Pesach

[petrus1981rok]

Drodzy Bracia i Siostry,

Dziś chciałbym podzielić się refleksją na temat Pesach, znanego również jako Pascha, jedno z najważniejszych świąt w tradycji żydowskiej. Pesach upamiętnia wyzwolenie Izraelitów z niewoli egipskiej, co zostało opisane w Księdze Wyjścia. To święto, które przypomina nam o mocy Boga, który w swojej miłości i sprawiedliwości wyzwala swój lud z opresji.

Pesach jest świętem pełnym symboliki. Jednym z najważniejszych elementów jest spożywanie macy, niekwaszonego chleba, który symbolizuje pospiech, w jakim Izraelici opuścili Egipt. Kolejnym jest wieczerza sederowa, podczas której przypominane są kluczowe momenty wyjścia z Egiptu, a każde danie ma swoje znaczenie i symbolikę.

W kontekście chrześcijańskim, Pesach ma również głębokie znaczenie. Jezus celebrował Paschę ze swoimi uczniami podczas Ostatniej Wieczerzy, która stała się fundamentem dla Eucharystii. To moment, w którym Jezus ustanowił Nowe Przymierze, ofiarując swoje ciało i krew jako znak odkupienia.

W Ewangelii według Łukasza 22:15-16 Jezus mówi: "Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w Królestwie Bożym."

Pesach przypomina nam, że Bóg jest zawsze wierny swoim obietnicom i że wyzwolenie jest możliwe dzięki Jego mocy. Jako chrześcijanie, możemy czerpać z tej tradycji inspirację i zrozumienie, jak głęboko zakorzenione są nasze korzenie w historii zbawienia.

Pesach, znana również jako Pascha, ma głębokie znaczenie w życiu chrześcijańskim. Jest to święto, które symbolizuje wyzwolenie i zbawienie. Dla chrześcijan, Pascha jest ściśle związana z Ostatnią Wieczerzą, którą Jezus celebrował ze swoimi uczniami przed swoją męką. Podczas tej wieczerzy Jezus ustanowił Eucharystię, czyli sakrament Komunii Świętej, mówiąc: "Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje" oraz "Pijcie z niego wszyscy, to jest bowiem Krew moja" (Mt 26:26-28).

Pascha dla chrześcijan symbolizuje przejście z niewoli grzechu do wolności w Chrystusie. Jest to również czas refleksji nad męką, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa, które są fundamentem wiary chrześcijańskiej. Pascha przypomina nam o ofierze Chrystusa i o Jego miłości do ludzkości, która przynosi zbawienie i nowe życie.

Pesach ma głębokie korzenie w judaizmie, a jego obchody są ściśle związane z historią wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej. Dla chrześcijan, Pascha ma dodatkowe znaczenie, ponieważ Jezus celebrował ją ze swoimi uczniami podczas Ostatniej Wieczerzy, co stało się fundamentem dla Eucharystii.

Obchody Pesach przez chrześcijan mogą być postrzegane jako sposób na zrozumienie i docenienie korzeni swojej wiary oraz na uczczenie ciągłości historii zbawienia. Wielu chrześcijan decyduje się na obchodzenie Pesach jako wyraz szacunku i uznania dla swoich żydowskich korzeni.

Jednakże, chrześcijaństwo ma swoje własne święta, takie jak Wielkanoc, które bezpośrednio nawiązują do męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Dla wielu chrześcijan, to właśnie te święta są centralnym punktem ich wiary i obchody.

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie i ostatecznie zależy to od indywidualnych przekonań i tradycji danej wspólnoty chrześcijańskiej.

Niech ten czas refleksji nad Paschą przypomina nam o mocy Boga, który wyzwala, i o Jego nieskończonej miłości do nas wszystkich.

Amen.

Część pierwsza

• Pascha - Pesach ( hebr. פסח ) cz.1

Część druga

• Pascha - Pesach ( hebr. פסח ) cz.1

Część trzecia

• Pascha - Pesach ( hebr. פסח ) cz.3

Część czwarta

• Pascha - Pesach ( hebr. פסח ) cz.4

Część piąta

• Pascha - Pesach ( hebr. פסח ) cz.5 / ostatnia

[petrus1981rok]

Załączam jeszcze raz część 2

• Pascha - Pesach ( hebr. פסח ) cz.2

[petrus1981rok]

Rzeczywiście, pierwsi chrześcijanie, będąc Żydami, obchodzili święto Pesach jako integralną część swojej tradycji. Było to naturalne, ponieważ chrześcijaństwo wyrosło z judaizmu i wiele pierwszych wspólnot chrześcijańskich zachowywało żydowskie zwyczaje.

Z czasem, kiedy chrześcijaństwo zaczęło się rozwijać i oddzielać od swoich żydowskich korzeni, Kościół podjął działania mające na celu ustanowienie własnej tożsamości i tradycji. Jednym z tych działań było ustanowienie Wielkanocy jako odrębnego święta, które koncentruje się na męce, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Dążenie do wyplenienia żydowskich tradycji, takich jak Pesach, miało na celu zyskanie monopolu na obchody i praktyki religijne w chrześcijaństwie, a także uniknięcie synkretyzmu religijnego.

To dążenie do dominacji i monopolizacji tradycji religijnych miało swoje konsekwencje, prowadząc do podziałów i konfliktów wewnątrz wspólnot chrześcijańskich oraz między różnymi grupami religijnymi. Historia Kościoła pokazuje, że takie działania mogą prowadzić do wykluczenia i wojen religijnych.

Dzisiaj chciałbym porozmawiać o powrocie do korzeni naszej wiary, o święcie Pesach, które ma głębokie znaczenie zarówno dla Żydów, jak i chrześcijan. Nasza wiara wywodzi się z tradycji żydowskiej, a Jezus oraz Jego apostołowie byli Żydami, którzy obchodzili święto Pesach.

Pesach upamiętnia wyzwolenie Izraelitów z niewoli egipskiej, co ma znaczenie nie tylko historyczne, ale i duchowe. Dla nas, chrześcijan, Pesach jest również związane z Ostatnią Wieczerzą, podczas której Jezus ustanowił Eucharystię. To w tej chwili Jezus ukazał swoją misję zbawczą i głęboką więź z tradycją żydowską.

W Ewangelii według Łukasza 22:15-16 Jezus mówi: "Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w Królestwie Bożym." Te słowa podkreślają, jak ważne było to święto dla Jezusa i Jego uczniów.

Moja nadzieja jest taka, że kiedyś chrześcijaństwo powróci do obchodzenia święta Pesach, doceniając jego głębokie duchowe znaczenie. Mam nadzieję, że będziemy ponownie obchodzili Pesach w naszych domach, a Kościół będzie nauczał o jego znaczeniu, łącząc nasze żydowskie korzenie z chrześcijańską wiarą.

Niech ta refleksja przypomina nam o naszej wspólnej historii i głębokim znaczeniu tradycji, które nas łączą. Bądźmy otwarci na powrót do tych korzeni, aby wzbogacić naszą wiarę i lepiej zrozumieć Boży plan zbawienia.

Chciałbym poruszyć trudny, ale ważny temat dotyczący historii Kościoła i jego relacji z prostymi naukami Chrystusa. Niestety, w pogoni za mamoną i władzą, Kościół niejednokrotnie zataił lub zniekształcił te nauki, stosując manipulację i nadużycia.

Jezus nauczał o miłości, pokorze i służbie. W Ewangelii według Mateusza 6:24 mówi: "Nikt nie może dwom panom służyć. Albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie." Te słowa przypominają nam, że prawdziwa wiara nie może być podporządkowana materialnym korzyściom.

Historia pokazuje, że kiedy Kościół oddalał się od tych prostych nauk, dochodziło do nadużyć, korupcji i manipulacji. Przykłady takie jak sprzedaż odpustów, inkwizycja czy wojny religijne są mrocznymi momentami, które zadały wiele cierpienia wiernym i zniekształciły obraz Chrystusa.

Powinniśmy pamiętać, że nasza wiara opiera się na prostych, ale głębokich naukach Jezusa. Miłość, pokora, służba i sprawiedliwość to wartości, które powinny kierować naszym życiem i działaniami. Musimy dążyć do oczyszczenia naszej wspólnoty z wszelkich nadużyć i manipulacji, aby prawdziwe przesłanie Chrystusa mogło świecić jasno.

Niech nasze serca będą pełne miłości i pokory, a nasze działania niechaj zawsze odzwierciedlają nauki Jezusa. Pamiętajmy, że jesteśmy powołani do służby Bogu i bliźnim, a nie do pogoni za mamoną.

[mim1656awo]

Niech ten czas refleksji nad Paschą przypomina nam o mocy Boga, który wyzwala, i o Jego nieskończonej miłości do nas wszystkich.
Piękne słowa o mocy Boga, o Jego chęci wyzwolenie i nieskończonej miłości Jego do nas wszystkich.Oto przykład miłości Boga do ludzkości, do nas wszystkich
1.Bądźcie mściwi i nie przebaczajcie.Bóg ma wymierzyć zemstę
2.Pozabijajcie, spalcie, zniszczcie, zrabujcie
3. Zabijecie więc spośród dzieci wszystkich chłopców, a spośród kobiet te, które już obcowały z mężczyzną
4. Rzekł do nich (Mojżesz): «Jakże mogliście zostawić przy życiu wszystkie kobiety?
5. Jedynie wszystkie dziewczęta, które jeszcze nie obcowały z mężczyzną, zostawicie dla siebie przy życiu

Potem, Bóg nieskończenie miłosierny, jak każdy złodziej, przestępca, rozbójnik, bandyta bierze udział w podziale zdobyczy (właśnie, stworzył wszystko a tu zdobycz mu potrzebna)
1.z czego oddali Panu trzydzieści dwie osoby.

Te 32 osobt to były dziewczęta, które jeszcze nie obcowały z mężczyzną.Pytanie: co ten skurwiel zwany Panem lub Bogiem zrobił z tymi 32 dziećmi płci żeńskiej? Otoczył je opieką i posłał do szkoly? A może inna wersja „ST Księga Kapłańska 14, 17 ... ofiara spalana, miła woń dla Pana.
Poczytajcie sobie o nieskończonej dobroci i miłości Boga dla nas wszystkich.

P.S.Ten Bóg, zajęty czynami nieskończonej miłości, nie zapomniał czyżby zabrać własną matkę spod latari na skrzyżowaniu ulic?


STARY TESTAMENT Księga Liczb
Wojna święta przeciw Madianitom 31
1 Rzekł Pan do Mojżesza: 2 «Pomścij Izraelitów na Madianitach. Potem zostaniesz przyłączony do twoich przodków1». 3 Rzekł więc Mojżesz do ludu: «Przygotujcie spośród siebie mężów na wyprawę wojenną przeciw Madianitom; mają im wymierzyć pomstę Pana. 4 Poślijcie na wyprawę wojenną po tysiącu ludzi z każdego pokolenia izraelskiego». 5 I zostało wybranych po tysiącu z każdego pokolenia, czyli dwanaście tysięcy zdolnych do walki. 6 Mojżesz posłał po tysiącu ludzi z każdego pokolenia na wojnę. Razem z nimi [wysłał] Pinchasa, syna kapłana Eleazara, i przedmioty święte2 oraz trąby sygnałowe. 7 Według rozkazu, jaki otrzymał Mojżesz od Pana, wyruszyli przeciw Madianitom i pozabijali wszystkich mężczyzn. 8 Zabili również królów madianickich. Oprócz tych, którzy zginęli [w walce]: Ewi, Rekem, Sur, Chur i Reba - razem pięciu królów madianickich. Mieczem zabili również Balaama3, syna Beora. 9 Następnie uprowadzili w niewolę kobiety i dzieci madianickie oraz zagarnęli jako łup wszystko ich bydło, stada i cały majątek. 10 Spalili wszystkie miasta, które tamci zamieszkiwali, i wszystkie obozowiska namiotów. 11 Zabrawszy następnie całą zdobycz, cały łup złożony z ludzi i zwierząt, 12 przyprowadzili jeńców, zdobycz i łup do Mojżesza, kapłana Eleazara i całej społeczności Izraelitów, do obozu, który się znajdował na równinach Moabu, położonych nad Jordanem naprzeciw Jerycha. 13 Mojżesz, kapłan Eleazar i wszyscy książęta społeczności wyszli z obozu naprzeciw nich. 14 I rozgniewał się Mojżesz na dowódców wojska, na tysiączników i setników, którzy wracali z wyprawy wojennej. 15 Rzekł do nich: «Jakże mogliście zostawić przy życiu wszystkie kobiety? 16 One to za radą Balaama4 spowodowały, że Izraelici ze względu na Peora dopuścili się niewierności wobec Pana. Sprowadziło to plagę na społeczność Pana. 17 Zabijecie więc spośród dzieci wszystkich chłopców, a spośród kobiet te, które już obcowały z mężczyzną. 18 Jedynie wszystkie dziewczęta, które jeszcze nie obcowały z mężczyzną, zostawicie dla siebie przy życiu5. 19 Musicie jednak pozostać przez siedem dni poza obozem. Każdy z was, który kogoś zabił, każdy, który się dotknął zabitego, musi się oczyścić dnia trzeciego i siódmego, zarówno on, jak i jego jeńcy. 20 Również odzienie, wszystkie przedmioty ze skóry, to co jest sporządzone z sierści koziej i wszystkie przedmioty z drzewa muszą być oczyszczone». 21 Kapłan Eleazar powiedział jeszcze do wojowników, którzy z nim razem odbyli wyprawę: «Taki jest nakaz prawa, który Pan dał Mojżeszowi: 22 złoto, srebro, miedź, żelazo, cynę, ołów 23 i w ogóle wszystko, czego ogień nie zniszczy, przeprowadźcie przez ogień, aby stało się czyste; ale tylko woda oczyszczenia6 usunie nieczystość. Czego zaś nie można kłaść do ognia, przeprowadźcie przez wodę. 24 Siódmego dnia wypierzcie swoje odzienie; wtedy staniecie się czyści i będziecie mogli znowu wejść do obozu».

Podział zdobyczy

25 Potem tak mówił Pan do Mojżesza: 26 «Policz wraz z kapłanem Eleazarem i głowami rodów społeczności to, co z ludzi i bydła zostało przyprowadzone jako zdobycz. 27 Podziel zdobycz na połowę pomiędzy tych, którzy brali udział w wyprawie, i pomiędzy całą społeczność. 28 Winieneś jednak od wojowników, którzy wyruszyli na wyprawę, wziąć jako dar dla Pana jedną sztukę na pięćset - zarówno z ludzi, jak też z wołów, osłów i owiec. 29 Z połowy należącej do nich weźmiesz, a dasz kapłanowi Eleazarowi jako ofiarę dla Pana. 30 Z połowy [należnej reszcie] Izraelitów weźmiesz pięćdziesiątą część, tak ludzi, jak też wołów, osłów i owiec, słowem ze wszystkiego bydła, i dasz to lewitom, którzy pełnią służbę w przybytku Pana». 31 Mojżesz i kapłan Eleazar wykonali wszystko, co im Pan nakazał. 32 Zdobycz, którą wojownicy wzięli jako łup, składała się z sześciuset siedemdziesięciu pięciu tysięcy owiec, 33 siedemdziesięciu dwóch tysięcy wołów, 34 sześćdziesięciu i jednego tysiąca osłów, 35 a osób, czyli dziewcząt, które jeszcze nie obcowały z mężczyzną, było razem trzydzieści dwa tysiące.
36 Połowa przypadająca w udziale tym, którzy brali udział w wyprawie wojennej, wynosiła: trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec. 37 Z tego oddali Panu sześćset siedemdziesiąt pięć sztuk; 38 trzydzieści sześć tysięcy wołów - z czego oddali Panu siedemdziesiąt dwie sztuki; 39 trzydzieści tysięcy pięćset osłów, z czego oddali Panu sześćdziesiąt i jedną sztukę. 40 Wreszcie szesnaście tysięcy osób, z czego oddali Panu trzydzieści dwie osoby. 41 I oddał Mojżesz kapłanowi Eleazarowi dary przeznaczone na ofiarę dla Pana, stosownie do rozkazu, jaki Pan dał Mojżeszowi, 42 z połowy [należnej pozostałym] Izraelitom, którą Mojżesz oddzielił od części przypadającej wojownikom. 43 A w połowie należnej reszcie Izraela było trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec, 44 trzydzieści sześć tysięcy wołów, 45 trzydzieści tysięcy pięćset osłów 46 i szesnaście tysięcy osób. 47 Z tej części należnej Izraelitom wziął Mojżesz jedną pięćdziesiątą tak z ludzi, jak i z bydła, i dał lewitom, którzy strzegą przybytku Pana - stosownie do nakazu, jaki odebrał Mojżesz od Pana. 48 Wtedy przystąpili do Mojżesza dowódcy oddziałów wojska, tysiącznicy i setnicy, 49 i rzekli do Mojżesza: «Słudzy twoi dokonali przeglądu wszystkich poddanych sobie wojowników i okazało się, że żaden z nich nie zginął. 50 Dlatego przynieśliśmy w ofierze dla Pana wszystkie znalezione przedmioty ze złota: nagolennice, naramienniki, pierścienie, kolczyki i naszyjniki, aby dokonano nad nami wobec Pana obrzędu przebłagania». 51 Wzięli więc Mojżesz i kapłan Eleazar złoto i wszystkie kosztowne przedmioty. 52 Złota zaś oddanego przez tysiączników i setników na ofiarę dla Pana było szesnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt syklów. 53 Każdy ze zwykłych wojowników posiadał jeszcze swój własny łup. 54 Mojżesz więc i kapłan Eleazar wzięli złoto od tysiączników i setników i zanieśli do Namiotu Spotkania jako pamiątkowy dar Izraelitów dla Pana.

[privus]

Słowo Pascha, w jidysz Pajsoch (w tłumaczeniu na język polski oznacza przejście) odnosi się do przejścia Chrystusa ze śmierci do życia, które dokonało się w momencie powstania z martwych w tzw. Wielką Noc, nawiązuje bezpośrednio do największej uroczystości religii żydowskiej, obchodzonej na pamiątkę wyzwolenia Żydów z niewoli egipskiej.

Pierwsi chrześcijanie świętowali Misterium Paschalne. Obecnie Wielko Czwartkowe Triduum Paschalne w Kościele katolickim stało się też jednym z najważniejszych świąt kościelnych i dla podkreślenia jego wagi podzielone zostało na trzy etapy tzw. misterium Odkupienia.
- etap pierwszy - pożegnalna uczta, czyli Ostatnia Wieczerza,
- etap drugi - wydarzenia Wielkiego Piątku zakończone śmiercią Chrystusa na krzyżu
- a etap trzeci - spoczynek w grobie i zmartwychwstanie.

Przekształciło się z czasem w tzw. Wielki Tydzień, którego częścią jest Triduum Paschalne, które było świętowane dopiero od IV wieku, a samo Triduum Paschalne zastąpiło Triduum Sacrum, obchodzone do 1929 roku.

Kolejna reforma posoborowa wróciła do pierwotnego zwyczaju obchodzenia Triduum Paschalnego, przywracając centralne miejsce Nocy Paschalnej..

A wierni jak to werni, posłusznie swiętują to i kedy im nakazano nie mając nic do powiedzenia.

[mim1656awo]

Nasz sympatyczny poliglota Petrus (ten kolejny idiota to ponoć Piotr, zwyczjny Piotrek wynieś przynieś pozamiataj) olśniony przez Ducha Świętgo (kiedy ten ostatni wypoczywał po zapłodzeniu przez prokurę kolejnej dziewczynki bez jej zgody, co nazywa się gwałtem na nieletniej i jest karalne kiblem na dłuuugie lata a owocem gwałtu nie będzie żaden Jezusek - cudaszek lecz „normalny” bękart) informuje nas o „ o mocy Boga, który w swojej miłości i sprawiedliwości wyzwala swój lud z opresji”
Rozumiem, wypił za dużo Petrusa 45 ° i jeszce jest pijany. (ten Petrus jest dobry – ponoć – na trawienie, lecz on, Petrus 1981, prowokuje tylko wymioty i sraczkę) i jszcze śpi snem sprawidliwego.Hej, Piotreczku, obudź się, dzwoneczek dzwoni!!!
Zadałem Ci, łebeczku, pytanie: co ten - wg Ciebie, miłosierny Bóg zrobił z 32-ma dziewczynkami, dziećmi, danymi mu w czasie podziału zdobyczy wg swiętej Bbli? Wziął je pod opiekę i posłał do szkoły czy - jak uczy nas swięta Biblia " ofiara spalana miła woń dla Pana"
Hej, Petruszku, udajesz że na to ucho nie słyszyszysz i na to oko nie widzisz?
Wstyd.
Dzwoneczek dzwoni, pobutka i pisz odpowiedź.

[jakornelia12345]

Jak to powołanie spełniają duchowni KK?

[krzy-czy]

no pewnie.z takiej to okazji KARtofLE zrobili w kielcach pogrom.
że to tak jakieś chłopię jeździło se z furmanami
ale później wyszło że to
te wredne żydy go uprowadzili
coby z jego krwi robić se pyszną macę.