Dyrektorzy opolskich szkół w Chinach!

[Gość: xxx]

Teraz, gdy wszyscy zastanawiają się czy i w jaki sposób pokazać
solidarność z Tybetem i nawet słyszymy głosy, że sportowcy nie
powinni brać udziału w olimpiadzie, z wycieczki do Chin wrócili
dyrektorzy opolskich szkół. Ciekawe czego próbowali się tam nauczyć?
Czyżby poszukiwali wzorców postępowania z uczniami? Dlaczego w
czasie gdy w szkołach podstawowych były egzaminy oni zabawiali się
na wycieczce. Oczywiście nie za swoje oszczędności!

[Gość: bylypuncek]

nic nie slyszalem o tym.... jestes pewny ?????

[Gość: xxx]

na 100%.

[Gość: : )]

nic z tego nie rozumiem. Jakiego postępowania można się nauczyć od Chińczyków.
Czyżby podobnego jaki stosuje sie wobec Tybetu????Nie świadczy to dobrze o
"Ciele Pedagogicznym"

[Gość: matołki]

Jesteście matołki, szkoda słów.
Jedźcie matołki do Chin, najlepiej do Szanghaju i zobaczcie, jak daleko jest
nasza cywilizacja za Chinami. Popieram - że dyrektorzy szkół byli w
Chinach.Uczniowie niech tez pojadą. Zacznijcie się uczyć od Chińczyków. Tybet to
bardzo bolesna karta, policzek dla Chin. Ale Chiny to nie tylko Tybet. Na mnie
żaden inny kraj nie wywarł takiego wrażenia, a byłem gnieniegdzie.

[Gość: : )]

"Tybet to bardzo bolesna karta, policzek dla Chin." To za mało powiedziane. Nik
masz całkowicie trafny do swojej osobowości Matołku

[mx4]

Drogi matołku !
Proponuję żeby zacząć się uczyć od specjalistów oświaty i wychowania
z Korei Północnej. Tam to dopiero mają osiągnięcia.

[Gość: jgoda]

Znam takiego jednego co gdzieniegdzie był i bywa ale czy prze to jest
mądrzejszy? Widać niektórym bywanie szkodzi.

[pacanek_ten_prawdziwy]

Gość portalu: : ) napisał(a):

> "Tybet to bardzo bolesna karta, policzek dla Chin." To za mało powiedziane. Nik
> masz całkowicie trafny do swojej osobowości Matołku


Hallo gosciu !!!!

Bardzo inteligetne i madre spostrzezenie !!!!
Jestes jak narazie majmadrzejszy tu an forum !!!!
Barzdo przemyslana i w pieknym literackim jezyku jest to twoja odpowiedz !!!!!!!

A jaki ty powinienes miec "NICK"

"Czlowiek ktory pisze tylko na temat ,bez obrazania innych .

Pozdrawiam a wlasciwie nie -pacanek

pytanie o Tybet

[georg_l]

Czy ktoś może mi wyjaśnić czego właściwie chcą Tybetańczycy?

Oczywiście, rozumiem, krwawo stłumiona (niezbyt) pokojowa
demonstracja itd. Demonstracja jednak czemuś miała służyć – czemu?
Co chcieli osiągnąć?

Georg Lipke

[Gość: gość]

W Pacanowie kozy kują, więc koziołek - mądra głowa
błąka się po całym świecie, aby dojść do Pacanowa...

Widzę, Matołku, że i Ciebie "podkuli".
Wiem, ten rozmach robi wrażenie. Twardogłowy komunizm ożeniony z
drapieżnym kapitalizmem. Miłosz porównywał totalitaryzmy do
wojennych galer, demokrację do tratwy, na której każdy wiosłuje jak
chce, kiedy chce, i do tego każdy w innym kierunku. Z perspektywy
tratwy taka potężna galera, mknąca zdecydowanie do przodu, robi
wrażenie. Ale tylko dotąd, dokąd nie dolecą spod pokładu galery jęki
chłostanych po nagich plecach wycieńczonych, konających z głodu i
zmęczenia "wioślarzy".

[Gość: wioślarze]

I dlatego pozostaniesz wioślarzem... uczyć się, uczyć od chińskich galerników -
wioślarze z Opolka. Ale wolicie wojować ...z chińczykami!!! Matołki

[Gość: gość]

pl.wikipedia.org/wiki/Tybet_%28region%29

[georg_l]

Bardzo ciekawe materiały. Wyłania się z nich obraz Tybetu który
pierwotnie jako skrajnie zacofane państwo religijne ze wszystkich
sił izolujące się od świata. Tybetu który od wieków podporządkowany
był Chinom i który na parę lat stał się niepodległym (ale według
europejskich standardów koszmarnym) państwem.
Wyłania się obraz ludzi którzy za pieniądze państw wrogich Chinom
starali się im szkodzić.

Tyle z przedstawionych przez Ciebie materiałów (nie osądzam ich,
dokonałem jedynie skrótu). Bez odpowiedzi pozostaje jednak moje
pytanie – czego oczekiwali demonstrujący Tybetańczycy??? No chyba że
za odpowiedź traktujesz wzmiankę że anty Chińska działalność
Tybetańczyków jest inicjowana i opłacana przez Indie i USA (i to
można znaleźć pod podanym przez Ciebie linkiem).
Proszę jednak byś napisał wprost – co chcieli osiągnąć???

Georg Lipke

No ale co z pytaniem Georga?!

[Gość: nemo]

Ale on zadał pytanie

[Gość: nemo]

Dyrektorzy szkół w Chinach

[Gość: Mariusz T.]

Haha ,wielkie halo o pobyt dyrków w Chinach.Wcześniej też sobie
jeździli tylko że po skromnej Europie ,a ciekawe kto za to płaci-
pewnie szkoły i dlatego wyglądają jak wyglądaja.To wszystko są
wyjazdy służbowe za które płacą inni nauczyciele i my rodzice
dzieci,bo szkoły wyglądaja tak a nie inaczej a dyrekcja jeździ nie
wiadomo po co po świecie.Kurator chyba nie ma pojęcia co dzieje się
w szkołach a mógłby sprawdzić co robi dyrektorka jednej z większych
szkół podstawowych w Opolu (Zaodrze).Pozdrawiam wszystkich.

[georg_l]

Zadałem proste pytanie. Nikogo tym pytaniem nie obrażałem. Skąd ta
agresja, skąd to chamstwo? Czyżby miało ukryć niezdolność do
udzielenia odpowiedzi???

Georg Lipke

[Gość: no nie]

ta jakas paranoja z tymi egzotycznymi wyjazdami . nauczyciele do
chin, radiowcy do las vegas, publiczne pieniadze ida w bloto

[Gość: : )]

To jest jedno wielkie nieporozumienie, brak uczciwości ze strony korzystających
z nieprzynoszących żadnej korzyści (tylko prywatnych) wyjazdów. Do czego
zmierzamy...Nie chciałabym aby ludzie takiego pokroju - myślący tylko o swoich
przyjemnościach mieli wpływ na wychowanie i nauczanie mojego dziecka. Pedagodzy
to "kasta" druga po lekarzach.

Do georg_l

[Gość: : )]

Pytasz nas tu na Forum. Proszę zadaj to pytanie dyrektorom opolskich szkół. Na
pewno dadzą Ci wyczerpującą odpowiedź. Opole to małe miasto i jeśli zadzwonisz
do której kol wiek szkoły - a będziesz miał ten zaszczyt i pan Dyrektor Cię
łaskawie przyjmie - on jako pedagog udzieli Ci wyczerpującej odpowiedzi. Panowie
Dyrektorzy byli tam i na pewno pytali o tak ważny problem. I proszę georg_l jak
już będziesz po rozmowie podziel się z nami wiadomościami jakie otrzymałeś. Z
poważaniem...Julka.

[georg_l]

Dlaczego mam ich pytać? Tutaj sporo osób wypowiada się w sprawie
Tybetu i Chin. Skoro tylu tu jest zainteresowanych to zapewne ktoś
będzie umiał udzielić odpowiedzi.

Z poważaniem
Georg Lipke

[Gość: odpowiadający]

Tybetańczycy chcą odzyskać wolność, swoje własne państwo.
Chińczycy to zwykli okupanci.
Lipke - ty to chyba jesteś z jakiejś agencji pr opłaconej przez chińczyków

[Gość: gość]

ratujtybet.org/Tybet

[Gość: gość]

Zastanawiam się Georg, czy u ciebie głupota, czy lenistwo jest
większe. Trudno mi jest sobie wyobrazić człowieka żyjącego w
społeczeństwie informacyjnym, w którym media od początku sztafety z
ogniem olimpijskim pokazują protesty przeciwko okupacji Chin w
Tybecie, a który z rozbrajającą niewinnością pyta, o co chodzi. Ja
nawet anonimowo, na forum, wstydziłbym przyznać się do takiej
ignorancji. Komputer i dojście do internetu masz. Jesteś o jedno
kliknięcie oddalony od tysięcy linków, stron i informacji o Tybecie.
Jedynie Twoje wygodnictwo i lenistwo sprawia, że zamiast samemu
poszukać, stawiasz takie ignoranckie pytania. I jeszcze jesteś
obrażony, że nikt NATYCHMIAST nie udziela Tobie odpowiedzi.

[georg_l]

Źle mnie zrozumiałeś – nie jestem ani nie byłem na Ciebie obrażony
(wątpię byś był w stanie mnie obrazić – jeśli nie wiesz dlaczego to
tylko potwierdzi Twój brak zdolności do obrażenia mnie). Nie
domagałem się też natychmiast odpowiedzi (na podstawie czego tak
wnioskujesz?) a pytanie postawiłem nie dlatego że nie wiem, tylko
dlatego by ci którym wydaje się że wiedzą zastanowili się chociaż
przez chwilę nad tym.

Ciebie natomiast nie stać na to by prosto odpowiedzieć, tak jak
zrobił to np. odpowiadający. Nie stać Cię ponieważ zdajesz sobie
sprawę że nie ma dobrej odpowiedzi na to pytanie.

Georg Lipke

[georg_l]

Wolność i własne państwo powiadasz.
Jak myślisz jakie w tej chwili są szanse na odzyskanie przez Tybet
niepodległości? Nie musisz odpowiadać, są zerowe.
Jeśli więc szanse są oczywiście zerowe to jak wytłumaczyć to że
Tybetańczycy poszli protestować? Przecież ich liderzy wiedzieli że
nic dobrego dla swojego narodu nie osiągną – a wręcz przeciwnie.
Odpada więc odpowiedź że poszli walczyć o wolne państwo. Walczyć
można gdy jest chociaż cień szansy na powodzenie, tu nie było nawet
tyle. Jeśli więc nie chodziło o wolne państwo to o co?

Georg Lipke

[Gość: gość]

Jakie były szanse protestów w 1956, 68, 70, 76 ? ZEROWE
Jaka była szansa w sierpniu 80, że uda się pokojowo zmianić system?
ZEROWA.
A jednak dzisiaj mamy wolną i niepodległą...

[georg_l]

Wiesz jaka jest różnica między wiedzą co się pisze a pisaniem co się
wie?

Protesty o których piszesz odniosły zaplanowany skutek! Tyle tylko
że tym skutkiem nie była zmiana systemu, takiego bowiem skutku nikt
po nich nie oczekiwał! Czy nie pamiętasz już (przynajmniej z lekcji
historii) haseł typu "socjalizm tak, wypaczenia nie"?
O czym Ty więc piszesz? Wstyd! Żeby ktoś żyjący w społeczeństwie
informacyjnym popisywał się aż taką ignorancją, w dodatku gdy
wszystkie potrzebne informacje są w zasięgu paru kliknięć myszką.

Natomiast protesty w Tybecie poza przejściowym oburzeniem (czym
Chiny się zbytnio nie przejmują) jedynie zaszkodziły Tybetańczykom.
Co więcej, od początku wiadomo było że efekt będzie dokładnie taki.
Skoro tak to nadal otwarte pozostaje pytanie o cel protestu – bo z
całą pewnością nie było nim dobro Tybetańczyków.

Georg Lipke

kto płacił za zastępstwa

[Gość: pytający]

z poprzedniego wątku o tych dyrektorach w Chinach: jak to jest:
pisali, że jechali za własne pieniądze, był to wyjazd służbowy - no
to nie rozumiem: wyjazd służbowy za własne pieniądze? dalej: skoro
wyjazd służbowy to za nich ktoś pracował - znaczy chyba lekcje
prowadził, a kto tym zastępującym zapłacił? z własnej kieszeni
podróżnicy czy lekcje były odwoływane? Piszecie, że niektórzy
traktują szkołę jak biuro turystyczne: Skandynawia, Francja i
Hiszpania czy Włochy - to wszystko w jednym roku szkolnym? z własnej
pensji? w ramach wyjazdow słuzbowych? lekcje się nie odbywały ? Czy
jest jakis pożytek z tych wyjazdów w szkole?
I jeszcze jedno: czy jak przyjdzie zwykły nauczyciel, że jedzie na
wycieczke do Chin to też dostanie "wyjazd służbowy"?

[Gość: gość]

Przyjacielu!
W 56 roku hasłami było "Chleba, Prawdy, Wolności". O socjaliźmie ani
słowa. Na wszystkich "zakrętach" chodziło o upodmiotowienie
społeczeństwa. "Nic o nas bez nas". Hasło "socjalizm tak, wypaczenia
nie" wymyśliła ekipa rządząca, chcąc odpowiednio "skanalizować"
nastroje. Hasło podchwyciła lewica opozycyjna, ale nie cała
opozycja. Istniała też opozycja otwarcie antysocjalistyczna. Do
upadku systemu musiało dojść, bo był sprzeczny z aspiracjami
społecznymi.
W Tybecie też istnieją różne "prądy". Jedni chcą tylko powrotu Dalaj-
lamy, swobód religijnych i autentycznej autonomii, nawet jako
prowincja Chin. Inni chcą wolnego Tybetu. A wszystkim im chodzi o
to, aby zdanie Tybetańczyków brane było w Tybecie pod uwagę.
Podobnie jak na wszystkich naszych "zakrętach", bez względu na
hasła, chodziło o to, aby zdanie ludzi było przez rządzących brane
pod uwagę.
Gdyby nie było oporu już po wojnie, i wszystkich tych "zakrętów", to
do dzisiaj maszerowalibyśmy w pochodach pierwszomajowych i
wykonywali kolejne "pięciolatki". Ich suma dała nam po tylu latach
orła z koroną. Jeśli Tybetańczycy nigdy nie będą podnosić głów - bo
nie ma szans", to na zawsze pozostaną niewolnikami Chin.

[georg_l]

Przybyło mi przyjaciół? Fajnie, przyjaciół nigdy za wiele. ;)

1956 – doprowadzono do znaczących zmian, uzyskano najwięcej jak się
tylko dało (przy ogromnej niechęci ZSRR). Zmiany we władzach zostały
entuzjastycznie przyjęte przez ludzi (chyba tylko papież potrafił
zgromadzić tyle ludzi ile udało się Gomułce na wiecu poparcia).
Gdyby żądano więcej to nie osiągnięto by nic poza zbrojną
interwencją ZSRR.

1968 – tak, tu można szukać analogii z sytuacją w Tybecie. Zbyt
wiele jest w tej sprawie pytań pozostających bez odpowiedzi – nie
jest to jednak temat na ten wątek, starczy powiedzieć że i tu jedni
protestowali a inni korzystali. Bezsporne jednak jest że
organizatorzy protestu (między innymi moczarowcy, ale nie tylko)
osiągnęli swój cel.

1970 i 1976 – czy tu nie chodziło głównie o podwyżki cen? Nie
wrzucajmy więc tu tych protestów.

1980 – i tu osiągnięto to co zamierzano.

Jak widzisz wszystkie przywołane przez Ciebie protesty zakończyły
się sukcesem (w 1968 organizatorów a niekoniecznie protestujących).

Piszesz że gdyby nie te protesty to do dziś maszerowalibyśmy w
pochodach pierwszomajowych i wykonywali kolejne pięciolatki. ;)
Naprawdę tak myślisz?
Gdyby władze ZSRR (PRL i innych) nie chciały upadku socjalizmu to
dziś pewnie przygotowywałbyś szturmówkę na pochód. Socjalizm był dla
ludzi władzy bardzo niewygodnym ustrojem. To oni obalili ten ustrój
(i zostali za to wynagrodzeni). Wiara że zrobili to robotnicy na
ulicach jest naprawdę komiczna.

Wracając jednak do Tybetu. Myślisz że dla Chin sytuacja w Tybecie
jest wygodna? Nie jest! Przypuszczalnie Chiny poszłyby na znaczne
ustępstwa gdyby żądania Tybetańczyków były możliwe do zrealizowania.
Żądając niepodległości skazują się (przynajmniej w tej chwili) na
przegraną. Nic nie dostaną (Tybetańczycy, organizatorzy pewnie swoje
dostali) a sporo stracą. Czy w takiej sytuacji popieranie
Tybetańczyków nie jest dla nich niedźwiedzią przysługą?

Georg Lipke

[Gość: gość]

Georg!
Obawiam się, że odbiegamy nieco od tematu. Rozchodzi się o prawo
Tybetańczyków do samostanowienia. Ale jeśli chcesz, możemy
przeanalizować „polską” drogę do tego celu. Rok 56 miał
(przynajmniej) dwa oblicza. Na pewno dużo uzyskała „władza”.
Uwolniła się z żelaznego uścisku „wielkiego brata”. Pozwolono
ekipie Gomułki na kroczenie ku świetlanej, komunistycznej
przyszłości „polską” drogą. Byleby tylko nie zbaczał za bardzo z
kursu. Ogólna liberalizacja systemu związana była z destalinizacją
w „centrum”. SB niewiele przypominało katownie UB (KGB też stało się
o wiele bardziej „ludzkie”). A co zyskało społeczeństwo? Po roku
zamknięto „Po Prostu”. Cenzura była znów wszechobecna.
Ciała „przedstawicielskie” (związki zawodowe, rady pracownicze)
błyskawicznie zwasalizowano. Były tubą propagandową partii.
Społeczeństwo było dokładnie tak samo ubezwłasnowolnione, jak przed
56 rokiem. Tak więc w wymiarze „nic o nas bez nas” tamten zryw
okazał się fiaskiem.
W roku 70 i 76 nie tyle chodziło o same podwyżki (choć było to
bardzo istotne), ile o sposób, w jaki je przeprowadzono. Z dnia
nadzień, bez jakichkolwiek konsultacji, czy poinformowania, że w
związku z pogarszającą się sytuacją władze państwowe
rozważają...itd. Nie. Pewnego dnia z gazet ludzie dowiedzieli się,
że od dzisiaj wszystko jest droższe. Także i w tym wypadku chodziło
o to, aby takich decyzji nie podejmowała władza w tajemnicy i ponad
głowami ubezwłasnowolnionych ludzi. Te protesty też posiadały
wymiar „nic o nas bez nas”.
W roku 1980 – 1981 uzyskaliśmy nawet więcej, niż można było w
sierpniu 80 oczekiwać. Ale... Po 13 grudnia władza z nawiązką
wszystko odebrała. Poziom represji przekroczył wszystko co znała
gomułkowszczyzna i gierkowszczyzna.
Władze ZSRR (PRL i inne) nigdy nie chciały upadku socjalizmu.
Jeszcze podczas pierwszej fali strajków w 1988 czerwony spuścił ze
smyczy milicję do pacyfikowania protestów. Dopiero kiedy rządzący
pojęli, że ekonomicznie system jest dorżnięty do końca, że są po
prostu bankrutami, błyskawicznie zmienili kurs, lądując miękko, na
czterech łapach. Przy wybitnej pomocy lewicowej opozycji (tych od
okrągłego stołu). Wierz mi, gdyby w Ameryce wybrano nie Reagana na
dwie kadencje, a jakiegoś lewicującego demokratę, to Zachód długo
jeszcze finansowałby „sojuz”. U nas przeciągnęłoby się wszystko o
przynajmniej kilka lat. Bankructwo systemu zmusiło rządzących do
szukania „wyjścia”. Eksperyment rozpoczął się u nas, bo byliśmy
najbardziej „zaawansowani” w demontażu systemu. Choć robiliśmy to
oddolnie, wbrew woli partii. To my chcieliśmy zmiany systemu, a nie
czerwony.
Los Tybetu jest b. niepewny. Chiny, którym cały świat pomaga w
osiągnięciu cudu gospodarczego, nie są bankrutem. Od czasu masakry
na Placu Niebiańskiego Pokoju w 1989 „politycznie” niewiele się
zmieniło. A przyszłość Tybetu jest, jak przypuszczam związana z
systemem komunistycznym w Chnach. Dopiero upadek, bądź ogromne
osłabienie tego systemu spowoduje zmiany w polityce wobec Tybetu. Na
razie jedynie silny nacis „opinii międzynarodowej” może wymusić na
Chinach złagodzenie kursu. Jeszcze lepszą bronią byłyby sankcje
ekonomiczne. Ale na to na razie się nie zanosi.

[Gość: gość]

Georg!
Jeszcze dwa uzupełnienia. Grudzień 70 był poza tym nauczką dla
robotników. W 80 r. nie wyszli na ulicę, a zrobili strajk okupacyjny.
Efektem była Solidarność. W 76 r. władza, nauczona Grudniem 70
natychmiast podwyżki wycofała. Ludzie zrozumieli, że komuniści tylko
przed groźbą buntu się wycofują. Poza tym 76 zaowocował powstaniem
KOR-u. Były to więc dwa ważne kamienie milowe do orła z koroną.

[georg_l]

Wybacz, dzisiaj nie zdążę już odpowiedzieć. Odpowiem jutro.

[georg_l]

Odnoszę wrażenie że po 56 mieliśmy wyraźną odwilż. Twierdzisz że
przed 56 i po nim praktycznie się nic nie zmieniło?
Pozostałe protesty za bardzo nawet nie negujesz że zakończyły się
sukcesem.

Co do władz ZSRR, PRL i innych demoludów – jeszcze pamiętam z jakim
oburzeniem prasa donosiła o tym że np. żona ministra kazała sobie w
jakichś tam zakładach wykroić kawałek wykładziny lub że minister
kazał sobie państwowym samochodem przewieźć jakiś mebel (ile to
poszło benzyny!!!). Czy dziś ktokolwiek coś takiego byłby sobie w
stanie wyobrazić? Gdyby dziś ktoś postawił jakiemuś ministrowi taki
zarzut to naraziłby się na śmieszność.
To że w 1988 milicja była aktywna nic nie znaczy, władze od dawna
chciały śmierci socjalizmu ale na swoich warunkach. Mieli mieć
zapewnione wygodne życie – jak tylko było przesądzone że na zmianie
ustroju zarobią to przestali go bronić.

Twierdzisz że to „my chcieliśmy zmiany systemu a nie czerwony”. To
właśnie jest najwspanialsze. Zrobić tak by inni zrobili co się chce
i jeszcze byli przekonani że robią to z własnej inicjatywy (wbrew
temu który inicjuje ich zachowanie).
Gdyby władze (ZSRR, PRL i innych) nie chciały zmiany ustroju to
żadne protesty nic by nie dały (a nawet nikt nie wpadłby na pomysł
żeby protestować).

Wracając jednak do Chin i Tybetu.
Sankcje gospodarcze są niemożliwe a jeśli już to Chiny zrujnowałyby
państwa które chciałyby im jakoś zaszkodzić. Interwencja wojskowa
jest absolutnie niemożliwa. Cóż więc pozostaje?
Przypuszczam że dla Chin byłoby wygodne dogadać się z
Tybetańczykami. Jak myślisz, jaki Chiny mają interes w tym by ciągle
się tam szarpać? Żaden. Nie mogą jednak pozwolić na to by Tybet –
jawnie im wrogi, miał więcej możliwości do wrogich działań.
Gdy Chiny uznają że ich interesy są w Tybecie należycie
zabezpieczone to sytuacja Tybetańczyków poprawi się. Na tym powinni
poprzestać i (jeśli chcą niepodległości) czekać na osłabienie Chin.
Dążąc teraz do niepodległości jedynie utwierdzają Chińczyków w
przekonaniu że nie można popuścić a i tak niczego nie osiągną.

Georg Lipke

[Gość: gość]

Georg

Rozmawiamy o prawie do suwerenności narodu we własnym państwie
(Tybet) i prawie do suwerenności społeczeństwa we własnym kraju
(PRL). „Odwilż” z 56 nie dała społeczeństwu suwerenności, ludzie
dalej nie mieli prawa do decydowania o losach państwa. Władze
zniosły masowe tortury i wykańczanie ludzi strzałem w potylice. Ale
nie z miłości do ludu, a w trosce o własne bezpieczeństwo. W czasach
stalinizmu w całym bloku torturowano i wykańczano nie tylko zwykłych
ludzi. Wielu dygnitarzy partyjnych i państwowych także „zmielono”.
Tego oni sami się bali, i dlatego tortury zakazano.

W demoludach rola ministra była podrzędna. Nad nim stał Komitet
Centralny, sekretarze wydziałów KC, a przede wszystkim Biuro
Polityczne. Od czasu do czasu, w ramach rozgrywek o stołki,
jakiś „podpadnięty” minister bywał rzucany na „pożarcie” ludowi.
Gawiedź się cieszyła, władza się „uwiarygadniała”. No bo niby
troszczy się o „społeczny” majątek Zarzuty przeciwko żonom owych
ministrów były śmieszne. Ale one odwracały uwagę od faktycznych
złodzieji i malwersantów. Tych, co kradli i wyrzucali w błoto
miliardy nagradzano najwyższymi orderami.
Piętnowano „płotki”, „grube ryby” były zawsze bezkarne.

Dzisiaj każdy z byłych rządców systemu chciałby uchodzić za „Konrada
Wallenroda” socjalizmu. Przy czym, im bardziej twardogłowym był, tym
głośniej dzisiaj opowiada, jak przeciwko socjalizmowi spiskował.
Prawda jest bardziej prozaiczna. Do połowy 1988 oni „bronili
socjalizmu jak niepodległości”. Dopiero zmiana kursu Kremla
zmusiła „obrońców socjalizmu” do rewizji własnej polityki
(opowiadali o tym w TVP Historia byli dygnitarze PZPR). Moskwa,
mająca własne problemy spisała PRL „na straty”. Mówiąc inaczej,
żadnej „braterskiej”pomocy, nawet jakby się w Polsce paliło. Ekipa
Jaruzelskiego czuła zaciskającą się na szyi pętlę. Błyskawicznie
wymyślili okrągły stół, zaprosili do niego wyselekcjonowaną,
lewicową opozycję. No i dogadali się. Ale nie dlatego, że pokochali
wolność i demokrację. Bali się takiego wybuchu, jak w 56 czy 70. Ale
nie w pojedyńczych miastach, a w całym kraju. To była dla nich
sprawa życia lub śmierci. Zadziałał instynkt samozachowawczy. Manewr
udał się w 100%. Władza wylądowała miękko, na cztery łapy. Nie tylko
ich nie rozliczono, pozwolono im się „uwłaszczyć”, nadal brali
udział w polityce, mają duże wpływy na mass media. A te ich
opowieści to zwykłe legendy. Do końca PRL ginęli z rąk „nieznanych
sprawców” ludzie związani z opozycją. Jeśli władze rzeczywiście
dążyły do zniesienia systemu, to po co tych ludzi kazały mordować.

Sankcje gospodarcze przeciwko Chinom są możliwe. Embargo na produkty
z Chin położyłoby chńską gospodarkę w ciągu tygodnia na łopatki.
Zachód całe dziesięciolecia nie potrzebował Chin, i dobrze dawał
sobie radę. To Chiny potrzebują Zachodu jako rynek zbytu dla
własnej „nadprodukcji”. Problem w tym, że światowym rynkiem żądzi
pieniądz, a nie polityka. A że o wiele taniej jest produkować w
Chinach, niż na Zachodzie, no więc tak się robi. Bezsilna polityka
ogranicza się tylko do deklaracji i rezolucji w sprawie Tybetu.
Tybet nie jest wrogi Chinom, jako takim, a jedynie wrogi chińskiej
okupacji. Chiny nie mają interesu w Tybecie się szarpać. Chcą Tybet
całkowicie spacyfikować i na zawsze sobie podporządkować (surowce
naturalne, składowiska odpadów nuklearnych, bazy wojskowe). Chiny
nie chcą dogadywać się z Tybetańczykami, chcą Tybetem rządzić i
dysponować. Rozruchy w Tybecie miały miejsce także w przeszłości.
Tylko świat zajęty innymi sprawami na to nie reagował. Dzisiaj jest
inaczej, i to wścieka Chińczyków. Stąd biorą się ich protesty
przeciwko „mieszaniu się w wewnętrzne sprawy Chin”. Tak jak Rosja
protestuje (Czeczenia) przeciwko mieszaniu się w wewnętrzne sprawy
Rosji. Tybet nie ma żadnych możliwości wrogich działań przeciwko
Chinom. Może jedynie demonstrować, domagając się autonomii lub
niepodległości. To Chiny nie mają prawa, wbrew woli Tybetańczyków,
do - jak to napisałeś - zabezpieczenia ich interesów w Tybecie. Tak
jak Rosja nie miała prawa do zabezpieczania ich interesów w Polsce,
wbrew naszej woli.
Tybet ma prawo do suwerenności. Chiny nadal chcą być okupantem.
W czasie zdelegalizowanej Solidarności docierały do nas z Zachodu
sygnały o poparciu dla nas. Niby nie dawało nam to nic, nie miało
wpływu na politykę wewnętrzną władz PRL (one też protestowały
przeciwko ingerencji w wewnętrzne sprawy Polski), a jednak dodawało
nam to nadziei i otuchy. Wiedzieliśmy – świat o nas nie zapomniał.
Przypuszczam, że Tybetańczycy odczuwają takie sygnały podobnie.
Dajmy im to. Oni potrzebują nadziei i otuchy.

[georg_l]

I znów nie udało mi się w porę odpowiedzieć. Za dużo pracy. :(

Mam do Ciebie jedno pytanie. Czy uważasz że lepie jest walczyć o
mniej i to mniej uzyskać (kosztem czasowej rezygnacji z części
celów) czy też lepiej jest walczyć o wszystko i nic nie zyskać a w
dodatku jeszcze stracić (ale za to świat wzruszony naszą stratą
będzie nam dodawał otuchy)?

Do odpowiedzi na to właśnie pytanie sprowadza się problem Tybetu.
Moim zdaniem należy walczyć o mniej i z każdą chwilą zyskiwać trochę
więcej (ale jednak zyskiwać) a z tym czego aktualnie nie da się
wywalczyć poczekać na lepsze czasy.

Pozdrawiam
Georg Lipke

[Gość: gość]

Georg.
Pytanie Twoje wcale nie jest takie łatwe. Odpowiedź zależy w b.
dużym stopniu od tego, kto jest przeciwnikiem. Z szanującym jakieś
elementarne reguły gry (i uznającym Ciebie za podmiot, któremu
przysługują jakieś choćby minimalne prawa) przeciwnikiem można
pertraktować i posuwać się metodą "małych kroków".
W przypadku Tybetu, moim zdaniem, taka metoda nie jest możliwa.
Chiny nie po to podbiły Tybet, aby teraz pozwalać Tybetańczykom na
jakiekolwiek, symboliczne nawet podkreślanie "niechińskości" Tybetu.
Będąc najeźdźcą i agresorem, uzurpującym sobie "naturalne" prawo do
rządzenia Tybetem według własnego widzimisię, w najdrobniejszym
przywiązaniu Tybetańczyków do własnej odrębności, kultury czy
religii węszą Chińczycy zamach na ich niepodzielne panowanie nad
Tybetem. Problem leży w tym, że Chiny nie mają najmniejszej ochoty
tolerować Tybetańczyków nawet jako mniejszości narodowej. Oni chcą
Tybet "zchińczyć", Tybetańczyków wynarodowić i skomunizować. A gdy
Tybetańczycy upominają się o prawo do własnego języka, kultury i
tradycji, to jako "wrogowie władzy ludowej" lądują w więzieniach. W
przypadku Tybetańczyków nawet wywieszenie zdjęcia Dalaj-lamy
traktowane jest przez Pekin jako zamach na "legalną" władzę Chin w
Tybecie. Chińczycy brutalnie karzą Tybetańczyków za jakąkolwiek
próbę zrobienia maleńkiego "kroczku". Nawet nie kroku w stronę
choćby tylko ograniczonej autonomii, a jedynie w obronie własnej
kultury. Nie mają też zamiaru dogadywać się, pertraktować, a więc
uznać Tybetańczyków za "podmiot", z którym coś tam się pertraktuje.
Tybetańczycy wiedzą, że w ich wypadku, wymuszona postawą Chin,
możliwa jest jedyna droga: protestować mimo brutalnych represji,
licząc na naciski reszty świata na Pekin. Z nadzieją, że nie uda się
Chińczykom Tybetu wynarodowić, zanim z Pekinu powieją odrobinę
cieplejsze wiatry. A na to na razie się nie zanosi.
Pozdrawiam
Jędrek

[Gość: jaki]

A ja zrobię z tym porządek