refleksyjnie

[Gość: kuba]

Czytam to forum już jakiś czas i wydaje mi się że nie ma tu nikogo zadowolonego ze swoich studiów, a co ważniejsze że nie ma kierunków które wartoby studiować i nic nie zapewnia przyszłości. Co więcej nie ma sensu się zastanawiać nad studiami bo i tak nie ma szans na prace w zawodzie. Jest beznadziejnie. Nikomu się nie udaje.

[Gość: Tawananna*]

To chyba czytasz mało uważnie :).

Ja np. jestem tu chyba uznawana za chodzący absolutny zachwyt nad studiami ;).
Z tym absolutnym zachwytem nie przesadzajmy, ale jestem z moich studiów więcej
niż zadowolona.

Uważam, że warto studiować. Czy to zapewnia przyszłość - nie wiem. Chyba chodzi
właśnie o to, że w obecnych czasach nie ma żadnych studiów, które przyszłość
ZAPEWNIAJĄ. One tylko dają nadzieję na przyszłość, mogą pomóc, ale nie są
gwarantem niczego.

A beznadziejnie nie jest, są ludzie, którym się udaje - i nasza w tym głowa,
bysmy mogli zaliczać siebie do tego grona :).

[eressea]

Gość portalu: kuba napisał(a):

> Czytam to forum już jakiś czas i wydaje mi się że nie ma tu nikogo
zadowolonego ze swoich studiów, a co ważniejsze że nie ma kierunków które
wartoby studiować i nic nie zapewnia przyszłości. Co więcej nie ma sensu się
zastanawiać nad studiami bo i tak nie ma szans na prace w zawodzie.

Ja jestem bardzo zadowolona z moich studiów (jak większość osób z którymi
jestem na roku). Co prawda do najłatwiejszych nie należą, ale mam poczucie, że
wybrałam właściwie. Przyszłościowe są na pewno, tylko raczej wątpię czy w tym
kraju...

Są kierunki po których ma się duże szanse na prace w zawodzie, pierwsze z
brzegu - kosmetologia, stomatologia, informatyka.

[Gość: izolda]

czuje sie taka zawieszona w prozni;teraz jest ok,masz jakis plan tygodnia,wiesz
co dzis ,co jutro,twoja aktywnosc sie na czyms kumuluje,mniej lub bardziej
sensownym ale jednak;
przyszlosc to dla mnie wielka niewiadoma;zupelny brak koncepcji na to co robic
po studiach
studiuję prawo,w sumie to z przypadku,nie mam z tego satysfakcji,nie mam
wiekszych perspektyw na prace z golym dyplomem magistra;
zarzynam sie chyba tylko dlatego,bo szkoda mi tych dwoch lat,ktore juz minely i
ktore wiele mnie kosztowaly;
beznadzieja,mam wrazenie jakby zycie smialo mi sie w nos,jakbym sama z siebie
robila z siebie zarty
od dwoch lat zameczam znajomych pytaniami,czy powinnam zmienic studia
wiem,ze powinnam,ale nigdy tego nie zrobie;brakuje mi odwagi i za duzo we mnie
strachu,ze nie uda mi sie ich skonczyc
jesli teraz jest we mnie tyle rezygnacji,co bedzie pozniej
wroce do domu,zarejestruje sie w urzedzie pracy,w swoim czasie stane w kolejce
po zasilek?
dlatego badz co badz ciesze sie ze ta "agonia" jeszcze trwa i dobrze mi w tym
letargu,a jesli nie dobrze,to przynajmniej lepiej niz...
pozdrawiam

[Gość: Quille]

Ja zdając na studia robiłam to z myślą, że mam 18 lat i jeszcze duży kawał
życia przed sobą, więc nie musze od razu podjąć tego kierunku, który bedzie
najodpowiedniejszy

ale akurat tak się złożyło, że opatrzność czuwała i właściwie z przypadku
(zdawałam na studia znając stary kanon, teraz jest nowy, lepszy) studiuję to,
co mnie naprawdę interesuję, z ludźmi, którzy są fantastyczni, w miejscu, na
myśl o którym już się uśmiecham

myśle, że wszędzie trzeba miec odrobine szcześcia - w kwestii wyboru studiów
również