Już dziś zapraszam

[bbkk]

na koncert który odbędzie się 30 listopada o godz.19 w Focusie al. Armii
Ludowej 26 w Warszawie. Będzie to pokaz filmu "Aleksander Newski" Siergieja
Eisensteina z muzyką na żywo - grać będzie Orkiestra Polskiego Radia,
śpiewać: solistka Małgorzata Pańko oraz chóry Uniwersytetu Warszawskiego i
Międzyuczelniany.

[draconessa]

A, to jest ciekawa propozycja. Skorzystamy!!!!

[a000000]

No i jakie wrażenia???? Ja byłam tylko na kawałku próby generalnej w sobotę.
Nie wiem, czy dobrze było dobrane miejsce wykonania, Focus wewnątrz to pusta
studnia za szkła i metalu. Chór ze 120 luda, orkiestra koło setki, wszelkie
instrumeny ( organy - sztuczne, harfa, dzwony, ksylofon), jak wszystko
zaryczało jednocześnie, mało Focus się nie zawalił (jak mury Jeryha)! Nie lubię
Prokofiewa, ale to mi się podobało. Ciekawy pomysł - na telebimie stary film, a
dźwięk na żywo. Na głównym koncercie był mój syn, i mówi ,że całość zrobiła
wielkie wrażenie. Wszystko było OK, śliczna drobniutka i młodziutka
blondyneczka z batutą całkiem sprawnie rządziła tą masą. Miałabym jedną uwagę
do chóru - więcej troski o dykcję, ale to jest bolączka wszystkich chórów
amatorskich. Uniwersytet Warszawski zawsze miał jeden z najlepszych chórów
akademickich w Polsce i słaba dykcja była dla mnie zaskoczeniem.
Bardzo ciekawe rzeczy o tym przedsięwzięciu słyszałam w niedzielę w PRII
wieczorem. Otóż oryginalna partytura ścieżki dźwiękowej jest w Stanach i
wypożyczenie jej kosztować miało majątek. Więc studenci , na podstawie
oryginalnej partytury kantaty i ścieżki dźwiękowej starej kopii filmu, sami
zapisali i odtworzyli partyturę. Nie zrozumiałam, czy to byli studenci
uniwersytetu czy akademii muzycznej. Składam im mój hołd i uznanie!!!
A także gratuluję pomysłodawcom, realizatorom i wykonawcom i sponsorom.

[dobiasz]

a000000 napisała:

> Otóż oryginalna partytura ścieżki dźwiękowej jest w Stanach i
> wypożyczenie jej kosztować miało majątek. Więc studenci , na podstawie
> oryginalnej partytury kantaty i ścieżki dźwiękowej starej kopii filmu, sami
> zapisali i odtworzyli partyturę.

Ciekawe, ciekawe. Gdyby rzeczywiście potrzebne było wypożyczanie *oryginalnej*
partytury to by znaczyło, że nie istnieje ani jedna kopia? Bzdura jakaś,
przecież to się grywa jako suitę koncertową i nagrywa. Podejrzewam, że chodziło
po prostu o tantiemy, jakie należy uiścić przy pożyczaniu partytury do celów
wykonania publicznego. I tu nie jestem pewny, czy "spisanie ze słuchu" zwalnia z
konieczności uiszczenia tantiem - w końcu tak czy owak grany jest nadal ten sam
utwór. Owszem, spisanie jest sposobem na ominięcie "celnika", ale stawia IMHO
pod znakiem zapytania legalność przedsięwzięcia.

No, ale tak czy owak, abstrahując od legalności, sam pomysł rewelacyjny!

[a000000]

dobiasz napisał:

> Ciekawe, ciekawe. Gdyby rzeczywiście potrzebne było wypożyczanie *oryginalnej*
> partytury to by znaczyło, że nie istnieje ani jedna kopia?

Podobno jest jedyna na świecie, własnie w stanach. Mowa o zapisie nutowym
ścieżki dźwiękowej filmu.


Bzdura jakaś,
> przecież to się grywa jako suitę koncertową i nagrywa.

Nagrywa się kantatę Aleksander Newski, i ta jest dostępna. Niedostępna jest
partytura ścieżki dźwiękowej filmu przy której pracował wraz z Prokofiewem
reżyser Eisenstein. Najpierw była ścieżka dźwiękowa do filmu (38 rok) a potem
kantata wykonana w 39 roku. Nie studiowałam porównawczo tych dwóch partytur,
ale słyszałam w całości kantatę koncertową i kawałek ścieżki filmowej. A wiesz
co jest w tym wszystkim najśmieszniejsze??? Kantata została skomponowana i
wykonana ku czci 60 lecia urodzin ojca narodów, Stalina!!!



Podejrzewam, że chodziło
> po prostu o tantiemy, jakie należy uiścić przy pożyczaniu partytury do celów
> wykonania publicznego. I tu nie jestem pewny, czy "spisanie ze słuchu"
zwalnia z konieczności uiszczenia tantiem - w końcu tak czy owak grany jest
nadal ten sam utwór. Owszem, spisanie jest sposobem na ominięcie "celnika", ale
stawia IMHO pod znakiem zapytania legalność przedsięwzięcia.

Chyba jednak przedsięwzięcie legalne, bo zawsze można udowodnić, że nie jest to
wykonanie identyczne, gdyż np dany motyw grają pierwsze a nie drugie skrzypce,
a chór ma 120, a nie 150 osób, a dzwony grają zamiast czegoś tam. W radio
mówili, że chodziło nie o prawa autorskie ( własność świata), lecz o zapłatę
za wypożyczenie.
>

Legalnosc i prawa autorskie

[crannmer]

a000000 napisała:

> Chyba jednak przedsięwzięcie legalne, bo zawsze można udowodnić, że nie jest
> to
> wykonanie identyczne, gdyż np dany motyw grają pierwsze a nie drugie
> skrzypce,
> a chór ma 120, a nie 150 osób, a dzwony grają zamiast czegoś tam.

Wariacje skladu, czy nawet lekkie zmiany w aranzacji nijak nie dotykaja praw
autorskich. Jest rowniez nieistotne, czy material, wg. ktorego graja muzycy
powstal z odpisania ze sluchu, przekazu telepatycznego, zostal nadany
telegrafem bongo, czy zostal zkopiowany podczas wlamania przez Jamesa Bonda.
Jesli na afiszu widnieje autor i tytul, to jest to ten utwor, a organizator
imprezy jest zobowiazany do uregulowania spraw tantiem. A jesli tenze utwor
jest grany, a nazwisko prawdziwego autora sie nie pojawia, to jest to po prostu
plagiat. Ktorego mozna rowniez scigac na podstawie prawa autorskiego.

Przyklad praktyczny: obecnie spotyka sie wiele przerobek i aranzacji
popularnych kawalkow z muzyki rozrywkowej, ale wykonanych na klasycznie czy
jazzowo. Np. aranzacje hitow Police i Stinga na saksofon i perkusje. I tutaj
rowniez przerobka kawalka prawie do nierozpoznawalnosci nijak nie zwalnia
producenta od obowiazku uzgodnienia z posiadaczem praw zezwolenia i
ewentulanych tantiem.

> W radio
> mówili, że chodziło nie o prawa autorskie ( własność świata), lecz o zapłatę
> za wypożyczenie.

Public domain utwor staje sie 70 lat po smierci autora. Chyba, ze autor
wczesniej oficjalnie zrzekl sie praw autorskich.

POzdr.

C.

[a000000]

Pewnie masz rację. Tylko, że w Związku Radzieckim wszystko było wspólne, prawa
artorskie pewnie nie istniały. Tak jak i u nas o prawach zaczęto mówić dopiero
po 1989r. Myślę, że organizatorzy znają prawo i zadbali o legalność.

[bbkk]

Jesli chodzi o partyturę to opracowała ją dyrygentka - Irina Bogdanovitch.
Studenci potem jedynie sklejali nuty dla poszczególnych instrumentów (studenci
różnych wydziałów głównie UW bo to byli po prostu chórzyści).
Jesli chodzi o dykcję - próba i koncert to nie to samo. Mam nadzieję że na
koncercie było lepiej