LEPPER MUSI ODEJŚĆ DO KLEWEK

[Gość: sama brona i nic]

[Gość: Dyndalska]

Obawiam się,że będę zmuszona głosować na niego. Skoro startować w wyborach ma
Jolka.

[Gość: kazia]

O której Jolce masz na mysli?

[Gość: JD]

CZY POLSKA GLUPOTA NIE ZNA GRANIC? GLOSUJCIE WSZYSCY NA LEPPERA TAK JAK
GLOSOWALISCIE NA SLD, TYLKO POZNIEJ NIE PLACZCIE I NIE NARZEKAJCIE. TROCHE
HONORU TRZEBA ZACHOWAC, NAWET WTEDY GDY SIE LEZY! EUROPA NAM WSZYSTKIEGO NIE
DA! A ROSJA ZNOWU ZAMKNIE KUREK I BEDZIE PO ZAWODACH. A LEPPER? ON PRZEZYJE.
NAS WSZYSTKICH. JACEK.

[Gość: XXL]

Jerzy Przystawa

Furia bezsilności, bezsilność furii - cytat

"Tej „wojnie” Rokity z Lepperem towarzyszy histeria medialna i jakiej by gazety
nie wziąć do ręki, kiedy by nie otworzyć telewizora czy odbiornika radiowego,
zewsząd dobiega histeryczny jazgot o zagrożeniu dla polskiej demokracji jakie
stanowi Andrzej Lepper i jego partia, o rodzącym się faszyzmie, a pewien
wybitny socjolog określił właśnie to, co robi Lepper jako „polityczną
pedofilię”. Tak oryginalne wejście do tego swoistego „dyskursu politycznego”
zapewne umożliwi owemu uczonemu mężowi zdobycie trwałego miejsca w kronikach,
ale wątpliwe, żeby specjalnie przeszkodziło Andrzejowi Lepperowi w dalszym
zdobywaniu zwolenników i poparcia społecznego. Wygląda bowiem na to, że im
gwałtowniej, im bardziej prymitywnie, z im większą furią atakują go media i
uczeni, zatroskani stanem państwa polskiego, tym większa popularność ich wroga
numer 1, za jakiego ogłoszono lidera Samoobrony.
Ta furia i ta histeria przypominają do żywego wydarzenia sprzed 14 lat, kiedy
na polskiej scenie politycznej pojawił się nieznany nikomu Stanisław Tymiński.
Stanisława Tymińskiego nikt, początkowo, poważnie nie traktował i jego
pojawienie się „poważni znawcy” uważali za element folkloru politycznego.
Dopiero kiedy Tymiński odważył się wprost zaatakować narodową świętość, za jaką
w kręgach inteligenckich uchodził Tadeusz Mazowiecki i ośmielił się nazwać go
publicznie zdrajcą, kiedy oburzeni do żywego obrońcy ówczesnego status quo
zaatakowali go z furią i bez wszelkich hamulców, dopiero wtedy jego notowania
skoczyły gwałtownie w górę i Stanisław Tymiński wyrósł momentalnie na
prawdziwego konkurenta i kandydata do stanowiska prezydenta. Jak jeszcze
niektórzy z nas pamiętają, bez kłopotu wyeliminował z dalszej rozgrywki
Tadeusza Mazowieckiego i, kto wie, gdyby nie pełna i powszechna mobilizacja,
gdyby nie cysterny kłamstwa i gnoju, które wylano na jego głowę, może nawet
wygrałby i z Lechem Wałęsą

[Gość: Słowianin]

XXL powiem ci w zaufaniu. Tymiński miął rację. Przeczytaj sobie kilka jego
książek. Mazowiecki powiadasz? Taaak.

[Gość: ..]