Wykonania przedziwne

[zamek]

Post Kanarka o "Rambo II" (hihi) zainspirował mnie do
otwarcia tego wątku.
Swego czasu - lato 1991 - zdarzyło mi się przebywać w
Oldenburgu. Byłem tam na koncercie miejscowej orkiestry
(niezłej!), która grała właśnie drugi Rachmaninowa z
amerykańskim pianistą Tzimonem Barto. Faktycznie,
określenie "Rambo II" bylo tu bardzo na rzeczy,
zwłaszcza odnośnie pianisty. On nie grał, on bił i
rąbał fortepian. Dość powiedzieć, że na ostatnim
okordzie instrument - odjechał dobry metr (sic!), a
wiolonczeliści musieli się troszkę ewakuować. Okropne,
po prostu okropne wykonanie
Znacie tego pana o powierzchowności boksera?
Macie inne podobnie kuriozalne wspomnienia?
Pozdrawiam

[mulka]

Nie pamietam nazwiska wykonawcy. Mlody Hiszpan.
Gral Koncert Klawesynowy H.M. Góreckiego.
Ci , ktorzy znaja ten koncert, wiedza jak ma dynamike.
Ale hiszpanski mlodzian przesadzil.
Myslalam, ze rozwali klawesyn.
Ja wiem , ze bardzo mlodzi wykonawcy lubia grac
szybko i glosno, ale w tym przypadku to bylo extremum ))

A'propos przesadnie szybkiego tempa przypomina mi sie ta ,
skadinad znana , anegdota.

Wielbiciel: - Mistrzu, w mlodosci gral pan tak szybko.
Dlaczego teraz gra pan tak powoli ?

Mistrz: - Bo teraz umiem.

[tjczekaj]

Z naszego podworka
Lat temu XXXX batuta owczesnego szefa Polskiej Orkiestry
Kameralnej latala tak szybko, ze biedna Kaja Danczowska
wyszla z estrady ZIELONA (naprawde) po wykonaniu Por roku
Vivaldiego.
To sie nazywa inerpretacja w warunkach ekstremalnych

[michalina04]

tjczekaj napisała:

> Z naszego podworka
> Lat temu XXXX batuta owczesnego szefa Polskiej Orkiestry
> Kameralnej latala tak szybko, ze biedna Kaja Danczowska
> wyszla z estrady ZIELONA (naprawde) po wykonaniu Por roku
> Vivaldiego.
> To sie nazywa inerpretacja w warunkach ekstremalnych

Taak... Ówczesny szef Polskiej Orkiestry Kameralnej znany był z temp...
Ostatnio nie słyszałam żadnych świeżych opowieści; czyzby się uspokoił?

M.

[kanarek2]

Jeden z organizatorow Warszawskiej Jesieni opowiadal mi ze zgroza, ze w latach
dawnych bywaly utwory ze wskazowka w partyturze typu: "dopchac fortepian do
sciany, i pchac dalej". Rezultat byl taki, ze Steinway nadawal sie do
generalnego remontu (czyli przestajemy mowic o szutce, a zaczynamy o duzych
pieniadzach).

No wlasnie, Dragonesso, pytalas o przyczyny popularnosci WJ. Jedna z nich jest
atmosfera starcia roznych kanonow, czy potencjalnego skandalu; ostatnia
dyskusja wokol Pendereckiego w sumie dobrze wpisuje sie w historie Jesieni.

Pozdrawiam,
k

[zamek]

kanarek2 napisała:

> Jeden z organizatorow Warszawskiej Jesieni opowiadal mi
ze zgroza, ze w latach
> dawnych bywaly utwory ze wskazowka w partyturze typu:
"dopchac fortepian do
> sciany, i pchac dalej".
Owszem, istnieje taki utwór. Nam June Paik: "Hommage a
John Cage" na fortepian i ścianę ceglaną. Ponoć odbyło
się kilka wykonań.

[brunosch]

Rachmaninow jest zdecydowanie najlepszym miernikiem szaleństwa pianisty.
Dowodem tego jest (nie ujmując nic jej talentu) Martha Argherich. III koncert
odegrała tak, jakby podjęła honorowe zobowiązanie wykonania tego utworu w
najkrótszym czasie. No i osiągnęła światowy rekord - 28 min. Z piskiem opon
brała wiraże, nie subtelniła się zanadto, a jej gra przypominała raczej
glissanda kciukiem na klawiaturze, niż koncert. Najbiedniejsi w tym wszystkim
byli członkowie orkiestry, bo próbowali nadążyć.

[arulio]

Jak juz jestesmy przy Rachmaninowie to wspomne o moim ulubionym wykonaniu
preludium cis-moll ale w transkrypcji orkiestrowej Stokowskiego -grali chyba
Amerykanie to plyta z konca lat 90tych tournee po
europie.Czy ktos to slyszal?

[qwerty88]

witam
na pewnym koncercie organowym w dużym kościele Artysta zagrał Preludium a-moll
Francka w tak rewelacyjnym tempie że podejrzewam że u podstaw leżały nie
cierpiące zwłoki problemy natury fizjologicznej... mam nadzieję że zdążył.. ale
kakafonia powstała ze zlewających się dzwięków które Artysta próbował
wyodrębnić używając prawie wyłacznie TUTTI była niesamowita... na końcu chyba
wszyscy poczuli ulgę... Pozdrawiam

[piautre1]

„...fish are jumping
and a cotton is high..”

gdy u schyłku lat osiemdziesiątych dowiedzałem sie, że do warszawy przyjeżdża
Garrick Ohlsson, z niecierpliwoscią i wypiekami czekałem na koncert. Tym
bardziej ze w programie były wszystkie 3 sonaty Chopina; b-moll (nie wymagająca
rekomendacji), h-moll której wykonanie właśnie przes Ohlssona dokładnie
wstrząsnęło mną i przewróciło świat do góry nogami, oraz c-moll (wg Webera
niesłusznie pomijana i zapomniana).
No i co?
Nic.
Nuda proszę pana.
Wykonania przefilozofowane, młodzieńcza werwa gdzies odleciała, finał sonaty h-
moll który porwał w 1970 nawet staruszki z wózków , -legato ?!! beznadziejnie
wolny i cichy.
Na bis (niewiadomo po co) claire de lune przy którym mało nie usnąłem, bo
trwało chyba z pół godziny.

Jak widac inie tylko wykonania głośne i szybkie są zadziwiające.

****************************************************

il’y a parfois un amour hereux

[vinyl_pl]

Moskwa, Schubert sonata d 960 gra S. Richter. Nawet Glenn Gould powiedzial ze
Richter "gral wrecz hipnotycznie", choc on (GG) o schubercie ma nie najlepsze
zdanie. Byly takie trzy czesci w tv2 film Bruno Monsaingeon Richter, tam to
jest.
Vinyl_pl
www.fotocoto.koneser.pl/vinyl_pl

[t.o-m-e.k]

Obstawiam "Continuum" Ligetiego zaadoptowane na dwa player-piano bo:
a) koszmarnie szybkie
b) czlowiek nie jest w stanie grac tak precyzyjnie jak player-piano przy tych
predkosciach
c) ciekawe efekty brzmieniowe
to na tyle

[kanarek2]

Wiesz, Tomku, przedziwny to zbieg okolicznosci, zes podniosl ten watek - wlasnie
go szukalem. Scislej, szukalem ponizszego wpisu brunosch'a, o Argerich
(oczywiscie mowa o innym nagraniu).
Jestem po drugim przesluchaniu Rach III, ona, R. Chailly, Orkiestra Symfoniczna
Radia Berlinskiego na zywo, 1982 r. , Philips '50'.
Gigantyczna i w pelni kontrolowana eksplozja Argerich, Chailly z orkiestra na
wysokosci zadania. Ech.
Pozdrawiam,
k

brunosch powyzej napisal:
>Rachmaninow jest zdecydowanie najlepszym miernikiem szaleństwa pianisty.
>Dowodem tego jest (nie ujmując nic jej talentu) Martha Argherich. III koncert
>odegrała tak, jakby podjęła honorowe zobowiązanie wykonania tego utworu w
>najkrótszym czasie. No i osiągnęła światowy rekord - 28 min. Z piskiem opon
>brała wiraże, nie subtelniła się zanadto, a jej gra przypominała raczej
glissanda kciukiem na klawiaturze, niż koncert.

[schaetzchen]

To ja mam taki kwiatek:
przełom lat 80 i 90, Wilno, Litwa właśnie ogłasza niepodległość, bardzo
patriotyczny (o ile nie nacjonalistyczny) nastrój w mieście... Wybrałam się na
"Traviattę". Obsada była mieszana - część śpiewaków Litwini, część Rosjanie.
Zamiast wykonać dzieło jak Pan Bóg przykazał, część śpiewała po litewsku, część
po rosyjsku... To było lepsze, niż teksty (tłumaczenia) latające nad sceną w
Teatrze Wielkim-Operze Narodowej ))))

[violino1]

Wiem o czym mowisz bo mialem okazje slyszec ze zgroza/przerazeniem/lzami w
oczach ze smiechu cala opere Verdiego po litewsku. Zaprowadzila mnie na nia
znajoma w USA bez uprzedzenia. Ja jestem przyzwyczajony do tlumaczen uzywanych
w kazdym duzym teatrze na swiecie i wole je od niszczenia oryginalnych intencji
autorow i kompozytorow.

[a000000]

Opera czy oratorium winno być wykonywane wyłącznie w języku oryginału. Jest to
element melodyki utworu wybrany i narzucony przez kompozytora i zmiana języka
jest ingerencją zbyt daleko idącą. Nie znoszę j.niemieckiego ale nie wyobrażam
sobie np Pasji w/g św Mateusza JSB np po polsku. Toż to czysta komedia!
Słyszałam stare powojenne nagrania radiowe i płytowe. Zdaje się, że wtedy był
obowiązek śpiewania w języku narodowym bo wszystko było tłumaczone, nawet
łacina. Okropieństwo, niektóre utwory zupełnie straciły swój blask.
Traviata! Słynna i trudna aria z początku I aktu "Bibiamo..."(nie znam pisowni
oryginalnej) po polsku brzmi: Więc pijmy! więc pijmy na chwałę miłości... Nawet
bez melodii inaczej to brzmi, prawda? A gdy połączy się te szeleszczące słowa z
melodią, otrzymujemy dysonans, fałsz. La Traviata po litewsku to zaprawdę
niezwykłe przeżycie! A jeszcze do tego gdzieniegdzie rosyjski akcent! Wyobrażam
sobie jak Violetta śpiewa w końcu pierwszej części II aktu "Ałfredo!!"
Zawsze mnie ciekawiło, jak brzmiało by Requiem Mozarta po chińsku.

[zamek]

A propos manii tłumaczeń - dość często efektem jest niezamierzony komizm. Otóż
fragment Judy Machabeusza "See, the conquring hero comes" został przetłumaczony
na polski jako "Grzmijcie w trąby, idzie wuj/ Bohatera zdobiąc strój". Zaręczam
Wam, że chór Filharmonii Łódzkiej nie śpiewał o "wuju", ino coś podobnego w
brzmieniu, a miewątpliwie narzucającego się. Wiem, że dowcip niskich lotów, ale
samo się prosi...

[violino1]

Bardzo sie z toba zgadzam. Znam amerykanskich spiewakow ktorzy meczyli sie
uczac parti po Rosyjsku czy Janacka po Czesku i mam wiele szacunku dla nich.
W dzisiejszych czasach kiedy granice nie sa juz obmurowane i strzezone z
karabinami a znajomosc wielu jezykow jest norma nie widze potrzeby niszczenia
oryginalnych wersji okropnymi tlumaczeniami.
Ogromnie dziwilem sie ze spolszczono musical Cats wystawiajac go w Warszawie.
Nie chciallbym tego slyszec po Polsku.


a000000 napisała:

> Opera czy oratorium winno być wykonywane wyłącznie w języku oryginału. Jest
to element melodyki utworu wybrany i narzucony przez kompozytora i zmiana
języka jest ingerencją zbyt daleko idącą.

[boniedydy]

Aleksander Kościów powiedziałby "wykonania przeciwne"

[PRV] Boniedydy

[zamek]

Znasz Alka? No to mamy wspólnych znajomych

[boniedydy]

Pewnie, ze znam Tylko że w moich czasach nazywał się jeszcze Derek. Zapytaj
go jeszcze o Jarosława Olesiaka....

[arana]

boniedydy napisała:

> Aleksander Kościów powiedziałby "wykonania przeciwne"


Swietne określenie!
Dla mnie takim 'wykonaniem przeciwnym' są nawet polskie napisy na oryginalnej
wersji.
Jakiś czas po "Traviacie" Andermana TVP dała wersję z napisami. Nagrałam... i
szybciutko skasowałam.

Arana

[a000000]

arana napisała:

> Jakiś czas po "Traviacie" Andermana TVP dała wersję z napisami. Nagrałam... i
> szybciutko skasowałam.

Tak, i to jako operę w IV ,słownie ( dla podkreślenia grozy): czterech aktach.
Nagrałam i nie skasowałam. Dla potomnych.
Jakoś do dziś nie doczekałam sie wydania na DVD. Wersja z Coven Garden pod
Soltim (rewelacja miesiąca w 1999r) ukazała się w Stanach - mam.

Ale co by nie powiedzieć La Traviata jest rewelacyjna, nawet w 10 aktach
wybaczę.
>
>

Napisy przedziwne

[arana]

a000000 napisała:

> arana napisała:
>
> > Jakiś czas po "Traviacie" Andermana TVP dała wersję z napisami. Nagrałam..
> . i szybciutko skasowałam.
>
> Tak, i to jako operę w IV ,słownie ( dla podkreślenia grozy): czterech
aktach.



Tak, ale trzeba przyznać, że Kaczyński, który towarzyszył (z Fajkowską) w
studiu pierwszej transmisji, podkreślał wielokrotnie, że to cztery części, ale
trzy akty.



> Nagrałam i nie skasowałam. Dla potomnych.


Pierwsze nagranie zachowałam, jak najbardziej! tylko to drugie z napisami,
które mnie denerwowały, skasowałam.



> Jakoś do dziś nie doczekałam sie wydania na DVD. Wersja z Coven Garden pod
> Soltim (rewelacja miesiąca w 1999r) ukazała się w Stanach - mam.


Nagrałaś w TVP czy kupiłaś? Pytam, bo ja nie nagrałam, więc chętnie kupiłabym.

Pozdrawiam.
Arana

[a000000]

arana napisała:


> Tak, ale trzeba przyznać, że Kaczyński, który towarzyszył (z Fajkowską) w
> studiu pierwszej transmisji, podkreślał wielokrotnie, że to cztery części,
ale trzy akty.

Ale napisy przygotowane wcześniej i chyba (?) sprawdzone mówiły co innego.
Bylejactwo i ignorancja wciska się wszędzie.


> > Jakoś do dziś nie doczekałam sie wydania na DVD. Wersja z Coven Garden pod
> > Soltim (rewelacja miesiąca w 1999r) ukazała się w Stanach - mam.
>
>
> Nagrałaś w TVP czy kupiłaś? Pytam, bo ja nie nagrałam, więc chętnie kupiłabym.


Sprowadziłam DVD ze Stanów (razem z Rigoletto z Pawarottim, bo było taniej za
dwie płyty). Ale potem widziałam w kaempiku na DVD. No i kilkakrotnie już było
nadawane w kablu na Mezzo w wersji stereo.
>

[quasthoff]

Witam. Z wykonań superrrrdziwnych lecz autentycznych polecam zakup płyty
wydanej przez wytwórnię BMG o numerze katalogowym GD61175. Diva operowa
Florence Foster Jenkins wyczynia tak karkołomne i krtaniołomne popisy wokalne,
że zadziwi wszystkich bez wyjątku. Można też wejść na stronę internetową jej
poświęconą. Wystarczy wpisać nazwisko. Pozdrawiam.

[violino1]

Twoj przyklad jest chyba przebojem w tej grupie.
Gralem pare tygodni temu te arie z Czarodziejskiego Fletu ze znakomita
spiewaczka ale musze przyznac ze ta wersja Florence Foster Jenkins jest
naprawde zadziwiajaca.
Tego niezapomnianego przezycia mozna doznac tutaj:
www.counterpoint-music.com/specialties/ffj.html


quasthoff napisał:

> Florence Foster Jenkins wyczynia tak karkołomne i krtaniołomne popisy
wokalne, że zadziwi wszystkich bez wyjątku.

[quasthoff]

Witam.The Glory(????) of the Human Voice mam od kilku lat ale przyznam, że
takiego wrażenia jak aria Królowej nocy nie zrobiła na mnie żadna inna
produkcja pani Jenkins.Z kadencją jej autorstwa. Swoją drogą zastanawiające
jest: o ile podniosło sie wysokie f po wypadku samochodowym.(Tak przynajmniej
opowiadała w wywiadach).Pozdrawiam.

[a000000]

A ja kiedyś przeżyłam coś czego się nie zapomina. Nie był to koncert, choć był
to występ publiczny. Ślub. W dużym mieście. Ave Maria Schuberta. Organy
zaczęły, w połowie wstępu zaczęły skrzypce. W innym tempie i innej tonacji. I
każdy z uporem i do końca trzymał się swojej wersji. Podejrzewam, że skrzypek
miał nuty w innym kluczu, różnica wyniosła jeden cały ton. Horror. Naruszony
został wieczny spokój Schuberta.

[arana]

a000000 napisała:

> [...] Podejrzewam, że skrzypek
> miał nuty w innym kluczu, różnica wyniosła jeden cały ton.



Wyrafinowana zemsta zawiedzionego wielbiciela (-ki)?

Arana

[quasthoff]

Witam. Kiedyś słuchałem "Cyrulika Sewilskiego" Rossiniego po rosyjsku. Było to
nagranie z lat trzydziestych z tenorem Iwanem Kozłowskim. O dziwo - rosyjski
wcale mi nie przeszkadzał. Interpretacyjnie - zupełnie dobre. Pozdrawiam.

[arana]

quasthoff napisał:

> Witam. Kiedyś słuchałem "Cyrulika Sewilskiego" Rossiniego po rosyjsku. Było to
> nagranie z lat trzydziestych z tenorem Iwanem Kozłowskim. O dziwo - rosyjski
> wcale mi nie przeszkadzał. Interpretacyjnie - zupełnie dobre. Pozdrawiam.

Nie przeszkadzał w ariach? Wierzę, bo sama sama słuchałam z podobnymi
odczuciami "Rigoletta"
Ale jak odbierałeś rosyjski w recytatywach?

Arana

[quarquar]

a000000 napisała:
" różnica wyniosła jeden cały ton. Horror"
jesli to byla zima to organy byly prawdopodobnie rozstrojone, a skrzypek mial
sluch absolutny i po prostu nie mogl zagrac nizej. W takim wypadku chyba
najlepiej w ogole zrezygnowac z "czesci artystycznej"...

[michalina04]

violino1 napisał:

> Twoj przyklad jest chyba przebojem w tej grupie.
> Gralem pare tygodni temu te arie z Czarodziejskiego Fletu ze znakomita
> spiewaczka ale musze przyznac ze ta wersja Florence Foster Jenkins jest
> naprawde zadziwiajaca.

Litości! Nie pastwcie się tak nad nieszczęśnicą. Zastanawiam się, po co w ogóle
RCA Victor wydaje takie żałosne nagrania

---trwa zmiana sygnaturki---

[zielona26]

Znasz panią Jenkins???!!! Swojego czasu puszczałam to sobie, żeby sobie
poprawić humor - zawsze zarykiwałam się zę śmiechu. Ona podobno była tak
bogata, że sobie wynajęła La Scalę (chyba La Scalę), tylko po to, żeby sobie
tam pośpiewać. Ech, miodzio!

[quasthoff]

Quale dixisti verbum, tale contra audies.
Jeżeli jesteśmy w temacie wykonań nietypowych, chciałbym podzielić się
informacją o moim "znalezisku" Jest to płyta winylowa kupiona w Japonii (piękne
albumowe wydanie zawierające nuty utworów i obszerne noty informacyjne
wyłacznie w języku japońskim) z pieśniami Beethovena, Schuberta, Schumana,
Mendelssohna i Griega śpiewanymi po japońsku. Młodzi wykonawcy-być może
studenci wydziałów wokalnych. Sumito Tachikawa-baryton, Kyoko Ito-sopran,
Kunikazu Ohashi-bas, Takuya Miyahara-tenor, Eiji Kawamura-baryton. Na dokładkę
zamieszczono "Alleluja" Mozarta z Kyoko Ito. Mendelssohna "Lerchengesang"
wykonuje chór Filharmonii z Tokio. Fajnie posłuchać znanych pieśni w tak
egzotycznym języku.("Der Lindenbaum", "Erlkonig" czy "Die beiden
Grenadiere").Nagrania dokonano w 1970 roku. Wydała firma VICTOR SSB 1018
MANUFACTURED BY VICTOR COMPANY OF JAPAN LTD,YOKOHAMA, JAPAN. Dodam jeszcze, że
za to znalezisko zapłaciłem tylko 100 jenów.(Kilka pieśni śpiewanych jest w
oryginale). Pozdrowienia.