Lechosław Goździk nie żyje

[Gość: LUD]

www.wrzuta.pl/audio/91SvOLrXsZ/fryderyk_chopin_-_marsz_zalobny

[Gość: Omega]

W 1956 tacy ludzie uratowali Polskę przed ruskim najazdem. Mogło być
jak na Węgrzech.

[Gość: Irma]

Działo się coś 56tym w Olsztynie?

Inaczej bym siebie nie lubił

[Gość: Carnation]

wyborcza.pl/1,76842,5256708,Inaczej_bym_siebie_nie_lubil.html

Zmarl Lechoslaw Gozdzik - szef strajku w FSO

[Gość: Carnation]

forum.sws.org.pl/viewtopic.php?t=2875

Do towarzysza Wiesława

[Gość: Kaz. Wierzyński]

Towarzyszu Wiesławie,
Pan powiedział, że Katyń to Niemcy,
Szkoda.
Moskwa pana za to już uściskała,
Polska panu ręki nie poda.

A było całkiem inaczej
Tak niedawno
Październik 56:
Kilka lat temu
Na rękach mogliby pana nieść.

Wtedy wszedł pan na sztych,
Na warszawskie lotnisko,
Aresztant pod blask epoletów:
Co pan tam mówił, nie wiedział nikt
Ale wierzyli panu,
Ciągnął za panem tłum
Robotników,
Studentów,
Poetów.

Myśleli że dość pan nasiedział się w celi
Po turecku, w kucki,
Wydawało się, szedł pan pod włos,
Prawie tak
(Przepraszam za wyrażenie)
Jak Piłsudski.

Dwa kroki i nagle stop,
Zawrócił pan z drogi,
Cofał się coraz głębiej i dalej,
I wykładał pan rację stanu
Pragmatyzm,
(Choć przecież nic pan nie zna się na tym)
Ale już pana nie słuchali.

Tupał pan jak stupaja
I rugał pan po ichniemu:
Wolność to rzecz nie wozmożna,
ż na cały świat zaśmierdziała
Ta pańska polska pieczeń
Ze sowieckiego rożna.

Przegrał pan marsz,
Skończona partia i kwita
Co panu zostało,
Ubeckie hufce?
Niech pan spojrzy przez okno
jaka tam noc,
Jak przed panem ucieka
Rzeczpospolita
W złodziejskiej cyklistówce.

Wyrwała się spod szarf,
Spod transparentów
Które ciekną po słupach
Mokre od słoty,
Z nudy wyrwała się,
Z obrzydzenia,
Ze zgryzoty
I - niech już będzie- ze strachu,
Ale biegłaby tak do diabła
Byle dalej od pańskich
Ideowych paragrafów.

Z bagna,
Ze smutku czarnego, z dziczy
Z troski codziennej,
Bezradnej do śmiechu i łez:
Niech pan spojrzy jak to wygląda,
Milicjant przed pańskim domem,
Drętwe milczenie
I jeśli kto zaskowyczy
To w budzie pies.

Niech pan zrozumie,
Już nikt się niczemu nie dziwi,
Dygnitarz, badylarz,
Literat, lakiernik,
Pucybut pod szyldem Pasta Kiwi
I w swoim oknie zapamiętali
W bezsilnym skurczu
Ostatni uczciwi.

Teraz niech pan zarządzi obławę,
Pościg pogna przez całą noc
I nikogo nie złapie,
Najwyżej na ostrym zakręcie
Jakiś pański szantrapa
Podstawi nogę drugiemu szantrapie.

Ale może pan w końcu się dowie
Od swoich szpiclów po takiej obławie
jak to naprawdę wygląda,
Jak ludzie klną,
Jak w rowie przydrożnym
Na zmiętej trawie
Rzeczpospolita pańska,
Dziwka stargana,
Przeklina to wszystko i pana,
Towarzyszu Wiesławie.