stres

[aidka]

i może być wydarzenie negatywne.
ale pozytywne też.
podobnie rozwalić potrafi.

[only_isabelle]

bo obydwie sprawy, to emocje...

[lucyna_n]

zdecydowanie tak,
bardzo mnei np rozwaliła przeprowadzka do wyczekanego , wymarzonego przez 10 lat
mieszkania. zastanawiam si ęczy to nei jest tak że przy pozytywnym jest stres że
coś za dobrze idzie, czy może odreagowanie stresu sprzed wydarzenia, człowiek
odpuszcza na chwilę i bach!

[only_isabelle]

skąd ja to znam!!!!
mówi świeżyna na swoim, wyczekanym, wymarzonym!

[lucyna_n]

spoko, za trzy lata będziesz już spokojna:)
muszę o to zapytać, masz zamiar zapoznawać sąsiadow czy nie?
ja nei zapoznałam bo się wtedy ledwo zczolgiwalam z materaca (wyra nei było) i
generalnie wyglądalam bardzo odstraszająco. a potem to już tak nienaturalnie by
było i w sumie nie znam tu nikogo. Na dodatek mam taką ułomność ktora polega na
niezapamiętywaniu twarzy i wszystkich ciągle widzę po raz pierwszy. Oni się
wszyscy już poobrażali. Tu się cala klatka spotyka na imprezach, a my jesteśmy
outsajderami, w sumie to nawet dobrze bo sobie nie wyobrażam regularnego
spotykania się z sąsiedztwem. Może ich jednoczy fakt że wszyscy tutaj ma∆ą małe
dzieci i w sumie pochodzą stąd, znają się od dziecka mniej lub bardziej. My
jesteśmy miastowi, inni. Chyba się mnie też trochę boją. Jednego oswoiłam bo
dopadlam na klatce do jego pieska, szczeniak buldożka angielskiego, to był
odruch, ale facet zmiękł i od tego czasu mówi "dziędobry"

[only_isabelle]

:-)))
mieszkam w szeregowcu, sąsiadów mam po lewej, i z tyłu

[aidka]

wiesz...to jest też tak, że zdarzy się jakiemuś smutasowi, że
wylezie z domu, odważy się spotkać z kimś fajnym, śmieje się,
zachowuje normalnie - bez lęku, paniki i potem się oczekuje, że -ho,
ho - teraz to ja już całkiem normalna będę. a tak nie jest. no i
rozczarowanie kolejne samą sobą.

[mskaiq]

To ze czasem nie wyjdzie spotkanie to dlatego ze bardzo chcemy zeby
wyszlo, chcemy udowodnic sobie ze jestesmy juz calkiem normalni.
Kiedy bardzo chcesz wtedy pojawia sie strach ze sie nie uda i wtedy
sie nie uda, nie potrafisz sie zrelaksowac.
Ja sie tego nauczylem, wiem ze jesli chce aby spotkanie bylo udane
nie moge o nim myslec, nie moge niczego ukladac, musze po prostu sie
cieszyc takim spotkaniem.
Serdeczne pozdrowienia.

[only_isabelle]

głęboko wierzę, że powtarzanie zdrowych nawyków może uzdrowić

[lucyna_n]

normalni ludzie idą na imprezę, schlają się jak neiboskie stworzenia, mają
kacora 2 dni i dalej są zdrowi i normalni, a więc należy uznać że to zdrowy,
normalny odruch. Proponuję powtorzyć kilka razy i zobaczysz czy teoria
wytrzymala próbę normalnego życia.

[only_isabelle]

ja inaczej pojmuję normalność, jak dla mnie to nie jest zdrowy przykład

[lucyna_n]

też mam takie odczucia po nawet udanych a raczej udawanych spotkaniach ze
starymi znajomymi. Taka gorycz pozostaje, że oni dalej są tacy jacy byli a mnie
tylko na te dwie godziny sił wystarczyło oni wracają do normalnego życia, a ja
do klatki. Rozczarowanie, dobre słowo

[only_isabelle]

o to mi pasuje,