Pink Floyd

[Gość: Ola]

Jak oni to robia, ze nawet jak sie ich slucha 1000 raz to nadal odkrywa sie
cos nowego. Mimo, ze sie starzeje (23 lata, zaczelam sluchac Pink Floyd jak
mialam 17) to nadal odnajduje w ich muzyce cos niesamowitego, cos co pozwala
spojrzec na wiele zyciowych spraw z roznych perspektyw. A jak jest z innymi
fanami Pink Floyd? Macie jakies ciekawe refleksje?

[tomash8]

No np. taką że album Ummagumma to jedyna jak do tej pory płyta której nie byłem
w stanie przesłuchać w całości[koncertówka jest ok, ale studyjne popisy...]
Ale PF bardzo lubie, choć za Bogów ich nie uznaje, było i jest sporo lepszych kapel.

[Gość: kleparz]

> 23 lata, zaczelam sluchac Pink Floyd jak
> mialam 17

to jeszcze chwile wytrzymaj
ja w Twoim wieku tez sie zachwycalem, ale teraz mam 35 i smieje sie z pompatycznych grubasow
hahahahahaa!
buhahahahaha!
heheheheheh!

czekam na "The Wall" (calosc) w wykonaniu Crazy Frog - to bedzie cos!

[Gość: roger w.]

a ja się śmieję z ciebie, że tak zgupialeś !

[blackfield]

Od Pink Floyd zaczęła się moja przygoda z muzyką tzw. ambitną ( było to 5 lat
temu ). Teraz jednak nie mogę powiedzieć, że słuchanie PF sprawia mi niewiadomo
jaką przyjemność. Ich muzyka mi spowszedniała, nie powoduje już ciarek na
plecach. Być może też dlatego, że na Floydach spoczywa to brzemię legendy i
wielkiego zespołu. Mnie to przeszkadza. Nie potrafię po raz n-ty zachwycać się
solówką Gilmoura w Comfortably Numb, czy wychwalać pod niebiosa Dark Side Of The
Moon. Na obecną chwilę jest wiele zespołów i wykonawców, których cenię bardziej,
i których słuchania sprawia mi znacznie więcej radości. Nie przeszkadza mi to
jednak cenić Pink Floyd jako zespołu, który miał wielki wpływ na muzykę.

[krzys23-1986]

ale uważam że kawałek Wish you were here to bardzo dobry,spróbujcie sztuczki
tzn.smutna mina ,jakiś głupawy tekst(wiesz jak bardzo tęskniłem??),i do tego
ten kawałek-efekt przekot!!

[Gość: As]

blackfield napisał:

Nie potrafię po raz n-ty zachwycać się
> solówką Gilmoura w Comfortably Numb, czy wychwalać pod niebiosa Dark Side Of
Th
> e
> Moon.


Bo to bardzo oklepane utwory. Spróbuj zachwycić się dołującą atmosferą prawie
hardrockowego "Sorrow" albo zrezygnowaniem płynącym z przejmującego
utworu "Dogs" albo też brzmieniem gitary akustycznej w tym utworze.
Flojdzi to nie tylko "ciemna strona" i "ściana"

[mcgoo]

Ja mam 31 - wczesniej byli dla mnie zbyt spokojni, za malo rockowi,
zniewiesciali - a dzisiaj ich uwielbiam - hello is anybody out there ?

[Gość: Ola]

Przykro mi, ze niektorych autorow powyzszych postow nie uniosla ich muzyka jak
mnie. Niestety juz bywa tak, ze mamy inne preferencje muzyczne i rozne powody
do refleksji. Mam jednal nadzieje, ze chec sluchania muzyki PF nigdy mnie nie
oposci i zawsze bedzie wzbudzac takie emocje. Bo to piekne, ze mimo sie
zzmieniamy nadal niektore rzeczy pozostaja w nas takie same. Mimo, ze teraz na
codzien slucham bardzo roznej muzyki, to jednak uwielbiam i czekam na te
wieczory, ktore poswiecam tylko na sluchanie PF.

P.S Kleparzowi zycze bogatego upajania sie muzyka w wykonaniu Crazy Frog....mam
nadzieje, ze sie doczeka

[Gość: H]

Kiedyś też ich bardzo lubiłem, nadal ich bardzo szanuje, ale dziś, po 13 już
latach poznawania podobnych obszarów muzyki, mam takie zdanie: Pink Floyd to
dobry zespół na początek, gdy ktoś chce liznąć coś "ambitniejszego" - bo z tych
"ambitniejszych" jest to jeden z najmniej skomplikowanych muzycznie i prostych
formalnie zespołów - łatwo sie to przyswaja, a jest dobra rozgrzewką przed
następnymi: King Crimson, Yes, cała krautrockowa zbieranina, No Man itd. za
pierwszym razem mogą być nieco zbyt skomplikowane i nieprzyswajalne dla ucha, a
słuchanie Pink Floyd moze do tego przyzwyczaić. I co ciekawe posty wyżej
potwierdzają chyba ta moją tezę - prawie wszyscy zaczynali od Floydów, a potem
szli dalej, ale jakis sentyment pozostał, chociaż razem z przekonaniem, że to
nie jest tak wielkie jak sie najpierw wydawało.
Ale mimo wszystko uważam, zę nagrali dwie płyty rzeczywiscie genialne: "A
Saucerful Of Secrets" i "Wish You Were Here" oraz co najmniej jedną niemal
genialną: "Animals" - tyle tylko że w każdym z tych przypadków miarą genialności
jest dla mnie nastrój tych płyt - wyjątkowo "surrealistyczny", taki trochę jak
obrazy Magritte'a czy Chirico nawet (i jak obrazki z wytwórni Hipgnosis
zarazem). A więc nastrój, a nie kompozycje czy wykonanie - bo to jest, nie
oszukujmy się, średnie - za to sposób w jaki jest to podane, brzmienia, ten cały
specyficzny nastrój - to jest szczególne.
A tak w ogóle, to bardzo nie lubię "The Wall" - nadęte to takie i nudne... Już
nawet "Final Cut" jest lepszy.
Pozdrawiam!

[Gość: Ola]

Gość portalu: H napisał(a):
> A tak w ogóle, to bardzo nie lubię "The Wall"
Zgadzam sie z toba, ze the Wall nie ma w sobie za bardzo czegos szczegolnego.
Chociaz to byla pierwsza ich plyta, ktora przesluchalam w calosci, po tym byl
film the Wall. Po obejrzeniu filmu, wywalilam go do smieci... Chyba za
bardzo mnie dotknal....Po tem jednak jak zwykle przyszla kolej na Dark Side,
ktora stala sie dla mnie pierwsza plyta ktora moglam sluchac nieustannie, za
kazdym razem dostrzegajac cos nowego.Jednak najbardziej lubie Wish You Were
Here, Animals, A momentray Lapse of reason. Nie za bardzo sklaniam sie ku
plytom Watersa, moim zdaniem za bardzo sa one przesycone tematyke wojenna i
cierpieniem. W ogole jego wokal jakos mi nie podchodzi w niektorych kawalkach.
Chociaz znowu Amused to death bardzo cenie.
Pink Floyd to nie pierwsza grupa, ktora mnie zaciekawila. Potem bylo Led
Zeppelin, Yes (szczegolnie "Close to the adge"), Genesis jeszcze z Peter
Gabriel, King Crimson. Mimo, ze tych grup plyty leza zakurzone, to nadal wracam
do PF.

[walek_z_lasu]

Droga Olu...
Mnie PF wzięli z 20 lat temu... Zacząłem od "Final Cut", wraz z singlem "When
>>The Tigers<< Broke Free". Później przyszła kolej na "Wish..." i inne. Cóż tu
dużo gadać? Tę muzykę się czuje, podobnie jak geniusz Hendrixa, wiele nie
trzeba gadać tylko słuchać
A znasz pierwszą płytę PF, "The Piper At The Gates Of Down", z Sydem Barretem?
Jest kompletnie odjechana i bynajmniej nie zwiastuje późniejszych ich dokonań.
Poza tym mam szczególną słabość do numeru "Echoes" z dziwnej i nierównej
płyty "Meddle", gdy z odgłosów kapiącej wody wynurzają się dźwięki muzyki.
Polecam kapelę Amon Düül II - szczególnie płyty: "Phallus Dei", "Tanz der
Leminge" i "Yeti" - znajdziesz tam sporo interesującego materiału
Godna uwagi jest też orkiestra o nazwie Gong.

[Gość: nikt]

Gość portalu: Ola napisał(a):

> Pink Floyd to nie pierwsza grupa, ktora mnie zaciekawila. Potem bylo Led
> Zeppelin, Yes (szczegolnie "Close to the adge"), Genesis jeszcze z Peter
> Gabriel, King Crimson. Mimo, ze tych grup plyty leza zakurzone, to nadal
wracam
>
> do PF.
>

Ach, och, ach, wreszcie ktoś pisze o pierwszych płytach Genesis! To jest
dopiero muzyka! Nursery Cryme, Foxtrot, Selling England by the Pound, jak ja
uwielbiam te płyty! Ale nawet one Floydom do pięt nie dorastają. Już Cię lubię,
koleżanko Olu
aż się rozmarzyłem, i Genesis włączyłem...

[Gość: martino]

Taaak. Sam nie wiem jak to robia. Ja jestem raczej malo krytyczny jesli chodzi o
PF. Najbardziej lubie "Careful with that axe Eugene". Bezbledny Pozdrawiam.