Historia

[niuniek13]

Szukam wszelakich wiadomości Historycznych o Odrzywole bądz okolicach , swego
czasu postanowiłem zrobic małe archiwum lu ( jeśli mi wyjdzie ) stonę
internetową o Dziejach ODrzywołu , materiałów mam niewiele i cięzko znalezć ,
jeśli ktoś ma ciekawe Historie opowiadania , legendy o naszym Odrzywolskim
terenie i okolicach to prosze o materiały tutaj na forum lub na email ,
jeśli ktos z was znalał stronę internetową z wzmianką o Odrzywole lub ksiązkę
w której onim piszą to równierz prosze o tytuł i autora .......


w razie czego [e-mail]

pozdrawiam allllllll

[nemne]

Witaj <niuniek13>
Być może że to Cię zainteresuje, (raczej na pewno) to na forum Odrzywołu
zamieszczona jest artykuł, dotyczący budowy mostu do przeprawy wojsk Polsko-
Litewskich, Króla - Władysława Jagiełły pod Grunwald. Poszukaj tematu (na tym
forum) "Most pontonowy przed bitwą pod Grunwaldem".
Pozdrawiam - (nemne)

[yeti767]

Intertesuje mnie temat organizacji powojennych natykomunistycznych dzialajacych
na naszym terenie znalazlem historie por. Młynskiego ps. "Drągal", ktory działał
w naszym rejonie:
podziemiezbrojne.blox.pl/2006/09/Por-Aleksander-Mlynski-Dragal-1925-1950-czesc-1.html
może ktoś wie coś blizej o naszych ludziach z Odrzywołu, którzy dizałali w
podziemiu. Wiem od ojca ,że była jakaś sprawa pokazowa w Odrzywole i sadzono
kilka osób z Odrzywołu.

[ziomal51]

Chyba nemne w jakimś innym wątku wspomniał coś o nauczycielce ze szkoły w
Odrzywole, która napisała pracę magisterską o historii tej miejscowości.
Polecam. Swoją drogą, czy można ją gdzieś przeczytać?

[ziomal51]

Polecam temat "Stary Odrzywół".

Historia - Ziemia Radomska

[nemne]

Witam
Byc może, że ten artykuł, ktory skopiowałem zainteresuje nie tylko
<niuniek>. Tym bardziej, ze wymienio w nim najbliższe nam
miejscowości.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28628&w=59402899&v=2&s=0
Pozdrawiam - (nemne)

Kasztelania radomska i Archidiakonat radomski

Historycy przyjmują, iż obszar wokół dzisiejszych Lublina, Radomia i
Sandomierza zamieszkiwało we wczesnym średniowieczu plemię Lędzian.
Jego nazwa pochodzi prawdopodobnie od wyrazu lęda, oznaczającego
ziemię uprawną.
Nasuwa się tu skojarzenie z Polanami, którzy swoje miano wywodzą też
od pól. Lędzianie stykali się na wschodzie z plemionami ruskimi.
Dlatego, o ile na Zachodzie określenie Polaka urobiono od nazwy
Polan (łacińskie Polonus, niemieckie der Pole), o tyle w językach
narodów wschodnich pochodzi ono prawdopodobnie od Lędzian (litewskie
Lenkas, ruskie Lach, węgierskie Lengyel). Od południowego zachodu
Lędzianie sąsiadowali z Wiślanami. Ci stworzyli silne państwo,
sięgające na północ po Góry świętokrzyskie, a może nawet po Pilicę.
Kres jego świetności położyła Rzesza Wielkomorawska, w granicach
której znalezli się prawdopodobnie także Lędzianie. Zdarzyło się to
około przełomu VIII i IX wieku, kiedy istniała już osada, którą
dzisiaj nazywamy Radomiem.
W X wieku pojawili się Piastowie. Ich państwo składało się z
prowincji, powstałych z dawnych terytoriów plemiennych. Prowincje
dzieliły się na okręgi grodowe czyli kasztelanie. Radom był
ośrodkiem kasztelanii na północno-zachodnim krańcu prowincji
sandomierskiej. Najbliższym grodem kasztelańskim w
kierunku wschodnim był Sieciechów. Na zachodzie zaś kasztelania
radomska sąsiadowała ze skrzyńską (od Skrzyńska koło Przysuchy).
Kasztelania skrzyńska należała już do prowincji łęczyckiej. Granica
prowincji łęczyckiej i sandomierskiej - biegnąca dolinami Jabłonicy
i Radomierzy (czyli Radomki) - przetrwała jako granica diecezji aż
do XIX wieku. Przysucha i Przytyk należały do archidiecezji
gnieznieńskiej, podczas gdy Radom - do diecezji krakowskiej. W
średniowieczu Radom był siedzibą archidiakonatu - jednego z
siedmiu, na które dzieliła się diecezja krakowska. Archidiakonat
radomski rozciągał się od Chlewisk i Szydłowca na południowym
zachodzie aż po Łuków i Siedlce na północnym wschodzie włącznie.

Województwo sandomierskie

Przez większość okresu rozbicia dzielnicowego prowincje krakowska i
sandomierska - pózniejsza Małopolska - miały wspólnego władcę.
Bolesław Wstydliwy tytułował się jako książę krakowski,
sandomierski, radomski i lubelski. W tym też okresie prowincja
sandomierska zwiększyła swój obszar kosztem łęczyckiej - między
innymi o wspomnianą kasztelanię skrzyńską. Za Władysława Łokietka
Księstwo Sandomierskie stało się województwem. Na północy
graniczyło ono z Mazowszem i z Wielkim Księstwem Litewskim (z tą
jego częścią, którą zwano Podlasiem - od sąsiedztwa Lachów). Od
wschodu Województwo Sandomierskie sąsiadowało z Rusią Czerwoną. Na
zachodzie Pilica oddzielała je od Łęczyckiego i Sieradzkiego. Od
południowego zachodu opierało się o Województwo Krakowskie. W
dokumentach Ludwika Węgierskiego wymienia się sześć głównych miast
Województwa Sandomierskiego: Lublin, Łuków, Radom, Sandomierz,
Sieciechów i Zawichost. Ze względu na rozległość Sandomierskiego
za Kazimierza Jagiellończyka na prawym brzegu Wisły utworzono nowe
województwo - Lubelskie.

Ziemia Radomska

W XIV wieku wykształciły się w Polsce powiaty, które zajęły potem
miejsce kasztelanii. Początkowo w Województwie Sandomierskim były
trzy powiaty na lewym brzegu Wisły: chęciński, radomski i
sandomierski. Księga podatkowa z roku 1676 wymienia powiaty
chęciński, opoczyński, sandomierski, wiślicki oraz
Ziemię Radomską. Ziemia Radomska jest zatem pojęciem historycznym,
które nie powinno być używane w dowolnym znaczeniu. Nazwa ta odnosi
się do terytorium dawnego powiatu radomskiego. Powiat ów na północy
stykał się z Mazowszem. Granica koło Nowego Miasta szła Pilicą.
Nieco poniżej opuszczała tę rzekę i kierowała się równoleżnikowo na
wschód - aż do Radomierzy (Radomki). Biegiem tej rzeki
szła do jej ujścia do Wisły. Wisła oddzielała Ziemię Radomską od
Ziemi Stężyckiej (od Stężycy koło Dęblina) i Województwa
Lubelskiego. Na południu powiat radomski sąsiadował z sandomierskim,
sięgając miejscami do rzeki Kamiennej, a w okolicach Bałtowa
wkraczając także na jej prawy brzeg. Granicę z powiatem opoczyńskim
wyznaczał na południowym zachodzie Garb Gielniowski, na zachodzie
zaś - dolny bieg Drzewiczki. Na krańcach Ziemi Radomskiej leżą
zatem następujące miejscowości: Ryczywół, Kozienice, Sieciechów,
Janowiec, Solec, Bałtów, Brody Iłżeckie, Skarżysko-Kamienna,
Przysucha, Klwów. (Warto nadmienić, że nazwa 'powiat' może nieco
mylić. Powiaty w tamtych czasach były bowiem znacznie wiekszymi
jednostkami administracyjnymi niż obcenie. Jak wynika z
przytoczonego wyżej opisu ówczesny Powiat Radomski obejmował
podówczas dzisiejsze 4 powiaty w całości (lipski, radomski,
szydłowiecki, zwoleński) oraz częściowo białobrzeski, kozienicki,
ostrowiecki, puławski, przysuski, skarżyski, starachowicki.
Za I Rzeczypospolitej Radom słynął jako miasto sejmowe i
trybunalskie.
Jagiellonowie wielokrotnie zwoływali posłów do Radomia. Najstarszym
znanym wizerunkiem obrad polskiego parlamentu jest przedstawienie
sejmu radomskiego z roku 1505. Zamieszczono je w przyjętym wówczas
Kodeksie Łaskiego - pierwszym całościowym zbiorze prawa Królestwa
Polskiego. Na tymże sejmie uchwalono również sławną konstytucję
Nihil novi. W wiekach XVII i XVIII Radom był siedzibą Koronnego
Trybunału Skarbowego - sądu najwyższego do spraw skarbowych i
wojskowych. W Radomiu mieścił się także sąd ziemski dla powiatów
chęcińskiego, opoczyńskiego i radomskiego.

Cyrkuł Radomski i Departament Radomski

Wraz z nadejściem rozbiorów rozerwana została historyczna całość
ziem po obu stronach Wisły, co w konsekwencji spowodowało
znalezienie się Sandomierza na granicy państwowej i przekreśliło
jego szansę w utrzymaniu roli ośrodka administracyjnego Regionu.
Istnienie kordonu zaborczego spowodowało naturalne w takim układzie
przesuwanie się punktu ciężkości regionu w stronę jego
nowego środka geograficznego - Radomia. W widłach Wisły i Pilicy
utworzono nową jednostkę administracyjną - cyrkuł radomski. W ten
sposób Radom został siedzibą władz rangi wojewódzkiej. Cyrkuł
radomski był jednym z sześciu, które powstały na terenie tzw. Nowej
Galicji (ziem polskich włączonych do zaboru austriackiego).
W roku 1809 tereny cyrkułu radomskiego znalazł się w Księstwie
Warszawskim. Państwo to - na wzór napoleońskiej Francji - dzieliło
się na departamenty. Było ich dziesięć. Departament radomski
obejmował następujące powiaty: kielecki, kozienicki, opatowski,
opoczyński, radomski, sandomierski, staszowski i szydłowiecki.

Województwo Sandomierskie ze stolicą w Radomiu

Nowy podział administracyjny Królestwa Polskiego (utworzonego w myśl
decyzji jakie zapadły na Kongresie Wiedeńskim) ustalono w 1816r.
Wytyczono wówczas 77 powiatów, 39 obwodów i 8 województw - w tym
Sandomierskie z siedzibą władz w Radomiu, które (z wyłączeniem
powiatu kieleckiego) zajęło miejsce departamentu radomskiego. W
skład województwa sandomierskiego weszły 4 obwody z 9 powiatami:
sandomierski (pow. sandomierski i staszowski), opatowski (pow.
opatowski i solecki), radomski (pow. radomski i kozienicki) oraz
opoczyński, pow. konecki, opoczyński i szydłowiecki).
W marcu 1838 r. województwa przemianowano na gubernie, zaś komisje
wojewódzkie na rządy gubernialne. Województwo sandomierskie stało
się wtedy gubernią sandomierską. Kolejne zmiany nastąpiły rok
pózniej - 11 pazdziernika 1842 r. obwody przezwano na powiaty,
przekształcając z kole