Zmarł Paweł Biernacki

[ws77]

Gazeto Wybiórcza, to kto wreszcie zmarł Biernacki czy Borowski.

[Gość: tomek]

prawdziwy talent, dekorował mi wnętrze domu - super !!!
jego dzieła na pewno będą przypominać jego utalentowaną choć kontrowersyjną osobę.

Wyrazy współczucia dla rodziny.

[Gość: rw]

Dlaczego kontrowersyjną? To był w porzo gość.

[Gość: Wł.Z]

Znaliśmy się od czasów szkoły.Prawy ,szlachetny,utalentowany. Nie
byliśmy bliskimi przyjaciółmi ,ale kolegami ,widywaliśmy się średnio
raz na kilka miesiecy.Ostatni raz przelotnie na Żeromskiego w
połowie października.Pogadaliśmy o upływie czasu, o tym że koledzy
mam jakoś ostatnio często umierają.W pewnej chwili zapalił
papieroska ,zakasłał, a ja mu na to że czas rzucić to świństwo,
potwierdził.Mówiliśmy o naszym koledze ,który niedawno umarł z
biedy ,zimna i alkoholu.Potem coś o pogrzebach, o "modzie"na
ekologiczne spopielanie,o jego i mojej pracy...itd itp.Na koniec
pożyczyliśmy sobie zdrowia i wiecznej młodości. Zrobiliśmy sobie
niedźwiedzia ,jakoś tak jak nigdy przedtem zebrało nam się na tak
niemęskie pożegnanie.Żegnaj Pawełku ,odpoczywaj w pokoju.Jakoś mi
sakramencko smuno... - włodek zet.

[Gość: kitti]

Bardzo szkoda,był w jakimś sensie symbolem lat minionych.Coraz
rzadziej spotkać można ludzi z pokolenia dzieci kwiatów ,którzy do
końca pozostali sobą +++++

[Gość: przeniesione]

Paweł Biernacki urodzony radomianin (21 maja 1956) malarz
samouk,upowszechniacz kultury z "niepoprawną" pasją, niedouczony
pedagog historyk, ojciec pięciorga dziatek...
Autor o sobie: malarstwo, rysunek oraz inne formy plastyczneuprawiam
od 1976 roku z rosnącym zaangażowaniem, poszerzaniem
wolnościtwórczej opartej na zdobywanych doświadczeniach samouka.
W 1995 roku zostałem przyjęty do Związku Polskich Artystów
Plastykóww Warszawie rekomendowany przez Andrzeja Bieńkowskiego. Od
lat, kiedy zajmowałem się upowszechnianiem kultury (Radom-Klub Mewa,
Wojewódzki Dom Kultury, Wyśmierzyce - Dom Kultury, Pionki - Kasyno -
Ośrodek Upowszechniania Kultury, Pierrot Galeria - Gąsawy Rządowe i
Szydłowiec) zawarłem wiele znajomości i zażyłości ze światem
muzycznym. Wernisażom moich prac towarzyszą koncerty takich
muzykówjak: Bieleński Jacek, Duży Bronek, Gembalski Henryk, Gralak
Ziut, Greger Przemek, Kiniorski Włodzimierz, Matysek Mario, Nowak
Rafał, Nowakowski Radek, Rajski Andrzej, Skolias Jorgos, Sojka
Stanisław, Stańko Tomasz, Wolski Piotr, Zduniak
Michał... Slajdy z moich prac w formie dynamicznej projekcji
stanowią tło i ilustracje koncertów muzycznych. Od 1994 roku we wsi
Gąsawy Rządowe prowadzę swoją Galerię Autorską Pierrot -
email: [e-mail] Swój świat malarski przenoszę ostatnio
w przestrzeń lokali w Radomiu (Restauracja Teatralna, Cafe
Marcus,Bohema Jazz Club), mieszkań, stylizuję meble i stare
przedmioty. Wierzę w dobrą energię ukrytą pod warstwami moich
malowanych dni. Kocham przyrodę, muzykę. Każde ciekawe spotkanie z
teraz. W prawach przyrody dostrzegam postęp. Boleję nad rolą
człowieka w tym postępie, w malarstwie szukam nastroju, światła
iprzestrzeni dla siebie i innych. Cenię charakter każdej postępowej
jednostki. Każdy fałsz boli jak najstraszniejszy kac duszy. Myślę,że
w świecie wygra mądrość i dobro. Choć w zasięgu oka tak go
niewiele.Natchnienie zbieram z tego, co przeżywam intensywnie. Duszę
moją koi ognisko domowe.


Słowo Ludu 19 05 2006

[michal1401]

[']
Co się stało?? Nie chce się wierzyć, tyle miał planów, tryskał energią...
Wielka strata:(

[Gość: o Pawle]

Artysta szczęśliwy

Jest malarzem, rzeźbiarzem, dekoruje wnętrza, robi witraże, grywał w
zespołach,
prowadził kina, pracował w domach kultury... Jego wernisaże są
świętem sztuki, a
obrazy - zabawą w formy, kolory i przestrzenie. Paweł Biernacki,
radomski
artysta - plastyk obchodzi w niedzielę pięćdziesiąte urodziny.

Kiedy patrzy się na prace Biernackiego, trudno się nie zamyślić. Są
przesycone
kolorem, coś się dzieje w ich głębi, płaszczyzny przenikają się.
Widz staje
przed dziełem i nie zastanawia się standardowo: co artysta miał na
myśli? On
wchodzi w przestrzeń obrazu, bo Biernacki malując ukazuje swoją
duszę.

Jak doszedł do tego, że ludzie wręcz wsłuchują się w jego twórczość,
a cząstka
każdego dzieła zostaje w nich? Kilka dekad temu młody chłopak z
Radomia zaczął
studiować historię na kieleckiej WSP, i choć historykiem ostatecznie
nie został,
to spotkał ludzi, którzy z gierkowskiej rzeczywistości potrafili
wycisnąć radość
życia, zarazić innych pasją tworzenia.

- Założyliśmy kielecki Klub Jazzowy i wiedziałem, że będę częścią
tej bohemy, że
dzieje się cos ważnego w moim życiu. Poznałem przyjaciół, Włodków
Pawlika i
Kiniorskiego. Zacząłem malować - opowiada o czasach studenckich. -
Choć nie
miałem wiele do powiedzenia, to potrafiłem słuchać, więc chłonąłem
ich zapał i
tworzyłem swoje rzeczy.

Kiedy wrócił do Radomia, cztery lata pracował jako kinooperator
w "Helu", gdzie
poczuł, że ma duszę kinomana. - Poznałem masę świetnych filmów,
wygłaszałem
prelekcje, a kiedy leciało coś nudnego, po prostu malowałem w
kabinie, ucząc się
sam - mówi Paweł Biernacki. Ale odwiedzał też pracownie innych
artystów. -
Zetknięcie ze Zdzisławem Beksińskim, moim pierwszym mistrzem
pozwoliło mi
uświadomić sobie, że moja natura jest w gruncie rzeczy pogodna,
zmysłowa i
witalna. Choć część odbiorców twierdzi, że rzeczywistość moich
obrazów jest
smutna i intrygująca, to tak nie jest. Wiele osób patrzy w obrazy
jak w lustra,
w których odbija się ich natura, a we mnie nie ma krzty horroru.
Chcę złapać
moment i na jego podstawie stworzyć coś, co zmusi do refleksji -
podkreśla.

W klubie Mewa przy ZPT dalej rozwijał swoje zamiłowanie do muzyki. -
Zaszczepił
mi je ojciec, który grał na różnych instrumentach i sam je
konstruował. Gdybym
nie był plastykiem, pewnie zająłbym się muzyką - mówi Biernacki i
opowiada, jak
z przyjaciółmi organizowali Mewa Rock, promowali ciekawe zespoły.
Potem był WDK
i Hyde Park, Międzynarodowe Zaduszki Jazzowe... - Urodziłem się w
świetnych
czasach, dzięki temu wszedłem w świat ludzi myślących o istocie
sprawy, a nie
bzdurach. To pozwala zachować piękny dystans do wszechrzeczy - mówi
Biernacki.

Właśnie w Mewie miał pierwszą wystawę "Życia kwiaty", ale najmilej
wspomina
wernisaż w "Łaźni" w swoje trzydzieste drugie urodziny. - Był piękny
maj,
pachniało bzem i jaśminem, a ja miałem pierwszą poważną wystawę w
rodzinnym
mieście. Jak zawsze na wernisażach, nie mogło zabraknąć muzyki.
Zadbali o nią
Włodek "Kinior" i Tadeusz Sudnik. Kiedy szedłem na salę, żeby
zapalić świece,
ludzie zamilkli, a potem do końca pokazu slajdów - zdjęć z
mieszkania i obrazów,
trwali w ciszy, patrzyli i słuchali muzyki. To nie było święto
sztuki, a wręcz
misterium. Eteryczna atmosfera i wrażenie, jakie zostało w ludziach,
będę
pamiętał zawsze - wspomina artysta.

Twórczość Biernackiego to także rzeźba, witraże i wystrój wnętrz.
Mówi, że
dekorował miejskie kawiarnie, które lubią radomianie, a każda jest
niepowtarzalna. Do tego klatki schodowe, freski, przedszkole... Czy
to nie za
wiele, jak na jednego człowieka?

- Monumentalne działania wyzwalają niesamowite pokłady energii, a na
szczęście
składa się także praca, która jest prawdziwą przyjemnością. Człowiek
szczęśliwy
może zmieniać dyscypliny działalności, bo do tego wiedzie go głęboka
ciekawość
świata i ludzi. Miałem szczęście spotkać osobowości, których
obecność zmuszała
mnie do ciągłego wysiłku w samodoskonaleniu się - mówi jubilat. Jest
szczęśliwy.

Izabela Gajewska

[michal1401]

Niezwykły człowiek- absolutnie wolny artysta, żyjący sztuką, niezależny od
sztuki akademickiej, od trendów w sztuce, tylko tworzący otwierając swoje
wnętrze, swoją niezwykłą fantazję i tworzący swój własny styl.
Wielkim honorem było dla mnie poznanie Pawła i Beci Domaszewicz którzy stali się
zaczynem grupy inicjatywnej stowarzyszenia Rwańska 7.
Ten kontakt (z pozostałymi inicjatorami R7) w dużym stopniu zmienił moje życie.
To nagłe zgaśnięcie barwnego człowieka napawa zadumą i przypomina wiersz Jana
Twardowskiego "spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą..."
za szybko, za nagle, zbyt niespodziewanie...
tyle rozmów do przegadania, tyle pomysłów do omówienia, tyle obrazów do
namalowania... i zawsze wydaje się że następnym razem...

Nie będzie następnego razu:(
Nigdy

Pogrzeb odbędzie się we wtorek w kościele na ul zielonej w południe...

[Gość: Tolek]

Ktoś napisał ze pogrzeb w kościele na Zielonej w południe
(????).Napisz jaki kosciół, jaki cmentarz ,o którj godzinie.Bedę
wdzieczny.

Zmarł Paweł Biernacki

[obywatelppp]

wyrazy współczucia dla rodziny [*] :(

[Gość: kolega]

Gdzie i kiedy jest pogrzeb?,dajcie dokładną informację.

pogrzeb Pawła Biernackiego 24.11.09 12.00

[michal1401]

Msza święta odbędzie się jutro(wtorek 24.11.09)Rzymsko-Katolicka Parafia
Zesłania Ducha Świętego. Radom, ul. Zielona 47

Pogrzeb na Cmentarzu Komunalnym w Radomiu ul. Ofiar Firleja

[Gość: kasia]

Ale o której godzinie?

[Gość: j]

W kościele o 12.oo, a wjazd na cmentarz nie od Ofiar Firleja ale od ul. Witosa
(w nowej części)

[michal1401]

zobacz tytuł, wcześniej zresztą już napisano że w południe

pogrzeb Pawła Biernackiego 24.11.09 12.00

o godzinie 12

[Gość: JA]

Jesteś i będziesz Pawełku nadal w naszych myślach, sercach....zawsze gdzieś blisko.

[Gość: friends]

Była masa ludzi.Na niebie pojawiła się tęcza .Nad grobem zagrał
Włodek Kiniorski.Paweł spoczywaj w pokoju. Będziemy o Tobie zawsze
pamiętać.

[Gość: dymek]

trzymaj sie pafka.ladny pogrzeb miales :)