"Osiemnastka" MOBY'ego

[dummy]

Rozkłada mnie piękna melancholia nowej płyty Moby’ego.

No cóż. Na pewno nie jest to oryginalność i nowatorstwo na miarę „Play”. Moby
popełnia czasem nawet maleńkie autoplagiaty (słyszę w niektórych utworach rytm
z „Run on” albo „Natural blues”, ale kogo to obchodzi (a tym bardziej mnie),
skoro to piękne ? Słychać, że Moby poszedł dalej niż na poprzedniej płycie w
stronę łączenia bluesa z rytmem electro. I bardzo dobrze. Nie we wszystkich
utworach śpiewa – do niektórych zaprosił ludzi o aksamitnych głosach, co
idealnie współgra ze stylizowanym z lekka na gospel charakterem niektórych
utworów.

Moby wypracował sobie swój własny niepowtarzalny styl, jak dotąd to nikt go nie
skopiował i mam nadzieję, że tak się nie stanie, bo jego muzyka jest chyba zbyt
eklektyczna do kopiowania.

Tak podsumowując, to jest jedna z najpiękniejszych płyt jakie w życiu
słyszałam.

Punktacja: 9,5/10

Smęt

[Gość: Szczur]

Smęt.

Ja rozumiem, w przypadku tej płyty to taka konwencja. Od czasu "Play" nie
przyszło Moby'emu nic świeżego do łba. Przyznaję, ze "Play" slucham z niejaka
przyjemnoscia, natomiast 18 mnie nieco irytuje, bo mam wrazenie, ze nadal
tkwimy w zakletym kregu zgranych juz nieco rytmow, oczywistych chwilami
harmonii, nie do konca dopracowanych brzmien (brzmienia fortepianowe i wokale -
prawie jakbym sluchal plyty demo). Nudy, troche nudy. Mysle, ze dziesiatki
ludzi na swiecie robia podobne klimaty, tylko nie maja ksywki "Moby" i nie maja
kontraktu z wytwornia.

Singiel sie broni - podoba mi sie ten kawalek.

[Gość: moler]

właśnie wczoraj zostałem posiadaczem tej płyty...))
Płyta bardzo dobra, ale powinna powstać przed Play..wtedy nikt nie rzucałby gromów na Mobiego...taki naturalny
rozwój...))
Chyba lubię tę płytę (słuchałem dopiero raz), ale zauważyłem w niej jedną zasadniczą wadę...jest zdecydowanie
za długa...50 minut takiej muzyki wystarczyłoby, aby przekazać co autor miał na myśli...każda kolejna minuta to już
nurzące melodie...)) To nie są aż tak dobre dzwięki, aby spokojnie wytrzymać tyle czasu przy
odtwarzaczu...))

[Gość: Kalor]

Sczerze wyznam, ze nie rozumiem jak płyta może być za długa... Przeca to
bobrze, chyba.

Faktycznie 18 winna ukazac się przed Play.
Nie dalej jak wczoraj zastanawiałem się czy to dobrze, ze jest kontynuacją Play
czy nie. W sumie trudno orzec ale jak miałby popłynąc w zupełnie inną,
niezrozumiałą przez mój mały mózg stronę to już lepiej niech będzie jak jest.

Jeszcze sie do konca do 18 nie przekonałem. Na razie traktuję ją jak "Play B
Sides" czyli dobre tło do czytania książki.

[Gość: moler]

Gość portalu: Kalor napisał(a):

> Sczerze wyznam, ze nie rozumiem jak płyta może być za długa... Przeca to
> bobrze, chyba.
>
No, moim zdanie to niedobrze, gdy płyta zaczyna być zbyt długa, bo rozpoczyna się wtedy element przynudzania, a
znacznie lepiej jest gdy czujesz niedosyt po zakończeniu płyty, gdy masz żal, że to już koniec, a nie patrzysz na
zegarek, że właśnie mija 85 minuta albumu, kawałek, jeszcze dwa do końca i 15 minut dobrych kawałków, ale
niespecjalnie różniących się od utworu numer 6,11 i 14.
Tak właśnie, w moim odczuciu, jest z 18 Mobiego. Niezła płyta, ale trochę nudna bo zbyt długa....
Its my opinion...))

A ja tak

[dummy]

Ja sie wczulam w ta plyte od razu. Nie przeszkadza mi jej dlugosc, wrecz
przeciwnie

[Gość: Kalor]

moler, spróbuj wypalic sobie "18" na dwie płytki i słuchaj sobie zamienie.
Albo wszyscy to zróbmy i recenzujmy "9" i "9prim" bez obaw o znudzenie
długością .

pozdro

[Gość: moler]

Gość portalu: Kalor napisał(a):

> moler, spróbuj wypalic sobie "18" na dwie płytki i słuchaj sobie zamienie.
> Albo wszyscy to zróbmy i recenzujmy "9" i "9prim" bez obaw o znudzenie
> długością .
>
> pozdro


Dobry pomysł...)))))))))))))))

Pozdr.