NIK w domach dziecka

[kosztorysik]

Swego czasu (kilka lat temu) miałem trochę do czynienia z domami dziecka.
Chciałem nawet stworzyć rodzinę zastępczą. Skończyliśmy (z żoną) kurs PRIDE,
wystąpiliśmy do Sądu o przyznanie nam dzieci. Jednak nieprzychylność dyrekcji
domu dziecka, psychologów, głupie testy, szukanie w rodzinie pedofilów,
przesłuchiwanie osób zupełnie niezwiązanych z problemem (np. niemieszkającego
z nami od kilku lat dorosłego syna!) i długotrwała (prawie 1,5 roczna) walka
została ostatecznie przegrana. Zniechęciło nas to do dalszych działań.
Ostrzegam - nigdy w Poznaniu nie pakujcie się w system rodzin zastępczych! bo
przeżyjecie horror!
A domy dziecka - to nie domy - to kolonie!

[Gość: gość]

Mam takie wrażenie, że nikomu nie zależy na tym aby dzieci z domu dziecka
znalazły sobie inny dom i opiekunów. Nikt tych spraw nie ułatwia/zaczynając od
dyrektora domu dziecka/, a jest wręcz przeciwnie.
U mnie dziecko jest urlopowane z d.d. od 6-ciu miesiecy i sprawa o ustanowienie
rodziny zastępczej stoi w miejscu. Nie wiem jak długo jeszcze bedę czekać na
finał. Dom Dziecka jest na pewno zadowolony bo przez cały czas pieniązki za
dziecko /nie małe/ otrzmuje, chociaż de facto dziecko tam nie przebywa. Ja do
lekarza specjalisty muszę chodzić prywatnie, zwolnienia gdy dziecko jest chore
nie otrzymam. W ogóle temat rzeka i że nikt się tym nie zainteresuje?

[Gość: odi]

Niestety biedne te dzieci z Poznania. Ja szukałem logiki w naszych 3
ośrodkach w Poznaniu - ostatecznie brak kompetencji, głupota testów,
brak miłości wobec dziecka jej szukającego, niepotrzebne kolejki -
taki niesmak mi pozostał.
Obecnie jestem zaprzyjaźnioną rodziną w Rzeszowie i niebawem trudy
dojazdów wynagrodzi mi radość malucha.

[Gość: sonia]

to co robic ??skoro az tak ciezko jest adoptowac...ile mozna
poddawac sie tym procedurom ile znosic podrodze...pozdr