przesłuchania

[Gość: były]

Z zażenowaniem i smutkiem przeczytałem artykuł w GŁ pt. 'Ruletka z etatami'.
Jako były pracownik Teatru Nowego, absolwent PWSFTviT w Łodzi oraz AT w
Warszawie nie mogę się nie odnieść do niektórych, zaprezentowanych w tekście,
postaw.
Już samo sformułowanie zawarte w lead'zie (leed'zie?); 'kto najładniej powie
wiersz itd.' jest, najdelikatniej mówiąc, nasączone niechętną ironią. Otóż
zwyczaj przesłuchań, czy jak wolą niektórzy - audycji, jest znany na całym
świecie i gwarantuję, że wielu (jeśli nie wszyscy) tak przez nas podziwianych
aktorów zagranicznych (szczególnie amerykańskich) przeszło takich przesłuchań
dziesiątki jeśli nie setki. Niezależnie czy w ich dorobku było nic, czy kilka
ról, czy kilkanaście filmowych epizodów. W LA jest kilka milionów aktorów, z
których znakomita większość ma CV bogatsze niż 90% aktorów etatowych w Polsce
(czyli tych, którzy w miarę regularnie mają szansę na zagranie CZEGOKOLWIEK)
i tylko system przesłuchań zapewniający równe szansę wszystkim pozwala na
wyłanianie najlepszych, najodpowiedniejszych do danej roli, aż po narodziny
gwiazd formatu Roberta de Niro. Życzę polskim aktorom tej pokory.
Audycje, z dużym powodzeniem, wprowadził na serio do polskiego teatru dopiero
Wojciech Kępczyński w Teatrze w Radomiu przy pracach nad pierwszymi swoimi
musicalami. Zwracam uwagę, że nie chodzi mi o śpiewogry czy wodewile, gdzie
wystarczyło pomachać nóżką czy laseczką i 'przeparlandować' tekst zamiast
zaśpiewać, ani o operetkę, której tradycja grę aktorską sprowadza do swojej
własnej parodii. Większość tzw. śpiewających polskich aktorów ma poważne
kłopoty ze słuchem muzycznym i poczuciem rytmu, ale samopoczucia pozazdrościć
im może Garou. Jednak właśnie dzięki temu systemowi Kępczyński, teraz już w
Teatrze Roma, realizuje największe w Polsce teatralne przedsięwzięcia. Przy
tym można mieć pewność, że zarówno Tomasz Steciuk (niewątpliwy diament w
koronie zespołu 'Romy') jak i każdy debiutant przeszli przez to samo sito i
rolę zawdzięczają talentowi i przygotowaniu. Ta - pozbawiona roszczeń -
postawa pozwala na rzetelną i solidną pracę bez fochów i bredzenia, że 'tego
się nie da zrobić, zagrać, zatańczyć, zaśpiewać, przemilczeć, a reżyser jest
głupszy od najgłupszego z nas...'

[kropka]

coś w tym jest, co piszesz :-)

[Gość: mo]

Zraniony reżyser? No trzeba być kimś żeby zainteresować i opanować na próbie
zespół aktorski.Albo mieć pomysł.Oczywiście młody ma przejb... .Trochę pomyliły
mu się teatry impresaryjny i repertuarowy.Jak będziemy mieli impresaryjne i
angażowali aktorów do konkretnych przedstawień to przesłuchania będą na miejscu.

[Gość: były]

Gość portalu: mo napisał(a):

> Zraniony reżyser? No trzeba być kimś żeby zainteresować i opanować na próbie
> zespół aktorski.Albo mieć pomysł.Oczywiście młody ma przejb... .Trochę
pomyliły
>
> mu się teatry impresaryjny i repertuarowy.Jak będziemy mieli impresaryjne i
> angażowali aktorów do konkretnych przedstawień to przesłuchania będą na
miejscu
> .

Kompleksów nie mam, bo robię to, co lubię za normalne pieniądze i z ludźmi,
którym się chce. Reżyser nie jest od opanowywania zespołu, bo aktorzy to nie
zwierzęta i nie pracujemy w cyrku. Zapomnij o podziale na impresaryjny i
repertuarowy, bo idą cienkie czasy i każdy teatr będzie musiał rozsądnie
dystrybuować zdobyte lub otrzymane pieniądze. To temat, na który możemy
podyskutować, jeśli chcesz. Warto by się przyjrzeć dlaczego Niemcom opłaca się
tak mocno inwestować w rodzimą dramaturgię i dlaczego tak ważny jest tam KAŻDY
sprzedany (nie - sprezentowany) bilet i jak to się ma do Antyku. Przyjrzyj się
zespołom w Polsce. To już nie te czasy, kiedy aktorzy wędrowali od miasta do
miasta, bo zmieniał sie dyrektor, a oni, albo nie znajdowali się w jego wizji,
albo szli do innego teatru za odchodzącym dyrektorem. Teatry wtedy miały swoje
mieszkania, pieniądze były socjalistyczne, prestiż jak to za komuny.
Obowiązywały prawa zwyczajowe. Rotacja zespołów zastępowała system audycji, bo
wymuszała rozwój. Przychodził dyrektor/reżyser to trzeba było się starać, bo od
tego zależała praca. Teraz rotacja - mój drogi obrońco tradycji - zupełnie
zamarła. Miszkania wykupili aktualnie (po transformacji) mieszkający w nich
pracownicy. Zespoły z jednej strony ochoczo korzystają z ułomności kodeksu
pracy, wymuszają umowy stałe, układy zbiorowe pracy, a z drugiej strony marzy
im się do tego dawny blichtr, wszystko wiedzą najlepiej itp. Nowy dyrektor ma
związane ręce, jest na konktrakt (czas określony), każdy reżyser (nie tylko
młody) jest w sytuacji petenta wobec zespołu, który może z nim zrobić, co chce,
bo w ostatecznej konfrontacji stanie za gnuśniejącymi aktorami Sąd pracy.
Dyretkor i rezyser pójdą precz, a oni (jak te słynne sekretarki i readaktorki w
TVP) przetrzymają wszystkich. Jest 2003 rok, czarno biała telewizja budzi moje
sentymenty, ale czarno biały telewizor już nie.

[qu_rek]

Dlaczego M.Prus odszedł z Nowego.Bo aktorzy zgnuśnieli ?
Piszesz że pracujesz z ludzmi którym sie chce , jakiś ZESPÓŁ ludzi których znasz
i lubisz z nimi wspłpracować?

[Gość: mo]

Tak myślę że aktorzy to emocjonalne złośliwe zwierzątka i na pewno reżyser
powinien mieć coś z tresera.Jasne że można nic nie usiłować ale to tylko Wajda
może.Czy naprawdę nie wolał byś pracować z zespołem albo nawet znanym Ci
zespołem.Jakoś nie wyobrażam sobie naboru do głównych ról w Hamlecie.Może i
jestem / trochę/tradycjonalistą ale z racji wieku nie załapałem sie na żadnego
Dejmka a jak mogłem ... to nie poszedłem bo nie na Prusa się
wybierałem.Widziałem natomiast kilka usiłowań w formie nędznej, przypominającej
usiłowania teatrów studenckich.Bez pomysłu bez formy bez aktorów ale z
ambicjami galaktycznymi.

Nie zapominajmy że zaczeliśmy od Królikiewicza.Ten facet wykonał dość złośliwy
numer nie mówiąc już o ochroniarzach w teatrze itd.
Gdybyśmy zmienili sytuację i spytali Królika o jego osiągnięcia w Teatrze.
To czym by się mógł pochwalić? Słyszałem tylko o Powszechnym w Łodzi.Poszło
chyba pięć razy z premierą.
Impresaryjny pewnie tak ale nie w wykonaniu Królika.
Trochę rotacji jeszcze jest, stare szmirusy z pod znaku techniki
nienagannej/jednak trochę mi ich żal/ już wymierają a i bliskośc szkoły w Łodzi
sprawia przynajmniej takie wrażenie że jest trochę ruchu.

Niemcy kiedy zobaczyli że z ich kultury został już tylko VW garbus duże
środki / a mają nieporównywalnie większe-prawda?/ rzucili w tamtą stronę.Teraz
wszystko co który pierdnie to sztuka ,mówię o sztukach plastycznych o teatrze
niemieckim mało wiem .
Przepraszam za chaotyczność ale muszę czasami pracować.
Pozdrawiam.

[Gość: były]

Gość portalu: mo napisał(a):

> Tak myślę że aktorzy to emocjonalne złośliwe zwierzątka i na pewno reżyser
> powinien mieć coś z tresera.Jasne że można nic nie usiłować ale to tylko
Wajda
> może.Czy naprawdę nie wolał byś pracować z zespołem albo nawet znanym Ci
> zespołem.Jakoś nie wyobrażam sobie naboru do głównych ról w Hamlecie.Może i
> jestem / trochę/tradycjonalistą ale z racji wieku nie załapałem sie na
żadnego
> Dejmka a jak mogłem ... to nie poszedłem bo nie na Prusa się
> wybierałem.Widziałem natomiast kilka usiłowań w formie nędznej,
przypominającej
>
> usiłowania teatrów studenckich.Bez pomysłu bez formy bez aktorów ale z
> ambicjami galaktycznymi.
>
> Nie zapominajmy że zaczeliśmy od Królikiewicza.Ten facet wykonał dość
złośliwy
> numer nie mówiąc już o ochroniarzach w teatrze itd.
> Gdybyśmy zmienili sytuację i spytali Królika o jego osiągnięcia w Teatrze.
> To czym by się mógł pochwalić? Słyszałem tylko o Powszechnym w Łodzi.Poszło
> chyba pięć razy z premierą.
> Impresaryjny pewnie tak ale nie w wykonaniu Królika.
> Trochę rotacji jeszcze jest, stare szmirusy z pod znaku techniki
> nienagannej/jednak trochę mi ich żal/ już wymierają a i bliskośc szkoły w
Łodzi
>
> sprawia przynajmniej takie wrażenie że jest trochę ruchu.
>
> Niemcy kiedy zobaczyli że z ich kultury został już tylko VW garbus duże
> środki / a mają nieporównywalnie większe-prawda?/ rzucili w tamtą
stronę.Teraz
> wszystko co który pierdnie to sztuka ,mówię o sztukach plastycznych o teatrze
> niemieckim mało wiem .
> Przepraszam za chaotyczność ale muszę czasami pracować.
> Pozdrawiam.

Mówiąc o Niemcach miałem na myśli nie nakład środków ale ich dystrybucję. Tam
dotacja jest podzielona (nie wiem tylko czy we wszystkich landach) na dwie
części. Nieruchomą zapewniającą koszty stałe - utrzymanie budynku, etaty
księgowej, kontrakty dyrektorskie i kilku jeszcze niezbędnych w instytucji
stanowisk.. Oraz ruchomą, która zależy od wpływu z biletów. Otóż tam się dotuje
bilety, jeśli kupujesz bilet za np. 20 euro, to do niego 80 euro dopłaca
subsydiodawca, czyli do kasy wpływa 100, dzięki temu bilety mogą pokryć koszty
i generować zarobek. Bowiem tylko z tych środków pochodzi kasa na dalsze
przedsięwzięcia.

Wracając do Królika, to w pewnym sensie zachował się racjonalnie. To jedyny
sposób, aby cokolwiek pchnąć dalej skoro ustępować nie zamierza i trudno tak
naprawdę się temu dziwić. Z tego co wiem, to są już dwie obsady i ruszyły
próby. Niech więc premiery będą ostatecznym i decydującym głosem. Tak powinno
być od początku. Skoro Królik się nie nadaje, to się samo okaże. Nie chciałbym
być tylko w skórze przeciwników, gdy się okaże, że poziom teatru nie ucierpiał.
Co wtedy usłyszymy?

[Gość: mo]

były napisał :

Wracając do Królika, to w pewnym sensie zachował się racjonalnie. To jedyny
sposób, aby cokolwiek pchnąć dalej skoro ustępować nie zamierza i trudno tak
naprawdę się temu dziwić. Z tego co wiem, to są już dwie obsady i ruszyły
próby. Niech więc premiery będą ostatecznym i decydującym głosem. Tak powinno
być od początku. Skoro Królik się nie nadaje, to się samo okaże. Nie chciałbym
być tylko w skórze przeciwników, gdy się okaże, że poziom teatru nie ucierpiał.
Co wtedy usłyszymy?

Czy kto widział racjonalnego Królika?
Na razie co lepsi odchodzą.
Ale poczekamy.
Do pierwszej premiery.
Pozdrawiam Mo