom nie niszczą niczego w małżeństwie (no,
czasem potrafią zniszczyć łóżkowe ekscesy ), tylko cudownie
dopełniają obraz rodzinnego życia. I mówi to ta, co chciała być
programowo bezdzietna. Oczywiście wszystko pod warunkiem, że
rozsądnie dozuje się sobie wolne od dzieci - to też jest potrzebne.

[kavainca]

Nie wiem ile macie lat, ale...
My długo czekalismy ze ślubem (ja mam 31 lat, maż 37)
Niby 3 lata temu odstawilismy antykoncepcje licząc na wpadkę, ale
ponieważ nic z teo nie wyszło parę miesięcy po ślubie postanowiliśmy
sie przebadać w klinice leczenia bezpłodności.
Niesstety okazało się, że w zasadzie tylko in vitro jest dla nas
szansą. I to nie od razu. Musimy się najpierw leczyć. I do końca nie
jesteśmy pewni, że czy coś z tego będzie
Parę lat temu pewnie nie byliśmy gotowi, a dziś...
Pewnie, że fajnie jest pobyć ze sobą, podróżować wydawać kasę
wyłącznie na własne potrzeby, ale...kurcze, my dziś żałujemy, że tak
długo byliśmy egoistami.
Szkoda, że o takich, rzeczach można czasami dowiedziec sie dość
późno!
Oby nie za póżno!

[szampanna]

no, to życzę Wam powodzenia

[kavainca]

dzięki
i gratuluję Ci BOGATEGO ŻYCIA RODZINNEGO

[misscraft]

Uważam, że to forum jest bardzo dobre na takie rozważania

Twoje pytania oddają moje obawy. Mój mężczyzna jest starszy ode mnie
6 lat, stuknie mu trzydziestka w tym roku i on chciałby mieć pewnie
dzieci jak najwcześniej, ja niekoniecznie. Na szczęście głos
rozsądku podpowiada nam obojgu, że najpierw oboje musimy mieć
porządną prace i dom i dopiero jak nas będzie stać się to
zdecydujemy się na powiększenie rodziny. Mimo to ja wolałabym
przynamniej 2 lata po ślubie nacieszyć się wspólnym życiem we dwoje.
Tyle że mój luby zaczyna mieć sny jak bezdzietna kobieta po
trzydziestce na hormonalnym rauszu (nie mam zamiaru nikogo urazić,
ale u faceta to chyba nie jest norma). Na pewno nie pozwole się
naciskać, w końcu siłą rzeczy to do mnie należy ostateczna decyzja.
Szczególnie boje się właśnie jak będzie potem, boje się że na mnie
wszytsko spadnie że nie będę go pociagać, że będzie mniej zbliżeń i
intymności w naszym związku, mniej spokoju, i prawie wcale wolności.
Więc ja na wszystkie Twoje pytania odpowiadam: TAK!
Aleee... alee...

Ale też zaczynam mięknąć na myśl od dziecku, tzn. nie wzdrygam się
już (tak jak jeszcze niedawno) myśl o wpadce;] Więc może zaczął się
powolny proces dojrzewania do zostania kiedyśtam matką.

[marina111]

Napawasz mnie optymizmem ze i ja kiedys w taki okres wkroczę bo narazie się
jeszcze "wzdrygam" na mysl o dziecku. Moj luby tez jest odemnie 6 lat starszy i
to on bardziej chce miec dziecko. Na szczescie jest racjonalista i czekaz az się
ustatkujemy na dobre wiec nie naciska na mnie. Mowi mi jednak czesto ze nie chce
być starym ojcem który nie ma siły bawic się z dziecmi. A że ma 31 lat to
zaczyna czuc presje.

[misscraft]

Widzę, że mamy podobną sytuację i podobne nastawienie
Zawsze myślałam, że najpierw pies, a potem dziecko. Wyjdzie wtedy
kto będzie musiał z nim wychodzić.

Ciekawe czy jak powiemy facetom, że zostało naukowo dowiedzione, iż
dzieciaci mężczyźni 3 razy częściej (lub wcześniej) łysieją to im
się odechce.
A może wystarczy: "Dobra robimy sobie dziecko, ale ty zmieniasz
pieluchy!" ;]