Laibach we Wrocławiu

[teddy4]

Pażdziernik 1983. Rotunda, Kraków. Jeden z większych szoków estetycznych,
jakie przeżyłem. Nie znałem wcześniej muzyki Laibacha i spodziewałem się
typowego rocka socjalistycznego, a zobaczyłem doskonałą kreację wizji i
dźwięku - po której obejrzeniu/wysłuchaniu nic nie było takie samo jak
przedtem.
Grudzień 2005, WFF, Wrocław. Przez te 22 lata mój kontakt z Laibachem nie był
zbyt częsty. Odkąd Słoweńcy "pojechali w kowery" nie miało to już dla mnie
tej specyficznej, "dziewiczej" przyjemności. Naśladowcy Laibacha od tego
czasu poszli o wiele dalej niż ich alter ego. Nie spodziewałem się wielkiej
muzyki, chociaż momentami było bardzo blisko (rewelacyjnie zabrzmiał kower
DAF i "Symapthy for the devil" Rolling Stones). Było bardzo głośno i
dobrze. Szkoda tylko, że mieli kiepskiego gitarzystę, który miejscami
wypuszczał się w klimaty Malsteena i tym samym popadał w buractwo.
Duża sala WFF była wypełniona do połowy. Średnia wieku publiczności
zgredowska, czyli jakieś 28 lat.

[active]

Koncert był wspaniały, po prostu. Czuło się wyjątkową spójność przekazu. Z
bliska (stałem prawie pod sceną), Laibach wygląda jeszcze bardziej
niesamowicie.
Przy okazji pozdrawiam dziewczynę, całą na czarno, z adekwatną fryzurą, która
stała przede mną w trzecim rzędzie.

[dreaded88]

Też byłem. Gitarzysty bym się nie czepiał, te impresje pozwalały odetchnąć po techno-industrialno-metalowych bezlitosnych nawałach. Jeżeli już na coś wyrzekać, to na niektóre wokale. Szczególnie w wiązance greatest hits na bis wypadły wg mnie nie do końca tak, jak powinny. Ogólnie całkiem (a nawet bardzo) dobry koncert, mulimedialnie tworzony totalitarny klimacik jak Bozia przykazała (objawił się m.in. w zmiekczaniu publiki przez trzymanie w godzinnym oczekiwaniu na mistrzów ceremonii). Fajne były te, wprowadzone na scenę mniej więcej w połowie, uderzające w bębny i przyjmujące różne ciekawe pozy Walkirie.