Moje 45 postów...(0)

[hanya]

To będzie dopiero wątek ;)
45 - pasuje jak ulał do niego. Bo tyle mniej więcej, Pi razy drzwi, w
zaokrągleniu i przybliżeniu pozostało mi wpisów na forum. Tutaj będzie się
odbywało moje bez sensu odliczanie ;)
To jest post zerowy, startowy, więc się do puli totalnej nie dolicza.
Powiem tylko na wstępie, że wątek ten poświęcę Bardzo Ważnej Personie...
Zakładam go o godzinie 19.45 (wg mojego kompa;) tylko dlatego, że godziny
45.45 nie ma niestety :( Oczywiście każdy może się dopisywać, ile zechce, ale
moich postów będzie dokładnie 45. Takie mam założenie, że niby nie?
cdn.

pozdrawiam, hanya

[Gość: med_max]

Skoro to ma być wyjątkowy wątek /chciałbym aby był/, zacytuję coś niebanalnego:
"Można się oderwać od codziennych kłopotów i zapytać, dlaczego
łabędź wiosłuje tylko jedną nogą. Można podziwiać bociana, który
stojąc na jednej nodzer zapobiega reumatyzmowi i woli przemoczyć
jedną nogę niż obie za jednym zamachem.
Można zadziwiać się idącymi ,,gęsiego'' gęsiami, które
zachowały pamięć sprzed wieków, kiedy to musiały iść jedna za
drugą odkrytą wśród moczarów ścieżką ścieżką tak ostrożnie, by
nie utonąć . Ciekawe, że gęsi mają oczy z boku i dobrze widzą
widzą, nie mają uszu, a dobrze słyszą..."
Doprawdy, świat jest cudowny. Hany, zobaczysz to, jeśli zakochasz się 45 razy.
Jeśli mogę coś nieśmiało zasugerować, zacznij tej wiosny :)
Wiosną kochaj jak wariatka
nad życie
w nocy i o świcie
kochaj non stop kolorowo
romantycznie
platonicznie
wszystkim na złość
kochaj we śnie na jawie
przed telewizorem
przy kawie
bezgranicznie
na okrągło na kwadratowo
kochaj jak cholera
choć but Cię zielony uwiera
168 godzin tygodniowo
bardzo mocno bardzo gorąco
kochaj wbrew zaleceniom lekarzy
wiosną wiele
może się zdarzyć...;)

Moje 45 postów... cd. (1)

[hanya]

Słowo się rzekło, pierwszy krok pora zrobić...
Do zakochania jeden krok, jak chyba zasugerował nieśmiało mój zacny Gość.
OK, ale na koniec i początek trochę matematyki:
Dane:
45 razy mam się zakochać = 45 złamanych męskich serc
-> przecież nie jestem aż tak okrutna

(-)24 razy byłam zakochana ;) = 24 wiosenki wolne i swobodne
-> dużo za dużo ;)

no i klasyczne równanie naginane, miłościwie nam wszechsiępanoszące i serca
łamiące:
(2serca : 2 połówkowe zakochania)+ 2głowy = 1 serce zakochane + 1 serce złamane
+ 2 zagubione głowy
-> a zatem wynik działania niewspółmierny do wkładu włożonego, zwłaszcza
głów ;), stopa procentowa słabiutka, ubezpieczenie NW nie obejmuje.
Żaden z powyższych wariantów nie daje i nie dał póki co nawet 10% gwarancji.

no chyba, że tej wiosny zastosujemy model :
Niewiadomy X + 1 zakochanie + 2 serca + 1 koc =>
podmienić za/koc/hanie i zakochanie pomnożyć x 2 = zakochanie gwarantowane
kto kuma, wie o co biega ;)

A teraz na serio.... chyba idę pod koc ;)
hanya

to jest pseudo-sygnaturka:
"odliczanie bez sensu trwa w trakcie jej ładowania"

Moja Droga do pracy... (2)

[hanya]

Tym razem motyw bardziej przyziemny, bo juz zostałam zarzucONA ;) w sieć
monotematyczności.

Wychodzę 7.15 +/- 3 minutki, raczej wprzód niż wstecz.
I zaczynam się zastanawiać. Zastanawiam się z reguły nad czym się zastanawiam
idąc do pracy, albo wymyślam taki oto wątek.
Z uliczki mej, którą dobrze znam zbaczam na wąską ścieżkę - wydeptaną dla
skrótu. Potem zahaczam o fragment uliczki zamkniętej (dosłownie i w nazwie) i
znowu myk na łąkę. To najfajnieszy fragment drogi - schodzę w dół (a można
inaczej schodzić, no dobra można ;) a potem po przekątnej dawnego sportowego
boiska szkolnego (moje czasy jeszcze pamięta). Potem kolejna górka. Aha,
zapomniałam dodać, że od samego szczytu towarzyszy mi w oddali panorama miasta
i dalszej okolicy. Widoczki są extra!
Wracam na górkę, z górki w dół i mijam moją szkołę. Zabrzmi śmiesznie, ale
pamiętam jak się budowała - to prawda - do dziś jest stary i nowy budynek,
czyli modne 2 w jednym.
Opuściwszy teren przyszkolny wkraczam do miasta... I tu muszę się wytłumaczyć.
Nie lubię szczerze poniedziałku, bo przyjeżdżają pod szkołę Panowie Policjanci
i pilnują ruchu i tylko wtedy przechodzę pasami, bo normalnie tj. nie w
poniedziałek obok pasów ;) Potem już idę miastem, znowu lekko z górki, koło
mojego przedszkola. Z jedną Małą, którą mama odprowadza mamy "cichy pakt na
uśmiech", choć dzisiaj nie bardzo chyba miała humorek. Ale jutro też idę do
pracy :) Ostatnio, widuję też dziewczynkę w czerwonym płaszczyku. Z górki
zbaczam na skrzyżowanie, jak jestem przed autobusem miejskim to OK, jak po,
muszę przyśpieszyć. Potem już długa prosta...
Na wystawie w sklepie u pani R. nic ładnego - jak zwykle. W banku Panie już
siedzą, w końcu zaczynają o 7.15. W sklepie "u M" wczoraj wypatrzyłam ładną
czerwoną sukienkę z żakietem, dzisiaj lekki wiosenny garniturek. Popatrzeć
można... za to się tutaj nie płaci. Koło kościoła zerkam na klepsydry, jak to
mawiał Mój Dziadek, sprawdzić, "kto dziś chleba nie zje". Potem jeszcze
pozdrawiam kwiatki, przebiśniegi już co prawda zmarzły, ale wybiły się już
żółte krokusiki. I wreszcie kończy się prosta, skocznie przeskakuję 2 schodki
i jeszcze tylko na szagę przez plac, zerkam na ratuszowy zegar - i jak mam
czas idę pasami, jak nie, na skróty. Najwięcej zakrętów i manewrów jest przed
samym urzędem, bo tu już ruch zagęszczony bardzo. Nie dość że ludzie, to
jeszcze samochody ;)
Na koniec 12 stopni w górę i jestem na miejscu. Droga niby długa, ale to
zaledwie 12-13' zdrowego marszu.

Fakt, drogę do pracy mam ciekawą, łądną i przyjemną, nie zamieniłabym jej na
inną (chyba że kiedyś tam) ale pracę zamienię bardzo chętnie.
A jak wasze drogi się mają?
hanya

to jest pseudo-sygnaturka
"trwa nadal bez sensu odliczanie w trakcie jej ładowania"

Nie będę sekundował temu wątku

[aard]

Z przyczyn braterskich, tym bardziej, ze mam już grubo ponad 3000 postów i
wciąż jestem...

[Gość: med_max]

Całkiem piękna droga do pracy.Gdybym miał coś dodać, może tylko doradzałbym Ci
wyrysowanie gdzieś na asfalcie gry w klasy, aby na chwilę spojrzec na świat
oczyma dziecka.Do skakania niezbędne będą sandałki na bosą stopę /preferowany
kolor- zielony/.I koniecznie musisz codziennie, lub przynajmniej co drugi dzień
zagadać do kogoś na trasie."Dziś specjalnie wyszłam 5 minut wcześniej aby
pana /panią/ spotkać...". I słodkie jabłko po drodze. W biurze już tak nie
będzie smakowało.A nie myślałaś o rolkach ?

Uzewnętrznianie wnętrza (3)

[hanya]

Temat długaśny, więc postaram się streścić.
Pytanie podstawowe: Czym jest dla mnie forum? Kto i do czego je wymyślił?

Dla mnie to przede wszystkim miejsce obserwacji ludzi. I przyznaję się bez
bicia, do faktu podglądania i czytania, szperania i dociekania. Po drugie
miejsce wypisywania się i uprawiania trudnej sztuki uzewnętrzniania wnętrza.
Może nie jestem już tak do końca anonimowa dla niektórych, ale i tak jest to
tutaj dużo prostsze. To typowy objaw mojej natury, może też trochę wygodnictwa.
Niechcący mój wątek przybiera formę bloga, nie daj Boże. Ale skoro Dzidka ma
takie problemy... Zresztą żadnego bloga i tak nie założę.

Widzę, że mam jednak jednego wiernego Słuchacza ;)- to jest dopiero Gość.
Klasy...hmmmm, Maxiu, kurcze chyba nie pamiętam jak w to się grało, ale to
nic, wymyślę sobie nowe. Z tymi rolkami też niegłupie, ale wtedy inna trasą,
znaczy szosą musiałabym szusować. A z tymi spotkaniami, wiesz ja w ogóle nie
lubię tłoku ;) a jak się cieszę ze spotkania, to po cichutku. A dziś jestem
niepocieszona, bo nie było ani Małej, ani czerwonego płaszczyka.
hanya

to jest pseudo-sygnaturka:
"pora na kawkę i ser/nick"

... ale będę go czytał

[aard]

I cały czas to robię, więc możesz liczyć na co najmniej dwóch słuchaczy, z
których nietety tylko jeden to jest Gość.
Cieplutkie pozdrowienia dla Janka i jeszcze raz dzięki za poranną galerię :-)

[med_max]

Mógłbym nazwać to miejsce Zakątkiem Hanyopuchatka, gdyby Zakątek Hany nie
brzmiało lepiej jako krótsze i bardziej zakątkowe.
Pewnego dnia Max długo, długo rozmyślał, aż wreszcie pomyślał , że powinien
odwiedzić Hany, ponieważ nie widział jej aż od wczoraj.
Max już sobie postanowił, że przez całą resztę poranka będzie siedział pośrodku
strumyka i cieszył się z tego , że jest Maxem.
Lubię rozmawiać z Hany, bo Hany mówi wyraźnie o rzeczach wyraźnych. Nie używa
przy tym długich i trudnych słów.
Maxika pocieszyło to trochę, bo kiedy się jest Maxem o Bardzo Małym Rozumku i
myśli się o Rozmaitych Rzeczach, to okazuje się czasami, że rzeczy, które
zdawały się bardzo proste, gdy miało się je w głowie, stają się całkiem inne,
gdy wychodzą z głowy na świat i inni na nie patrzą.
Pewnego dnia oglądałem zachód słońca czterdzieści trzy razy - powiedział Max, a
w chwilę później dodał - Wiesz , gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody
słońca...

Wyszły dzieci na ulicę...(4)

[hanya]

wyciągnęły zabawki, wiaderka, łopatki i piłki, ubrały dresiki, usiadły na
rowerki. I zaczęły się bawić :)
Bawiłam się tak i ja... jeszcze gdy nasza ulica się budowała. Nie było więc w
okolicy budowy, w której nie mieliśmy kryjówki, nie było takiej dziury, w którą
byśmy nie zajrzeli. Hitem sezonu był tzw. "badminton" tudzież "badbinton" - jak
kto lubił ;), gra w dwa ognie, wrotki i deskorolka, pamiętam doskonale - w
jaskrawo zielonym kolorze. Tworzyliśmy zgraną paczkę dzieciaków z ulicy.
Dzisiaj nie wszyscy mówimy sobie cześć :( Wyrastaliśmy razem jako dzieci, jako
dorośli nie umiemy ze sobą rozmawiać.

Ale miało być o dzieciach z ulicy ;) Są takie beztroskie, gdy biegają pod moimi
oknami. Najfajniesze są te do 10-iu lat, potem już stają się nieznośne i
pyskate. Wędrują po innych ulicach i może nie chcą być gorsze od tych innych.
Przypalają pierwsze papierosy, popijają, zaczynają przeklinać. Niektóre
grzeczniejsze mówią mi jeszcze "dzień dobry".
Mam nadzieję, że będą dobrymi ludźmi i że po latach będą ze sobą rozmawiać.
Życzę tego wszystkim dzieciakom na wiosnę. Bo tylko dzieci podobno wiedzą czego
chcą, np. taki 6-ściolatek siedzi z noskiem przy szybie długie godziny i
dokładnie wie dlaczego. Może patrzy na zachód słońca?
hanya

to jest pseudo-sygnaturka
"wpisz sobie, co chcesz ;)"

[med_max]

Kiedy byłem mały ojciec zabrał mnie w nocy na ryby. Rozgarnąwszy chaszcze
skręconych winnych latorośli, ugwieżdżonych bladymi pączkami o słodkim zapachu
znaleźliśmy się na brzegu rzeki.. Patrzyłem w niebo które przybrało barwę
granatową i usiane było miliardami gwiazd. Wokół panowała taka cisza, że reszta
świata zdawała się być odległa o tysiąc kilometrów, zaś brzydota, nędza i
ludzkie niesnaski były całkowicie nierealne. Kiedy patrzysz na nie długo –
powiedział mi ojciec - uspokajasz się i zapominasz o głupstwach. Odpowiadają na
twoje pytania wskazując, że ziemia nie jest niczym więcej, niż jednym z miliona
światów. Niech Twoja dusza osiągnie pełnię spokoju, patrz często w górę, a
zrozumiesz ich mowę. Nie zapominaj nigdy o gwiazdach Hany, bo dzieci
pamiętają...

ze słońcem, podobna sprawa:)

[med_max]

A innym razem zabrał mnie na wydmy aby popatrzeć na wspaniałe słońce
wychylające się z wolna z morza purpury. Dzień był wyjątkowo piękny. Powietrze
przesycał złoty blask lejący się z błękitnego nieba o niespotykanym,
intensywnym odcieniu.
— Słońce wstanie za chwilę i obudzi świat, patrz i podziwiaj ten cud.
Daleko, poniżej niebotycznych skał, leżało morze. Uśpione nocą, było
ciemnobłękitne lub fioletowe, lecz teraz powoli zmieniało kolor. Niebo ulegało
także przebarwieniem - stawało się coraz bledsze, potem nieco rozjaśniało się,
podobnie jak morze, następnie lekki rumieniec przesuwał się po ziemi i wodzie i
różowił wszystkie małe, przepływające obłoczki. Ilekroć dopadają mnie kłopoty,
patrzę w niebo . Tam zawsze dzieje się coś ciekawego. Coś, co zawsze pomaga.

[Gość: med_max]

Na specjalne życzenie:)Miało być śmiesznie:)

Raz nekrofil dość nerwowy z miasta Piła
miętę poczuł do kobiety co pod Ziła
wpadła we wtorek
Rozpiął rozporek....
Lecz niestety owa pani jeszcze żyła

Pewien piłkarz pochodzący z Górnej Ghany
w swym kopaniu był po prostu niezrównany
Lecz gdy poległ na dobre
rodzina miała problem
bo po śmierci też był ciągle rozkopany

Pewna pani z krain gdzie się kończy tęcza
strażnikowi prosektorium forsę wręcza
mówiąc: "Bardzo są sexy
bezpośrednio po sekcji...
Ja tak lubię gdy mężczyzna się wywnętrza!"

Miłość w kontekście sprzętu AGD
Pewna pani z miasteczka Poniechów
w krąg staruszków zmuszała do grzechu
Mąż wziął ster w swoje ręce
i ją zamknął w kuchence
ale nie wziął dziadka do orzechów...

Separatysta baskijski z Toledo
z malakserem współżył z wielką biedą
Uprawiając z nim seks
liczył na swój re-fleks
"Bo inaczyj" - jak mówił - "się nie do"

Pewien pulchny buddysta
miał pralkę - Franie 300
Myślcie sobie co chcecie
lecz przy wielkiej podniecie
taka miłość pozostaje czysta

Pewna pani (bodajże z Warszawy)
wyżywała się w sposób ciekawy
kiedy sparły ją chucie
jako narzędzia uciech
używała ekspresu do kawy

Inna pani do cielesnych wycieczek
używała za to srebrnych łyżeczek
lecz w uczuciach niestała
czasem nie wyjmowała
(ja na przykład do dziś sińce leczę)

Pewna pani (podobno z Meksyku)
na piecyku uwielbiała fiku-miku
chyba z powodu gazu
szczytowała od razu
gwiżdżąc głośno (wzorem gwizdka na czajniku) :))

Kiedy jest mi źle...(5)

[hanya]

- włączam swoją ulubioną aktualnie kasetę i słucham 5 razy
- sprzątam, bo to mnie odstresowuje,
- jem coś słodkiego
- albo zamawiam sobie takie śmieszne wierszyki, jak powyżej

dobrze zastosować wszystkie metody razem, wstrząśnięte, nie zmieszane...
ale samodzielnie też doraźnie pomagają :)
hanya

to jest nowa pseudo-sygnaturka:
"jutro mi się poprawi ;)"

[teufel]

A ten wątek jest około 500 na łódź

Kiedy jest mi lepiej...(6)

[hanya]

A takie wątki są? ;-)
Na serio, udało mi się trafić na jakiś temat, który był już tu poruszany tyle
razy?
"Dziękuję Wam żeście tak licznie tu przybyli. Wszyscy będziecie świadkami tego
wydarzenia. Nazwiska do protokołu poproszę ;)"
Kurcze, muszę być bardziej oryginalna. Albo iść do psychoanalityka, to teraz
takie modne.
hanya

p.s. Pytanko na dziś, z jakiego filmu pochodzi cytowana kwestia i kto ją
wygłosił?

nowa pseudo-sygnaturka brzmi:
"kiedy jest mi lepiej, może być już tylko gorzej"

Czytam i śledzę

[aard]

Z wciąż rosnącym...

[med_max]

zrozum hany tak to trzeba
łóżkiem trawa, dachem drzewa
z ptakami śpiewać w glos
gonić, gonić swe marzenia
nie czekać zmartwień,
nie czekać trosk
zazieleni się...
zobaczysz

Kontynuuję z pewną taką...(7)

[hanya]

rosnącą (*)
- nieśmiałością
- obawą
- nadzieją
*)właściwe wstawić

Ale muszę (?) odpowiedzieć na wczorajsze pytanie, ponieważ nikt nie zna mojego
ulubionego polskiego filmu. Nie jest to film kultowy, jak dla licznych
np. "Rejs", nie rzucam na lewo i prawo jego słynnych sentencji. Jest to serial
pt. "Dom", zwłaszcza jego I część. A o protokole mówił Heniutek. Poza tym
lubię też "Daleko od szosy" i to wcale nie dlatego, żeby się przypodobać
łodzianom, tylko dlatego, "że nie mówi się ino, ino jak ? - ino tylko" ;)
Po prostu lubię je za prostotę i szczerość. I mogłabym oglądać na okrągło.
hanya

to jest nowa pseudo-sygnaturka, słowa Prokopa z "Domu", część II:
"z księdzem to bez grzechu,
z lekarzem zdrowo,
a z dozorcą dla przyjemności ;)"

Mam pewne obawy...

[aard]

Chyba stanę się czterdziestopięciofobem.

Na wiosnę rosną...(8)

[hanya]

moje lęki, jak kwiaty. Weźmy takiego tulipanka. Powolutku wybija się przez
zbitą i twardą ziemię, puszcza do słońca pierwsze liście, aż wreszcie pojawia
się pączek. Niby mały, taki niepozorny, ale dzielny, wysmagany zimnym porannym
wiaterkiem już wie, że nie będzie mu lekko. Potem docierają do niego niemrawe
słoneczne promyki, pączek rozchyla sie coraz śmielej, odważniej zadziera swój
czubek w górę. Aż wreszcie eksploduje! Nadchodzi jego 5 minut, potem ginie...
I kiedy w moim ogrodzie pojawią się tulipany, będzie już OK.
Taka kolej rzeczy i tak co roku w kółko to samo. Już się przyzwyczaiłam :)

A poza tym na wiosnę gadam od rzeczy ;) i stanowczo za dużo.
hanya

nowa pseudo-sygnaturka brzmi zatem:
"dużo za dużo wiesz o mnie...
... mój wątku"

Ty to umiesz...

[med_max]

Kwiecień oddaje się słońcu
Szary róbel targa
struną megalomanii
I jeszcze te
rozwodzące się bazie
stawiają przecinek nadziei
kilogram za kilogramem
zrzucamy
nadwagę smutku...
Myślę sobie, że trochę za szybko rezygnujemy z kontemplowania małych zachwytów,
niedużych radości, jakby się nam zdawały za małe do przeżywania, do wdychania,
jakby to nasze spełniające się w tych krótkich fragmentach życie, nie dość było
nasiąknięte wielkimi pragnieniami, jakie nosimy ukryte w swojej duszy ... A
przecież trawa pachnie, albo pierwszą miłością, albo sianokosami na wsi u
dziadków; a księżyc w pełni, albo się nam kojarzy z pyzatą blondynką o imieniu
Beata z 4b, albo z pierwszą nocą pod namiotem, kiedy uświadamialiśmy sobie co
to jest kosmos, Bóg itd. itp., i pozwalając na umykanie temu z naszego życia,
podcinamy korzenie dziedzictwa własnego jestestwa. Nigdy nie jesteśmy zbyt duzi
na to by pamiętać w sobie dziecko; nigdy nie będziemy tak poważni jakimi by nas
chcieli widzieć inni, a i my sami; więc tylko możemy zyskać.I Ty to umiesz:)

Zapach...

[aard]

Zapach pokostu czy innego mazidła do boazerii na kwaterze w Jurkowie (Beskid
Wyspowy) - tej z łożem jak lotnisko i królikiem-maskotką większym ode mnie.
Zapach, który przeniósł mnie dwadzieścia lat wstecz i znów byłem brzdącem
uczącym się od taty grać w "wojnę" na kwaterze u państwa Woszczyków w
Szklarskiej Porębie. To nie była Mała Radość, to było Wielkie Szczęscie - być
tam znów...
Dziękuję Ci Tato.

Panie, zaczęło się (9)

[hanya]

Czyli powtórka z rozrywki ;)
Zaczęło się sprzątanie, bieganie po sklepach, ustalanie menu, zapraszanie
gości itp. Biedne Polki biegają po sklepach z siatkami, wystają w kolejkach.
Czyli tradycyjne święta po polsku. I znowu to samo, kolejne święta Polacy
spędzą z Rodzinami za stołami, oczywiście nie wszyscy.
Ogłaszam więc wirtualny konkurs na pomysł, jak fajnie spędzić Wielkanocne
Święta. Ja np. mam takie marzenie:
Polecieć na egzotyczną wyspę, a w niedzielny poranek wielkanocny o wschodzie
słońca zapatrzeć się w horyzont i pomysleć, że razem ze słońcem wstaje nowe
życie, jakaś potężna siła, ale wcale nie mniejsza od tej, która rodzi się
każdego dnia :) Lekkie śniadanie, bez jaj ;) tylko owoce, woda. A potem
poleżałabym chętnie na plaży...
hanya

p.s. Zapomniałam dodać, że to ma być bezludna wyspa :)

nowa pseudo-sygnaturka nie będzie krótka:
"10,11,12,13,14,15,16,17,18,19,20,21,22,23,24,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34,35,
36,37,38,39,40,41,42,43,44,45...- łatwo czy trudno tak odliczać?"

Nowy dzień, nowa nadzieja (bez Gwiezdnych Wojen)

[aard]

Wschód słońca po Wielkiej Nocy (jak zresztą każdy inny) jest piękny wszędzie.
Nie trzeba wcale jechać na bezludną. Wystarczy się zapatrzyć i zachwycić. A
szczególnie (za)chwyta za serce w mieście, bo to takie "niezwykłe"...

Zimą zachwycam się codziennie (to być może jedyny plus tej wrednej pory roku).

Nuda, nudy, nudzić się (10)

[hanya]

Nowy dzień, nowe nudy.... o jak fajnie ;)
Ja od 3 dni nudzę się w pracy, naprawdę, już nie mam nic do roboty. Przychodzę
tu tylko po to, by odsiedzieć 8 godzin, smutne to ale prawdziwe.
Co do forum, to myślę, że przechodzi wiosenne przesilenie. Bo ludzie się
zmieniają na wiosnę, znudzeni szukają czegoś nowego. Nie ma też sensu
krytykować i mówić, "ale tu nudno". Nic to nie pomoże. To każdy widzi, po co
się więc powtarzać.
Moja rada dla znudzonego będzie krótka, "pójdź do innego ogródka" - to też
z "Domu".

Osobiście mogłabym przecież też poszukać sobie innego forum, ale póki co, nie
chcę, bo mnie się tutaj wcale, a wcale nie nudzi ;)
hanya

pseudo-sygnaturka na dziś:
"nic na siłę"

Nienudne (11)h z życia mego

[hanya]

Znowu dziś będą znudzone miny? Już nie chce się pisać? :)
To może chociaż poczytać? Tak mi się coś przypomniało ;)

Z cyklu, zdarzyło się naprawdę ...
Dzień: 23.02.2001 r. - dzień mojego planowanego wyjazdu do Polski
Miejsce akcji: Włochy, trasa Bari-Neapol-Rzym-Bolonia
godz. ok.5.00 nad ranem - w pociągu relacji Bari-Neapol na stacji tuż pod
Neapolem nieznany osobnik kradnie mi podróżną torbę i zbiega. Kradnie dla
pieniędzy, których na jego nieszczęście było mikro, ale na moje nieszczęście w
torbie był m.in. paszport, bilet powrotny, karty kredytowe i inne drobiazgi.
- następne 3h spędzam na dworcu głównym w Neapolu, na posterunku policyjnym,
zapłakana, zrozpaczona, "zmuszona" do złożenia zeznań i przeglądania
policyjnej kartoteki ze zdjęciami notowanych złodziejaszków - mojego brak ;)
Włoscy policjancji są jednak bardzo mili, współczują mi szczerze i pocieszają,
że nie jestem jedyna. Robią nawet zrzutkę na mnie, to miły gest.
godz. 8.30 - mimo braku biletu, a dzięki wcześniejszej rezerwacji jestem na
liście pasażerów, udaje mi się więc wsiąść w mój autobus. Zawiezie mnie
niestety tylko do Rzymu... - tak mi się przynajmniej wtedy wydawało.
godz. 10.30 - przymusowa wysiadka w Rzymie.
10.30 - 11.00 - Za pieniądze z Neapolu kupuję kartę telefoniczną i bilety.
Dzwonię do Polski do biura podróży, (bo w lokalnym oddziale nikt nie umie mi
udzielić informacji), potem do ambasady - robią mi przysługę i zgadzają się
przyjąć, choć formalnie godziny urzędowe już nie pasują. Mam do nich dotrzeć
jak najszybciej, oni w tym czasie sprawdzają moje dane osobowe. Muszę to
załatwić, bo jest to piątek, potem więc dwa wolne dni, a ja chcę w niedzielę,
najbliższym możliwym autobusem wracać do domu. Taki mam plan, bo na samolot
jeszcze mnie nie stać ;)
godz. 11.05 - wsiadam do metra, potem przesiadka na autobus, na który czekam
zresztą kolejne 20'. Rzym jest piękny tego dnia, jest prześlicznie, wyjątkowo
ciepło, szkoda, że okoliczności mniej wesołe.
Na szczęście spakowana do plecaka jedna karta kredytowa ocalała, ale kurcze,
nie jestem pewna jej PIN-kodu. Trudno, zaryzykuję, za drugim razem udaje mi
się podjąć pieniądze, w bankomacie po drodze do ambasady.
ok. 12.00 - docieram do ambasady, Via Rubens 20, jakby ktoś pytał ;)
godz. 12.50 - wychodzę z nowiutkim, pachnącym paszportem blankietowym i z
nowym pomysłem w głowie - postanawiam dogonić mój autobus, jeszcze nie wiem
jak co prawda ... do wyboru jest Bolonia i Wenecja, bo do Florencji już nie
zdążę
godz. 13.05 - wsiadam w atuobus, potem znowu metro.
godz. 13.27 - pamiętam doskonale tę godzinę, wpadam na Stazione Termini, rzut
oka na rozkład jazdy, pociąg do Wenecji odpada, nie zdąże przerzucić się z
dworca na przystanek, zostaje tylko do Bolonii - ale zaraz, on odchodzi za 3
minuty... Pędem, nie wiem jakim, docieram na peron, pociąg jeszcze stoi, tym
razem na moje szczęście ma lekki przestój. Jacyś młodzi Włosi kłócą się z
konduktorką, ta wypisuje im jeszcze bilety. Mnie też udaje się z nią dogadać.
Cała szczęśliwa, potwornie zmęczona wsiadam w pociąg, mknący do Bolonii. Jadę
na gapę ;), bo nie zdążyłam wypłacić więcej pieniędzy. Konduktorka chyba
zresztą rozumie moją kryzysową sytuację, nawet mnie nie ściga.
W Boloni wysiadam ok. 16.10
Jeszcze w to nie wierzę, ale docieram na międzynarodowy dworzec autobusowy
dobre 50' przed moim autobusem (który też trochę się spóźnia...)
Zdziwienie pilotki i pasażerów mnie już nie dziwi.
Wreszcie siadam i jeszcze raz wszystko analizuję, to wciąż tak żywe i smutne
doświadczenie.
To jest jeden z nielicznych dni mojego życia, który pamiętam tak dokładnie.

Jaki morał z tej przygody:
Że włoska kolej jest szybsza od polskiego przewoźnika, ale nie powiem
jakiego ;)
hanya

nowa pseudo-sygnaturka:
"życie jest tylko zbiegiem"

Dziady pod wrazeniem!!!

[dziad_borowy]

Gratuluje zaradnosci Hanyu:-)) To bylo naprawde niezle:-)
dzierżbór dżdżownice!!!

aardy pod wielkim wrażeniem

[aard]

Brawo, Siostro! Niezbadane są głębie kobiecej duszy. Ciekawe, jakie cuda jescze
nam odkryjesz...
Raz jeszcze gratulacje!!!
aA
Rd

PS. Ja tam bym wracał (podobnie jak jechał na miejsce) autostopem :-)))

[Gość: max]

Osiągnięcie przez człowieka prędkości światła jest niemożliwe, a już na pewno
nie jest wskazane, bo zwiewa czapkę. A jednak prawie Ci się udało:)

Usiadło za stołem (12) apostołów

[hanya]

na drzwiach wieczernika wywiesili tabliczkę:
"nieczynne do odwołania - przerwa świąteczna" ;)

Post wtor-ko-wy pe-cho-wy trzy-nas-to-zgłos-ko-wy

[hanya]

Ten tydzień w pracy będzie się różnił tym od poprzedniego, że będzie krótszy,
bo nie zaczął sie w poniedziałek, tylko we wtorek ;) Ale nuda pozostanie nudą.
Chociaż wg biorytmu ( wyszukanego przez również nudzącą sie koleżankę ;)
powinnam dziś dokonać jakiegoś twórczego dzieła, gdyż poziom mojego intelektu
osiąga 100 w skali 100. Łe tam, nie wierzę w biorytmy.
hanya
p.s. Filologów polskich lub innych znawców języka proszę o konsultacje, czy
dobrze zgłoskuję ;)

nowa pseudo-sygnaturka brzmi:
"różnie na tym świecie kursuje"

[Gość: med_max]

Jedno jest pewne Hany. Bardzo dobrze skandujesz. Tylko ta sygnaturka ...wg mnie
powinno być "kursuję". Co do biorytmu i aktów twórczych hm...może spróbuj
skandowanej zgłoskowej recytacji "Pana Tadeusza" Niezle Ci idzie a tego chyba
jeszcze nikt nie próbował. Gdyby tak znalezc gdzies w Poznaniu / albo
okolicach / pomnik Mickiewicza i spróbować tej sztuki tam...sam chętnie bym
posłuchał:)
------
Two-ja no-wa sy-gna-tur-ka:
Jak miał na i-mie Wols-ki? Na-ten-czas.

A mo-że 14-sto zgłos-kow-cem ktoś już skan-do-wał?

[hanya]

Jeśli nie, to ja będę pierwsza :)
Mój Drogi Med_maxie, "Pana Tadeusza" proszę w twórczość moją intelektualną nie
mieszać, bo jeszcze się niepotrzebnie nam Wieszcz nasz obrazi ;) A swoją drogą
pomnik Jego w Poznaniu jest (blisko Zamku i Auli Uniwersyteckiej). Jak bedziesz
kiedyś w Poznaniu to Ci chętnie go pokażę i co nieco zarecytuję.
Co do sygnaturki natomiast, nie jest mojego autorstwa, ale pewnej prostej,
aczkolwiek mądrej i pracowitej kobiety, której ja osobiście nie znałam, ale
wiem o niej z opowieści mego Ojca. I to ona mawiała mojemu Ojcu:
"różnie na tym świecie kursuje" więc sygnaturka na dziś pozostaje bez zmian.
hanya

nowa pseudo-sygnaturka brzmi nadal:
"różnie na tym świecie kursuje"

czy mogę się tu dopisać? tylko raz...

[eyemakk]

Jeden pan miał taki plan
By nałożyć sobie dzban
Wnet refleksja naszła pana
że powstała w dzbanie plama

(takie oto wiersze wymyślam na poczekaniu o wpół do drugiej w nocy...
Mickiewiczem nie jestem, wiem. i nie zamierzam, on cierpiał)

Mój mały świat zamknięty w liczbach (15)

[hanya]

Dziś mam powód do świętowania. Bo dziś jest 8888 dzień mojego życia :)a to
oznacza, że żyję już prawie 213312h, 12798720 minut i wreszcie 767923200
sekund. To już coś :), prawda?
A za 1111 dni tj. 09.05.2006 r. będzie 9999 dzień mojego życia i kolejny powód
do świętowania.
hanya

a nowa pseudo-sygnaturka brzmi:
"że zyjesz to fart, a życie to żart"

[Gość: max]

Milion lat przed nasza erą też byli ludzie z małymi światami w liczbach
zamkniętymi,ale nie mieli netu więc nuda ich egzystencji musiała być straszna;)

podobno tylko raz na milion lat... (16)

[hanya]

Gość portalu: max napisał(a):
> Milion lat przed nasza erą też byli ludzie z małymi światami w liczbach
> zamkniętymi,ale nie mieli netu więc nuda ich egzystencji musiała być
> straszna;)

Nie wiem w jakich oni liczbach te swoje małe światy zamykali ;) Ale może wcale
się tak bardzo nie nudzili i może to ja bardziej się nudzę jednak w swojej
egzystencji. Ci ludzie nie mieli co prawda ani netu ani hotelu, ale kto wie,
czy nie byli szczęśliwsi przez to ;)
hanya

- A tak mi się w temacie przypomniała fajna piosenka:

RAZ NA MILION LAT
w hotelu w którym nie spał nikt od lat
na łóżku wziętym na godziny dwie
przecięły się orbity planet nam
nikt katastrofy nie przewidział tej

podobno tylko raz na milion lat
tak dzieje się że ciała dwa
spadają nagle w siebie chcą czy nie
i płoną tak kochając się

podobno tylko raz na milion lat
tak dzieje się że pierwszy raz
wnikając w siebie nagle wiemy że
świat zmienił się i nie ma odwrotu

czy zdajesz sobie sprawę z tego że
deszcz meteorów moich w tobie gna

podobno tylko raz na milion lat
tak dzieje się że ciała dwa
spadają nagle w siebie chcą czy nie
i płoną tak kochając się

podobno tylko raz na milion lat
tak dzieje się że pierwszy raz
wnikając w siebie nagle wiemy że
świat zmienił się

podobno
raz na milion
raz na milion świetlnych lat
zdarza się to co spotkało
i co trzyma tutaj nas
tylko raz na milion
raz na milion świetlnych lat
najpiękniejsza katastrofa - eksploduje supernova...

(Republika)

Zgodnie z obowiązującą na forum konwencją (17)

[hanya]

... rowerową ja również postanowiłam zainaugurować wreszcie sezon rowerkowy :)
Wczoraj wykręciłam pierwszą tej wiosny pętelkę po okolicy. Na moje oko jakieś
10km. Trasa była iście rajdowa i urozmaicona, najpierw szosą, potem polną
drogą, wreszcie polną miedzą ;) Ale fajnie było. Wiatr we włosach i przed
siebie. W sumie niegłupia rzecz ten rower :)
hanya

nowa pseudo-sygnaturka na dziś, jutro i pojutrze:
"Lepiej późno niż wcale,
- powiedziała baba, spóźniając się na pociąg"

A ja trzymam się jednego wątku ;-) (18)

[hanya]

Żeby mi potem nikt nie zarzucał, że tworzę kolejny wątek o tym samym ;),
dodatkowo rujnując forumowy ład.
No, no, widzę, że sztab antykryzysowy zbroi się i chce zawalczyć jednak o
Forum - brawo, moje gratulacje i trzymam kciuki. No i tradycyjnie mój skromny
komentarz. Już niejedną burzę i ciszę dane mi było tu zaobserwować. Zwykle
jakoś Forumowicze wychodzili na prostą, więc pewnie i tym razem się uda. Jedna
tylko mała uwaga (choć i tak bez znaczenia pewnie ;)- nic na siłę i na żadne
huuuura, bo wtedy miast spontanicznie i ciekawie zrobi się znowu pospolicie i
nudnawo. Myślę, że wiosenne przesilenie forum jest zupełnie naturalne. Podobno
właśnie na wiosnę ludzie się najbardziej zmieniają, rozpadają się związki,
gubią wspólne wątki. Mój związek z forum też przechodzi kryzys ;) Ale nic to,
trzeba zacisnąć zęby i .... poczekać na lepsze czasy do zimy. Zobaczycie, na
zimę, ludziska znowu siądą i zaczną tworzyć ciekawe wątki z nudów...
hanya

nowa pseudo-sygnaturka brzmi zatem:
"byle do zimy... przecież
ta wiosna kiedyś musi minąć ;)"

[med_max]

Mnie też po arcyciekawym i emocjonującym marcu, kwiecień także wydaje się
płaski i mało ciekawy ale maj już zbliża się wielkimi krokami. Zapewne w maju,
będą nowe inspiracje, chęć do pochwalenia się swoimi zachłystami, swoją
opalenizną /polecam Plażę /.Już czuję zapach bzu, jaśminy, rosa na ławeczce o
4.00 rano, słowiki, trele morele...

Podbijam ze Slowacji watek siostrzany q kontroli

[aard]

Bo cosik spadl...

Spada-nie, skąd? (19)

[hanya]

Upadek, spadanie, podpadanie, zapadanie - wszystkie są przecież po to, by się
podnosić. Wiem to ja, wiesz to Ty, wie On, Ona, Ono, wiemy My, wiecie Wy,
wiedzą Oni, One ;) Wszyscy wiemy, choć o tym nie wiemy, albo tylko nie
pamiętamy czasami.
Dzięki Bracie Aardzie, BAardzo :)
hanya

pseudo-sygnaturka weekendowa:
"nie chciało się na piwo, piwo samo przyszło ;)"

Ależ nie ma za co, Siostrzyczko :-)

[aard]

Pochyliłem się nad losem
i uniosłem wielkim głosem.
Poza tym, będzie dym
Gdy na Forum łódzkim mym
Chaos mocnym wkroczy ciosem.

Pod pucha

[Gość: Neochułan]

A nie, bo moje 45 postów!!! :-P
Podpisał: bAARD z BaardEJOVA

Moje gratulacje :-) (20)

[hanya]

Nagrodą za ustrzelenie 45-ego postu w moim wątku są pozdrowienia z Poznania,
które prześlę jutro :), ale nie będą to pozdrowienia wirtualne, zaznaczam.
hanya

nowa pseudo-sygnaturka:
"zło kryje się tuż pod puchową podpuchą ;)"

[Gość: Neochułan]

U
A!

Dzięx!!! :)))

[Gość: Neochułan]

Dzięki za pozdrowienia jutro przesłane wczoraj, tylko gdzie one są, bo nigdzie
ich nie ma?

Mam wspomnienia sprzed...(2.1.)

[hanya]

I co? wszyscy tak o tej maturze to i ja też. Ale skoro już prawie po maturze,
to ja wspomnę raczej sprzed matury. Więc wszystko na odwrót będzie ;)
wspomnienie numer 2.
Chyba na dzień przed testowałyśmy z koleżanką techniki chowania ściąg, a
konkretnie w ubikacji, która miała być do dyspozycji maturzystów zrobiłyśmy
akcję pod kryptonimem "wizja lokalna". Pierwszy schowek na ściągi (nasz patent)
to przyklejone do umywalki kawałki taśmy, do których miałyśmy doklejać swoje
ściągawki, przy kolejnych wizytach tam. Drugi patent, banalnie prosty, schowek
pod specjalnie zaniesioną na tę okazję pastą do mycia rąk, miało być naturalnie
i nie podpadać ;) Naturalnie jedynie szlag trafił pastę po wszystkim.
Koniec końców ściągę na matmie podał mi anglista :)
wspomnienie numer 1.
Drugie wspomnienie też sprzed, tym razem ogłoszenia wyników. Szłyśmy we trójkę
z kumpelami, przez lasek i aż z nerwów i wrażenia musiałyśmy czmychnąć na
stronę w krzaczki. Też było zupełnie naturalnie, na łonie natury ;)
Maturę oczywiście zdałyśmy :)

hanya, maturzystka sprzed kilku lat

pseudo-sygnaturką na dziś jest naturalnie temat mojego maturalnego wypracowania:
"Poznawanie świata, pielgrzymowanie, poszukiwanie celu - motyw wędrówki w
literaturze polskiej. Opracuj temat na wybranych przykładach"

Qrcze, a ja myślałem...

[aard]

hanya napisała:

> "Poznawanie świata, pielgrzymowanie, poszukiwanie celu - motyw wędrówki w
> literaturze polskiej. Opracuj temat na wybranych przykładach"
... że jesteśmy ten sam rocznik. Ale na mojej maturze nie było takiego tematu.
Ja pisałem (jeśli nie mylę z próbną):
"Między obowiązkiem walki ze złem a pokusami urody życia - rozważania na temat
wyborów bohaterów literackich... [pierdu, pierdu]"

Z łódzko-czarnkowsko-szwajcarskim pozdrowieniem
Dzierżbór noteckie!
aA
Rd

Qfa, jaki ja jestem głupi...

[aard]

aard napisał:

Przecież w różnych województwach są różne tematy...
Ech!

[Gość: lavinka]

Oh nikt nie jest nieomylny aardzie ;-)

Na mojej maturze nie miałam ściąg bo się strasznie denerwuje przy ściąganiu. A
i tak nasz fizyk rozwiązał jedno zadanie za nas,żeby każdy zdał. A na polskim
pisałam o władzy już nie pamiętam co... ;-)

Acha i nauczyciele strasznie podpowiadali, aż byli za natrętni.

lav