Jasionka dostanie 28 mln euro z Unii Europejskiej

[Gość: pulo]

Coś mi tu nie gra skoro budowa terminala ma kosztować ok 140 milionów zł to
skoro unia daje 28 milionów euro (kurs euro 4.50 ) to wychodzi jakieś 126
milionów zł plus miasto dołoży taką samą sumę to już będzie 252 miliony zł to
po co szukać jeszcze inwestorów?

[Gość: klient]

tragedia, a skad taka pewnosc ze faktycznie dostaniemy a nie
mniej ?? bo wiecej na pewno nie
inne lotniska buduja kolejne terminale a my jednego nie mozemy
wybudowac, a o powolaniu spolki to juz wogole ...

[Gość: kaczoland]

Mirosława Kruszewska | Sunday 15th of February 2009 | Opinie

Miroslawa Kruszewska
Z Andzejem Czumą zetknęłam się w czasie mojej działalności w organizacji
społeczno-niepodległościowej POMOST Central Wisconsin, gdzie działałam za
kierownictwa dr Kazimierza Serwasa i Edwarda Duszy. Byłam redaktorem
merytorycznym tekstów miesięcznika „POMOST”, przekazywanych mi do adiustacji
przez Edwarda Duszę. Pamiętam, jak do POMOSTU w Chicago, dołączył, przybyły z
Polski, Andrzej Czuma. I od razu zaczęła się awantura.
Do chwili pojawienia się Andrzeja Czumy, POMOST był zwartą, prężną organizacją –
bez jakichkolwiek wewnętrznych konfliktów.
Andrzej Czuma przyjęty był przez pomostowców z otwartymi ramionami. Szła bowiem
za nim legenda, nie sprawdzona, niestety, przez nikogo, o jego bohaterstwie w
walce z komuną w Polsce i o jego więzienno-politycznej martyrologii.

Czuma był częstym gościem w domu Wiktora Węgrzyna i praktycznie pozostawał tam
na jego utrzymaniu - jak wielu, zresztą, innych działaczy opozycyjnych,
przebywających w latach 80. w Chicago. Pamiętam astronomiczne rachunki
telefoniczne, nadzwaniane przez Czumę z domowego telefonu Węgrzyna, które ten
ostatni bez słowa płacił.
Andrzej Czuma działał szybko. Jego sojusznikiem została Joanna Budzińska, która
związała się z nim uczuciowo. Później zamieszkali razem tworząc tak zwane
„małżeństwo chicagowskie”. Ta para działała w POMOŚCIE też razem. Czuma,
cieszący się poparciem swojego kumpla, Piotra Mroczyka, ówczesnego swieżo
upieczonego właściciela tygodnika „Gwiazda Polarna”, przełapał wkrótce pozycję
przedstawiciela i dystrybutora tego pisma w Chicago, co wiązało się, oczywiście,
z odpowiednią gratyfikacją pieniężną. Ciężkie paki z gazetami dźwigała do
punktów sprzedaży pani Budzińska. Sam Czuma był ponad to. On od pracy fizycznej
stronil. Zawsze lubił „reprezentować”, przedkładając bezpłatne gościny i darmowe
usługi przyjaciół. „Gwiazda Polarna” bardzo szybko musiała się go pozbyć,
ponieważ zawiódł na całej linii, zaprzepaszczając w ten sposób wieloletnie
osiągnięcia Leszka Gila, uprzedniego przedstawiciela tego pisma w Chicago.
Przyznam, że lekkomyślnie lekceważyliśmy głosy z Polski, ostrzegające nas przed
Andrzejem Czumą. A takie głosy były.
Najbliższa przyszłość pokazała wyrażnie, że władze komunistyczne PRL-u zostały w
walce z POMOSTEM wyręczone przez kilka osób z Chicago, które zbuntowały się
przeciw, nieżyjącemu już dziś, przywódcy POMOSTU – śp. Krzysztofowi Racowi i
dotychczasowemu kierownictwu. Głównymi inspiratorami rozbijackich działań byli:
Andrzej Czuma, Joanna Budzińska oraz Janusz Szymański z POMOSTU
kalifornijskiego. Udało się im zdobyć sojuszników w osobach Krzysztofa
Jabłońskiego, Ewy Jastrzębskiej, Tomasza Zabłockiego oraz Andrzeja
Stojałowskiego. Ten ostatni udostępnił im listę adresową członków organizacji.
Czuma, starając się pozyskać sojuszników, osobiście telefonował do działaczy
POMOSTU, sugerując jednoznacznie, że za całą akcją grupy rozłamowej stał Jan
Nowak-Jeziorański.
Jeziorański był blisko związany z Departamentem Stanu USA i, jak wiemy,
torpedował politykę zagraniczną prezydenta Reagana. Zawsze też wyrażał
dezaprobatę wobec antyjałtańskich działań POMOSTU. Zdawał sobie jednocześnie
sprawę z tego, jak istotną była pozycja Krzysztofa Raca wśród republikanów
amerykańskich. Wiedział, że pozbycie się Raca w znacznym stopniu osłabi
polityczną rolę POMOSTU.
Dążąc do zmiany kierownictwa POMOSTU oraz profilu miesięcznika „POMOST”, grupa
Czumy uznała, że najlepszym pretekstem będzie kontrola finansów organizacji,
wiedząc z góry, że przy szerokiej pomocy dla podziemia w Kraju, nie wszystkie
wydatki będą formalnie potwierdzone. To miało im dać oręż do ręki, by
skompromitować koordynatora organizacji Krzysztofa Raca i przejąć władzę.
Kwestię tę „czumowcy” podnieśli w dniu 1 lutego, na zebraniu członków POMOSTU z
okręgu Chicago, na którym obecni byli też działacze z innych okręgów. Na wniosek
członka Rady Naczelnej, Janusza Subczyńskiego, wszyscy zgodzili się na to, by
przedstawić listę zarzutów wobec Krzysztofa Raca Radzie Naczelnej POMOSTU, która
w ciągu sześciu tygodni miała podjąć decyzję. Jeśli rozwiązanie nie zadowoliłoby
członków, miała ona zwołać Zjazd Nadzwyczajny dla definitywnego rozwiązania
zaistniałej sytuacji.
W 1987 r. grupa rozbijacka zaczęła wydawać miesięcznik pod nazwą „POMOST &
Freedom Network”. Z dawnego składu redakcji pozostali: Joanna Budzińska, Jerzy
Jabłoński, Ewa Jastrzębska, Andrzej Muznerowski i Tomasz Zabłocki. Doszli:
Janusz Szymański i Joe Losiak.
W dość krótkim czasie rolę czołowego ideologa w nowym piśmie zaczął sprawować
Andrzej Czuma. Za jego credo polityczne można uznać dość mętną rozprawkę pt. „O
programach dla opozycji i emigracji”, gdzie m.in. zawarta była dyskredytacja
środowisk niepodległościowych i antykomunistycznych, a także szerokie wywody na
temat szkodliwości szukania i demaskowania komunistycznych agentów (sic!).
Na zwołanym na dziko Zjeździe w Chicago (21 i 22 marca) Joanna Budzińska
przedstawiła Krzysztofowi Racowi zarzuty, że nie udostępnił części rozliczeń
finansowych i niektórych rachunków. Na tej podstawie wyrażono votum nieufności
wobec Krzysztofa Raca. Zawieszono go w prawach członka POMOSTU, podobnie, jak
czterech dalszych członków Rady Naczelnej –Mariana Sromka, Romana Koperskiego,
Jana Magnusa Kryńskiego i Janusza Subczyńskiego oraz członka redakcji pisma
Jamesa Zmudę. W wybranym na zjeździe nowym kierownictwie organizacji (Rada
Dyrektorów) znalazł się tylko jeden z dotychczasowych członków Rady Naczelnej –
Jerzy Jabłoński. Na stanowisko prezesa został wybrany Joseph Losiak, na
sekretarza – Andrzej Stojałowski, na skarbnika – Joanna Budzińska. Na dyrektorów
wybrano: Alfreda Znamierowskiego, Macieja Madeyskiego, Edwarda Duszę, Tadeusza
Kamińskiego i Tomasza Zabłockiego. Edward Dusza i Alfred Znamierowski ze
stanowisk tych zrezygnowali, gdyż byli zdania, że zjazd nie był legalny, a więc
nie miał prawa wyboru władz i decydowania o linii politycznej POMOSTU. Ponadto,
cały zarząd POMOSTU z okręgu Wisconsin w osobach: Kazimierza Serwasa, Edwarda
Duszy, Mirosławy Kruszewskiej i Ludwiki Czerskiej, manifestacyjnie opowiedział
się za Krzysztofem Racem, udzielając mu pełnego poparcia. Wstrzymano
jednocześnie wypłacenie Czumie czterech tysięcy dolarów z funduszy POMOSTU
Wisconsin, o które usilnie nagabywał, a potrzebował tych pieniędzy m.in. na
adwokatów, prowadzących procesy sądowe, jakie Czuma wytoczył Pomostowcom.
W rezultacie, rozłam został na zjeździe utrwalony i poszczególne oddziały
POMOSTU musiały podjąć decyzję, do którego POMOSTU będą należeć. W wielu
regionach ludzie nadal prowadzili ożywioną działalność, w innych spoczęli na
laurach. Z tą chwilą, praktycznie, POMOST przestał być siłą liczącą się na
amerykańskiej scenie politycznej. A stało się to dzięki akcji Andrzeja Czumy,
który – jak osobiście uważam – wcale nie przybył do USA jako emigrant
polityczny, lecz został wysłany „na delegację służbową” w celu dopomożenia w
rozbiciu jednej z najprężniejszych na świecie antyjałtańskich organizacji
patriotyczno-niepodległościowych. Co też mu się znakomicie udało.
Wszyscy ludzie z kręgu bliższych i dalszych znajomych Andrzeja Czumy byli
wielokrotnie nagabywani przez niego o pieniądze. Trzeba podkreślić, że w
pożyczaniu pieniędzy od osób prywatnych był Czuma mistrzem nad mistrzami...

[Gość: wer]

Teraz Czuma nie musi pozyczać pieniędzy bo jako poseł i minister jest na
utrzymaniu polskich podatników.

[Gość: nyc-rze]

Baranie , ten artykul jest o czym innym...co ma czuma do Jasionki.
Pisowski , (czytaj ZMPOWSKI) leb nie jest w stanie komentowac sedna
artykulu. Czy, jak artykul bedzie o ochronie przyrody to ty
bedziesz pisal o geniuszu kurskiego?

Jasionka dostanie 28 mln euro z Unii Europejskiej

[olias]

jakoś nie mogę sobie wyobrazić że to ... z PPL pozwoli na powstanie
spółki. warszawskie ... , wiecznie nienażarte..

[Gość: aaa]

400/8 nie jest rowne 28 mln. Przynajmniej by sprawiedliwie podzielili