Jak ja was lubię, mordy

[tyka5]

Rosyjski wiceminister finansów kryminalistą?
2007-11-16 20:31 (akt. 21:24)


Rzecznik rosyjskiego ministerstwa finansów potwierdził w piątek
wieczorem fakt aresztowania przez milicję w Moskwie wiceszefa tego
resortu Siergieja Storczaka.

Andriej Sajko powiedział, powołując się na organy ścigania, że
zarzuty pod adresem wiceministra mają charakter kryminalny.

Według agencji ITAR-TASS w piątek agenci Federalnej Służby
Bezpieczeństwa (FSB) przeszukali gabinet Storczaka w ministerstwie.

Radio Echo Moskwy podało, że 56-letni Storczak miał w czwartek
odlecieć do Republiki Południowej Afryki na spotkanie ministrów
finansów 20 najbardziej uprzemysłowionych państw świata.

Storczak jest uważany za bliskiego współpracownika ministra finansów
Aleksieja Kudrina, "cara" polityki gospodarczej Rosji, który
ostatnio został wyniesiony do rangi wicepremiera.

Jako wiceminister od listopada 2005 roku Storczak zajmuje się
polityką zadłużenia Rosji i odpowiada za liczący 148 mln dolarów
fundusz stabilizacyjny. Wcześniej był szefem departamentu ds.
międzynarodowej współpracy finansowej, zadłużenia wewnętrznego i
zasobów finansowych ministerstwa finansów. Jego poprzednik na tym
stanowisku Denis Michajłow został skazany na pięć lat więzienia za
przekazywanie, w zamian za łapówki, tajemnic gospodarczych dwóm
rosyjskim biznesmenom.


wiadomosci.o2.pl/?s=258&t=431090

[klaker]

???

Nowe rozdanie w tej samej partii pokera

[tyka5]

Kilka lat temu na morzu Barentsa Rosjanie odkryli ogromne złoża gazu
i ropy. Złoża te zwane polami sztokmanowskimi leżą w odległości
około 550 km od Półwyspu Kola i obejmują obszar 1400 km kwadratowych
i zawierają zasoby w ilości 3.000 miliardów metrów sześciennych gazu
oraz 27 mld ton ropy. Gdy zasoby te zostaną uruchomione będzie można
czerpać z nich rocznie od 60 do 100 mld m sześciennych gazu.

Początkowo Rosjanie, ze względu na potrzebę gigantycznych nakładów
finansowych, postanowili dopuścić koncerny zagraniczne do udziału w
zagospodarowaniu i eksploatacji tych złóż. Oto, co agencje donosiły
w drugiej połowie 2005 roku:

Rosyjski Gazprom zaproponował pięciu zachodnim koncernom
energetycznym współpracę przy zagospodarowywaniu gigantycznego
Sztokmanowskiego Złoża Gazowego w rosyjskim szelfie kontynentalnym
na Morzu Barentsa. Na wstępnej liście (short-list) potencjalnych
partnerów rosyjskiego monopolisty gazowego w tym projekcie,
ogłoszonej na konferencji prasowej w Moskwie przez prezesa Gazpromu
Aleksieja Millera, znalazły się norweskie Statoil i Norsk Hydro,
francuski Total oraz amerykańskie Chevron i Conoco Phillips.
Inwestycje w pierwszej fazie realizacji projektu sztokmanowskiego
szacuje się na 10-13 mld dolarów, a wartość całego projektu - na 20
mld USD. Miller poinformował, że pakiet większościowy w konsorcjum,
które zajmie się eksploatacją złoża, będzie należeć do Gazpromu.
Udziały partnerów mniejszościowych nie zostały jeszcze określone.
Wszystko zapowiadało się tak pięknie dopóki Kanclerzem Federalnym
był Schroeder. Wtedy to powstała koncepcja budowy rurociągu po dnie
Bałtyku. Niestety Schroeder upadł, pojawiła się Angela Merkel. I co
agencje donoszą?

Wiceprzewodniczący partii chrześcijańsko-demokratycznej CDU Roland
Koch ostrzega przed wpływami rosyjskiego Gazpromu w Niemczech. Uważa
on, że Niemcy muszą się bronić przed wykupywaniem ważnych
przedsiębiorstw przez Rosję i Chiny. Roland Koch twierdzi, że nie
można dopuścić do tego by takie państwowe przedsiębiorstwa jak
rosyjski Gazprom posiadały wszystko w jednym ręku - od złóż gazu i
ropy po własność niemieckich dystrybutorów energii. Domaga się - w
związku w tym - uchwalenia jeszcze w tym roku przepisów chroniących
niemieckie przedsiębiorstwa przed niechcianymi inwestorami z
zagranicy. Koch wskazuje na podobne francuskie i amerykańskie
przepisy chroniące kluczowe resorty narodowej gospodarki.

Z tego komunikatu wynika, że w Niemczech rozsądnie patrzą na sprawę
bezpieczeństwa energetycznego. Ale można z niego wyczytać także, że
Rosja w zamian za dopuszczenie koncernów zachodnich do eksploatacji
swych złóż żąda możliwości zakupu sieci przesyłowych w Europie.
Mimo, że zachodnie koncerny i Gazprom przebierają nóżkami z
niecierpliwości, aby dobić targu, żądania stawiane przez Moskwę ze
zrozumiałych przyczyn nie są do przyjęcia w chytrej Europie.

I tu pojawia się sprawa Polski. Polska jest dobrym kompromisem dla
obu stron. Gdy Rosja kupi sobie Orlen i PGNiG, to koncerny zachodnie
uzyskają dostęp do pól sztokmanowskich.

I wilk będzie syty i owca cała.

Moskwa od jakiegoś czasu usiłowała zakupić Orlen i Lotos, ale czy to
łapówki były za małe, czy to agenci zbyt leniwi, jednym słowem nie
udało się.

Dochodzi zapewne do porozumienia, kto i jak ma popierać odpowiednie
siły w Polsce, aby przez nie uzyskać dostęp do akcji Orlenu i innych
strategicznie ważnych spółek. Dzieje się to jednak w czasie afery
Rywina, gdy czerwone pająki i ich kontrahenci z Wyborczej ulegają
publicznemu rozgnieceniu – na śmierć.

Tym samym Rosja nie może być już rozgrywającym, bo jej agentura
popełnia publiczne harakiri. Ale pozostaje w grze
strona „europejska”, która ma też w tym bantustanie
swych „reprezentantów”. Ci reprezentanci posiadają już „know-how”
jak kraść majątek publiczny, ponieważ są najbardziej cwaną ferajną z
przegranego AWS. Szybko przegrupowują się w nową partię o wdzięcznej
nazwie: Platforma Obywatelska.

Przychodzą wybory 2005 roku i już, już, ... wszystko toczy się
pomyślnie, aż tu nagle potworne Kaczory, niewiadomo jakim sposobem
je wygrywają.

Interes nie dochodzi do skutku.

Rosja obrażona na Zachód za niedotrzymanie poufnych porozumień
wstrzymuje udział zachodnich koncernów w eksploatacji pól
sztokmanowskich.

Całą grę trzeba zaczynać od początku.

Tym razem niepoprawnym Kaczorom ustawia się polskojęzyczne media na
karku, na stałe. Nie tylko media. Uruchomiona zostaje cała agentura,
a zwłaszcza najcenniejsza jej cześć zwana -„autorytety”.Efekt jest w
końcu osiągnięty i partia, która ma gwarantować dopełnienie „dealu”
Wschód-Zachód dochodzi do władzy.

Rozważania tego typu byłyby nieużyteczne, gdyby nie można było na
ich podstawie pokusić się o jakieś przewidywania. Co, zatem, możemy
oczekiwać w następnym roku?

Po pierwsze, po cichu lub nie, zostanie dokonana sprzedaż akcji
Orlenu lub Lotosu, lub PGNiG (lub wszystkich naraz) Gazpromowi.

Po drugie Rosja zniesie embargo na mięso, co zostanie odtrąbione
jako niebywały sukces "partii miłości i zgody narodowej" oraz
osobiście jej wodza, który po tym, tryumfalnie uda się do Moskwy.

Po trzecie opozycja będzie krzyczeć o nowym pakcie Ribbentrop-
Mołotow, ale tym razem przystojny Radosław zapewni, że leży to w
interesie bezpieczeństwa energetycznego kraju.

Po czwarte, i najważniejsze, zachodnie koncerny dostaną zgodę na
udział w eksploatacji pól sztokmanowskich.

I partnerzy tego geszeftu będą szczęśliwi, bo dobili interesu tanim,
czyli polskim kosztem.

Tylko my, jak zwykle ockniemy się ze snu, z ręką w nocniku.

fluxon.salon24.pl/47348,index.html