pedagogika

[d_aga]

niwerek...
czy ktos z państwa magistrów tu zagląda

[d_aga]

d_aga napisała:

> Uniwerek...
> czy ktos z państwa magistrów tu zagląda ????

[Gość: rita]

Melduję się. Mgr pedagogiki 2004. Po zaocznych.
Jednym słowem : Uniwersytet umiera. Gdybym miała wybierac jeszcze raz
kończyłabym Wagonową.!

[Gość: man]

Pedagogika to porażka! Moze bez nazwisk, ale p.Marek P. czy pani Krystyna D.
socjolog wsi. EEEEEEEE!!!!

[Gość: justys]

przecież na wagonowej wykładają ci sami co na uniwerku!!!!

[rita78]

nie nie...wiekszosc z nich wyklada juz tylko na wagonowej, a na uniwerku
garstaka zostala, zalezna od wladzy ( czyli emerytura lub doktoraty).

[Gość: ja]

Nie polecam nikomu studiów na pedagogice U. Wr. Chyba że chcesz się uwstecznić
i przekonać o upadku polskiej nauki. Kształci się tam mgr (magazynierów),
którzy nic nie potrafią ale mają tytuły. A co do Wagonowej? To tam chociaż jest
dobra organizacja czyli zajęcia odbywają się zgodnie z planem.Na Dawida z tym
też jest kłopot. Nie mówiąc już o saminariach magisterskich z ludźmi, którzy
nie mają nic wspólnego z pedagogiką np. historyk starożytności.

[szoppracz1]

Komplenie nie zgadzam się z Twoją opinią. Skończyłam pedagogikę opiekuńczo-
wychowawczą na UWr w 2000 r. Owszem, wśród wykładowców jest sporo niedouków i
bezczelnych typów, ale jeśli ta dziedzina wiedzy jest czyjąś pasją, ma szansę
zdobyć wiele potrzebnych do pracy umiejętności. Sztuka tkwi również w tym, żeby
zaczynając pracę nie wdepnąć w środowisko pedagogów-frustratów, ale trafić pod
skrzydła dobrych i mądrych mentorów (i pasjonatów).

[rita78]

chce powiedziec ze w 2000 roku jeszcze było całkiem, całkiem. Ja konczyłam w
2004 i niestety stwierdzam ze wydzial pedagogiki UWr to satyra na polska
naukę...jesli chodzi zas o seminaria jako studentka rewalidacji mialam je z
profesorem od pedagogiki porownawczej, ktory mylil zespol Downa z autyzmem, a
prace przyjmowal jedynie w calosci ( ???????)
Niestyety ci co mieli cos do powiedzenia na tej uczelni i byli warci swoich
tutulow dawno zrezygnowali z panstwowej posady w nierozwojowym
instytucie...kilka osob zostalo ale to malo by utrzymac wydzial i wyksztalcic
pedagogow z krwi i kosci...

[szoppracz1]

Kojarzę takiego nieprzyjemnego gościa od porównawczej, ale nie pamiętem
nazwiska. Miałam zajęcia z panią Beatą K. i miło ją wspominam. Seminarium
magisterskie prowadziła natomiast pani Alicja Sz. - uważam, że jest doskonała
w tym, co robi. Po mistrzowsku wykrywała próby bezczelnych plagiatów oraz pracy
niesamodzielnej, wiele prowadzonych przez nią prac otrzymuje nagrody.
Współpracę z nią wspominam bardzo dobrze i z lubością wracam do czytania mojej
pracy, którą uważam za naprawdę wielki sukces.

[Gość: cats]

Pani Beata K. to jedna z niewielu sympatycznych i zawsze przygotowanych do
zajęć osób na tym kierunku. Pani Alicja S. jest teraz v-ce dyrektorem i może
trochę zrobi tam porządku np. z panem dr Markiem P. oraz panią dr Krystyną D. A
najgorsi są tam promotorzy prac magisterskich np. Adam N., wiesław S. i paru
innych na doczepkę.
Ja nie polecam tego kierunku...

[szoppracz1]

Tak, ona została dyrektorem tuż po 2000 r. To naprawdę mądra i bardzo oczytana
kobieta. Ale z tym Markiem P. się chyba kolegowała, pamiętam że wciąż za nią
łaził.

Dobrze wspominam pana B. z doktryn pedagogicznych, panią od Annę O. z
psychologii rozwojowej, Małgośkę z pedagogiki opiekuńczej oraz panią profesor
W. z historii oświaty (to jedyna normalna osoba w zespole historyków). Była też
bardzo sympatyczna pani Małgosia z pedagogiki specjalnej. Ciekawie prowadził
zajęcia taki wysoki łysy prawnik (prawo rodzinne i opiekuńcze), wiele rzeczy
można się było od niego dowiedzieć, ponieważ praktykował jako sędzia. Później
atmosfera nieco się popsuła, ponieważ zaczął domagać się, by jego przedmiot był
zakończony egzaminem - różne nieuki zaczłęy na niego donosić...

Nie kojarzę natomiast ani Adama N., ani Wiesława S. Co to za faceci?

Czy Krystyna D., to Krystyna Dz. od wstępu do pedagogiki?

[Gość: cats]

Adam N. i wiesław S. to 2 przypadkowe osoby, które prowadziły sem.
magisterskie. Jeden z kulturoznawstwa a drugi historyk. Zero pojęcia o
pedagogice i jeszcze wymagania. Ja z Krystyną Dz. miałem socjolog. podstawy
edukacji i tak głupiej osoby nie było w całym instytucie!A Marek P. nazywał nas
nikim!
Pan B. był spoko, ale miał dość kontrowersyjne poglądy. Spoko był też Andrzej
Ł. , taki gawędziarz.
Z historyków to faktycznie było mało nrmalnych, a najgorszy był p. Piw.Jaki
neurotyk!

[szoppracz1]

Ciekawe, czy mówić o pani Dz. myślimy o tej samej postaci. Ja wspominam takiego
wyfarbowanego na czarno i obwieszonego srebrem wampa. Wiem z prywatnych
kontaktów, jakie miała kłopoty ze swoją nastoletnią córką - a nas pouczała!
Hipokrytka! Ten Piw. to faktycznie straszny bufon, na szczęście nie miałam z
nim kontaktu na zajęciach, tyle tylko, że przez pewien czas Ala Sz. dzieliła z
nim pokój i podczas naszych rozmów na temat mojej pracy magisterskiej, wciąż
wtrącał (oczywiście niepytany) jakieś idiotyczne komentarze.

Andrzej Ł. faktycznie był sympatyczny i kulturalny.

Za moich czasów była jeszcze taka stara socjolog wyfarbowana jakby piochtaniną,
wyjątkowo złośliwa baba. Pamiętam, że kazała nam robić opracowania z jakiejś
unikatowej książki, która tylko raz ukazała się w Polsce i to w bardzo małej
ilości egzemplarzy. Oddawalismy jej te opracowania w formie pisemnej, oceniła
je negatywnie, a później wpisała te oceny jako oceny z egzaminu. To była jazda!

[Gość: cats]

A ta pani Dz.-wamp o której mówisz to już odeszła do DSWE. Zrobiła hab. i
kazała się nam tytułować prof., chociaż nim nie była. Do pracy również nie
przychodziła, bo robiła nam wielką łaskę za takie małe pieniądze.
socjologia, etyka i filozofia to też wielkie porażki w tym instytucie. Nie
mówiąc już o przecenianiu historii wychowania i robieniu z egz. milarda w
rozumie.
Ale ja już skończyłem....

[szoppracz1]

Czyli, że Dz. wykładała również filizofię i etykę?

[Gość: man]

Nie! tam są inne sierotki. D. wykłada socjologię i bardzo się udziela w Kłodzku

Szok!

[szoppracz1]

[Gość: Wykł.prawa rodzinn]

Dopiero dzisiaj przeczytałem ciekawostki na temat mojej osoby, tj. "wysokiego,
łysego prawnika", co nawet mnie rozbawiło, tym bardziej, że opinia jest całkiem
miła, ale..... wyjaśniam: nigdy nie byłem sędzią, ponieważ nigdy nie pracowałem
poza uczelniami wyższymi. Pozdrowienia. Wykładowca prawa rodzinnego i
opiekuńczego w IP UWr.

[d_aga]

No...temat widzę rozwinął się pięknie...
Konczyłam pedagogike opiekuńczo - wychowawczą w 1981 roku, razem ze wspomniana
wyżej Alą, wtedy jeszcze P.
Ostatnio spotkałam inną absolwentkę (także seminarzystkę prof. Szulca) - Anię
S. - prowadziła w mieście w którym teraz mieszkam szkolenie w ramach narodowego
programu zapobiegania przestępczości dzieci i młodzieży.
Swoja drogą, ciekawa jestem, jak ze znalezieniem pracy w zawodzie?

[szoppracz1]

Przez kilka lat pracowałam jako wychowawczyni w domu dziecka, po pewnym czasie
odeszłam, skończyłam studia podyplomowe i pracuję w innym zawodzie. Nie mogłam
zgodzić się na to, co wyczyniała tzw. dyrekcja. Sumienie nie pozwalało mi
uczestniczyć w takich decyzjach, jak chociażby rozdzielanie rodzeństw podczas
adopcji. Co z tego, że po kilku latach przyznano mi rację... Za domem dziecka
tęsknię bardzo...

[Gość: racoon]

Ja również ukończyłam pedagogikę na Uniwersytecie Wrocławskim. Było to już dość
dawno, ale osoby o których rozmówcy wspominają pamiętam i do niektórych opinii
bym się dołączyła. Ogólnie uważam, że nie był to czas stracony. Ciekawe jest to
co piszecie o obecnej kondycji pedagogiki, ponieważ moja córka planuje tam
zdawać. Może ktoś może coś doradzić?

[d_aga]

mhm...
zaraz po studiach pracowalam kilka lat w domu dziecka
potem przez kilkanascie w szkole podstawowej jako nauczycielka nauczania
poczatkowego. Dopiero po wejsciu w zycie reformy zostałam pedagogiem szkolnym w
gimnazjum. Czyli, że ,,uprawiam" swój zawód dopiero kilka lat. Ale młodzi, z
tego co wiem maja nikłe szanse na pracę.....;-(

[Gość: racoon]

Rzeczywiście szanse na pracę są dziś bardzo minimalne. I oczywiście dotyczy to
nie tylko absolwentów pedagogiki. Generalnie ciężko zdecydować się młodej
dziewczynie w jakim iść kierunku. Czy ktoś ma może rozeznanie jaką specjalność
na pedagogice warto wybrać? Gdzie są najsensowniejsi wykładowcy?

[Gość: Wykł.pr.rodzin.WPR]

Jest bardzo ujmujące Pani wyznanie, o pracy w domu dziecka, ale.... skoro tak,
to czy nie lepiej "tęsknotę za domem dziecka" złagodzić wracając tam? To praca
(tak przypuszczam) wymagająca dużego poświęcenia i troski, a ludzie wykazujący
takie cechy, to - moim zdaniem - "wymierający gatunek człowieka"...
Pozdrowienia. WPR

[Gość: cats]

Studia na pedagogice nie są trudne i zajęć też nie ma wiele. Ale we Wrocławiu
nie polecam, podobnie w opolu. A z pracą podobnie jest po wielu kierunkach i
jest to taka Polska specjalność. Podczas studiów np. po 1 roku można zacząć
studiować drugi kierunek np. 3-letnie collegium językowe. I wtedy na koniec
studiów masz magistra i lic. z języka i z robotą też nie jest tak źle. Średnio
zdolna osoba sobie poradzi.
P.S.Ostatnio egzaminy wstępne są bardzo trudne i jest po 10 osób na 1 miejsce,
więc trzeba się dobrze przygotować.

[Gość: racoon]

Hmm pomysł z tym kolegium jest ciekawy, tyle, że już na wejściu trzeba chyba
nieźle język znać. A co do egzaminów na pedagogikę, to z tego co wiem nie
bardzo jest jak się przygotować, takie są jakieś dziwne pytania na teście.

[Gość: przyszła_mgr_ped]

a mi sie cały czas wydaje, że z ta pedagogiką [jak i chyba innymi kierunkami
studiów uniwersyteckich] jest tak, że przede wszystkim maja rozwijać, mją
inspirować, mają poszerzać horyzonty, a dopiero potem kształcić. a z resztą, to
co wyniesie się ze studiów nie do końca zależy od prowadzących, tylko od
nastawienia studentów, od tego, co oni chcą z tych studiów wynieść..

owszem, codzienne starcia z obrzydliwym akademizmem bywają, ale nie należy im
się chyba poddawać, nie można dać się zdominować głupocie i bezsensowi..

i nie wyobraam sobie, jak można nazwac pana Marka P. bufonem, nie mając nawet z
nim zajęć.. to człowiek z wielka pasją opowiadający historię wychowania, który
zna sie na tym jak mało kto, człowiek, który odsłania przed nami tajniki
codziennego życia w poprzednich epokach historycznych..
wiem, że dla wielu taki przedmiot jak historia wychowania, wydaje się nudny i
niepotrzebny.. ja zgodzę sie z tym, że jest.. hmm.. trudny i wymagający sporo
pracy.. ale uświadamia, że nie zawsze nauka i wychowanie wyglądały tak jak
dziś, że byc może nonsensem jest, że wszyscy uczą się etgo samego, że podział
na klasy wg wieku nie musi być oczywistościa..
doktora P. podziwiam z całeo serca. Za co? za pasję i błysk w oczach z którym
opowiada nam o pomysłah Jana Komeńskiego, za to, że przynosi nam cenne mapy,
sporządzane przez Komeńskiego do jego książek, za to, że czyta nam fragmenty
zasad moralnych, jakże nieprzystających do dzisiejszych czasów..

i jeszcze wspomnę o doktorze Dariuszu B. [edukacja zdrowotna] - fenomenalna
postać, zastanawiamy sie nad utworzeniem fanclubu.. co Pa na to, panie Darku;)

[Gość: cats]

Marek P. nie uczy Historii Wychowania. Szkoda że kończysz studia i tego nie
wiesz. Ładnie, że nawet nie znasz swoich wykładowców.

[Gość: mika]

Powiedz kotku, dlaczego tak jątrzysz? Zerkam na forum od czasu do czasu, a Ty
zawsze się wcinasz, żeby komuś dokopać. Masz kompleks, że skończyłaś
pedagogikę? To zmień branżę. Szukasz zwady, szukasz winnych, masz jakąś manię
prześladowczą?? Dziewczynie pomylił się Mirek P. z Markiem P. i to już powód do
agresji? A Ty znasz wszystkich nauczycieli, którzy Ciebie uczyli? Tych, którzy
mieli przedmiot na 10 godzin (bo chyba kończyłaś zaoczne) też? A może Marek P.
postawił Ci lufę z metodologii, bo za dużo nie umiałaś? Napij się herbatki z
cytrynką, albo połóż lód na głowę.

[Gość: cats]

Bardzo dobrze,że na ulicy Dawida czytają to forum. A o Marku P. moja droga to
źle napisało wiele osób. Również metodologię zaliczyłam u niego za pierwszym
razem. I nie studiowałam zaocznie. A czy uważasz, że zaoczni to studenci
drugiej karegorii? Jeśli tak to warto powiedzieć im to już na początku, aby
sobie poszli na Wagonową.

[Gość: cats]

Do kolegium nie jest się tak bardzo trudno dostać np. na ul. Skarbowców. zwykle
w Lo jednego języka uczą dość dobrze. A na egzamin wstępny na pedagogikę dobrze
jest poczytać tygodniki np. Polityka, Newsweek. Oprócz tego trochę się
zainteresować tym co się w świecie dzieje np. nagrody Nike, Paszporty Polityki
i spopro wiedzy humanistycznej z polskiego oraz wos-u.
Dobrą opinię mają studia na Uniwersytecie Poznańskim, ale nie każdy chce
wyjechać. A we Wrocłąwiu można wybrać np. resocjalizację albo poradnictwo
zawodowe. Ja mam miłe wspomnienia z poradnictwa. Ale wybór studiów musi być
samodzielną decyzją płynącą z wewnętrznej motywacji, a nie z mody czy nacisku
rodziców.

[Gość: racoon]

Dziękuję, za wskazówki. To poradnictwo zawodowe jakoś tak brzmi sensownie, bo
resocjalizacja to raczej taki pęd za modą. A czy na poradnictwie są sensowni
wykładowcy? Pytam bo w świetle tego, co tu zostało napisane wygląda, że
największym problemem są właśnie wykładowcy.

[Gość: S_A]

a zna ktos moze pania Będkowska-Heine?? ja jutro mam z nia examin z teorii
przestepczosci...wie ktos moze jak ona ocenia??jakie sa pytania?trudne?

[rita78]

jesli mowisz o Pani to jest genialna, fantastyczna, bardzo madra i wyrozumiala
osoba. Uwielbia ludzi dyskutujacych i elokwentnych. Jest im w stanie wiele
wybaczyc. Z ocenami nie bylo klopotow ale tez i wszyscy sie uczyli na jej
zajecia. w kazdym razie katem nie jest, wrecz przeciwnie:)

[Gość: cats]

Jak twoja córka ma inne pomysły to lepiej niech daruje sobie ten kierunek, a
zwłaszcza we Wrocławiu. To jest lipa, a wykładowcy na poradnictwie nie są źli
np. żona pana P. Ale reszta jak ww. Poradnictwo jest ciekawe i przedmioty też
są nie złe np. seksuologia. Decyzja należy do Ciebie, a zwłaszcza do córki.

[Gość: racoon]

Hmm, ciężko jakoś wymyślić coś innego. Kurczę aż tak jest lipnie? A gdzie teraz
pracujesz po tym poradnictwie?

[szoppracz1]

Bardzo ciekawa jest pedagogika opiekuńczo-wychowawcza. Interesujące zajęcia
tematyczne, sporo psychologii i metodologii pracy z dziećmi osieroconymi.
Uważam, że studia pedagogiczne nie będą ciężarem, jeśli młody człowiek lubi
kontakt z dziećmi i ma tzw. dryg do pracy pedagogicznej, inaczej szybko się
wypali i zniechęci. Po kilku latach pracy w domu dziecka, z wielką przykrością
musiałam zmienić zawód. Jedno jest pewne - studia humanistyczne to dobra baza
dla ogólnego rozwoju intelektualnego, następnie można kończyć dowolne studia
podyplomowe.

[Gość: cats]

Pedagogika we Wrocłąwiu to studia humanistyczne tylko z nazwy. A przyczyna jest
prosta, aby studia były humanistyczne to wykładowcy powinni być humanistami, a
w przeważającej części nie są. Są to osoby lekceważace studentów, posiadające
często spore braki w wiedzy a nawet nękane nałogami i innymi dewiacjami.
Odradzam! Jeśli studia humanistyczne to już lepiej filogia polska,
kulturoznawstwo itp.

[Gość: dewiantka?]

Nie czuję się dewiantką, nie nękają mnie nałogi, nie wydaje mi się abym
lekceważyła studentów, co do braków w wiedzy to już bardziej złożona kwestia. A
kim jest większość prowadzących jak nie humanistami?

[Gość: cats]

Szanowna pani a jak można nazwać jednego z prof., który załatwaia się w bramach
i spożywa tam alkohol? Jak można nazwać panią dr hab., która twierdzi, iż nie
musi przychodzić do pracy, bo nie jest monterem? A czy profesorowi wypada dukać
wykłady z kartki?
A czy chodzenie do kina to potrzeba fizjologiczna? A tak było podane na
wykładzie. I coś 2 lata temu Komisja Akredytacyjna niezbyt przychylnie wyraziła
się o tym kierunku? Czy trzeba więcej przykładów?

[Gość: cats]

Humaniści tak się nie zachowują! Więc osoby te nie są humanistami, lecz jedynie
pragną za takie uchodzić!

[Gość: dewiantka?]

Czy rzeczywiście mają takie pragnienie? A jak zachowują się humaniści? Tak jak
Pani?

[Gość: dewiantka?]

A czy na podstawie tych kilku przykładów można budować uogólnienia? Czy
rzeczywiście większość to dewianci itp.? Czy rozumie Pani, że pisząc w ten
sposób, obniża Pani wartość swojego dyplomu, swojego wykształcenia? Skoro
studiowała Pani, jak wynika z poprzednich wypowiedzi, poradnictwo, to pewnie
się spotkałyśmy na Pani drodze. Chyba powinnam się wstydzić za Panią.

[szoppracz1]

A ja z kolei nie przypominam sobie, by uczyli mnie dewianci lub osobnicy
oddający mocz w bramach. Jeśli ktoś interesuje się daną dziedziną nauki,
dodatkowo samodzielnie pogłębia wiedzę, dużo czyta itp., to studia pedagogiczne
(cały czas myślę o pedagogice opiekuńczo-wychowawczej) są jak najbardziej
humanistyczne i pozwalają w znaczący sposób poszerzać horyzonty. Czuję się
humanistką.

[Gość: dewiantka?]

Zgadzam się z tymi spostrzeżeniami. Studiowanie jest w dużej mierze
działalnością samodzielną, ukierunkowaną jedynie w czasie zajęć na uczelni.

[Gość: cats]

A czy normalne jest aby promotorka prac magisterskich nie umiała mówić po
polsku?
A czy normalne jest mieć w przeciągu 2 lat trzech promotorów? A rozpoczynanie
egzaminu z metodologii słowami: Jesteście nikim! Czy macie maturę? I kto tutaj
powinien się wstydzić? Chyba każdy po trochę?
P.S. Tak wiele mówi się o roli wzorców wychowawczych, ale gdzie ich szukać?

[Gość: dewiantka?]

Rozumiem, że na uczelni, jako dorosła osoba szukała Pani wzorów wychowawczych.
Teraz jako absolwentka pedagogiki na Uniwersytecie Wrocławskim przeżywa Pani
rozczarowanie i frustrację, że po ukończeniu studiów nie zna Pani odpowiedzi na
pytanie, gdzie szukać wzorów wychowawczych. Generalnie łatwo przychodzi Pani
krytyka, a czy jest Pani w stanie coś pochwalić? Czy skorzystała Pani z tego co
było wartościowe? Przychodziła Pani na konsultacje do tych pracowników, którzy
byli kompetentni? Prosiła ich Pani np. o dodatkową literaturę? Uczestniczyła w
pracach jakiegoś koła naukowego? A może zainicjowała Pani powstanie jakiegoś?
Stworzyła Pani lub dołączyła do jakiejś grupy dyskusyjnej? Interesowała się
Pani programami międzynarodowymi, czy wymianą międzyuczelnianą? Starała się
Pani o indywidualny tok nauczania? Studiowała coś więcej niż obowiązkowy
program nauczania? Znała Pani na uczelni profesora, pod którego opieką
chciałaby Pani napisać pracę magisterską? Występowała Pani z podaniem o zmianę
promotora? Studiowała Pani aktywnie, czy czekała, że tak jak w szkole podadzą
Pani, że tego i tego trzeba się nauczyć od tąd do tąd?

[Gość: cats]

Zostałam zmuszona do pisania pracy magisterskiej u pewnej osoby i była to
decyzja niezmienna. Praca magisterska nawet nie mam pewności czy została
przeczytana? Promotor stwierdził,że najlepiej to dostać za pracę dostateczny,
bo wtedy żadna komisja tego nie czyta.
Co do ochwalenia? To nigdy nic złego nie powiediałam na poradnictwo. Jednak
promotorzy prac magisterskich to w większości tragedia.
Często są to osoby, które nie mają nic wspólnego z pedagogiką, ale za to
potrafią krytykować np. "Coś jest nie tak, ale nie wiem co?"
Czy zna pani drugi kierunek na którym promotor to laik?
Nie byłam również złą studentką, gdyż miałam średnią ocen ok. 4,2.
Ale moje doświadczenia z pisaniem pracy magisterskiej, metodologią i paroma
innymi przedmiotami są wyjątkowo negatywne.
Jeśli kogoś nieslusznie uraziłam to przepraszam. Mam nadzieję, że w Instytucie
dojdzie do zmian na lepsze. Czego wszystkim życzę!

[szoppracz1]

Pierwsze słyszę, aby ktoś kogoś zmuszał do pisania pracy u promotora, którego
student nie akceptuje. Promotorów było kilku i każdy student miał możliwość
zapisania się na seminarium u osoby, którą sam wybrał. Dla mnie pisanie pracy
megisterskiej było wielką przyjemnością - to były moje pomysły, moja praca, a
pani promotor w bardzo kompetentny sposób wywiązywała się z roli doradcy.

[Gość: dawiantka?]

Aktualna sytuacja w instytucie jest taka, że ta swoboda wyboru jest w dużej
mierze ograniczona. Często nie stwarza się studentowi żadnego wyboru. Co
oczywiście nie jest sytuacją którą można pochwalić. Jednak każdego roku są tacy
studenci, którzy ograniczenia ta przezwyciężają. A nie jest to wcale takie
trudne. Rzecz w tym, aby rzeczywiście czymś się interesować i znaleźć osobę,
która chciałaby poprowadzić pracę studenta. Na tej zasadzie studenci znajdują
promotorów także w Instytucie Psychologii i nie tylko. Trzeba tylko chcieć.

[Gość: cats]

A czy oby studenci nie mają tutaj za wiele zajęć? Uczyć mają się sami, bo nie
mogą liczyć na profesorów. Promotorów mają sobie szukać w innych instytutach?
Więc pytam: Po co jest ten instytut, tylu dyrektorów, pracowników?
Może lepiej prowadzić studia drogą internetową?

[Gość: dewiantka?]

Generalnie na pedagogice zajęć nie jest dużo w porównaniu z innymi kierunkami
kształcenia. Liczba godzin jest ustalana przez ministerialne minima programowe.
Studiowanie w większości polega na samodzielności, zajęcia akademickie nie mają
mieć takiego wymiaru jak lekcje szkolne, mają z założenia inny charakter.
Promotorów studenci mogą sobie szukać w tym samym, albo w innych instytutach
jeśli ich zainteresowania i własny plan edukacyjny tego wymagają. Jeśli
odpowiada im standardowy program studiów to nie muszą szukać. A gdyby studia
były prowadzone drogą internetową, to instytut i pracownicy nie byliby
potrzebni? Może mniej potrzebny byłby budynek, ale czy Instytut to tylko
budynek? Po co jest tylu pracowników? Myśli Pani, że jest ich więcej niż
wskazuje zapotrzebowanie dydaktyczne? Myśli Pani, że zatrudnionych jest zbyt
wielu pracowników? Czy Pani ma wrażenie, że działalność dydaktyczna jest jedyną
działalnością instytutu, jego dyrektorów i pracowników? Uniwersytet jest przede
wszystkim instytucją naukowo-badawczą, kształcenie studentów jest tylko jednym
z jej zadań i wcale nie zadaniem podstawowym.

[Gość: cats]

Bravo! Proszę pracować bez studentów. W tym instytucie zawsze lekceważyło się
studentów, a teraz dowiedziałam się że są niepotrzebni.

[Gość: dewiantka?]

Widzę wielką frustrację w Pani reakcji. Jeśli taki Pani wniosek wyciągnęła z
tego co zostało wcześniej napisane, to nie mamy o czym rozmawiać. Co to znaczy,
że zawsze się lekceważyło studentów? Kto lekceważył? Wszyscy? Zawsze? Pani
zawsze była w tym instutucie? Zna Pani wszystkich pracowników? Wszyscy Panią
lekceważyli?

[Gość: cats]

Tak nie mamy o czym rozmawiać! Może Pani zrozumiałaby, że Instytut Pedagogiki
świadczy usługi edukacyjne, a studenci są klientami. Jeśli w sklepie jest pani
źle obsłużona to więcej pani tam nie idzie! Dzięki studentom instytut ma
pieniądze i powinien ich szanować, co nie znaczy że zaliczać im bez wymagań.
Zarówno zaoczni jak i dzienni (podatki rodziców) płacą za studia i mają prawo
wymagać właściwego poziomu i szacunku. A jaki mają poziom i szacunek to wiele
osób pisało powyżej! Również pani wcale nie zaprzecza, iż w Instytucie dzieje
się nie najlepiej (promotorzy prac, itp.), ale próbuje pani całą winę zwalić na
studentów. A czy jak przychodzi pani do piekarni po chleb to samo go sobie pani
piecze?

[Gość: dewiantka?]

Czy ja w ogóle mówię cokolwiek o winie? Czy piszę, że ktoś winę za coś ponosi?
Pytałam Panią, czy jako osoba niezadowolona ze studiów czyniła Pani jakieś
kroki, by było ono dla Pani bardziej satysfakcjonujące. Wszystko było takie
złe? Jest Pani źle wykształcona? Wstydzi się Pani swojego dyplomu? Porównanie
do piekarni jest bardzo nietrafne. Czy 'klient' na uczelni kupuje gotowy
produkt?

[szoppracz1]

Uważam, że dalsza dyskusja z tą głęboko sfrustrowaną postacią nie ma większego
sensu. Kto kogo przymusza do studiowania? Kto komu nie pozwala zdobywać wiedzy
i poszerzać horyzontów? Trzeba było wziąć książkę w garść i pracowac
samodzielnie, a jeśli i to nie pomogło, należało czym prędzej zmienić kierunek.

[Gość: dewiantka?]

Dziękuję za ten komentarz i rzeczywiście powstrzymam się od udziału w tej
dyskusji. Pozdrawiam

[Gość: mirka]

Ja też skończyłam pedagogikę, ale zaocznie. I był to koszmar! Bardzo dużo zajęć
nie odbywało się i jakoś nikt nam nie oddał pieniędzy. Promotorzy prac z 30
godzin wyrabiali może 10. Kiedy była komisja aredytacyjna spytaliśmy się jej:
Co z naszymi pieniędzmi? I odpowiedzi nie mamy do dzisiaj. Odradzam wszystkim
ten kierunek!

[Gość: padagogiczka]

Zgadza się, ale które studia zaoczne są dobre?
Ja jestem absolwentką 2004 pedagogili na UWr i nie narzekam, studia mi sie
podobały, za mało praktyk było wprawdzie, ale byc moze to sie kiedys zmieni.
Z nienawiscia wspominam tylko jedna osobę: drMarka P., dla mnie to ....
pierwszej kategorii i mam ochote kiedys sie przejsc na Dawida i mu to
powiedziec - juz teraz nic mi nie moze zrobić, hahaha!
Miło wspominam dr Piotra K., bardzo pomocnego przy pracy mgr (on pracuje tez na
Wagonowej) i wiele innych osób!

[Gość: klapti]

Zgadzam się, że z frustratami ciężko się porozumieć, a ich skłonność do
obrzucania błotem może irytować. Kończyłem pedagogikę wiele lat temu a teraz
tu pracuję. Osoby wymieniane w dyskusji znam jako swoich nauczycieli albo
kolegów ze studiów, i w zdecydowanej większości opinii negatywnych o nich coś
mi się nie zgadza (znam tych ludzi jako osoby solidne, zrównoważone i mądre).
Obrażanie studentów - nie mieści mi się w głowie. Jeśli miało miejsce, to
ciekawe jaka sytuacja je sprowokowała. Sam spotykam się niekiedy z
prowokacyjnymi zachowaniami studentów, graniczącymi z bezczelnością i wtedy ...
podchodzę do tego z dystansem ale niektórzy moi koledzy lub koleżanki mają
mniejszą tolerancję w tym zakresie - i nerwy im puszczają. W kwestii dyscypliny
pracy nie będę się wypowiadał, bo jej naruszanie nie ma usprawiedliwienia i nie
ma tu znaczenia czy studenci płacą za studia - to kwestia etyki i kultury
osobistej. Zgadzam się, że samodzielność w studiowaniu, to podstawa i nic jej
nie zastapi.
Mam jeszcze jedną uwagę. Otóż pracownicy są oceniani przez studentów w ramach
ewaluacji kształcenia. Osoby sfrustrowane mają mozliwość wyartykułować swoje
żale - nawiasem mówiąc takie same możliwości maja w tym zakresie studenci
pracowici i zaangażowani, jak i pospolici leserzy (co w moim przekonaniu jest
żałosną niedoróbką przyjętego systemu ewaluacji).

[Gość: cats]

To prawda. Pan dr P. jest taki przez studentów. To także przez nich Komisja
Akredytacyjan źle wyraziła się o tym kierunku (2002). Usunąć wszystkich
studentów, bo w ich szeregach mieszka zło!

[Gość: infor]

Komisja Akredytacyjna oceniła pedagogikę na UWr pozytywnie. Jest o tym
informacja na stronie www.menis.gov.pl/pka/prace/jednost.php

[Gość: cats]

W 2002 nie oceniła jej pozytywnie, ale tylko warunkowo. A powstałe tam prace
magisterskie pozostawiały wiele do życzenia.

[Gość: tez pedagog]

Skad takie informacje??? Z jakiego zrodla??? Sprawdzone??? A w ktory roku
ocenila pozytywnie??? Byly dwie komisje? Moze jedna oceniala po kryjomu???

[Gość: ja]

Jasne, że była jedna komisja, dokładnie między 4 a 6 grudnia 2003. Studenci
byli przepytywani w Mikołaja:) Czyli jak już, to oceny akredytacyjne były
określone na początku 2004 roku. Jakoś pod koniec 2004 powstał wykaz wszystkich
ocenianych uczelni (na cytowanej tu stronie MENiS) i dla pedagogiki na UWr
pojawiła się ocena pozytywna. To była pierwsza akredytacja w Polsce, czyli te
uczelnie, które były oceniane mogą się spodziewać kolejnej kontroli dopiero za
kilka lat.

[Gość: cats]

Po pierwszej wizycie komisji na tym wydziale zotały zawieszone studia
magisterskie na etnologii, a pedagogika dostała wtedy warunkową zgodę na
prowadzenie studiów magisterskich. Niestety każdy widzi tylko to co chce...

[kret24]

Skończyłam pedagogikę w roku 2004. Większość mojej grupy dostała za pracę
oceny: 3, 5. Bo jak twierdził promotor: Takich prac żadna komisja nie czyta.
Poza tym zachowanie pana dr. P. wyglądało jak wyżej opisane. Może ta osoba
przeprosi studentów?
Przecież pedagogika to nauka o wychowaniu. A może pan P. reprezentuje
antypedagogikę?
Ukończyłam sydia zaoczne M. UZ.

[Gość: ja]

Aktualny ranking szkół wyższych
polityka.onet.pl/uczelnie2004/ped/ek1lpa1.html

[Gość: ja]

jw, strona 1, tu jest UWr na 6 miejscu:)

[Gość: ja]

Aktualny ranking z Polityki Pedagogika - 2004


A : wynik ostateczny (średnia ważona) B : pozycja akademicka C : potencjał
kadrowy D : orientacja na studenta E : kontakty z otoczeniem F :
selekcyjność G : infrastruktura


pierwsze dziesieć uczelni


drugie dziesieć uczelni


druga dwudziestka uczelni


trzecia dwudziestka uczelni


pozostałe uczelnie

6 5 5 5 Uniwersytet Wrocławski - Wydział Nauk
Historycznych i Pedagogicznych, 50-139 Wrocław, ul. Szewska 48 58 70
38 64 53 69 52
34 30 33 33 Dolnośląska Szkoła Wyższa Edukacji we
Wrocławiu - Wydział Nauk Pedagogicznych, 53-609 Wrocław, ul. Wagonowa 9
26 10 32 41 34 23 11

[Gość: klapti]

w kwestii poziomu prac magisterskich, mogę się wypowiadać, bo sam byłem
promotorem kilkudziesięciu zaś promowana przeze mnie praca znalazła się w
grupie ocenionych bardzo pozytywnie przez komisję. Chcę podkreślić, że poziom
prac zależy przede wszystkim od wiedzy zgromadzonej przez studenta w czasie
studiów, jego umiejętności pisarskich, oczytania i inteligencji. Rola promotora
sprowadza się do inspirowania i poprawiania. W przeciwnym razie można byłoby go
uznać nie za promotora lecz za współautora pracy. Komisja sprawdziła kilka (10
chyba) prac mgr i część oceniła dobrze, część źle. Normalka - na tej podstawie
nie da się zbudować zarzutu o nierzetelności czy braku kompetencji promotorów,
ani tym bardziej o poziomie dydaktyki w Instytucie.

[Gość: klapti]

Nie powiedziałem, że Pan P. jest taki przez studentów, tylko że znam go z
zupełnie innej strony i podzieliłem się swoim doświadczeniem z moich własnych
kontaktów z studentami (niektórymi studentami!!!). Proszę nie przypisywać mi
też chęci usuwania studentów z uczelni (bo jeszcze pomyślę, ze może warto
spróbować,hehehe - to oczywiście żart). Poza tym zarzuty, które komisja
akredytacyjna sformułowała o - ile pamietam - nie dotyczyły traktowania
studentów ani poziomu dydaktyki, lecz innych spraw i jako nieuzasadnione
zostały oprotestowane przez Instytut. Oprotestowane skutecznie - stąd opinia o
Instytucie jest ostatecznie pozytywna. Dodam, że w rankingu kierunków
pedagogicznych UWr jest na wysokim miejscu w Polsce. Zatem nie jest tak źle z
uniwersytecką pedagogiką we Wrocławiu, jak to wynikałoby z wypowiedzi
niektórych zawiedzionych studentów czy absolwentów.
Każdy ma jednak prawo wyrażać swoje zdanie i opisywać własne doświadczenia a
każdy pracownik uczelni musi się liczyć z tym, że jego zachowanie i postawa
mogą być przedmiotem oceny nie tylko w ankietach ewaluacyjnych ale też w
mediach (na co wskazuje niniejsza dyskusja na forum). No i dobrze!

[Gość: ja]

Kończyłam pedagogike w 2002 chyba, zaocznie hmmm miło wspominam. P. dr Szerląg,
P. dr Prokosz, Jak ktoś chciał się uczyć to się uczył. Może teraz się
pozmieniało, A jeszcze p. Goclon z prawa to był totalny horror, ale daliśmy mu
rade w odpowiedni sposób, pozdrawiam

[Gość: stara]

Opiekuńcza jest najlepsza! Skończyłam studia parę lat temu, ale wspominam miło.
Mam pytanie do młodszych - czy Prokoszowa dalej tak się spala na zajęciach? Nas
starała się nauczyć wszystkiego co umie, a umiała bardzo dużo. Ćwiczenia z
metodyk wspominam bardzo ciepło - do dziś pamiętam, że wychowawca powinien cały
czas doskonalić swój warsztat, bo pacholęta się zmieniają. Pracę pisałam u dr
Szerląg - świetna merytorycznie, prowadziła nas jak po sznurku, wymagała dużo,
ale teraz jestm dumna z mojej pracy mgr Było jeszcze naprawdę wielu ludzi,
którzy dawali z siebie dużo, chociaż nie tyle co wymienione panie. A - jak
wszędzie - byli też nauczyciele, których się nie pamięta dobrze. Na szczęście
uczyli mniej ważnych przedmiotów. Pozdrawiam wszystkich

[Gość: ja]

Ja też pare lat temu kończyłam opiekuńczą, I dr hab. Szerlą, i dr Prokosz /już
niedługo hab/ uczą z takim samym zapałem i mają jeszcze dość sił, Mam
sporadyczny kontakt.

[misiemisie]

no więc nas jest dwoje na V roku PORADNICTWA :D
i gdybyśmy mieli wybierać jeszcze raz to
WYBRALIBYŚMY UW I JESZCZE RAZ I JESZCZE
to wszystko zależy od stdenta jak funkcjonje na uczelni
w jaki sposób podchodzi do nauki i wykladowców
fakt nie wszyscy są extra - ale czy jak kpujemy koszyk jabłek to wszystkie są
piękne??

ludzie pomyślcie czy żeczywiście w Was nie ma winy
czy Wy jesteście ok

My nie jesteśmy idealnymi studentami - bo którz z nas jest??
organizujemy Finały Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i jeszcze nie
spotkaliśmy się z niechęcią, czy z brakiem pomocy - wówczas gdy o nią
prosiliśmy.
Wykładowcy są COOOLTURALNI i nikt nam nigdy nie powiedział Ty przygłupie, albo
że jesteśmy nikim!!!!
Mamy pełne wsparcie ze strony uczelni ale to dlatego że umiemy o nie POPROSIĆ a
nie oczekiwać - o jest POWINIEN nam pomóc w końcu od tego tu jest - takie
podejscie jest śmieszne, żenujące.
Fakt paru wykładowców odeszło na wagonową - ale są też tacy którzy pracują tu i
tu - czy to jest złe?? no nie powiedzielibyśmy tego...

My jesteśmy na poradnictwie - a i tak jak mamy problemy to idziemy do Mamuśki
(:D nasze serduszko :D )- opiekuńcza każdy z nas powinien znaleźć swojego
mistrza - my znaleźliśmy - i może dlatego nie błąkamy się po instytucie żadając
to Wy jesteście dla nas nie my dla WAS. a w rzeczywistości to ani UW nie będzie
istniał bez Wykładowców ani bez Studentów...

Szkoda, że już kończymy - fajnie jest...

[kret24]

Rzeczywiście piszę się tak! Szanowni pedagodzy!
A kwestia zachowania pana P. w stosunku do studentów była poruszana
wielokrotnie. Osoba ta arogancko odzywa się nawet do kobiet znacznie od niego
starszych. Wstyd!

[Gość: mag]

oj, popatrz na swój poprzedni post, co skończyłaś:)chyba studia:) literówki się
zdarzają
poza tym jak ktoś jest chamskim nauczycielem to trzeba było to zgłosić u
opiekuna roku lub u dyrektora ds zaocznych
pozdrawiam

[kret24]

Właśnie składałam skargi w dziekanacie studiów zaocznych i jakoś bez
odpowiedzi??? Można sobie sprawdzić rok szkolny 2002/2003.

[Gość: Mamuśka]

Witam wszystkie moje i nie moje Pacholęta na Forum:). Bardzo serdecznie
dziękuję studentom, którzy mieli ze mną kontakt na zajęciach, za miłe wpisy.
Tyle się tu treści nazbierało, iż stwierdziłam, że warto dodać coś od siebie:)
Jestem absolwentką opiekuńczo - wychowawczej z 1988 roku, więc zasadność mojego
pojawienia się na Forum jest uzasadniona:) Poza tym wielu obecnych pracowników
to moi dawni nauczyciele lub koledzy (pojawiają się też studenci:)), zatem
także jako aktualny pracownik pragnę zabrać głos.
Przede wszystkim ubolewam, że pojawiło się tyle słów krytycznych, zarówno w
stosunku do nauczycieli jak i do samego Instytutu. Nie ma chyba takiej
instytucji, w której wszyscy by ze wszystkiego byli zadowoleni. Mnie uczyli
wspaniali Mistrzowie - nieżyjący doc. Szulc, doc (teraz prof.) Łukaszewicz, mgr
(teraz dr hab.) Szerląg – obecnie moja bezpośrednia szefowa - i wielu innych,
dający z siebie bardzo dużo, pojawiali się nauczyciele średni, ale też i tacy,
którzy np. oceniali nieadekwatnie do osiągnięć studentów. Zawsze jednak liczyła
się atmosfera, wspólne osiągnięcia nas – studentek. Do głowy nam nie
przychodziło, że można narzekać np na koszty studiowania czy na słabszych
nauczycieli, bo nie to tworzyło klimat studiowania. Byłyśmy aktywnym rokiem,
więc moje studia wspominam bardzo miło.
W latach późniejszych, już jako pracownik, obserwowałam różnych studentów i
różne grupy. Jedni chcieli robić więcej niż zakładał wymagany program,
udzielali się w pracy z dziećmi, zakładali koła naukowe itd., inni przejawiali
postawę roszczeniową i wskazywali wyłącznie na mankamenty pracy Instytutu,
podkreślając koszt czesnego, nie przekładający się na jakość zajęć, domagali
się materiałów do powielenia itd. Jedni i drudzy stanowili społeczność
studentów i jakoś nie do pomyślenia było dla mnie (jako nauczyciela) narzekać
publicznie, że pojawiały się słabsze grupy. Wychodzę z założenia jak trener
Kazimierz Górski, że „jakich zawodników się ma, takimi się gra”. Z jednymi
studentami zatem można było osiągnąć wiele, a inne grupy przychodziły tylko po
to, aby zdobyć zaliczenie.
Kilka osób stwierdza, że lepiej studiować gdzie indziej, bo w Instytucie są
słabi nauczyciele. Pojawił się wpis, że wszyscy lepsi odeszli do rozwijających
się szkół prywatnych, a tu zostali sami niedouczeni. Nie uważam się za
niedouka, wzbogacam nieustannie swoją wiedzę, studenci uczą się m.in. na moich
aktualnych tekstach. W kwestii stosunku nauczycieli do studentów też było sporo
zarzutów. Nie ukrywam, że raczej nie dostrzegłam w swojej pracy stosunków
jednostronnych – zawsze jest nauczyciel – studenci. Do jednych grup wyrywam się
jak na skrzydłach, bo czeka mnie spotkanie z przygotowanymi ludźmi, z którymi
mam szansę na przygodę intelektualną. Są jednak i takie grupy, którym się nie
chce pracować, w których ludzie przyszli przede wszystkim po papier ukończenia.
Często są to właśnie studenci zaoczni, którzy mają długi staż pracy i uważają
studia za zło konieczne. Mając staż i określone zasady pracy trudno przyjmować
inne, nowsze treści. Pojawił się taki wpis, że nauczyciel został porównany do
ekspedienta w sklepie. Oczywiście – moim zadaniem jest przekazać wiedzę,
jako „towar”, ale to przekazanie wiąże się ze współpracą ze studentem.
Kwestia doboru kadry nauczycielskich jest bardziej złożona niż się to pojawia w
wypowiedziach. Są nauczyciele, którzy są niezbędni do realizacji zajęć
specjalistycznych. Jako jedyni „od danego przedmiotu” mają dużo godzin, więc
proszę się nie dziwić, że bywają zmęczeni, a i niekiedy wypaleni. Mnie też się
zdarzało głosić wykład na 11-12 godzinie lekcyjnej, gdy studenci zasypiali. I
co z tego, że się starałam? Nauczyciele mają poza tym różne charaktery – w
jednej wypowiedzi jest pochwała pana od prawa, w innej ostra krytyka. Każdy
student ma swoje preferencje – mówię o tym na pierwszym wykładzie o Mistrzach:)
wspominam też o różnych rodzajach "bycia" wychowawcą - pedagogiem.
Zróżnicowanie jest lepsze od monotonii:) Na pewno nie zgodzę się ze
stwierdzeniem, że wszyscy pracownicy lekceważą studentów. Ja (jak i wielu moich
kolegów i koleżanek) nie lekceważymy. Jestem dostępna na konsultacjach, staram
się pomagać każdemu studentowi, który ma do mnie jakąkolwiek sprawę. Tak
ustawiam terminy zaliczeń, żeby student nie musiał stać pod drzwiami, tylko
przychodził na „swoje 1/2 godziny”. Jestem dostępna także na drodze mailowej,
odpowiadam na wszystkie pytania. Upubliczniam nie tylko maila, ale i telefon
domowy – każdy mój student ma namiary na mnie w rozpisce zajęciowej, którą daję
na początku każdego semestru, wraz z literaturą przedmiotową i zakresem
tematycznym zajęć. Proszę zatem nie uogólniać, że wszyscy są źli:) Jest jeszcze
kwestia odbywania zajęć. Większość pracowników Instytutu jest na etatach
naukowo – dydaktycznych, to znaczy, że ich głównym priorytetem jest nauka i
czasami wyjeżdżają np. na konferencje naukowe, sympozja, staże zagraniczne.
Zajęcia, które się z takiego powodu nie odbyły - powinny być odrobione. Tu
częściej jednak pojawia się opór studentów, gdyż nie chcą przyjeżdżać w
dodatkowy weekend (zaoczni), lub nie mają czasu po południu (stacjonarni.
Nauczyciele także po prostu chorują (sami lub ich dzieci), a w systemie
kształcenia wyższego nie ma w zwyczaju zastępstw. Zresztą jak jest jeden
metodyk z danego przedmiotu, to nie bardzo ma go kto zastąpić. Może specjalista
z innego zakładu? Raczej nie :) Wychodzi jednak na to, że jak ktoś jeździł
często na konferencje to jest lepszy naukowo więc obalony został zarzut, że
jesteśmy niedoukami. Przy okazji – każdy nauczyciel ma zrealizować program
minimum (zawarty w treściach kształcenia, ustalanych ministerialnie), ale ma
też „wolną rękę”, aby sprostać innowacyjnym propozycjom studentów, w zakresie
innych treści tematycznych, byle mieszczących się w zakresie wykładanego
przedmiotu. Moi studenci korzystali z tego przywileju, chociażby rozszerzając
literaturę do danego tematu. Niestety, większość grup godzi się na
zaproponowane treści, bo łatwiej i nie trzeba się dodatkowo przygotowywać, a
post fatum jest niezadowolona. Przychylam się do wypowiedzi, że studia to nie
szkoła, tu się córeńki i syneczkowie zmagają z pytaniami i szukają na nie
odpowiedzi. Samodzielnie i przy pomocy nauczycieli. Każdego nauczyciela można
przecież ocenić i to na piśmie, po semestrze:) Chociaż narzędzia ewaluacyjne
nie są najtrafniejsze, to jednak są.
W kwestii spraw wszelakich, z którymi borykają się studenci. Są od tego opiekun
roku (wykaz, który z nauczycieli jest za który rocznik studentów
odpowiedzialny) wisi przy sekretariacie. Są także dyrektorzy od dziennych i
zaocznych. Jako opiekun roku zawsze miałam na podorędziu Regulamin Studiów i
wszystkie sprawy, które można było załatwić na korzyść studentów były
załatwione. Ważna jest tu współpraca ze starościną - ja miałam (i mam)
szczęście do aktywnych i walczących o sprawy grupy. Jeżeli ktoś z nauczycieli
popełnia istotne wykroczenia, np. nie odbywa zajęć, konsultacji czy obraża
grupę przykrymi słowami – można się zwrócić do właściwych osób. Dziekanat tu
raczej nie pomaga, bo to jednostka nadrzędna.
Jeżeli chodzi o promotorów to zwyczajowo każda grupa dostaje konkretne osoby,
najczęsciej 2 do wyboru. Kiedyś seminaria prowadzili także doktorzy, ale kilka
lat temu ograniczono tą możliwość i prowadzenie prac magisterskich leży
wyłącznie w gestii samodzielnych, czyli dr hab. i prof. Stąd Instytut
dokooptował kilku profesorów, bo mieliśmy ich za mało. To między innymi skutek
powstania wielu szkół prywatnych i migracji najcenniejszych (liczących się w
ocenie jednostki) dr hab. i prof. Część „naszych samodzielnych” odeszła gdzie
indziej, nie mnie ocenia

[Gość: Mamuśka cd:)]

Część „naszych samodzielnych” odeszła gdzie indziej, nie mnie oceniać z jakich
powodów. Odeszli, zatem kadra się zmniejszyła, a seminaria prowadzić trzeba
było. Proszę pomyśleć o takiej sytuacji – odszedł samodzielny, specjalista z
zakresu któregoś z bloków. Studentów informuje się, że blok zostaje zamknięty,
bo samodzielny odszedł i IV rok zostaje na lodzie. Czy nie lepiej zatrudnić
kogoś, kto się podejmie prowadzić zajęcia z magistrantami? O jakości
powadzonych prac się nie wypowiadam, bo sama nie prowadzę seminariów. Wiem
jednak, że jeśli student trafia do promotora, z którym się nie może dogadać (a
tak bywa także w przypadku, gdy seminarium prowadzi pedagog, ale z zakresu
wąskiej specjalności, której student nie lubi lub nie jest mu bliska) to praca
naukowa wychodzi mizernie. Pragnę jednak zwrócić uwagę na fakt, że w naszym
Instytucie raczej stawia się wyższe oceny niż w innych (chociażby na Wydziale),
stąd widać ten niesmak po ocenach 3,5. Z drugiej strony – każdy student ma
prawo wyboru promotora. Jeżeli moje Pacholę z opiekuńczej chciało pisać pracę z
pogranicza psychologii, kulturoznawstwa czy historii starożytnej (był taki
przypadek:) coś o wychowaniu w aspekcie religii mojżeszowej) to taka możliwość
istniała i istnieje. Tak przy okazji – promotor ma pracować nad pracą nad
studenta, czyli skupia się zarówno na samej osobie młodego badacza, jak i na
tworzonej pracy. Jeżeli było mniej godzin z promotorem, to na pewno więcej
czasu poświęcał na czytanie. Tak jak nauczyciel w szkole ma 40 godzin zajęć, z
czego 18 lekcji w klasie, a reszta czasu to np. sprawdzanie prac. Wielu
promotorów pracuje w ramach seminariów indywidualnie ze studentami (szczególnie
na V roku), więc 30 godzin podzielonych na 15 osób to średnio 2 godz. w
semestrze na jednego magistranta. Chyba więcej było spotkań z promotorem, więc
skąd oczekiwanie zwrotu pieniędzy. Wątek finansowy jest przykry. Nikt nie
podnosi stawek za pracę z 30 osobową grupą, a zaręczam, że lepiej i efektywniej
jest pracować z mniejszą. Nikt z nauczycieli nie domaga się jednak podniesienia
stawek za trudniejsze warunki, bo nie ma z czego dołożyć. Po prostu.
Kolejny wątek poruszany na Forum to egzaminy wstępne. Zapraszam serdecznie
wszystkie córeńki i syneczków – 20.03.05 są w Instytucie otwarte drzwi, więc
można się dowiedzieć, jakie są warunki rekrutacji. Test obowiązuje tylko przy
starej maturze – Pacholęta po nowej mają przeliczane punkty – jednak idziemy z
postępem Przy okazji – prawdą jest, że mamy średnio 10 kandydatów na miejsce.
Proszę o chwilę refleksji – dlaczego kandydaci tak do nas się garną drzwiami i
oknami, skoro na wielu uczelniach prywatnych wystarczy złożyć dokumenty i
zapłacić za I semestr?
Przy okazji – pedagogika w naszym Instytucie została oceniona za rok 2004 na 6
miejscu w Polsce. Wszystkie dane są dostępne na wymienionym tu odnośniku do
strony z Polityki. Nie popadam (jako pracownik) w samozachwyt, ale to nie jest
takie złe miejsce. Ocena była obiektywna, dokonana przez ekspertów, kryteria
podano na wspomnianej stronie. Pojawia się jeszcze wątek akredytacji. Zawsze
jak przyjeżdża jakakolwiek komisja, to procedura jest taka, że zapoznaje się z
materiałami, a na ich podstawie formułuje, co mieści się w standardach oraz
zarzuty, co jest nie tak. Jednostka ma czas na odpowiedź i wtedy – po
uwzględnieniu argumentów – zostaje wystawiona ocena. Jeżeli zatem były
zastrzeżenia do Instytutu, to musiały zostać obalone, bo jedyna oficjalna ocena
Komisji Akredytacyjnej jest pozytywna. Zgadzam się, że etnologia miała problemy
(nagłośnione nawet w TVP), ale etnologia to nie pedagogika:)
Jeżeli chodzi o pracę po pedagogice to jest tak, jak wszędzie. W wybranym
miejscu dostają najlepsi. I to nie tylko ci, którzy mają dyplom na piątki, ale
którzy wcześniej „praktykowali” w danej placówce, dali się poznać z dobrej
strony. Oprócz bazy różnych typów placówek – dotychczasowych miejsc
potencjalnej pracy – doszły nowe, chociażby placówki środowiskowe (wsparcia
dziennego) Praca zatem jest, chociaż nie dla wszystkich. Na pedagogice 5-
letniej mamy 5 specjalności, dochodzą 3 na licencjatach, do tego
policencjackie, podyplomowe. Pamiętać należy, że jeden fach w dzisiejszych
czasach to mało – trzeba się cały czas dokształcać. Z jednym papierem jest się
mniej atrakcyjnym na rynku. Nikt nie jest odpowiedzialny za niż demograficzny,
trzeba się liczyć z tym, że za kilka lat będzie trudniej.
Smutno mi się zrobiło, że niektóre osoby na Forum pisały z tak wielką agresją.
Agresja rodzi agresję, więc chyba nie tędy droga. Polemika między koleżanką i
studentką była dość ostra i racja jest po obu stronach – żaden Instytut nie
jest idealny, nasz także swoje wady ma. Ale to też nie jest fabryka magistrów i
licencjatów, w której przerabia się byle jak delikwentów spragnionych papieru
ukończenia, biorąc pieniądze, pomijając podstawowe zasady człowieczeństwa.
Przypominam, że czesne płacone przez studentów zaocznych nie jest dodatkową
gratyfikacją, ale opłatą za to, czego budżet państwa (w ramach oszczędności)
nie czyni. Kiedyś student zaoczny studiował za darmo, po 3 latach pracy
dostawał skierowanie na studia. Przysługiwały wówczas nawet urlopy szkoleniowe
(płatne) i zwrot kosztów podróży oraz noclegów. Zmieniło się bardzo, ale proszę
tym nie obarczać wyłącznie Instytutu.
Ja mam to szczęście, że ukończyłam dobry kierunek, ze świetnymi nauczycielami,
ale niektórym, młodszym, nie było to dane, więc teraz mają żal. Trochę do nas,
trochę chyba też do siebie. Tym bardziej dziękuję po raz wtóry za ciepłe wpisy
tych studentów, którzy skorzystali z kilku lat pobytu w budynku na Dawida,
także na zajęciach ze mną. Tu szczególnie pozdrawiam Pacholęta z poradnictwa i
opiekuńczej o nickach: „Misie” (duże serduszko od Mamuśki nie tylko za
Orkiestrę, ale i za trud zmagania się z dysleksją na studiach), „Szoppracz”
i „ja” oraz „ja” (pojawiły się dwa razy, ale z innymi wpisami, zatem to inne
studentki). Jestem dumna, że Was uczyłam, że macie większość miłych wspomnień.
Dla Was będę się starać jeszcze bardziej, bo warto. Oby następni moi studenci
byli podobni do Was i Waszych koleżanek z rocznika. Przecież szkołę tworzą nie
tylko nauczyciele, ale i studenci:)
Przy okazji, już naprawdę na koniec:) – czuję się humanistką, nie załatwiam się
w bramach, alkohol pijam sporadycznie w normalnych miejscach, nie dukam z
kartki, ale na wykład przynoszę skonspektowane główne treści moich wypowiedzi,
żeby studenci mieli bardziej wiarygodny materiał niż pisane pospiesznie
notatki. Zdzieram głos, żeby więcej przydatnych rzeczy do mózgów moich
studentów trafiło, spalam się jak dawniej, cieszę się, jak na zajęciach mam
informacje zwrotne, że nauczyłam.
Pozdrawiam ciepło, życzę więcej optymizmu i radości z życia oraz wspominania
milszych stron bycia studentem.
MP

Byłam pewna, że Pani się odezwie!

[szoppracz1]

Bardzo miło wspominam zajęcia z pedagogiki opiekuńczej. Cenię Pani zapał,
wiedzę (i umiejętność wtłaczania jej do głów) oraz wielkie zaangażowanie.
Serdecznie pozdrawiam!

[Gość: CardioAid]

Ja od strony mojej skromnej osoby chaciałbym powiedzieć ze..
SERDECZNIEEE POZDRAWIAAAM!!!! drMP :):):):):):):):):):):):):)
i oczywiscie wszystkimi kończynami podpisuje się pod każdym dobrym słowem o
Pani:)
pozdrówka...

[Gość: ja]

"Ja" to magda fr koleżanka Darka Harcerza hi hi, nie spodziewałam się tu
spotkać P. Dr, wielkie zaskoczenie jakże miłe, ale właśnie to świadczy o
wielkośći Pedagoga, hmm i jak zwykle w nocy, a raczej po nocach. mam oststnio
przemyślenie życiowe i w zwiazku z tym nasuwają mi się zapytania do Żywego
Przykładu, ale to drogą mailową. Pozdrawiam Wszystkich i buziaczki.

[Gość: Mamuśka]

Miałam jedną Magdę F., Słońce:) więc trudno zapomnieć:) Przy okazji pozdrawiam
także wszystkich moich studentów - w Twojej grupie było przecież trzech, nie
tylko Darek. Pedagogika jest sfeminizowana, ale trochę przedstawicieli płci
mocniejszej również doświadczało trudów edukacyjnych w budynku przy Dawida:)
Mnie samą też zaskoczyło, że się włączyłam do dyskusji, bo to bardziej strona
dla absolwentów, a ja jestem "po drugiej stronie". Jednakże wielość gorzkich
słów w postach przeważała na tyle, że odezwała się we mnie natura wykładowcy i
potrzeba wyjaśnienia niejasnych kwestii. Wielką się nie czuję, ale dziękuję za
miłe słowa:) Mam nadzieję, że Forum stanie się teraz miejscem do wymiany
bardziej pozytywnych myśli i śmieszniejszych wspomnień:)
Oczywiście na wszystkie zapytania moim "starym" studentom odpowiadam drogą
mailową. Mail ten sam od lat, więc zapraszam i pozdrawiam
MP

[misiemisie]

no więc może my zaczniemy :D

po pierwsze dziękujemy za miłe słowa ( :D ) M.P.
i może w takim razie my zaczniemy tak, aby ,żeby innym było łatwiej
z tego bezpiecznego miejsca za klawiatrką w domu chceilibyśmy podziękować
jeszcze za to że są i nas zdzierżyli:

Mamuśce - co jasne :D
Pani V.P. - za wiedzę, rzetelność i za tę cierpliwość - matczyną - niemalże
czasami też :P i za jej brak - a co :]
Panu A. Ł - za wytrwałość w przkazywaniu wiedzy i w wiarę w młodego człowieka i
za ten czas - oczekiwania
Panu J.R. - za fachowe przekazywanie wiedzy i tą elastyczność :D

i można by tak wypisywać każdego wykładowacę, o i jeszcze

Pani E.K. za to że była z nami prawie do końca - za jej doświadczenie i tę
chęć :D

i wszystkim WSZYSTKIM (no 99%) wykładowcom za to, że byli właśnie teraz kiedy
to nasza droga związała się z tym instytutem :D
i DYREKCJI, że trzyma to wszystko w ręku i nie puszcza :D

Dziękujemy

ps. mamy nadzięję że spowodjemy lawinę - pozytywnych postów :D bo takie powinny
być!!
pozdrófq for alll :P

[Gość: ja słonko]

Tak, tak słuszne słowa, aż milej sie robi człowiekowi /w pracy hihi/, jak
pozytwyów się nałyka, a nie, wszędzie tylko narzekanie i narzekanie, czy
cholewcia Polacy mają to we krwi, ach tu przecież wiosna idzie..., pozdrowiena
dla radosnych pedagogów

[Gość: kaja]

No nareszcie odzywają się ludziki zadowolone z naszych studiów (mocno wierzę,
że jest ich więcej, niż tych na ,,nie") i z przyjemnością do tych pozytywnych
opinii dołączę swoje trzy grosze. A co :)
Na Dawida spędziłam 5 lat i wspominam je bardzo miło. Nigdy nie czułam się
przez nikogo lekceważona, a wręcz przeciwnie, o wykładowcach - w zdecydowanej
większości - zdanie mam bardzo dobre (w szczególności o tych z poradnictwa i o
moim promotorze - p. Marku P.). Naprawdę nauczyli mnie wiele, nie tylko
książkowej teorii. I za to przede wszystkim dziękuję :)
Pozdrawiam wiosennie wszystkich w Instytucie, szczególnie tych zawsze radosnych
i uśmichniętych

[Gość: Paweł]

pozdrawiam serdecznie
bardzo miło wspominam pedagogikę opiekuńczą i metodykę pracy opiekuńczej
właśnie z Panią :-)
(aktualnie jestem na 4 roku pedagogiki opiekuńczej z terapią - s. zaoczne)

[Gość: absolwent]

No to spróbujcie zgłosić coś na jednego dyrektora- pan Marek P do drugiego
dyrekoora pan Mirek P. Ha, ha ha

[Gość: cats]

Szkoda zgłaszać, bo wszyscy to lekceważą. Ręka ręke myje!

[kret24]

Do kogo? Do tego "brązowego żółwia" Hahaha....

[Gość: ciekawa]

A który z nich to "brązowy żółw" i dlaczego?

[kret24]

Który? Może bez nazwisk...
Ale "brązowy żółw" to osobnik, który snuje się wolnym, anemicznym kroczkiem po
korytarzach ubrany w niezwykłe brązowe garnitury i inne stroje w tym kolorze.
Osobnik ten ze studentami zwykle rozmawia na korytarzu pod drzwiami gabinetu na
1 piętrze, bo chyba nie zasługują na zaproszenie do gabinetu? Wielka kultura!
Tacy panowie dytektorzy to chodząca antyreklama tego instytutu. A może to taki
chwyt marketingowy????? Ale jak widać na tym forum nieskuteczny.

[Gość: up]

niech sobie tegoroczności maturzyści czytają!

[Gość: chlopak]

Tyle się mówi o empatii w zawodzie pedagoga. Ale Markowi P. to jej brakuje.
Osoba ta powinna raczej pracować z rzeczami a nie z ludzmi. Czy on nie widzi,
że chodząć po korytarzu z głową uniesioną do góry wygląda śmiesznie? przecież
wyższy od tego nie będzie.
P.S. My na "brązowego żółwia" mówiliśmy pan Karramba czyli szpieg z Krainy
Deszczowców ze względu na fałszywy charakter.
Pozdrawiam pradziwych pedagogów: dr Beata K. Andrzej Ł. Alina K. Michał B.
Aleksader K. i wielu innych...zwłaszca młodych!

[Gość: abc]

Szkoda, że to jest Instytut Pedagogiki.

[kret24]

Pedagogikę to ma on tylko w nazwie. Już po wizycie w dziekanacie przy
ul.Szewskiej i kontakcie zwłaszca z panią kierownik wiadomo już czego można się
spodziewać. Maturzyści decyzja należy do Was!

[Gość: oleee]

Ale w rankingu Poltyki mają 4 miejsce. Aż strach pomyśleć jak wygląda edukacja
w tych z niższymi lokatami.
P.S. Chyba Marek P. i jego Kolega Mirosław P. nie spodziewali się przeczytać o
sobie nic dobrego? Przecież nie są to ani dobrzy wykładowcy, ani osoby dobrze
wychowane, a pedagogika to teoretycznie nauka o wychowaniu. Ale chyba nie we
Wrocławiu?

[Gość: Baśka]

Moja ziomalka studiuje na Dawida więc weszłam sobie na wasze forum, ale widać,
że raczej ogólnie nieciekawie wspominacie swoich psorów. Trochę się dziwię, bo
nie słyszałam aż tak negatywnych opinii. Nie macie tam w ogóle normalnych
ludzi? Przecież jakby były same oszołomy to nikt by tam się nie pchał. A ludzie
się pchają, studiują, kończą i są zadowoleni. Na innych forach pojawiają się
miłe wspominki, a tu przeważają gorzkie żale. Naprawdę jest aż tak źle??
Pozdro

[ren24]

Ktos zna Wadoska?

[kaszunia]

wielkie dzięki, ja zaczynam studiować za 3tygodnie i już nie mogę się
doczekać :)

[Gość: okularnik]

czy ktos jeszcze pamieta szulca i potyrale?

[kret24]

Potyrała był w porządku. A prof. Szulc to chyba kobieta?
Ja za to pamiętam parę osób, które najlepiej omijać szerokim łukiem....
Ale o nich to już tyle zostało napisane...

[Gość: Okularnik]

kret24 napisała: "prof. Szulc to chyba kobieta?"

Najpierw zignorowalem Twoje pytanie bo bylem pod wrazeniem wiadomosci o smierci
Szulca, mezczyzny. Dopiero teraz dotarlo do mnie ze jego zona tez nas uczyla.
Byla na etacie wykladowcy w odroznieniu od etatow naukowych. Mnie uczyla
metodologii nauczania poczatkowego. Niewiele o niej pamietam choc teraz wydaje
mi sie ze ona miala zylke pedagogiczna. Jeszcze z ogolniaka pamietam (jej syn
byl w mojej klasie), ze nabijalismy sie z jej farbowania wlosow. Szczegolnie zle
wygladala we fioletowym kolorze. Ot, takie sobie bajdurzenia.

[d_aga]

U Szulca pisałm pracę ,magisterską. Potyrała? - czhyba teoria wychowania? -
musiałabym spojrzeć w indeks, ale mi się nie chce.
Na dyplomie mam napisane, ze kończyłam Uniwersytet Wrocławski im. Bolesława
Bieruta - nie wiem, czy mam sie tego wstydzić? Czy w ogóle jest ważny? ;-)
(oczko)

[d_aga]

d_aga napisała:

> U Szulca pisałm pracę ,magisterską.
To było w czasach, kiedy mój kot był dinozaurem...Alicja P.-Sz. była na moim
roku..;-)))

[Gość: okularnik]

Szulc i Potyrala to byly najwieksze szyszki w instytucie, obaj byli marcowymi
docentami.
Pamietam znecanie sie nad Szulcem w stanie wojennym. Jak mu ktos ulotke do drzwi
przybil to prawie cale seminarium o tym przegadal. zrzucanie mu ulotek na glowe
tez bylo niezle, lubil je zbierac; swietna klatka schodowa.
tez pisalem prace u szulca; to byly czasy, ksiazek prawie zadnych nie bylo wiec
oczy sie od czytania nie psuly, wymagan co do pracy prawie zadnych.
tez sie siebie pytalem czy ten dyplom byl wazny. owszem byl.

[kret24]

Oj! To Instytut Pedagogiki "trzyma" poziom od lat?
Mojej pracy też nikt nie czytał, ale za to dla bezpieczeństwa dostałam 3,5.
A mój promotor to powinien mieć nick "dr hab. złe wychowanie". Jak u
Almodovara! Chłopcy wiedzą o co chodzi!

[Gość: okularnik]

Nie jestem pewny trzymania poziomu.

Mielismy troche dobrych i wykladowcow i asystentow. Niektorzy naprawde potrafili
pomoc w znalezieniu wlasnego kierunku. Bardzo dobrze wspominam psychologie
(niestety, ci ktorych znam odeszli na inne uczelnie wkrotce po moim dyplomie) i
zaklad socjologii, m.in.

Mnie utkwili w pamieci Szulc i Potyrala bo pierwszy ograniczal sie do
podrecznika pelnego sloganow jako praktycznie jedynej podstawy egzaminu a drugi
nie chcial lub nie potrafil przekazac na czym polega pisanie pracy naukowej choc
uczyl o tym przez DWA lata. Komisja jadla mu z reki wiec trudno bylo oblac
magistranta bez wzgledu na poziom pracy.

Reszte sprawy z magisterium zalatwial brak ksiazek i tlumaczen, ale to juz nie
problem instytutu ale raczej calego polskiego szkolnictwa, i wtedy i teraz.
Jezeli cokolwiek na u.wr. 'trzyma' poziom to powiedzialbym ze biblioteka na
szajnochy, brakuje im i materialow i sprzetu.

[kret24]

Obecnie prof. Potyrała to i tak jeden z najlepszych promotorów. Teraz seminaria
mają takie "perły", które ani jednego dnia nie studiowały tego kierunku. Więc
co mówić o sprawdzaniu prac studentów. No ale na koniec dostaniesz 3,5 na
wszelki wypadek i głupi komentarz. A później idziesz na inną uczelnię i pani
profesor dziwi się skąd masz taką wiedzę. Więc mówię: Pisałam pracę
magisterską! Ale sama bez promotora, bo jakbym na niego liczyła to moja praca
miałaby jedno stronę - tytułową!
P.S. Warto również zainteresować się problemami emocjonalnymi tych "wybitnych"
promotorów np. alkoholizm i inne dewiacje.....
Ale o tym to już całe miasto mówi i ryczy ze śmiechu...

[Gość: Okularnik]

kret24 napisała: "na koniec dostaniesz 3,5 na wszelki wypadek i głupi komentarz.
A później idziesz na inną uczelnię i pani profesor dziwi się skąd masz taką wiedzę."

Ja dostalem cztery (cos mi sie tam pochrzanilo ze statystyka, ale szanowna
komisja uznala to za rewelacje) i glupi komentarz.
Rzeczywiscie, pozniej poszedlem na inne uczelnie i profesorowie dziwili sie skad
znam "rewelacje" nauczane w naszym instytucie. Dotad zwalalem to na
niedoskonalosci polskiego systemu edukacyjnego. Teraz zastanawiam sie czy nie
masz racji sugerujac ze to specyfika naszego instytutu a nie calego polskiego
szkolnictwa wyzszego.
Jednak nie uwazam tych studiow za stracony czas. Poznalem tam mase swietnych
ludzi, studentow i wykladowcow, i te studia daly mi uznany na zachodzie stopien
bachelor; nie musialem wiec wracac do "undergraduate" programow. Wyniesione z
naszego instytutu dziury w edukacji zalatwilem na wlasna reke.

Zwazywszy na moje doswiadczenia z tym instytutem chce sie podzielic sugestia z
wkraczajacymi do tego instytutu studentami. Probujcie brac kursy metodologii w
innych instytutach wydzialu historyczno-filozoficznego. Metodologia na
wroclawskiej pedagogice smierdzi ale Wasza dalsza kariera zawodowa zalezy od
metodologii. Wydaje mi sie ze warto wziac dodatkowe kursy metodologii na
historii lub naukach politycznych niz pozniej wstydzic sie/miec nizsze zarobki
dlatego ze nie potraficie robic badan.

[Gość: mamswojezdanie]

Czym metodologia śmierdzi na pedagogice? czy śmierdzą treści przedmiotu czy
wymagania egzaminatora? Wiele osób nie dostrzega przełożenia treści tego
przedmiotu na konkretną pracę badawczą w ramach pisania pracy mgr ale
metodologia jako przedmiot nie jest pomyślana jako krótki kurs pisania pracy -
tylko jako okazja do poznania wielości podejść do uprawiania nauki w obszarze
nauk społecznych i pedagogiki w szczególności. Nie bardzo rozumiem więc apel o
szukanie jej podstaw poza pedagogiką. Co do metodologii badań historyków i
politologów, to jej przydatność w pedagogice wydaje mi się ograniczona, choć
poznanie innego sposobu myślenia nikomu nie powinno zaszkodzić.

I jescze coś.
Nie znam szczegółów ale komentowanie obszarów, w których jesteśmy dyletantami,
źle świadczy o komentatorze (choćby był utytułowanym przedstawicielem innej
dziedziny nauki)

[okularnik111]

mamswojezdanie,

Metodologia na Dawida smierdziala za moich czasow wlasnie tym, ze nie dawala
wgladu w inne perspektywy. Po pierwsze jednak tym, ze nasi wykladowcy nie
umieli lub nie chcieli przelozyc tego czego nas uczyli na praktyke badawcza, a
przeciez o to glownie chodzi na studiach uniwersyteckich. Bardzo dobrze
wspominam oboz naukowy, gdzie nasza pani profesor wlozyla bardzo duzo wysilku
(i z dobrym skutkiem) w pokazanie nam powiazan miedzy teoria i praktyka. To
jednak byly tylko, zdaje sie trzy tygodnie. Jak pozniej siedzialem w research
klasach prowadzonych przez ludzi z dobrych uniwerkow, to z wdziecznoscia
myslalem o tym krotkim doswiadczeniu. Szkoda, ze wylecialo mi z glowy nazwisko
tej kobiety.
Z drugiej strony jednak mielismy sp Szulca, ktory przez dwa lata opowiadal nam
instytutowe plotki zamiast pogadac o teorii poznania lub metodach badawczych.

W moim poscie nie chodzilo mi o specyfike pedagogiczna, to bardzo dobrze
zrobila z nami wspomniana pani profesor, ale o ogolne zasady, ktorymi kieruje
sie kazdy badacz. Tego nas nie uczono, ale wiem, ze robily to nauki polityczne
i filologie. Mozliwe, ze od tamtych czasow cos sie zmienilo na Dawida, ale
gdybym ja mial jeszcze raz przechodzic przez te szkole to wzialbym dodatkowe
klasy w innych instytutach.

Nie denerwuj sie na mnie. Mozliwe, ze troche mnie ponioslo. Z Twojego postu
wnosze, ze obchodzi Cie nauczanie. Mnie tez. Moze sobie pogadamy (ja siedze w
socjologii)?

[Gość: mamswojezdanie]

Ależ ja się nie denerwuję na Ciebie!
Odniosłem wrażenie, że Twoje metodologiczne frustracje z Dawida mają swoje
źródła w komentarzach od Twoich późniejszych nauczycieli reprezentujących inne
dziedziny nauki. I to mnie ugryzło! Nie lubię dyletanctwa - a osoba, która
wchodzi w obszar jej obcy (choćby była profesorem w swojej dziedzinie) powinna
zachowywać się skromnie, ponieważ jej wiedza w dyskutowanym zakresie jest
często żadna. Tymczasem można odnieść wrażenie, że na pedagogice zna się każdy,
nawet jeśli nie napisał żadnej recenzowanej publikacji z tej dziedziny a
przeczytał niewiele. Inna sprawa, że sami pedagodzy na to pozwalają, a czasami
wręcz promują takie podejście do swojej dziedziny. Co ich różni od np.
psychologów, którzy bardziej stanowczo bronią granic swojej profesji.
Co do metodologii - obecnie jej zawartość znacznie się różni, od tej którą
wiele lat temu poznawałeś na Dawida. A niektórzy studenci i tak psioczą (ale to
ich prawo, mamy przecież wolność słowa) - na moje oko pozamerytorycznie.
Przed dyskusją się nie wzbraniam, ale idę trochę przeciw trendom, bo kręcą
mnie metody ilościowe i nie wpisuję się w nurt zachwytu nad ujęciem jakościowym
w pedagogice i naukach społecznych.

[okularnik111]

mamswojezdanie,

Nie, moi profesorowie byli zbyt skromni, aby krytykowac innych profesorow,
niewazny kraj pochodzenia. To mnie samego diabli brali kiedy wydawalalo mi sie,
ze jakis kurs na Dawida dal mi dobre podstawy, i tak uwazali ewaluatorzy mojego
dyplomu przyznajac mi zachodnie kredyty za ten kurs, po to tylko aby przekonac
sie, ze musialem zglebic te podstawy na wlasna reke. Stad moja wdziecznosc dla
profesor, ktora prowadzila nasz oboz naukowy: tutaj dostalem solidne podstawy.

To i moje wrazenie, ze wielu wydaje sie, ze znaja sie na pedagogice lub
socjologii bo chodzili do szkol i mieszkaja wsrod innych ludzi. Mnie to
szczegolnie denerwuje wsrod utytulowanych "scislowcow". No coz, i na Dawida
niektorzy promowali takie podejscie do pedagogiki i tutaj niektorzy w ramach
przyblizania socjologii "undergraduate" to robia.

Psychologia coraz bardziej staje sie tutaj "hard science", czasami trudno mi
odroznic psychologow od psychiatrow, tak bardzo umedyczniono tu psychologie.
No, ale ja sie na tym nie znam. Poza tym czego nauczono mnie na Dawida, i mysle
ze dobrze mnie nauczono, poczytalem sobie tylko DSM III i moja socjologiczna
natura burzy sie przeciwko temu, choc przyznaje racje bytu takim narzedziom
diagnostycznym. Tylko prosze, nie traktujmy tego jako wszechogarniajacego.

Z tego co napisales wydaje mi sie, ze idziesz troche przeciwko trendom, ale nie
w tym, ze koncentrujesz sie na metodach ilosciowych. Ja nalezalem do tej fali
studentow na zachodzie, ktorym wciskano do glowy, ze rozroznienie miedzy
metodami ilosciowymi i jakosciowymi jest umowne. W gruncie rzeczy zawsze robimy
i jedno i drugie; tyle ze do niedawna jedno "w glowie" a drugie na papierze.
Troche nam tu sprawe komplikuja ludzie typu Znanieckiego, ktorzy
potrafili/potrafia isc glownie z ujeciem jakosciowym, ale nawet oni
potrzebowali logiki ujecia ilosciowego.
To sie teraz coraz bardziej zmienia. Powstaje coraz wieksza liczba prac
pomagajacych w laczeniu tych dwoch podejsc i osobiscie znam bardzo niewiele
dysertacji w socjologii, ktore polegalyby tylko na jednym podejsciu. Za to
zauwazylem, ze rozgraniczenie tych podejsc jest wciaz dosc mocne na social work
(moi koledzy zza sciany). O pedagogice wiem niewiele, ale z tego czego mnie
nauczono na Dawida, wydaje mi sie ze nacisk na metody ilosciowe jest tu duzo
bardziej uzasadniony niz na przyklad w socjologii lub social work.

Ciesze sie, ze zmieniliscie/zmnieniacie podejscie do metodologii. Mozliwe, ze
zagalopowalem sie w mojej "radzie" dla obecnych studentow. Wiesz, ja zawsze
mialem ciagotki w kierunku "meta theory" i przyznaje, ze moj flirt z pedagogika
byl w tym sensie poronionym pomyslem. Za to, gdyby nie pedagogika na Dawida, to
pewnie mialbym wiecej klopotow z odkryciem moich ciagotek. Ale kiedy psiocze na
DAwida to wez pod uwage moje inklinacje.
Wydaje mi sie, ze studenci czasami psiocza "poza-merytorycznie" bo nie potrafia
inaczej wyrazic swoich wrazen. Jak sie czepiaja koloru wlosow profesora, to
pies z nimi tancowal. Ale jak ktos narzeka na brak pomocy w pisaniu pracy
magisterskiej, to cos w tym moze byc bez wzgledu na to jakim jezykiem wyrazone
jest to narzekanie i bez wzgledu na to co napisales wczesniej o metodologii
(zgadzam sie z tym).

Zazdroszcze Wam tej strony. Wasi studenci wydaje sie byc tu dosc szczerzy wiec
macie sie skad uczyc jak uczyc. My mamy tylko studenckie ewaluacje profesorow
i "politically correct" strony studentow. To pierwsze pomaga, ale to drugie pod
tramwaj mozna sobie podlozyc. Oczywiscie, po pierwsze pomagaja nam, tak,
pedagodzy, ktorzy od czasu do czasu daja nam seminaria o tym jak uczyc oparte
na... badaniach ilosciowych.

Alez sie rozpisalem. Nie dziw sie, piatek...
Pozdrawiam.

[rita78]

niestety z samodzielnym pisaniem pracy to nie zadna sciema. w moim wypadku cala
prace od poczatku do konca napisalam samodzielnie. Promotor nie chcial ogladac
rozdzialow- wymagal pracy w calosci. Kiedy poszlam juz z napisana praca,
przekartkowal ja przy mnie, poczym stwierdzil ze na stronie tytulowej powinnam
zmiennic czcionke i ot tak zakonczylo sie jego bycie promotorem mojej pracy.
Czlowiek niezwiazany z kierunkiem ( rewalidacja), niekompetentny, z zastalymi i
przestarzalymi pogladami...szkoda gadac. Dobrze ze bylo na tym wydziale kilka
osob ktorych mozna bylo zapytac i poprosic o pomoc...tylko ze oni nie byli
promotorami i nie brali pieniedzy za te funkcje.

pozdrawiam
autorka cyt. " nowatorskiej pracy":)

[Gość: jaś]

A jak nazywa się branie kasy za nic? Wyłudzenie, naciągactwo?!
O tym jest szerzej napisane na stronach KK.

[domin19761]

melduje się absolwentka 2000 r.resocjalizacja