Dylematy nie tylko kościelne

[privus]

Stosunki Rzeczypospolitej Polskiej z Kościołem katolickim
System stosunków państwo – Kościół katolicki w Polsce był podobny do rozwiązań stosowanych w innych europejskich państwach demokratycznych. Spełniał spełniał on wymogi współczesnego prawa międzynarodowego oraz doktryny społecznej Soboru Watykańskiego II. Stosunki między państwem a Kościołem katolickim w Polsce dawały gwarancję pełnej wolności religijnej i poszanowanie dla osób niewierzących.

Sytuacja uległa zmianie po podpisaniu w zadziwiających okolicznościach zawarcie konkordatu między Rzecząpospolitą Polską a Stolicą Apostolską z 28 lipca 1993 roku. Efekty problematyki politycznego zaangażowania kleru w relacjach państwo kościół aż nadto widać jest w Konstytucji RP z 1997 roku uchwalonej po wieloletnich dosyć zagadkowych utarczkach i walkach sejmowych sejmowych znalazła tam swoje odzwierciedlenie. Niestety, nie zakończyło to wcale ciągle rozszerzające się narastających rządania Kościoła o prymat własnych interesów politycznych.
Jak w efekcie ukształtowała się ta niezależność państwa i jego władz od kościoła świadczy nie tylko oficjalna postawa Prezydenta Komorowskiego:
www.youtube.com/watch?v=bL-2XfAWK-M

To, co zrobił później PiS jest wyraźnym dowodem na podporządkowanie państwa funkcjonującym strukturom kościelnym. Ironią tego pisio-kościelnego systemu politycznego jest to, że dzisiaj po przegranych wyborach sami oficjalnie odwołują sie do konstytucji, za co wcześniej używając całego aparatu państwowego ścigali innych dopominjących się o przestrzeganie tej samej konstytucji.

Zainteresowanych zgłębienia tego problemu tylko w kwestii doprowadzenia do degrengolady naszego systemu oświatowego w Polsce odsyłam do chyba jeszcze istniejącego w internecie podsumowania tego zagadnienia w "Konkordatowi -NIE!" prof. i senatora Ryszarda M. Zająca.

W każdym bądź razie potwierdzam stanowisko prof. Zająca, że o ile religia, to tylko w kazamatach kościelnych i wyłącznie na koszt wiernych. Nie mam nic przeciwko indywiduanym rozważaniom światopoglądowych czy ich uprawianiu, ale efekty ich upaństwawiania gorzko przeżyła nie tylko Europa.

[privus]

[privus]

Katolickie pojmowanie ubóstwa jego percepcja jest nie tylko zadziwiające.
Wyrzeczenie się bogactw, ubóstwo dobrowolne nie jest obowiązkiem chrześcijanina, lecz - jak wynika ze słów Chrystusa jako aktu cnoty heroicznej. Niestety, dotyczy to tylko wiernych a nie instytucji Kościoła. A przykazanie o miłości zawiera przecież w sobie naturalne zjawisko dzielenie się dobrami ze wszystkimi potrzebującymi. I co?