Dużo pomników, za mało troski

[Gość: po co Piłsudski ?!]

Dla rozwoju turystycznego Olsztyna dużo więcej zrobi obelisk upamiętniający
pobyt, nawet najkrótszy, Napoleona niż pomnik Piłsudskiego większy od
ratusza. Pomniki itp. upamiętniają pewne "zadrzenia" historyczne związane z
miejscem ich wzniesienia. Chyba, że chcemy dogonić tradycję ZSRR z
pomnikomanią bez względu na zdrowy rozsądek.

[Gość: Gzyms]

A na Jarockiej, przy kosciele, jak sie jedzie na Butryny, ktos zapierdzielil
tablice upamietniajace Kętrzynskiego/Warminskiego albo jakos tak. Od kilku
tygodni nie ma? Moze tym sie GW zainteresuje

Szubienice

[Gość: dx]

Inne pomysłu na "szubienice":
1. Postawić przy pomniku tablicę wyjaśniającą, kto go sporządził i na czyje
zamówienie oraz że mieszkańcy Olsztyna są WDZIĘCZNI żołnierzom Armii Czerwonej
za SPALENIE Starego Miasta kilka miesięcy po wyzwoleniu.
2.Szubienice przenieść na cmentarz żołnierzy radzieckich. Niech nie drażnią w
centrum tyle lat po wyzwoleniu spod władzy PZPR.
3. Przerobić na jakiś inny.
4. Rozebrać, tak jak rozebrano mauzoleum Hindenburga (pamiątkę historyczną po
tamtych czasach, taką samą jak pamiątki po komunie) i materiał wykorzystać do
budowy innego pomnika.
5. Pozwolić, aby WMPD wyprodukowało z niego tłuczeń lub sprzedać kamieniarzom
na pocięcie z uwagi na bardzo niewielką wartość artystyczną (znanym rzeźbiarzom
też zdarzają się knoty, a to jest o odczuciu wielu olsztynian jadnak knot).
6. Zostawć tego knota dla przyszłych pokoleń, aby mogły zobaczyć, jak wygląda
knot, choć temu knotowi daleko do Leninów i Dzierżyńskich.

[Gość: Xawery]

sam jesteś knot !

[Gość: Mieszkaniec]

Jak zwykle brak staranności redakcji - nie ma Bogusława "Marshalla".
Jest rzeźbiarz Bogusław Marschall.

[Gość: *]

Problem "pomników" polega na tym, że znakomitą większość mógłby postawić sobie
każdy rolnik w jakimś zakątku. A tak nawiasem mówiąc, wliczanie do pomników
płaskorzeźb, tablic i kamieni pamiątkowych, czy pomp bądź fontann jest dużym
nieporozumieniem. Jest to taka sama taktyka, jak wliczanie dróg polnych i
leśnych do kategorii dróg szybkiego ruchu. Na dobrą sprawę w Olsztynie są chyba
dwa pomniki, a nad resztą wypada tylko smutnie pokiwać głową.

Brak jest natomiast pomników nie tylko bardziej okazałych, ale i takich, na
których można by było zawiesić oko ze znacznie większą przyjemnością odbiegającą
od oglądania kiczu i prostactwa. Kolejny obelisk aż wysokości 1m wcale nie
odbiega od tego, czym Olsztyn jest tak zaćpany.

Osobiście uważam, że miasto w tym zakresie nie ma nie tylko żadnej koncepcji,
ale włodarze też nic innego nie potrafią poza wtykaniem ich w niezbyt
przemyślane miejsca nie wyłączając zarastających je później chaszczy.