Reading, Writing and Arithmetic

[Gość: gomez]

Czy komuś to coś mówi.No, pewnie tak, fanom brytyjskiego grania.Szkoda ,że
The Sundays już nie istnieją.Ponoć Harriet Wheeler i David Gavurin wzięli się
za wychowywanie potomstwa.Ach ten głos i ta gitara coś ala The Smiths.Brakuje
ich na scenie.Niewątpliwie

[vulture]

"Here's Where The Story Ends"... chyba jedyny ich przebój. Bardzo ładna
piosenka.

[ilhan]

Nie znam płyty. Ale "Here's Where The Story Ends" jest strasznie fajne

[Gość: jack9]

ilhan napisał:

> Nie znam płyty. Ale "Here's Where The Story Ends" jest strasznie fajne
>



A ja swego czasu zachwycony "Here's Where..." przesłuchałem całą płyte..ale
poza tą piosenką żadna nie robiły takiego wrażenia...owszem miłe do słuchania,
fajny wokal ( kojarzący się z np: Elką F. ) ...ale tylko tyle ...

[vulture]

Fuck, oni jeszcze dwie płyty potem wydali! Nawet nie wiedziałem!

[miecio4]

Pamiętam jak dziś. Byłem wtedy jeszcze piękny i młody.

[jmarr]

The Sundays byli naprawdę fajni. Zawsze sprawiali wrażenie, że jedyna muzyka
jakiej słuchali to The Smiths - te gitary i nawet coś jakby maniera wokalna
Moza w głosie Wheeler.
"Reading, Writing and Arithmetic" to chyba najbardziej przebojowy ich album -
polecam, jak ktoś nie słyszał całości, piosenki: "I Kicked a Boy", "Hideous
Towns" i "You're Not the Only One" - urocze
"Blind" - drugiej płyty - nie słyszałem w całości, ale to co słyszałem też jest
fajne.
"Static & Silence" jest strasznie spokojna - takie leniwe granie na niedzielne
przedpołudnia...

[vulture]

"I Kicked A Boy" chyba też było singlem. Albo stroną B singla.