Wrocławianie - Ślązacy

[kaixo]

Zastanawiam się, czy pomimo faktu, iż większość wrocławian ma swe korzenie w
różnych częściah Polski, poczuwają się oni do tożsamości śląskiej
(dolnośląskiej). Jeżeli tak, to chciałbym wiedzieć, co dzisiejsi wrocławianie
uważają za wyznacznik swojej śląskości i do jakiego stopnia taka świadomość
jest rozpowszechniona.

[Gość: nell]

Jasne że mamy poczucie tożsamości, już kiedyś pisałam, że moja rodzina pochodzi
z centralnej Polski, mama jest np. z Częstochowy. Nie lubię dusznej atmosfery
tego miasta, mimo, że często tam jeździłam do rodzinki.
Za to poznaję historię Dolnegośląska, architekturę, zbieram zabytki kultury
materialnej, również ludowej,uważam się za Wrocławiankę i Dolnoślązaczkę. Znam
wielu ludzi w Niemczech i Szwajcarii, którzy się tu urodzili, opowiadają własne
przezycia, to co zapamiętali i razem debatujemy nad najnowszą historią naszego
miasta. Spuścizna wielu narodów które tu mieszkały jetst również moja i mam
zamiar z tego korzystać.

[Gość: nell]

Jasne że mamy poczucie tożsamości, już kiedyś pisałam, że moja rodzina pochodzi
z centralnej Polski, mama jest np. z Częstochowy. Nie lubię dusznej atmosfery
tego miasta, mimo, że często tam jeździłam do rodzinki.
Za to poznaję historię Dolnegośląska, architekturę, zbieram zabytki kultury
materialnej, również ludowej,uważam się za Wrocławiankę i Dolnoślązaczkę. Znam
wielu ludzi w Niemczech i Szwajcarii, którzy się tu urodzili, opowiadają własne
przezycia, to co zapamiętali i razem debatujemy nad najnowszą historią naszego
miasta. Spuścizna wielu narodów które tu mieszkały jetst również moja i mam
zamiar z tego korzystać.

[Gość: Wilym]

Nell, jak oceniasz, czy wielu wrocławian myśli podobnie jak ty? Pytam tylko ze
zwykłej ciekawości, bo przez wiele lat wmawiano nam, że Wrocław to taki mały
Lwów, gdzie nie pamieta się o historii miasta sprzed 1945 roku. Czy w innych
miastach Dolnego Śląska (Wałbrzych, Legnica, Oleśnica) ludzie też interesują
się ziemią na której mieszkają?

[Gość: nell]

To nieprawda że Wrocław to taki mały Lwów. Jestem wrocławianką od urodzenia i
nigdy tego nie czułam ani tak nie myślałam.
Myślę że wielu ludzi mysli podobnie jak ja, Lwowiaków znam niewielu, są to
przeważnie staruszkowie, ich dzieci są Wrocławiakami, może nadmierne
eksplatowanie staruszka hr. Dzieduszyckiego stwarza taki obraz, ale niepamiętam
żebyśmy temat Lwowa poruszali kiedykolwiek wsród znajomych, nikt ze Lwowem nie ma
nic wspólnego. Mieszkamy tu już na tyle długo, że tu jest moja ojczyzna, i innej
nie mam.

[Gość: Homar]

Mam podobne odczucia, do Ciebie, Nell. Urodzilem sie w tym miescie, ale
wychowywalem w malej miejscowosci pod Warszawa. Nigdy jednak Wawa nie byla moim
miastem - zawsze byl nim Wroclaw. Od kilku lat mieszkam tu spowrotem i... czuje
sie zwiazany z tym miastem i regionem. Jesli bym mial odpowiedziec na
pytanie: "kim jestem?", to w jednej z pierwszych odpowiedzi byloby:
dolnoslazakiem. Tuz przed: wroclawianinem.

Natomiast Lwow... Mozna powiedziec, ze dostalismy w spadku wielu wybitnych
mieszkancow, ktorzy nadali charakter Wroclawiowi. I w duzej mierze to im
dziekujemy za to, ze Wroclaw jest taki, a nie inny, niepowtarzalny. Jednakze
dzis wspomnienia ze Lwowa rozpuscily sie w terazniejszosci i tutejszosci. Juz
malo kto mowi: jestem ze Lwowa. Znakomita wieszosc mowi: jestem
wroclawianinem/wroclawianka. Lwow byl tylko w ludziach, a ludzie odchodza...

[Gość: Olik]

Myślę, że przedstawiciele młodego pokolenia (do którego również i ja się
zaliczam)czują się przede wszystkim wrocławianami. Region, z którego pochodzą
nasi dziadkowie nie ma obecnie większego znaczenia.Moi dziadkowie przyjechali z
Warszawy - ja sama nie przepadam za stolicą, nie mam także emocjonalnego
stosunku do niej.Kocham Wrocław - miasto moich rodziców, miejsce mojego
urodzenia.Tzw."Warszawka" raczej nie wzbudza we mnie "rodzinnych" uczuć!

[Gość: Wilym]

Czy mozna sie wiec pokusic o stwierdzenie, ze mlode pokolenie wroclawian,
potomkow ludzi z roznych regionow Polski, odkrywa tozsamosc miasta w ktorym
mieszka, uznajac sie za spadkobiercow porzednich pokolen mieszkancow Wroclawia,
czy szerzej calego Dolnego Slaska ?

[postmodern]

Myślę, że np. ja uważam się za rodowitego wrocławianina... raczej nie za
dolnoślązaka..

[yetta]

Bycie wrocławianinem czy dolnoslązakiem związane jest ze świadomościa
przeszłości tych ziem przed rokiem 1945, ale nie tylko. Obserwacja zmian
zachodzących na przestrzeni ostatnich lat chociażby w wyglądzie Wrocławia,
uświadamia również nasz udział w jego obecnym kszałcie.
Różnorodzne pochodzenie mieszkańców Dolnego Śląska sprawia, że spotkanych tu
ludzi ocenia się głównie za to co sobą reprezentują. Chociaż starsze pokolenie
reaguje rzecz jasna inaczej. Nasi rodzice czy dziadkowie często pochodzą z
różnych stron i mają wpisane odległe miejsca urodzenia np. Francja i ZSRR jak
to ma miejsce w mojej rodzinie. Więc z czym mogę się utożsamiać ja, urodzona na
tych ziemiach? Z Dolnym Śląskiem i Wrocławiem... A mimo to,lubię przecież
wspomnienia przy okazji zjazdów rodzinnych rozpoczynające się od słów: Pamiętam
jak u nas przed wojną...
Pozdrawiam. Y.

[Gość: Wilym]

Bo o to chyba w sumie chodzi - szacunek dla miejsca zamieszkania i tych ktorzy
mieli swoj udzial w jego tworzeniu przed laty, a przy tym pamięć o własnych
korzeniach!

[Gość: nell]

Gość portalu: Wilym napisał(a):
> Bo o to chyba w sumie chodzi - szacunek dla miejsca zamieszkania i tych ktorzy
> mieli swoj udzial w jego tworzeniu przed laty, a przy tym pamięć o własnych
> korzeniach!

Masz rację, szacunek, jak byłam mała nic nie mówiło się o historii Dolnego Śląska
przed wojną, nie uczyli o tym w szkole, teraz dowiadujemy się o Willmanie,
Hoffmanie i innych zasłużonych ludziach i jesteśmy dumni z tego że właśnie tutaj
mieszkali. Właściwie to jeszcze parę lat temu, jak chodziłam po Wrocławiu ze
znajomymi Niemcami było mi wstyd, że oni wiedzą dużo więcej, chociaż są tu
pierwszy raz w życiu. Dzięki znajomym ze Szwajcarii byłam w Legickim Polu i
Kościele Pokoju w Świdnicy. Duże wrażenie, a u nich to była podstawa w każdym
przewodniku. Teraz staram się nadrabiać niewiedzę. W programie szkolnym w szkole
podstawowej powinni wprowadzić obowiązkowo trochę godzin nt. historii Dolnego
Śląska. Chociażby tylko tutaj.

[Gość: Wilym]

Nell,
w lipcu moj znajomy, ktorego przodkowie pochodzili z Dolnego Slaska (Wałbrzych)
ma zamiar odwiedzic ojczyzne swich przodkow. Z Twoich wypowiedzi wnioskuje, ze
we Wroclawiu nie ma sie czego obawiac (on zna tylko jezyk niemiecki), ale jak
myslisz: czy w Walbrzychu ludzie beda do niego rownie pozytywnie nastawieni jak
we Wroclawiu? To tylko pytanie, nie założenie.
Zgadzam sie, ze powinno sie wiecej uwagi poswiecac edukacji regionalnej
(lokalnej). Czy znane Ci sa tego typu inicjatywy podejmowane we wroclawskich
szkolach?
Pozdrawiam

[Gość: nell]

Wilym,
Inicjatywy są mi nie znane, ale moja córka bierze dziś udział w konkursie wiedzy
o Wrocławiu. Więcej dowiem się wieczorkiem. Na rynku wydawniczym pojawia się za
to coraz więcej literatury związanej ściśle z Dolnym Śląskiem i Wrocławiem
(np. legendy).
Nie za bardzo rozumiem czego mogłby obawiać się twój kolega? jak szukam guza i
chodzę tam gdzie nie trzeba, to nie tylko w Wałbrzychu jest niebezpiecznie. W
Paryżu i Londynie też.Polacy to ludzie gościnni i Twój kolega nie ma się czego
obawiać, trochę gorzej jest ze znajomością języków.
Ja mówię płynnie po niemiecku, więc ciągle mnie ktoś prosi o to aby być mu
przewodnikiem.W Wałbrzychu ,w Książu są przewodniczki z niemieckim, może kogoś
pozna ? Jeśli jest miło i pozytywnie nastawiony do otoczenia, to każdy będzie
chciał mu pomóc.
pozdrawiam
Nell

[Gość: Wilym]

Widzisz Nell, ja tylko przekazuje pytania mojego znajomego. Jego przodkowie
pochodzą z Dolnego Sląska, ale nikt z jego rodziny po 1945 tu się nie pojawił.
On sam jest misjonarzem na Wielkich Antylach (!!!) i planuje odwiedzić ojczyznę
swych przodków. A ponieważ wiele słyszał o niechęci jaką darzy się w Polsce
Niemców co chwile mnie pyta czy np. porozumiewanie się po niemiecku jest
bezpiecne! Dla nas to pewnie brzmi dziwnie, ale skądś taki obawy się biorą. Ja
jestem Górnoślązakiem i wiem, że gdy będę "braciszka" oprowadzał po Opolu,
Gliwicach, Górze Św. Anny, Raciborzu czy Rybniku to nikt nie zwróci uwagi na
jego niemieckość. Myślisz, że w Wałbrzychu (skąd pochodzą jego przodkowie)
będzie w stanie kupić jakieś niemieckojęzyczne materiały o tym mieście (o
Wrocław pod tym względem jestem spokojny)?
Pozdrawiam,
Wilym

[Gość: nell]

Ciekawe gdzie on słyszał takie rzeczy ? na Antylach ?. Przpraszam, ale chyba
przesadzacie. Przeciez to jest z pewnością wykształcony człowiek - misjonarz !
Czy może padł ofiarą perfindej propagandy psychozy strachu organizacji
ziomkowskich pod kierownictwem Czaji. Ale to chyba też już od kilku lat mamy za
sobą. Moi rodzice kilka lat temu wyprowadzili się z Wrocławia i mieszkają w
pewnej wsi koło Oławy (Ohlau). Co roku przyjeżdżają tam autobusy wycieczkowe z
ludźmi którzy pochodzą z tej wsi, urodzili się tam. Nie raz piłam z nimi kawę
lub winko i dyskutowałam o tym kto mieszkał w naszym domu. Do sąsiadów
przyjeżdża też jedna rodzina, oczywiście już z synem synową i wnukiem. Panuje
miła i rodzinna atmosfera. Po powodzi, ponieważ wieś ucierpiała ci staruszkowie
dzwonili i pomogali jak się dało mieszkańcom, a najważniejsze dla nich były
zniwa. Jak mam inaczej Ci odpowiedzieć ? Mam wielu przyjaciół Niemców, mimo że
połowa rodziny została wymordowana w czasie wojny lub zginęła w obozie. Mam
bardzo bliskiego przyjaciela w Mannheim, urodził się koło Raciborza, w
Bobrownikach, dzisiaj Czechy, w roku 1950,jego ojciec był ( i jego 2 braci) w
SS. I co ? On jest bardzo porządnym człowiekiem.
Jak byłam w Niemczech na delegacji, odwiedziłam kilka osób które wcześniej
znałam tylko z korespondencji lub rozmów tel. Miałam wrażenie że dziwią się
patrząc na mnie że też mam ręce, nogi, uszy, tak jak oni.
Takie postawy i poglądy o jakich piszesz robią więcej złego niż dobrego i nie
powtarzarzaj ich więcej. Wybij je też z głowy przyjacielowi.
Poza tym jeżeli będzie potzrebował pomocy, mogę mu pomóc jak się tak bardzo
boi, zresztą w Wałbrzychu też mam przyjaciół lekarzy, ale oni mówią tylko po
angielsku.
pozdrawiam
nell

[Gość: nell]

Hej Wilym,
Jak tam Twój znajomy, już mniej się boi Wałbrzycha ?