13 grudnia 1981.

[Gość: Gazeta]

Czy pamiętacie ten dzień? Co wtedy robiliście? Jak oceniacie dzisiaj stan wojenny?

[Gość: modaR]

Długo zastanawiałem sie nad oceną stanu wojennego.Przeczytałem wiele publikacji
na ten temat, recenzji, polemik i nic !!! Nie mam tak do końca przekonania do
którejkolwiek wersji. Może można było podjąć decyzje o wcześniejszych i
poważnych rozmowach z opozycją o Polsce ?! Napewno na taki krok mógłby zdobyć
się tylko prawdziwy patriota, dla którego Polska była czymś więcej niż jedno
jego życie (jeżeli w ogóle było zagrożone?)Trudno dywagować i oceniać z punktu
widzenia li tylko obserwatora. Za mało-moim zdaniem-jest publikacji, wypowiedzi
i zwierzeń osób z drugiej strony barykady - "Solidarności" i całego ruchu
społecznego. Na dzień dzisiejszy spotykamy się w większości z wypowiedziami
ludzi tamtych władz. Niestety, brzmią one raczej jak próba usprawiedliwiania
i wybielania siebie i towarzyszy, obarczania "winą" za wszystko cały ówczesny
ruch społeczny tylko po to, aby móc powrócić dzisiaj bez cienia skruchy na
scenę władzy i decyzji (np. pan Prokopiak). Smutne to i żenujące zarazem. Tak
jak wtedy zabrakło prawdziwych-niezależnych od Zwiąku Radzieckiego-patriotów,
tak teraz brakuje jedynie zwykłej ludzkiej godności i przyzwoitości do jedynie
opowiedzenia jak było naprawdę. Jednak z jednej strony ich podziwiam. Jakim
trzeba być człowiekiem, żeby w imię partii zabierać całą prawdę do grobu ?
Partia ponad Polskę ?!!! Może dzisiaj ponownie tchórzą, tym razem przed losem
jaki spotkał pana Jaroszewicza, który chciał opublikować książkę-wspomnienia
zawierającą całą prawdę z tamtego okresu. Może najwyższy czas, aby - bez
względu na wszystko - przedstawić nam-Polakom całą prawdę o czarnej historii
PRL-u ? Mały kroczek zrobił już pan Kania (wywiad w "Gazecie"). Kto następny ?
Dopiero wtedy można będzie z całą rzetelnością ocenić właściwość podjętych
kroków, bo jak narazie dzień 13 grudnia 1981 roku kojarzy mi się z brakiem
Teleranka i kogucika (przepraszam Rodziny pomordowanych nie tylko w "Wujku")!!!

[Gość: Kaboom]

Gość portalu: modaR napisał(a):

> Długo zastanawiałem sie nad oceną stanu wojennego.Przeczytałem wiele publikacji
> na ten temat.

Czytales "General Kiszczak mowi.. prawie wszystko" autorstwa Witolda Beresia i
Jerzego Skoczylasa?
Jezeli nie to polecam, dobra lektura a do tego wspaniale zdjecia z "Malej
Magdalenki" :)
Nie ma to jak rozchachana twarzyczka L.Walesy i T.Mazowieckiego z kieliszkiem
wodku przy ustach :)

[petkov]

Gość portalu: Kaboom napisał(a):
[e-mail]
> Nie ma to jak rozchachana twarzyczka L.Walesy i T.Mazowieckiego z kieliszkiem
> wodku przy ustach :)

W polskiej tradycji jest normą biesiadowanie przy wódeczce. Nie narmalne jest to, że SB filmowała takie
biesiady. Nad tym trzeba płakać pane Kaabom a nie się śmiać, choć oczywiście samo zdjęcie jest
wesołe (jak to przy wódeczce).

[Gość: Kaboom]

petkov napisał(a):
> W polskiej tradycji jest normą biesiadowanie przy wódeczce. Nie narmalne jest t
> o, że SB filmowała takie
> biesiady. Nad tym trzeba płakać pane Kaabom a nie się śmiać, choć oczywiście sa
> mo zdjęcie jest
> wesołe (jak to przy wódeczce).

Widze ze sie nie zrozumielismy, widocznie za duze skroty myslowe robie :)
Chodzilo mi o to ze pierwszy raz widzialem p.T.Mazowieckiego tak usmiechnietego :)

[Gość: art69]

List w 20. rocznicę stanu wojennego

- Stan wojenny jest wciąż raną. Jest oskarżeniem jego pomysłodawców, wykonawców
i chwalców. Rządzącym przypominamy, że demokracja, z której korzystają, wyrosła
z buntu "Solidarności" i cierpienia stanu wojennego - czytamy w liście
podpisanym przez kilkudziesięciu intelektualistów, działaczy "S", polityków i
dwóch biskupów.

"Dwadzieścia lat temu zabito w Polsce nadzieję. Przeciw niej wysłano milicję i
czołgi. Zrobiło to komunistyczne państwo. Jego przywódcy nie uszanowali prawa
społeczeństwa do demokracji i prawa narodu do niepodległego bytu.

Stan wojenny przyniósł ofiary. Zginęli ludzie, internowano tysiące działaczy,
wiele tysięcy mężczyzn i kobiet opuściło kraj. Przerwano działalność
organizacji społecznych i ruchów obywatelskich, przecięto wiele związków między
ludźmi. Ponownie zaciśnięto knebel cenzury. Polska cofnęła się. To ona była
ofiarą stanu wojennego.

Stan wojenny nie uratował komunistycznej władzy ani nie uzdrowił gospodarki.
Władzy nie udało się zniszczyć więzi społecznych ani zgasić pragnienia
wolności. Po kilku latach uznała swoje bankructwo, ale straconego czasu nikt
już nie odda i zmarnowanych szans nic nie wymaże z naszej pamięci.

Stan wojenny jest wciąż raną. Jest oskarżeniem jego pomysłodawców, wykonawców i
chwalców. Nie poznaliśmy wszystkich okoliczności jego wprowadzenia. Nie
osądziliśmy tej decyzji ani zbrodni w jej wyniku popełnionych. Śmierć górników
z kopalni Wujek wciąż napełnia nas zgrozą, a wyroki w tej sprawie - wstydem.

W dwudziestą rocznicę tej tragicznej dla Polaków daty przypominamy ją, by nie
zapadła w niepamięć.

Składamy hołd tym, którzy wtedy cierpieli.

Rządzącym przypominamy, że demokracja, z której korzystają, wyrosła z
buntu "Solidarności" i cierpienia stanu wojennego."

Władysław Bartoszewski,
Artur Balazs,
Jan Krzysztof Bielecki,
Marek Biernacki,
Bogdan Borusewicz,
Ewa Bończak-Kucharczyk,
Ryszard Bugaj,
Zbigniew Bujak,
Jerzy Buzek,
Izabella Dzieduszycka,
Władysław Frasyniuk,
Bronisław Geremek,
Mikołaj Górecki,
Aleksander Hall,
Mirosław Handtke,
Zbigniew Janas,
Mieczysław Janowski,
Jarosław Kaczyński,
Lech Kaczyński,
Teresa Kamińska,
Wojciech Kilar,
Longin Komołowski,
Mirosław Koźlakiewicz,
Marian Krzaklewski,
Bogdan Lis,
Tadeusz Mazowiecki,
Stefan Niesiołowski,
Jan Olbrycht,
Jan Olszewski,
Janusz Pałubicki,
Alina Pieńkowska,
bp Tadeusz Pieronek,
Krzysztof Piesiewicz,
Maciej Płażyński,
Zbigniew Religa,
Antoni Sułek,
Janusz Steinhoff,
Tadeusz Syryjczyk,
Jacek Taylor,
Donald Tusk,
Andrzej Urbański,
Edward Wende,
Andrzej Wiszniewski,
Michał Wojtczak,
Henryk Wujec,
Krzysztof Zanussi,
abp Józef Życiński

[Gość: Gregg]

Ja natomiast siedziałem w domciu i patrzyłem za okno, jak mi czołg przez
ogródek przejechał... Dwie przecznice dalej miały zgrupowanie. Mieszkałe wtedy
na Brynowie w Katowicach i miałem portki pełne strachu. Najbardziej martwiłem
się o Ojca. Wrócił kilka godzin później na szczęście cały i zdrowy nie licząc
śladu pały na plecach.

[Gość: @]

Ja bylem za maly aby cos pamietac.Wychowany jednak zostalem w duchu nienawisci do
lewicy.Nie rozumiem moich rowiesnikow , ktorzy maja w dupie cala ta historie.Nie kumaja
daty 13 gr.1981 , popieraja wprowadzenie stanu wojennego , a tak naprawde nic o nim nie
wiedza.Ja tez niewiele o tym wiem i chyba nie mam prawa zabirec glosu w tej sprawie , ale
staram sie dowiadywac jak najwiecej.A moje palenie ziela bardzo mi w tym pomaga .