Sztandar z serca

[Gość: wojtek z toronto]

Tak sie akurat sklada ze rowniesz jestem absolwentem "kanadyjki" z lat 80-
tych, wiec nazwisko Gzowski jest mi znane, co ciekawe cztery la temu zmarl
Peter Gzowski, znany i popularny w Kanadzie dziennikarz, pra...prawnuk
Kazimierza, znany chocby z Tv programu "90 minut" na CBC. W Toronto gdie
obecnie mieszkam jest tez park im Kazimierza G. widze ze zmienila sie nazwa
ulicy kiedys to byla Wojska Polskiego. Ciekawe czy w szkole odbywaly sie
zjazdy absolwentow, jezeli tak to ciekawe jak sie udaly?

[Gość: obserwator]

Ano mogl utrzymac rodzinke . Np jako dar od Canadyjczykow swego czasu szkola
otrzymala duzego fiata, ktory w cudowny sposob przeszedl na wlasnosc pana
dyrektora jak i nieprzebrane ksiegozbiory biblioteczne wrac z wyposazeniem
skorzanych foteli i innego umeblowania. A ile cieplutkich dolarow zaszlo sie
na koncie pana dyrektora jak dobroczyncy zza oceanu slali je tonami to tylko
rzeczony ofiarodawca szmacianego sztandaru wie. Zenujace. Powinno sie mu
postawic przed szkola pomniczek z obowiazkowym kleczniczkiem aby sie mozna do
tej wsopanialej postaci pomodlic. Over.

[Gość: wojtek z toronto]

sam niewiem ile w tym jest prawdy, faktem jest ze istnialy tam uklady rodzinne.
Jsko pedagog mial dobra opinie choc jako uczen "drogowki" nie mialem z nim
zajec. Ogolnie sprawial wrazenie "betonu"

[Gość: druz]

też kończyłem Gzowskiego - "drogówkę" - w 1986 - wtedy to była ulica
Świerczewskiego ...pozdrawiam :-) a Feusset był spoko, wpadał czasami na
zastępstwo z matmy, i musze powiedzieć że te lekcje pamiętam, bywało jasno i
nierzadko wesoło...szczególnie pamiętam jak tłumaczył nam całki...zaczynajac od
tego że narysował symbol całki i powiedział: ta wajcha to całka....przemawiało
to do mnie :-)

[sabbatha]

Jeden z niewielu nauczycieli naprawde umiejacych nauczyc matmy. Ja od siebie
dziekuje za to, ze poduczyl mnie pan z matmy przed matura i wlasciwie
zdopingowal nas wszystkich do nauki no i nadrobil braki :>

Re

[misscha36]

Nadrobil braki wynikle z nauczania przez nadeta komunistke P.?

Ilu Feusette'ów jest w Opolu?

[Gość: MIeszaniec]

Adam Feusette - dyro kanadyjki
Jan Feusette - dyro bibliteki Pedagogicznej, naczelny Opola i innych pism
Fezetowa - polonistka uczyła w 2LO, pewnie żona któregoś z nich.
Jakiś Feusette młody też chyba jest nauczycielem, pewnie następne pokolenie.
To jakaś pedagogiczna rodzina związana z Opole, nie jedna zresztą w naszym
mieście.
Czy państwo Feusette mogliby się raz jeszcze przedstawić, who is who, bo mi się
persony mieszają?
Wyrazy uszanowania.

[Gość: drogowiec]

Feusett'owa za mojej kadencji uczyła w Gzowskim polskiego... i jest żoną pana
dyrektora Feusett'a - to tyle mojego wkładu w wyjasnienie ;-)

[Gość: mloda opolanka]

Szkoda wielka, że Adam Feusette nie jest już dyrektorem. Widać bowiem golym
okiem poziom nowego dyrektora. Czy stanowisko dyrektora może objąć ktoś kto nie
ma o tym bladego pojęcia? Przecież szkola, to spore przedsiębiorstwo z uczniami
i nauczycielami, którzy nie będą czkać aż nowy dyrektor wyedukuje
się...A 'obserwator' powinien za takie oskarżenia odpowiadać przed sądem.

[katarina48]

Nie sadze, ze o jakosci pracy stanowi czas zajmowanego stanowiska. Pamietam
czasy kiedy zdjecie wspomnianego dyrektora wiele lat wisialo w ratuszu, jako
zasluzonego dla miasta Opola i to w czasach twardej komuny, gdzie nie sposob
bylo przebic sie przez "betonowe" uklady. I tak nawiasem mowiac nie mozna bylo
nawet pomysle o jakiejkolwiek kontroli szacownych czlonkow partii. Mlodej
opolance wybaczam naiwnosci i jakze szybkiej oceny nowego dyrektora szkoly.
Szkola jednak to nie przedsiebiorstwo nie przynosi natychmistowych dochodow,
ani strat, wyniki jej pracy mozna ocenic po latach,i po wartosci jej
wychowankow A co do sztandaru, jakze ocenic jego wartosc i przydatnosc dla
szkoly, moze ciagle jest dla bylego dyrektora symbolem minionych czasow i
swadczy o jego przyzwyczajeniu. Czyzby dobry gospodarz nie dostrzegal innych
potrzeb szkoly, a moze postawil sobie tym samym pomnik wiecznej chwaly, zamiast
pomyslec o uczniach i szkole. Coz nam z pomikow i sztandarow,o ktore u nas
nietrudno. Uswiadomijmy sobie wreszcie, ze to ludzie sa wartoscia, a nie
wyhawtowane "szmaty". Nie oddawajmy wiec holdu zmorom przeszlosci, ani jej
piewcom.