z2006
20.03.08, 07:27
www.mateusz.pl/czytania/20080320.htm
"„Bierzcie i jedzcie wszyscy: to jest Ciało moje... Bierzcie i pijcie wszyscy:
to jest kielich Krwi mojej” (MP). Liturgia dzisiejsza wzywa wierzących,
których żywą wiarę osłabiło przyzwyczajenie, by otrząsnęli się i spojrzeli
głębiej i z miłością na niewysłowioną rzeczywistość tajemnicy, jaka dokonała
się po raz pierwszy w Wieczerniku, na oczach zdumionych uczniów, a dzisiaj
odnawia się z tą samą skutecznością na ołtarzu. Zawsze to sam Pan Jezus, w
osobie swojego szafarza, wykonuje akt konsekracji, a dzisiaj w rocznicy
ustanowienia Eucharystii i w wigilię śmierci Pana, nabiera on szczególnie
przejmującej wymowy.
Jezus „umiłowawszy swoich... do końca ich umiłował”, mówi Jan- rozpoczynając
opowiadanie Ostatniej Wieczerzy (III czytanie: J 13, 1-15); „tej nocy, w
której był wydany”, uściśla św. Paweł opisując ustanowienie Eucharystii.
Straszliwe przeciwieństwo: ze strony Jezusa miłość nieskończona, aż „do
końca”, aż do śmierci; ze strony ludzi zdrada, zaparcie się, opuszczenie.
Eucharystia jest odpowiedzią Pana na zdradę stworzeń. Wydaje się, jakby się
niecierpliwił, by zbawić tych tak słabych i wiarołomnych ludzi, więc uprzedza
mistycznie swoją śmierć, ofiarując im na pokarm to ciało, które wkrótce złoży
w ofierze na krzyżu, i tę krew, którą wyleje aż do ostatniej kropli. I chociaż
za kilka godzin śmierć wydrze Go ziemi, Eucharystia uwieczni Jego obecność
żywą i prawdziwą aż do skończenia wieków.
Lecz Jezus w sakramencie miłości zostawił Kościołowi testament miłości: swoje
„nowe przykazanie”. Dwunastu widzi nagle Mistrza klękającego przed nimi w
postawie sługi, jak „nalewa wody do miednicy i zaczyna umywać uczniom nogi”.
Scena kończy się upomnieniem: „Jeżeli Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi,
to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi”. Nie chodzi tyle o
naśladowanie zewnętrznego czynu, ile raczej o postawę szczerej pokory we
wzajemnych stosunkach; uczniowie mają zachowywać się jak słudzy jedni drugich
i za takich się uważać. Tylko taka pokora uczyni możliwym spełnienie
przykazania, jakie Jezus ma dać: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się
wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem” (tamże 34). Umywanie nóg,
ustanowienie Eucharystii, śmierć na krzyżu pokazują, jak i do jakiego stopnia
trzeba kochać braci, by spełnić przykazanie Pana."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 410
