Po prostu nie mogę się przekonać :(((

[h8red]

Nie mogę się przekonać do "God hates us all" Slayera. Po prostu nie umiem.
Jeden z moich ulubionych zespołów. Poznałem ich gdzieś przy okazji "South of
heaven" i od tego czasu łykałem to co było przed i to co było po. Niestety
GHUA to najsłabszy ich album jak dla mnie. Wiem, ze niejednokrotnie było juz
dyskutowane tutaj czy jest to kiszka czy też powrót do ostrego łojenia,
jednakże postanowiłem do tego wrócić. Skłoniło mnie do napisania tego postu
kolejne podejście do GHUA. Posłuchałem i znów raczej nie pamiętam kolejnych
utworów. Żaden nie zapadł mi na dłużej w pamięć (( Zresztą to nie tylko o
Slayera chodzi. Są też inne zespoły, które mają u mnie podobną "krechę"
Chociażby Metallica za "S&M". Ostani Machine Head. Drugi album Craiga Davida.
Godsmack "The other side".
Pewnikiem mógłbym tak jeszcze troszkę wypisywać ale po kiego??? Zapewne znajdą
się tacy co podzielą moje zdanie jeśli chodzi o zamysł ogólny jak i o
konkretne pozycje. Zapewne będą też tacy, dla których to co popisałem to
czysta profanacja ))

Slejer

[vulture]

Ja z tej płyty bardzo lubię "Disciple", ale przyznaję, że część utworów mi się
zlewa ze sobą, co w przypadku innych albumów tej grupy nie ma miejsca.

[dreaded88]

Do najnowszego Death Angel, czyli "The Art of Dying" (znanego w postaci mp3).
Obiektywnie nie mogę tej muzyce zarzucić niczego poza thrashową klasycznością i
brakiem odkrywczości (jeżeli można to uznać za zarzuty). Ale jakoś nie wchodzi.

[h8red]

dreaded88 napisał:

> Do najnowszego Death Angel, czyli "The Art of Dying" (znanego w postaci mp3).
> Obiektywnie nie mogę tej muzyce zarzucić niczego poza thrashową klasycznością
> i brakiem odkrywczości (jeżeli można to uznać za zarzuty). Ale jakoś nie
> wchodzi.

Ja mam podobne odczucia co do nowego Exodusa. Tyle, że jakoś nie muszę się
bardzo zmuszać żeby go posłuchać. Ale z czasem o może się zmienić.

[jasiek666]

dreaded88 napisał:

> Obiektywnie nie mogę tej muzyce zarzucić niczego poza thrashową klasycznością
>i brakiem odkrywczości

no proszę - płyty jeszcze nie słyszałem, a już mi się podoba )))

Dobra rada

[dreaded88]

Mimo wszystko nie nastawiaj się na jakąś rewalację. Może przesadziłem z tą
thrashową klasycznością i brakiem innych zarzutów - najnowszemu DA w mojej
opinii brakuje nieco ciężkości i brutalności; to w zasadzie nie tyle thrash co
historia dziejąca się na polu pomiędzy nim a hard rockiem. Jest szybko,
melodyjnie, ale zbyt lekko - o to chodzi; przy tym kompozycje nie są jakoś
strasznie ciekawe... Brakuje mi też tego mrocznego klimatu "Act III". Wpływy
funkowe zostały wyrugowane, ale to akurat można wytrzymać.
Daleki jestem od opinii, że "Art of Dying" to chłam, ale jak dziś grać taką
muzę pokazuje np. Soulfly. W porównaniu z "Prophecy" "AoD" to raczej
anachronizm. Może taki był zamiar. Mam nadzieję, że płyta się sprzeda, DA
utrzyma się na rynku i następna płyta będzie znakomita.

[Gość: As]

Od wielu lat słucham namiętnie "Peace sells...but who's buying?" Megadeth i
uważam że to ich najlepsza płyta. Natomiast albumy sąsiadujące, to znaczy
debiutancki oraz "so far, so good...so what!" są dla mnie nudne i nieciekawe, a
przecież utrzymane w tej samej, wczesnothrashowej stylistyce. Nie mogę się do
nich przekonać, a chciałbym, bo późniejszy Megadeth już nie robi na mnie
takiego wrażenia, choć "Rust in peace" jest OK.

[vulture]

A jeśli o Megadeth chodzi, nie mogę się przekonać do albumu "Risk". Kupiłem
sobie kiedyś na kasecie i poczułem lekkie zażenowanie po wysłuchaniu niektórych
utworów.

Well

[h8red]

"Risk" jak dla mnie jest kontynuacją tego co zaczęło sie gdzieś na
"Countdown...". I masz rację. Powiem więcej. Dla mnie była to próba pójścia w
stronę grania wręcz a la Bon Jovi.

szit

[vulture]

Gdyby to było granie a la Bon Jovi... ale miejscami to było a la Boney M!

[Gość: As]

Znajomość z Megadeth zakończyłem na "Countdown to extinction" - w ogóle mnie
ten album nie porwał, a oczekiwałem wiele bo miał świetne recenzje w prasie ...
Jakieś takie bez jaj toto, mało "rasowe".
Słyszałem też kiedyś raz ostatni album i po pobieżnym przesłuchaniu wydał mi
się powrotem do mocniejszego grania. A co do "Risk", to kiedyś w trójce
usłyszałem (gdy była jeszcze muzyczna poczta w starym wydaniu) jak zadzwonił
słuchacz i poprosił o emisję jakiegokolwiek utworu Megadeth. I prowadzący
audycję zapodał kawałek z "Risk" właśnie i brzmiało to jak jakieś disco z
gitarami, za przeproszeniem ...

szok

[vulture]

Gość portalu: As napisał(a):

> prowadzący
> audycję zapodał kawałek z "Risk" właśnie i brzmiało to jak jakieś disco z
> gitarami, za przeproszeniem ...

Ojej! As się ze mną w czymś zgodził!!!
<denaturat>

HA!!! Wiedziałem, że tak będzie :)))

[h8red]

Gość portalu: As napisał(a):

> Od wielu lat słucham namiętnie "Peace sells...but who's buying?" Megadeth i
> uważam że to ich najlepsza płyta. Natomiast albumy sąsiadujące, to znaczy
> debiutancki oraz "so far, so good...so what!" są dla mnie nudne i nieciekawe,
> a przecież utrzymane w tej samej, wczesnothrashowej stylistyce. Nie mogę się
> do nich przekonać, a chciałbym, bo późniejszy Megadeth już nie robi na mnie
> takiego wrażenia, choć "Rust in peace" jest OK.

"Rust in peace" to dla mnie jedna z NAJlepszych płyt w dorobku sceny metalowej.
Kopalnia riffów. Płytka w całości absolutnie powalająca. Można nawet pominąć
słabiutki głos Mustaina. Natomiast wcześniejsze dokonania Megadeth są dla mnie
lekko niestrawne. Głównie odstraszają mnie brzmieniem. Jest po prostu okropne.
Równie dobrze mogli się nagrać na 4-ślad ))

[Gość: As]

Mam debiutancki album Megadeth na mp3 w wydaniu "zremasterowanym" i przyznam że
brzmi zarąbiście. Ale cóż z tego, skoro muzycznie nie powala, nawet mimo
obecności słynnego Mechanixa ...
A ulubiona moja płyta "Peace sells ..." choć nie brzmi rewelacyjnie, to jednak
na tyle przyzwoicie że nie przeszkadza mi to w odbiorze.

[jasiek666]

Po wysłuchaniu debiutu megadeth nie postawiłbym złamanego grosza na to, ze
zespół ten juz niedługo popełni takie arcydzieła jak wspomniany "rust in
peace", "peace sells" czy "so far so good so what".
Natomiast po zapoznaniu się z "rust in peace" byłbym skłonny zakładać się o
każde pieniądze, iż zespoł ten nie popełni nigdy gniotów w
rodzaju "countdown.." czy "risk".
Wniosek jest prosty: kompletnie nie nadaję się do hazardu.

He he he [nt]

[h8red]

Święte słowa (n/t)

[dreaded88]

[Gość: As]

Nie mogłem się przekonać do żadnej podebiutowej płyty Rage Against The Machine.
Nie mogłem się też przekonać do żadnej innej płyty studyjnej Alice In Chains
poza "Dirt" która wybitnym albumem jest.

I tu się zgadzam

[h8red]

Gość portalu: As napisał(a):

> Nie mogłem się przekonać do żadnej podebiutowej płyty Rage Against The Machine.
> Nie mogłem się też przekonać do żadnej innej płyty studyjnej Alice In Chains
> poza "Dirt" która wybitnym albumem jest.

Absolutnie się zgadzam z kolegą. Na innych albumach mam co najwyżej po 2
kawałki, które "czuję". Reszta jest milczeniem ))

[jasiek666]

Co do GHUA:
Niewatpliwie nie jest to album który rzuciłby świat na kolana przed Slayerem.
Ot, po prostu bardzo solidna płyta bardzo dobrego zespołu. Dodajmy tez - płyta
która prezentuje się szczególnie interesująco na tle ówczesnych poczynań
hetfielda i spółki. Ale nie jest to też album słaby. Z jednego prostego powodu:
Slayer NIE NAGRYWA słabych abumów.

[dreaded88]

Inne takie.

Ostatnimi czasy, po odbytej tu dyskusji z michalemgajzlerem (pozdr.)
spróbowałem wrócić do "Black Market" Weather Report. Niestety. Muzyka jest
oczywiście doskonała jeśli chodzi o technikę i kompozycje, ale ten sielski,
beztroski i radosny nastrój okazał się niemal zabójczy dla mojego zdrowia
psychicznego. Musiałem ratować się w trybie nagłym kąpielami w Candlemass,
okładami z My Dying Bride i lekturą Ciorana. Ktoś powie, że to jazz czy
jazzrock. Ale przecież Davisowi, Coltrane'owi, Colosseum czy KC egzystencjalizm
nie przeszkadza.

Z beczki całkiem innej - "Satan's Child" Danziga. Pierwsze cztery płyty uważam
za jedne z najlepszych rzeczy, jakie przytrafiły się metalowi, hard rockowi czy
w ogóle rockowi. Trawię "Blackacidevil". Ale 6:66 do mnie w ogóle nie trafia,
choć to na pewno nie jest zła płyta. Żeby było śmieszniej - "I Luciferi", która
jest obiektywnie mniej interesującą kontynuacją tej płyty, podoba mi się bardzo.

danziś

[jasiek666]

dreaded88 napisał:

> Z beczki całkiem innej - "Satan's Child" Danziga. Pierwsze cztery płyty
uważam
> za jedne z najlepszych rzeczy, jakie przytrafiły się metalowi, hard rockowi
>czy w ogóle rockowi. Trawię "Blackacidevil". Ale 6:66 do mnie w ogóle nie
trafia,
> choć to na pewno nie jest zła płyta. Żeby było śmieszniej - "I Luciferi",
która
> jest obiektywnie mniej interesującą kontynuacją tej płyty, podoba mi się
bardzo


A dla mnie z kolei "Satans child" było miłą odmianą po kompletnym
nieporozumieniu jakim był "blackacidevil". Gdyby płytka wyszła jako jakiś side
project pana Glenna to byłaby być może dość atrakcyjną ciekawostką, dowodzącą
ponadto w sposób empiryczny iż Mr. Danzig nie powinien nigdy eksperymentować z
industrialem, bo niestety nie za bardzo potrafi. Ale jako regularny album
Danzig nie sposób jej traktować inaczej niz tylko jak absurdalny, niedorzeczny
i kompletnie nieudany eksperyment.

Co do 7.77 - mniej więcej 2 lata temu, bezpośrednio po pierwszym przesłuchaniu,
płytkę odłożyłem na półkę, gdzie spoczywa w spokoju po dziś dzień.
amen.

[Gość: Dosia]

Ja tak mam z Metallica "St. Anger". Dla mnie jest to niestety zenujaca plyta (w
trackie jej sluchania (zadalam sobie ten gwalt przez uszy 3 razy) wstydzilam
sie, ze kiedys lubilam (i to jak!) ten zespol). Powiedzmy sobie szczerze, gdyby
ta plyte nagral nikomu nieznany zespol nikt by tego shitu nie wydal.

Ogladalam tez wiele razy teledysk do jednej z piosenek, ktorej tytulu teraz nie
pomne. No nie moge. W ogole bez ladu i skladu. Starzeje sie?

[h8red]

Gość portalu: Dosia napisał(a):

> Ja tak mam z Metallica "St. Anger". Dla mnie jest to niestety zenujaca plyta (w
>
> trackie jej sluchania (zadalam sobie ten gwalt przez uszy 3 razy) wstydzilam
> sie, ze kiedys lubilam (i to jak!) ten zespol). Powiedzmy sobie szczerze, gdyby
>
> ta plyte nagral nikomu nieznany zespol nikt by tego shitu nie wydal.

A ja akurat bez problemu mogę tego albumu słuchać. Gorzej z "S&M", o którym
wspomniałem wcześniej.

[Gość: As]

h8red napisał:

> Gość portalu: Dosia napisał(a):
>
> > Ja tak mam z Metallica "St. Anger". Dla mnie jest to niestety zenujaca ply
> ta (w
> >
> > trackie jej sluchania (zadalam sobie ten gwalt przez uszy 3 razy) wstydzil
> am
> > sie, ze kiedys lubilam (i to jak!) ten zespol). Powiedzmy sobie szczerze,
> gdyby
> >
> > ta plyte nagral nikomu nieznany zespol nikt by tego shitu nie wydal.
>
> A ja akurat bez problemu mogę tego albumu słuchać. Gorzej z "S&M", o którym
> wspomniałem wcześniej.

A ja nie mogę słuchać ani tego ani tego

[ihopeyouwilllikeme]

Gość portalu: Dosia napisał(a):

> Powiedzmy sobie szczerze, gdyby ta plyte nagral nikomu nieznany zespol nikt
> by tego shitu nie wydal.

Jasne, teraz nikt nie wydaje płyt na których nie ma ANI JEDNEJ ballady, tylko
sama rzeźnia, ach ach, chlip chlip....

[jasiek666]

MORBID ANGEL - "heretic"
Całkiem niezłe w sumie kompozycje, choć fatalna produkcja i żenujące popisy
gitarowe treya azagotha [a teraz popatrzcie wszyscy jaki ze mnie dobry
gitarzysta jest, tylko patrzcie uważnie, bo następna solówka dopiero za 20
sekund] powodują, ze jako całości po prostu nie da się tego słuchać. Do tego
nie wiadomo właściwie po jaką cholerę dołączona płyta bonusowa, zawierająca
kompozycje z płyty właściwej w wersjach z jeszcze bardziej zjebanym brzmieniem
niz na oryginale. Wszystkim marudzącym na brzmienie "heretic" zespól chciał
chyba w ten sposób powiedzieć "lepiej się cieszcie ze to tego właśnie nie
wydaliśmy jako regularnej płyty". Szczytu absurdu dopełnia jeszcze
zamieszczenie na płycie jako regularnego utworu kilkuminutowej rozgrzewki na
perkusji w wykonaniu pete`a sandovala. Zabrakło tylko Steva Tuckera
growlujacego a capella. <jeb>
Płyta nie broni się nawet, jezeli potraktować ją w kategoriach czysto
humorystycznych, bo łącznie z bonusowym krążkiem trwa dobre póltorej godziny a
nawet najśmieszniejszy dowcip zbyt długo opowiadany jakoś przestaje bawić.

AAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!

[vulture]

jasiek666 napisał:

> Zabrakło tylko Steva Tuckera
> growlujacego a capella. <jeb>

A wiesz, że to by mi się przydało do miksów?

growl `em all

[jasiek666]

Pamietam jak pare lat temu mój kumpel poszukiwał wokalu dla swojej bardzo
hejwimetalowej kapeli. Pewien kolega podesłał mu wówczas kasetę z
zarejestrowanymi praktycznie a capella (w tle ledwie było słychać lecącą
gdzieś tam z kaseciaka muzykę) własnymi growlami.
W obawie jednak o niekorzystne dla zdrowia skutki dlugotrwałego tarzania się po
podłodze ze śmiechu, kasetę ową niezwłocznie, i jak się okazuje jednak dość
lekkomyślnie wyrzuciliśmy wówczas do kosza.

against all growls

[vulture]

To poproście gościa, żeby jeszcze raz nagrał, a ja go zmiksuję z Toni Braxton,
nałożoną na Metallikę. I będzie zajefajnie.

[zlewozmywak1]

Bo to czasmi jest tak. Jak nam ktoś podsunie płyte lekko juz znoszoną o której
żadna gazeta nie trąbi to se ja słuchamy spokojnie i chwyta a jak nie to nie,
ale jak juz chwyci to zobowiazujemy tych biednych ludków z gitarami co by za
każdym razem nas obowiązkowo zachwycali, a tu nagle wtopa. No i jesteśmy w
kropce i stajemy przed dylematem gombrowiczowskim a mianowicie: Mickiewicz
wielkim poeta był i basta. Slayer wielkim zespołem był i basta. A rzyć tę płytę
w cholerę. Muszą ci kluski z makiem w wigilie smakować? No tak, ale przecież to
KLUSKI Z MAKIEM i musowo z odruchem wymiotnym trzeba spróbować.

[h8red]

zlewozmywak1 napisał:

> Bo to czasmi jest tak. Jak nam ktoś podsunie płyte lekko juz znoszoną o której
> żadna gazeta nie trąbi to se ja słuchamy spokojnie i chwyta a jak nie to nie,
> ale jak juz chwyci to zobowiazujemy tych biednych ludków z gitarami co by za
> każdym razem nas obowiązkowo zachwycali, a tu nagle wtopa. No i jesteśmy w
> kropce i stajemy przed dylematem gombrowiczowskim a mianowicie: Mickiewicz
> wielkim poeta był i basta. Slayer wielkim zespołem był i basta. A rzyć tę płytę
>
> w cholerę. Muszą ci kluski z makiem w wigilie smakować? No tak, ale przecież to
>
> KLUSKI Z MAKIEM i musowo z odruchem wymiotnym trzeba spróbować.

Wcale nie twierdzę, że Slayer ma nagrywać TYLKO dobre płyty. Wręcz przeciwnie.
Dobrze, że są różnice. Jedne są lepsze, inne gorsze. Ale GHUA to praktycznie
gniot. Ktoś tu napisał, że jeśli ostatni album Metallicy nagrałby ktoś inny to
nikt by tego nie wydał. Myślę, że podobne stwierdzenie można zastosować do GHUA.

Szacunek!

[ugugunana]

Kiedyś się już o tej płycie (GHUA) na forum wypowiadałem... Zdanie podtrzymuje:
płyta wgniata w ziemię... Ocieka agresją i wysysa złudzenia... Rzecz dla
niszowego odbiorcy genialna... Jest to arcydzieło, a że moja psyche nie do
końca daję radę to już inna para kaloszy... Tu nie ma przebacz... Przy GHUA,
wszystko inne wydaje się takie małe... Sam uświadamiam sobie swoją maleńkość
jak zapuszczam tę płytę... Slayer wyznaczył nią jedno z muzycznych ekstremów...
Tej płyty się nie zapamiętuje, ona przenika słuchacza... Ciężko
będzie "God..." komukolwiek przeskoczyć... Nie, nie da rady! No chyba, że
Metallica się podejmie...

Przesłuchując jej w nabożnym skupieniu, głośno przez słuchawki przeżywam
swoiste katharsis... W moim przypadku wystarcza raz na kwartał... Zalecam!


P.S. Ciekawe co nam Slayer zaserwuje na następnym wydawnictwie?

[h8red]

ugugunana napisał:

> P.S. Ciekawe co nam Slayer zaserwuje na następnym wydawnictwie?

Sam ciekawym. Lombardo wrócił. Może być ciekawie ))

P.S. Ugu zajżyj na Fo do wątku Arica o sparingach.