Nasze "fuzje odczuć wyższych"...:)

[marii51]

Czarny Humorku... DZIĘKUJE ZA MOTTO DO FORUM...




"A gdyby tak...?"

A gdyby tak... nieba przychylić?
Okazać bliźniemu serce?
Życzliwym słowem przytulić,
Niech tu schroni się w poniewierce.

Sterany losem niech siędzie
Choćby i nie chciał nic gadać,
Niech sobie tylko... pobędzie.
Otuchy szukał, tu... znalazł?

Daj mu, więc słowo przyjazne,
A nie daj odczuć, że obcy.
Niechże poczuje się ważny,
Niech zwilgotnieją mu oczy.

Niech zwolni, niech się zamyśli,
Może tu ulgę poczuje,
Dla niego to słowo jest... wszystkim!
A Ciebie...
... nic nie kosztuje.
.
.
.
A gdyby tak nieba przybliżyć,
Darować nadziei skraweczek,
Od tego - spróbuj to przeżyć -
- Sam z sobą poczujesz się lepiej.


czarny.humor 13.08.2009


Z sympatii.

: )))

[marii51]

Zapraszam- do tworzenia" kącika Venowego"
>
> POSZUKAM motta- wiesi- wkleję- wiersze tropisi postaram sie tu
> dostarczyć... a na razie moje głęboko odszukane bazgrołki...

forum.gazeta.pl/forum/w,86794,89277939,89479330,Re_bazgrolki_moje_.html

[marii51]

od Jagusi NAM...
Ździebełko-Ciepełko
Wiem, że miłość jest udręką
Bo się wszystkiego od niej chce
Ja pragnę mało, malusieńko
A właściwie jeszcze mniej

Ździebełko ciepełka
W codziennych piekiełkach
W wyblakłym na szaro obłędzie
Różowa perełka, ździebełko ciepełka
Znów wiem, że jakoś to będzie

Gdy serce ukłuje przykrości igiełka
biedne się czuje, niczyje
Ciepełka ździebełko
Ździebełko ciepełka
Wystarczy i wszystko przemija

Ździebełko ciepełka
Diamencik ze szkiełka
Czułości kropelka na listku
Ciepełka ździebełko
Tkliwości światełko
W twych oczach wystarczy za wszystko

Nie chcę wichrów, burz, nawałnic
Uczuć, w których spalę się
Jesteśmy przecież łatwopalni
Dla mnie najważniejsze jest:

Ździebełko ciepełka...

/Jonasz Kofta/

[jaga_22]

Dobry z Ciebie poszukiwacz Marii.
Czekam kiedy Misia wreszcie trop złapie.
Ty też Marii masz niezły zbiorek i mogłabyś tak codziennie po jednym,
bo jak jest jeden wtedy się go bardziej poznaje i zgłębia.

Kto ma taki dar natury,niech pisze nam wszystkim na pociechę,

[marii51]

Tropisia ma w sygnaturce--linktu na forum mamy kilka jej ..
jesienią wkleje- {jeśli nie wybędę do pilnowania wnusia}.. poczytać
ją można.
Moje -więcej -są w tofika"wiersze z szuflady"tylko tam są bez
korekty chorowałam ..byłam czasem tak obolałą,że brakowało mi
cierpliwości na korektę-blog mam też "tofika"Moje odczucia"nestety
dawno odwiedzany -- zamknąć go muszę- i od nowa- prozą wpisac
opowiadanka mi się już marzy- brak czasu- i stad takie --
"niedociągniecia"..

[jaga_22]

I właśnie o to mi chodzi,żeby nie hurtem,bo wtedy mało kto czyta.
Linków takich też nie otwieram.Nie ma na to czasu i zapomina się
co było w poprzednim wierszu.Najlepiej żeby był tytuł i jeden wiersz,wtedy można wrócić w każdej chwili.Skopiować 1 wiersz i podać
ładnie,to nie trzeba dużo czasu.

[marii51]

jeśli tropisia nam wkleiła?a-napisała? .. nie wiem - ? ale czyje by
nie było, jest ładne..
(nie zanotowałam skąd mam.. )

[b]Jesteś moim słońcem,
Które rozświetla zbolałą duszę,
Gdy w mrokach nocy
Przeżywam katusze.
 
Jesteś moim wzrokiem,
Który widzi za mnie to,
Czego ja nie dosięgam okiem.
 
Jesteś moim mrozem,
Który studzi me serce gorące
Ogromną miłością
Do Ciebie pałające.
 
Jesteś dla mnie wodą,
 Życiodajną studnią
Piję Cię po kropli,
By nie wyschło źródło.
 
Jesteś mym powietrzem
Bez Ciebie życ nie mogę
Gdy Ciebie nie ma przy mnie
Świat traci swą urodę.
 
Jesteś moim ogniem
Energią wypełniasz
Zmysły me rozpalasz
Chociaż się oddalasz
 
Jesteś mym natchnieniem
Pragnień mych spełnieniem
A w realnym życiu
Zostajesz marzeniem
 
Ty jesteś ustami
Drżącymi wargami
Kiedy mnie całujesz
Czy to samo czujesz?
 
Jesteś mym zapachem
Który mnie uwodzi
On mnie wciąż podnieca
Uczucie roznieca
 
Jesteś mym dotykiem
Miłości ognikiem
Gdy pieścisz me ciało
Mnie jest ciągle mało
 
Jesteś moim głosem,
Który wszędzie słyszę
Głos ten kroczy za mną
I zabija ciszę.
 
Jesteś moim wonnym kwiatem
Wabiącym mnie swym zapachem
A w ogóle_____
Jesteś dla mnie całym światem
 
 
[/u]

[jaga_22]

Marii ..wytłumacz mi.......czy to jest wiersz o utraconej miłości?

Jesteś moim ogniem
> Energią wypełniasz
> Zmysły me rozpalasz
> Chociaż się oddalasz

Jesteś mym natchnieniem
Pragnień mych spełnieniem
A w realnym życiu
Zostajesz marzeniem


Jak ta zwrotka ma się do całości,bo przecież o miłości tu mowa.
Fajnie,że zapoczątkowałaś.Lubię wiersze,ale nie zawsze je rozumiem.

[marii51]

Marii ..wytłumacz mi.......czy to jest wiersz o utraconej miłości?
>
> Jesteś moim ogniem
> > Energią wypełniasz
> > Zmysły me rozpalasz
> > Chociaż się oddalasz
>
> Jesteś mym natchnieniem
> Pragnień mych spełnieniem
> A w realnym życiu
> Zostajesz marzeniem......"

tak skarbeczku Jaguniu-
-

[jaga_22]

Jan Twardowski Bliscy i oddaleni


Bo widzisz tu są tacy, którzy się kochają
i muszą się spotkać aby się ominąć
bliscy i oddaleni jakby stali w lustrze
piszą do siebie listy gorące i zimne
rozchodzą się jak w śmiechu porzucone kwiaty
by nie wiedzieć do końca czemu tak się stało
są inni, co się nawet po ciemku odnajdą
lecz przejdą obok siebie bo nie śmią się spotkać
tak czyści i spokojni jakby śnieg się zaczął
byliby doskonali lecz wad im zabrakło

Bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej
niektórzy umierają - to znaczy już wiedzą
miłości się nie szuka - jest albo jej nie ma
nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek
są i tacy co się na zawsze kochają
i dopiero dlatego nie moga byc razem
jak bażanty, co nigdy nie chodzą parami

Można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie
Nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem

[marii51]

"Jesteś inna niż wszystkie,
jesteś jak letni wschód słońca, jak poranna gwiazda na niebie i
właśnie dla tego chcę poznać Cię bliżej i być przyjacielem dla
Ciebie. Nie chcę Cię urazić, nie chcę Cię utracić, choć poznać chcę
Twoje pragnienia, a jeżeli kiedyś będzie to możliwe, chcę spełnić
Twe wszystkie marzenia."

[marii51]

O Poezjii - Venie-
albis-poezja.blog.onet.pl/ ( BO ZGUBIE)
i ŚW Atoni będzie zapracowany.. oj

[marii51]

""A kiedy do mnie powrócisz

z dedykacją dla mojego podróżnika

A jak do mnie wrocisz wiosna...
Przywitam Ciebie majowo,
Zobaczysz mnie tak radosna
I bedzie nam...kolorowo.

Bedziemy tanczyc we dwoje,
Brodzic po trawach zieleni.
Noca do snu Cie ukoje,
Los na lepsze sie odmieni.

A gdy wrocisz moze latem...
Pognamy w pszeniczne zboza.
Ustroimy wlosy kwiatem,
Powitamy wody morza.

Plaza zlota pobiegniemy,
Sluchac „bedziem” muszli w ciszy.
Strudzeni wielce zasniemy...
Moj kochany... czy mnie slyszysz?

Gdy jesienia do mnie wrocisz...
Zaszeleszcza liscie zlote.
Juz nigdy sie nie zasmucisz!
Nie martw sie, co bedzie potem.

A gdy wrocisz do mnie zima...
Wezme Cie w ramiona swoje.
Otule ciepla pierzyna,
Odtad bedziemy we dwoje.

Jesli tylko do mnie wrocisz..."" znalezione w necie

[marii51]

"A gdyby tak nieba przybliżyć,
tego błękitu okruch,
ach,by być wolnym ptakiem
i wiatru poczuć podmuch.

A gdyby nieba przybliżyć,
tego granatu nocy,
ach, by uwierzyć w swą gwiazdę
co szczęściem nas zauroczy.

A gdyby nieba przybliżyć,
tego szarego deszczem płaczu,
ach,by wiedzieć i wierzyć:
oczy nasze tęczę zobaczą.


A gdyby nieba przybliżyć,
szarego deszczem płaczu,
ach,by wiedzieć i wierzyć:
oczy me tęczę zobaczą"

[marii51]

znów wróciły wspomnienia....
Co mogło sprawić ,że tak bardzo wczesnym rankiem,prawie o świcie obudziłam się?
Przez szczelinki żaluzjii wschodzące słonko
,narysowało na ścianie mojego
pokoju piękne harmonijki.
Jakiś ptak porannie kwilił cichutko,chyba wiedział,że nie wypada ,gdy miasto
otulone snem ,być głośnym,pewnie prowadził szeptem" rozmówkę" z swoja wiosennie
wypatrzona wybranka serca.
Probówałam ułożyć się do snu,bo po co tak raniutko wstawać ,
mając tyle czasu do
wszelkich spraw życia codziennego,ale sen nawet na chwilkę drzemki nie wracał.
Trudno ,pomyślałam- nie to nie.
Odsłoniłam żaluzje,pokarmie moje sadzonki pomidorów ,niech pożywią promykami słońca
Pod listkami ślicznie zielonych listeczków dostrzegłam rosę,kropelki
większe i mniejsze,jak co dzień podotykałam te
szybko rosnące roślinki.
Przypomniałam że ,,dziś planowaŁam je porozsadzaĆ ,
przecież zaczynają ścigać się za prędko
który szybciej do słońca,wiec trzeba koniecznie dać im następne miejsce wygodne
w ziemi czyli ulokować w oddzielnych doniczkach.
Potrzebują do życia,, więcej przestrzeni.
Nikomu w niczym nie przeszkadzałam.
Mąż ok 2giej w nocy wybrał z kolega na ryby,samiutka w domu,
więc mogłam spokojnie zająć się pracą.
Wszystkie prace związane z hodowlą roślin bardzo lubię.
Roślinki chyba czują, że daję im poczucie większej wygody.
Łyczkami świeżutkiej kawy jeszcze bardziej przebudziłam się.
Nie,,nie to nie tak....

Odgłos lecącego samolotu.. tak! i pozostawiony ślad na niebie..
......przez trzydziści parę lat...
ileż ja tych śladów na niebie spostrzegłam..
Wróciły wspomnienia.... znów wróciły...

[marii51]

od Sagi"POUKLADAJ
-
- swoje myśli poukladaj
- najstaranniej..
- chaos
- przeszkadza ci życ...
- znow udreki
- -szukasz wyjaśnień...
- usprawiedliwień..
- kolejny raz..
- nie warto
- poszukaj innej drogi
- ukojenia
- prostolinijnej
- pelnej zaufania.i miłości
- masz dar rozpoznawania
- nie omijaj intuicji.
- dobrymi myślami
- wzmocnij swoja dusze
- wyzbądź się
- niepokoju, obaw
- niejasnych spraw..
- dotykaj
- prawdziwej,
- nie zakłamanej miłości -marii51

-" Nie pytam się ciebie czy jest dobry , on został stworzony gdy w
moim życiu
chciałam stabilizacji. – spoglądała już na mnie – a ty co mi
powiesz?
Moje oczy przestraszyły się tego momentu, gdy będą musiały
powiedzieć jej prawdę
, bo każdy wiersz to cząstka duszy oddawana w posiadanie innemu
człowiekowi. W
tym momencie wiatr uspokoił się a gałęzie drzew zatrzymały w
bezruchu oczekując
mojego wyznania. Już otwierałem usta i zwątpiłem w swoje mozliwości,
umiejętności a chciałem bardzo błysnąć przed kimś kto pisze wiersze
ot tak z
potrzeby chwili.
- Co się stało ? Nie pamiętasz żadnego swojego wiersza- dociekała .
- Widzisz nie pamiętam , widocznie nie są takie dobre i nie
utrwalają mi się –
opuściłem głowę- nieraz dziwiłem się swojej pamięci, skąd takie jej
zachowanie?-
pytałem bardziej siebie niż mojej rozmówczyni.
- Cóż zdarza się, ale może masz zapisany jakiś?
- Mam , napisałem go dla mojej żony na jakąs rocznicę -
pomaszerowałem do
samochodu a drzewa znów szumiały ,ciepły dzień powoli kończył się .
Na środku
jeziora widoczne były puste pola niczym nie zmącone , na nich nic
nie
występowało , żadna nawet drobna zmarszczka nie mąciła spokoju.
Wróciłem , stanąłem przed moja rozmówczynią i odczytałem:

Wśród burzy życia Tyś mym portem
Ostoja pełną spełnionych marzeń
Kocham to tylko słowo i nie oddaje
Mojej miłości do Ciebie ani woli
Moich uczuć wylewających się z serca
Dziękuję za to że jesteś i będziesz
W dzień i nocami gdy ramionami
Oplatam twą wątłą postać
Oddaję Ci siebie w posiadanie
Wraz z moją miłością niezrozumiałą
Samolubną, ale miłością do ciebie.



Od strony lasu dolatywał nas warkot silnika i za moment ujrzeliśmy
wtłaczający
się na pole biwakowe dostawczy samochód .
- To po mnie- stwierdziła Maria.
Są takie chwile, gdy pragnie się by nie nastąpiły. Cienka nić
porozumienia
,która zaczęła nas łączyć w tej chwili została przerwana. "
chowam--to o mnie
dzięki autorze

[marii51]

"Poezja
Wiersze można pisać głodem,
papier karmić pragnieniem
i to co jest cierpieniem lub szczęściem
ogradzać płotem słów i metafor.
Z lawy uczuć zastygłej w kształt zdań
budować miasta poezji,
w których nienasycone oczekiwanie
niecierpliwie przemierza bruki snów."coś netu

[marii51]

"Uczucie wciąga nas

Pogrąża w oceanie namiętności

Zatapia w marzeniach

Malując gwiazdy nocą na niebie



Pozwala zbliżyć się do siebie

Zapamiętując każdą chwilę

Napełnia świadomość rozkoszą

Otulając tiulem mgły...



To niezwykłe....

Namiętność żyje w nas

Zabieram ją wszędzie ze sobą "
to ono-" Pożadanie" -

[marii51]

coś by ena- mogła pomóc- a tu nic..

[marii51]

Kochajcie czasem poetę

Kochajcie czasem poetę
On jest rybim okiem
Śladem po locie motyla
I wężową łuską między ziołami

Gdy zechce - ognisko rozpali
Na środku pokoju
I firanki ogniem tańczą
W porywach miłości

Najczęściej jednak bywa
Pasażerem smutnego tramwaju
I bez biletu - nawet ulgowego
Patrzy ludziom w oczy

Tam zapisane są wiersze
Alfabetem zmarszczek
Kreskami uśmiechów
Strumykami żyłek podskórnych

Kochajcie czasem poetę
On musi być rybim okiem
Białym śladem odrzutowca
I zielem dziurawca gdy już wszystko boli

Adam Ziemianin

[marii51]

Przyjaźń nie zna egoizmu,
uczy jak być dobrym człowiekiem.
Przyjaźń daje szanse,
ale tylko wtedy gdy widzi w tym sens.
Przyjaźń jest lekiem na zło,
ale tylko dla szlachetnych ludzi.
Przyjaźń nie rani,
tak, że nie można zapomnieć.
Przyjaźń to uśmiech pośród szarości dnia,
melodia, której można słuchać bez końca.
Bez przyjaźni żyć,
to jakby żyć bez słońca... znalezione w net

[marii51]

"Och!!. Doskonale pamiętam ten dzień. Obudziłem się w minorowym
nastroju . Było
mi byle jak i nawet kanapka na dzień dobry nie polepszyła mojego
samopoczucia.
Żona jak zwykle , wykonywała tysiące zbędnych czynności odwlekając
moją
samotność. Powoli dochodziłem do wrzenia , gdy usłyszałem :
- Na stole są pieniądze... odbierzesz małą z przedszkola...pamiętaj
wrócę późno-
jej głos dobiegał do mnie jak zza ściany – zrozumiałeś?
- Co ? Słucham ? – robiłem niewinne i całkiem mądre oczy , ale nie
dała się zwieść.
- Jak zwykle nieobecny, gdzie tym razem byłeś ?
- Widzisz te drzewa za oknem – pokazywałem je ręką – siedziałem
sobie na nich
naguśki i czekałem na Twoją pomoc.
- Jak wrócę to cię zdejmę – pokiwała głową , wiedząc, że się ze mną
nie dogada a
miała za mało czasu, żeby się zirytować.
Nareszcie byłem sam. Cisza mieszkania koiła moją duszę .
Wiedziałem , że długo
nie będzie trwała i codzienne czynności wypełnią ją dźwiękami.
Odwlekałem ten
moment. Delektowałem się chwilą , gdy poderwał mnie z wersalki
dzwonek do drzwi.
Niemal w biegu zakładałem koszulę i spodnie. Otworzyłem nieszczęsne
wrota i
ujrzałem gospodynię z plikiem papierów.
- Proszę tu podpisać , dzień dobry – wyciągała do mnie jakieś
papiery.
- Rozumiem , czytelnie – wpadłem jej w słowo, machnąłem podpis i
zamykałem drzwi.
Próbowałem znów odnaleźć ten błogi nastrój , który jeszcze przed
kilkoma
chwilami ogarniał mnie. Wyciągnąłem się na wersalce i skrzyżowałem
ręce na
piersiach.
Szmer i tupot na korytarzu dobiegał do mnie coraz bardziej i nie
wróżył niczego
dobrego. I stało się . Znów dzwonek do drzwi, moje człapanie w ich
kierunku.
- Dzień dobry – listonosz ze swojej torby wyciągał list polecony-
proszę o podpis.
- Rozumiem czytelny – uśmiechnąłem się mechanicznie, machnąłem
listem na pożegnanie.
Ta sama droga w kierunku miejsca, z którego na pewno odleciało już w
nieuchwytną
przestrzeń uczucie samotności. Usiadłem przy komputerze , „zapaliłem
motor „
chcąc wyłuskać z siebie choć jeden rymik taki maluśki jak moje
odczucia .
Dzwonek do drzwi.
- Co jest?!!!! – wrzasnąłem rozdrażniony, nawet nie zdążyłem się
podnieść z
krzesła a usłyszałem odpowiedź.
- SPEC, chcieliśmy kluczyki do piwnicy odczyt liczników – dobiegł
przytłumiony
głos zza drzwi.

Droga do kuchni, po klucz , otworzone drzwi, za nimi mały
człowieczek w waciaku
i zielonych ogrodniczkach śmiejący się zachęcająco.
- Już, jedna chwileczka , otwieram i nie przeszkadzam.
Podawał mi klucz do ręki, ja odezwałem się :
- Rozumiem , czytelnie- bąknąłem a dla pana speca zostałem wariatem.
Taki dzień , nie będzie ciszy , nie będzie samotności i wynikającej
z niej
radości duszy.
Wszystkie czynności wykonywałem od niechcenia , prawie byle jak i z
utęsknieniem
czekałem na nocną zmianę , gdzie naprawdę mogłem być sam .

Za zamkniętymi drzwiami warsztatu, odgłos maszyny drukarskiej,
wydobywającej z
siebie i przelewającej na papier niezliczone wiadomości, brzmiał
wesoło.
Tak maleńka pracuj i nie daj mi powodów do niezadowolenia.
Rozłożyłem przed sobą białe kartki, na które za chwilkę przeleję
swoje myśli.
Ująłem długopis i rozpłynąłem się w kolorowej barwie tuszu z
długopisu . Nie
wiem jak długo trwała ta czarująca chwila, obecności w środku
literek.
Drzwi do warsztatu otworzyły się i do środka wraz z szumem maszyny,
wszedł mój
dyrektor.
- AAA, Dobry wieczór panie Zbyszku,- wyciągał do mnie swoją
olbrzymią rękę – to
ja pana zastaje w środku warsztatu coś skrobiącego, zamiast przy
maszynie.
Dosyć szybko podciągnąłem się do góry wstając z krzesła.
- Panie Dyrektorze , swoje czynności wykonałem już na samym początku
zmiany-
usprawiedliwiałem się – maszyna pracuje bez zarzutu.
- Wiem, - przyglądał się karteczkom , za nim zdążyłem zaprotestować
ujął je w
ręce i czytał- dobrze , to mogłoby się kwalifikować nawet na
upomnienie, ale
widzi pan niedaleko Olsztyna bodajże za trzy tygodnie, w sobotę i
niedzielę
pewna firma organizuje konkurs poetycki i zależy nam , firmie, aby
na plakatach
ukazało się nasze logo . I znalazłem doskonały, jeszcze jeden powód
naszej tam
obecności . Pan tam wystąpi w konkursie i może za te wierszyki
zdobędzie jakiś
pucharek , wie pan reklama dźwignią handlu. Pan na pewno nie odmówi-
prawda?-
poklepał mnie bezceremonialnie po ramieniu i wyszedł.
- Nawet chciałem go udusić za te wierszyki, ale co mogłem zrobić .
Pan każe
sługa musi. "


Tofika do SAgi)))

[marii51]

"Nie trzy , ale cztery tygodnie upłynęły od rozmowy z dyrektorem
drukarni i
pomykałem droga krajową nr. 7 w kierunku północnym. Wyjeżdżałem
jeden dzień
wcześniej, żeby wstąpić jeszcze i doładować akumulatory przed
spotkaniem z
poezją czarując swoją duszę widokiem przyrody. Miałem takie miejsca
rozsiane na
terenie Mazur. Zanim zdążyłem wyjść z domu musiałem wysłuchać rad
moich dam.
Po pierwsze : żadnych spojrzeń na kobiety , bo wiesz one...
Po drugie : żadnych szaleństw na drodze , szybkiej jazdy.
Po trzecie : absolutnie pod żadnym pozorem zabrania mi się
zabierania z trasy
osób przygodnych.
Po czwarte : dziadku przywieź mi zabawkę.
O ile jednak pierwsze trzy życzenia przypominały prośby matki
wypowiedziane do
syna lotnika : lataj synku nisko i powoli, o tyle prośba mojej
wnuczki stała się
pierwszoplanową sprawą. Ucałowałem oczęta obu moich serdecznych
przyjaciółek ,
obiecałem dostosować się do ich wymogów i ruszyłem na spotkanie
przygody. Moje
serce otoczone ochronnym lodem mojej żony wytrwało jedynie do
parkingu , gdzie
szybko zaczęło się topić zobaczywszy uśmiech marzenie młodej
kobiety, posłany mi
ot tak od niechcenia na dobry początek dnia. Rącza gazela w swoim
Alfa Romeo
przemknęła obok mnie , pozostawiając w pamięci zarys warg otoczonych
błyszczykiem . Wyjazd z Warszawy w zasadzie przez cały dzień
przypomina
czołganie się żółwia. Znając objazdy , poddałem się sznurowi aut
wyglądających
jak rzesze mrówek ciągnących swoją ścieżką i niosących różne łupy .
Prosta droga
do Mławy zawsze upływa jednostajnie . Dopiero mijając hotel z
napisem „Warmia i
Mazury witają " i wkraczając na pagórkowate tereny odczuwałem
dreszczyk emocji.
Długo nie wytrwałem w obietnicach danych mojej żonie i postanowiłem
sprawdzić
moje auteczko Silnik pracował miarowo . Posuwałem się coraz
szybciej ,
prędkościomierz wskazywał już 145 km/godz, kiedy jadący z
naprzeciwka samochód
ciężarowy dawał mi znaki zmieniając światła i informując o stojącej
niedaleko
kontroli drogowej. Panowie policjanci mieli już ofiarę szybkiej
jazdy a ja jadąc
bez celu do celu zwalniałem i delektowałem się barwami wiosny .
Mijając
Olsztynek i wjeżdżając w ciąg rozległych lasów zastanawiałem się po
kiego czorta
pcham się w paszczę poetyckiego lwa. Poeta ze mnie żaden a nikt z
mojego zakładu
nie jechał ze mną. Kontroli więc żadnej i nic nie trzymało mnie przy
decyzji
przełożonych wypchnięcia mnie na konkurs. Postanowiłem zrobić sobie
wagary. Gdy
zobaczyłem za Ostródą ciężkie chmury , nisko wiszące i gniotące
widnokrąg
popadłem w całkowitą melancholię . Żadnego spotkania z poezją,
będzie tylko moje
spotkanie z przyrodą . Odbijałem na Morąg , wjeżdżałem w lasy
taborskie ,
piękne , strzelające swoimi wierzchołkami do nieba . Witały mnie
swoim szumem i
niezwykłą odmiana barw zieleni.
- Witaj podróżniku , proszę zostań z nami , pokażemy ci nasze
piękno. Będziesz
mógł tulić się do miękkiego mchu i kąpać w rozedrganych płatkach
powietrza.
- Chodź wejdź – słyszałem ich szum.
I posłuchałem swojej wyobraźni . poddałem się . Skręciłem w kierunku
nieznanego
lądu . Uchyliłem boczną szybę , do wnętrza samochodu wpadło wilgotne
ale czyste
powietrze, pachniało wiosna i odradzającym się życiem . Jeden jest
zapach
przewyższający ten wiosenny swoja delikatnością i czystością. To
zapach małego
dziecka , niemowlęcia. Ile razy miałem na rękach małego człowieka ,
moje nozdrza
zawsze wyczuwały niewinny i niczym nie skażony zapach , dający
nadzieję na
odradzające się życie.
Zjeżdżałem lekko pochylającym się stokiem, nad mną kołysały się
drzewa liściaste
. Cały teren pod nimi usłany był jeszcze brązowymi i szczerniałymi
liśćmi
leżącymi tu od zeszłego roku. Żwirowa droga kręciła między drzewami
i
doprowadziła mnie do kilku obniżeń terenu. Wjeżdżałem w te dolinki,
gdzie rosa
na trawie nie zobaczyła promieni słonecznych , a wiatr tańczący
wysoko między
liśćmi drzew zapomniał ja strącić . Pierwsze nicie pajęczych sieci
rozstawione
na nisko położonych krzewach skrzyły się w falującym powietrzu.
Drzewa stojąc
gęsto jedno obok drugiego, zabierały ciepłe promienie słoneczne i
nie
przepuszczały ich niżej, do roślin, wyciągających swoje gałązki w
kierunku
złotodajnego życia. Jechałem przez wyręb lasu , tu
kilkudziesięcioletnie drzewa
spotkał smutny los . Ślady po wyrębie , zachłannie maskowała
przyroda ,
rosnącymi wkoło karczy nowymi roślinami , pnącymi się do góry.
Między rzadko
rozstawionymi drzewami zobaczyłem srebrzącą się taflę jeziora. Na
jej brzegu
ciemna malutka postać wpatrywała się w toń jeziora. Ciekawość
zakiełkowała we
mnie płodnym ziarenkiem i rosła szybko przybliżając mnie do niej.
Minąłem pojedyńcze zabudowania , tak stare jak ten las i nie wiadomo
było czy
dom czy las były tu pierwsze. Niebo w oddali zaciągało się ciemnymi
chmurami a
brak wiatru zwiastował ich późne przybycie. Dotarłem do miejsca ,
gdzie za dwa
miesiące ten teren stanie się głośnym miejscem odwiedzanym przez
ludzi. Terz
panowała tu cisza przerywana mową drzew z jeziorem.
Postać skryła się za wysokim drzewem stojącym na brzegu. Porzuciłem
samochód i
schodziłem łagodnym zboczem w kierunku pomostu , wcinającego się
dwadzieścia
metrów w głąb jeziora. Pragnąłem usiąść sobie na jego końcu i
spokojnie patrzeć
na kołyszące się fale , kurki wodne znikające w głębinach jeziora i
na odległy
brzeg porośnięty wysokim sitowiem i ciemną ścianą lasu.
- Proszę tam nie wchodzić – usłyszałem kobiecy głos.
Odwróciłem się w kierunku głosu. Zza drzewa wystawała głowa kobiety.
Oczy
zasłaniały okulary przyciemnione , drobne proste wargi i twarz już
lekko
opaloną co mogło świadczyć , że pani jest tu zamieszkała i przebywa
długie
godziny na dworzu.
-Dlaczego ? – wyrwało mi się bezwiednie- chciałem tylko rzucić okiem
na
krajobraz i zaraz ruszę dalej – usprawiedliwiałem się.
-Jeszcze momencik – odpowiadała uśmiechnięta – bo wystraszy mi pan
rybkę ,
poluję tu na nią od kilku lat , to szczupaczek – dodała tajemniczo.
Bywałem nad jeziorami niejednokrotnie i widok wędkującej kobiety
zawsze mnie
zaskakiwał, pewnie jak duże ryby w tym jeziorze.
- Mogę poczekać , nie spieszy mi się – kiwnąłem głową i już chciałem
opuścić to
miejsce , gdy dobiegł mnie jej głos.
- Nie musi pan odchodzić , nie lubi pan porozmawiać ? – spytała.
Szczerość pytania troszkę mnie zdeprymowała.
- Lubię , tylko trema przed spotkaniem nowej osoby zawsze mnie
onieśmiela-
ściszyłem głos mimo woli.
- Z tą pana tremą nie musi być tak całkiem źle skoro potrafi się pan
do niej
przyznać – Przez przyciemnione okulary jej oczy wydawały się jeszcze
mniejsze.
- Oswajanie się z osobą to dawkowanie swoich odczuć i szukanie dla
nich
zrozumienia- odpowiedziałem szybko a tajemnicza kobieta bardzo mnie
zainteresowała.
- Pana odczucia są forma uczucia jakie pan żywi do wszystkich ludzi –
delikatnie
się usmiechała – proszę niech pan usiądzie – podała mi składany
stołeczek
wędkarski, sama rozłożyła drugi , wygodnie się na nim sadowiąc .

Jednego byłem pewien. Dzisiejszy dzień spędzę nad jeziorem z kobietą
potrafiącą
mówić o uczuciach . Czy mogłem wymyślić sobie ciekawszy scenariusz
dnia ?
Żwirowa droga wiedziała dokąd mnie prowadzi. "

[pragata]

...

Gdy pochylisz nade mnią twe usta pocałunkami nabrzmiałe,
usta moje ulecą jak dwa skrzydełka białe,
krew moja zerwie sie,aby uciekać daleko,daleko
i o twarz mi uderzy płonącączerwoną rzeką.
Oczy moje, które pod wzrokiem twym słodkim się niebią,
oczy moje umrą,a powieki je cicho pogrzebią.
Pierś moja w objęciu twej ręki stopi się jakby śnieg,
i cała zniknę jak obłok, na którym za mocny wicher legł.-

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

[pragata]

może tak było w tym porywającym wątku Od Sagi dalej,a może zupełnie
inaczej.
Marii,może zgłoś apel o ciąg dalszy tej fascynującej historii,szkoda
jej do szuflady a mamy jesień, wspomnień czas. wakacyjnych i nie
tylko

[marii51]

pragato-wędrujesz po troszkę .. poczytałaś
odpowiem ci @
-

[super222]

>pragato-wedrujesz po troszkę..poczytałaś
odpowiem ci@<

Ojjjjjj! Szefowa - nie godzi się, oj nie godzi...

[marii51]

wracaj na swój wątek tam tam.. bo bez ciebie- a pęka już w
szwach..założyć i porzucić- wracaj ,wracaj i pisz



a gdyby tak nieba przybliżyć

Marii :D

[sagittarius954]

Marii możesz sobie to opowiadanko skopiować , ostatecznie pisałem je o tobie ,
tyle tylko że się nie popisałaś i nie uporządkowałaś zdań , cięzko się czyta
takie cosik No i zakończenie dodaj , a może ja nie trafiłem na nie tutaj
Pozdrówka Kwiatuszku Warmiński

[marii51]

Sagi- dzięki-
poprawię jak tylko znajdę więcej czasu- pozdrawiam

[marii51]

"Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,
Ale w innym sadzie, w innym lesie -
Może by inaczej zaszumiał nam las
Wydłużony mgłami na bezkresie....

Może innych kwiatów wśród zieleni bruzd
Jęłyby się dłonie dreszczem czynne -
Może by upadły z niedomyślnych ust
Jakieś inne słowa - jakieś inne...

Może by i słońce zniewoliło nas
Do spłynięcia duchem w róż kaskadzie,
Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,
Ale w innym lesie, w innym sadzie"
---------Leśmian

[marii51]

Serce puk puk stuka
W piersi kobiecej którą tak kochamy
I miałoby ono stanąć tak gwałtownie
I nigdy nie sprawić byś oczyma swymi
Przebiec mogła te widoki wspaniałe
Ręka Najwyższego dla ciebie malowane
Gdzie dolinki cieniste i woda jak łza czysta
Tam dokąd prowadzi ścieżka w las głęboki
Nie to niemozliwe czekaj proszę Pani
Może razem się w drogę wybierzmy
Zasiądziesz koło mnie na saniach drewnianych
A ja patrząc w twe oczy zatnę konia wesoło
I popłyniemy skrzypiąc śniegiem bieluteńkim
Okrywać cię będę kożuchem cieplutkim
I ręce ci rozcierać na krótkich postojach
Aż wzniesiemy wysoko poza chmur gęstość wszelką
I znikniemy oboje dla świata jak światełko gwiazd wielkich
Ledwo tu widoczne )

[pragata]

"Tłum gwiazd iskrzący w firmamentu głębi
Patrzący w okno, trwogą mnie przenika.
Myśli me stado spłoszonych gołębi
Spieszą do ciebie jak do gołębnika...

Przytul mnie mocno w mej trwodze dziecęcej
Weż twarz mą w ręce, mów mi o miłości-
Mów mi, ty który wiesz ode mnie wsięcej
Ze niepotrzebnie boję się miłości!

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

[marii51]

nikt tak pięknie nie mówił ,że boii się miłości..
posłuchaj Agatko
www.youtube.com/watch?vO_WRwS1V4M

[marii51]

Zakochani

Jest tam tak cicho, że słyszymy
piosenkę zaśpiewaną wczoraj:
"Ty pójdziesz górą, a ja doliną..."
Chociaż słyszymy - nie wierzymy.

Nasz uśmiech nie jest maską smutku,
a dobroć nie jest wyrzeczeniem.
I nawet więcej, niż są warci,
niekochających żałujemy.

Tacyśmy zadziwieni sobą,
że cóż nas bardziej zdziwić może?
Ani tęcza w nocy.
Ani motyl na śniegu.

A kiedy zasypiamy,
We śnie widzimy rozstanie.
Ale to dobry sen,
ale to dobry sen,
bo się budzimy z niego.


Wisława Szymborska

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=t4yqYrPTu2w&feature=related

[super222]

Tutaj jeszcze nie przeszkadzają,
a jest to najpiękniejsza piosenka
Pana Janusza.
Moja - na trudne dni.

www.youtube.com/watch?v=GiEG873hLA4

[marii51]

CZAS oczekiwania na Święta Bożonarodzeniowe ma być radosny, a więc troszkę
wspomnień i refleksji -bardzo lubię - ach te milutkie wspomnienia...Pasjonatę
TEŻ bardzo lubię
www.youtube.com/watch?v=kR1XYklA6pw&feature=related

[marii51]

"Ktoś zapytał mnie od niechcenia,
co się latem i wiosną zmienia?
Co jest lepsze zima czy jesień?
kiedy wiatr zimne powietrze niesie?
Kiedy najlepiej zakochać się?
a kiedy powiedzieć nie?
Kiedy słońce najmocniej grzeje?
A kiedy mieć jakąś nadzieję?
Wciąż pytania mi zadawał jakieś
niby proste ale dziwne takie.
Nie ma pytań bez odpowiedzi
lecz nie wiem co mu w głowie siedzi?
I na wszystkie jedną mu odpowiedz dałam
nie wiem...ja się po prostu zakochałam....
Teraz tylko o tym myślę stale
i czy jesień czy zima czuję się wspaniale.
Bo gdy w sercu płonień płonie
zawsze ogrzeje swoje dłonie,
i serduszko ciepło mi daje
kiedy w mroźny poranek wstaję.
Ogrzewa mnie bo jestem szczęśliwa,
więc zakochaj się -to odpowiedz jedyna.............."
--znalezione w necie

[marii51]

Ty mi nie wspominaj...
Ty pamiętaj.
bo i ja wiem...
A gdy inni nie wiedzą..
bo zwyczajnie nie potrafią..
-albo ,gdy miały być przeszkody..
to nic..
to tylko maleńka minisekundkową ..
nić pozostałego babiego Lata..

Wiosną ...
Jesienią-latem czy zimą.. to tylko maleńki znak tej
wyczekiwanej chwilki niepowtarzalnej.
A on?
być lub nie być?
Nic to...
to wspomnień ślad..
i więcej nic....
Życie to chwilka. mgiełka maleńka..
albo .. myśl..dalekich i bliskich rozpoznań..
A my-
wiemy.
Tych wspomnień nikt nie zabierze,
ani jej,
ani jemu.
Może ktoś wzburzać..
może...też próbować zniweczyć
Ale nikt nie zniszczy-nie wchłonie
nawet najsilniejszą otchłanią
tsunami..........zapamiętaj-!marii51

[marii51]

"
malowałam...


malowałam kiedyś tęczę
która między nami była
słońcem jego - łzami moich
oczu w blasku świecy lśniła...

malowałam wielką czułość
która, w tamtych ustach była,
kiedy moich dotykały,
w słowach cicho powiedzianych...

malowałam jeszcze morze
z białym masztem czarnej nocy
z modrym kwiatem w moich dłoniach
z ciepłym piaskiem dzikiej plaży...

malowałam czułe szepty
które w noc głęboką brzmiały
przyciemniając błękit oczu
nagłym źrenic rozszerzeniem...

i motyle malowałam
feerią barw płonęły skrzydła
które podciął los okrutny
w płatki śniegu je zmieniłam...

i na szybach kwiaty z lodu
nagłym mrozem wyrzeźbione
z łez wylanych cicho nocą
malowałam..."

znalezione w necie

[marii51]

utwory o miłości-tęsknocie
i patriotycznewybralam jeden wiersz nieznanego autora- ale copi nie
wolno i nie mam jaqk ujawnić-
może przepiszę....iujawnię
www.wszechnica.cieszyn.pl/doc/Zapomniana_piosenka.pdf

[marii51]

Nikt tak pięknie nie mówił że się boi miłości
Często twe oczy miast wiosennieć zielenią
Są takie zimne i dziwne
W chorych rozmowach twe oczy patrzą gdzie indziej
Patrzą tylko gdzie by się schować

Twoje ramiona – nie kruszące się ciasto
Nie pachną miętową maścią
Ja w twoich ramionach – nieistotny dysonans
Deszcz szczęścia strzał nad przepaścią

Szeptem na ucho powiem że
Że ja, ja się tego wyrzekam...

Tych ranków jak febra
- u okien twych jak żebrak -
Siedziałem na drzewie nie raz

I gwiazd spadających
- pijanych gwiazd na stos -
Nocą gdy będę umierał

Szeptem na ucho powiem że
Że ja, ja się tego wyrzekam...
Wyrzekam bo...
Nikt tak pięknie nie mówił, że się boi miłości
Jak ty

Zanim piorun i tęcza przejdą przez smutków most
Zanim dzień stąd odleci na chmurze
Zanim groszki i róże pocałują się znów przez płot
Zanim kurz pozamiata podwórze

Szeptem na ucho powiem że...

[marii51]

Na strunach harf

Na strunach harf rodzi się dzień
Jak czuły dotyk kochanków -
Melodią erotycznych brzmień,
Ach, więcej takich poranków.

I wiosna chce rozkwitać znów
Konwaliowo, bzowo, wiśniowo,
I nie potrzeba żadnych słów,
Gdy tyle bieli nad głową

Ale to jeszcze nie teraz, za chwilę,
Bo wiosna w sobie się zbiera.
Muzyką harf duszę umilę,
Niech mnie na miłość otwiera.

o tak ,tak niech -otwiera

[marii51]

~~~~~~~~~~~~~~
mojej DANUNI-bądż silna !

Narysuję dla Ciebie aniołka - Agata Budzyńska
Narysuję dla ciebie aniołka
Choć nie mnie prosisz o to w swych wierszach
Nie mnie
I usiądę przy twoim stole
Choć nie dla mnie było to miejsce
Nie dla mnie
Będę biegać po twoich sadach
Zrywać wszystkie jabłka czerwone
Choć nie ja miałam je rwać

I wyśpiewam dla ciebie cały świat
Wyśpiewam dla ciebie twoje wiersze
I miłość wyśpiewam - najpiękniejszy dar
I uśmiech wyśpiewam dla ciebie

Strącę z nieba na ziemię aniołka
Aby zaniósł do ciebie mój uśmiech
Choć nie ja miałam się śmiać
Na przystanku pod twoją jabłonią
Będę czekać na ciebie codziennie
Choć nie ja miałam tam stać
Wszystkie jabłka, wszystkie czerwone
Porozdaję twym przyjaciołom
Choć nie ja miałam przyjaźń dać

I wyśpiewam dla ciebie cały świat
Wyśpiewam dla ciebie twoje wiersze
I miłość wyśpiewam - najpiękniejszy dar
I uśmiech wyśpiewam dla ciebie

Narysuję dla ciebie aniołka
Choć nie mnie prosisz o to w swych wierszach
Nie mnie
Będę patrzeć w twoje oczy
Choć nie ja miałam siłę w nich czerpać
Nie ja
Będę tulić do twoich dłoni
Mą dziecinną buzię pyzatą
Choć nie ja miałam czułość dać

Narysuję dla ciebie aniołka!
Narysuję dla ciebie aniołka!
Narysuję dla ciebie aniołka!

[marii51]

"Już pisałem ale chochlik tupnął mocno
No i znikło i przepadło
Replay proszę ...
Marii, Marii...
Wspomnij proszę na ten wiersz
Który Ci kiedyś przysłałem
Lecz to już niech zostanie naszą tajemnicą
Ja zaś wpatrując się w gałązkę drobną
Widzę w nim Ciebie
Warmiński Kwiatuszku
Marii i Tofciu zażyczenia miłe
I za te kwiaty co życie oznajmiają
Buziaki ślę Ci aż na Twoje forum
Niechaj ono także kwitnie i rozkwita
A chmurki białe pod niebieskim niebem
Niechże okryją każdego przybysza
Dzięki Marii "
--17 03 od Sagi , przyniosłam bo to ww moje

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=SJ2x6pkeZeo&feature=fvw

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=I7UliuywsT4&feature=related

[marii51]

Renata Dąbkowska
"Brak Tu Słów"
- tekst

Mówisz kocham
Nie mogę dłużej ani dnia sam żyć
Ja także chociaż trochę
Choć przez moment pragnę z tobą być
Ta chwila znaczy teraz dla mnie więcej niż
Brak mi słów
Brakuje czasem słów by mówić jak
Pusto jest gdy ciebie brak
By to nazwać zwyczajnie
Brak mi słów
To co nam się
Zdarza raz na jakiś czas
Kiedy zmierzch zapowie noc
Kiedy w szept przechodzi głos
Czy to aż tak
Może być wspaniały sen
Kiedy nic nie liczy się
Oprócz słów kocham cię
Brak mi słów
Ale nie tak łatwo
Być ze sobą, ukraść parę chwil
Życie nie jest snem po nad to
Zwykle to
To czarno biały film
Gdy zechcesz oddać jego sens
Zaczynasz i brak ci słów
Brakuje czasem słów by mówić jak
Pusto jest gdy ciebie brak
By to nazwać zwyczajnie
Brak mi słów

[marii51]

niech tu" pomieszka"
www.disco-polo.pl/teledyski/tia-maria/do-mnie-wroc.html

[marii51]

"Chcąc Cię tak jak ja
Ja tylko chcę być z Tobą
I mogłabym pójść na koniec świata
Bo, Kochanie, dla mnie to jest to na co zasługujesz

Gdzie poprowadzisz, będę podążać
Gdziekolwiek powiesz mi by iść
Jeśli potrzebujesz, potrzebujesz mnie bym była z Tobą
Podążę tam gdzie poprowadzisz

Jeśli będziesz poza drogą
czując się samotny, i taki zmarznięty
wszystko co musisz zrobić to wezwać moje imię
I przyjadę tam następnym pociągiem

Gdzie poprowadzisz, będę podążać
Gdziekolwiek powiesz mi by iść
Jeśli potrzebujesz, potrzebujesz mnie bym była z Tobą
Podążę tam gdzie poprowadzisz

Zawsze chciałam prawdziwego domu
z kwiatami na okiennym parapecie
Ale jeśli chcesz żyć w Nowym York'u
Kochanie wiesz że tam zamieszkam
Nigdy nie myślałam że mogłabym mieć satysfakcję
z tylko jednego mężczyzny
Ale jeśli ktoś mógłby utrzymać mnie szczęśliwą
Jesteś jedynym który może

I gdzie poprowadzisz, będę podążać
Gdziekolwiek powiesz mi by iść
Jeśli potrzebujesz, potrzebujesz mnie bym była z Tobą
Podążę tam gdzie poprowadzisz ".... tekst ww znalezione- trafiony na ..

[marii51]

do ww tekstu
wykonanie w języku angielskim..
www.youtube.com/watch?v=3IJumrJfdN0

[mala200333]

Milego wekendu..mala

[mala200333]

[marii51]

mala200333-

[marii51]

Weż moją miłość w swoje dłonie......

a gdyby tak nieba przybliżyć

[mala200333]

[marii51]

tak mala
tak
zawsze dla milości nie warto nawet chwileczki tracić

[marii51]

[marii51]

czasy przepiękne -
utrwalę ję tutaj
niech zostaną ---

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,30366052,0,Wiersze_z_szuflady_.html

[marii51]

biję się w pierś
wracam i będę wracać -wszak wsród tych wierszy cząstka życia została...

niech wreszcie natchnionapomysłami Vena wróci i pojawi tuż tuż - o radości i smutku- o nadziejjii i oczekiwaniach ...
o listku , o kropelce rosy , o skraweczku niebie dla wszystkich itd itp
a ona skąpiradlo jedne - u k r y w a s i ę --

[super222]

W życiu każdego żółwia przychodzi taki moment,
że musi komuś dać w mordę. (Maria Czubaszek - dzisiaj).

[marii51]

super222 napisała:

>
>
> W życiu każdego żółwia przychodzi taki moment,
> że musi komuś dać w mordę. (Maria Czubaszek - dzisiaj).

Jeśli żółw )))
To już ohohoho wiadomo "nie zdzierżał"

[marii51]

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,105111709,105111709,Rok_Chopinowski.html

[marii51]

"Aby nas ćwiczyć w męstwie, daje nam los nieprzyjaciela, / Aby ćwiczyć w cierpliwości, daje przyjaciela"

NA PROGU NOWEGO ROKU...

- Życzę Ci od serca,
- by każda łza w oku
- miała smak szczęścia,
- by nadziei płomienie
- nie gasły w mroku
- i każde marzenie
spełniło się w Nowym Roku!

W Nowym Roku życzę Ci zdrowia,
szczęścia, pomyślności,
potęgi miłości,
siły młodości,
samych spokojnych,
pogodnych dni
i mnóstwa cudownych
i wzniosłych chwil.

Niech taneczny, lekki krok
będzie z Tobą cały rok.
Niech prowadzi Cię bez stresu
od sukcesu do sukcesu...

Życzę tylko szczęśliwych dni.
Odrobiny czasu dla siebie.
Nie gońmy tak do przodu,
ale zatrzymajmy się na chwilę
obok tego,co piękne,co dobre,
a przede wszystkim,
co najważniejsze-
obok drugiego człowieka...


SZCZĘŚLIWEGO 2011 ROKU!

[marii51]

kochajmy Życie, bo jest....
www.youtube.com/watch?v=Kn-u5Mal6EY

[marii51]

?

[marii51]

"""Schody do nieba


Jest taka kobieta, która jest pewna
że wszystko, co się świeci jest złotem
I ona kupuje schody do nieba
Kiedy dostanie się tam, gdzie wie
Nawet jeśli sklepy są zamknięte
Mając słowo może dostać wszystko po co przyszła
Ooh~ooh~ooh Ooh~ooh~ooh~ooh~ooh.
I ona kupuje schody do nieba

Jest tam taki znak na ścianie
Ale ona chce mieć pewność
Ponieważ, jak sam wiesz, czasami słowa mają dwa znaczenia
Między drzewami przy strumyku
Jest tam taki ptaszek który śpiewa,
Czasami, wszystkie nasze myśli których sami się obawiamy

Dziwi mnie to ...
Dziwi mnie to ...

Jest takie uczucie jakie dostaję
Kiedy patrzę na zachód
I moje ja płacze aby odejść
W moich myślach widziałem
Pierścienie dymu między drzewami
I głosy tamtych którzy bacznie obserwują

Dziwi mnie to ...
Dziwi mnie to ...

Szepce się, że wkrótce
Jeśli my wszyscy ogłosimy zgodę
Wtedy flecista poprowadzi nas abyśmy zrozumieli
I nowy dzień zaświta
Dla tych którzy opierali się długo
I echo lasu odpowie śmiechem

Oh~ooh whoah~ooh whoah~ooh whoah~ooh
Whoah~hooh~oh~ohh.

Jeśli zauważysz krzątaninę przy twym żywopłocie
Nie denerwuj się
To tylko wiosna robi porządki na przybycie Królowej Maj
Tak, są dwie ścieżki po których możesz iść
Ale to długa droga
I ciągle masz szansę zmienić drogę na której jesteś

Dziwi mnie to ...
Ahhh~ah-oh~hoh.

Masz szum w głowie i to się nie skończy,
jeśli tego nie wiesz
Flecista zaprasza Cię abyś się przyłączył
Droga pani, czy słyszysz wiejący wiatr
I czy nie wiedziałaś, że twe schody do nieba
opierają sie na szepczącym wietrze
hahh~ah-ohh?

I jak się uspokoimy po drodze
Nasze cienie są większe niż nasze dusze
Spaceruje tam kobieta, wszyscy wiemy kto
Która rozsiewa białe światło i chce pokazać
Jak wszystko wciąż zamienia się w złoto
I jeśli słuchałeś bardzo uważnie
Zgoda w końcu do ciebie przyjdzie
Kiedy wszystko będzie jednym a jedno będzie wszystkim
Aby wszystko się zatrzęsło a nie potoczyło

A ona kupuje schody do nieba "
w moim schowku znalazłam .. inernetowym

[marii51]

Erotyk dla następcy
Bohdan Urbankowski



I
Przeprowadź ją przez pokój
niby ścieżką wśród lasu
na stole
zapal różę
dobrą jak nocna lampka

Potem
rozbieraj ją delikatnie
z obronnych gorsetów
z zaciśnięcia rąk
drżenia ramion ...
Otul szeptem.

A jeśli kiedyś
wybiegnie nagle z pokoju
biegnij za nią
nie pozwól
ukryj jej twarz
w swych wielkich rękach
mów słowa
dużo słów
te wszystkie
których ja zapomniałem
których się wstydziłem

Proszę cię
ty
którego nienawidzę
który przyjdziesz po mnie
by z jej drobnych piersi
zdrapać ślady mych rąk
rozchylić jej kolana
proszę cię
bądź dla niej dobry

II

Nie wiesz
że będziesz kochał mnie
że powie ci słowa
wypróbowane ze mną
że w jej włosach
poczujesz mój oddech
na jej brzuchu
napotkasz nocą
moje ręce

I jeśli czasem
wciągając cię w siebie
aż do zachłyśnięcia
pomyli nasz imiona -
nie myśl o mnie z nienawiścią

to ja
uczyłem ją jak dziecko
nie wstydzić się krzyku imion nagich ciał
to ja
czasem jeszcze mówię do ciebie
wtedy
myślałem
że mówię tylko do niej


III
Twój cień w jej oczach
to mój cień

jej głos pełen niepokoju
to mój głos

gdy ona cofa się z lękiem
ja powracam
pamiętaj

na każde twoje słowo
zbyt ostre

na każdy gest
nie dość szczery
ja powracam
pamiętaj

I jeśli kiedyś sama
zapłacze nocą
nie wchodź do jej pokoju
już ja
będę przy niej

[super.222]

Marii ... kochana, liryczna, fantastyczna...
Przepiękny erotyk...cudowny i Ty jesteś jak nie na *te* czasy.

Zauważyłam mój wątek chopinowski.
Dziękuję ... tyle pięknych nagrań w nim jest.
A Ty przechowujesz ... kocham Cię jak niewiemco...

[marii51]

Superciu- prawda ,że ten "pierwszy "w Erotyce w/w mógł nas ująć?

[marii51]

Dom (od spojrzenia do marzenia) - Jan Wojdak
Nie, to nie był tylko sen,
To rzeka, którą znasz
Za rzeką stary dom, który będzie nasz, który czeka
Ty naprawdę będziesz w nim
Zaprosisz chłodny wiatr
Co zwiedził cały świat, żeby z nami był



Od spojrzenia do marzenia
Twoje imię się odmienia
Idzie lasem, płynie rzeką, otulone snem.
Znowu ludzie na peronie
Twoje włosy, moje dłonie
I wahanie jak powitać cię


Dom, co czeka na twój sen
Bez ciebie smuci mnie
a szybki rzeki prąd niesie imię twe za daleko
patrz, jaskółcze gniazda dwa
dla domu dobry znak
zaufaj ścianom tym, jak zaufał ptak

[super.222]

Autor *motta* do tego wątku
pojawił się na 50-latkach - 24.V. godz. 0,13
*Czym różni się kobieta od mężczyzny*,
i piękną sentencję wpisał...

[marii51]

kwiatdlaciebie.pl/k,TWFyaWF8MQ==

[super.222]

Dziękuję ... bardzo .... dziękuję.

Niestety, nie radzę sobie z uruchomieniem
procesu przekazania kwiatka .
Link mnie nie *słucha*. Całuski. *

[marii51]

Superciu- taki kwiatuszek tam jest.. kwiatuszek
trudno postaram się o lepszy następnym razem

"niech ludzie mówią ,cóż obchodzi mnie cały świat........
muszę tu schować z archiwum ----
jak już jednym palcem będę tylko ruszać to wspomnę co to było tak piękne
forum.gazeta.pl/forum/w,23923,46079223,48047247,Re_Do_Tofiki.html

[marii51]

mimo znanego mi powiedzonka"dumaj nie dumaj carom nie budziesz
"Miłość szczęśliwa. Czy to jest normalne,
czy to jest poważne, czy to pożyteczne,
co świat ma z dwojga ludzi,
którzy nie widzą świata?"
Wisława Szymborska.
www.sciaga.pl/tekst/91863-92-gdybym_milosci_nie_mial
zaczne od zrobienia skarpetek- z wełny przędzionej przez moją mateńkę-mnie tez uczyła tkać i prześć na kołowrotku- brak cwiczen - wskazywał, że (zdanie mojej mamy) przęśćowszem moge ale jedynie na worki kartoflane material z takich grubszych niteczek)
o jejku a mialobyc jak do milosci mojej obecnie dążę --
aha przez ciepłe skarpetki na rybach niech ślubny o mnie cieplutko pomyśli-

[marii51]

Czartoryski Alexander

Miłość lubi ciepło
i55.tinypic.com/29zdbut.gif
motto:
"Miłość lubi ciepło" - AG

Miłość lubi ciepło, żar w sobie zawiera.
Nic nadzwyczajnego - nieraz tak się zdarzy
kiedy łączy dwoje i jest tu i teraz
w blasku twoich źrenic i rumieńcu twarzy.

Wtedy szept wystarczy, by powiedzieć o tym
co już czują serca - niech wiedzą i głowy
że dla ludzi dwojga czas nadchodzi złoty,
gdyż nie można - przecież - kochać do połowy.

Bo czy można miłość mieć na pół etatu?
To nie odwilż uczuć - to ich powstawanie
między dwojgiem ludzi. Nic do tego światu.
Miłość lubi ciepło - kocha zaufanie.
i55.tinypic.com/29zdbut.gif
(znalezione w necie

[marii51]

Zabiorę Cię w sen mój głęboki
,Gdzie wszystko zdarzyć się może
,Gdzie marzeń suną obłoki
,Gdzie szczęścia palą się zorze

W śnie mogę Cię nosić na rękach
I z kwiatów szyć suknie dla Ciebie
A w nostalgicznych piosenkach
Malować Twe imię na niebie

Tam łożę Ci z westchnień uścielę
Smutek na radość wymienię
Dzień szary przekształcę w niedziele
I Twoim stanę się cieniem

Symfonią będę Cię pieścił
Całował usta, powieki
I miejsca gdzie amor umieścił
miłość
Sen ten niech trwa na wieki
Ryszard

[marii51]

"Ludzi dobrych i złych wciąż przynosi wiatr
Ludzi dobrych i złych wciąż zabiera mgła
I tylko Ty masz tą niezwykłą moc
By zatrzymać ich by dać wieczność im
Pomyśl choć przez chwilę podaruj uśmiech swój"
- Rysiek Riedel

[marii51]

od tropci
A gdyby tak nieba przybliżyć,
tego błękitu okruch,
ach,by być wolnym ptakiem
i wiatru poczuć podmuch.

A gdyby nieba przybliżyć,
tego granatu nocy,
ach, by uwierzyć w swą gwiazdę
co szczęściem nas zauroczy.

A gdyby nieba przybliżyć,
tego szarego deszczem płaczu,
ach,by wiedzieć i wierzyć:
oczy nasze tęczę zobaczą.


A gdyby nieba przybliżyć,
szarego deszczem płaczu,
ach,by wiedzieć i wierzyć:
oczy me tęczę zobaczą

[marii51]

cytat o życiu
Jeśli pragniesz żyć, nie zatrzymuj swego zycia dla siebie.
Ono musi głaskać inne brzegi i nawadniać inne ziemie.
Czerp z innych, ale nie kopiuj ich. Bądz Sobą! -Michel Quoist-

[marii51]

Wam dedykuję... wszystkim....

A może by tak zebrać w dłoń
promyki słońca, przyjazne serca,
spełnione marzenia, ułamki szczęścia,
ślady czułych pocałunków,
godziny tęsknoty policzyć,
zanucić walca Straussa,
przymknąć oczy i z lekkością motyla,
zawirować w cudownym rytmie
na raz, na dwa i na trzy,
do gwiazd się uśmiechnąć,
by rankiem na brzegu morza,
poszukać muszelkę i bursztynów kilka,
zebrać wszystkie tęcze po burzach,
ułożyć z tego poemat…..
Czyż życie nie jest najpiękniejszą
poezją na świecie….?

[marii51]

Marzyciele
Marzyciele to ludzie prości-
Tylko mają bliżej do nieba.
Potrzebują wiele miłości,
Jak powietrze jest im potrzebna.

Każdy nosiłby głowę w chmurach
By zapomnieć o tym, co było.
Piszą wiersze o różnych bzdurach
Na papierze z różą lub lilią.

Zapatrzeni w zachody słońca
Z duszą dziecka, co nie chce dorosnąć
Mogą słuchać ptaków bez końca
I odradzać się z każdą wiosną.

Więc nie zbywaj proszę uśmiechem
Cichych westchnień i wierszy paru.
Czasem dobrze z szarej nicości
Przenieść duszę w krainę czarów.
--znalezione w necie....

[marii51]

Oby nie przegapić takiej pięknej okazjii

"Ruszajmy, przyjaciele,
Wcale nie jest za późno,
by szukać świata ze snów...
A planów mamy tak wiele..
Ot, choćby przepłynąć horyzont wszerz,
potem wzdłuż..."
-Alfred Tennyson "Ulisses"

[marii51]

Oto słowa coacha Cherie Carter Scott - "Gdyby istniało jedno podstawowe prawo, odnoszące się do energii miłości,
to brzmiałoby ono następująco: inni widzą i traktują cię dokładnie tak, jak widzisz i traktujesz siebie ty sam.
Nie mówiąc ani słowa, sam nieświadomie pokazujesz innym, jak traktujesz siebie. Ponieważ ty jesteś swoim pierwszym opiekunem,
inni spoglądają na ciebie, poszukując wskazówek dotyczących tego, ile miłości wymagasz. Dajesz im te wskazówki.
To, jak ludzie mówią do ciebie, jak cię traktują, co myślą i czego oczekują od ciebie, odbywa się pod twoje dyktando.
Czy zdajesz sobie z tego sprawę czy nie, sam tworzysz wzorzec, według którego inni nawiązują z tobą kontakt".

Dlatego ufajcie sobie i swoim reakcjom.
Reagujcie na swoje prawdziwe uczucia,
bądźcie w kontakcie z własnymi emocjami.
Nikogo nie tłumaczcie i nie interpretujcie cudzych zachowań na czyjąś korzyść.

Jeśli coś budzi opór – MÓWCIE NIE.
Jeśli coś budzi wątpliwość – PYTAJCIE.
Jeśli coś budzi niepewność – DAJCIE SOBIE CZAS.

[marii51]

-----cytat o życiu
Jeśli pragniesz żyć, nie zatrzymuj swego zycia dla siebie.
Ono musi głaskać inne brzegi i nawadniać inne ziemie.
Czerp z innych, ale nie kopiuj ich. Bądz Sobą! -Michel Quoist-

[marii51]

Miłość szczęśliwa--Wisława Szymborska

Miłość szczęśliwa. Czy to jest normalne,
czy to poważne, czy to pożyteczne -
co świat ma z dwojga ludzi,
którzy nie widzą świata?

Wywyższeni ku sobie bez żadnej zasługi,
pierwsi lepsi z miliona, ale przekonani,
że tak stać się musiało - w nagrodę za co? za nic;
światło pada znikąd -
dlaczego właśnie na tych, a nie innych?
Czy to obraża sprawiedliwość? tak.
Czy narusza troskliwie piętrzone zasady.
strąca ze szczytu morał? Narusza i strąca.

Spójrzcie na tych szczęśliwych:
gdyby się chociaż maskowali trochę,
udawali zgnębienie krzepiąc nim przyjaciół!
Słuchajcie, jak się śmieją - obraźliwie.
Jakim jeżykiem mówią - zrozumiałym na pozór.
A te ich ceremonie, ceregiele,
wymyślne obowiązki względem siebie -
wygląda to na zmowę za plecami ludzkości!

Trudno nawet przewidzieć, do czego by doszło,
gdyby ich przykład dał się naśladować.
Na co liczyć, by mogły religie, poezje,
o czym by pamiętali, czego zaniechano,
kto by chciał zostać w kręgu.

Miłość szczęśliwa. Czy to jest konieczne?
Takt i rozsądek każą milczeć o niej
jak o skandalu z wysokich sfer Życia.
Wspaniałe dziatki rodzą się bez jej pomocy.
Przenigdy nie zdołałyby zaludnić ziemi,
zdarza się przecież rzadko.

Niech ludzie nie znający miłości szczęśliwej
twierdzą, że nigdzie nie ma miłości szczęśliwej.

Z tą wiarą lżej im będzie i żyć, i umierać.

[marii51]

Portret kobiecy WISŁAWA SZYMBORSKA

Musi być do wyboru,
Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło.
To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby.
Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare,
Czarne, wesołe, bez powodu pełne łez.
Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie.
Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno.
Naiwna, ale najlepiej doradzi.
Słaba, ale udźwignie.
Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała.
Czyta Jaspera i pisma kobiece.
Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most.
Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda.
Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem,
własne pieniądze na podróż daleką i długą,
tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej.
Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona.
Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi.
Albo go kocha albo się uparła.
Na dobre, na niedobre i na litość boską.

[marii51]

• Dana Lerska - Po prostu jestem (Sopot 1967)

Dana Lerska
Po prostu jestem


Jesień wstała - ogromniała
nad głową wprost
i pachniała wypłowiała
ziemia i wrzos.
Twarz do ziemi przytuliłam
niby we śnie,
może chwilę wrzosem byłam,
a może nie...

Nie znająca swego losu
twarz do ziemi przytuliłam,
leżąc cicho pośród wrzosu
byłam, po prostu byłam...

Wiatr się śmieje - ogromnieje
nad głową wprost,
pokornieje i czernieje ziemia i wrzos.
Ptak swym krzykiem, wiatr szelestem
przyzywa mnie,
może właśnie ptakiem jestem,
a może nie...

Kiedy tak mnie woła nocą
ptak swym krzykiem - wiatr szelestem,
jeszcze nie wiem, jak i po co
jestem, po prostu jestem...

Od niedzieli zima bieli
ziemię i wrzos,
może w białej mnie pościeli
dostanie ktoś?
Może szczęścia nić uprzędę,
gdy weźmie mnie,
może z nim wśród ludzi będę,
a może nie?

Nie znająca swego losu
wiem, w daleką patrząc przestrzeń,
że wśród ludzi, wiatru, wrzosu
jestem, po prostu jestem...

[marii51]

szczęście?miłość...

[han.n.a]

A gdyby tak nieba przybliżyć .
nigdy już nie mówić, że
"Samitność to taka straszna trwoga,
Ogarnia mnie,
Pr zenika mnie"
Nie myśleć już o tym, że
"Kocham śmierć,
Bo tylko ona już,
Na mnie czeka"
Nie wypowidadać nigdy słów, iż
"Smutno jest cieszyć się
W samotności "
Gdyby szczęśliwym być,
Kimś cieszyc się.
I śmiać się, a nawet razem
smutki dzielić.
Posprzeczać się
I godzić się.
Dzień zwykly razem przeżyć.

[marii51]

Haniu
jak ładnie , mądrze i na naszym czasie życia... uwielbiam pisz , ja jakby troszkę z VENĄ NA BAKIER ALE WIEM,ŻE ONA DO MNIE WRÓCI TELEFON, SLE BEZ KOREKTY..PA

[marii51]

Słucham , myślę analizuje---
talkie jest życie.......

• Róże Europy- Schodami do nieba

[marii51]

Hneczko
to jak motto
realizuj - pięknie napisałaś- cytuję:

-----""""szczęśliwym być,
Kimś cieszyc się.
I śmiać się, a nawet razem
smutki dzielić.
Posprzeczać się
I godzić się.
Dzień zwykly razem przeżyć. """

[han.n.a]

Zeby zawsze wszystko można było realizować, tak jak się chce.
Pięknym i madrym mottem ale dłuźszym może być piosenka Starego Dobrego Małżeństwa pt.
"Modlitwa końca mojego wieku".

[marii51]

Dziękuję Hanno - znam zespół ,
o tak- motto --piękne i mądre...
www.youtube.com/watch?v=aBIxvh5arcc

• S.D.M.-"Modlitwa końca mojego wieku"

[marii51]

Prawie do nieba wziełaś mnie,a wtedy padał ..

[marii51]

mowię di
jestem szalona...
www.youtube.com/watch?v=S0T7MLc2THs&feature=youtu.be

[maria88]

Dzis robiąc porządki w swoim archiwum trafiłam na wierszyk
który kiedys mi ktoś przesłał, gdy bylismy daleko od siebie

"Bo w odchłani rozpaczy,
w bólu samotności jest światełko naszej miłości".

[marii51]

właśnie
koniecznie ma być nadzieja miłości

[han.n.a]

Mario, wzruszyłaś mnie, niebo przybliżyłaś
Mój wierszyk w takim miejscu .....................?
Uznałaś, że warto ?

[marii51]

haneczko- tak ,tak... to tak pięknie ujęłaś-
najbardziej przepraszam,że nie zapytałam się ciebie-
ach ten mój wciąż pośpiech
-podrawiam--uściski

[han.n.a]

Nie musiałaś pytać.
Wierszyk umieszczony w tym miejscu, można uznać jako podarunek dla wszystkich
Też pozdrawiam - uśmiech serdeczny.

[marii51]

to nie był sen....
www.tekstowo.pl/piosenka,blue_cafe,wina.html

[marii51]

tak bardzo mi się podoba treść piosenki-zostawię i już...

• Nie płoszcie miłości (Pieśń nad pieśniami) - Mieczysław Szcześniak + Kayah

[tofika]

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,33563807,33563807,Jacy_jestesmy_To_inni_o_nas_.html?wv.x=1

[marii51]

[marii51]

Współczuje mu , wyznał,że jest chory na raka--wiem co czuje- wiem pamiętam jak odczuwałam tez tę chorobę ...
Zainteresowała mnie sprawa jego ostatniego albumu - poszukałam
od razu zaznaczam że pierszy utwÓr tzw zajawaka płytę ..jest trochę słow niecenzuralnych

[marii51]

"Miłość jest jak hipoteza, którą trzeba codziennie udowadniać przez czyny, gesty i słowa. Mądra miłość nie boi się codzienności, i nam się taka zdarzyła. Mamy dla siebie dużo tolerancji, potrafimy sobie wybaczać i nie walczymy ze sobą, nawet jak jedno z nas postawi na swoim."

[super.222]

Otworzyłam wątek, który sugerowałaś.
Nie wyobrażasz sobie jak bije mi serce
O tej damie napisano już prawie wszystko,
postaram się więc tylko w prawie telegraficznych
skrótach zamieszczać ciekawostki.
Zamierzałam rozpocząć jesienią, ale pogoda teraz
prawie jesienna, a ja przez ten kołnierz ...
no to pochwal ...

[super.222]

Jest mi ogromnie miło poinformować forumowiczów
niniejszego forum, że wątek o Marii Callas od dzisiejszego
dnia został umieszczony na pierwszym miejscu w 15 519 wątków
na temat córka ... ukrywam zdziwienie ..
bo dlaczego "córka"? Ale został dojrzany i umieszczony, co
mnie cieszy. (... gdy klikniesz w to niebieskie po prawej stronie ...)
A jeszcze wczoraj tam go nie było. hurrrra!

[super.222]

... to tytuł wątku, w którym znany nam wszystkim Sagittarius954
od kilku dni opisuje swój wyjazd urlopowy do Francji i Hiszpanii.

Ten wątek również znalazł uznanie, bo w wątkach pt. FRANCJA uplasował
się dzisiaj na trzeciej pozycji ... i pnie się dalej do góry. Czyta się świetnie
... wiadomo ... ... gawędziarz

Dodam jeszcze, że Sagittarius954 pisze na forum 50-latek.

[marii51]

superciu---podaj link ,gdzie tak ładnie twój wątek zauważono--podaj link , ja tylko z braku czasu nie umieściłam go pod pinezką zamiast "kamerek"" -mattosa..
już to robię.. .

[super.222]

forum.gazeta.pl/forum/t,c%F3rka.html
Marii ... pod 'niektórymi wątkami' , na samy dole po prawej stronie
ukazuje się informacja, że wątek wszedł do wyróżnionych tematów.
Spójrz - po prawej stronie, na dole wątku MARIA CALLAS ...
na niebiesko czyli link widzimy : "córka", kliknij w ten link
i zobaczysz... . Od pewnego czasu zauważyłam, że umieszczane są
wątki, które wg. GW - tak myślę - warte są zauważenia.
Przy okazji można się przekonać, czy podjęty temat warto rozwijać,
w temacie, który mi *podrzuciłaś*, widać warto było rozpocząć.

Wiem, że pod pinezką można umieścić tylko trzy wątki.
Szkoda, że spuściłaś wątek Mattosa ... kurcze, nie miałam na myśli
żeby koniecznie pod pinezkę. Rozważ jakąś alternatywę.

[marii51]

super222 ... już link otworzyłam i już wiem o co chodzi-
gratuluję ci
bardzo się ciesze---
przecież dzięki twojemu wątkowi o Marii CALLAS
promujesz moje forum
-

[super.222]

Jest ten wątek już na drugiej stronie
w wątkach pt. "żona" ... zobacz.

Marii, to dla mnie spore wyzwanie, bo przeczytać muszę sporo
żeby wycisnąć to, co uważam za interesujące dla zwykłych
"zjadaczy chleba". Uczę się przy tej okazji, rozwijam, w sumie
fajna odskocznia od codzienności. Dzięki.

[marii51]

Pamietam , pamiętam ja opracowanego Chopina, pozniej Miłosza

[marii51]

super222
wiem już, jesteś założycielką wątku- dlatego u ciebie widać

[super.222]

Marii, ja widzę wszystkie wątki przez Ciebie założone,
np. Szukanie miłości i Fuzje uczuć wyższych.
Są na stronce: inne wątki na temat : miłość.
Prowadzisz w tym temacie na pierwszym i drugim miejscu.
Klikaj w niebieskie, na dole wątku po prawej stronie.

Po wątkami brak jest odniesienia do innych wątków na podobne tematy,
tylko wówczas, gdy wątek nie został wyróżniony.
Obserwuję to od kilku miesięcy i widzę, że nie ilość postów w wątku
decyduje o wyniesieniu lub spadku na niższą pozycje, lecz aktywność.
Czy ja się jasno wyrażam

Czy Ty nie widzisz mojego wątku w tych wyróżnionych?
To dlaczego ja widzę wszystkie? Sagiego też?

[marii51]

superciu- nie wiem- ja tak nie widzę , sagiego też nie widzę
hmmmm
jak to jest? nie mam pojęcia-ale
znajdę nawet blog sagi znajdę
mam smykałkę

[super.222]

forum.gazeta.pl/forum/t,mi%B3o%B6%E6.html
A tę stronkę widzisz? To przecież Twój wątek

[marii51]

superciu - tylko dzięki podanemu przez ciebie linkowi zobaczylam...- nie wiedzałam ,że jest wyróż -niiona " miłośc" ---fajnie
dzięki serdeczne-dzięki

[marii51]

Time to Say Goodbye
www.tekstowo.pl/piosenka,andrea_bocelli,time_to_say_goodbye__feat__sarah_brightman_.html

[marii51]

cy wiemy, że żywot chmury jest bardzo urozmaicony, ale
nadzwyczaj krótki" - napisał Bruno Ferrero.
Oto kolejna historia:
Podczas burzy na środku Morza Śródziemnego narodziła się chmura. Nie
miała jednak czasu tam dojrzeć, gdyż wiatr zaczął spychać wszystkie
chmury w kierunku Afryki.
Gdy dotarły nad kontynent, zmienił się klimat. Na niebie zajaśniało
gorące słońce, a poniżej rozciągały się złote piaski Sahary. Wiatr
chciał je przenieść na południe, w kierunku dżungli, gdyż nad
pustynią prawie nigdy nie pada deszcz.
Młoda chmura, wzorem młodych ludzi, postanowiła poznać świat i
odłączyła się od rodziców i starszych przyjaciół.
- Co ty robisz? - zaprotestował wiatr. - Pustynia jest wszędzie taka
sama! Wracaj do szeregu, wszyscy zmierzamy do Afryki, gdzie są góry
i przepiękne drzewa.
Jednak młoda chmura nie posłuchała go, gdyż z natury była
niepokorna. Powoli schodziła ku ziemi, aż osiadła na lekkim,
przyjaznym wietrze unoszącym się nad złotymi piaskami. Długo
spacerowała, aż zauważyła uśmiechającą się do niej wydmę.
Spostrzegła, że wydma także była młoda, niedawno usypana przez
wiatr. W jednej chwili zakochała się w jej złotych włosach.
- Witaj - powiedziała. - Jak ci się wiedzie tam w dole?
- Żyję wśród innych wydm, słońca, wiatru i karawan, które tędy
przechodzą. Czasem jest straszliwie gorąco, ale da się wytrzymać. A
jak ci się żyje tam w górze?
- Tutaj też jest słońce i wiatr, ale za to mogę przechadzać się po
niebie i poznawać świat.
- Moje życie jest krótkie - poskarżyła się wydma. - Gdy wiatr wróci
z dżungli, zniknę.
- Bardzo cię to martwi?
- Wydaje mi się, że nikomu nie jestem potrzebna.
- Ja czuję to samo, bo gdy zawieje nowy wiatr, polecę na południe i
zamienię się w deszcz. Taki mój los.
Wydma zawahała się, po czym spytała:
- Czy wiesz, że tu na pustyni deszcz nazywamy Rajem?
- Nie przypuszczałam, że mogę zmienić się w coś tak wspaniałego -
odparła z dumą chmura.
- Słyszałam, jak stare wydmy opowiadają różne historie. Mówią, że po
deszczu obrastają nas zioła i kwiaty. Mnie to nigdy nie spotka,
deszcz rzadko pada na pustyni.
Tym razem zawahała się chmura, lecz po chwili uśmiechnęła się
szeroko:
- Jeśli chcesz, mogę okryć cię deszczem. Kocham cię i chcę z tobą
zostać na zawsze.
- Kiedy zobaczyłam cię na niebie, też się w tobie zakochałam -
odparła wydma. - Ale jeśli zmienisz swoją piękną białą czuprynę w
deszcz, umrzesz.
- Miłość nigdy nie umiera - powiedziała chmura. - Ona się zmienia, a
ja chcę pokazać ci Raj.
I chmura zaczęła pieścić wydmę małymi kroplami. Długo były razem, aż
pojawiła się tęcza.
Następnego dnia wydmę obsypały drobne kwiaty. Sunące w stronę Afryki
młode chmury myślały, że tu zaczyna się dżungla, której od dawna
wypatrywały, więc zostawiły parę kropel. Po dwudziestu latach wydma
zmieniła się w oazę, użyczającą podróżnym cienia pod drzewem.
A wszystko dlatego, że któregoś dnia pewna chmura nie zawahała się
poświęcić życia z miłości.



pasuje w temacie.






Nawet jeśli niebo zmęczyło się błękitem,
nie gaś nigdy światła nadziei
(Bob Dylan)
"Największym błędem, jaki wszyscy popełniamy,
jest nastawienie,
że nasze dobre samopoczucie w danej sytuacji jest zależne od zachowania innych ludzi."hmmm kto tak wymyślił?

[marii51]

Tak się zasłuchalam przy kap kap w szyby....

www.tekstowo.pl/piosenka,bfc,zosta__ze_mna.html
www.tekstowo.pl/piosenka,bfc,powiedz_mi.html
tak też potrafisz zaśpiewać....
www.youtube.com/watch?v=yfNFLlfwsC4&feature=related

""Miłość nie zna przedziałów wiekowych
jeżeli serce mówi kochaj ,to kochaj szczerze i po drodze się nie rozdrabniaj
takie jest prawo miłości ""

gd by tak odnależć tekst i przetłumaczyć...

[super.222]

www.youtube.com/watch?v=JKbo3xAUzd4
Ksiądz tańczący z panną młodą jest fantastycznym tancerzem.
Gdzie księża uczą się tańca towarzyskiego?. Pewnie przed maturą.
Bardzo podoba mi się zwyczaj zapraszania księdza na wesele.
To bardzo uszlachetnia taką biesiadę.
Ten ksiądz mi się podoba ... przystojniak.

[super.222]

Dzień dobry - Marii

Wątek *miłoszowy* uplasowany został przez GW na pierwszym miejscu
w dziale "inne wątki na temat: 2011", co jest wyróżnieniem w gronie
innych wątków, z różnych forów - dla mnie i dla Ciebie jako adminki.

Proszę ... starajmy się zachować temat Miłosza, Biografii, Franaszka.
Również proszę o wyłączenie z tego wątku dzisiejszego Twojego utworu.
oraz wszystkich, które zechcesz napisać i umieścić obok Miłosza.

[marii51]

biegne zrobić porządek--ok

[marii51]

super siperciu222 super ale bardzo proszę znów link o tym wyróżnieniu
Wątek *miłoszowy* uplasowany został przez GW na pierwszym miejscu
w dziale "inne wątki na temat: 2011", co jest wyróżnieniem w gronie
innych wątków, z różnych forów - dla mnie i dla Ciebie jako adminki.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Jeśli pragniesz żyć, nie zatrzymuj swego życia dla siebie.
Ono musi głaskać inne brzegi i nawadniać inne ziemie.
Czerp z innych, ale nie kopiuj ich. Bądż Sobą! -Michel Quoist-

[super.222]

forum.gazeta.pl/forum/t,2011.html
Przepraszam, że dopiero teraz ...

Spałam, niebożę

[super.222]

forum.gazeta.pl/forum/t,mi%B3o%B6%E6.html
A tutaj ... prowadzisz Ty ... niezmiennie od kilku miesięcy.

[marii51]

sen to zdrówko..
ale mi dostarczyłaś ..
superciu
wiadomości.. "o szukanie miłości " podałaś, a teraz te dwa wątki

[marii51]

""to co dobre to co lepsze
może spotkać ciebie dzisiaj śpiewa ""
Andrzej Piaseczny
--

• Andrzej Piaseczny - To co dobre, to co lepsze

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Jeśli pragniesz żyć, nie zatrzymuj swego życia dla siebie.
Ono musi głaskać inne brzegi i nawadniać inne ziemie.
Czerp z innych, ale nie kopiuj ich. Bądż Sobą! -Michel Quoist-

[marii51]

co za tekst, co to za piosenka...
-
o miłości....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Jeśli pragniesz żyć, nie zatrzymuj swego życia dla siebie.
Ono musi głaskać inne brzegi i nawadniać inne ziemie.
Czerp z innych, ale nie kopiuj ich. Bądż Sobą! -Michel Quoist-

[marii51]

• Krzysztof Klenczon - Jesień idzie przez park

ta nasza młodość...

[marii51]

• Goya ? ?? Tylko mnie kochaj ?? ?

[marii51]

www.video.banzaj.pl/film/11755/natalia-lesz-w-teledysku-do-utworu-batumi/

[marii51]

• Louis Armstrong What A Wonderful World

Widzę zielone drzewa,
Czerwone róże także
Widzę jak kwitną
Dla mnie i dla ciebie
I myślę sobie
Co za wspaniały świat!

Widzę niebieskie niebo,
Białe obłoki
Jasny, błogosławiony dzień,
Ciemną, świętą noc
I myślę sobie
Co za wspaniały świat!

Kolory tęczy,
Tak śliczne na niebie
Są także na twarzach
Przechodzących ludzi
Widzę przyjaciół ściskających sobie ręce,
Mówiących "Jak się masz?"
Naprawdę mówią
"Kocham cię"

Słyszę płacz dzieci,
Obserwuję jak rosną
Nauczą się o wiele więcej,
Niż ja kiedykolwiek będę wiedział
I myślę sobie
Co za wspaniały świat!

Tak..
I myślę sobie
Co za wspaniały świa

[marii51]

www.tekstowo.pl/piosenka,andrea_bocelli,time_to_say_goodbye__feat__sarah_brightman_.html
Kiedy jestem sama
marzę na horyzoncie
i brakuje mi słów
tak, wiem że jest ciemno
w pomieszczeniu, kiedy nie ma słońca
jeśli ciebie nie ma ze mną
na szybach
pokaż wszystkim moje serce
które rozpaliłaś
zamknij we mnie
światło, które
spotkałaś na ulicy

Czas powiedzieć żegnaj
krainy, których nigdy
nie widziałem i nie przeżyłem z tobą
teraz w nich zamieszkam
z tobą popłynę
statkami po morzach
które, to wiem
nie istnieją
jest czas...

Kiedy jesteś daleko
marzę na horyzoncie
i brakuje słów
i to wiem
że jesteś ze mną
ty, mój księżycu, ty jesteś tu ze mną
moje słońce, ty jesteś tu ze mną
ze mną...

Czas powiedzieć żegnaj
krainy, których nigdy
nie widziałem i nie przeżyłem z tobą
teraz w nich zamieszkam
z tobą popłynę
statkami po morzach
które, to wiem
nie istnieją
jest czas...

[marii51]

""kobieto ze mną bądż""
teksty.net/Voo-Voo-Bo-Bog-dokopie

[marii51]

Kocham Cię – to ja
nic się nigdy nie zdarzyło
kocham – wszystko miłość...

Niejeden już w dal pożeglował
by zrozumieć te dwa słowa
i z wszystkich krętych świata dróg
pod swój powraca próg

Kocham Cię „słońce wschodzi i zachodzi”
kocham nic nie szkodzi
na pustej plaży ślady stóp
tak się odchodzi i nie wraca już
na wieczny zew zranionych serc
kocham Cię...

Trud ludzi pod gwiazdami
w gigantycznych miastach pochód dni
to wszystko będzie z nami
po kres słów po kres naszych dni

Kocham – nic się nigdy nie zdarzyło
kocham – wszystko miłość...

Na pustej plaży ślady stóp
tak się odchodzi i powraca tu
na wieczny zew otwartych
serc kocham Cię...

Opacz 1997
Mirosław Czyżykiewicz

[marii51]

www.youtube.com/embed/XAXAs03xsI8?rel=0

[marii51]

tak tworzy moja koleżaneczka ....

www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=bYgjUvvdEU0#!

[marii51]

patriotyczna...
www.tekstowo.pl/piosenka,jacek_wojcicki,miejcie_nadzieje.html

[marii51]

liryczne...

• Nana Mouskouri - Plaisir d'amour

[marii51]

Chciałabym Tobie dać wiązankę pachnącą majem, letnim świtem
grające świerszcze w macierzance, gdy dzień się śmieje seledynem.
I wszystkie barwy, zapach łąki, Westchnienia sosen, ciszę sadów,
cudny jaskier na trawie się złocący I niebo z leciutkich chmur plejadą.

Na wieczór srebrny blask księżyca i rozkwit gwiazd w jeziornej toni,
Chciałabym światem się zachwycać,gdy czas nas jeszcze nie dogonił.


Zanim zapadnie wieczór i zapadnie noc podaruję Ci
barwę ogrodu z kwiatami który kolorami zalewa świat
Podaruję błękit nieba wraz z nim słońca blask podaruję Ci świergot ptaków co z radością witają dzień piękno nocy która wszystko
otula
snem. Moje dary jak powiew wiatru W płatkach kwiatów ukryły się są tam
gwiazdy i promyk słońca i słowika przepiękny śpiew jeśli tylko pragniesz
odczytać któryś z darów nie pytaj mnie
poproś kwiaty one odpowiedzą Tobie o nim w cudownym śnie...
``````````````````````````````````````
A MOGĘ CI TYLKO JUŻ DAĆ MODLITWĘ I PŁOMYCZEK ŚWIECY....

[marii51]

ten jeden różowy płatek dzikiej kwitnącej róży...
a tyle wspomnień w nim pozostało na zawsze..
maleńkie platki dotykały Twoje dłonie
wręczałeś mi je tak zwyczajnie...
latem --prawie co dziennie
tak bardzo,bardzo tęsknię..
Nie podasz mi już pachnącego różowego płatka,
ani różyczki ..ani pąków tej kłującej dzikiej róży

[marii51]

muzycznie dziś...

• Marek Dyjak i Wojtek Cugowski - Serce z rysą

[marii51]

• Piotr Cugowski - Dotknąć nieba

[marii51]

• Marek Dyjak - Modlitwa

[marii51]

• "Uspokojenie" - Jurek Sagasz

www.youtube.com/watch?v=qo38_iD4yJg

[marii51]

[marii51]

kulturagostynin.blog.interia.pl/?id=2940269
PostanowiŁam wskrzesi znow wątek o Chopinie==Tytul wątku


"""Fryderyk Chopin - wątek w/g oprac. super222

[marii51]

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,105111709,107850794,Re_Rok_Chopinowski_i_co_dalej_Super222_.html
hmmm jak to zrobić?
"Fryderyk Chopin - wątek w/g oprac. super222

i zawieszam na miejsce pomocy dzieciom

[marii51]

www.lastfm.pl/music/Fr%C3%A9d%C3%A9ric+Chopin/+images/52976325
wielki wklad pracy super222
forum.gazeta.pl/forum/w,23923,105111709,107850794,Re_Rok_Chopinowski_i_co_dalej_Super222_.html

[marii51]

hmm mam jednak dylemat-
przecież wątek o Miloszu powinien wyróżniony-wszak ten rok jest akurat CzesŁawa M

[marii51]

Veno Milością bądż..

cichutkim
powiewem wiatru Nas odwiedzaj
delikatnym muśnięciem
promyków
.... słońca
otul
bądż świeżutkim
natchnieniem
mojej I NASZEJ miłości do życia ...
w pajęczynowej najcieńszej niteczce
uplataj nam każdy
-nowy...
zaczynający się dzień
tak tak tak- marii51
może wroci, może ponaprawiam się pomaleńku ...

[marii51]

jaki sposob niesamowity przeslania piosenki...
po otworzeniu linku trzeba troszkę odczaekać i zacznie śpiewać...
tiny.pl/qtz9m

[marii51]

a tu ...
tiny.pl/qtzcl

[marii51]

poezja-milosna.bfcior.pl/

[marii51]

"""Pani jam tylko facet szorstki
tu klękne sobie dla odpoczynku
i spojrzę w twe oczy w których
blask księżyca sie teraz odbija
tofiko gdzie znajdziesz więcej radości
jak nie z nami twoimi przyjaciółmi
zechciej oglądać z nami
nie tylko wschody księżyca
ale i słońca
gdy pierwszy promień
dotrze jutro z rana
do twojej twarzy
pomyśl że męski pocałunek
dotknął twego policzka
i uśmiech niech z promieniem
tam zostanie na długo smile) ""

[amityr]

Moja babcia też miała fuzję.

[marii51]

Dziękuję

[marii51]

Moja Droga

Posłuchaj,
to moje myśli
czekają w szeregu cierpliwie.
Usłysz je, przywołaj.
Przyjdą ubrane w słowa
z lirycznego poematu,
mgłą sensu otulone.
Może przysiądą
w Twoich zakamarkach
i będą mówić, szeptać,
obrazem malować

…że jestem...

Pozdrawiam .......
ps tak krociutko a tak wymownie - kocham takie l;liściki

[marii51]

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą?
Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada.
Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie,
każde uczucie zaczyna się i nie kończy,
i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty.
Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje.
Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie.
Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu.
Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie.
Nie boleć. Istnieć boleśnie – to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie.
Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie? tak rozmysla moda osoba --to sobie tu przynioslam

[marii51]

--Zawsze znajdzie się ktoś, kto o nas pamięta

[marii51]

Bryan Adams - (Everything I Do) I Do It For You
www.youtube.com/watch?v=zggSgIT0yd0

Wszystko co robię) robię dla Ciebie

Spójrz w moje oczy - a zobaczysz
Ile dla mnie znaczysz
Przeszukaj swoje serce, przeszukaj swoją duszę
A gdy mnie znajdziesz, nie będziesz już szukać.

Nie mów mi: 'nie ma sensu próbować'
Nie możesz powiedzieć: 'nie warto za to umierać'
Wiesz, że to prawda
Wszystko, co robię - robię dla Ciebie.

Spójrz w swoje serce - przekonasz się, że
Nie ma tam nic do ukrycia
Weź mnie takiego jakim jestem - weź moje życie.
Dam Ci je całe - ofiaruję.

Nie mów mi, że nie ma o co walczyć,
Nic na to nie poradzę, że nie ma niczego
Czego pragnąłbym bardziej...
Wiesz że to prawda
Wszystko co robię - robię dla Ciebie.

Nie ma miłości - takiej jak Twoja
I żadnej innej - która może dać więcej szczęścia
Nie ma nigdzie - chyba że Ty tam jesteś
Przez cały czas - w każdym miejscu

(Spójrz w swoje serce)

Nie możesz mi powiedzieć: 'nie warto próbować'
Nic nie poradzę na to, że nie ma nic, czego pragnę bardziej
Chciałbym dla Ciebie walczyć, dla Ciebie kłamać
Dla Ciebie przejść po linie, dla Ciebie umrzeć

Wiesz że to prawda...
Wszystko co robię...robię dla Ciebie

[marii51]

www.facebook.com/video.php?v=809186715768063&fref=nf
--rozkwitały kaktusy
Zapraszam:"a gdyby tak nieba przybliżyć..."

[marii51]

• Nic nie dane jest na zawsze - Marek Torzewski .wmv

[marii51]

• JAK JA KOCHAM CIĘ

Re zachciało mi się wrocić do czasow 50 latki to

[marii51]

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,17093380,,A_co_Wy_na_to_.html?s=1&wv.x=1

[marii51]

Taką cię wymyśliłem
Wśród tylu słów bezimienną
Kiedy ciszy motywem
Niebo szarzało nade mną
Kiedy za dużo chciałem
W swoim łagodnym obłędzie
Wtedy nie przewidziałem
Że będziesz

Los dobrze się ze mną obszedł
Przy tobie wszystkiemu sprostam
Tylko o jedno cię proszę
Pozostań

— J. Kofta

[marii51]

zdolny młody

[marii51]

Wiem,że nie wrócisz

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=3ZdINGQwX5Q#t=22

[marii51]

zostawiam wiadomość o mojej wnusi i jej roli w filmie

[marii51]

i wcześniejsze informacje o filmie''za niebieskimi drzwiami"
jeleniagora.naszemiasto.pl/artykul/kreaza,2474627,artgal,t,id,tm.html

[marii51]

]jeszcze do filmu za niebieskimi drzwiami.... w 2016 roku

[marii51]

tej frazy życia nikt nam nie zabierze.....
ludzie.gazeta.pl/marii51/0,0.html

[marii51]

a mialo być to.....

• Maciej Silski - Gdy umiera dzień

[marii51]

Sagi w wątku jagi_22 tak kiedyś napisał;;;

Z podniesionym czołem hen pójdę
Tam gdzie nieprzyjaciel tylko
Gdzie lęk chwyta mnie za gardło
A dreszcz zimny skrobie ostro

Tak wiem gdy się obejrzę
Cień przyjaźni jeszcze patrzy
Jeszcze iskra się kołacze
Jeszcze drogi mi wygładza

Pójdę zatem wzrok przed siebie
Rzucę ot tak od niechcenia
Z miną dziarską i westchnieniem
Co myśl jasną przypomina

Grom i z nieba ja napotkam
Morze deszczu kropel wiele
Słońca trud i gołe drzewo
Co swe liście utraciło

Lecz w mej myśli zawsze będziesz
Serce martwe jeszcze zdołam
Tą kropelką tak nieznaczną
Wzruszyć dla miłości chwili.

[marii51]

ale chcę poznać... :George_Gordon_Byron

pl.wikisource.org/wiki/Autor:George_Gordon_Byron
milosc.info/wiersze/George-Gordon-Byron/

[marii51]

Film z moja wnusią
www.facebook.com/ABM.Trojmiasto.Gdansk/photos/pb.296529860475249.-2207520000.1421738529./607111842750381/?type=1&theater

[marii51]

Stachura
wykonanie Anna Chodakowska

• Edward Stachura, Anna Chodakowska - Miłość jest

[marii51]

• SDM- Wypłakałem oczy niebieskie

[marii51]

• ZA MŁODZI, ZA STARZY - z TEKSTEM - (RYNKOWSKI) - LESZEK ORKISZ SPIEWA

[marii51]

----otulona myślami księżycowego światła
pełna pięknej dobrej czułej miłości ...
wsłuchiwała się w rytm serca swojego..
-czy sił wystarczy i zabiegów ukojenia..
pragnienia miłości najczulszej
------tak cudnej jak nigdy ...

ps Veno, co z tobą ,tak króciutko ....odwiedzasz?

[marii51]

Tyle wokół różnych dróg
tyle ścieżek nam nieznanych
niespłacony życia dług
przeznaczenia tajne plany
los krzyżuje nasze szlaki
plącze w zgubnym labiryncie
i rozpoznać trudno znaki,
które daje nam na życie
tylu ludzi wokół nas
tylu szuka swojej gwiazdy
lecz ucieka ciągle czas
i nie zdąży znaleźć każdy
los krzyżuje drogi nasze
lecz mijamy się nieznani,
bo zajęci ciągłym marszem
innych już nie dostrzegamy
wciąż zrozumieć nie umiemy
po co ludzi spotykamy
czasem tylko żałujemy,
że los miał odmienne plany
los krzyżuje nasze drogi
lecz się znaleźć nie możemy
intuicja nas zawodzi,
chociaż szczęścia tak pragniemy.
---------------znalezione....

[marii51]

Nieważne — chwilę czy też wieczność
pisane mi wędrować światem.
Światu — za chwilę tę i za tę
wieczność jednaką winnam wdzięczność.
Cokolwiek stanie się — nie przeklnę,
lecz przyjmę lekko, bez zdumienia
przelotność twego zasmucenia
i ciszę p o t e m , tak jak p r z e d t e m."
Bella Achmadulina

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=fctaSrI4ra8#t=87

[marii51]

Sierpniowe uroki

Słońce złote, słońce na niebie,
motyle, pasikoniki i świerszcze,
winogrona połyskujące w świetle,
pszczoły z kwiatów nektar spijające,
kielichy milinu z pergoli zwisające,
klony purpurowymi liśćmi witające,
obłoki błękitnym niebem wędrujące,
kwiaty lobelii czerwienią migające,
pająki w misternie tkanej pajęczynie,
chabry w łanach zbóż poszumie,
i te maki jak twe usta purpurowe:
to sierpnia letnie uroki bajkowe.

- poezja-uczuć

[marii51]

Za wcześnie troszkę na nostalgię
póki jeszcze żniwa nieskończone
i oczy Twe zatrzymasz na malwie
a niebo za jasne niezachmurzone.

Dawnymi czasy byłem kosiarzem
nostalgia też mi się nagle zjawiała
i ptaszęta nadlatywały w chmarze
a pole już od rżysk całe zbiedniało.

I dziś z nostalgią przypominam
o ciężkiej pracy kosiarza zbóż
i radości z mendli ustawionych
a tych widoków nie ujrzysz już.

Teraz już tylko pozostała ławka
usiądźmy na niej przed wieczorem
może jeszcze leków mała dawka
bo-żem też jest marzeń amatorem...

Autor: Jasiek juhas

[marii51]

każdy ma swoje i tylko osobiste naibardziej bliskie wspomnienia...
moje: to malenkie kwiaty dzikiej róży...
niebieskooka-basia.blog.onet.pl/2009/05/31/idz-tam-gdzie-kwitnie-dzikiej-rozy-kwiat/?utm_source=google&utm_medium=cpc&utm_campaign=allonetsg_info_dsablogi

[marii51]

Wiem,że nie wrócisz

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=LaxvNa5Nrug

• Stan Borys - Klęcząc przed tobą ....

wspomnienia....
To Ty, tylko Ty
Wiesz, co dziś widzę, kiedy, kiedy zamknę oczy
Masz, masz jeszcze siłę by, by mnie zauroczyć
Tylko Ty możesz ruszyć drogą, którą ja wybrałem

To Ty, tylko Ty
Masz usta, których tyle lat, tyle lat szukałem
Dlaczego więc nie chcesz uwierzyć mi, a może to jeszcze za mało?
Że klęcząc przed tobą wyznaję te słowa, wyznaję

To Ty, tylko Ty
Wiesz, czemu kiedyś w długą noc płakałem
Znasz nawet myśli, których nigdy, nigdy nie wyznałem
To Ty, dla ciebie znajdę ciszę w środku burzy

To Ty, tylko Ty
Do ciebie wracam z mojej samotności, z mojej samotności wracam
Dlaczego więc nie chcesz uwierzyć mi, a może to jeszcze za mało?
Że klęcząc przed tobą wyznaję te słowa, wyznaję

To Ty, tylko Ty
Na ciebie czeka miejsce gdzie nas nikt nie znajdzie
Gdzie ze mną musisz pójść, musisz pójść i tam pozostać
To Ty, potrafisz pomóc mi, gdy jesteś blisko

To Ty, tylko Ty
Znasz moje myśli, znasz moje myśli, moje myśli wszystkie
Proszę cię, uwierz, uwierz mi, że bardzo cię kocham
I klęcząc przed tobą te słowa wyznaję, wyznaję

[marii51]

Zlożyłam sobie przysięgę
Zamknęłam głęboko w sobie
Kazałem sercu poczekać
Na ustępstwa nie pójdziemy

Oh, już wolę sama zostać
Tak jak jestem dziś wieczorem
Niż przystać na taką miłość
Która mija już przed brzaskiem

Wokół mnie ciszę widziałam
Aż w końcu przemówiła
Łagodnym mówiła głosem
Że w miłości wybór mamy

Dziś dostałam już odpowiedź
Kryje się w niej dużo prawdy
Miłość gdzieś tam na nas czeka
Tylko trzeba ją odnaleźć

Wierzę w miłość, wierzę w miłość
Miłośc prawdziwą, miłość silną
Miłośc która trwa i trwa
Tak, wierzę w miłość
Tak, wierzę w miłość
www.tekstowo.pl/piosenka,dixie_chicks,i_believe_in_love.html

[marii51]

JA CHCE SŁUCHAĆ TYLKO 'rebeta"

[marii51]

nie rebeta tylko miło być"' Rebeka""
zmieniam słuchanie na Celińską
www.youtube.com/watch?v=ATijKr0MYHM

[marii51]

[marii51]

czyżby?
a gdzie szukać?..

wśród myśli niepozbieranych
niepoukładanych ..
w jesiennym popołudniowych promykach słońca ..
a może w pajęczynowych splotach nici
-delikatniejszych niż aksamitny blask?
w barwnych tysiącach kolorów liści nad rzeką
tam gdzie czerwonych jarzębin pełne kiście i
-owoców róży dzikiej z której tak niedawno latem
zrywałeś jej różowe piękne kwiaty .
prawie codziennie mi je podać w moje dłonie...
tego sie nie zapomina to wszytko było tylko nasze.. tylko nasze.

[marii51]

• Vertus - Przeznaczenie ... czyli piosenka o Miłości.

[marii51]

Leśmian Bolesław

Zmierzch

Pierwsza zmierzchu fala
Spływa ponad dach.
W szybach — mrok, a z dala
Słońce się dopala
W nasturcjach i mgłach.

Mąci nam rozmowę
Pustych murów biel...
Dłonie swe różowe
Ściel pod moją głowę —
Nic nie mówiąc, ściel!

Kto swe serce zbada
W taki zmierzch jak ten?
Łza śmiertelnie blada
W snu głębinę spada,
Choć nie wierzy w sen!...

[marii51]

interesujące ...

pieknoumyslu.com/byc-madrym-inteligentnie-ignorowac/

[marii51]

• Damian Holecki 'Mamo dla Ciebie jestem'

[marii51]

doksztalcić co nieco ,zrozumieć..
www.rp.pl/Plus-Minus/304279896-Robin-Dunbar-Pchly-plotki-a-ewolucja-jezyka.html

[marii51]

[marii51]

niby jakby coś coś...ale wciąż w dalekim dystansie....

[marii51]

zostawię tę historię

jeśli sułtan pokochał Polkę
eekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,21817515,wspaniale-stulecie-bylo-w-czolowce-popularnych-seriali.html#TRwknd

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=4aEhG--aLO4
www.youtube.com/watch?v=ebVazdfo7es
www.youtube.com/watch?v=p-VPM7YDI-U

[marii51]

[marii51]

"- Człowiek jest tylko mocny
w stosunku do drugiego człowieka
w pyskówkach i przekomarzankach.
Swoją wartość często opiera na materii,
która przecież jak wiadomo jest tylko tymczasowa.
Zresztą tak samo jak i człowiek."
- Tomasz Mackiewicz.

[marii51]

os Sybi....wklejam:
DESIDERATA

Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu - pamiętaj jaki pokój może być w ciszy. Tak dalece jak to możliwe nie wyrzekając się siebie, bądź w dobrych stosunkach z innymi ludźmi. Prawdę swą głoś spokojnie i jasno, słuchaj też tego co mówią inni, nawet głupcy i ignoranci, oni też mają swoją opowieść. Jeśli porównujesz się z innymi możesz stać się próżny lub zgorzkniały, albowiem zawsze będą lepsi i gorsi od ciebie.

Ciesz się zarówno swymi osiągnięciami jak i planami. Wykonuj z sercem swą pracę, jakakolwiek by była skromna. Jest ona trwałą wartością w zmiennych kolejach losu. Zachowaj ostrożność w swych przedsięwzięciach - świat bowiem pełen jest oszustwa. Lecz niech ci to nie przesłania prawdziwej cnoty, wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i wszędzie życie pełne jest heroizmu.

Bądź sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć: nie bądź cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej oschłości i rozczarowań jest ona wieczna jak trawa. Przyjmuj pogodnie to co lata niosą, bez goryczy wyrzekając się przymiotów młodości. Rozwijaj siłę ducha by w nagłym nieszczęściu mogła być tarczą dla ciebie. Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.

Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej niż gwiazdy i drzewa, masz prawo być tutaj i czy jest to dla ciebie jasne czy nie, nie wątp, że wszechświat jest taki jaki być powinien.

Tak więc bądź w pokoju z Bogiem, cokolwiek myślisz i czymkolwiek się zajmujesz i jakiekolwiek są twe pragnienia: w zgiełku ulicznym, zamęcie życia, zachowaj pokój ze swą duszą. Z całym swym zakłamaniem, znojem i rozwianymi marzeniami ciągle jeszcze ten świat jest piękny. Bądź uważny, staraj się być szczęśliwy.

[marii51]

www.facebook.com/703459219786576/videos/1359701867495638/?t=32

[marii51]

Samotność
autor: olszyna alias rusałka

Niedostrzeżona siada.
Spokojnie czeka.
Przepuszcza
kłótnie,
kłamstwo,
zdradę,
z nostalgią się uśmiecha.
Nowe,
zrzuciło pawie pióra.
Niecierpliwie się kręci.
Znoszona miłość,
zużyta przyjaźń,
tańczą na zaufania krawędzi.
Wstaje.
Podchodzi.
Cierpliwe życie,
ogłasza werdykt.

[marii51]

Piotr Gabriel Skorupa

* * *

Spotkamy się w maju, w krzakach bzu

(uważaj na konwalie, byś nie podeptała)

pokażę Ci bzy

fioletowe, liliowe,

a nawet białe.

A potem, jesienią –

bo do jesieni zostaniesz przecież

nawłoć ci pokażę

i śnieguliczki zimą.

Wiosną kwitnącą jabłoń,

bocianie gniazdo

na starej stodole.

Tylko przyjdź,

bądź

[marii51]

wirtualnie ale lepej tak poznać się ---niż wcale
dzis czytam i zachwyt jak ww wiersz
naszemiasto.pl/artykul/piotr-gabriel-skorupa-poeta-inny-niz-wszyscy,4471138,artgal,t,id,tm.html

[marii51]

• Danuta Wisniewska "Dziekowac warto"

[marii51]

podziekowanie dla mamy

www.youtube.com/watch?v=oJyTjufcvfE&feature=youtu.be

[marii51]

czyżby?
a gdzie szukać?..

wśród myśli niepozbieranych
niepoukładanych ..
w jesiennym popołudniowych promykach słońca ..
a może w pajęczynowych splotach nici
-delikatniejszych niż aksamitny blask?
w barwnych tysiącach kolorów liści nad rzeką
tam gdzie czerwonych jarzębin pełne kiście i
-owoców róży dzikiej z której tak niedawno latem
zrywałeś jej różowe piękne kwiaty .
prawie codziennie mi je podać w moje dłonie...
tego sie nie zapomina to wszytko było tylko nasze.. tylko nasze.

[marii51]

Miłego dnia Pozdrawiam
... Życie jest magią... Każde nasze słowo, każdy nasz gest ma wpływ na to co dzieje się wokół... Wszystko zależy od naszych myśli... Odpowiednio dobrane słowa działają niczym zaklęcia, które pomagają spełniać nasze marzenia.."Trzeba umieć patrzeć Sercem, aby zobaczyć to, co niewidzialne dla oczu. ....

[marii51]

[marii51]

[marii51]

Kochana Mamo
Z serca całego
Tobie dziś życzę
Uśmiechu pełnego
Radości co całą
Ogarnia duszę
I szczęścia płatków
Którymi oprószę
Twój cały matczyny
Ogród miłości
Za lata troski
I Twej obecności
Niech słońce
W nim świeci
Każdego dnia mocniej
Dla Ciebie Mamusiu
A Ty w nim odpocznij
Uspokój stroskane
Matczyne Twe serce
Bo dzieci dorosłe
Kochają goręcej
I nawet zieleń
Ogrodu Ci powie
Że najważniejsze
Jest Twoje zdrowie
I najważniejsze
Że jesteś z nami
Tak bardzo Mamo
Ciebie kochamy

AP 26.05.2011

[marii51]

Mogą się umówić

Jestem a jednak mnie nie ma
W miejscach w których
Prawda się nie mieści
Gdzie przez wieki
Milczą niedomówienia
Choć mogą
W domach się umówić

Jest taka prawda
Dla wszystkich prawdziwa
Co oczy otwiera w słońcu
Okna odsłania
W kominku się spala
I w ogniu odpoczywa

Spala co do spalenia
Rozjaśnia co nie ma jasności

Aneta Przybyłek 10.01.2018

[marii51]

Nowy Rok jest czasem początku.
Zaczynamy wszystko od nowa. To co stare, mija, zostając za nami wraz z dwunastym wybiciem gongu zegara. Niech 2019 rok przyniesie nadzieję na realną możliwość zmian, na odmianę tego co złe – na lepsze. Niech da ukojenie, siły i miłość. Wszystkiego co dobre i wszystkiego, co potrzebne życzę.
Na nowy rok życzę,
by to, co na razie jest li i jedynie tylko marzeniem
tlącym się gdzieś wewnątrz Ciebie, miało szansę ziścić się w rzeczywistości.
Niech Ci nie zabraknie sił, odwagi i determinacji, aby je wcielić w życie i zrealizować. Pomyślności wszelakiej i wszystkiego dobrego na każdy nadchodzący dzień!

[marii51]

piosenka pozwala uwierzyć..miejmy nadzieję....

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=CoDoVQLwsZo&fbclid=IwAR3EvfTWPTRnVR47veFB5YdZAXrifye498Wd2eIGkQaIfJwbvd9ZFsw5HTI

[marii51]

W wigilie Nowego Roku - Renesans dzisiejszy
autor: piotr gabriel skorupa

Kamienie na polnym trakcie
ranią nogi, ale uczą pokory.
Nie wolno przeklinać tych dróg,
bo każda nowa uczy życia.

Jednak niekiedy moc zła
jest tak wielka,
że wymusza zapomnienie.
I każe żyć na nowo.
Inaczej.
Bo w naszej mocy jest
byc dobrym.
Teraz i zawsze!

[marii51]

Z zakamarkow wydobyte:

Ekspresjonista
autor: piotr gabriel skorupa
.

Był to jego osobisty teatr.
Wszystkie wrażenia pozamykał
w czystej formie ekspresji.
Naturalna,
pełna życia akustyka
rzeźbi każdy dźwięk.
Obrazy niespotykanego
kolorytu i wyrazistości
sycą wzrok.
Idealne rozwiązanie.
Teatr niewielki.
Teatr burzący.
Teatr potężny.
Teatr jednego aktora

[marii51]

tiny.pl/tqk7ważne..

[marii51]

tiny.pl/tqk7

[marii51]

a gdybym tak nocą spać nie mogła wcale
czy byś ukołysał pieszczotą pragnienia
lawą pocałunków zasypywał stale
przygryzał ustami pagórki spełnienia


rozgrzanymi dłońmi byś mnie modelował
rzeźbiąc namiętnością porywy ekstazy
pobudzając zmysły w wykrzyczanych słowach
wargami emocji malował obrazy


błyszczące klejnoty pełne pożądania
okrywał nagością w płonącej alkowie
jęczące minuty czarem oszałamiał
tulił w kroplach potu karmiąc myśli głodne


wiec kiedy nie zasnę zamruczę jak kotka
przeciągnę leniwe i rozgrzane ciało
zanurzysz się słodko w ukrytych błyskotkach
wyszepczesz do ucha ciągle mi cię mało
--------------------ZNAL W NET

[marii51]

Ty jesteś wyrocznią i swoim jedynym autorytetem –
inni ludzie mogą okazać się pomocni,
jeśli chodzi o uzyskanie fachowej wiedzy;
korzystaj z tego – lecz zawsze pamiętaj, że tylko ty znasz siebie i swoje marzenia na tyle, by wiedzieć w którą stronę chcesz pójść.
Nikt nie zna twoich najskrytszych pragnień tak dobrze,
jak znasz je ty – zacznij więc stawiać siebie na pierwszym miejscu i kierować się intuicją, którą masz w sobie od zawsze.

[marii51]

pawel-adamowicz-symbol-opozycji-felieton
POSTANOWILAM PRZEANALIZOWAĆ...

dlaczego Tomasz Lis tak określa PIS?
www.newsweek.pl/opinie/tomasz-lis-pawel-adamowicz-symbol-opozycji-felieton/p2b6wzw?fbclid=IwAR0kbGq1Rk8QwW0MVhaJZUJr12cpF2gSPE6H7adlqM_XPLTYUTVGQjAlM7I

[marii51]

do ww www.odkrywamyzakryte.com/sluchaj-siebie/

[marii51]

jak leci ...PRZEKONAJ MNIE....

Życie, jak leci, trzeba brać
i dusić całe, jak cytrynę.
W swej sprawie zawsze mocno stać,
trzymać swą szczęścia odrobinę.

Po to pracuję wciąż jak wół,
by odejść stąd, gdy będzie trzeba.
I nie podzielę nic na pół ...
Nie ma pół piekła i pół nieba.

Kiedyś odejdę przecież stąd
do miejsc od zawsze mi nieznanych.
A skąd przyszedłem? Nie wiem, skąd ...
Adresów nie mam zapisanych.

Nic po mnie nie zostanie. Cóż,
wśród żałobników roześmianych,
nagrobek, czarnej ziemi kurz
i kilka słów nie napisanych.

Choć słowa moje kocham tak
wszystkie - ostatnie jak i pierwsze.
Nie numeruję ich, bo jak?
Są mi jak dzieci ...Moje wiersze.

Nie przyjdę tutaj nigdy znów,
raz tylko tu przyszedłem w gości.
Z nienapisanych stanie słów
elegia śmierci i miłości.

W niej każdy z ludzi przecież tkwi
i raz zrozumieć to potrzeba,
to, o czym teraz piszę ci,
że tylko życie szansą nieba.

Bo każde życie jest jak bal,
a kto ze-ń wyjdzie, nie powraca.
Ani mu nie jest balu żal,
ani po balu nie ma kaca.

Jeśli rozumiem je jak kiep,
z prawdą się mijam w każdym calu,
twierdząc, że innych nie ma nieb,
przekonaj mnie, ale ...Po balu.

Alexander Czartoryski
Z tomiku "Wtedy ... Kiedy ..." - ISBN 9788387433758 -
Wydawnictwo Ars Nova Poznań 2008.
Książka:
www.ac-ip.com/antykwariat/show_offer_for_user/318e

[marii51]

Bo ja jak on.
autor: piotr gabriel skorupa

Bo ja jak on, a ten on czekał.
Słońce zachodziło.
Potem już słońca wschodziły,
mieszało mu się, ale czekał,
czekał z sensem. Też tak chcę.

[marii51]

Czy pamiętasz jak to było
Gdy byliśmy sam na sam
Bicie serca mi mówiło
że dla siebie ciebie mam
Gdy trzymałam Cię w ramionach
całowałam usta Twe
wtedy zrozumiałam
ze naprawdę kocham cię.

• ♥♥Kalimero-Przytul mnie ♥♥

komus napisać za życia....

[marii51]

tak potrafi ...Spod łóżka

piotr gabriel skorupa
BALLADA DLA BOGDANA

Wie o tym każdy, kto go zna
i czyje wiersze czytał kiedyś,
że wszystek tekst sercem przekłada,
by słowem z nami się podzielić.

Chapeau bas, tak, czapki z głów
- bo i tak niekiedy trzeba.
Od lat poezja za nim szła
jak dobry grosz, jak kiepski szeląg.

Dziś nikt nie pyta skąd się wziął,
i kim jego kreator
Wtulony w ciepłych wierszy krąg,
On: recytator, deklamator, animator.

Aż przyjdzie kiedyś taki dzień
- tak widać, Panie Boże trzeba,
że stanie Bogdan zieloną wiosną
na deskach sceny naszego nieba.

Archanioł, gdy dostrzeże go
poczuje chęć na piękne strofy.
Siądzie w fotelu i zawoła -
hej, Dmowski, do roboty.

Zza mikrofonu się wychyli.
Spojrzy na zboże - już dojrzewa.
Popłyną wiersze letnim deszczem
i brązem liści- jesieni scheda.

A kiedy zacznie deklamować, -
że będzie tam, to nic nie zmieni,
bo zasłuchani będą wszyscy
Gdzieś w siódmym niebie i na ziemi.

[marii51]

[Twój umysł jest kluczem do spełnionego związku,
a ciało wskazuje gdzie ten klucz znajduje się”.

Dorota Hołówka
AHA...AHA.... poniatno gdyby...? to....

[marii51]

musiała tak krzyczeć ? aż się zasertwnił w doł .. w depresję... nie powinien tak się bać babay
bo baba jak wrzeszcy to coś od ciebie "" chce"pomyśl wię i ..zrealizuj

[marii51]

"Jesteśmy tym, co o sobie myślimy.
Wszystko, czym jesteśmy, wynika z naszych myśli.
Naszymi myślami tworzymy swiat."
Budda

[marii51]

PODGLĄDAŁAM BlOG "SZCZęŚLIWA "" ale to młoda dziewczyna
A TU DZIŚ TAKA WIELKA NIESPODZIANKA w moim życiu .
WSTALAM tak około 8 rano wiadomo leki zlecone na czczo
kawa juz zaparzona,
ale nic mi na jedzonko nie pasuje , może po zaparzonych hrbatkach uzdrawiających organizm? a może jednak poslucham tv pierwszych wiadomości
ale przecież wiadomo,że w kółko macieju pis, kaczyński i ziobro .. nagle dzina sprawa? bo tak rano podczas ferii nikt nie wzywał mnei jeszcze..ale
wiadomo? Może nagły przypadek jak to nei raz zdarza od kiedy mieszkam blisko moich dzieci, wnucząt.,, nie zawsze ale czasem synowie robią mi niespodziankę
--oczywiście .. Mamo jak się czujesz.. czyli najpierw sprawdzenie mamy samopoczucia bo w tej sprawie to już poznali ..mamusi chorowitki .. ułomności..
ale halo , halo .. kto mowi, bo nie spr nr ani nazwy ..bo jeszcze o tej porze to ja się budzę albo rozczmychuję się do sprawności kości i ciała
dalej kotoś sie przedstawia ja w dekoncentracjii --
nagle skądś kojarze, ale czasu sporo minęło.. nadal nic wiecej się nie przypomina mi ,
poza tym że kiedys troszkę pisałam na portalu i zostalo juz jakby o tym zapomniane.."Jesteśmy tym, co o sobie myślimy.
Wszystko, czym jesteśmy, wynika z naszych myśli.
Naszymi myślami tworzymy swiat."
Budda

[marii51]

Cytatem życie jest

"Nie myśl o tym, jak długą drogę masz przed sobą. Nie mierz odległości między startem a metą. Takie rachuby powstrzymają cię przed zrobieniem następnego małego kroczku. Jeśli chcesz zrzucić 20 kilogramów, zamawiasz sałatkę zamiast frytek. Jeśli chcesz być lepszym przyjacielem, odbierasz telefon, zamiast go wyciszać. Jeśli chcesz napisać powieść, siadasz i zaczynasz od jednego akapitu. Boimy się poważnych zmian, ale zazwyczaj mamy dość odwagi, żeby zrobić następny, właściwy krok. Jeden niewielki krok, a potem kolejny. To wystarczy, żeby wychować dziecko, zdobyć dyplom, napisać książkę, spełnić swoje najśmielsze marzenia. Jaki powinien być Twój następny, właściwy krok? Nieważne, o co chodzi – po prostu zrób to."

– Regina Brett

[marii51]

Marian Śmiech
12 godz.
czy pamiętasz swój pierwszy krok
w świat dorosłych… świat zmartwień i trosk…
świat fałszywych prawd… świat wielu zdrad…
czy pamiętasz nieporadny swój marsz
gdy musiałeś w deszcz… w śnieg i w grad… ?

los za rogiem tuż stał i bezgłośnie się śmiał…
na początek pierwszego dnia grosz lichy dał…
czy pamiętasz jak zaciskając pięść
odgarniałeś z czoła przeciwny wiatr
nie wiedziałeś gdzie sedno… gdzie sens
na morskiej plaży… czy u podnóża Tatr… ?

na rozstaju dróg w cieniu wiekowych brzóz
gdzie zadumany wędrowiec na klęczkach stał
oddech wstrzymałeś na kilka chwil i
nadaremnie czekałeś by los coś więcej dał…

czy pamiętasz jak w gąszczu spraw
układałeś swój awaryjny na życie plan
jak wsparcia i podpowiedzi nie mając
drogę właściwą musiałeś wybierać… sam… ?

(Jan Murawko, Czy pamiętasz...)
(Obraz: Arkadiusz Szymczak)

DZIEŃ DOBRY.

[marii51]

• Marek Piekarczyk & Yugopolis Czy pamiętasz

[marii51]

• Anna Czartoryska - Grande Valse Brillante

[marii51]

[marii51]

Wspomnienie w rocznicę urodzin pisarza.
John Steinbeck o miłości w liście do syna z 1958 r
W listopadzie 1958 roku John Steinbeck – słynny pisarz, znany głównie z dzieł takich, jak Grona gniewu, Na wschód od Edenu czy Myszy i ludzie – otrzymał list od swego najstarszego syna, Thoma, przebywającego w szkole z internatem. W liście tym nastolatek opowiadał o Susan, dziewczynie, w której – jak twierdził – zakochał się.
Steinbeck odpisał jeszcze tego samego dnia. Jego przepiękny list, będący poradą, możemy podziwiać poniżej.

Nowy Jork, 10 listopada 1958 r.
Drogi Thomie!
Otrzymaliśmy Twój list dziś rano. Odpowiem Ci na niego ze swojego punktu widzenia, zaś Elaine, rzecz jasna, z jej własnego.

Po pierwsze – to dobrze, jeśli jesteś zakochany – to najlepsza rzecz, jaka może się przydarzyć każdemu człowiekowi. Nie pozwól, by ktokolwiek umniejszał wagę i znaczenie tego uczucia.
Po drugie – są różne rodzaje miłości. Jednym z nich jest miłość samolubna, skąpiąca, chciwa i egotystyczna, wykorzystująca uczucie drugiej osoby do zwiększenia poczucia własnej ważności. To ohydna i wyniszczająca odmiana miłości. Ta druga powoduje wypływ wszystkiego, co w Tobie dobre – życzliwości, zrozumienia i szacunku – szacunku nie tylko w znaczeniu społecznym, jako poszanowania zasad dobrego wychowania, lecz szacunku w większym wymiarze, będącego uznaniem dla wartości i wyjątkowości drugiej osoby. Ten pierwszy rodzaj miłości może sprawić, że poczujesz się mały, chory i słaby, ale ten drugi może wyzwolić w Tobie siłę, odwagę i dobroć, a nawet mądrość, o których istnieniu nawet nie wiedziałeś.
Piszesz, że to nie jest szczenięca miłość. Jeśli uczucie Twoje jest tak głębokie – oczywiście, że nie jest to szczenięca miłość.
Lecz nie sądzę, byś zapytywał mnie, co Ty sam czujesz. Wiesz to lepiej niż ktokolwiek inny. Pomoc, której ode mnie oczekujesz, to odpowiedź na pytanie, co począć z tym uczuciem – i na to mogę Ci odpowiedzieć.
Szczyć się nim, a zarazem doceniaj i bądź za nie wdzięczny.
Obiekt Twej miłości jest najwspanialszy i najpiękniejszy. Postaraj się być go godnym.
Jeśli kogoś kochasz – powiedzenie o tym nie może wyrządzić szkody – pamiętaj jedynie, że niektórzy ludzie są bardzo nieśmiali i należy wziąć to pod uwagę przy takim wyznaniu.
Dziewczęta potrafią dowiedzieć się lub współodczuwać to, co czujesz, lecz zazwyczaj chcą to również od Ciebie usłyszeć.
Zdarza się, że Twoje uczucia z jakiegoś powodu nie zostaną odwzajemnione – nie są przez to mniej cenne ani mniej dobre.
I na koniec – wiem, co czujesz, ponieważ sam zostałem obdarzony takim uczuciem i cieszę się, że było Ci dane je poznać.
Będziemy radzi, mogąc poznać Susan. Będzie u nas mile widziana. Jednak to Elaine zajmie się zorganizowaniem takiego spotkania, gdyż to jej domena i będzie szczęśliwa, mogąc to uczynić. Ona również wie sporo o miłości i może będzie w stanie pomóc Ci lepiej niż ja.
I nie przejmuj się niepowodzeniem. Wszystko, co słuszne, w końcu się wydarza – najważniejsze, by się nie śpieszyć. Nic, co dobre, nam nie umknie.
Z pozdrowieniami,
Tata scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/11028001_873877316005704_7419880125487610600_n.jpg?_nc_cat=107&_nc_ht=scontent-waw1-1.xx&oh=f3c863ae06f6798b76e78b125e92468d&oe=5CED6567

[czuk1]

Nim złożymy życzenia naszym Paniom.... wstydźmy się.

[marii51]

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=N-fKpnRPPRE

[marii51]

czuk1
toś tu się schowal rodaku z Warmii

[marii51]

• Entrada da Noiva com Marcha Nupcial de Mendelssohn | Igreja São Jose Jardim Europa Coral e Orquestra

[marii51]

I JESZCZE INNA .. WERSJA
www.youtube.com/watch?v=k9cS9hk7k0o

[marii51]

a tu spiewająca Panna Mloda
www.youtube.com/watch?v=BtpQWPw06a8

[marii51]

tę piosenkę zaspiewała... Taylor Swift - Love Story (Cover Bruna Lourenço)
www.youtube.com/watch?v=L21dII8Zm5s
a może nie? i ja się pomylilam?

[czuk1]

marii51 napisała: czuk1 gdzieś mi toś tu się schowal rodaku z Warmii

..... jadę na jedynce.... rzadko mogę być , chciałbym być

[marii51]

jadę na jedynce....
gdybym wiedziała...? pocztą?pliss
pozdrawiam juz prawie wiosennie....

wiosna Peter Gabriel - Don't Give Up (ft. Kate

[marii51]

ach słowa są po polsku...

• Peter Gabriel & Kate Bush - Don't Give Up (Tłumaczenie PL ©)

[marii51]

• HAPPY SPRING

Wiosenna ....

[marii51]

oto skutki nie bywania wczesną wiosną w lesie .. takich kwiatow nie znam

[marii51]

tęsknota do Tatusia wspomniania
jabym slyszala mojego Tatkę śpiewajacego dla mnie

• Тёмная ночь Поёт Марк Бернес HD Tiomnaya Noch Temnaya Noch Mark Bernes Два Бойца Superb Russian Song

[marii51]

• Н. Рыбников - Весна на Заречной улице - 1956

[marii51]

Wyciszam słowami burzę
nie ułożonych myśli.
Przeczesuję
grzebieniem logiki.
Filtruję
sitkiem uwagi.
Po wszystkim
zostaje tylko
ziarenko prawdy.
O mnie
samym.
[19.03.2019] DD

[marii51]

PRZYJACIELU...
Daj mi swe dobro, gdy płyną łzy...
Daj mi swą rękę, gdy ciężkie dni...
Unieś wysoko, gdy widzę dno...
Trzymaj w obłokach przez wieków sto...
Bądź mym oparciem, gdy nie mam sił...
Prowadź mnie drogą przez tysiąc mil...
Ozdób kwiatami, by zapach trwał...
Przytul myślami i ogień daj...
Bądź moją wiarą, gdy brak jej mi...
Bądź moim stróżem i pilnuj mych drzwi...
Bądź mą nadzieją na piękne dni.
Bądź przyjacielem mym właśnie Ty.
www.youtube.com/watch?v=8grPcG2yegk

[marii51]

• Melodia na dobranoc.

[marii51]

[marii51]

Piotr Gabriel Skorupa

Modlitwa

Zwracam się do Ciebie z prośbą
w dziękczynieniu i uwielbieniu

Moje głuche ręce nie spoczywają na Biblii
ak u Albrechta Dürera
Przesuwam dłońmi po kolorowej serwecie
zapijając codzienność czarną kawą
zmieloną na starym, wysłużonym młynku
Błądzę po palecie barw
szukając swojego koloru
Mam niewiele czasu

Ale nie łatwo jest być odkrywcą
nie szukając niczego
Świat szuka własnych odcieni
Staram się zdążyć
Żółte jaskry i żonkile
Żółte słońce
Żółte żółtko

Biała tabletka

Chrystus znowu zmartwychwstał.

[marii51]

Świetny tekst, który napisał _Boucar_ _Diouf_ . Bardzo prawdziwy...

Ledwo zaczął się dzień i… jest już szósta wieczorem. Tydzień ledwo przybył w poniedziałek i już jest piątek.
... a miesiąc już minął.
... a rok prawie się kończy.
... i minęło już 40, 50 lub 60 lat naszego życia.
... i zdajemy sobie sprawę, że straciliśmy naszych rodziców, przyjaciół.
I zdajemy sobie sprawę, że jest już za późno, aby wrócić. Więc... Spróbujmy jednak jak najlepiej wykorzystać czas, jaki nam pozostał. Nie zwlekajmy z szukaniem zajęć, które lubimy. Dodajmy kolorów naszej szarości. Uśmiechnijmy się do małych rzeczy w życiu, które są balsamem dla naszych serc.
I mimo wszystko, nadal cieszmy się spokojem tego czasu, który nam pozostał. Spróbujmy wyeliminować „potem”...

Zrobię to potem…
Powiem potem…
Pomyślę o tym potem…
Zostawiamy wszystko na później, jakby „potem” było nasze.
Ponieważ nie rozumiemy, że:
potem – kawa jest zimna...
potem – priorytety się zmieniają...
potem – rok się skończy...
potem – zdrowie się kończy...
potem – dzieci dorastają...
potem – rodzice się starzeją...
potem – obietnice są zapomniane...
potem – dzień staje się nocą...
potem – życie się kończy...
A potem często jest za późno...
Więc... nie zostawiaj niczego na później, ponieważ czekając na *później* , możemy stracić
najlepsze chwile,możemy stracić przyjaciela , możemy stracić swoją prawdziwą miłość i człowieka którego kochaliśmy ,
A potem już nie da się tego cofnąć pomimo że żałujemy to co zrobiliśmy ...

najlepsze doświadczenia,
najlepszych przyjaciół,
najlepszą rodzinę...
Dziś jest odpowiedni dzień... Ta chwila jest *teraz* ...
Nie jesteśmy już w wieku, w którym możemy sobie pozwolić na odłożenie na jutro tego, co należy zrobić od razu. Zobaczmy więc, czy będziesz mieć czas, aby przeczytać tę wiadomość, a następnie udostępnić ją. A może odłożysz to na... *później* ?

I nie podzielisz się tym nigdy⁉️i

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=x-L_x88POBo&fbclid=IwAR2rB-IJ8lq0iwTMis0urIIGJUioCW5HpRi0uanSPehzx4g3_5F3qfWUcjc
"Na na
Na na na na na na

Tęsknie za Tobą
Tak bardzo za Tobą tęsknie
Nie zapomniałam o Tobie
To takie smutne

Mam nadzieję, że możesz mnie usłyszeć
Dokładnie to pamiętam

Dzień, w którym odszedłeś
Był dniem, w którym zrozumiałam
Że już nie będzie tak samo

Na na
Na na na na na

Nie zdążyłam pocałować Cię
W dłoń na pożegnanie
Marzę, żebym mogła zobaczyć cię znowu
Wiem, że nie mogę
Mam nadzieję, że możesz mnie usłyszeć
Ponieważ dokładnie to pamiętam

Dzień, w którym odszedłeś
Był dniem, w którym zrozumiałam
Że już nie będzie tak samo

Ja już się obudziłam
Dlaczego Ty się nie budzisz ?
Pytam, dlaczego ?
Nie mogę tego znieść
To nie było udawanie
To się stało, przeminąłeś

Teraz odszedłeś
Teraz odszedłeś
Tam poszedłeś
Tam poszedłeś
Gdzieś, skąd nie mogę cię przywrócić

Teraz odszedłeś
Teraz odszedłeś
Tam poszedłeś
Tam poszedłeś
Gdzieś, skąd nie wrócisz

Dzień, w którym odszedłeś
Był dniem, w którym zrozumiałam
Że już nie będzie tak samo



Dzień, w którym odszedłeś
Był dniem, w którym zrozumiałam
Że już nie będzie tak samo

Na na
Na na na na na

Tęsknie za Tobą"

[marii51]

przypominam -bylam tofika

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,30366052,30366052,Wiersze_z_szuflady_.html

[marii51]

DOM

autor: piotr gabriel skorupa
.

Dom Ci narysuję
kreską mojego serca.
Zawiażę Cię w nim
wstążeczką nadziei,
a lufcik zatkam palcem,
by nam nic nie uciekło.

Obok zbuduje szklarnię
z niezapominajkami, makami i slonecznikami
dla twych jerzyków, trznadli i sikorek.

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=-nKbDONup4U&t=11s

[marii51]

całkiem interesująca wiadomość....
"""Jestem spokojny,
bardzo aktywny, profesjonalny,
o wysokiej moralności, romantyczny i dżentelmen.""

dla mlodych //a my seniorzy to nie?

[marii51]

my też zaznawać jeszcze możemy miłości...
www.odkrywamyzakryte.com/festiwal-kocham-cie-poczuj-prawdziwa-milosc-do-siebie-i-swiata/

[marii51]

Lidia Godowska "OBUDŹ SIĘ"
Obudź się, Polsko! Wstań, Ukochana!
Oszukane wyprostuj kolana!
Twarz dawną pokaż!Jasną i dumną!
Nie tę błazeńską; smutkiem pochmurną....
L.G.
11.08.2016

[marii51]

""Jak najwięcej bierz od życia...
Wyjdź odważnie z swojego ukrycia.
Życie to mgiełka, mała chwila.
Ulotne jak widok...
Fruwającego motyla."""

[marii51]

'

[marii51]

Piotr Gabriel Skorupa

KANOLDY

Kanoldy mom od starki
i starka mi rozprowiali
jak do powstanio kamratow wyprowiali.
O bytomskich strzelcach
i doktorze Mielęckim.
A potym Kazimierz Kutz
w Piątej stronie świata
tez pisol...
To jest yno prowda,
a niy żodno plotka:
niy zaginie nigdy gwara
ani ślonsko godka.

[marii51]

Opis
„Kto ratuje jedno życie – ratuje cały świat”

"Dziewczyny sprawiedliwe. Polki, które ratowały Żydów". Nowa książka Anny Herbich!

Łucja wyprowadziła z getta najlepszą przyjaciółkę Belę. Rodzina Ireny pod nosem gestapowców ukrywała na strychu trzyosobową żydowską rodzinę.

Nie musiały się wychylać. Mogły spokojnie przeżyć wojnę w rodzinnych domach. Nie mogły jednak patrzeć na to jak niemieccy okupanci traktują Żydów. Polują na nich, zamykają w gettach, wysyłają do obozów koncentracyjnych na pewną śmierć. Prześladują ich znajomych, sąsiadów, przyjaciół. Niewinnych ludzi, którzy według nazistowskiej ideologii stracili prawo do egzystencji.

Nie pozostały obojętne na ich cierpienie. Nie zawahały się im pomóc, mimo że ryzykowały życiem swoim i swoich najbliższych. Dziewczyny sprawiedliwe, które zrobiły to co uznały za słuszne.

Interesują cię opowieści o odważnych kobietach? Sprawdź inne ksiażki Anny Herbich!

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=PKseTNcWNjQ

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=RFaH4kN-uHU

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=02ti40_LkWY

[marii51]

Re mądrości ELDMANA

[marii51]

jak rozpoznac ,że ktoś kłamie....

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=isjEdCMgfRI

wiersz .

[marii51]

Ziemia węgla
Do tej ziemi
trzeba się urodzić
jak rodzi się rzeźbiarz
dla dłuta
w opornym tworzywie

do tej ziemi trzeba dojrzewać długo
z uporem i przeciw słabości
brać jej ciężar na barki
z namysłem smakować jej chleb codzienny
aż zapuści w serce
pazury korzeni
kolczasty krzak

miłości

Janina Podlodowska

[marii51]

Listopad

Marcinki, michałki, chryzantemy złociste,
świeczek pełne kieszenie,
a w domu butelka gorzałki czystej.
Każdy dziś ładnie ubrany,
a stary platan ścieli im z liści dywany.
Za topolowa aleja chowa się słońce,
gorejące jak wielki znicz.
Tu lampionik, tam stroiczek,
a tam wielki kicz.
Mroźno dziś, siarczyście.
Ida nabożnie pomodlić się,
szczątki podeptać,
podzielić cierpienie.
Pierwsze futer wietrzenie.
Powietrze pełne dymu, jedliny, naftaliny.
Oczy szczypią, nos kicha.
(W domu na rozgrzanie wypija kielicha).
Zaduszki.
Dzień zadumy, kontemplacji, rachunku sumienia.
A potem zrobią Dzień Odzieży Oczyszczenia
(z parafiny, żelazkiem, przez bibule, albo gazetę).
I tak co roku:
marcinki, michałki, chryzantemy złociste,
by kiedyś tutaj przybyć na lata wieczyste.

zrozumiec-faceta-co-on-tak-naprawde-mysli

[marii51]

a co mi tam ..wiedzieć...... nie jest nigdy za póżno
www.zatrzymajfaceta.pl/zrozumiec-faceta-co-on-tak-naprawde-mysli/

[marii51]

Namiętność jest zapachem nieba
autor: piotr gabriel skorupa
.
Namiętność jest zapachem nieba
Ocierając się o sklepy choinki
Ryby bakalie szynki poncze rumy
pierniki korzenne i opłatek
W Pasterkę chórem zaśpiewamy
o głodnym maluśkim
co jako rękawiczka.

[marii51]

W cechowni życia
autor: piotr gabriel skorupa
.
W cechowni życia
gotuje się atmosfera pracy
pojawia się człowiek - maszyna
m a s z y n a ! (człowiek)
w otchłani chłodu - serce
wyciska się gabką potu
kruszy sie dobro
ścigają się rekordy
zużywa się człowiek

w cechowni życia syrena
opuszcza twarde głowy twardych

przyzakładowa orkiestra dęta
znów zagra Szopena.

[marii51]

List do Świętego Mikołaja!
autor: piotr gabriel skorupa

Witam Cię Święty Mikołaju!

Mógłbym napisać: Salut, Dear, Lieber, Dorogoj, Sleczny i jeszcze różnie, ale wiem, że nie muszę, bo ty przecież rozumiesz i po polsku. Już wierzeje otworzyli. Twe garbate renifery ruszyly. Na śniegu ślad rdzawy jak kita wiewiórki, po bednarce na płozach, która spała przecież cały rok, a teraz się wysrebrzy jak księżyc. Na Twych saniach wory, dużo worów, pełnych serc z piernika, cukru, marcepanu , haftowanych czesanką słów: pokój, peace, pax, paix, béke, Frieden, mir, ... oj, nie spamiętam wszystkich...Fajnie Ci Stary przyozdobili tę furkę: gołąbek picassowski, Order Uśmiechu, Krzyż Maltański, a nawet serduszko owsiakowe. Nie gniewaj się Stary, ale znam Cię już tyle lat i się zwyczajnie spoufalam. Wiesz, kiedyś nawet Cię udawałem. Wtedy w Polsce była wojna. Dziwna to była wojna. Żołnierze pilnowali koksiaków, takich piecyków, by nie zamarznąć z nudów, na półkach sklepowych był przysłowiowy ocet, a cukierki były albo zagraniczne, albo czekoladopodobne, w Caritasie. Brałem wtedy jutowy wór, napełniałem go cukierkami i rozdawałem dzieciom na ulicach, w świetlicach, przedszkolach. Chciałem dać żołnierzowi garść cukierków, ale odmówił, bo był na służbie. Wtedy pomyslałem głośno: co ma piernik do wiatraka, a przechodząca obok staruszka odpowiedziała mi: Mąkę, Mikołaju, mąkę...ale to nie było śmieszne, bo żołnierz prócz uszanki miał kałasznikowa. Narysowałem
Cię wtedy dzieciom....na głowie miałeś rogi Twego renifera,
a on na łbieTwoją czapę, czerwoną jak maliny. Dzieciom baaardzo się podobało! Mam nawet zdjęcia jakieś, tak zwyczajnie, na pamiątkę. Stary, bądźmy na Ty, tak jak kiedyś proponowano temu krajowi, ale wtedy strony dały plamy, upokorzono nie tylko mamy.

Ale Ty, Ty przekułeś już niejedną dziecięcą smutną podkówkę na radosny uśmiech. W Rabce też, sam przecież wiesz, więc...bądźmy na Ty! Wiesz przecież, że...jak mówił poeta...że, nie zawsze brzydkie kaczątka stają się pięknymi łabędziami...
czasami przeraźliwie krzyczą, krzyczą i biegną za nami. Szarpią nas, targają za sukienki i skrzeczą ze złości. Jak im to wytłumaczyć, że dla brzydkich nie ma sprawiedliwości?

Ale Ty jak w piosence Okudżawy, Ty wszystko możesz! Byłeś już nieraz nadzieją, więc bądź, bądź nadal, bądźmy na Ty...

Pewnie już podjechałes pod jakąś katedrę, bazylikę, gdzie chór kantorów opowiada kanonem, że płonie gwiazda nad Betlejem, nad Betlejem uśmiech boży, pokój ludziom dobrej woli, Boga Bóg w ofierze złożył, ale wiem też,
że zawitasz do kościółków gorczańskich, podhalańskich, beskidzkich, takich jak z drzeworytów Skoczylasa, czy obrazków szklanych Pęksowej. Tam powitają Cię górale
w portkach parzenicami zdobionymi i z trąbitami, by zagrać i zaśpiewać o Maluśkim, który jako rękawicka i mieć pretensje wielkie do Niego, że tam miał małmazyje,
a jednak przyszedł do nas i usiadł na przybrzyzku .

Wiesz, kiedyś Ernest Bryll napisał, że:

Anioł zawołał głosem tak ogromnym,

że się zrównały góry i doliny,

abyśmy szybciej poszli do dzieciny,

która od chłodu drży w jasełkach skromnych.

Jacy jesteśmy głusi.

ile trzeba tego huku, stuku,

trąbienia, wołania,

byśmy dźwignęli ciężkie łby z posłania

i zrozumieli płacz Narodzonego.

I tak Cię chyba pożegnam. Święty Mikołaju.

Nie zacytuję Ci poety, księdza Jana Twardowskiego, że śpieszmy się kochać ludzi, bo nie, nie bo nie! Syndrom negacji bezwzględnej. Nie chcę się rozkleić.

Potem odstawisz swe sanie, zamkną wierzeje, a my spotkamy się za rok.

Do zobaczenia.

Twój
piotr gabriel skorupa

[marii51]

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=FGXPEA1UC2Q

• Ty tylko mnie poprowadź - Tomek Kamiński

ZOSTAWIĘ, jak to być slużącą

[marii51]

autentyczne czy na podst opowiadań zapisane?

• Byłam służącą w arabskich pałacach. Laila Shukri. Audiobook PL

[marii51]

" Widze ja, kiedy oczy zamykam, <br> słyszę ja kiedy cisza trwa",<br> kiedy dzien zmęczona dłonia dotykam,<br> gdy tesknota w obcą dal gna.<br> W chmurnym wzroku przebija nadzieją,<br> buduje z łez ku szcześciu most,<br> tanczy zorzą, kiedy się smieję<br> i kiedy w buncie wyzywam los.<br> Wtulona w sny, skrwawiona zalem,<br> w porywie siega niebianskich sfer,<br> okryta marzen ulotnym szalem,<br> z omdlałych dłoni przechwyci ster.<br> Nie raz w słowa okrutne umyka,<br> to usmiechem uniesie z dna,<br> " Bo to jest taka moja muzyka<br> co im ciszej tym ładniej mi gra ".

• BO TO JEST TAKA MOJA MUZYKA

w sytuacjii trudnej i beznadziejnej słucham

[marii51]

trzeba wierzyć niepoddawac sie ufać

• ŚPIEWANA LITANIA DO św. RITY - PATRONKI SPRAW TRUDNYCH I BEZNADZIEJNYCH

Piotr napisał....

[marii51]

HOMO SAPIENS
W XXI WIEKU PO CHRYSTUSIE
autor: piotr gabriel skorupa
.
sam z sobą walczyć o całun istnienia

i w sobie mieszkać własne rozdzierając wnętrze

choć wcale nie egoizm

choć wcale nie malkontent

zaprawdę powiadam wam

wiara w ludzi zanikać będzie powoli

wczoraj w kościele po nabożeństwie

ksiądz rozdawał za "co łaska"

opłatek z motywem Jezuska

pytał mnie ile mam dzieci

wczoraj w kościele

widziałem arkana naszego istnienia

wiernej w eleganckiem futerku z piżmaków

ksiądz też dał opłatek - stała w kolejce

wołanie o pomstę do Boga

jest krzykiem w próżnię

skargi wiatr rozdmucha

w mgłach naszej egzystencji

chciałoby się krzyknąć

litości o Panie

(lecz w gardle blokada

nie lekiem tu litość)

i zgnieść krzyczące szczęki duszy

bo dusza choć cicha to krzyczy

jedyne źródło optymizmu które w nas

to fakt że nie urodzliśmy się późniepiotr

zapominamy o modlitwie..

[marii51]

coś nie tak. i o zmarłych w wyniku okropnej choroby.
.

• Modlitwa do Pana Jezusa znaleziona w Jego grobie.

wiersz

[marii51]

• Piotr Gabriel Skorupa "Sa wśród nas" Czyta: Bogdan Dmowski

[marii51]

marii51 napisała:

CIESZMY SIĘ ŻYCIEM....
A może by tak zebrać w dłoń
promyki słońca, przyjazne serca,
spełnione marzenia, ułamki szczęścia,
ślady czułych pocałunków,
godziny tęsknoty policzyć,
zanucić walca Straussa,
przymknąć oczy i z lekkością motyla,
zawirować w cudownym rytmie
na raz, na dwa i na trzy,
do gwiazd się uśmiechnąć,
by rankiem na brzegu morza,
poszukać muszelkę i bursztynów kilka,
zebrać wszystkie tęcze po burzach,
ułożyć z tego poemat…..
Czyż życie nie jest najpiękniejszą
poezją na świecie….? POZDRAWIAM WSZYSTKICH

[marii51]

• "Samotność" kazanie pasyjne 3/6 - Wielki Post 2020 - ks. Krzysztof Pawlina

[marii51]

Dziś sobota, mówią że „wielka, ale ona ci taka sama jaki inne 52 soboty w roku. Przeżyliśmy trudne, ale piękne rekolecje wyciszenia, zasstanowienia się nad sobą i naszym życie. Czy warto tak gonić, szukać dostatku, jak wystarczy to co mamy, co nam życie ofiarowało.

Epilog:

rześki poranek zbudził się
nowy rozpoczynam dzień
jeżyki podniebne szybowce
kreślą swoje pętle już
rześki poranek zbudził się
co przyniesie nam nowy dzień
więc może z wiarą nadzieją miłością
pokorą radością i ufnością
panie Boże nasz
dziękuje za poranek ten
nowy czas podarowałeś nam

od światła Gwiazdy Betlejemskiej, oświeceniem Golgoty, drogą do Emaus. By nastało zbawienie, taką wszechmogący prowadził mnie drogą. Czy zapomniałem zapisane słowa w Pismach! Szedłem i drogą do Betlejem i drogą egipskiej ucieczki. Nauczałem w światyni, by poznać ludzi. Wyruszyłem w świat, by poznać jego nauki i pisma schowane w dzbanach Qmaram. Obmyty wodą Jordanu, wzmocniony 40 dniowym postem, wróciłem poszukać tych zagubionych, ślepych, chorych i glodnych. Nie pytałem po co przyszliście, martwiłem się tylko że nie wszyscy pragnący się tu ze mną zjawili. A co zobaczyliście i kogo ujrzeliście? Zwykłego młodzieńca w zgrzebną szatę odzianego i usłyszeliście zwykłe proste słowa, które usłyszał i młodzieniec dziarski z pierwszego szeregu, jak i starzec który powolnością kroków zdążał za mną.
Jak bardzo ubodzy byliście w duchu. Nie wiedzieliście że do was należy wasze życie, że to wy jesteście z woli Stwórcy jego właścicielami.
Jakże się smuciliście, któż wam dał pocieszenie. Ciszą serca napełnialiście ziemię, stając się jej władcami.
Jak łaknęliście sprawiedliwości, a waszą Ojczyznę spotwarzyli kłamliwi i oszczerczy ludzie. Kłamstwem was nasycali, zabijając świątynię waszego serca.
Czy miłosierdzie można kupić, nie. Miłosierdzie to dar i wam ten dar zostawiam.
A wasze płoche serca, jak się wzmacniały kiedy szliście i słuchaliście mych nauk. A ja nic nowego nie mówiłem, ja tylko powtarzałem słowa które mój Ojciec do was mówił. Kiedy poznacie Go, poznacie ze ja i On jedno jesteśmy.
Ze świata wieści krwawe, tyle broni wymyślono by zabić jedno ludzkie życie. A wy idźcie przez życie spokojni i pełni miłości. Porzućcie każdą broń w rowie, weźcie z sobą tylko narzędzia jedzenie czyniące, albowiem to wy jesteście wybrani, by pokarm dawać.
Ci którzy was dzisiaj prześladują, mają tyle bogactwa na sobie i obok siebie. Na nic im ono, na nic. „mene, tekel, peres”, zmierzeni oni i zważeni, ich życie policzone, nie warte złamanego denara. Wy dalej mieście w pokoju chleb i rozdawajcie go ludziom, by nikt głodny nie był. Bądźcie królewiczami pokoju tu na ziemi, jako i w niebie.
Kiedy byliście głodni, czy nie nakarmiłem was, ale dałem wam to z woli tego który mnie posłał. Dałem byście i pili ze zdroju miłosierdzia słów moich. A kiedy ja chciałem pić, samarytańska dziewczyna nim podała mi dzban, zapragnęła pić wody żywej. Gdy przybyłem do domu Piotra, rozebraliście dach, bym chorego pośród gwiazd uzdrowił. Jedna szata mnie okrywała, bym nagością nie straszył. Jedna szata tak skromna, jak lili polnej przybranie. Kiedy byłem głodny, pszenica w polu, sytością swą, gościny mi użyczyła. Kiedy w Nazaret uwięzili mnie pośród gniewnego tłumu, by z urwiska zrzucić, rozstąpiliście się bym uszedł, na swoją Golgotę. Czyż uwięzione oczy, nie doznały blasku przejrzenia. A wasz wyrok, gniewem i kamieniem, wypisanym wyrokiem na piasku, uśmierzyłem. Czyż ta kobieta z własnej woli zniewoloną, czy to wy ja do tego zmusiliście. Płakałem z wami kiedy wasz brat umarł. Dlaczego więc zapomnieliście waszego łoża smutku i żalu.
Dzisiaj idę z wami pokazując wam świętość życia, a wy je tak marnotrawicie, na zbyteczne kłamstwa, na drogie szaty, złocone świątynie. A ja nie miałem nic więcej, niż niebo gwiazdami usłane i suknie o którą los purim rzucili.
Ja jestem pasterzem przed wami, z wami i dla wsas. Nie mam szat złoconych, ani słowa obrzydliwego, które cię wykluczy z mojej drogi. Jedno serce tylko mam, to mój Kościół Żywy i jedną modlitwę „ojcze nasz”

Ty który nosisz tak święte imię
który swoim tchnieniem stworzyłeś niebo i ziemię
dlaczego twoja wola, nie jest tutaj respektowana
przecież to twoja właść,
chleb twój z twojego zaczynu uczyniony
czy przez moje winy,
tak on czerstwym każdego poranka
odpuść me winy, przewinienia
niech nie kuszą szybkością grzechu
łykiem wina odpuść,
odpuść me złe przyzwyczajenia

Tak się módlcie, tak by serca wasze nie były spłonione. By słowo wasze szybkością prawdy miłe było. Moja msza trwa całe twoje życie, bo ja zawsze jestem z tobą, aż do skończenia czasów. A one nadejdą wkrótce. Pamietam że i ty kiedyś cisnąłeś się by słuchać słów moich. Dziś opuściłeś okopcone kłamstwem, złocone świątynie. Tak ziejące lodowatą odmianą miłości, za złoconymi szatami ukryte duchowe barbarzyństwo.
Poczułeś się głodny i samotny. Ja też, więc proszę, podaj mi swą dłoń. Ja nie będę cię pouczał. Ja będę cię tylko słuchał i opatrywał twoje rozszarpane życie...

*
w wielkiej pretensji żalu
mamrotane w pośpiechu modlitwy
dlaczego mnie dotknęło
ileż to różnych nazw Boga
sobie wymyśliliśmy
Światowid Swarożyc czy Odyn
wznosiliśmy martwe kościoły
zapominając o swym sercu
myśli człowieka
czy tak jak się modlimy
tym jesteśmy
a tak brak nam czasu na modlitwę
na medytację
nie dziękujemy
temu który nam to wszystko ofiarowuje
czy wezwiemy Go imieniem Boga
czy wszelkiej sile wszechświata
zapominamy
że to w nas jest siła
że to w nas jest TERAZ po wsze czasy
siła całego wszechświata
jest do naszej dyspozycji
każdego dnia…w każdej chwili
możemy odmienić swoje życie
możemy oczekiwać wszystkiego czego chcemy
tylko musimy chcieć
tak tylko musimy chcieć
to nie religia stworzona przez człowieka
prowadzi do wiary...
ale wiara człowieka
prowadzi do Szczęścia i zbawienia...
życzliwość, uśmiech..
to wielki dar..
świątyni naszego serca

&

Tak przez trzy dni, dzień i nocą sześciu ciężkozbrojnych żołdaków pilnowało Cię, by nikt nie wykradł Twego ciała. A kiedy tego ostatniego dnia trzy niewiasty które zdążały do grobu, by ziołami opatrzyć ciało Twoje, ujrzały odsunięty kamień, przerażonych na wpół oślepłych pilnujących. Odsunięty kamień, na którym siedział przepiękny młodzieniec, bił od niego niebiański blask. Spojrzał na zaniepokojone niewiasty i rzekł.
- …kogo szukacie, czy tego którego tu złożono? Nie ma go tutaj Zmartwychwstał, dzisiaj nastało zbawienie. Idźcie i oznajmijcie uczniom, że spotkają Go w drodze do Emaus…bym później swą niewiarą, chciał włożyć palec w rany rąk Twoich, a rękę w bok Twój. Bo czasami mi się wydaje że moje życie zaczęło się w ciemności, by narodzić się dla Jasności.
Ale czy do końca uwierzę! Czy uda mi się odnaleźć moją Wielką Noc, poranek mego zbawienia, moją drogę do Emaus.
Tak wiele we mnie sprzeczności, tak wiele bólu. Tak kończy się moja Droga Krzyżowa. A ja tylko chciałem podejść cichutko, dotknąć Krzyża, by ulżyć Jezu Twoim smutkom. Przez 43 dni żyłem przystanki i pisałem je w drodze. Dziękuję moi Przociele kochani że czytaliście i przeżywaliście je ze mną.

&*&

wtedy sześciu ciężkozbrojnych
pilnowało jednego grobu
dzisiaj hordy tych którzy noszą
nasze barwy narodowe
pilnuje jednego podłego Piłata
który chce nas wymienić
za śmierć która jego szuka
ale ty już stoisz tam
gdzie nas chciałeś postawić
tej jasnej drogi do Wolności
nikt nam nie zaciemni
nie zaburzy naszych
nowych pięknych dni

bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

tak intymnie niewinnie łapię zapach oczu twych
kiedy tak delikatnie anielsko rozmawiasz ze mną
zjawiskowo uśmiechasz się
delikatnie wiatrom dajesz tchnienie
mówisz prosząc:
słowiki wsłuchane w ciszę zapachem jaśminu upojone
kiedy idziesz ale ty nie chodzisz
jak gwiezdna fala delikatnie płyniesz
usta znowu delikatnym słowem
a ja patrzę w twoje błękitne oczy
porą rozmowy słowa umajone delikatnym szeptem
słuchasz słuchaj mnie i choć nic nie mówię
znowu patrzę w twe błękitne oczy dalej słucham
i już nic nie pragnę lecz żądam pożądam
mów:
kiedy wpatrzony jak pijesz kawę
słucham cię
jak biedronki spóźniony lot
cisza zdaje się tak nieznośna
wpatrzony w twe błękitne oczy
bezgłośnie tonę
a wiatr faluje faluje
kołyszące się echo pragnie powtórzyć
ale tylko słucha i słucha:
jest czas mówienia i czas słuchania
nie żałuj mi pieszczot twych ust
nie dodam
nie ujmę
jest i nie przeminie
bo wszystko ma swój czas
niech wieczność trwa
czym jest w wietrznej młodości wiosny
dźwięczne słowo
tak płyną uskrzydlone wiatrem słowa
w jaśminowe trele
a cisza
milczące echo zielonymi słowy szeptem goreje
na czerwono i niebiesko rozpadły się świty
a ja jestem tak blisko
wpatrzony w twoje usta milczące
za oknem wonnością ogrodów
pąk kwiatu rozkwitł
wzbudzone motyle
w różowych świtach się przejrzały
złożyłaś senne usta
przypomniałem słowa
na nowo ułożyłem barwy
jak zmysłowe kwiaty wielobarwne
śpij śpij...
ja wszystko nawłocią
i wielobarwną zaranną gwiazdą
zapiszę

bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

GUZIKI
Zbigniew Herbert
[ Pamięci kapitana
Edwarda Herberta ]

Tylko guziki nieugięte
przetrwały śmierć świadkowie zbrodni
z głębin wychodzą na powierzchnię
jedyny pomnik na ich grobie

są aby świadczyć Bóg policzy
i ulituje się nad nimi
lecz jak zmartwychstać mają ciałem
kiedy są lepką cząstką ziemi

przeleciał ptak przepływa obłok
upada liść kiełkuje ślaz
i cisza jest na wysokościach
i dymi mgłą katyński las

tylko guziki nieugięte
potężny głos zamilkłych chórów
tylko guziki nieugięte
guziki z płaszczy i mundurów

[marii51]

Tako to historyja Polski, prawdziwa...pisano beze mnie...a opedziano bez Tadka Hadasika. A je to histotyja prawdziwa (Y)

Musiałem napisać prawdziwą historię Chrztu Polski, bo we wczorajszych wiadomościach podali wypowiedzi, niektórych poltyków...a co kłamali aże kłamali...
Jak to ze Chrztym Polski beło…historyja prawdziwo
- Wiycie co Opa, pódźcie zy mnum. Wezmymy se nosygu psynapitku i pońdymy tak się po nosych góreckach pochodzić. Pogodomy się, poradzymy cosik, co by moja Jaguś tak pyska nie rozwiyrała od somygu ranka.
Jako że poszli, to jeszcze na krańcu wsi słyszeli jak Tadzikowa, Jagna jeszcze pomstowała na swego chłopeczka. Kiedy już weszli na jedną z okolicznych góreczek, Tadzik godo:
- Patsoj opa, tu się siednymy. Z jednyj strony słunecko, ze drugiyj wiaterek, tam hań na dole semze strumyczek. Cisza i cisza wekoło. Rzłozymy sie pałatka, co by dolne kości nie psymarzły, napijymy się po kstycku. Kiedy już Psynapili się gorzołki, Tadzik spojrzoł we góra i dostrzegł orła na niebie i godo:
- Patsojcie opa, taki oreł ze tund wyglondo jak jaki wróbelek, a jest nosym godłym. Bo musicie wiedzieć, ze to we mieście Gniezno beło, kere co prawda późniyj pobudowali. Ale Lech wiedzioł co robi, jak dostrzygł orełka na potynżnym dymbie. A późniyj to już wiycie, zaczli tego orełka i na tarcach, i proporcach, ale nawet grosik Mieszkowy wybili. A jak to ze postrzyżynami Ziemowita beło, to cheba wicie.
- A skund to jo mom wiedzieć, Tadzik. U nos na Ślunsku, to inacyj historia ucyli.
- Oj opa, opa. Ziemko skuńcył siedym lot, wiync trza zrobić postsyzyny, co bo unygo spod kurateli matki, Rzepichy wysfobodzić. Bo jak wiys, do tygu casu to synek się ino lolkami bawiół, jak jako baba. No i Piast nasprosoł gości, jodła i psynapitku różnygu na stole nastawioł. A beły tam miody psednie, no i oczywiście naso góralsko gozałecka. Patsy się bez okno, a tam dwóch takich wandrowców, wele jego chałpy zdunzo, wyskoceł z chałpy i dalyj ich zaprasać na postsyzyny. I tłumacy jem ze to takie pogańskie chściny i jodła i psynapitku storcy dlo wszyćkich. Jak wesli do tygu domu, to un zacun im te inchcsze jesionki ściungać, ale uni się wzbraniali.
- A po jakiymu się wzbraniali?
- Oj opa, opa, jak ty nic niy rozumiysz. Jak mogli jesionki ściungać, jak pod onymi skrzydełka mieli pochowane. Przeca to byli Cyryl i Metody, kerych Ponbucek wysłoł co by wyrychtować historia pod nose państwo polskie.
- Tadzik tela żech ksiunżek przeczytoł, ale nic takiygu tam niy ma.
- Ano niy ma, bo my się ucyli jak tamte bezbożniki za pomocą sierpa i młota nom historia tworzyli. To i dyć tam nic ze prowdy niy ma. Ale słuchoj dalyj…- wziónł oddech, namyśloł się i rzekł:
- Wiycie co opa, ale nojpiyrw psynapijmy się, bo to bydzie długo opowieść, bo wy sam niyc ze historii nie wiycie.
Kiedy już dopełnili tatrzańskiygo obowiązku, Tadzik zaś podjun wuntek.
- Piast wziun ostry nóz, przyciunł te włosy Ziemkowi, a goście we jesiunkach, rzekli:
- Ten oto postrzyżony młodzieniec, będzie protoplastą pięknego rodu Piastów, z którego narodzą się królowie. – i wyszli z chałupy seniora Piasta.
- No i tukej dochodzimy już do meritum sprawy. Orełka we godle momy, momy. Piasty już sum. A musicie opa wiedzieć, że ftedy ksienciem we Kruszwicy, beł niejaki Popiela, ale unygu myszy zjadły. Ale ludek beł pogański, modlili się tam do różnych takich bożków pode różnymi dymbami, a co to za świynty, co tak jak pełznie po trawie, i we rzyć uszczypnie i umrzyć można. Tak więc Mieszko objeżdżo swoje mienie i patrzy modlum się pod tymi dymbami, a tu co rusz wynoszum koguś, bo gu żmija ukonsiła i nie mioł fto podatku płacić. A tu cesarz niemiecki co rusz z zachodu, nie zaproszony na miód czwórniak wpada. Chłopy padajum jak przysłowiowe mrufki, a zakłady pogrzebowe kasę trzepium. I zaś kiedyś znowu gu odwiedzili Cyryl i Metody…
- Tadzik po lekku, przeca to jest ponad sto lat i jak ci dwaj mogli gu odwiedzić?
- Oj opa, opa jak ty nic niy rozumiysz. Przeca uni beli świyntymi, a za świyntym nie zdunżysz chodzić. Zoboc się, takiy swiynty nie tylko ze Ponbuckiym ambrozja pije, un musi pracować we niebie. Take psysli do Mieszka i takie mu słowa godajum…
- Mieszko, za dużo ci chopów zdolnych żmije zabijajum, niemiecki cysorz, co rusz na miód nieproszony wpada, zbankrutujes.
- Wiync co mi radzicie.
- Ano widzis Mieszko, jest na połedniu tako panna posażno, z dobrygo rodu. Córka dróżniczki i browarnika z Ołomuńca.
- Jak to dróżniczki, przeca ftedy nie beło kolei, Tadzik. Co ty mi tu za androny prawisz, nie wierza ci.
- Beły ftedy drogi, beły. To i myto trza beło zbierać, nie po to król Czech zakładoł drogi, by bela fto bezkarnie po nich jeździł. To ino teroz robi się drogi i partyjnym kolesiom rozdaje by myto od kierowców brali. A tyn czeski król to był mundry, aże mundry. Bo mioł na remonty i jesce mu we kasie zostało. No ale wróćmy do tyj panny, jako żech rzekł ze panna posażna, no ale mało urodziwa. No i już nie na gwarancji, bo czeskie przewoźniki, tyż czasym uszczkły jyj godności . Jak nie miały z czygu myta zapłacić, może to z Czech korupcja do nos się przywlekła. Nie wiym, ale zbadom to. No ale o tym świńci nie wspumnieli, tak że Mieszko trocha beł wściekły na unych świyntych. Ale cóż robić, panna przyjechała i taki jedyn Adalbert, co szybko wyrychtowoł Chrzest Polski, no i zacynła się kołomyja. Bo jak wiysz opa, chrzciny, chrzcinami, ale przyjyncie musi być fest. Godajum ze to trwało trzy tydnie. Mieszko jodł, piuł i bzykoł co popadnie. A ze mioł ze czasów kawalerskich trzy dorodne dziewoje ze Wielkopolski, a jak wiysz że dziouchy tam słodkie jako miód i gorunce, to i używoł życia. Podejrzewum że un zapomnioł że przy okazji się ożeniuł. No bo jak tu spamiyntać, jak tukej trzy dorodne łany do obrobienio. A tukej Dombrufka, bo tak jyj było miano, rozeźlono chodzi nocami, służba straszy, bo zbyt urodziwo to una wcale nie była, musza ci przypomniyć. I tak się myślała…
-…no i po co mi to beło wychodzić za takiygu poganina, jak tu z nocy poślubnyj nici. Lepiyj mi beło siedzieć, na rogatkach myto zbierać, bo i czasem w naturze mogłabym myto odebrać.
Woło wiync Adalberta i mu godo…
- Wracomy do dum, poskarżę się dziadkowi. A un jest królem Czech, to zrobi porzundek i obroni mnie.
Ale Adalbert, rzecze…
- Po cóż nam pani wracać do dziadka Wacława i się skarżyć. Jeszcze wyjdzie plotka że jesteś pani odrzucona, choć poślubiona . Po co mają się śmiać z ciebie i dziadka. Więc zrobimy tak…
A może by tak opa po krztyczku, gardziołko pseplukać, bo godom i godom.
I posedł się Mieszko do bani wykumpać, a może i wytseźwieć. Bo jak już tsy tydnie gzoł gorzałeczka, to musioł mieć co najmij ze siedym promili. I tu się poci, wielkopolanki go masujum, a tu fpado herśt baba i dalyj go witkami brzozowymi smagać. Panny pouciykały, Mieszko też jakosik się wysfobodzieł i doł nura do jeziora, kere było obok. Bo to lepiyj psed rozeźlunom babą ucic, niż cołki dwór mioł smioć ze unygu, że go baba piere witkami. Stund zawsze wszyćkie narody na świeci jak idum do bani, późniyj chłoszczum się witkami brzozowymi i do zimnyj wody wskakujum. Jo tam nie musza, bo cynsto jak wracum ze szynku, to we potocku londuja. – ośmioł się Tadzik.
Musa się psynapić opa, bo teroz bydzie nojwozniejsze.
- No to pyrsk ludkowie, zdrowie Mieszka. Ale jak już Mieszko we tyj zimnyj wodzie, roztrzeźwioł. Wyloz na brzyg i tak godo.
- Żodno baba nie bydzie mnie witkami prać, nawet jakby beła żonum ze zagranicy. Seblykej się, ale ino wartko. Teroz ci zrobia takie małżyńskie eldorado, że mnie popamiyntosz. No i jak wiymy to się tak sprawieł, że Dombrufka, wychędożona w brzeziniaku, - choć niekierzy godajum że to było we dombrowie, wiys opa, taki dymbowym lesie. Do dzisiok jest tako wieś pode Poznaniem, wokoło kerej ino lasy brzozowe, a nazywajum je dombrową. Ale wracojmy do powieści. Tak że wkrótce powiła syna, kerymu dała na miano. Bolesław, czyli jak się okaże w boju sławny. Ale Mieszko zawsze go wołoł „bolko”. A do historii przeszło jedno zawołanie. „bolko, bier no miecz idymy ruskich na…dalać”, ale to o

[marii51]

Istotą Jezusowego Zmartwychwstania, według chrześcijan, jest prawda. Prawda, która ma nas, ludzi, wyzwolić.
Ale, jak wiemy, prawda nie leży tam, gdzie leży, tylko tam, gdzie ma leżeć. Z tym relatywizmem mamy tu, „w tym kraju”, do czynienia od kilku lat i to na poziomie wcześniej niespotykanym. Jasne, każda władza kłamie, to jest jej immanentną cechą, ale ta władza z kłamstwa uczyniła główne narzędzie rządzenia. Nie ma dnia, ba, nie ma godziny, aby albo jakiś przedstawiciel tej władzy, albo ktoś ze sprzyjających jej mediów nie użył kłamstwa lub manipulacji w komunikowaniu się ze światem. Kłamstwo w obozie Zjednoczonej Prawicy jest powszechne. uaua to mity zaloż iv RPTekst linku

[marii51]

Dzięn Pamieci

[marii51]

Dzień miał byc bezpowrotny ALE NIEMCY !!!!

[marii51]

dzien obecny ..jakby a dlaczego taki zal?

[marii51]

Pomysł zapisany jedną nocą, drugą w strofy uładzony...
Rozmowa z Piotrem S.

wszystko kim jestem o czym marzę Ojczyzno ma...

posuń się no ździebko
taki kraj ławki mi zająłeś poEto
spojrzałem zdziwiony
- skąd mnie Piotrze znasz
kiedy w Krakowie jestem
często tu zachodzę
ale ty nie zawsze jesteś
- ale i ty nie zawsze przychodzisz
- wtedy pierwej z Adamem M.
o Janie M. rozmawiam...
czy dalej księżycowym promieniem
pozłotą nieba dachy maluje
przychodzę tu atmosferę tamtych wieczorów łowić
bo one ci zaklęte są w tych gotyckich murach
uczepione pośród firanek...frenotronów na ścianach
kwiaty już kurzem przybarwione...
- ja już wyżej przedstawienia robię...
- wielu z nas tam poszło i to wcale nie czwórkami do nieba
jak zęby starca tak wyszczerbiło nas życie-powiedziałeś
- wiesz Piotrze ja tu przychodzę by zew wolności przywrócić
to się zawsze tutaj czuło we wszystkie krakowskie wieczory
stąd królewskim krokiem rozbawieni
do Wierzynka na kolację a i czasem do Baru
bólu targowiczanom zadać
bo i dziś nie strachem ołtarz do stołu po wypłatę zmierza
kłamstwem naród mami
tu autostradę pokropi a tu szalet
“pecunia non olet” gównem nie pogardzi
- widzisz poeto...
kiedyś oni pod komitetem krzyżem leżeli
teraz szaty zmienili i znowu słowa głośne
przed ołtarzem głośno w piersi biją
oni w pierwszym rzędzie klęczą dzwony milkną
takie ich modlitwy sromotą skażone
- Piotrze najtęższy ze smoków ten krakowski oczywiście
dzisiaj nie dziewicą toruńską tylko butaprenem karmiony
wartości zdeptane sądy zablokowane
nikt już Prawu nie służy tylko mamonie
a Ojczyzna to dla nich to słowo zbyt plugawe
- ty się nie martw poeto ja też słowem walczyłem
z Lechem Wałęsą i Gdańską Solidarnością zwyciężyłem
dzisiaj oszołomy tchórze Ojczyzny łono rozszarpują
więc wy też nie czekajcie też się nie lękajcie..
- białe róże w dłoni
oni już się boją...
bo tam wszystko zapisane
na nieprawość naciągnąć się nie da
a tu na ziemi
to tylko podli urzędnicy
tam ich miejsce przeznaczone
piekło nimi wybrukują
spojrzałeś na mnie i powiedziałeś:
- wiesz...
ty urodziłeś się by być poEtą

bolesław "bolko" stelmach
wg pomysłu z tamtej nocy

zdjęcie z netu

[marii51]

Ach te podobne poranki, tak słowami sypią...

tym podobnym porankom
w różnych chwilach słowa
wspomnienia
rozmowy
ku dniom
pełnych kwietnych marzeń
pod oknem kwiat zakwilił
zielonymi liśćmi
zazieleniła się gałąź
z baranich jelit struny liry
zaśpiewały
skrzypkowym smyczkiem
z końskiego włosia
nokturnami parzyły południa
może to wszystko
w księżycowych bladych kwiatach
jest błędem zachodzącego słońca
nim miesiączek wzejdzie
podobnym szorstkim wieczorem
dalej pijanych słowem
zaległych lektur
ku nocom
płynie żywiej
życie czy krew w żyłach
oczy przymknięte
a bez książek tak smutno
skradam się ku nim jak złodziej
trochę na wschód
by później w południe
w asyście słów nijakich
z gwiazd w ogród opadłych
sen powieki spowił
nierówną wawrzynową nutą
na łące szelest traw
cicho zakwitły różowe jabłonie
motylek chłostany deszczem
drży pod liśćmi
w tej podobnej i tak dalej
...chwili


bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

zostawie posłuchac calutkie spotkanie i ta podana ksiązka koniecznie szukam--kupić...

• MHK Katowice - Bolesław Bolko Stelmach - "Srebrzystym piórem" - 06112019 - Oprac. J. Granowski

[marii51]

Bolesław Stelmach
8 godz. ·
Z waszych, moich i twoich pięknych i kolorowych słów powstał ten wiersz, taki lekki swobodny jak wolność, która we mnie i w Was jest... <3

to zaumiejmy chcieć
przywrócić swoje wartości
przecież nie ma się co przejmać
trzeba sie obejmać
czasem też pofejsbuczyć
bo prawdą jest
że mamy samochody
i samoloty
takie swoje współczesne
więzienie duszy
a ktoś z boku nas straszy
wy zdradzieckie mordy
jak się nie zamkniecie
to was zastrzelbuję

"bolko"

[marii51]

DZIS RANIUTKO NAPISANE pracus ten moj znajomy
Już za chwilę maj, kiedyś towarzysz maj, a dzisiaj miesiąc pięknej miłości, rozkosznych śpiewów słowika w lilaku...

czy moje małe słowa
czyta przeszły
przeszłością wiatr...
więc dlaczego
w bezsilność swego lenistwa
płaczecie
kiedy modlę się ciszą cisz
by Wszechmogącemu
snu nie zakłócać
pilnuję by kwiaty nie zwiędły
słowom pozwalam wiecznie żyć
otrzyjcie więc swoje
policzkowe stróżki
perłami łez zroście ścieżki
czekam na poranek bez...
gdyż nawet słońce nie widzi sensu
trudu swej wędrówki po nieboskłonie
od końca końców
wietrzyk zwieje kłamstwo
mosty pychy upadną
skrzydlaty Eol
od brzegu do brzegu
przeszłą
przyszłość nam przyniesie
moje sny igrają wzgardliwie
z ciemnym nierozumnym tłumem
biały gołąb schował skrzydła
a moje małe słowa
kołysały się pomiędzy księżycami
szelestem wiatru
zakwitły błękitne bzy

bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

błekitne bzy nedługo zakwitną,, one po kaszatanach
pierwszych zawsze niż bzy // t
....ak do wiersza ww

[marii51]

cos tu mam

forum.gazeta.pl/forum/w,86794,149069942,149069942,bywaly_czasy_.html#p167492893

i tal przeminęły 7 lat ..

[marii51]

dla moje sp Meża oraz pozostalych mu towarzyszących
Niech ANIOLOWIE ...

dzien obecny .-akby lepszy... MAJOWY...OD JUTRA

[marii51]

Czy twoje imię, ktoś kozikiem skrobie. Pięknego czwartku ❤




wtedy gdym pośród
radosnego śpiewu skowronka
kochał
niczego m nie żądał
rozkołysany promieniem słońca
przyniósł z czterech świata stron
nowe wieści wiatru
słuchając chóru słowików
wśród złoto rudawego księżyca
nie czekałem
by sypnął srebrem
bogactwem noc obdarzył
skradając się ku cichej nocy
w przydrożnym rowie
obmyłem swój trud
zawinąłem godziny
w płaszcz zapomnienia
…ktoś kozikiem mozolnie
na obłej korze
serce i imię ukochanej
skrobie


„bolko”

[marii51]

Za kiedy i kiedy wybory. Chodźcie ze mną, by nam rąk nie skrępowali podli Narodu zdrajcy. Bo demokracja to ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

W demokracji nieważne jest urodzenie,
ważna jest tylko arystokracja umysłu."

Wolter

dlaczego Ojczyzno kochana
w takiej nienawiści jesteś skąpana
kolonizacją swego zła
chcą nas zniewolić
łaskawie podsuwają nam
swą kłamliwą dłoń
byśmy kłamstwu
złożyli uszanowanie
czy nie dość że przez wieki
na kolanach żyć musieliśmy
dlaczego musieliśmy udawać
nasze człowieczeństwo
czy mityczne niebo
to tylko przedstawienie
czy poznaliśmy je wtedy
kiedy się go nie widzi
wonnością
ezoterycznych sakramentów
kłamstwo i pychę
bosymi stopami zgnieciemy
wtedy kaskadami zachwyci
nas każdy poranek
my mędrcy sklonni do refleksji
zobaczymy prawdę w sobie
słowami Konstytutycji
naszego dekalogu prawdy
Wolność przywrócimy

bolesław “bolko” stelmach

A o poranku nie tylko takie piękne słowa można przeczytać w wielkiej Bibliotece Świata

Bo ‘‘Ojczyznę kocha się nie dlatego, że wielka, ale dlatego że własna” – Seneka.

[marii51]

przepraszam przepraszam
dlaczego pani gubi szczęście
zaczęła się wiosna
już maj błękitem szafirowe niebo
wyszło nam spotkanie
to co tak niewidoczne
nieśmiałym spojrzeniem
inaczej bym oszalał
a tu jaśminy
słowiki crescendo śpiewają
zaczęłem deszczem myśli
przjdzie czy nie przydzie
przyszła...fajna ci ona jest
już na nic mi kanarków w klatce śpiew
księżyc i słońce w ciągu dnia
kupię kwiaty nie te może tamte
a jednak wezmę różę
tę od małego księcia
ona przyniesie mi szczęście
ktoś cały czas mi powtarzał
"miłość nie istnieje"
to dlaczego dziś słońca dwa
księżyc tak piękny
za chmurką się nie chowa
wilga kos szczygieł na spacerze
arię zakochanych gwiżdżą
czy mogę cię zaprosić do naszego
życiowego tanga
wtedy słońce nie zajdzie
a księżyc o poranku przywoła kosa
sikorkę i wilgę
pójdziemy tam gdzie ktoś zaśpiewa
"kochać to tak łatwo powiedzieć"
kiedy powiem wiatrowi kocham
on zaniesie te słowa do ludzi

"bolko"

[marii51]

aby nie czekał niech ma>
~~~~~~~~~~~~moj ty znajomy nieznajomy
od rana ubarwiasz karteczkę slowami
jak pędzelkiem bys malował ...
obraz znany nam
- powtarzające się słowa o slońcu, o księzycu
---gdzieś gwiaZdki się schowaly ,
ale wiatr jest
on czuwa i zatanawia sie ? zabrac ..was ?e sobą
wspólnie zwiedzimy nieznane nam jeszcze krainy ...
wśród wzrastajacYch
łanów zbóż...na chleb nowiUki- rosnących
znalezlibysmy scieżke która zawiodła by nas
w zaciszany zakątek i tam wsłuchani w tętno życia przyrody
nie zdziwiłaby nas dookoła nas cisza i
tylko czasem maleńkich ptasząt kiwit pisklątek
gdy matka pojawiła sie z chrabąszczami
na probę zamykaliśmy od słońca oczy
a wtedy widzielismy jeszcze bardziej kolorowe obrazy
niebo zamieniało się w swiatlości zminnymi barwami
i ten spokoj i ta cisza ...
to doooła taki piekny spokojny
czas dobrych rozmyślań i żadnych trwóg

[marii51]

Pięknej niedzieliczki 🙂

wyraz to tylko samogłoski i spółgłoski...
a moje niebo
to tylko wyraz na pieć liter
dwie spółgłoski
i trzy samogłoski
miłość to zaś dwie samogłoski
i trzy spółgłoski
to uczucie
bez którego nie da się żyć
ni pisać o niej
jak puste są dni
kiedy przemija miłość
kiedy milczy młodość
liczymy ja ilością przeżytych dni
ledwie mi sie zdało
a tu niepoliczone świty
potoki
wodospady...
krase słodkie pocałunki
a tu już burza strugi łez
ona cieniem zdrady
on słowami w strachu
ono szczęście moje
boczy się
ucieka
a ja
no cóż
czekałem
zdało się że szczęście
jak niebo bezdenne
zaskrzy się spotkanymi skrami
powiem swiatu
w dwóch mnogiej liczby słowach
kocham cię
życie moje


"bolko"

[marii51]

Tak na dobranoc i piękny weekend..

w oddali bezkresnych pejzaży
w kielichach paproci
obsypane szczerym złotem
leśne tajemnice
małych maleńkich rzeczy
moja miłość to tak wiele
violinową nutą
słów wyśpiewanych
zasypiam
budzę się w nich....
a wiosna
kiedyś zapewniła mnie
oszukała
jak co roku
że życie jest piękne
z kokonu myśli
w zawartych pragnieniach
ulatują barwne motyle
od świtu do nocy
uwodzą pięknem
pieszczą mą duszę
nim dotknie je śmierć
w krainie spełnienia


bolesław "bolko" stelmach

PAMIĘTAJMY O GORNIKACH

[marii51]

Chcemy wolnej znow OJCZYZNY BO NAM JA ZABRANO
MOWIŁ OJCIEC DO SWEJ bASI CAŁY ZAPŁAKANY A TERAZ NiE POMOŻE NAWET PŁACZ BASI BO NAS OSZUKANO
BO TO PRZECIEŻ NASI,-

[marii51]

[marii51]

talizman

[marii51]

Gdy Matka odchodzi...

...Poprzez łzy szczęścia z mojego poczęcia
Dałaś mi szczęście być Twoją radością...

...Kiedy nadeszła zima życia przykrywając śniegiem Twoje włosy
A blask płomienia świecy powoli zasypia zmęczony
...Będę tuż obok Ciebie mateńko moja
I niczym anioł przeprowadzę Cię na drugi brzeg przejrzystej rosy

Kiedy tak cicho gaśniesz w moich ramionach, malutka, skulona
Odchodzę wraz z Tobą i wraz z Tobą powoli konam
I słyszę serca Twojego ostatnie już bicie
Niczego nie zmienię choć oddałbym za to i własne życie

Oddałaś mi serce oddałaś mi szczęście
Wraz z bólem poczęcia oddałaś mi siebie

[marii51]

• Pieśń o matce...śpiewa Krzysztof Cwynar

[marii51]

Wiersz dla wszystkich moich Przyjaciół i tych którzy czytają oją poEzję <3

jesteś moim sercem,miłością, myślą, tęsknotą i kwiatem...poprostu by
kwiaty zrozumieć to trzeba mieć czystą piękną duszę

/.../Dzisiaj, jutro i nawet pojutrze jest bardzo dobry dzień, by uśmiechnąć się do was moim poEtyckim sercem. Bo myślę że świat potrzebuje miłości i mądrości ludzi prawych, świat potrzebuje słów nieupadających na bruk. Więc tomikiem "srebrzystym piórem" (jeszcze do kupienia, zamawiajcie na PRIVE) ogłaszam dni bajkowych szaFirowych, uśmiechniętych poEtyckich serc. Bo być poEtą, to takie niebywałe, cudowne uczucie usłyszenia jak o poranku ptaszek delikatnie świergotem budzi słoneczko, które po powiekach chodzi. Kocham ten stan być “poEtą”. Nawet jeśli będzie padał deszcz przyjdź do mnie poczytać kolejny wiersz A jeśli tylko chcesz jak będzie gęsta mgła i nie zabłądzisz, też do mnie przyjdź. /.../

brakuje mi słów
a już na piśmie
a'vista otrzymałem
86 400 sekund
na dzisiejszy dzień
tak chcę go szczęśliwie przeżyć
bym mógł odkryć
nową podróż w siebie
spotkałem pieknego motylka
pawika rusałkę
który przysiadł mi na ramieniu
tak poprostu
zaśnie słodko na chwilę
nie będę się dziś sprzeczał
z Bogiem
nie opowiem mu nowej kolędy
mój anioł znowu zaśnie
i przykryje się skrzydłami
w czwartek
jak zwykle przyjdzie kot
rozłoży sennie
swe uśmiechy na poduszce
nie wiem skąd
gdzie znowu pójdzie
a ja smutno będę rozpamiętywał
wczorajszy razowy chleb
dlaczego on taki dzisiaj czerstwy
wtedy to zwykła codzienność
karmi się moją powszedniością

bolesław "bolko" stelmach

KONCERT DLA WSZYSTKICH MAM

[marii51]

• Natasza Urbańska i Janusz Józefowicz - domowy koncert z okazji Dnia Matki

[marii51]

www.youtube.com/results?search_query=WIERSZ4E+PIOTRA+GABRIELA+SKORUPYwww.youtube.com/results?search_query=WIERSZ4E+PIOTRA+GABRIELA+SKORUPY

a gdyby tak ....

[marii51]

Pożyczone od mojego Przyjaciela, cudownego poEty Woland Trenku <3

"Pij tam, gdzie pije koń. Koń zepsutej wody nie będzie pił. Pościel zaścielaj tam, gdzie kładzie się kotka. Jedz owoc, który je robak. Spokojnie bierz grzyby, na które siada meszka. Sadź drzewo tam, gdzie ryje się kret. Dom stawiaj na tym miejscu, gdzie wygrzewa się żmija. Studnie kop tam, gdzie w upał gnieżdżą się ptaki. Kładź się i wstawaj z kurami, a złote "ziarno" dnia będzie twoje. Jedz więcej zielonego, a będziesz miał mocne nogi i serce wytrwałe, jak u zwierza. Częściej pływaj, a będziesz czuł się na ziemi, jak ryba w wodzie. Częściej patrz w niebo, a nie pod nogi i myśli twoje będą jasne i lekkie. Więcej milcz niż gadaj, a w duszy twojej zapanuje cisza i duch będzie pokojowy i spokojny".

Przyznaję bez bicia, że tekst z Internetu, ale biorąc pod uwagę treść i przekaz, warto było tu imoeścić

[marii51]

wstawiennictwem
mej szaleńczej miłości
nie da sie żyć
by umrzeć za wcześnie
moja miłość zakazana
nic się nie zmienia
szalone me życie
wzloty i upadki
cwałuję mymi dniami
na krawędzi
nad przepaścią
chwile popedzają mnie
w białej mgle
zginę
zaginę
odrobine wolniej
odejść muszę
cierpi ze mną ziemia
promień światła
z serca lśni
wolność
szaleństwem mym
jednym tchem
życie moje
przy mnie bądź
daj mi przez chwilę
jeszcze być
napisać nowych wierszy pęk
zwolnij moje życie
nie pędź szalenie tak
odrobine wolniej
by nie rozszalał się
osłupiały dzionek
aniołowie dotknęli
mnie swym zrozumieniem
piękne moje życie
nieokiełznane
jednym tchem
łzy płyną
tak prawdziwe
aż do bólu
zagadką kolejnego dnia
ptak do lotu się wznosi
zachłysnąłem się wiatrem
deszcz obmył mnie
ech życie moje
kocham cię moje życie...

bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

ak to bywa z eksploracją układu słonecznego, leżącego na ulicy...

Szła, nie, nie ta pani nie szła, płynęła po chodniku kołysząc biodrami. Ale jak kołysała? Nie, nie to ziemia kołysała się się pod jej stopami, a ja stałem obok i obserwowałem... Za rękę trzymała dziecko, które na swej drodze odkryło, kamienny kulisty model układu słonecznego. Dziecko, jak to dziecko, zaczęło od Merkurego... i tak dalej z planety na planetę. A ja stałem zauroczymy! Wpatrzony w to nieziemskie zjawisko, (akuratnie dziecko stanęło na kamiennej Ziemi). Pomyślałem, dlatego tak kocham kobiety? To nic że słonko tak ostro swieci, że ani jednej kropli deszcz. Ale te piękne oczy, rozświetlone kobiecym zapachem. A wiecie co jest najpiękniejszym zapachem kobiety? No powiedzcie! Słucham...
No to słuchajcie, kiedy kobiety rozmawiają z nami, to ich oczy pierwej się uśmiechają, niż kąciki ust pokażą inicjatywę. Wszak wszyscy poeci, my wyjcy do księżyca, każdą porą roku widzimy w nich cały świat, co ja mówię świat, ogromny kosmos. W tej kosmicznej podróży, wspominam...

Pszę Pani, pszę pani, czy mogę u pani poprosić o azyl.

Oczy, uszy,
piękne włosy
i ta cudowna szyja
A kiedy usta delikatnie rozchylone,
zachętą do pocałunku soczystego...
zapominamy...
By w tej podróży nie zapomnieć
zwiedzić dwa cudne wzgórki,
jak piękne, bliźniacze.
Już z truskaweczką
na zachętę pitego szampana,
kusi nas pępuszek.
A kiedy całując paniny
mały paluszek u lewej nóżki,
po szynach oceniamy stację,
która wieńczy pierwszy pocałunek...
No i kończy się nasza podróż w nieznane.
Bo kimże jest w tej chwili Afrodyta
z morskiej piany się rodząca,
czy Venus,
przy zapachu cudownej kobiety.
Zastanowię się
czy czasem nie palnę
kolejnego głupstwa w życiu
Zastanowię się i od nowa się zakocham..

bolesław „bolko” stelmach

reakcja na znow umietających na ulicy

[marii51]

Pamięci niepotrzebnych śmierci...

Mali Bohaterowie mej pieknej stolicy, Warszawy. Wam cześć i chwała, Cześć... A ten wiersz jest Hołdem pamięci małych Powstańców, ale i przypomnieniem hekatomby w Mińsku. Wolności obudź się, bo nadchodzi okrutna czarna śmierć...Zanieśmy Małemu Powstańcowi "białą różę" symbol Wolności. Uczcijmy w ten sposób pamięć ofiar bratniej Białorusi. Żal i współczucie nie ma granic. Bo tam na Białorusi urodzili sie i byli polakami: Ogiński i Moniuszko, Nina Andrycz i Czesław Niemen, A koroną Adam Mickiewicz.

zastanawiam się:
czy wasza śmierć była potrzebna
mali Bohaterowie Powstania
dlaczego Mały Powstaniec
dzisiaj na Starówce tak samotny...
dzisiaj nikt nie przyszedł
nie zapalił światełka
tylko przechodzień
rzucił mi pod nogi peta
wzdrygnąłem się
bo rozbłysł jak wraży granat
pamięć pokoleń tak względna
wczorajsi bandyci
na Ołtarzu Ojczyzny panoszą się
"a ja miałem tylko jedenaście lat
i w sercu Bóg Honor Ojczyna
jeden granat
za pasem butelka z benzyną
ważny meldunek w głowie
Dowódco
Starówka się jeszcze broni
proszę mi dać karabin
wróg zaciekle atakuje nas
pyta pan o tę strużkę krwi na głowie
dziurawy heł...
to nic to tylko szrapnel
proszę mi tylko dać karabin
wróg zaciekle atakuje nas
a w pamięci pokoleń
taka cisza
taka pustka"
kiedy między moją
poEtycką odwagą i osłupieniem...
tak wiele z tchórza w tych
którzy tutaj podchodzą

bolesław "bolko stelmach

[marii51]

www.empikfoto.pl/plakat,prus-czarna-ramka?utm_source=tradedoubler&utm_medium=2453120&tduid=4f36dd45b52e0535a0ebf2e8171312dd

[marii51]

zawitał.....
Taki zecer słów ze mnie...
poEto litery w wyrazy składasz
piszesz i piszesz...
mądrzejsi później zaczną czytać
ważyć każde słowo
sprawdzać składnię
czy ortograficznie jest dobrze
gramatyka stylistyka
już recenzja ich gotowa
no Kochanowski i Rey
to byli poeci
po co piszesz jeszcze raz
o różowym świcie
o księżycu kolistym
kląskaniu słowika
dywanie kwiatów na polanie
przecież wrzos
wrzosowy kolor ma
lilia też pięknie ubrana
każdy wie że w róży kolce są
liść zielonego koloru...
w lipcu lipa kwitnie
jesienią pada deszcz
i wszystko powoli zamiera
więc po co piszesz kolejny wiersz
piszę...
bo mój świat nie jest zaczarowany
ja tylko słucham Vivaldiego
to co on gra ja tylko zapisuję
ja jego tylko słucham
tak jak Schuberta
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

czas zasuszył kwiaty, a wciąż szumią wierzby rosochate...
czas zasuszył kwiaty
a ty je wyrzuciłaś
zaszumiały nasze wierzby rosochate
roztańczyły się nasze kwiaty na łące
znużony wędrowiec
w cieniu starych grusz
na miedzy przysiadł
zewsząd wszędobylskie eole
nuciły tęskną pieśń
tylko skowronek zacichł gdzieś wysoko
trwożliwy szarak skulił się pod miedzą
od strony słońca
wariacje
śmigłoskrzydłych tęczowych obłoków
gęślowe nuty
basetlowe basy
endorfinowym poziomem szczęścia
wonnością letnich kroków
udzieliły się wiatrowi
płomienne liście zerwał przelatujący zefirek
a ja wciąż tańczę z tobą
tą durną piosenkę z młodzieńczych lat
wrotyczowi na gęślach staruszek gra
tęsknie
rzęśliwie
ale jak
wibrato burzowe grał wiatr
gdziekolwiek jesteś...
złożone do modlitwy ręce
rozmową czasu przyszłego
wzbudzone wspomnienie
w oparach mgły
zabawką dziecięcą
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

A terozki to tak wos witom...
Pieśń LXXXIV
dzisiaj me czoło posępną strugą zmartwień
a wieczór we mnie płonie i mruczy
dziewicza ma miłość wstydem płonie
wiatr po cichu we mnie prawdy szuka
myśli jak potok głęboko w duszy schowane
o ironio i uśmiech przenika zakwita
twoje rumieńce jak georginie płoną
ja cię kocham i nowe strofy piszę
znowu kwiaty tamtej wiosny zakwitły
a ja cię kocham
promieniem księżyca splątany
jak ja cię kocham i nowe strofy piszę
Ariadna już kończy kąpiel w cypryjskiej pianie
już nie wiem co było przyczyną naszego rozstania
serce prostą tęsknotą próżnym żalem
nie mów i tak umieram z żalu
wtedy we mnie wszystko się srebrzy i złoci
tęczową barwą na trawie rosy
w kwiecie paproci śród błękitów
znowu twoje oczy i usta koralowe
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

czy tylko z marzeń złożona jest moja miłość...
w po przynaglanym świcie
tak do wieczora w chmur odbiciu
słowem...dzień i noc
ktoś znalazł zielonej trawy źdźbła
inny w lazurowym turkusie
wróżby na następny dzień
a tu ostatnia doba roku
kolejnej już nie będzie
ostatni kęs chleba
trzy razy żuję
z iluż poranków
błękitami w dni
lazurowymi pąkami kwiatów
deszcze kolorami nieb spływały
a w stawie wypukłe oczy żaby błyszczą
kręgami rozchodzą się moje sny
znowu budzę się nocą
wieczór już dawno
zniszczał w przydrożnych trawach
motyle skąd ich tyle w moim pokoju
są na ścianie w mym łożu
z delikatnych istnień kolorowych myśli
puszystych pierzyn i poduszek bez liku
niuansami z motylich istnień
no własnie dlaczego w myśli tylko
z marzeń moich złożona jest miłość
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

Moja modlitwa na noc...
Naucz mnie sztuki tworzenia oaz spokoju, w których mogę chłonąć piękno codzienności: chmur, drzew, muzyki...
/.../ Marion Stroud

[marii51]

W nocy sen przyszedł, odszedł, tyle myśli zostawił, więc...
miłość jest osobistym doświadczeniem
stopniować jej nie potrzebujemy
każdy z nas ma swój własny pomysł
na jej ten temat
przedstawia własną opinię
bardziej źle czy bardziej dobrze ...
więcej bardziej dobrze niż źle
czy mądrość wynika z wiedzy o miłości
a miłość w wiedzy jest ukryta
wiem o tym bo każda z nich jest inna
dziś poEzji wielokrotnym kochankiem jestem
wiatrem pisane barwami chmur zapisane
podmuchem łowione słowa
bo jam już nie łasy na czułe słówka
wiem że wpierw trzeba pokochać
by się zakochać
w miłości nie kochamy kogoś
za coś czy po coś
kochamy bo ten ktoś
wart jest naszej miłości
posiada w sobie tą subtelną część nas
o której marzymy czego nie posiadamy
cierpienie z miłości tak nieludzkie
szarpie me ciało wyję z rozpaczy
wydarło serce że takie głupie
że kocha duszę w nici pociętą
odleciało w kosmos w dziurę w mózgu
by nie myśleć
przepraszam za radość że chodzę
za ręce że jeszcze czasem
trzymają pióro w ręce
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

• Irena Jarocka - Wymyśliłam Cię

[marii51]

Tak będzie! 🙃
"Kiedy będę starą kobietą zacznę nosić purpurową suknię
Z czerwonym kapeluszem, choć nie pasuje ani do mnie ani do sukni
I wydam całą rentę na brandy i letnie rękawiczki
I satynowe sandały, choć może mi zabraknie na masło
I będę siadać na krawężnikach w chwili zmęczenia
I podjadać ciastka w cukierni i naciskać dzwonek alarmu
I stukać moją laską o płot.
Nadrobię za wszystkie lata mojej poważnej młodości
Będę wychodzić w kapciach na deszcz
I zrywać kwiaty w ogrodzie sąsiada
I nauczę się pluć na odległość.
Będę nosić okropne bluzki i może się roztyję
I będę jeść naraz trzy kilo kiełbasy
Albo tylko rzodkiewkę przez tydzień
I będę chomikować ołówki i kredki
Ale póki co muszę nosić ciepłe ubrania
I dawać dobry przykład dzieciom
Zapraszać przyjaciół na obiad
I czytać gazety
Ale może powinnam poćwiczyć już dziś?
Żeby ci co mnie znają nie byli za bardzo zdziwieni
Kiedy na starość zacznę nosić purpurową suknię."
- Jenny Joseph

[marii51]

NIEBIORĄ UDZIAŁU W STRAJKU ,, Ale całym sercem są z Kobietami
"głos poety, głosem ludu"
pozdrawiam Cię Ojczyzno ukochana
pozdrawiam Cię narodzie miły
czasami swarliwy a jakże często i rozgadany
ileż to już lat wolności zażywamy
dziewięćdziesiąt nie to już sto pięknych lat
więc niech te lata zamienią się w wieki wolności szczęśliwej
dobrobytu a nie kłótliwości
pozdrawiam Cię Ojczyzno kochana
bo najpiękniej nad naszą ziemią słońce wschodzi
nad moim ukochanym Śląskiem
nad Warmią i Mazurami ziemią Podlasia
od Wielkopolski aż po Małopolskę
dzień wcześniej budzisz na Podkarpaciu
wszyscy razem spać się kładziemy
na Dolnym Śląsku ziemi Lubuskiej i Pomorzu
na Kujawach i Mazowszu
Łysej Góry okolice blaskiem swym rozświetlasz
na Piotrkowskiej u Tuwima wiersz przeczytasz
a kiedy w zenicie południe obwieszczasz
nie przeglądaj długo się w Wiśle
bo nad Wartą piękne łęgi
a Odry nurt szeroki od Europy nas nie dzieli
pozdrawiam Cię Ojczyzno moja kochana
jak też pozdrawiam Polaków którzy na obcej ziemi
ciężko zapracowany chleb jeść muszą
kolorami bieli i czerwieni krwi przelanej czystych sumień
pozdrawiam Cię Ojczyzno kochana
ty nigdy nie zapomnisz nas w biedzie
szczęśliwości trudzie i samotności
nie zapominasz nas bierzesz pod Swe skrzydła
dobrobytu i szczęśliwości
pozdrawiam cię moja Ojczyzno ukochana
jeszcze dziś rozgonimy te hordy katolickie
faszyzm z naszej świętej ziemi usuniemy
kościoły siedlisko fałszu i zakłamania
tęczowym kolorem przykryjemy
bolesław „bolko” stelmach
Jestem poEtą, ale mówią mi że obywatelem drugiej kategorii, wkrótce mi powiedzą "morda w kubeł", ale ja nie zamilknę, o nie...

[marii51]

[marii51]

Poematem do róży, o zmiłowanie...
Tyle nienawiści ile zasiano w Polsce nie było od zarania dziejów. Państwo Polan i Wiślan się połączyło, by w XXI wieku skoczyć sobie do oczu za 500+ i obietnice wyborcze. Tyle przeszliśmy w historii, by znowu zaczynać od nowa? Dlaczego staliśmy się tak łatwo sprzedajni? Że mądrość, rozum i inteligencja nie radzi sobie z chamstwem, prymitywizmem i zwyczajna głupotą pomieszane z pychą i arogancją ? My się mądrujemy, piszemy, wołamy, ale nasz głos gdzieś niknie i to robi się przykre, jak wołanie na puszczę. Choć jest nas dużo, to jednak przytłacza mnie ten chamski krzyk PiS-dzielskiego-katolickiego suwerena. Ale będę walczyć o wolność i demokrację do końca. Bo my nie jesteśmy narodem, nie jesteśmy nawet społeczeństwem. Jesteśmy arogancką kupą nierozumnych indywiduum, które na kolanach ślęczy, prosząc jakieś duchy o pomoc miast zakasać rękawy i wspólnie budować nowy Wolności nie dom, ale gmach. Tak boimy się odkryć nowy dzień o poranku, bo przecież ważniejsze jest on, niż odkrywanie nowych gwiazd. Bo one tam były od zawsze, a poranek ten jest pierwszy, jedy>>ny i niepowtarzalny.
Biała Róża ma w sobie piękno, moc i charakter natury... bolko >>

[marii51]

To tylko dźwięk, cichy Wolności szept...
to tylko cichy szept więc niech zabrzmi szmaragdowymi lazurami
jak niepokornie przemijającymi dniami rogu dźwięk
które wschodzą i zachodzą zaobłocznymi chmur szczytami
na południowej stronie bezręka Venus z Milo świeci
w tych dniach tak dużo nas miało być do pieczenia chleba
a tak dużo za dużo nas by smakiem jego się delektować
w tę noc mocą najświętszej wolności
[samotnie po mądrość wyruszę]
drżącymi z bólu dłońmi
[rozsuwam nizin głębie]
spuchłymi wargi zbolałą modlitwę cicho szepczę
[cicho szepczę]
ciemnymi bólem wypalonymi oczami
[stare księgi czytam]
a nie do końca odczytałem moje
[życie]
kiedy śniadania czas przyswajam słowa
[piszę]
kiedy pora na obiad bo jakże by inaczej
[też piszę]
nie mogę zasnąć nim myśli
[które przed snem spiszę]
mocniejszym drzewem sie stanę
[dębem wieków owocem]
w słowa ubranym wzrosnę cedrem
[szlachetnym]
wiecznym młodzieńcem
[wędrowcą]
delikatnym słowem najcichszą prośbą
[złoto miodnym ust kolorem]
cóż mam jeszcze powiedzieć
[kiedy serce]
w sercu brak słów
[przenikam w nicość]
dalej brak mi słów
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

[marii51]

Kiedy w ciszy spacer...
w cichej ciszy takiej jak ta
na mym ramieniu przysiadł wiatr
złociste nawłocie
kuszą swoim zbytkiem
obok klonów czerwieniejące buki
barokiem koloru kapią
jeszcze zielone jesienie
wonią ciszy kuszą
pachniało deszczem
bogate w chmury niebo
turkusy z lazurem
zaprosiły szafirowe pluchy
kap kap...
otwarły się kropliste
brzegów rzecznych podwoje
twoje usta jeszcze pachniały
letnimi pocałunkami
a obok nas umierają z miłości
jesienne gałęzie
niezwykłe słowa
dojrzały we mnie
zadrżały najczulszą zachwytu ciszą
wsunęły się bezszelestnie
kryształową sonatą
wtedy zobaczyłem przejrzystość...
niezwykły amsterdamski szlif
a one mnie wciąż kuszą i kuszą
wodzą na pokuszenie
nie wiem jak mam je nazwać
niezwykłe słowa
jak kolorowe jesienne liście
dostały się do mnie
najczulszą ciszą zachwytu
zadrżały
siedzący na mym ramieniu wiatr
ani drgnął
dalej spał
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

mieszka w NIEMCZECH I CHIALAM WIERSZ TYLKO ale jest pan --ok

[marii51]

Skopiowane,ale jakże prawdziwe
"Niektórzy myślą, że intymność dotyczy zbliżenia. Ale intymność dotyczy prawdy.
Kiedy zdajesz sobie sprawę, że możesz powiedzieć komuś swoją prawdę, kiedy możesz się mu pokazać, kiedy stoisz przed nim odkryty, a jego reakcja brzmi "jesteś bezpieczny ze mną" - to jest intymność.”

[marii51]

Ach ten wiatr, szukał mnie wciąż...
w zastygłym wieczornym wietrze
na wielobarwnej łące
szukałem cię otoczony tęsknotą
smutkiem pozwijał się mój zamotany czas
a myśli moje na miarę skrojone
w żółtym zapachu piasku z nadmorskich plaż
bijące jednostajnie fale o brzeg
tak myślę przecież między nami nic nie było
żadnych pocałunków czy gorących nocy
tylko wspomnienia kaskadą wracają
nie mów mi że miłość to słońce
miliony gwiazd na niebie
a ty schowałaś się w wieczornym tumanie mgły
nim jutrznia rozlała złote runo poranka
nie mogłem uwierzyć...przyszłaś boso
czerwone maki nam się pokłoniły
chabry z aksamitem wieczoru się zlały
dałem ci kwiaty wzięłaś je w ręce
głaszcząc przytuliłaś do piersi
pocałunkiem zwilżyłaś mój uśmiech
czekając na ciebie siadłem na brzegu łąki
znowu rozdarła się zasłona
miłość zeszła ze sceny świata
a ja tak dziwnie tęsknotą przejęty
...nieskończony
bolesław "bolko" stelmach
A to są kapsułki miłości, bezcenne. Koszt 3 serdeczne uśmiechy.

[marii51]

GRUDZIEŃ
autor: piotr gabriel skorupa
.
W Zielonej Górze powój po murze pnie się zmarznięty,
a ja koniecznie wiersz chcę napisać, zawzięty.
Tu po starówce z malarzem Tchórzem chodzimy.
Mróz pod nogami skrzypi znacząco,
by przygotować do zimy.
No a w domeczku:
w kominku ogień, w kawusi mleczko,
miód na spodeczku, smardze w słoiczku,
Anioł w powietrzu, kobalt w blejtramie,
krzyżyk na ścianie, koni malowanie
/pędzel się kładzie na klaczy zadzie/,
miękkie posłanie.
Się nie boimy, chociaż już grudzień
i Święta Barbórka i Mikołajki,
opłatka kruszynka, który niektórzy,
z tego spodeczka z miodem,
i Jezus Malusieńki, i jego Mateczka – święta dzieweczka,
i wół, i osioł, i ta gwiazda nad Betlejem, które w każdym z nas,
jak luna płonąca i pokój nam ludziom oznajmiająca,
bo Boga Bóg w ofierze złożył i się nam, a jakże, narodził.

[marii51]

w bezsenne deszczowe dżdżyste noce
w teatrolandii moich marzeń
jestem mimicznie liryczny
proszę a ty pocałuj mnie tak czule
dotknij intymnie szelestem
tak jak pieści trawę wiatr południowy
aż w miłosne uwierzę zaklęcia
dotknę ukryte w twych oczach
odbite księżycowe cierpienie
męskim zapachem Paco Cabana
pośród chmur wśród zapachu jaśminu
kląskania słowika słucham
wiosennym marzeniem obłoków
bezkresne przestworza przetną ptaki w dal lecące
a ja różne dziwne stwory dostrzegam
by ktoś inny nie pomyślał inaczej
by jak stokrotki nie przekwitły
wtedy dla dzieci bajki piszę
nie sprzedaję mych słów poezji nieukradzionej
by tych ważnych słów emocje nie zgasiły
pośród bezcennych myśli niepoprawnych
jestem mimicznie liryczny
ale i czasem też złośliwy
chwilą w warkocze łzami splątane
chodzę wciąż uśmiechnięty
jak się nie uśmiecham
w czas tak długi myślą nieodjętą
patrzę jak kwitną słoneczniki
na rżysko wróble się zleciały tam mają swoje żniwo
nad małą rzeczką ważki delikatnie muskają wodę
czas płynie lirycznie mimicznie
słoneczników we mnie słoneczne słońce
tak długo czekałem by sercem tej nocy
promieniem księżyca srebrzystym
zapisać te słowa trwale...
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Każdym punktem odniesienia, my ubodzy, my cisi...
Adwentowy wiersz
nie wiem dlaczego
ale lubię patrzeć w dal
hen tam daleko poza horyzont
w bibliotece szukać nieznanego
wiedza i tylko wiedza
każdy jej punkt odniesienia
za widnokręgiem
pod kopułą nieba
to tylko samotność wędrowca
w księgach wędrująca
codziennie pytam się
"Boże co mogę ci dać,
choć wszystko mam i nie mam nic"
my ubodzy i cisi
pozostajemy szukając ciebie
czy straciliśmy cię z oczu
grozą mej nędznej upadłej wiary
mego kościoła tak maleńkiego
a te budowle złotem kapiące
tak obce i zimne
czy dla nas one słowa szronem otulone
gdzie ludzie wprawdzie
w złotych szatach butni i gnuśni
boją się poznać świat im najbliższy
świat ich jak serca tak próżny
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Ja mam tylko takie piękne sny...
wierząc w transcendentalność moich snów
w absolucie tego co było
a i czasem mistycznie przeraża
tak chciałbym kiedyś spacerować
po Rue des Champs-Élysées...
a ty mnie wciąż oszałamiasz
nie nie ja nie krzyczę nie hałasuję
ja tylko patrzę na ciebie
moja książko leżąca na stole
ja tylko tak kocham brać cię w ręce
przewracać kartkę za kartką
odkrywać nowej wiedzy ślady
choć czasem jest to udręczony marsz
pośród gwiezdnych na opak dróg
Serafińską odą błyśnięciem księżyca
we śnie jesteś mym odpocznieniem,
moją prowincjonalną myślą
ostatnie latarnie tego dnia zgasły
a ja siedzę na ławce
przy Rue des Champs-Élysées,
pod Łukiem Triumfalnym przeciska się księżyc
a może bardziej elegancko powiem
bonjour Mme Luno *
ooo przepraszam właśnie przyszedł Victor Hugo
zamienię z nim parę słów
bonjour maître, comme tu es bon,
mais il était toujours supposé être Apolinaire *
poszliśmy dalej Champs-Élysées,
brzegiem Sekwany
dachami Montparnasse
od wieży Eifla odczepiliśmy księżyc
w otwartej tego wieczoru ostatniej kafejce
wypiliśmy czerwonego burgunda
*dzień dobry pani Luno
* dzień dobry Mistrzu, a przecież miał przyjść i Apolinary
bolesław "bolko" stelmach
Obraz pani Julia MISTEWICZ: Miesiąc w Paryżu.
a ja idę dalej spać...

[marii51]

[marii51]

Uwertura pożądania
Dotykam pocałunkiem twoich obnażonych wspomnień
zrazu zdziwione skąd taka delikatność
razem podjęliśmy rozkoszny taniec.
Z lubością odpowiadają na pieszczotę,
proszą o jeszcze jeden kares...
Wtulam się w ich zapach,
pomnażając nasze dionizyjskie erotyczne tęsknoty.
Twoje dłonie już nie błądzą,
mając swój podniecający biznesplan.
Zaczynamy tonąć w zapachu swych pożadań,
to co jest moje, jest i twoje.
Pojedynek uzbrojonych w pożądanie, rozkoszą naszych ust.
Delikatny dotyk twoich wspomnień, frywolne westchnienie...
Chwyciłaś wampowato moją twarz,
tak intymnie na mnie spojrzałaś...
A moje dłonie na twoim ciele, grają godzinki naszego pożądania.
Nasze ciała nasycają się erotyzmem,
delektują się frywolnym powolnym tańcem ...
Efemerydalnie, nie mam żalu do miłości, że znowu mnie dopadła,
żarem ciała, kilkoma kroplami potu pożądania.
Nie mam żalu że znowu niedotkniętą chwilą spotkania w sercu skwierczy.
Taki pół na pół, ale jakże piękny pocałunek na przywitanie.
Nie mam żalu do ciebie moja miłości...
że znowu z bukietem róż tutaj stoję.
Przyjdzie, nie przyjdzie, więc dlaczego tak się spóźnia-pytam niecierpliwie.
A jednak zdyszana spóźniona przyszła...
Zdawkowe zdanie -nie gniewasz się, czas mnie zatrzymał...
Ale, ale już jestem cała twoja a ty mój…
Blaskiem gwiazd rozochocony...chwytam ją znowu w swoje dłonie...
Całuję pieszczę te powabne chwile,
by bukiet naszych miłości i westchnień rozkwitł w niej i we mnie.
Już nie szukam cię moja miłości.
Zostań taka gwałtowna romantyczna rozkoszą cudna.
Więc zostań ze mną z tobą na każdą chwilę dnia i nocy.
Bym jak we śnie wariata przemyknął szukał chwili naszego spotkania,
cynamonowego zapachu przeżytych chwil,
aromatu kawy porannej gorącego rogalika.
Kwiatów w wazonie, włosów na poduszce rozrzuconych,
szczęścia na twej twarzy z przeżytej nocy.
Nie zapomnę i rosy i porannego spaceru i mgły która nas otacza.
Spojrzeń radosnych, śpiewu skowronka,
lotu jaskółki na bezkresnym niebie
O miłości ma, pierwszy kwiecie wiosny,radosna uśmiechem dziecka…
Latem, kwiatem pachnących na miedzy,
jesiennym wiatrem zrzucającego z drzew liscie,
zimowym spacerem w biało śnieżny dzień.
W pół objęci, nie objęci gorącymi pocałunkami
żaru ciał spragnionych swego spełnienia.
Pozdrawiam cię miłości moja,
bym zapomniał rzeczy warte zapomnienia.
Dając czasowi czas, ukrył bym złe wspomnienia.
Pozdrawiam cię piękna pani...
Nadziejo moja na nowe piękne dni
Bądź mi aromatem każdego dnia.
Motylem stubarwnym...
Bądź zachodem słońca, wschodem też,
bądź zatrzymaną chwilą każdego poranka.
bolesław "bolko" stelmach

PS JAK ? jak nie zanotować tak silnych uczuć....

[marii51]

mój znajomy to ma VENĘ od Bolka
Jak co roku wzejdzie Gwiazda nową nadzieją. Zostawmy wszystko, co nas hamuje, nie pozwala nam wzbić się w górę od starych przyzwyczajeń. Gwiazda symbol nowego odrodzenia. Tak od 2020 lat, symbolem nadziei. Nie porzucajmy starych marzeń, one nigdy się nie starzeją. One tylko czekają swej realizacji. Nie pytajmy czy warto-spytajmy tylko sami siebie, dlaczego tak długo czekaliśmy z ich realizacją. Nie za chwilę, ale już teraz realizujmy wszystko, bo jesteśmy tego godni, by szczęśliwymi być.
Radosnych-Nadzieją
Pięknych-Spełnieniem
Szczęściem-Bez miary
Idźmy z pieśnią w sercu, życie mamy tylko jedno. Więc kiedy być szczęśliwym, jak nie teraz, nie jutro, czy kiedyś tam.
Jestem skromnym poEtą, ale marzę by wszystkim wam urosły skrzydła, byście swoje skrzydła odciskali puchem w każdej pięknej chwili. By te puchowe odciski, miłością otoczyły świat.
Przepięknych miłością bliskich spełnionych Świąt Bożego Narodzenia. Narodźmy się wszyscy do nowego pięknego życia. Ja sercem dziękuję za całoroczne towarzystwo, za czytanie mej poEzji i wsparcie, podczas mej choroby. Z nową nadzieją w nowy czas. . Wiecie jakie mam poglądy, marzę o moim wolnym polskim Betlejem.
Tak ptaszęta Boże cały rok przygotowują się na tą Świętą Noc
by rozbłysnąć różanym lazurem
pośród turkusowych prześwitów
szafirowo-szmaragdowy wzszedł poranek
w czarno-białym fraku a jakże
ponad chmur szczyty wzniesie swą batutę
moderato tju, tju, tjuuuu...jaskółka zaśpiewa
wtedy cicho unisono uwerturę
z ostatniego rzędu tam najniżej na gałęzi
poranną kantatą, fiu fiu ćwir ćwir...
tak śpiewną zapowiedzią zaczął dzień mały szary wróbelek
a to jeszcze kiedy cicho no a nocą ciszej
tak w czas już o drugiej czterdzieści
dju, tek, dju tek, dju tek...żegnając noc
pokląska szesnastkami budzi dzień
brzaskową, trzecią pietnaście cif, cif cisisissi
delikatnie, strzyżątka swoje delikatnie strzyżyk budzi
cif cif cisisisssi pani strzyżykowa szeptem
cif, cif cicho panie strzyżyku niech jeszcze nasze dzieci śpią
a tu już świt cici cici tju tju cetir
widzisz coś zrobił pana ziębę strofuje pani ziębowa
no co nic przecież świt cici cici tju tju cetir
a tu już czwarta zero zero
iglio diglio iglio diglio...igliooo wstań zbudź się mój panie wilgo
iglio diglio, iglio diglio dalej mu do ucha gwizdem śpiewa zofija
jak śpiewnie jak melodyjnie rozgłośne ćwiii ćwiii trliii trliii trliii
pięciolinie kreślą jerzyki...
na początku każdej violinowe klucze
małe śmieciuszki to szesnastki po skrzydełkach je rozpoznacie
tata bije tata bije zbił zbił zbił zbił kto widział kto widział...
by tak wcześnie, o czwartej dwadzieścia porankowo i głośno budzić mnie
poprawił żółte piórka zbudzony pan zganiacz
aaaa ziewnął głośno i znowu zaśpiewał znaną nam piosenkę...
uhu uhu cicho tam smarkacze dlaczego mnie budzicie kiedy ja po pracy śpię
zauhuchała sowa wspominając nocny łów
aż tu nagle ciii du du ciiii du du żółty brzuszek podciąga pleszka i się reklamuje jestem kawaler z mieszkaniem...
ciii du du ciii du du raz nisko a raz wysoko
pani trznadlowa tak cicho tak melancholijnie cicicicici-sit, cicicicici- sit
a już tak późno jest spiesz się panie trznadlu spiesz
cicho moja pani cicho nie będzie suchej kobyle nic
cli, cli, cli perlistym trelem rudzik zachód słońca wzywa
na ostatniej ławce w parku słowik parom śpiewa...
dawid kudi dawid kudi dawid kudi kudi...
tjuku tjuku tjuku dż dż dż dż panie świerszczaku już po zachodzie słońca
a ty sir sir sir daleko w łąki śpiewasz
a tu i jeszcze łozówka swoim cir tiri tiri tri ter
wypełnia nad rowami zachodzącą noc
a tu już gwiazdy na niebie rozświetliły mrok
i skowronek rolak na miedzy śpi
uchuuuuu uchuuuuuu uuu uuuchuuuuuu rozlega się nocnej ciszy
dzieci przestraszone w łóżku do poduszki tulą się
srebrzysty księżyc delikatnie do nich mruga
nie bójcie się nie bójcie się
to tylko moja przyjaciółka sowa
bolesław “bolko” stelmach
Nie oznaczam nikogo. Radujmy się radością Godów Pańskich... BHilko Stelmach

[marii51]

scontent.fpoz4-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/133189524_1069176717244696_299639234501733960_n.jpg?_nc_cat=111&ccb=2&_nc_sid=dbeb18&_nc_ohc=SqPKOHeUwMcAX-zVDjG&_nc_ht=scontent.fpoz4-1.fna&oh=8c24324e8aea0ae0e11054bb018eae65&oe=600C79F1

[marii51]

marii51 napisała: MINIONY ROKU 2020
summa summarum
autor: piotr gabriel skorupa
.
Dziękuję!
Dziękuję ci.
Za to, że jestem,
że nie odstawiłeś mnie
na boczny tor zapomnienia,
na tor, na którym
nikt nie chce nikomu pomóc.
Pomogłeś mi w klinice,
do której jako dobrowolec się zgłosiłem
nie chory na dżumę czy inną pandemię,
a na moją chorobę,
której nazwy nie potrafią określić
fachowcy - diagnostycy
i dałeś mi nadzieję,
dużo nadziei.
W nowych promieniach słońca,
a jest ich u mnie wiele,
aż pragnie się żyć!
Komentarze
Peter Gabriel Skorupa
Dziękuję! ❤
· Odpowiedz · 22

[marii51]

Szukaj na Facebooku
Strona główna
Relacje
Utwórz post
Posty w Aktualnościach
Wiktoria DziesiątkowskaPsi Fan
WctzoSralpgej nocinos o1d9orrhre:o0ds7chre ·
Mój piesek je śnieg haha❤️❤️🤩😂
Komentarze
Barbara Geruszczak
Jak nie daje się pieskowi jeść- to je śnieg. Hahaha!
· Odpowiedz · 9 godz.
Agata Rolczyńska
Widać ,se piesek zadbany.Kojec i buda też.
· Odpowiedz · 9 godz.
Jadwiga Maria Jarosiewicz
trzeba go tego oduczyć przeziębi gardło..psy jedzą snieg ale to szkodliwe powinien mieć dolewaną ciepłą wodę..i ciepłe jedzenie..
· Odpowiedz · 9 godz.
Natalia Świrko
Dorzuciłabym mu tam kilka zabawek,jakiś sznur albo piłke,żeby sie nie nudził☺
· Odpowiedz · 9 godz.
Lilianna Szczeblewska
Za plecami ma zimny "hotel" prawie jak na wczasach w górach 🤢🙄
· Odpowiedz · 9 godz.
Emilia Brzezina
Ta klata powala swoją wielkością... 😕
· Odpowiedz · 8 godz.
Lidia Karpińska
To samo pomyślałam.
· Odpowiedz · 7 godz.
Patrycja Maćków
Emilia Brzezina 😪
· Odpowiedz · 6 godz.
Medzik Medzik
Szkoda ze buda nie stoi chociaż na palecie , że nie ma zadaszenia, że w środku jest pusta...nie widzę tu słomy. Smutny psi los😪
· Odpowiedz · 5 godz. · Edytowano
Danuta Pawlak
Ludzie głupstwa piszą.... Nieprawda, że pies nie może być w budzie. Może, jeśli jest do tego przyzwyczajony, ma czysto i jedzonko podane. Kiedyś miałam psa, który miał wybór dom czy buda. Znakomicie czuła się w budzie a wszystko co jej wkładałam do "je… Zobacz więcej
· Odpowiedz · 5 godz.
Henryka Piaskowska
Danuta Pawlak Ma Pan rację. Miałam kiedyś bernardyna. Już jako mały szczeniak nie chciał leżeć w legowisku, bo mu było za gorąca. Z domu szybko uciekał, kochał zimno i śnieg. Ale to zależy od rasy psa
· Odpowiedz · 4 godz.
Katarzyna Gortal
Danuta Pawlak do budy daje się słomę nie poduszki, wystarczy poczytać. A budy tylko wtedy kiedy nie ma innej możliwości np w przytulisku. W rodzinie miejsce Psa jest w domu
· Odpowiedz · 4 godz.
Lucyna Zawolik
Moj pies x lat temu tez jadl snieg mimo iz mial jedzenie i picie cieple ...
· Odpowiedz · 3 godz.
Emila Sulima
Mój też jadł śnieg, a później zapalenie górnych dróg oddechowych, krtani i zapalenie oskrzeli.
Na alergie są leki wystarczy też iść poradzić się lekarza.
· Odpowiedz · 1 godz.
Monika Wach
Chociaż mu gówna w tej ciasnej klacie posprzątaj... masakra co za ludzie
· Odpowiedz · 36 min · Edytowano
Napisz komentarz…

WoooW Shop
tiuSSppiconosnosrgoswoardSfrSneeedr ·
💥 Zapomnij o bałaganie na korytarzu
👢 Kompaktowa połka na 30 par butów
🎄🔥 Nie przegap noworocznej okazji -50%
Kompaktowa półka na buty ze zniżką 50%
WOW-SHOP.PL
Kompaktowa półka na buty ze zniżką 50%
Masz dużą rodzinę, a korytarz w Twoim mieszkaniu wygląda niechlujnie z powodu rozrzuconych na podłodze butów? Masz dość potykania się o buty, które zastawiają cały korytarz? Jesteś zmuszony do przechowywania go w pudełkach w szafie sypialni? Istnieje niedrogie rozwiązanie, które zach...
Peter Gabriel Skorupa
23 godz. ·
MINIONY ROKU 2020
summa summarum
autor: piotr gabriel skorupa
.
Dziękuję!
Dziękuję ci.
Za to, że jestem,
że nie odstawiłeś mnie
na boczny tor zapomnienia,
na tor, na którym
nikt nie chce nikomu pomóc.
Pomogłeś mi w klinice,
do której jako dobrowolec się zgłosiłem
nie chory na dżumę czy inną pandemię,
a na moją chorobę,
której nazwy nie potrafią określić
fachowcy - diagnostycy
i dałeś mi nadzieję,
dużo nadziei.
W nowych promieniach słońca,
a jest ich u mnie wiele,
aż pragnie się żyć!
Komentarze
Peter Gabriel Skorupa
Dziękuję! ❤
· Odpowiedz · 22 godz.
Napisz komentarz…

Grace Lupinska
1dtSreoicpm ongsforeodfz.d ·
❤️🎊⏰KOCHANI....STRACH SIĘ BAĆ I BYC OBOJĘTNYM. ŻYCZĘ NAM ZDROWIA I ODWAGI, DO WALKI O DOBRO NAS WSZYSTKICH. Nie dać się zastraszyć. DAMY RADE !ROBMY SWOJE! NOWY ROK 2021 ⏰BĘDZIE DOBRY !MY O TO ZADBAMY ! W JEDNOŚCI SIŁA. ❤️🎊⏰🎹🌎🌍🌏
Serce silnej kobiety
2dtSreoicpm ongsforeodfz.d ·
Kochani! Życzę Wam roku bez chorób. Bez bólu, strachu, porażek, rozczarowań i łez. Nie poddawajcie się stresowi, nie ulegajcie panice, bo najważniejszy jest komfort psychiczny. Nie bójcie się żyć. Nie cofajcie się. Idźcie do przodu. Bez żalu, złych wspomnień, negatywnych myśli. Pomagajcie sobie na wzajem, trzymajcie się razem. Życzę tego wszystkiego Wam i sobie samej. A życzenia się spełniają, tylko trzeba w nie wierzyć. A ja wierzę!!!
- Serce silnej kobiety

[marii51]

o na czym mi najbardziej zależy...Stary roczku 2020, odejdź jak wiatr zaobłoczny. Zabierz z sobą wszystkie troski, zabierz ten rząd i Covid który świat niszczy. A nam wszystkim życzę szczęśliwego Anno Domini 2021 roku.
Bo “szczerość poEty jest drogocennym darem, którego nie należy oczekiwać od tanich ludzi.”
Trochę odkurzyłem, zmieniłem, dopisałem i w świat wam drodzy miłośnicy poEzji posłałem:
po pierwsze:
nie mam miłości innej niż ta która mnie dotknęła
w księżycowych promieniach
za opłotkami cudnych kwiatów w sadzie
w niezapominajkach schowana
błękitem ku lazurom nieb
nie mam miłości innej niż ta która mnie dotknęła
nie mam…
po drugie:
nie powtarzam innego imienia jak tylko twoje
bo tylko twoje imię mam w mych myślach
śladów stóp twych szukam w porannej rosie
wiatru wieczorem i kląskaniem słowików w jaśminie
który wciąż przynosi mi twe imię
więc szukam i nie potarzam nadaremno…
po trzecie:
pamiętam jakim świętem stała się dla ta mnie chwila
kiedy ścieżką w lesie tam gdzie paprocie i jagody rosną
pośród sosen wysokich przyszłość przepiękna
wzbudziły się zmysły i radość
ku tobie spojrzeniem radosnym ducha rozkoszą
zdrojem czystym zapłonęło serce moje…
po czwarte:
ułożę ją w myślach pamięcią chwil radosnych
wyruszę w podróż ku niebios błękitnych obłoków…
edenowym ogrodem staną się chwile
kiedy jesteś przy mnie i ze mną
bogatsi o chwilę rozkosznego spojrzenia
dotykiem ust w pieszczocie pocałunku
stań się chwilo i spełnij do końca…
po piąte:
w tej chwili która powabu nam życzy
nawet gdy deszcz nie zakrywaj blasku luny
niech nie zgaśnie ta iskierka
siedm kolorami spisane marzenia
w zamkniętym łuku tęczy
po szóste:
nie z cudzego łoża ale śpiewem przeczystym
snem który nie z próżni wypływa
jak kwiat przecudny zapachem rozbrzmiewasz
echem przepięknym powtarzasz me słowa
tak kocham kocham i czekam tej chwili
jakież to piękne uczucie myśl ma krzyczy…
a serce powtarza
po siódme:
w ukradzionej chwili nie znalazłem słowa
rachunkiem zapłaconym delikatność mnie dotyka
tak jak w lipowym zapachu nurzam się w mej uczcie
pęd młody rozkwitam w tym łożu gdzie ma miłość…
po ósme:
niewolnictwem mej miłości słowem…
nie będę rozrzucał bieli kwiatów
jak ogrodnik będę ją pielęgnował
by w prawdzie mego świadectwa
zmierzę się jak anioł i do nieba wzlecę
by prysnęły złe proroctwa znikły złe pomówień światy…
po dziewiąte:
nie pożądam niczego innego jak dotyku twego
tylko wpatrzony w twoje oczy
tak pragnę chwili pocałunku twych ust dotyku
tak żywot nie ku swemu końcowi czekałem
słowem miłości siłą powstałem
od początku kocham cię ma miłości
po dziesiąte:
niech ni znikną mej miłości swawolne chwile
wolę me kajdany mą niewolę
chcę z tobą i w tobie się nurzać
z garścią nardowych zapachów o poranku stanę na ganku
ostatni promień księżyca złapię
zwiążę w wianek słów pięknych o tobie poezjo…
PS.
...zakwitnę przebiśniegiem
różą też zakwitnę i sobą też zakwitnę
będę każdym promieniem słońca i księżyca w noc
jak laur zwycięstwa przed sobą poniosę słowo
tak ten laur zwycięstwa zobaczy świat
bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRTZkVaD-ujYTPk0XoRjHhj_D9Fz_tlQtBO8A&usqp=CAU

[marii51]

Nie myślcie o mnie źle, ale ten wiersz napisałem wczoraj. Kiedy niektórzy uważają że nie powinienem pisać wierszy dla Boga, o Bogu. Ale moje myśli to niezbywalne prawo, rozmowy z Nim...Mój Bóg to książka i rozmowa...Proszę, oto zdradzę wam treść moich z Nim rozmów.
"ja się na to narodziłem i na to na świat przyszedłem
aby dać światło prawdzie, każdy kto jest z prawdy
słucha głosu mojego..."
celebrując mego marnotrawnego denara
czekałem mojej ostatniej godziny
byś rozkazał mi przyjść po wodzie
kazałeś mi wtedy zważyć trochę ognia
odmierzyć wiatru miarę
przywołać s powrotem dzień który przeminął
czy dlatego dałeś mi rozum do myślenia
bym poznał tajemnicę spoza nieba
czyż nie zbrodnią zło wysiane w moim sercu
nie zaznawszy miłosierdzia przemijam szybko
kiedy znikąd ulgi bawisz się moim cierpieniem
jak odnajdę wolność w kolorycie Boga
kiedy zła doświadczyłem
czy ono...
przysłuży się mojej naturze(cierpieniu)
gdy serce miłosierdziem płonie
karząc mi Łazarskie resztki
z Twego stołu spożywać
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Styczeń
autor: piotr gabriel skorupa
.
Na styku wielkich dat
zderzenia Sylwestra z Mieczysławem,
łza za tym co już było,
roni się sama.
Pełni obaw
życzymy sobie
najlepszego na przyszłość.
Wzruszeni i skupieni w modlitwie,
nie myślimy o przeszłości,
o walkach, powstaniach, zrywach,
ale futurystycznie
z otwartą przyłbicą,
krok po kroku
staramy się iść
z nadzieją
do przodu.

[marii51]

Na lepsze myślenie każdego dnia, tego nowego roku 2021...
Taki sobie felieton, w odpowiedzi na rozmowę z Przyjacielem
Może musimy przejść część swego życia, marynarskim krokiem. Musieliśmy tak iść bo tak chciał los, a może jak ja uważam, bo tak chciał mityczny Bóg.
Musieliśmy tak iść po kołyszącym pokładzie życia, by osiągnąć nasze dno naszego człowieczeństwa. By później odbić się i pławić w słowach nabytych i czasem już i tych zabytych. By swoją wiedzę, wierszem czy prozą pisane, zmieniać napotkanych ludzi, zmieniać świat na lepsze. Nasza wiedza to już nie instrukcja obsługi naszego życia, tylko katalog doświadczeń, katalog upadków z nie zawsze pięknym zakończeniem.
Zwroty powrotu do życia, ciesząc się jego słowem.
Pamiętamy początki naszego pisarstwa , jak kręciliśmy nieudolnie kołem garncarskim, kołem słowa. Nieudolni, niewprawni garncarze, próbujący zrobić dzbanek gliniany. By po paru latach naszego poEzjowania zauważyć że nie posunęliśmy się za daleko.
No oczywiście umiemy już mieszać słowo jak glinę, ale pokora i skromność nie pozwala nam cieszyć się sukcesem. Dostrzegamy nasze braki i pozostajemy wyrobnikami, czy wręcz galernikami słowa. Czytamy poezję różnych autorów, czytamy i prozę i czasami nachodzi nas myśl jak zadra „ ale piękny wiersz, ale nam dowalił słowem, jak pięknie ubrał słowem chwilę swego życia. Jak ta zła myśl opanuje nasze jestestwo, cofniemy się i ona nami zawładnie, to nas zniszczy.
A idąc w drugą stronę naszego myślenia, kiedy radosna myśl powtórzy nam jak ECHO słowa wiersza, zaczniemy bić się w piersi i szukać vide: ( czytać uczyć się) swoich słów, by dorównać tej poezji. Bez tego zostaniemy tylko grafomanami, wyrobnikami słowa.
Pisząc czy też rozmawiając baczymy by nasze słowo nie upadło na bruk.. By nasze słowa były nieskalane, czyste i piękne. Nasze słowo musi żyć w przestrzeni, otoczone naszym życiem, jakie by ono nie było. Bo to suma doświadczeń naszego życia staje się słowem poEzji. A wiersz jego tajemnicą, przez nią ujawnioną. Bo słowa te opowiadają o stanie naszego umysłu i naszej duszy w danej chwili.
Wiersz czy proza, staje się kadrem dnia i nijak się ma do kadru nocy, czyli naszego cierpienia. Wiersz staje się krótkim reportażem naszej duszy, zapisanym na skrawku naszej pamięci. Jest jak szklana kula, bez początku i bez końca.
Przecież poEzja, to intelektualna prowokacja.
P.S.
Bo choć nie brakuje nam wzorców życia, to my czasem ich nie dostrzegamy. Ale, ale największym naszym przeciwnikiem jesteśmy my sami. Więc dlaczego jesteśmy myśliwymi, ogarami i zwierzyną?
bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

poEzja mnie zbudziła, więc pisałem od poranka, a teraz idę się wykąpać, bo może jak ten wiatrak będę musiał pracować(pisać)...
poEzja budzi się we mnie o poranku
a może najczęściej nocą
nie wiem czy z książki schowanej pod poduszka
czy z marzeń które cały dzień ze mną idą...
a poEzja to odpowiedzialność za słowo pisane i mówione
poEzja to samookreślenie swojego człowieczeństwa
w życiu swoim i innych ludzi…
poEzja to wykorzystanie
1% swego geniuszu a tylko 99 % ciężkiej mozolnej pracy
nad swym rozwojem i intelektem
poEzja jest w nas i nie potrafimy jej zatrzymać
bo po co bo dlaczego bo nie chcemy…
chcemy tylko się dzielić tym co jest w nas piękne…
tam gdzie „A” tam i „B” liter dalszy ciąg alfabetu
zakończonym „Z”…
”pocałunkiem pokoju łaski”
wiernością i dobrobytem słów
często zamierzonej wędrówki po nocy kres
zmęczonych oczu
zastanawiam się czy zatrzymać się
docenić to co wiem
kiedy nowa furtka mej niewiedzy otwiera się
czy wtedy niezależny spełnię swe marzenie
zrealizuję to co osiągnąć zamierzam
by spełnić swoje nadzieje i w tej drodze odnaleźć
co! nie wiem?
może tylko siebie…
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

w święto Trzech Króli, tak pogańskie, że dla mnie niezrozumiałe. Ale do mnie dziś nocą wpadło na krótką chwilę, Trzech Miszczów(pisząc z krakoska)
Tak to jest fantastyczne spotkanie z Chłopakami, wpadną sobie zawsze mówiąc że na tylko na chwilę, na maleńką...i siedzą tak do rana słowem pięknym raczą, a gdzie mi tam do nich Mistrzów, Gałczyńskiego, ten oczywiście dorożką “Zaczarowana” zajechał, Leśmian polami z dróżki, jaśniejąca Venus, chwalił się że ją w chruśniaku, maliniaku spotkał. Mistrz Staff, z gałązka jaśminu, Grodzką w Krakowie mnie prowadzi, może nie wiesz. Bo...ty może nie wiesz że tak cię kocham, więcej o wiele więcej niż wczoraj, a jak mało bo jutro będę szaleństwem cię kochał...Takie moje jest święto 4 Króli...bo kiedyś tylko trzech szło, a my wciąż czterej peregrynujemy...
bez jednego drzewa las lasem pozostanie
pamiętasz-tam gdzie rosły kurki
twoje bose stopy w połaciach konwalii stąpały
czytałem w senniku o naszych zaręczynach
a dzisiaj pada śnieg i pada
zapaliłem świece
a Venus tak jasno na niebie świeci
lirnik na Lirze symphonią
gra wiatrem południowym
czy do nas zakochanych należy świat cały
płoną świece zapachniały kadzidła
jedna kropla jedyna kropelka
a tak jaśminem pachniały nasze spacery
na rynku stała jedna latarnia
jak sny dziecięce wszystkie ćmy do niej bieżały
a ja taki samotny stałem pod tą latarnią
dlaczego...nie wiem
zacząłem zmieniać słowa litanii
bądź błogosławiona moja miłości...
wciąż tylko powtarzałem twoje imię
bądź błogosławiona moja miłości...
tak święte stały się dla mnie te słowa
bądź błogosławiona moja miłości...
a jedna kropla kropla ta jedyna
taka samotna z oka spadła
a bez niej ocean jest tak pusty
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

dzis na Woli w Warszawie
Swięto prawosławnych BOŻE Narodzenie

• Św. Liturgia (cerkiew św. Jana Klimaka)

[marii51]

ak beztrosko...
beztroską błogiej chwili o północy harmonią światła
w zawieszonym czasie letnich spacerów
rechot żab grał i grał
w zachodzącej zorzy dnia odprawiłem smutki
cykadą świerszczy za kominem przysiadłem zmęczony
i złożyłem ręce...
modlitwą nie modlitwą a śpiewem ptaków błogosławiłem
przeżytą tego dnia miłość
na dworze deszcz smętnie swoje zapomnienie łkał i łkał
wawrzynowe liście założyli mi na skronie
zdało sie że gwiazdy surmami grały
obok w mieszkaniu w rękach matki
załkało zapłakało dziecko
bezlitosny wiatr po polach gania
w bezdusznej ciszy śpią różane ogrody
w parkowych sadzawkach odbite niebiańskich zórz krynice
w tem ptaków czereda miłosną symphonią kwili
to żal zapomnianych mych chwil szczęśliwych w smutku odpływa
w duszy miłość gdzieś się zapodziała i nasze tak radosne dotykanie
szczerym uśmiechem w tej czarze zatopiła się czasu wina
na pył starły się nasze namiętne pocałunki
które ustały kiedy zapadła cisza która nam miłość odebrała
bolesław „bolko“ stelmach

[marii51]

."rzucili we mnie cieniem, a ja szeptem podałem im światło"...
vox poetae poetica vox dilectione mea
kiedy tak sobie poezjuję wśród świata słów
tak w skradzionej jutrzence jest mnie trochę
wtedy poEzja poety głosem miłości się zdaje
co ja ci mam wtedy powiedzieć mój wietrze rostomiły
słowa jak fale oceanu a serce zbyt kruche
rzucili we mnie cieniem...
a ja szeptem podałem im światło
które zmysłami swymi objawiło słońce
chmury zasłoniły gwiazdy
obejmując księżyca blask we władnie
noc a dzień...dzień i noc
wiatrem welon rozwiewa przesiewa
łaski łaski me życie jak ugór kamienisty
chwast przy chwaście smutek i ciemność
kroplami deszczu kamienie ożyły i suną we śnie
a tyś świtem świętym więc użycz mi łaski swojej
a jam nic jam nikt tylko niedola
w moim astrolabium ugrzązł rozum
jak kochać i po co kochać
jak zatrudnić serce by ze szczęścia oszalało
więc milczę bo nie opiszę jak milczeć
jak kochać by gruz wspomnień
nie zabrał mi ciebie
*głos poety, głosem miłości mojej poEzji
bolesław "bolko" stelmach
~~~~~~~~~~
komentarz Halinki
No cóż jak nie sprobujesz,
to nie poczujesz. Zrzuc z siebie smutek,
tak jak zmywa sie kurz. Unies do gory przylbice,
smialo przed siebie rusz bez lęku, jest tyle dobra w Twojej poEzji,
niekonczacego sie wdzięku.
Niech zaden strach przed Ciebie nie pada,
nie wypada w niepewnosc brnac.
Nie kazda miłość to zdrada, nie każda, to cios.
Miłość prawdziwa nic nie będzie chciec, bedzie dawac tak jak dajesz.......

[marii51]

samotnością złotych słów...myślami
nigdy nie wiadomo co jest lepsze...od lepszego
czy to dobrze co los mi uczynił
że w tornistrze jak buławę marszałkowską
książki noszę...
czy to dobrze że szepty i podszepty moje
kroplistymi perłami myśli spływają
opiekunko najskrytsza - słowa którego szukam
najsłodsza kapłanko - strzegąca mego świata poglądania
księgo opasła – pożądania tęsknoto
pot i łzy nasze to zawsze tylko słona woda
ziarnko do ziarnka dni na kopy już liczone
przesiąkły światłem w korcu dni upływających
bym wejrzał obok drogi na te sądy cynamonowe
sady czy sklepy w brzoskwiniowo-jagodowe
ścieżki z bezsilnej siły Brunona(Schulza)
samotnością złotych słów myślami
przenikam w mej nudy ciżbie
tam rozkopane pamięcią szukających mitologią mych przesłań
płynnością kultu na kolanach pieszczę głaz oliwą
składając w ofierze kolejną rybę
w gaju oliwnym szukam ciszy
odnajdując imię kolejnego boga
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

czym dla Ciebie jest tęsknota? -
zapytałem wzruszony, powstrzymując łzy.

- Tęsknota to miłość, która zostaje.
Dziś, mając pięćdziesiąt trzy lata, założę się z każdym, że nie ma lepszej,
trafniejszej i prostszej definicji tęsknoty - to miłość, która zostaje i nie odchodzi." lekarz onkologii

[marii51]

A to tylko ulotność pięknie przespanej nocy...
kim ja jestem kiedy szukam i szukam odpowiedzi
czy jestem tym kim jestem...
ale myślę że nie jestem ulotnością czy chwilą mego życia
nie jestem też kruchością swych dni
jestem zapisany w swej prawdzie dnia
[słuszności myśli swych]
moje uczynki rozmowy to dar który składam
[następnym pokoleniom]
moja miłość to fundament prawdy o mnie samym
wystarczy mieczem mej miłości
[przeciąć swoją niemoc]
wydobyć radość i przyjaźń napotkanych ludzi
spełnieniem mych marzeń radosna chwila
[ten moment dodany]
stanę się szczytem na który każdego wędrowca rozmówcę
[przyciągnę]
nie lękam się być radosnym otwartym i śmiałym
[bo to ja jestem tym światłem…]
na zaczepki złego losu nie odpowiadam złością
[jeden mam oręż miłość jeden puklerz]
w uśmiechu wszystkie drogi dnia codziennego
[do serca wiedzy mnie prowadzą]
zanurzony w niej(tej drodze) poszukuję prawdy
[o sobie o świecie ludziach spotkanych]
z tego bezkresnego oceanu wiedzy wybieram to co mnie interesuje…
kiedy posiądę cząstkę tej wiedzy nic nie wiem
w rozmowach spojrzeniach ludzi postrzegam świat
czytam i czytam i nic nie wiem...więc skąd to moje pisanie skąd wiedza
czyżby istniała we mnie biblioteka i ja tylko przepisuję słowa
jakąż radością napełnia mnie moje pisanie moje świata poznawanie
ale czy poznam wszystko...
nie bo życie z oceanu swej mądrości użyczy mi tylko kroplę wiedzy
a resztę muszę swym poszukiwaniem uzupełnić sam
to moje dążenie na mój szczyt swoją pracowitością zmieniam świat
więc życie moje i życie mrówki warte jest naszego życia
bo jesteśmy wojownikami prawdy swojego życia
wznoszę więc wysoko miecz mej prawdy i mądrości
tnę i tnę gordyjskie węzły swych uprzedzeń niewiedzy
w tym bezkresnym dialogu rozumu swego i mej bojaźni
trwa ten mój codzienny pojedynek
wielokrotnym pokonaniem tej samej przeszkody
zdobyłem doświadczenie zdobyłem wiedzę
wystawiłem serce swoje bo warte było doświadczenia
i wtedy usłyszałem wtedy jak szumiały wierzby przydrożne
bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

[marii51]

Bolesław Stelmach
27 min ·
Wszystkim zacnym Kobietom, ten wiersz dedykuję, którym ta drętwa zła zmiana, odmawia prawa do godnego życia. Kobiety, były i będą najważniejszym podmiotem w życiu tego świata, a nie przedmiotem, drętwych staruchów...
szczęście…
być szczęśliwym to nie hańba
więc, czym dla ciebie jest szczęście
spytało mnie ludzkie nieszczęście
czym…zastanowiłem się
wiesz: wszystkim i słońcem o poranku
uśmiechem kawy zapachem dobrą książką
moim porannym pisaniem
a ty mnie pytasz mnie - czy kocham cię
jak odpowiedzieć na to pytanie mam
przecież wiesz za nasze wspólne poranki
ileż to razy dziękowałem ci...
i za spacery pośród ukwieconych pól
poranną rosę nad bezkresnymi łąkami
kukułczym odliczaniem chwil...
za rozmowy i każdą chwilę za pyszny obiad
i za smutek i zmarszczkę na twarzy twej
za to że jesteś w życiu mym
jesteś jak szczęście które podarował mi los
nim nadejdzie dżdżysty dzień słonecznym darem poranka
rozmowa z tobą i z tobą szczęście przynosi mi
sarkastycznie uśmiechasz się... nieszczęście
więc powiem jeszcze raz...
szczęście jest zawsze teraz nie wczoraj nie jutro
tylko teraz jest we mnie
może dla innych szczęście jest w czterolistnej koniczynie
czy kominiarza guziku...
wiesz nieszczęście...
jeżeli jestem szczęściem to jestem nim dla innych też
nie trwonię tych pięknych chwil
nawet kiedy się potknę i upaść przyjdzie mi
powiem tylko ale miałem szczęście
tylko kolano zbrudziłem więcej nic
bo szczęście trwa tu i teraz nigdy wczoraj czy jutro
bo nigdy nie szukam swojego wczoraj
nie czekam jutra zawsze teraz są moje szczęśliwe dni
moje szczęśliwe chwile są we mnie wciąż
teraz…pamiętaj o tym szczęście moje…pamiętaj
bo kiedy nadejdzie noc po słonecznym dniu
jesteś i bądź po kres moich dni
bądź jak uśmiech dziecka jak najsłodszy pocałunek
po prostu bądź!
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Ostatni świt rozwarł swoje brzemię
lepka gorycz spływała z ust naszych
Twoje oczy mówiły więcej niż usta zaciśnięte
Dłonie nerwowo szukały przyczyny
głaszcząc jeszcze wspólny stół

kto zawinił , zajęci swoimi sprawami
złożyliśmy miłość u stóp losu
oczekując od niego litości.
Jeszcze jedna chwila ostatnia
gdy wymienimy spojrzenia
a później zostanę
z szelestem Twojej sukienki
obijającym się o ściany
sam. od sagi

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=BeQ__afewz4

• Wybrani przez Pana - Guadalupe
• Wybrani przez Pana - Guadalupe

[marii51]

ach jak pięknie , mimo że z nutką czasem nostalgii j--ak pięknie
czytać w wirtualii --

[marii51]

Kiedy żwawiej, kiedy wolniej coraz wolniej wiosno tobie śpiewam...
kiedy tak w zarzewiu mej miłości....marzę
w uszach dźwięczy mi wiosna
stęskniona pszczoła kwiatu szuka
motylek by kolorów nie pomylić
niziutko nad łąką przeleci
przynaglona wiosna rzekła do mnie:
niech tylko wiatr swoje harce skończy
to nie czekaj chodź ze mną wszystko ci pokażę...
zobaczysz jak główki mocą swego piękna
przebiśniegi ze śniegu wychylają
tylko gdzieś Venus na niebie się zagubiła
pierwsze na zielonej trawie
uśmiechnęły się stokrotki
kolorami zarzuciły sieci
fiołki bratki i poziomka
z nutką pięknej nieprzemijającej urody
wawrzynek strojną szatę przybrał
zobacz pierwiosnek taki pięknem biały
obok krokus przysiadł dumnie
przylaszczka czeka swego miejsca
pośród trawy zawilce łagodnie się kołyszą
podbiał na obrzeżach naszej drogi
wszędzie kierunek nam wskazuje
o nieznanej niezapominajce sobie przypomnisz
przyroda siostra ma tęsknym dotykiem
etiudą kolory odmaluje
a wiatr crescendo by nagle diminuendo
przysiadł obok nas i kapryśne zaczął swoje cantare
a myśmy dotykając bosymi stopami kwiatów polnych
z wiosną poszli dalej w świat daleki
una volta crescendo* diminuendo* e sempre cantare*
** - żwawiej,
-wolniej, coraz wolniej,
- śpiewać
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Widocznie los tak chce...ale czy ja też...
los chce bym rozmawiał z tobą
i zostawił w sobie dla innych wieczność
więc rozmawiam...
ale to jest tylko rozmowa prywatna…
bo tak szybko wyrzuciłem z serca moje myśli
jak i zapomniałem głosu twojego
posiałem gdzieś budzące się poranki
wykreśliłem…nie zostało nic
więc jaka jesteś no jaka jeszcze jesteś
czy podarowanym zagubieniem
i zawsze(zapomnianym zapomnieniem)
kiedy wiatry skoro zorze widokiem mnie sycą
spojrzeniem w przestworza ptaka lotem
odszukałem myśli i przebaczone słowa...
dostrzegłem w pragnieniu chwili
budzące się …me myśli
ale czy me słowa godne są chwili…
białej chmury na tym błękitnym niebie…
tam samolot a tu koń z pierzastego puchu tkany…
znowu wracam do mych zapomnień…
do tej chwili budzącego się poranka
w samotności zapach kawy
jak zwykle kromka chleba już czerstwego…
wspomnieniem smakuje
tak natrętnie brzęczy mucha
a myśl wciąż powraca
…i szukam wymazanego z pamięci
pierwszego pocałunku
bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

TEGO SIĘ NIE ZAPOMINA (sł. Roman Sadowski)

Jest na świecie coś takiego co ma zapach leśnych malin
Co za nami pójdzie wszędzie, wśród ginących dróg w oddali

Tego się nie zapomina, to już pozostanie w nas, ciepłem nocy, ciszą ptaków
Spojrzeniami dobrych gwiazd
Tego się nie zapomina to w nas będzie zawsze tkwić, kolcem róży, drzew jesienią,
Przemijaniem pustych dni
Na na na, na na, na na na

Jest na świecie coś takiego co ma barwę ziół na łące, co za nami pójdzie wszędzie
Choć idziemy wciąż pod słońce

Tego się nie zapomina, to już pozostanie w nas, ciepłem nocy, ciszą ptaków
Spojrzeniami dobrych gwiazd
Tego się nie zapomina to w nas będzie zawsze tkwić, kolcem róży, drzew jesienią,
Przemijaniem pustych dni
Na na na na na na na na
Tego się nie zapomina, to już pozostanie w nas, ciepłem nocy, ciszą ptaków
Spojrzeniami dobrych gwiazd
Tego się nie zapomina to w nas będzie zawsze tkwić, kolcem róży, drzew jesienią,
Przemijaniem pustych dni

Chociaż czasem chcemy uciec, zatracić się pośród burz
Tego się nie zapomina nigdy już
Na na na, na na, na na na na na na

[marii51]

jak mogła tak wrocić
jak w r 82?

• ZA KRZYWDY, NIESPRAWIEDLIWOŚĆ ... WIERSZ NIE ZAPOMINA, PK

[marii51]

[marii51]

List do mojej kochanej córki.
Moja droga, kiedy dorośniesz, życie odsunie mnie od Ciebie i nie będę mogła się Tobą już opiekować jak dawniej. Posłuchaj jednej rzeczy, którą chcę Ci powiedzieć:
Jeżeli lubisz jakąś bluzkę, noś ją, jeżeli lubisz tę sukienkę w kratę, załóż ją raz jeszcze! Jeżeli chcesz obciąć włosy, obetnij je, a jeżeli lubisz nosić makijaż, to nałóż go! To samo z tą czerwoną szminką! Gdy słyszysz w radiu swoją ulubioną piosenkę, a lubisz tańczyć, to tańcz! Niech nikt nigdy nie przyjdzie i nie powie Ci, jak masz żyć!
Gdybym mogła swojej córce dać tylko cztery rzeczy, byłyby to: zdolność do miłości, przekonanie o własnej wartości, siła do spełniania swoich marzeń oraz umiejętność zrozumienia, że aby być szczęśliwym, wystarczy zaakceptować samego siebie.
~ Autor nieznany

[marii51]

[marii51]

Każda chwila najcenniejszym darem...
każda chwila tak głodna jak twoja kartka
strawy strawy tak jak wiedzy pragnę
kłamstwo tak wielokroć powtarzane
kanonem prawdy ból zdrady się staje
pozornym łykiem winy
od wieczora do poranka
szukam schronienia
w wiośnie życia swego
dumny nad każdym marzeniem górowałem
dzisiaj jak nadłamanej trzciny źdźbło
dotykam odwiecznego pytania
czy to wszystko miało sens
czy warto było marzyć
odnowionego przymierza szukać
poranną rosą obmywam twarz
by ukryć swoje szczęście
nie posiadając nic
odradzam się…
bogactwem słów obdarzasz mnie…
szukam tam gdzie nie posiałem
zbieram tam...gdzie nie rozsypałem
prawością serca
przywracam swoje życie…
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

• Słuchaj codziennie, 32 minuty, które zmienią Twoje życie.

[marii51]

A może tak o poranku troche liryki...
zroszonych łzami nocy broniących mego niezapomnienia
rosnących pomiędzy pokrzywami niezapominajek
obu stronach iw piaszczystą drogą rozdeptanych kretowisk
czy za moją miłością wyruszę w podróż do bram wieczornych...
pomiędzy dwoma źdźbłami traw pajączek utkał szczęścia swego sieć
jak nie kochać tkliwie poranek jak go nie kochać bez zdrady bez oporu…
kiedy niebo w błękicie smutny wiatr zabierze me miłosne wyznania
zaniesie tam gdzie ogród niezastygłą purpurą kwiatów zielony
wszelakim kwieciem pośród płatków ubrany
mała biedronka nie czekając chleba ni wina wzleci pod górę
nektar jej tylko niebiańskim pokarmem
stanąłem zdziwiony u wpół otwartej furty rozbudzonego o świtaniu ogrodu
a już roztworzyły się kwiaty na jutrzni przywitanie
tyle gości i wrze rozmowa od rana do wieczora
a ja tak czekam cię błękitna godzino...
krok w krok modlitewną owadzią pieśnią brzęczenie mnie wita
a ja pragnę przekroczyć granice mej niewiedzy mego niezrozumienia…
gdzież mój poranku miły twoje świty natchnione…
odszedłeś jak i każdy inny w ten czas bezlubny
na moje życie wstecz się nie oglądając…
odszedłeś a ja nic nie zrozumiałem
wtedy z owadami z niezapominajek które rosną w pokrzywach
niebiańskiego nektaru wypiłem
pajączek już utkał mi lirę wiatr zawodzi melodię
o poranku którego miłość zginęła
w południowej godzinie…
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

A wystarczyła tylko do nieba, drabina...
tak chciałbym iść prosto do nieba
nie po drabinie nie po schodach
ale tak zwyczajnie jak aniołowie
dobrze że wtedy kolorów tęczy nie mogłem podzielić
zabrać czerwieni dodać zieleni
na nieporozpychanym chmurami płynących po niebie
odebrać bieli dodać złota z garnca
na końcu odrodzonej w niebie muzyki wiatru tęczy szukać
tak chciałem wtedy zadać jedno zasadnicze pytanie
kim jesteś Boże którego w modlitwie dotykałem
kim jesteś ty którego nigdy nie poznałem
chciałem tylko się pokłonić się najwyższemu
chciałem podziękować za miłość za życie
za każdy napisany wers:
kiedy cherubowie na fletni grali
chciałem poszukać ogrodu z tajemnymi drzwiami
by nimi powrócić i opowiedzieć jak to w niebie jest
w sam czas na rozdrożu dróg za ostatnimi wędrowcami
którzy w noc gwiaździstą do domu bieżą
łotrowi cieniem tych co odeszli nogi splątać
frasobliwemu w przydrożnej kapliczce modlitwę jak okup zostawić
spojrzeć w niebo ku gwiazdom
westchnął tylko bym tak prostym westchnieniem nie wzdychał
wtedy On miłosiernie na ręce mnie wziął i niósł bym nogi nie zranił
bym tylko nie mówił w tak głuchą ciszę
w absolutnej ciszy serca swego odnalazł...
by słowa nie rozbijały się w przepastnej toni
a kiedy usiadę tam na półce gdzie księgi są…
wtedy zobaczę że byłeś że jesteś i że będziesz...
bo w kolejnej ciszy o mnie nie zapomniałeś
a co z moim pytaniem...
choć ja tylko wciąż w drodze i normalnie życiu się kłaniam
które w sposób biologiczny przekazali mi ojciec i matka
kolejny raz cisza i znowu o mnie zapomniałeś...
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Ani czerwony, ani biały, tylko różowy...
różowy świt nim dojrzą go ludzkie oczy
jest tak malachitowo bezpański
nim ktoś pogańskim zwyczajem skoczną nutkę zanuci
stanie delikatnie pośrodku na palcach
pierwsze krople dżdżu pocałuje
i skazany na miłość się uśmiechnie
wtedy śpiewem ptaków w świty różowe odlecę
obręcz tęczy uchwycę
dojrzę oczu nieba błękitne
lasów gałęzi włosy zielone
bielą niewinną w kolorze miłości
ociekających ust burgundowej namiętności
w południową porę ckliwą pieszczotą słońca
zapragnę i ust i dni milczących i dotyku...
twej namiętnej miłości...
a to tylko na brzegu pucharu rozkoszy
zapach naszej wspólnej nocy
na nic mi wtedy miód
na nic te chwile ckliwe
kiedy znowu muszę czekać nocy
bolesław bolko” stelmach

[marii51]

Patrzcie, patrzcie. Tylko 40 dni i już wiosna, piękna radosna. Spacery w piękne kwieciem rozkwitające dni...
kiedy naprawdę w duszy dźwięczy mi wiosna...
w zarzewiu mej miłości....stęskniona pszczoła kwiatu szuka
motylek by kolorów nie pomylić niziutko nad łąką przeleciał
przynaglona wiosna rzekła do mnie:
niech tylko wiatr swoje harce skończy
ty nie czekaj chodź ze mną wszystko ci pokażę...
zobaczysz jak główki mocą swego piękna
przebiśniegi ze śniegu wychylają
tylko gdzieś Venus na niebie się zagubiła
pierwsze na zielonej trawie uśmiechnęły się stokrotki
kolorami zarzuciły sieci fiołki bratki i poziomka
z nutką pięknej nieprzemijającej urody
wawrzynek strojną szatę przybrał
zobacz pierwiosnek taki pięknem biały
obok krokus przysiadł dumnie
przylaszczka czeka swego miejsca
pośród trawy zawilce łagodnie się kołyszą
podbiał na obrzeżach naszej drogi
wszędzie kierunek nam wskazuje
o nieznanej niezapominajce sobie przypomnisz
przyroda siostra ma tęsknym dotykiem etiudą kolory odmaluje
a wiatr crescendo by nagle w diminuendo przysiadł obok nas
i kapryśne zaczął swoje cantare
a myśmy dotykając bosymi stopami kwiatów polnych
z wiosną poszli dalej w świat daleki
crescendo- żwawiej,
diminuendo-wolniej, coraz wolniej,
cantare- śpiewać
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

"Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą..."
Dla mnie są to w literaturze światowej, najpiękniejsze słowa o miłości...
gdy tęsknota coraz bardziej intensywniejsza
bogaty ale czy bogatszy w wygasające namiętności
znowu powracam błękitną drogą twych oczu
tak gęste są wspomnienia mego a mego serca umilkły takty
mniej radosny ślad uśmiechem wabi
by za chwilę lodowatą powłoką
okrutnym chłodem przyzywać me kochanie
czekałem tęskniłem
by ślady twoich stóp zaczęły mówić
by nie umarła we mnie nadzieja
w niezliczonym oceanie jedną perłę miłości znalazł
w noc gwiaździstą byś jak kwiat rozkwitła
by za chwilę znowu smutkiem kwiatu przekwitnąć
czy noc mi zaśpiewa pieśń gwiaździstą
słowami przywróci to wszystko
kiedy wszystkie Julie stoją na balkonie
a pod nim miłość czernieje
i wiem i nie wiem czy kocham
czy już nie jestem kochany
a jednak boli gasnącą miłością ma stargana dusza
nie chcę cię niepokoić moja miłości
ale pisze do ciebie list płomienny
może go wyślę przed śniadaniem
bo choć kochałem w pokorze
to kochałem bez nadziei
bolesław „bolko” stelmach
...a może znajdziemy zaczarowany zaułek, by się tam z naszą miłością skryć...

[marii51]

• Różaniec w int chorych - uzdrowienie chorych - tajemnice światła

[marii51]

• Różaniec o uzdrowienie. Ks. Teodor

[marii51]

• MODLITWA ZE ŚW. RITĄ W PRZYPADKACH BEZNADZIEJNYCH o nadzieję retransmisja

[marii51]

www.youtube.com/results?search_query=by%C5%82+taki+kto%C5%9B+kogo+nie+zast%C4%85pi+nikt

[marii51]

[marii51]

W kroplach deszczu odczytałem moje linie papilarne...
kiedy odczytają moje słowa
i doszukają się moich linii papilarnych...
a ja pójdę na wietrzny spacer szukać słów
które metaforą w alegorii słowem
w ukrytym czasie mych rozmyślań
wyrazy zapisane odciśniętym słowem
oddźwiękiem życia rozmowy odbytej
wielością odnalezionego w księgach trudu pracy
ukryte stare niedopowiedziane słowa
jak i niezapisane marzenia
tak odciśnięte w słowach jak i wyrazach zapisanych
brzmią oddźwiękiem życia rozmowy odbytej
czy w trudzie pracy ukryte odkryte to co niezakryte
starte niedopowiedziane słowa niezapisane marzenia
o poranku budzę się chwytam krople deszczu
odkrywam nowy dzień...
czy znowu szukam nowych gwiazd
szukam zajęty zapominam rozmowę z tobą
tak nie zawsze o miłości i jej pragnieniu
o przeżywaniu chwil w zapachu kwiatów
częściej o dniu przeżytym, o słowie zapamiętanym
o tym i o tym by nie zapomnieć o tym...
nakładamy nasze linie papilarne na naszą drogę życia
tworząc podwójnie pojedynczy zapis naszego long play”u
wtedy wiem i nie wiem choć wiem że wiem
tak spieszę się nim moje oczy przestaną mi pomagać
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

[marii51]

• Beautiful Relaxing Music, Peaceful Soothing Instrumental Music, "Serene Spring Meadow" by Tim Janis

[marii51]

A co tam, na dworze dziś ma siąpić deszcz. No cóż roślinki też maja prawo do życia. A ja wróciłem myślami do raju, pamiętam pięknie było...
ale nie pamiętam jak to z pocałunkami w rajskim ogrodzie było
były ci one czy nie były...wtedy kiedy jabłka w sadzie opadły
tak zwiewne tak piękne wtedy cieniste błękity nad nich spoczęły...
a myśmy w czarownej łodzi w nicość spowici...
tak pachniał ten wieczór lilakami i motyle nad łąką tańczyły
a ja na spałem na obłędnie srebrnej poświacie księżyca
i ledwie wiatr przeczesał trawy zieleniste trawy
stokrotki pierwsze czoła go góry podniosły
a wiatr wieje...
wiatr czesze...
w moim zaułku ma miłość tak skromna nędzna tak
jak zimą ptaszyny do odlotu a ręce puste bez serca
jak włóczęga w przedwieczorną godzinę
do ciebie biegnę
dźwięk konwaliowych dzwoneczków
wieczornym cieniem się snuje
już śmierć koniec dnia kreśli
czarne krople spływają jak łzy perliste
wszystko przemija...
a nasze pocałunki,
dalej rajskim ogrodem smakują
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

trafiłam na tekst w -

[marii51]

pieknoumyslu.com/przytulenie-wiecej-warte-prezent/?utm_source=mcfb&utm_medium=org&utm_campaign=repost&fbclid=IwAR0xviozU97xJbImMUawonXAj70ILFtb_q4Sdg-6QaLrF-XsoGaPkRI_fJg

POeCI...

[marii51]

Strona główna
Relacje
Utwórz post
Posty w Aktualnościach
Bolesław Stelmach
4 gtdcSaponsoodrzSreufdgi. ·
Takie moje przepowiednie świtowych dnień...
przepowiednią upadły pieśni nie wiem o czym cienistą nocą śniłem
struchlałą podróżą w nieznaną księżycową noc
w moje zakochane wschody i zachody słońca...
w żalu zachodzących rozwartych nocą rąk
już wschodem ptasich pień czekałem wieczoru
pośród migoczących świateł zapomniałem twojego imienia…
w trwożliwych iskier koronną modlitwą
w rozbłysłych cętkami gwiazdach powoli zasypiam
tyle z każdego dnia tajemnych wspomnień...
aż po świty zapachem różanego krzewu
słowiczym kląskaniem w jaśminie
widmem czasu przejrzystego wędruję w marzeniach
które jak rzeki kolorowymi wisłami płyną
strzelistą akwamaryną ametystowych dążeń
ku królewskiemu błękitowi rozwiniętych chmur
poezjo wnijdź we mnie daj rozkoszy chwilę
bym powstrzymał na całym świecie noc głuchoniemą
na tym koronnym kobiercu dodatkowo bielą przetykany
przepasanych splecionymi rozetami i przepaską złota z Ufas
aż zdarzy się jutrzenką różanopalcą wspomnienie
biciem dzwonów uniesie wołane serce które spojrzy poza horyzont…
gdzie wyziorem seledynowego przepychu szmaragdowej bryzy
szafirowych chwil w zapachu sadów brzoskwiniowych
zatopionych delikatnością chabrów w turkusach
szumem fal morskich uchwyconych przez pierwszy promień księżyca
i nic przed sobą nie widząc usłyszę w tym zwierciadle to jedne jedyne...
a jak zdarzy się że nim zagra na liściach drzew muzyka porannych dnień
tam gdzie wiatr szafranowymi szczytami naszych pragnień
groszkowym kolorem sypnął piękne fioletowe w lawendowym zapachu
niesione przez dostojny wieczór fiołkowe fiołki
w przebłyskach malachitowych deszczowych chmur
ostatnia gwiazda promień zostawi i w kolorowej czarze zakwitną słowa
chórem ptasich pień odnajdę w cykadach rozpromienioną ciszę
żądne inkaustu gęsie pióro w ciszy gwiezdnej na białej kartce zostawi ślad
spokojnie przypomnę moje milczenie
i o północy poszukam drogi swej…
bolesław "bolko" stelmach
a_gdyby_tak_nieba_przyblizyc.--marii51

jezcze tylko pisanko PoEty przeczytam..

[marii51]

i do prac zyczajnych przystąpię ..może wreszcie ...
No dzisiaj to zaspałem i to ostro zaspałem...
posyłam pocałunek wiośnie i tej gwieździe
która jasnością wyróżniona
na firmamencie nieba przestrzeń wypełnia
upadające na żyzną glebę ziarnko też pozdrawiam
nasze przyszłe chleby złociste
pocałunkiem serdecznym przywitamy
i tę kroplę rosy w której o poranku odbity
promień słońca imię Twe kreśli
w barwach wielu słuchając fletni wiatru wiejącego
tajemnicą łaski przyzywam twój boski wizerunek
i choć noc odległa zmysłowością mej miłości
pragnę wzlecieć...poznać tętno twych poruczeń
więc niech nikt żarem swych oczu
nie rzuca włócznią nienawiści
by niedola dźwiękiem kajdanów
mych złych przyzwyczajeń nie powróciła
kiedy słyszę jak ktoś za lichwę moje życie sprzedaje
ciężej jest wtedy rybie na brzeg przez falę wyrzuconej
choć nagi się narodziłem czas mój nie snem wrósł w me życie
wieniec z kwiatów i przepaska z traw suchych odzieniem należytym
więc co jest mym domem...
czy ta izba za progiem zmurszałym
i to wszystko dookoła za niebaskłonem
barwy rzednieją nastaje wieczór tak piękny
wypełnia się ma godzina do minuty i sekundy
a tam horyzont pogodny...
jeden krok jednym zapisanym czynem
pozostaje po mnie wspomnienie
liter zapisanych…
bolesław "bolko" stelmach

---i zdjecie PoEta dodał i propozycję pracy ......
Cudowny język sztuki.
Nie potrzeba słów. Praca znajduje się na wyspie Shamian w Chinach.

pisanko PoEty do wybtanki swojej :)

[marii51]

POETCE MOJEJ
piotr gabriel skorupa
11.05.2021r.
.
Masz ich kilkaset
Kilkadziesiąt
I kilka
Robisz mi korekty redakcje
I pyszne wiosenne kanapki
Z twarogiem
sałatą czosnkiem niedźwiedzim
I sercem
Daję ci książki
Zeszyty w twardych okładkach
Byś nie gubiła twych wierszy
Moją troskę o twą ciszę
Ostanio dałem ci gumkę
Recepturkę byś miała
Do włosów
Do spięcia tego co nasze też
Napisz jeszcze jeden
O tym.


ps super taki tyci wierszyk dostać...

[marii51]

Tak na noc modlitwa tych którzy kochają...
modlitwa
kocham cię...gdy pierwsze kwiaty wiosną
kocham cię...kiedy wiatr ciepłym lata
kocham cię...za kochanie moje
boś porankiem i mym arcymiłym wieczorem
i wtedy też kocham...kiedy pijemy herbatę przy księżycu
kocham cię...kiedy się kąpiesz
tak chciałbym być pianą która otula twe ciało
kocham cię...bo jestem trzecią kropelką wody
jak samotna perła na twojej piersi
kocham cię...nagą i kiedy się uśmiechasz
i wtedy kiedy wstydliwe spojrzenie mi posyłasz
nie nie podglądam kiedy obok mnie stoisz
w nagość mych myśli przybrana
kocham cię...kiedy temu misiu nosek całujesz
kocham i tęsknię...
nad nasze jezioro na spacer zapraszam
i co z tego że księżyc nasze pocałunki będzie liczyć
i słonik na szczęście i ta róża tak pięknie tobą pachnie
zobacz słoneczniki w kulistym wazonie
mroki miłości nocą rozświetlają
kocham cię...i nic to że tak daleko
ale i tak blisko jestem ciebie
i gdy ciało do ciała włos do włosa
twym spojrzeniem będę tak blisko
a gdy się zdarzy że się spotkamy
po uśmiechu i spojrzeniu cię rozpoznam
tak chwilą zauroczony powiem
zostań ze mną tylko na chwilę
i na ostatnią też zostań
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Niebo złote ci otworzę,
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, aby żyć
zielonymi listeczkami,
śpiewem jezior, zmierzchu graniem,
aż ukaże jądro mleczne
ptasi świt.
Ziemię twardą ci przemienię
w mleczów miękkich płynny lot,
wyprowadzę z rzeczy cienie,
które prężą się jak kot,
futrem iskrząc zwiną wszystko
w barwy burz, w serduszka listków,
w deszczów siwy splot.
I powietrza drżące strugi
jak z anielskiej strzechy dym
zmienię ci w aleje długie,
w brzóz przejrzystych śpiewny płyn,
aż zagrają jak wiolonczel
żal — różowe światła pnącze,
pszczelich skrzydeł hymn.
Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne — obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łąki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zakryj groby płaszczem rzeki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył.
Krzysztof Kamil Baczyński (15.VI.1943)

i doczekalismy się Wałęsa napisał wiersz

[marii51]

"Lechu. Tyś walczył dla idei"
Teraz Wałęsa zaprezentował na swoim profilu nutkę poezji. Poniżej treść wiersza (pisownia oryginalna).

"W próżności, mojej czy może się nie podobać?.

Lechu. Tyś walczył dla idei

Długie lata bez nadziei

Ciągle byłeś człowiek mały

Aż nadszedł czas chwały

Na szczyt wyniosły Cię boje

Stałeś się człowiekiem sławnym

W kraju, związkowcem wytrawnym

Tak samo myślała zagranica

Upartość z zawziętością czyli przylbica

Nie została przez komunę zdarta

Twa dusza była. rogata i uparta

Stałeś się znany przed światem

W zamian blask ducha pokryło szkarłatem

I Nobel trafił w Twe ręce

Gdy Ty pokojowo, walczyłeś w męce

Skąd czerpałeś na to siły

Jakie duchy podpowiadając ci mówiły

Że zwyciężysz komunę sobą

A lud pójdzie za Tobą"

[marii51]

Epitafium dla Kory...
pokój generuje wojny i w słoneczne dni kilka burz
brak tej mądrości ale i te słowa jak na pustyni echo
milości brak tego pięknego oddechu duszy
dziś Koro kolorowo śnij
bo przepięknie kolorowo żyłaś
ale proszę mów do nas mów
niech nie milczą cykady na cykladach
a ja chce ci powiedzieć zawsze jestes kobietą
nawet dzisiaj w boskim Buenos Aires
trapiły mnie miraże kiedy do tanga zaprosiłaś mnie
wołałem cię poprzez wiatr a ty dalej szłaś
dziś sierpień idziesz w ostatnią drogę
bez ciebie umieramy jak w zimny maj
nie traciłas oddechu nie poganiałaś nas
kiedy się okazało że nie mamy twarzy nie mamy serc
a ty znowu dzisaj raz dwa trzy
do kogo biegniesz Luciolo Luciolo
a myślałem że w oceanie wolnego czasu
ta noc do innych nie jest podobna
w naszej miłości nie podobna
do kogo biegłaś do kogo tak spieszyłaś się
w tym szale niebieskich ciał ten deszcz cholerny
nie poganiam cię nie
bo tak wolno tylko płyną nasze łodzie
ja dzis zaśpiewam tobie
Kocham cię kochanie moje
bolesław "bolko" stelmach
takich moich kilka poEtyckich słów

Modlitwa ludzi wolnych

[marii51]

Modlitwa ludzi wolnych
Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę
Idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch
ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo
bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy
a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze
ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych
niech nie opuszcza ciebie twoja siostra Pogarda
dla szpiclów katów tchorzy - oni wygrają
pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę
a kornik napisze twój uładzony życiorys
i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy
przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie
strzeż się jednak dumy niepotrzebnej
oglądaj w lustrze swą błazeńską twarz
powtarzaj: zostałem powołany - czyż nie było lepszych
strzeż się oschłości serca kochaj źródło zaranne
ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy
światlo na murze splendor nieba
one nie potrzebują twego ciepłego oddechu
są po to aby mówić: nikt cię nie pocieszy
czuwaj - kiedy światło na górach daje znak - wstań i idź
dopóki krew obraca w piersi twoją ciemną gwiazdę
powtarzaj stare zaklęcia ludzkości bajki i legendy
bo tak zdobędziesz dobro którego nie zdobędziesz
powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem
jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku
a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką
chłosta śmiechu zabójstwem na śmietniku
Idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek
do grona twoich przodków: Gilgamesza, Hektora, Rolanda
Obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów
Bądź wierny Idź
Autor: Zbigniew Herbert

[marii51]

• Zbigniew Herbert - Przesłanie pana Cogito

[marii51]

Dlaczego...

dlaczego mój bezcenny czas
"wnety wnetów" przyszłych czy przeszłych
tak szybko obok mnie mijają
coraz mniej mam chwil na spotkania
a dalej ciągle tak gdzieś za czymś ganiam...
w klepsydrze życie przez palce mi ucieka
czas schował już moją paletę z kolorami
musnął moje włosy jasnymi srebrami
z konieczności...o codzienność
zostawił mi zmarszczkę z troski
lecz nie to mnie przeraża
tak staram się mieć w sobie nadal wiele radości
rano słońce budzi mnie do kolejnego dnia
czasu nie cofnę...
kartkę kalendarza zerwał wiatr
usiadłem na ławce lekko skulony
wiatr muska moje włosy i ramiona
na drzewie przysiadł ptak lotem...
życie to tylko podróż i jestem nim zmęczony
w moich dłoniach tomik wierszy
jeszcze nie skończony
może jestem tylko turystą
i szukam miejsca docelowego
a tu jeszcze kawiarnia kino i spacer
deszcz włosy zmoczył...nam
i dalej chodzę w deszczu
by nikt nie dojrzał moich łez

bolesław "bolko" stelmach Pokaż mniej
Komentarze
Maria Ługowska
POZDRAWIAM WSPÓŁCZYTAJĄCYCH A AUTORA TO AŻ AŻ !!!ZA KLIKANIE NAM WIERSZY , MYSLI, ,ROZWAŻAŃ brawo !
· Odpowiedz · 8 godz. · Edytowano
Adelcia Frasiak
Piękny!!!!
· Odpowiedz · 3 godz.
Slawomir Pulkowski
Skoro nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, by pójść naprzód
· Odpowiedz · 49 min
⁠

[marii51]

A tak miłośnie mi się dziś poranek zbudził. Nie dziwcie się, poEta też kocha, tęskni...
nieszczęśliwy Eros zdradliwymi strzały serca kłuje
zasmucony Feon nigdy nie błagał o miłość serca swego
Gwiazdo Zaranna dlaczego tak skargi
w moje progi lękiem napawasz w miłości mojej drzwi rzucasz
co mi do dnia i nocy mych pragnień
ptakiem powrócę...i skosztuję rozchylonych twych ust puchar
jak długo w magi nocy czarnej
po której jesteście stronie bogowie niemili
wielki wóz już przemknął po niebie
nie kocha nie pragnie uwięziony w tęsknocie miłości
nocą pragnieniem odrzucasz:
sufit nie pomalowany...
śmieci nie wyrzucone...
i najgorsze ze słów
“głowa mnie boli”...daj mi spokój
pamiętam kiedy cię ujrzałem
zapomnieniem wszystko się stało
słodkim uśmiechem mą rządzę rozpaliłaś
łaskawym spojrzeniem spokój zburzyłaś
dlaczegom stracił miarę mego miłowania
tak tęsknię...pragnę...a tu już przeszłość
wiatrem rozedrgana
więc nie dręcz mnie miłości moja
tylko mi pocałunek zostaw...
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

Reminiscencje pewnego spaceru...
Nie chce któregoś dnia obudzić się w zniewolonej Rzeczpospolitej...nie znam się na niebiańskich sprawach. A znam piękne miejsce, gdzie pośród wapiennych skał, cudownie wiązy strzelają w niebo. Powietrze tak ulotne, delikatne, moje płuca czuły się szczęśliwe. No i najważniejsze były rozmowy...tego mi nikt nie odbierze. Bo codziennie zadaję sobie pytanie o sens życia, a o odpowiedź coraz trudniej. Widzę zło w KK, odrażające zło, ale i widzę dobro płynące z poszczególnych źródeł wiary.
kiedy byłem mały...
uczyłem się składać litery w wyrazy
i poznałem tych wyrazów ogrom
pytania się rodziły i wszędzie szukałem odpowiedzi
w tym zgiełku mieszały się proporcje
jak wiele wtedy było we mnie dramatyzmu
słowa niesprawiedliwe szemrały...
niekiedy z szacunkiem odkryte odpowiedzi
przed zamkniętymi drzwiami zostawały
pukałem...dobrej nowiny szukałem
bezdusznością w zaciśniętej pięści
słowa odpowiednio twarde jak kamień
z zadanym od wieków pytaniem...poszedłem do domu
w jakim że strachu emocje mną dzielą i rządzą
uspokoję się czy spłonę...
wybiegam...
wracam z mej otchłani
zakrywam twarz by nie zobaczyć
przypominam moje utracone wspomnienie
powrotem o poranku kolorowym mym księgi utracone
w szarej modlitwie nostalgią...ideałem wcielonym
odrodziłem się jak baśń z tysiąca i jednej...
odzyskałem me słowa zapomniane
wybiegłem w noc...podążam w mrok
by w lustrze Diego Velázquez' a się przejrzeć
ujrzanej liry dźwięki tak niemy toczą bój nieporadnie
by zamknąć tę chwilę
w chwili czasu przytłoczyła mnie cisza
nie wiem czy realną nadzieją wspomnienie
czy tylko sennym dnieniem
nocy dwie siostry nadchodzi trzecia
oswaja mnie z czernią kochanka okrutna
czy doczekam jutra by pióro w inkauście zamoczyć
czas za szybko życia nadgryza
by samotnością tej nocy odbyć podróż ostatnią
zamknę powieki na chwilę...
nie nie skusisz mnie kochanko okrutna
odwiedzę jeszcze dom rodzinny
tej arce która mnie wychowała
ojcowsko-matczynym progom się pokłonię
cnotą mi będzie ta rzecz ostatnia
kiedy wyruszałem w tą piękną życia podróż
tak jak cnotą od źródła me dni przeżyłem…
życie moje było i chleb i wino i wino i chleb
tylko jeszcze namiastką tej ciszy
zrobię fotografię mej wieczności…
bolesław "bolko" Stelmach
Obraz malowany przez autora...można kupić

[marii51]

a mi się dziś tak..

----.. czlowieczy los....jakże ?
jestesmy tu i obok siebie
tuż przy sobie,
albo całkiem oddaleni...
słowami .. ktore nie powinny nawet istnieć//
a je stosujemy?
po co? żeby ukarać odsuniąc od siebie
udowodnić,ze jestesmy lepsi,
a inni to byle kto?
Ludzkosć rozwija się
a niektore nasze cechy nie potrafią się od nas oddalić,,
robimy sobie i komuś krzywdę= niesluszną-
niepotrzebną
Kulminacja dookoła od rana -do wieczora ,Aż nieraz po świt
rozliczania pomówień -zdrad i
uwikłanych spraw, same one się nie stworzaly..
komus tak bardzo zależy
niezauważalnie sprowokować,
gardzić , uczyć nienawiści....czlowieka do czlowieka ..
a gdzie pokora ?i wybaczanie ,wyrozumialość..do
drugiej istoty mądrej jakim jest czlowiek
stan swiata najcenniejszy bardziej niż złoto diamenty.... cd Maria Ł

[marii51]

litania do zdrowia
w połowie szóstej fali mego życia pośród pienistych bałwanów
szeregiem minionych dni majowego objawienia Fatimskiego
na rozstaju dróg pastwiskiem mej codzienności
girlandami konwaliowych dzwoneczków przystrojone
zielone wzgórza pełne wiatraków mielących ludzki los
u sadzawki Betsaide czekałem aż poruszona skrzydłem anioła
zmarszczy się woda...
a może tak ją umieszczono by wszędobylski przebiegający wiatr
delikatnie zmarszczył wody toń
bym uwierzył...ale w co uwierzył?
czy w anioła ślad...czy w swoją siłę wiary którą w sobie mam
bo przecież Bóg to nie starzec siedzący na obłoku
ale mądrość skumulowana w tworzeniu siebie mojego ja
na obraz i podobieństwo moje
...
wspomnieniem kobiety która mnie zrodziła
straciłem wiarę w zwiastowanie i w niepokalane poczęcie
wycieczką w ciemność lśnienia nieświadomości
na rozstajach życia dokonanym wyborem
na nowo siebie budując zrobiłem pierwszy krok
smakowitą sznytką chleba czerstwego
wędruje z powrotem ku zdrowiu
przyśniły mi się trzy moje pluszowe misie:
Filip ten najmniejszy
o rozumku ciut ciut większym
od zwalistego ponurego Gwidonka
a rej wśród nich wodzi Nastka...
Anastazja...misia z perkatym noskiem
radością światła z tego świata pokonałem ból
podniesionej powieki
już jestem ku życiu wpół drogi...
bądź pozdrowione zdrowie...które wracasz
bo tak mi smakowałoś
kiedy w zdrowiu bywałoś
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

Coucou ma belle princesse*
czy błędną drogę wśród gwiazd przebyłem
by w skąpanym śpiewem słowika lilaku
ciemną luną rozświetlone dachy
a jam ładny...nieładny...bezładny
i jak tu wiersz napisać kiedy ptaków ferajna
po cichu powolutku...odnajduję moje chwile
bym wspomnieniem cieszył się
niedawną pieszczotą słowa dotykiem
cierniem miłość oplotła mą duszę
jak żyć odpowiedzi szukam
kiedy w konstelacji gwiazd nieznanych
całuję w myślach po wielokroć twe ciało
zakosztowawszy szlachetnego trunku mej miłości
nieparzystym światem światłocieni
wśród kwiatów wrzosowym zapachem
Coucou ma belle princesse*
czy błędną drogę wśród gwiazd przebyłem
by w skąpanym śpiewem słowika lilaku
ciemną luną rozświetlone dachy
a jam ładny...nieładny...bezładny
i jak tu wiersz napisać kiedy ptaków ferajna
po cichu powolutku...odnajduję moje chwile
bym wspomnieniem cieszył się
niedawną pieszczotą słowa dotykiem
cierniem miłość oplotła mą duszę
jak żyć odpowiedzi szukam
kiedy w konstelacji gwiazd nieznanych
całuję w myślach po wielokroć twe ciało
zakosztowawszy szlachetnego trunku mej miłości
nieparzystym światem światłocieni
wśród kwiatów wrzosowym zapachem
myśli się pławią szukając ratunku
pocałunku tyś wspomnieniem...
porywem serca i jego tchnieniem
za wspomnieniem wspomnienie
z najprostszego gestu tego życia radości
pocałunku troskliwego zachowam chwile miłości
nieszczęściem ból i męka złym losem nadzieja
jak niepokój zapadający w sen zamglony
szmer losu złego przeszył mą duszę
księżyc promieniem niewolniczej miłości
nałożył mi kajdan radosne okowy
czym winny żem miłości cierniem spętany
straszne brzemię kamieniem czarnej nocy w sercu ciąży
w tej ciszy trwożliwej która w sercu ciąży
czy tylko ja nie wiem jak boli miłość
kiedy w głowie ta nocna zadra szumi
a może tylko w głowie szumiało wino
dziś echem starej płyty szumiała młodość
Kaliope w boskim białorunie miłosnej pieśni Erato...
tak cię czekałem tak wtedy szukałem
a kiedy mnie pokochałaś skrycie to odnalazło mnie życie
ale jak boli miłość to w niebiańskiej gwiażdziarni
nie użyczyli mi przepowiedni
*Witaj, piękna księżniczko
bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

Moja Droga

Posłuchaj,
to moje myśli
czekają w szeregu cierpliwie.
Usłysz je, przywołaj.
Przyjdą ubrane w słowa
z lirycznego poematu,
mgłą sensu otulone.
Może przysiądą
w Twoich zakamarkach
i będą mówić, szeptać,
obrazem malować

…że jestem...

Pozdrawiam. M

[marii51]

Gdzieś tam

parę kroków jeszcze przede mną

jest słońce

ukryte w czyichś dłoniach...

Każdy z nas pragnie

najpiękniejszych uczuć...

i takiej zwykłej ludzkiej bliskości...

ciepła serc..., ciepła słów...

Twoje serce bije po to,

byś to Ty mógła żyć.

Ale żyj tak,

by więcej serc mogło bić…



Pomyśl, że gdzieś tam... i ja jestem.

Pozdrawiam. M

[marii51]

Ta mało znana modlitwa została napisana przez autora Małego Księcia – Antoine de Saint-Exupéry w jednym z najtrudniejszych okresów w jego życiu.
MODLITWA
Panie, nie modlę się o cuda ani o wizje, proszę tylko o siłę na moje dni. Naucz mnie sztuki małych kroków.
Uczyń mnie bystrym i zaradnym, abym potrafił dokonywać ważnych odkryć i nabywać doświadczeń wśród różnorodności każdego dnia.
Pomóż mi lepiej wykorzystywać mój czas. Obdarz mnie zmysłem odróżniania tego co ważne od tego, co nieistotne.
Modlę się o siłę dyscypliny i umiaru, nie tylko aby przejść przez życie, ale i po to by przeżywać swoje dni pożytecznie, i dostrzegać niespodziewane przyjemności i wzloty.
Uchroń mnie przed naiwną wiarą, że wszystko w życiu musi iść gładko. Daj mi trzeźwe rozpoznanie, że trudności, porażki, wpadki, niepowodzenia są nam dane przez samo życie, byśmy mogli wzrastać i dojrzewać.
Ześlij mi właściwą osobę we właściwym czasie, która będzie miała dość odwagi i miłości, aby mówić prawdę!
Wiem że wiele problemów rozwiązuje się bez mojej pomocy, więc proszę, naucz mnie cierpliwości.
Wiesz jak bardzo potrzebujemy przyjaźni. Uczyń mnie godnym tego najpiękniejszego, najtrudniejszego, najbardziej ryzykownego i kruchego daru życia.
Daj mi tyle wyobraźni, abym mógł dzielić się z innymi odrobiną ciepła, we właściwym miejscu, o właściwym czasie, poprzez słowa czy w milczeniu.
Oszczędź mi strachu przed przegapieniem czegoś w życiu.
Nie dawaj mi tego co wydaje mi się że pragnę, lecz to czego naprawdę potrzebuję.
Naucz mnie sztuki małych kroków!

[marii51]

Sens Istnienia
t91 ggfolt4g9d64z9dth02. ·
Wszystko, czego potrzebuję,
znajdę...
Wszystko, czego nie potrzebuję,
pozostawię za sobą...
Każdego dnia obserwuję siebie z refleksją...
A jeśli gdzieś głęboko w zakamarkach mojej duszy, drzemią jeszcze bolesne emocje, poczucie żalu, rozczarowania niespełnionych oczekiwań, poczucie osamotnienia, brak zaufania i miłości,
staram się wszystko odpuścić, wybaczyć i pozostawić za sobą...
Każdego dnia wyrzucam,
kawałek po kawałku wszystkiego,
co przytłacza moją duszę...
I każdego dnia czuję bardziej,
że staję się wolniejsza,
lżejsza
i bardziej szczęśliwa...
Pozdrawiam Was ♡
Miejcie wspaniały tydzień
J.S♡

[marii51]

17 l0igSstopada4 ns86airm6o 09:554d ·
List 83-letniej kobiety do swojej przyjaciółki Berty:
„Droga Berto, Dużo przesiaduję w ogrodzie bez martwienia się o chwasty. Więcej czasu spędzam z rodziną. Z życia powinno się korzystać, a nie tylko je przeżywać. Niczego sobie nie żałuję. Każdego dnia korzystam z „tej lepszej” porcelany. Mój najlepszy płaszcz zakładam na zakupy. Nie zostawiam ulubionych perfum na specjalne okazje.
„Kiedyś” czy „następnym razem” wykreśliłam ze swojego słownika. Jeśli warto coś zobaczyć, usłyszeć lub zrobić to robię to od razu. Nie jestem pewna co inni zrobiliby, gdyby sądzili, że jutro mogą się już nie obudzić. Lubię myśleć, że odezwaliby się do dawnych przyjaciół, spotkali z rodziną, zjedliby ulubiony posiłek.
Być może życie nie jest jedną wielką imprezą, o jakiej marzyłyśmy, gdy byłyśmy jeszcze nastolatkami, ale dopóki tutaj jestem zamierzam tańczyć i być szczęśliwa. Pamiętaj moja droga – ciesz się życiem, korzystaj z niego i nie odkładaj niczego na później."
Autor: poszukiwany
fot: poszukiwany

[marii51]

ODZEW DO TYCH KTÓRZY Wonośc teraz chcą zawłaszczyć po swojemu
bo zapłacili za [apiey u Kiszczaka zony i je tak umiejetnie przerobili !!!

a szcególnie jedynego nagrodzonego Noblem

[marii51]

Święta, święta i po świętach. A ja nie nie zapomniałem słów w słowa pięknem zamienionych
modlitwa poEty…
przymnóż mi Panie odnaleźć słowa
bym pisał wiersze
i za tych za strapionych
i oczywiście za tych zagubionych
no i czasem za tych nie roztropnych…też
bym błogosławiąc dzień nadchodzący
chwalił słońce o poranku
pisał o kwiatach które są piękniej ubrane
niż człowiek w szatach drogich
bym o ptakach wspomniał
które z dalekich krain przylatują
bocian żabę jedząc
wspomniał o jej potomstwie
pozwól mi Panie...
bym odnalazł słowa
takie proste i zwyczajne
o miłości i przyjaźni
oręż słów gorzkich i zajadłych porzucił
o radość serca też proszę
bym niezarozumiale i szczerze
uśmiechy…jak anioły rozdawał
wtedy poczekam świtu
by blaski w zorzach nie porwanych nastały
światło poranne na niebie się rozpostarło
wrzaskliwym pieniem zbudzi się ptactwo
trelem uroczystym o jutrzni
chwałę Bożą zagrają
w tym lasku
w tym gaju
brzeźniaku runem złocistym
słońce promienie rozpostrze
marmurowe chmury
wstęgami rozbłysną
nim wypowiem słów parę
już ranek przenika
sposobię się do obiadu
a tu pracy jeszcze tak wiele
południową godzinę w warkocze splatam
pracowitością mrówki
liczę dni i zapasy w mrowisku
zegarmistrz skrupulatnie
liczy mego życia godziny
nie czekam by rzucić się
w otchłań mego bytu
pieśnią w lutnię zbrojną
słowo tak cicho padło w naturę śpiącą
co ma śpiewać
radośnie wnika w wieczność
w letnią porę
skrzypkową dumą na cztery struny
kalafonią barwionego włosa końskiego
rzewną pieśnią
do widnokręgu lica swe stawiają
aż oszalały nieba
pękły dębowych wrót pieczęcie
gołębic białych Duchem się wzniosły
niedotykalnym pięknem
w słowie do słowa
łzami ociekają fale
by nie zapomnieli potomni
słów w słowa zamienionego
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

tak tak to jest

ŻYCIE MA WIELE BARW
www.facebook.com/kamil.konrad.14/videos/569473144138974

[marii51]

eee tam, jedne życzenia, to żadne życzenia. Więc...Już czas piękni i szlachetni ludzie, życzenia Noworoczne...takie od serca ze szpitalnego łóżka, po pionizacji i pierwszym spacerze...Bywajcie zdrowi i uśmiechnięci...
Każdemu z moich kochanych czytelników, jak i osobno. Piękne życzenia Dostatniego Roku 2022. By wam nam nawet ptasiego mleka nie zabrakło.
Minął kolejny rok, upłynęło 365 dni. Czy były lepsze, czy gorsze, nie wiem, oceńcie sami. Ja stałem się wolny. Pozostawiłem za sobą nieszczerą przeszłość w spokoju, by zobaczyć, jak piękna jest przyszłość. Wreszcie dostrzegłem piękną maksymę:
“szczerość jest drogocennym darem, którego nie należy oczekiwać od tanich ludzi.”
Ileż trzeba przeżyc bólu, by odnaleźć siebie samego. By dostrzec, czy ludzie kochają interesownie, czy... A ja kocham za nic, za to że są, że ktoś uśmiechnie się do mnie, powie dobre piękne słowo. A pięknym słowem jest to najtańsze słowo, okraszone uśmiechem, darem serca. To jest tak dużo, jakby sie trzymało skarb bezcenny w dłoni. Ale widocznie, słabym jestem chemikiem, bo nie dostrzeżono mych zasad, tylko podano mi kwas. Dzisiaj wiem jedno, nie mogę się oglądać wstecz, bo wczoraj umarło, jutro może się nie narodzić. Więc jest tylko teraz, piękne teraz w każdej chwili by zwyciężyć, pokazać światu swoje piekno, swój dar, który się otrzymało. Dar, ten ewangeliczny talent, należy rozwijać, nie zakopywać. Podnosić do góry, pomażać, stawiać na piedestale, by prostu zwyciężyć. Ten przecudny dar należy przytulić, pocałować, spojrzeć w oczy i odkryć, jak jest się kochanym i jak się przecudnie kocha. Bo...nie ma piękniejszej miłości, jak tak, promienista, pełna słów, pieszczot, rozmarzonych pcałunków.
Więc żyję miłośćią i ta miłość mnie pięknie prowadzi po meandrach słów, metafor. Zmierzyć się sam z sobą, odkryć się, wręcz obnażyć. Nie boję się, bo jestem dumny z mej poezji. Mam charakter, więc zwyciężę.
Kochani.
Niech ten Nowy Rok Anno Domini 2022, będzie dla was pasmem szczęścia i sukcesów, niech zdrowie was nie opuszcza. A pieniądze, rzecz ważna, ale tylko dla rachunków, bo trzeba je zapłacić, niech każdego dnia pomnażają się. Jesteście warci każdego szczęścia i każdego bogactwa, każdej miłości. Nic nie stoi na przeszkodzie byśmy wszyscy byli szczęśliwi i ja też.
Bo...Kocham Was, wasz wcale nieskromny poEta, który idzie swoją drogą.
bolesław “bolko” stelmach
A miał być krótki felietonik, a ja się znowu rozpisałem.
Aaaa Dosiego Roku, całego Anno Domini 2022
niepokornie przemijającymi dniami
[szmaragdowymi lazurami]
które wschodzą i zachodzą
[zaobłocznymi chmur szczytami]
na południowej stonie
[bezręka Venus z Milo świeci]
w tych dniach
[mało było rąk do pieczenia chleba]
za dużo, za dużo by smakować
[złocistociastny jego smak]
w tę noc mocą najświętszą
[samotnie po mądrość wyruszę]
drżacymi z bólu dłońmi
[rozsuwam nizin głębie]
spuchłymi wargi cicho szepczę
[zbolałą modlitwę]
ciemnymi wypalonymi oczami,
[stare księgi czytam]
a nie do końca odczytałem księgę mojego
[życia ]
przyswajam słowa piszę
[kiedy śniadania jest czas]
kiedy pora na obiad, też piszę
[bo jakże by inaczej]
nie mogę zasnąć, nim myśli
[które przed snem spiszę]
czy mocniejszym drzewem sie stanę
[dębem wieków owocem]
wzrosnę cedrem szlachetnym
[w słowa ubranym]
wiecznym młodzieńcem
[wędrowcą]
najcichszą prośbą
[delikatnym słowem]
cóż złoto miodnym kolorem ust
[mam jeszcze powiedzieć]
kiedy serce, w sercu brak słów
[przenikam w nicość przenikam]
tak mi brak słów
bolesław “bolko” stelmach
Tego złotociastnego bogactwa życzę w Anno Domini 2022
Bo żarna zmielą każdą niegodziwość podłych ludzi...więc czekam na mądrość tego ludu nad między Bugiem a Odrą. Zacznijmy żyć pracą milionów ludzi, a nie pamięcią prochów, które rozwiał historii wiatr

[marii51]

aki sobie felieton, w odpowiedzi na rozmowę z Przyjacielem...i zaś Dosiego Anno Domini 2022 roku...
Może musimy przejść część swego życia, marynarskim krokiem. Musieliśmy tak iść bo tak chciał los, a może jak ja uważam, bo tak chciał mityczny Bóg.
Musieliśmy tak iść po kołyszącym pokładzie życia, by osiągnąć nasze dno naszego człowieczeństwa. By później odbić się i pławić w słowach nabytych i czasem już i tych zabytych. By swoją wiedzę, wierszem czy prozą pisane, zmieniać napotkanych ludzi, zmieniać świat na lepsze. Nasza wiedza to już nie instrukcja obsługi naszego życia, tylko katalog doświadczeń, katalog upadków z nie zawsze pięknym zakończeniem.
Zwroty powrotu do życia, ciesząc się jego słowem.
Pamiętamy początki naszego pisarstwa , jak kręciliśmy nieudolnie kołem garncarskim, kołem słowa. Nieudolni, niewprawni garncarze, próbujący zrobić dzbanek gliniany. By po paru latach naszego poEzjowania zauważyć że nie posunęliśmy się za daleko.
No oczywiście umiemy już mieszać słowo jak glinę, ale pokora i skromność nie pozwala nam cieszyć się sukcesem. Dostrzegamy nasze braki i pozostajemy wyrobnikami, czy wręcz galernikami słowa. Czytamy poezję różnych autorów, czytamy i prozę i czasami nachodzi nas myśl jak zadra „ ale piękny wiersz, ale nam dowalił słowem, jak pięknie ubrał słowem chwilę swego życia. Jak ta zła myśl opanuje nasze jestestwo, cofniemy się i ona nami zawładnie, to nas zniszczy.
A idąc w drugą stronę naszego myślenia, kiedy radosna myśl powtórzy nam jak ECHO słowa wiersza, zaczniemy bić się w piersi i szukać vide: ( czytać uczyć się) swoich słów, by dorównać tej poezji. Bez tego zostaniemy tylko grafomanami, wyrobnikami słowa.
Pisząc czy też rozmawiając baczymy by nasze słowo nie upadło na bruk.. By nasze słowa były nieskalane, czyste i piękne. Nasze słowo musi żyć w przestrzeni, otoczone naszym życiem, jakie by ono nie było. Bo to suma doświadczeń naszego życia staje się słowem poEzji. A wiersz jego tajemnicą, przez nią ujawnioną. Bo słowa te opowiadają o stanie naszego umysłu i naszej duszy w danej chwili.
Wiersz czy proza, staje się kadrem dnia i nijak się ma do kadru nocy, czyli naszego cierpienia. Wiersz staje się krótkim reportażem naszej duszy, zapisanym na skrawku naszej pamięci. Jest jak szklana kula, bez początku i bez końca.
Przecież poEzja, to intelektualna prowokacja.
P.S.
Bo choć nie brakuje nam wzorców życia, to my czasem ich nie dostrzegamy. Ale, ale największym naszym przeciwnikiem jesteśmy my sami. Więc dlaczego jesteśmy myśliwymi, ogarami i zwierzyną?
bolesław „bolko” stelmach
CUDOWNY bOLKO

[marii51]

Jutro święto, dziś też święto, połowa tygodnia, czyli podwójne święto...a mrozik robi tup, tup???śnieżek bieli świat...a ja tak w wigilię trzech Króli...No a dzisiaj Wigilię mają nasi Bracia Prawosławni...
wszystko przeminie
jak ten wieczór i poranek
chociaż czekałem tęczy
deszcz też przeminął…
rozbłysła gwiazda
narodziła się dziecina
pastuszkowie przebudzeni
na fujarkach grają
księżyc z gwiazdami im przyświeca
idą opłotkami ludzkich dróg
płynie melodia pośród pól
poprzez miasta sioła
w tą piękną cichą noc
płynie melodia
w noc gwiaździstą
u gruszy starej wiatr dmie
przełamali się opłatkiem
z napotkanym wędrowcem
trwa ta piękna cicha noc
narodziła się Dziecina
ziemi miłość prawdziwa
śpij Boża dziecinko śpij
niech Matula utuli cię
ciepłem oddechu ogrzeje wół
trzej królowie już przybyli
czwarty wciąż spóźnia się
zamiast gwiazdy betlejemskiej
pieniami fujarkowymi
wiarą ludu
zagrali rodzimego krzesanego
poloneza ognistego
popłynęły nutki
w liryczną piękną noc…
popłynęły jak marzenia
pięknem spojrzenia
małego chłopca
dostałem słodycze z kramu życia
bolesław "bolko" stelmach

do ludzi wolnych a pamięć trwa

[marii51]

Ja wciąż pamiętam...
Rok temu(jak zwykle zaganiane myśli). Nie rok temu, a to już 3 lata temu, jak z niskich pobudek gnoma na żoli...zamordowano prawego człowieka. Która to twoja ofiara, mała moralnie gnido. Może zapomniałeś, ale poEta pamięta, jemu nieobce są łzy, jemu nie obcy jest ból.
Cześć Twojej pamięci Prezydencie Adamowicz...
dlaczego Bóg musi nago
poród nas przechodzić
ile to jeszcze niepotrzebnych śmierci
mu pokażemy
kiedy słowa niedojrzały
na trupach stoimy i upadamy
a tam niezabudki ciche
(błękitem pierwotnści życia)
odą radości...
kwestowania światełkiem do nieba
skończył się dzień
we łzach skąpany
z niegodziwym sztyletem w piersi
elegią samotności atlety
krwawe światełko do nieba
zuchwałą Golgotą
płomienistego teatru
cieniem tych
którzy z winą pozostali
zdradą oprawców
szydercze antypaństwowe hasła
a ty temu który je zapalił
oddałeś swoje światełko...
kwiaty tej wiosny zakwitną różańcami
nieba wypełnia się radością
przyjdziemy na groby bohaterów
z piękna przebaczenia pieśnią
po tym nas Aniołowie rozpoznają
w dłoni białe róże będziemy trzymali
obok nas staną ci którzy
o miłości zapomnieli
a tam cicho pod powałą Bożych nieb
Aniołowie milczeniem
o krwi niewinnej
opowiedzą
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

U mojej krainy, Ukraina...
mam swój piękny i wolny kawałek nieba
a tam kilka tysięcy wiorst na wschód
u krainy...trwa wojna...
tam tylko trumny milczą
bo ludzie nie potrafią
wykrzyczeć swojej prawdy życia
i wyciągają swój śmiercionośny złom
kurując swoje chore ambicje...
a kiedyś pamiętnym Majdanem
kiedy prawda i wolność była zagrożona
bo deptał ją ten
który miał na straży stać...
wtedy
rękoma Nitrusia i Halusi* z domu Mylnik
obroniliśmy ją...
dziś znowu...
kim jest ten wróg
który nigdy nie ma dość
u mojej krainy
wrogimi bombami
odbiera wolność
ten który przez wieki
pastwił się nad moją Ojczyzną
nie przestał
w 36 roku ubiegłego wieku
kiedy nasi dziadkowie
z głodu umierali
to prawda
że tylko jedno życie
i jedna śmierć...
ale to niech najeźdźca umiera
bo my chcemy w pokoju żyć
*profesor filologii
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

potomni, zawsze z godności,
odchodzących obedrą”…
zapytał mnie ktoś
piszesz…
bo sławny chcesz być
piszesz bo…
nie ma żadnego bo
nie ma nic
piszę bo słowa to radość
piszę bo słowa to miłość i przyjaźń…
na nic mi zaszczyty
one tak kruche są
bo jak mówią
łaska pańska na pstrym koniu jedzie
piszę bo utrapieniem młodzieży
w szkołach chcę być
by słowo do godności podnieść
słowem poezji…
na lepszy zmienić świat..
piszę dla chwili
i piszę w chwili
bo ktoś czyta
raduję się słowem mym
posyła mi uśmiech
i myśli swe
jak zmieniłem wszystko w sobie
tak zmienię i w tobie i w tobie też
każdy poranek radością będzie mi
każdym promieniem słońca
zawiążę nowej przyjaźni nić
i znowu napiszę kilka słów
komuś podaruje radość swą
razem pospołu zmienimy świat
bez wojen...
zawiści...
i z głodnymi dziećmi
w lemiesze
przekujemy każdą broń
kromkę chleba
jak uśmiech ofiarujemy
by jak źdźbeł trawy
szczęśliwych dni nie zliczył nikt
do krynicznych wód razem pójdziemy
słowem zwycięstwa
kwiatem pachnącym i nagim słowem
przywróconej intymności
marmurowego dotyku skały
nie wzgardzonego latoroślą słowa
bez pomówień
złego dotyku
krzywdy
bezprawnych nękań
zwyciężymy
wyciszoną martwotą człowieka
jego niewiarą
oszczerczym hasłem
boga niema…
pełnymi popielic kurhanami
wznieśmy słowa
na powrót budując
ołtarze miłości
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

[marii51]

dla Ukrainy----

• MODLITWA O CUD potężna modlitwa | Modlitwa w sprawach trudnych i beznadziejnych | Modlitwa o pomoc

[marii51]

O domu moim który, w niedzielę poszedł ze mną na spacer w niedzielny poranek...
dom który stoi i nie idzie ze mną
czy jest moim domem...
ale jeżeli ja idę
więc niosę mój dom z sobą
bo barki mam silne
widzicie jaki mocarz jestem
spotkałem się z drzewem
spytało mnie
dlaczego mam dom w sobie
a ślimak pełznie
i ciągnie swoje m-1 na grzbiecie
liść który opadł
tak zatęsknił
za swym domem pod słońcem
pytając ziemię
czy słońce ma swój dom
bo ono nie widzi tam
ani okien ani drzwi
a na mapie wszechświata
to tylko taki maleńki punkcik
w którym w niedzielę
słońce nie odpoczywa
dom moja ziemia
którą człowiek rujnuje
dla swoich krytych strzechą
złych pomysłów
a dom...
to szczęście we mnie
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

W wigilię pewnego dnia
MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ KOBIET
autor: piotr gabriel skorupa
Nie życzę wam
Stokrotkowych łąk
Spalonych przez nieludzkiego człowieka
Nie życzę wam
Tęczowego od ognia nieba
Nie życzę wam
Pełnej nieprawdy polityki
Hoteli pod mostami
I na stacjach kolei podziemnej
Gwałtów
Podłości
Głodu
Ziąbu
Wypalonych szpitali
Miejsc oddawania krwi
Niehumanitarnych korytarzy
I bezduszności wszelkiej
Niech to ostre marcowe słońce
Przypomni nam starą piosenkę
Zawsze niech będzie słońce
Otulam was wszystkie
Pełnymi kwiatów krzewami róż
Jesteście wszystkie potrzebne
I bardzo kochane
PIOTR SKORUPA

w moim miasteczku nagrodzeni za wiersze

[marii51]

gazetaolsztynska.pl/bartoszyce/826113,Barcyjna-poezja-zbiera-laury-Tym-razem-w-Jeleniej-Gorze.html?fbclid=IwAR2pmNPKSltkRV1mbTzhsS7ZPskNDrianajYL-jTP8b8H9sblvlEJlslptE

[marii51]

Bolesław Stelmach
rsot
5
a
gl9c
0
5

f
2
t6
j
04

2
a
m
i
1
·
Tak majowym spacerem zebrałem słów parę...
nocą o konstelację gwiazd w galaktyce Oriona
odbijają się moje sny...przydrożne
choć nawet nie wiem gdzie to jest
zostałem akuszerem rodzących się gwiazd
i kwilą one ci tam tam te gwiazdy się rodzące
czy to środek czy wszechświata obrzeża
moje sny i myśli gwiaździste idą ze mną polną drogą
na jej poboczu pośród krzewów tarninowych
znalazłem ościsto-kolczastą jeżynę i ręce sobie poraniłem
zerwałem jej owoców parę i ze smakiem je teraz jem
brudna ręka ocieka sokiem i kroplami krwi
jak gwiazdy w znajomej konstelacji
tak bez powodu zdało mi się na środku drogi dom postawił
zwykły kopczyk kreta ale on przemyślny jucha
koń czy wół nie przydepną dziecko też tędy nie chodzi
no bo i po co...
stare nogi mogły by się tam potknąć
więc za nim za tym kopczykiem złamanej trawy źdźbło
do poranka zagospodaruje je pająk
by mgły poranne krople rosy mogły się osuszyć
czy naprawdę to wiatru dnienie
w konstelacji Oriona kwilą gwiazdy się rodzące
pomyślicie żem wariat pomyleniec
że w nocy po dniu pracowitym się śpi
a ja tylko przez gwiezdne szlaki
polnymi wędruję drogami
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

dostalam POLECENIE
Pisz zaprawiaj sie w meandry umysłu ludzkiego ,a Poezja wyzwala prawde a prawda to cos pięknego
A GDZIEŻ TEN WĄTEK GDZIE SA MOJE BAZGROŁKI/

WIRTUALIA ZADBAŁA O swięto dzis

[marii51]

Boże Ciało
a ludowe powiedzenie.. bez Boga ni do proga

a_gdyby_tak_nieba_przyblizyc.--marii51

[marii51]

DZIS TRAFIŁAM W POSZUKIWANIU MODLITWY WYJĄTKOWEJ --
- BO JESTMI BARDZO potrzebna ---
Ojciec Józef Witko OFM o starotestamentowej modlitwie Jabesa,
która skutecznie odmieniła życie wielu osób!
A
NIE ZNAŁAM ------OJCA Jozefa
WYSŁAŁABYM DO putina ale do niego
to juz dawno nic absolutnie nie dociera
BO NIE CZYNIŁBY TAKIEJ CZYSTKI NARODU
TAM mieszkają w Donbasie i Ługanskiej
republ ROSJANIE GRUZINI BIAŁORUSI UKRAIŃCY
giną więc różne narody
może czytając poslemy mysli żeby cud uzdrowienia postępkow putina nastąpił
wiadomosci.onet.pl/religia/modlitwa/ojciec-jozef-witko-ofm-o-starotestamentowej-modlitwie-jabesa-ktora-skutecznie/d58txtg
jak to mowią... tonący brzytwy się chwyta

[marii51]

o czym wrto wiedzeć
mistrz cichej manipulacjii

• Ukryty NARCYZ – Mistrz cichej manipulacji

[marii51]

stanawiam się skad bioerze się taki czlowiek ./.. skad ? dlaczego potrafi dookoła morderswami owocować jak PUTIN www.youtube.com/watch?v=ZwinedjGEBc

ALBO TAK? SIĘ DZIEJE...www.youtube.com/watch?v=ZwinedjGEBc

[marii51]

bolesław stelmach katowice ===A tak dla przypomnienia...mój Dekalog...
jam jest miłością i miłości pożądam
ty jesteś miłością mą i mym pragnieniem
czy w dzień czy w nocy tak szukam
by w rozpoznawalnej chwili
odnaleźć to czego nie zgubiłem
po pierwsze
nie mam miłości innej niż ta
która mnie dotknęła
cudnych kwiatów w sadzie
promieniem księżyca
w opłotkowych niezapominajkach schowana
błękitem ku błękitowi
lazurem nieba
nie mam miłości innej niż ta
która mnie dotknęła
nie mam…
po drugie
nie powtarzam innego imienia
jak tylko twoje
nie powtarzam żadnego imienia
kiedy tylko twoje imię w mych myślach
twych śladów stóp
szukam w porannej rosie
wiatr wieczorem
kląskaniem słowików w jaśminie
przynosi twe imię
już nie szukam
nie potarzam nadaremno…
po trzecie
pamiętam jakim świętem
stała się ta chwila dla mnie
kiedy ścieżką w lesie
tam gdzie paprocie
gdzie rosną jagody
pośród sosen wysokich,
przyszłością przepiękną
wzbudziły się zmysły
wzbudziły radość
ku spojrzeniom radosnym
duchową rozkoszą
zdrojem czystym
zapłonęło moje serce…
po czwarte
pamięcią radosnych chwil
czczę mą miłość
edenowym ogrodem staną się chwile
wyruszę w podróż
ku obłokom niebios błękitnych
kiedy jesteś przy mnie i ze mną
bogatsi o chwilę rozkosznego spojrzenia
w pieszczocie pocałunku
dotykiem ust
ułożona w myślach
stań się chwilo,
stań spełnij do końca…
po piąte
nie zakrywaj tej chwili
blasku luny
niech powabu nam użyczy
nawet gdy deszcz
niech nie zgaśnie ta iskierka
w zamkniętym łuku tęczy
siedm kolorami spiszemy marzenia
księżyc o poranku
nie zaćmi słońca nam blasku
nocą doda nam nadziei
po szóste
nie w cudzym łożu
śpiewem przeczystym
snem
który nie wypływa z próżni
kwiatem przecudnym
zapachem rozbrzmiewasz
echem przepięknym
powtarzasz me słowa
tak kocham kocham
czekam w tej chwili
myśl ma krzyczy…
jakież to piękne uczucie
po siódme
nie ukradłem słowa,
nie ukradłem chwili
rachunkiem zapłaconym
delikatność mnie dotyka
nurzam się w mej uczcie
jak w lipowym zapachu
w mym łożu
gdzie ma miłość zagościła…
jak pęd młody rozkwitam
po ósme
słowem jak niewolnik miłości
nie będę rozrzucał bieli kwiatów
jak ogrodnik będę ją pielęgnował
w prawdzie mego świadectwa się zmierzę
jak anioł do nieba wzlecę
by prysnęły złe proroctwa,
by znikły złe pomówień światy…
po dziewiąte
nie pożądam niczego innego
jak dotyku twego
nie pożądam...
tylko wpatrzony w twoje oczy
tak pragnę chwili pocałunku,
tak pragnę twego dotyku
tak żywot czekałem
słowem miłości
siłą powstałem
tak od początku
nie ku swemu końcowi
tak kocham
kocham cię ma miłości…
po dziesiąte
niech nie znikną mej miłości
chwile swawolne
te cudowne artefakty
wolę moje kajdany
mą niewolę
chcę z tobą
i w tobie się nurzać
znowu garścią
zapachów fiołkowych bibliotek
odnaleźć księgi stare
z rana stanę na ganku
ostatni promień złapię księżyca
zwiążę w wianek słów pięknych
o tobie poezjo…
bolesław "bolko" stelmach
13 komentarzy
Maciejewska Grazyna
10 przykazań miłości tak fantastycznie przekazane przez Poetę. Jak zesz pięknie przekazuja to piękne uczucie. Brawo Poeto, po przeczytaniu staną siecodzienna modlitwa. 💖💋🌷
Odpowiedz1 dni

wsrod niepokoiu ..tuż wojny ,,znajdz czas

[marii51]

podczas Radioterapii w CO W-WA
WSZELKIE STARANIA POMOCNE
I TAK TEŻ POZNALAM TERAPIE MUSLENIA POZYTYWNEGO


lifearchitect.pl/blog/jak-wlaczyc-pozytywne-myslenie-5-prostych-krokow/?gclid=CjwKCAjwquWVBhBrEiwAt1Kmwk0CiQlF8h5vlhjpq5yfzVhPGY9Pl-dB7dMyWTIpgSF1J_Xd7yfR_hoCQd4QAvD_BwE

[marii51]

K
LIM ON JEST?

[marii51]

Tak na niedzielę, słonko chmury powoli przegania, nim pójdę na spacer, ciemnej nocy fragment...
/.../już ciemna noc snu czas
och jaką pokusą następna księgi kartka
dotykam ją palcami
ten szelest rozkoszą nocy
tajemna wiedza kusi i kusi
kolejny raz
gwiazda przez okno zagląda do mnie
a czymże moja wiedza
kiedy ona tylko w tej izbie bezbrzeżnej
świat mój cały
tyle mnie słonko widzi
kiedy po drwa na dwór wyjdę
a księżyc sprawdzając moją nocną obecność
przez gomółki w lanym ołowiu zagląda
czy tyle mnie świat pozna
kiedy młodszy przyjdzie po mnie i przeczyta
poniesie w świat słowa moje
a może bezpłodnym moje życie
gwaru dzieciąt w tej izbie nie usłyszę
więc na co mi wiedza
kiedy z nikim jej nie wymienię
tak gonię za słowem
a ono jak chleba czerstwego…okruch
ma być li tylko pokarmem myszy…
czy słowa moje przetrwają wieki
a ząb czasu ich nie zmyje
tak poznaję wieczne piękno
co to powstaje i nie ginie
i tak się rwę
jak niewolnik z kajdan
galernik z galer
by się w wodę jak w wolność rzucić
jak zwodnicze są moje marzenia
a tu już grają dwa światy różne
świt się budzi...
nastaje poranek,
czas lampy gasić…
czy prawdą jest podział świata
na czworonożne
te z rogami i te bez rogów też
dwunogie...
z piórami i bez
a najwolniejszy z nich
jest nagi dwunożny człowiek
rzekomo posiadający rozum
i władzę nad światem?/.../
bolesław "bolko" stelmach
pięknej niedzieliczki

2 komentarze
Maciejewska Grazyna
Fantastyczny wiersz. Nie jestem w stanie nic więcej powiedzieć. Tyle w nim przepięknej liryki oraz wspaniałych przemyśleń że wezmę go na swoją stronę żeby się nim cieszyć w każdej chwili. Miłych spacerów Poeto.

[marii51]

z tymi problemami mlodzież ma sposoby ich się pozbyc każda droga jest dobra .. miec serceotwarte to i dusza mniej ma zadań .. warto uczyyc sie od młodzieży gdy aka jest mądra www.facebook.com/trzymamCiezaSlowo/videos/1210678216422947

,,znajdz czas...ZNAJDŻ

[marii51]

• Jasna Góra Klasztor Ojców Paulinów – transmisja na żywo, ON-LINE, msza święta na żywo

Królowej anielskiej śpiewajmy
Piotr Piotrowski
Królowej anielskiej śpiewajmy
Różami uwieńczmy jej skroń
Jej serca w ofierze składajmy
Ze łzami wołajmy doń
O Maryjo, bądź nam pozdrowiona
Bądź Ty zawsze matką nam
O Maryjo, bądź nam pozdrowiona
Bądź Ty zawsze matką nam
Przez Ciebie, o Matko miłości
Łask wszelkich udziela nam Bóg
A my Ci hołd dajem wdzięczności
Upadłszy do Twoich nóg
O lilijo, jakżeś Ty wspaniała,
Wszelkich cnót rozlewasz woń
O lilijo, jakżeś Ty wspaniała,
Wszelkich cnót rozlewasz woń
O tronie Ty Boga żywego
O słońce nadziei i łask
O różdżko przedziwna Jessego
Jak wielki cnót Twych jest blask
O Maryjo, bądź nam pozdrowiona
Bądź Ty zawsze matką nam
O Maryjo, bądź nam pozdrowiona
Bądź Ty zawsze matką nam

[marii51]

• jucho - TEATRZYK WOJENNY

[marii51]

A tak o poranku, szafirowa miłość spotkałem i poszliśmy razem trzymając się za ręce...
szafirowa miłość…
pod baldachimem gwiazd może w poranku też
przyszła tak pięknie zapachem wieczoru miłość
niezauważalnie dotknęła chwilą rozmowy
zagubieni niedotknięciem wzroku odnalezieni
ciszą swych słów spacerem szeptem wiatru
nieśmiałym dotknięciem uciszyło burzę samotności
perłami łez, odnowa duszy by jeszcze raz
aż minęła tysiąc i jedna noc wyszeptaną ciszą serc
tak niewinnie nieśmiało pośród wielu słów
zakochani w sobie odnaleźliśmy swą dróżkę
wytopieni w tyglu życia czekamy…
prawością serca miłością dotknięci
pijmy słowa miłości choć nieupojeni
kocham szczęśliwą chwilą
kochasz, odpowiadasz mi
odnajdziemy się nagą prostotą swych serc
o dniu różą będę cię zwał nocą przywołam paproci kwiat
by o naszej miłości księżycowi opowiedział
na wszystkie kolory świata zamienimy nocy czerń
zapłonie wtedy niebo miłością wzajemną
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Psalm dla Polski mojej Ojczyzny...
A ja wciąż taki dumny jestem
z ciebie Ojczyzno ukochana...
kurna jestem i będę dumny
z Biało-Czerwonej flagi
Będę dumny z Hymnu "Jeszcze Polska"...
i z Orła białego po przestworzach lecącego
ptaka który jest moim Godłem
jam nie Polak mały
ale dumny syn narodu nad Wisłą
dumny z mej rodziny
w której tyle żyć krwią ofiarowanych
no i dumny jestem z "rz" i "ż"
a kiedy "ą" i "ę"
błędnie wypowiedziana usma a nie "ósma"
tak jestem prawością tych znaków naznaczony
dumny dumą płynącej we mnie krwi polskiej
nie z tej gdzie Zomo gdzie Ormo
stoję tam gdzie z ksiąg prawych wiedza nabyta
czy to mi wystarczy
czy mam jeszcze swoją VICTORIĘ
wśród kwietnych ogrodów wyśpiewać
taki jestem
i kiedy przyjdzie swą głowę złożyć
to tylko choćby pod płotem
na wiejskim cmentarzu
polskim piachu
miałbym miejsce godne
tej ziemi prastarej
przeze mnie umiłowanej
choć nie mam karabinu
ale mam myśl i mam słowo
wciąż będę ciebie Ojczyzno
przed głupotą innych bronił
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Dziękuję sercem za tak liczne dowody sympatii. Jak pięknym darem Stwórca mnie obdarzył, darem słowa, "bo kim ja jestem przed tobą Panie, prochem i niczem...". Tylko tyle mogę powiedzieć, w podziękowaniu Temu który obdarzył mnie taką sympatią wielu Przyjaciół słowa poEtyckiego. Dziękuję Wam piękni i cudowni sercem, moi czytelnicy i wielbiciele. Kochani, warto jest spotykać się z Wami codziennie. Warto było Was poznać, warto się z Wami spotykać i pięknie z Wami rozmowy sprawować. Tyle dowodów sympatii, tyle miłości którą wlaliście w moje serce. Dziękuję każdą strofą poEzji którą piszę. Aż chce się pisać, aż chce się żyć kiedy licznik życzeń oscyluje w +...50. Nie piszę dla tego o tym, by się chwalić tylko z duma podziękować, bo i też nie chcę by ktoś w mych podziękowaniach był pominięty. Przepraszam, jeśli rzeczą ludzką jest pomyłka, to poEta też się może pomylić.

bo być poEtą, tak słowem okraszę...
Bo poEta to tylko taki zwykły ktoś...

być poetą…
to ułożyć wiersz
ze słów
które wszyscy znają
z nieprzyzwyczajenia do
zwykłego świata
spadających jabłek Newtona
ciekawością swych argumentów
natchniony…czy ciekawy?
stawiam litery
buduję wyrazy
budzę swoje wątpliwości
w niewystarczającej odpowiedzi
ciągle powtarzam
„dlaczego nie wiem”
stawiając ostatnią kropkę
wpadam w logiczną pułapkę
zdziwiony…
swym dorobkiem

bolesław "bolko" stelmach

Dziękuję...Dziękuję...Dziękuję za każdą okazaną sympatię

[marii51]

Bestsellerowa autorka na specjalne życzenie czytelniczek (i z wyjątkową dla nich dedykacją!) wznawia jedną ze swoich ulubionych powieści. Jak każda jej książka i ta mówi o tym, co dobre, mądre, optymistyczne.
Iga powoli przestaje cieszyć się z codzienności, zmęczona walką z uzależnionym ojcem i nieprzychylnie nastawioną do niej matką Wiktora. Zniechęcenie potęguje również brak wsparcia ze strony partnera. Ich uczucie zostanie wystawione na poważną próbę. Życie przyjaciół również jest pełne zawirowań. Janek spotyka wreszcie miłość, która wywraca jego świat do góry nogami. Amelia w końcu daje się przekonać, że ona też ma prawo do szczęścia. A dzieje się tak za sprawą pewnej wyjątkowej kobiety o imieniu Ludwika... Opowieść, z której można czerpać życiową mądrość pełnymi garściami i w której odnajdziesz dobro, pogodę ducha oraz wszystkie najpiękniejsze cechy i emocje...

[marii51]

olesław Stelmach


pozwolę moim słowom...
jak i dzieciom mówić
psom także pozwolę szczekać...
by w powodzi fałszywych słów
nie utonęła miłość
opowiem ci moją tajemnicę
nie wierzę w miłość...
wyłączyłem w sobie te uczucie
tak jest lepiej wygodniej...
ale wiesz
czego najbardziej w życiu pragnę
kobiety która weźmie mnie za rękę
będzie miała odwagę udowodnić
że ta cholerna miłość istnieje...
wtedy zakwitnę poEzji słowem
opiszę ten cudownie
nienormalny stan
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

www.astromagia.pl/magiczna-wiedza/anioly/twoj-aniol-stroz

[marii51]

• Stan Borys-CORAZ TO Z CIEBIE JAKO Z DRZAZGI SMOLNEJ...- STAN BORYS

[marii51]

to ten zablokowany wiersz, powiedzcie mi gdzie tu są słowa nienawiści...
poszedłem z Leśmianem na spacer
słowa jak rzeczka popłynęły strugą
o lecie...
konwaliach pod płotem
tak opłotkami
z księżycem zatroskany
który za nami po niebie płynął
nie sielska czy anielska to rozmowa
w ciszy słyszę jego słowa
od razu przeniósł mnie
w krainę la bell epoque
a noc czarna
jak hebanowe drzewo
z werandy
księżyc oczywiście z nami
po schodach poszliśmy do parku
z parku
poprzez pola
do lasu
tam gdzie głogi
tarniny
liście czerwonej jarzębiny
kielichy kwiatów paproci
pełne marzeń sennych...
w zakurzonym zakątku pamięci
włóczę się z kąta w kąt i włóczę
"ja, to jestem ja" mistrz - rzecze
szukam zrozumienia tych słów
tak poszliśmy razem
poprzez radosne zmierzchy
jaśminową jutrzenką
budzące się świty błogosławione
a lata...
jak i wiosny słonecznym blaskiem przemijają
ptak przyleci i już odlecieć musi
uwerturę którą znam
organami zawtórował wiatr
w ciszy...
noc szeptem nam śpiewała
a w fontannie
wciąż tańczy
pomarszczona nocą woda
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

• Różaniec ze św. Dymfną o uzdrowienie z depresji i uwolnienie od niszczącego smutku [;t. bolesne];

[marii51]

ojejku znowu szukasz dziury w całym
cerując swoją nierzeczywistość
więc niech błogosławionym mi będzie
każdy mądry i nieobojętny mi człowiek
bo przecież i chmury na niebie mają swoje
niezakryte ale i niespełnione marzenia
a ty człowieku istoto wtórna
z prochu powstałeś i w proch się obrócisz
a tu znowu pizło (pisło)...
i gówno zalało mą Ojczyznę…
słowami poetki...
„poeci piszą do szuflady, bo nikt ich nie czyta”...
Polsko a ja czasem już nie mogę...
bo nie chcę słowem Boga obrażać
przecież w drabinie Darwina szczebli brakuje
kiedy na powrót powraca „tytularny cham”
któremu w rozmowie całkowicie wystarczy
kłamstwo które z jego ust się sączy
i jak mam podnieść słowo do godności
jak przywrócić mu należną wartość
na piedestał je postawić
a może ja tylko tęsknię
bo dobroć dostrzegam
kiedy piękno i miłość
jak pieśń życia wzlatuje
i wraca myślą...
czy wtedy jestem słowem
wiatru dnieniem
kiedy od wieczora aż do rana
słońcem jestem
szukając swojego poranka…
ale to tylko moja retoryka
czyli rozmowa z tobą
która dziś jest zapomnianą
wymianą myśli
a ty masz na zawsze zakaz
opuszczania mojego życia...
bolesław “bolko” stelmach

[marii51]

• „Że w tym życiu to nam życia ciągle mało” | ks. Piotr Pawlukiewicz

[marii51]

dzis dostalam...

„prawda rodzi się w dzień,
ale najpiękniej rozkwita nocą”…*

za starą furtą do ogrodu świata...
pragnieniem prastarej miłości
w dotyku myśli
pieszczotą chwili
szeptem wypowiedziane słowa
nie ulatują ku zamkniętej bramie świata
delikatnym cieniem powracają
nie stracą się
nie porwą na strzępy
jeszcze raz od początku je powtórzymy
w korale czerwone przyobleczemy
uśmiechną się nasze twarze
do tej gwiazdy nad Betlejem
może czwartego mędrca spotkamy
który przy chorym pot z czoła ociera
dzieciom kromkę chleba podaje
tak pełni niczyjej radości
poczekajmy...
gdy o jutrzni powie dzwon do dzwonu
stańmy tam pospołu
gdzie wół siano ma w żłobie
gdzie maleńkie dziecię leży
to tak niedaleko
za naszych zapomnień
brzegami ostatnich jezior
zapłoniemy miłością
wstrzymamy wszelkie wojny i zawiście
w pokoju ogrzejemy dziecinę
niech matka jego choć na chwilę odpocznie
delikatnym trelem dzwoneczków
hojną myślą miłości
utulmy dziecinę
niech matka jego śpi…



*mądrość islamska

bolesław „bolko” stelmach

[marii51]

• Roxie Węgiel - Nadzieja || Kryptonim "Jodła"

[marii51]

• Maciej Stuhr - Gustaw Holoubek

[marii51]

Ważne są tylko te dni , na ktore czekamy.....
]

• Dni, których nie znamy

[marii51]

Ważne są tylko te dni , na ktore czekamy.....
]

• Dni, których nie znamy

[marii51]

ISKRĘ WIARY .. OD Roxi
--MY TYLKO GOŚCMI NA TEJ ZEIEMI przypomniał mi dziś bratanek moj

• Roxie Węgiel - Nadzieja || Kryptonim "Jodła"

[marii51]

22 kwietnia 2022
·
SWOISTY RENESANS
autor: piotr gabriel skorupa
Noc pachnie nam
Jaśminowym księżycem
A im
Prochem z naboi spalenizną i trupami
Wszystko na jedną modłę jednego
Nieludzkiego
Chcącego odrodzić brutalnie Ukrainę
Pozwalającego na tworzenie żywych tarcz
Z dziecięcych główek
Mającego głęboko w dupie
Konwencje genewskie
I podstawowe zasady humanizmu
Niwelując jak kultywatorem wszystko z ziemią
Chce odrodzić tam życie
Buldożerami kopiąc cmentarzyska bezimiennych
Stawiając ruchome krematoria
Bombardując schrony
Magazyny żywności szkoły i szpitale cywilne
Odradzają to co już kiedyś było
Drugowojenny holokaust
Na innych przez innych
Pozbawiając z bronią w ręku
Godności kobiet matek córek
A ponoć
Człowiek nie urodził się sobie

[marii51]

GRANICE
autor: piotr gabriel skorupa
Każdy człowiek ma swoje granice
Granicę uczuć
Granicę bólu
Granicę łez
Granicę nienawiści
A nawet granicę przeprosin i tolerancji
Czasem potrafimy wytrzymać długo
Długo i cicho by wyciągnąć wnioski
A potem zebrać się i odejść
Bez najmniejszych wyjaśnień czy tłumaczeń
Po menisku wypukłym następuje przelanie się miarki
❤

[marii51]

Polska, to niezwykły kraj, to moja Ojczyzna ukochana
Polska zwykłe słowo
ale kiedy je wypowiadam
tak czule jak Matka chwyta za serce
Polska tylko sześć liter
a w nich i świat cały
i gwiazd bez liku
i miłość poEty
który w noc bezsenną
o ratunku jej obmyśla
Polska zwykłe słowo
i tylko sześć liter
i gwiazd bez liku
Polska i miłość
tyle samo mają liter
a jak kochać ją można czule
Polska jak słowo kochanki
jak perliste rosy w majowe poranki
Polska jak lot orła i jego rozpostarte skrzydła
nad moja ukochaną ziemią
nad Odrą Bugiem i Wisłą
bo dla ciebie wszystko Ojczyzno moja
i serce me i nasze umysły wzniosłe
bolesław "bolko" stelmach

WSPOMNINIA

[marii51]

• Archiwum wspomnień...

[marii51]

olesław "bolko" stelmach
oSrtdnepso

f10
W
5
1
z
c
i0
r
5a2i

8
f
o
21f8
:
8ul
a
ig8h
3
005i7g
j
0
lu2463g
o
·
Jeśli...
kiedyś zechcesz mnie odnaleźć
nie szukaj mnie tam...
gdzie kłótnie słychać
tam w maskę mądrości
mieszka ludzka pycha
i nienawiść w pychę przybrana
Jeśli...
kiedyś zechcesz mnie odnaleźć
nie szukaj miejsc..
gdzie kamieni pełno
tam...
zawsze znajdziesz ludzką zawiść
tam...
każdy kamień pragnie być perłą…
Jeśli...
kiedyś zechcesz mnie odnaleźć
przyjdź...
do tej samotnej przydrożnej kapliczki
i z czystym sercem uczynki swoje przynieś
pozapalaj zgaszone łzami świeczki…
Jeśli kiedyś zechcesz po prostu
PRZYJDŹ...
cierpliwość to drzewo
którego korzenie są gorzkie
a owoce bardzo słodkie...
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

www.youtube.com/watch?v=TsfLSliXSJE&list=RDEMtEdo2dyUHd8M_wdFdzyJEA&start_radio=1&rv=-MqMtljD1I0

[marii51]

Bal obroczynny 11 Marszałkowski r 2023

• XI Marszałkowski Bal Dobroczynny 2023 - relacja

[marii51]

TANGO

• ZOTTO & DAIANA al TANGO TORINO FESTIVAL 2022

[marii51]

Dzisiaj Święto Flagi, pozwólcie że i ja głos zajmę...
bo mi mówią że z moim deficytem mózgu, inaczej świat postrzegam...
Ojczyzno moja ukochana ty jesteś w sercu co dnia
pragnieniem twojej chwały od poranka aż po noc
kiedy gwiazdy świetliste i księżyc kolisty za oknem
posrebrzone dachy jak pozłocone sny nasze
wolnością pachnące pracowicie przesuwa
i ty Warszawo nasza stolico dzielna
nie dali rady faszyści zgnieść Twojego ducha
kanałami o Wolność walczono...
dzisiaj buciorami niecnych ludzi chcą twą wolność pogrześć*
środkiem płynie piękna rzeka...
Rodło symbol Polski
kiedyś nią władał wróg
dziś uczcijmy powagą i roztropnością serc naszych
weźmy w dłonie białe róże
weźmy sto lat budowania naszej Wolności
różni byli...i ci ze swastyką
po nich szybko nastali gorsi ze wschodu
z czerwoną gwiazdą Hunowie
a myśmy tylko mieli "P" z kotwicą...
dzisiaj rodzimi bandyci
na ołtarzach zniewolonej ojczyzny
stawiają swoje asztary niewoli...
fałszywe krzyże niecnymi usty rozmodlone
a myśmy szarzy i niepokorni z białą różą w dłoni
symbolem naszej niewinności
Ojczyzno Ukochana...
Rzeczpospolita
pogrześć.
1. podn. «pochować zmarłego».
2. podn. «pogrzebać pod gruzami».
3. podn. «stracić coś definitywnie»
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

---nie wiem Panie, skąd ta radość
skąd me pisanie
kto dał słowa które piszę?
…nie wiem Panie?
a może tylko przepisuję,
z Twej księgi życia…
kto dał prawo,
do nocnego mi pisania
…krople deszczu, tuż za oknem
o parapet rytmicznie…
w zachwycie pisania,
oczy zmęczone mrużę…
długopis pisać nie chce,
zmęczony też pewnie?
…czy to ręka już niewprawna,
liter zapomniała
więc układam słowa,
jak garncarz glinę na kołowrót
układam słowa coraz prędzej,
dotykam słowem me pisanie…
jak garncarz słowa…
tworząc misę
b „b” s

[marii51]

Kołowrót
Kołowrót zgrzytnął
w ruch wprawiony,
zwinął na sobie
zwoje liny.
Już było widno,
świt czerwony
rozpoczął dobę
bez przyczyny.
Wiadro obiło
ścianę studni,
plusk wody echem
gra we wnętrzu,
a moja miłość
wraz z nim dudni,
roznosząc śpiewem
sny w powietrzu.
Niesie się z wiatrem
hen daleko,
by wrócić do mnie
znów z powrotem
i małym statkiem
płynąć rzeką,
kręcąc się dumnie
z kołowrotem.
31.07.2023 Skała
Aleksander Sobala

[marii51]

Posty w Aktualnościach
Bolesław Stelmach jest z Marią Madydą
dpoeSnotsrg
z
05a994c9
o
t66hgt9cf

1af4lggc
1
999u
.
g18956fac
d
1f
g
c8
·
Gdybym wierszem była...
Serce zapytało
Kim jestem w twojej literze
Czy słowo wystarczy
Abym była imieniem
Uśmiechem o poranku
Pocałunkiem księżyca
Bo nie chcę być westchnieniem
Modlitwą o uzdrowienie
Książką umieszczoną na półce
Zasuszonym kwiatem...
Moje serce żywe
Zna miejsce i cenę
Dlatego cię pytam
Kim jestem dla Ciebie?.. .
Kim jesteś dla mnie dziwne to pytanie
Od rana jesteś słońcem które śpi z tobą na poduszce
Pierwszym trelem ptaszka który jutrznię zbudził
Nim południowa pora nastanie
z wiatrem moje westchnienie płynie...
Pytasz kim jesteś przecież dziwne to pytanie
Jesteś i jesteś ale i tak mi wciąż brak ciebie
Dlaczego więc szukam cię w zapachu kwiatów
pośród łubinów na naszej rabatce
Już wiesz kim jesteś dla mnie...
Złożonym z liter w słowa
miłości pięknym wierszem
Maria Madyda
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Modlitwa Poety
przymnóż mi Panie
odnaleźć słowa
bym pisał wiersze
za strapionych
i tych zagubionych
no i czasem nie roztropnych
bym chwalił słońce o poranku
błogosławiąc dzień nadchodzący
bym pisał o kwiatach
które są piękniej ubrane
niż człowiek w drogich szatach
bym o ptakach wspomniał
z dalekich krain przylatujących
bocian żabę jedząc
wspomniał o jej potomstwie
pozwól mi Panie
bym słowa odnalazł
takie proste zwyczajne
o miłości i przyjaźni
oręż słów gorzkich
i zajadłych porzucił
o uśmiech też proszę
bym niezarozumiale
ale szczerze je rozdawał
bolesław "bolko" stelmach

[marii51]

Osoba komunikatywna to ktoś, kto:
Uważnie słucha
Komunikacja to nie tylko mówienie. Słuchanie jest tak samo istotne. Koncentrując się na wypowiedzi rozmówcy, zmniejszamy ryzyko wystąpienia nieporozumień i wykazujemy chęć zaangażowania się w relację. Poznajemy współpracownika, podwładnego, klienta itd., odkrywamy jego potrzeby, motywacje oraz wiedzę. To sprawia, że możemy się od niego uczyć.

Rozumie to, co słyszy
Słuchanie powinno być efektywne. Analizowanie słów, które wypowiada nasz rozmówca, jest kluczowe. Dzięki temu możemy wychwycić aluzje i sugestie oraz rozpoznać skrywane emocje osoby, z którą się komunikujemy.

Zadaje pytania
Aby upewnić się, czy właściwie rozumiemy sens wypowiedzi rozmówcy, warto pytać. Możemy np. parafrazować komunikaty, potwierdzając tym samym, czy trafnie zinterpretowaliśmy ich treść. Zadając pytania, dodatkowo podkreślamy swoje zaangażowanie w rozmowę.

Wypowiada się jasno
Komunikatywność to również umiejętność formułowania zrozumiałych zdań, które można jasno i jednoznacznie rozumieć. Wypowiedzi powinny być logiczne i spójne. Wszelkie nieścisłości zaburzają proces komunikacji i wymuszają zadawanie dodatkowych pytań.

Dostosowuje język do możliwości słuchacza
Osoba, która posiada kompetencje społeczne rozwinięte w wysokim stopniu, biegle posługuje się językiem w różnych sytuacjach. Rozmawiając z dziećmi, unika trudnych słów i zbyt złożonych konstrukcji gramatycznych. Stosuje je swobodnie wtedy, gdy wygłasza referat podczas konferencji naukowej.

Wyraża się prawidłowo
Osoba komunikatywna posługuje się poprawną polszczyzną, unika kolokwializmów, zna znaczenie słów i dzięki temu właściwie je stosuje.

Potrafi porozumiewać się na poziomie werbalnym i niewerbalnym
Ktoś, kto jest komunikatywny, mówi zrozumiale i słucha uważnie, a jednocześnie potrafi bacznie się przyglądać i analizować język ciała rozmówcy. Umie spójnie łączyć gesty z treścią wypowiadanych słów. Dzięki temu gestykulacja podkreśla sens wypowiedzi, tym samym ułatwiając jej zrozumienie.

Umie nawiązywać i podtrzymywać kontakt
Osoba komunikatywna potrafi zainicjować rozmowę i nadać jej właściwą dynamikę. Umie także podtrzymać konwersację. Radzi sobie z tym zadaniem nawet wówczas, gdy umiejętności interpersonalne rozmówcy są ograniczone. Utrzymuje kontakt wzrokowy i na różne sposoby daje do zrozumienia, że uważnie słucha.

Komunikatywność nie jest cechą wrodzoną – możemy ją wykształcić, jeśli włożymy w to odpowiednio dużo wysiłku. Ilość pracy, jaką musimy wykonać, zależy m.in. od naszego temperamentu oraz doświadczeń, jakie posiadamy.
Odpowiedz Cytuj Link

[marii51]

• Śladami Maryi - piękna pieśń maryjna

[marii51]

autor: piotr gabriel skorupa
.

Dom Ci narysuję
kreską mojego serca.
Zawiażę Cię w nim
wstążeczką nadziei,
a lufcik zatkam palcem,
by nam nic nie uciekło.

Obok zbuduje szklarnię
z niezapominajkami, makami i slonecznikami
dla twych jerzyków, trznadli i sikorek.

[marii51]

Wyjątkowość .

O czym pomyślisz słysząc podany temat wyżej ? Z czym skojarzysz to słowo ?

Mnie przychodzi na myśl człowiek . Wszyscy ludzie na tym świecie . Każdy niby jak maszyna zbudowany z podobnego materiału , działający podobnie , z tymi samymi odczuciami a tak zdecydowanie różnorodni ,że wyjątkowi . Mało tego , aby wyjątkowość człowieka była szczególnie podkreślona , człowiek został podzielony w zakresie swojej seksualności na kobietę i mężczyznę .

Dwa unikatowe byty bezprecedensowe i niecodzienne , ale tak powszechne jak liście na drzewie lub krople wody . Zdumiewa mnie ta różnorodność zaklęta w postaci i jej zachowaniu , może dlatego ciekawa i ciągle od nowa odkrywana . Pokoleniowość wynikająca z długości życia stała się przyczyną ciągłego szukania i drążenia człowieka nie tylko w dziedzinie jego budowy anatomicznej i poznania działania jak i psychiki człowieka , tej niewidzialnej ściany za którą każdy z chowa swoją wyjątkowość .

Ale najbardziej ciekawy jest cement spajający obie postaci , kobietę i mężczyznę unikatowe odczucie napływające nie wiadomo skąd , ale niecierpliwie wyczekiwane w zasadzie od początku zaiskrzenia świadomości w umyśle człowieka . To odczucie też rzadkie jakby przekazywane z mlekiem matki, umiejscowione tajemniczo i czekające do momentu aż zacznie nie wiadomo dlaczego działać , aby zaspokoić olśniewająco swego gospodarza ,ale także oddziaływujące na wybraną osobę o przeciwnej płci .

Tak , miłość jest cudowna i ekscytująca i tak nęcąca , że wprost nie do utrzymania w wodzach racjonalnego działania , może dlatego tak dziwna i olśniewająca . I choć z jedna miłością człowiek nie potrafi sobie dać rady umiejscawiając ją i otaczając odpowiednią opieką , do momentu zabezpieczenia jej odpowiednimi związkami i powiązaniami, uczy jej się od swoich najbliższych i przekazuje innym .

To zdumiewające i zastanawiające uczucie , które towarzyszy nam przez cale okres jego trwania i w zasadzie nie kończy się z dobiegnięciem do końca życia ziemskiego . Mówią o wybuchu miłości w tym drugim okresie prawdziwego i nieznanego istnienia . Ale strach przed czymś co jest zakryte i niewidzialne powoduje niepotrzebny stres zacierający dotychczasowe przemijanie .

Czyż wyjątkowość nie zasługuje na ciepłe słowa w moim forumoblogu ? Ależ tak , aż mnie korci opisać te wszystkie wyjątkowe stany i niesienia które otrzymałem od dwóch istot , będących pokoleniowym łącznikiem . Lecz z drugiej strony , niespotykany żar uczucia jest tak odrębny ,że powinien zostać w moim sercu .

Wyjątkowe stany miłości ... rajska kraina bytów człowieka , ciągle nieznana , jakby tylko skrawek jej został dany do zastosowania . Ciasteczko słodyczy w swych smakach też nadzwyczajne . I pomyśleć ,że te wszystkie słowa to synonimy wyjątkowości , użyte w jednym opisie jednego człowieka ...hm...wyjątkowego ?

[kochamzapachfrezji]

Ładny wiersz, tytuł tego forum mnie zachęcił, by tu wejść

[marii51]

SLICZNY ZAPASZKU,, witam jeszcze raz miło ,, zapraszam jak do tej pory ..

[tade-k53]

Niebo jest tylko dla wybranych.
Mt 7:21 "Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie! wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie."
tradycja2012.blogspot.com/

[marii51]

tade-k53 napisał:

> Niebo jest tylko dla wybranych.
> Mt 7:21 "Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie! wejdzie do królestwa niebies
> kiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie."
> tradycja2012.blogspot.com/
>=
> tade-k53
MOŻLIWE MOŻLIWE JAK NAJBARDZIEJ

a_gdyby_tak_nieba_przyblizyc.--marii51

dar BOLKO NAPISAĆ ..tak ...

[marii51]

wierząc w transcendentalność moich snów
w absolucie tego co było
a i czasem mistycznie przeraża
chciałbym kiedyś spacerować
po Rue des Champs-Élysées...
a ty mnie wciąż oszałamiasz...
nie nie ja nie krzyczę
nie hałasuję
ja tylko patrzę na ciebie
tak kocham cię brać w ręce
moja książko leżąca na stole
przewracać kartkę za kartką
odkrywać nowej wiedzy ślady
choć czasem pośród gwiezdnych na opak dróg
jest to udręczony marsz
Serafińską odą błyśnięciem księżyca
moją prowincjonalną myślą
we śnie jesteś mym odpocznieniem
przy Rue des Champs-Élysées
ostatnie latarnie tego dnia zgasły
a ja siedzę na ławce pod Łukiem Triumfalnym
przez który przeciska się księżyc
a może bardziej elegancko powiem
"bonjour Mme Luno" *
ooo przepraszam...
właśnie przyszedł Victor Hugo
i zamienię z nim parę słów
"bonjour maître, comme tu es bon,
mais il était toujours supposé être Apolinaire" *
poszliśmy brzegiem Sekwany
dalej przez Champs-Élysées,
później dachami Montparnasse...
od wieży Eifla odczepiliśmy księżyc
w otwartej tego wieczoru ostatniej kafejce
wypiliśmy czerwonego burgunda
* dzień dobry pani Luno
* dzień dobry Mistrzu, a przecież miał przyjść i Apolinary
bolesław "bolko" stelmach ---czyli wirtualny znajomy

[marii51]

wiazdeczko...gwiazdeczko dlaczego z dalekiego nieba
wciąż na mnie mrugasz
a może na niebieskim niebie w modrakowych obłokach
latają turkusowe motyle..
ciche wiatry nie szumią za głośno i rzeki nie pluskają radością
czy w toni jeziora przejrzę swą twarz czystą
a w morzu będę mógł z księżycem się wykąpać
ach może to wszystko jest to za siedmioma niebieskimi ogrodami...
gdzie szafirowe kwiaty kwitną bławatkowa jest woda i boskie powietrze
a może jest to za siedmioma sadami gdzie na modrawych drzewach
nieziemskie owoce rosną i pyszny bogów nektar robią
a może to jest za siedmioma całkowicie niebieskimi marzeniami
migdałowa wróżka całkiem nie podniebne spełnia marzenia
tak myślę że to wcale nie niebiańscy szczęśliwi ludzie
chabrowe marzenia w swoich szczęśliwych sercach noszą
i tylko słońce w złocistych promieniach na indygowych ptasich skrzydłach
niebieskie niebiańsko...siedmiorakie marzenia
i ja cię Mateuszku hen do drogi na spacer zaproszę
i wyjawię tajemnicę: dlaczego borówki mają kolor jagodowy
poziomkowo smakują poziomki
dlaczego strach ma tylko jedną nogę i wkoło tylko się kręci
powie nam gwiazdeczka rostomiła jak to jest że tyle słońca zimą
ma w sobie czerwona jarzębina
gwiazdeczko gwiazdeczko...
powiedz mojemu wnuczkowi gdzie chowają się niespełnione marzenia
gdzie jest słoneczko jak niebo chmurka przykrywa
dlaczego on nie może spotkać kota który ma siedmiomilowe buty
dlaczego elf od razu nie spotkał Calineczki
dlaczego...dlaczego...
astralne są niebiańsko siedmiorakie marzenia no i kto uśmiechy w świat posyła
dlaczego marzymy o podniebnych niebieskich migdałach
tyle jeszcze mamy pytań śliczna gwiazdeczko
więc proszę zabierz nas w podróż byśmy odnaleźli wszystkie te odpowiedzi...
Wnusiowi Mateuszkowi
Starzik “bolko”
Widzisz Dziecinko, to nie takie trudne jest pisanie. Wkrótce nauczysz się czytać i pomożesz swoimu Opie...

[marii51]

·
Był taki dzień

Był taki dzień słoneczny,
kiedy się zakochałem,
w oczach zwykłej kobiety
z powabnym jednak ciałem.
Wierzyłem, że mnie kocha,
bo bardzo chciałem wierzyć,
lecz kochać mnie nie mogła,
miała dość własnych przeżyć.

Był taki dzień deszczowy,
kiedy przyszło rozstanie,
po nim następny nowy,
bo czas przecież nie stanie.
Nie mogłem wiedzieć wtedy,
że serce mam niewdzięczne,
nie wymaże kobiety,
która ze mną nie będzie.

Był taki dzień zbyt wietrzny,
by płynąć z pełnym żaglem,
lecz także był zbyt piękny,
by się zatrzymać nagle.
Dryfuję razem z falą,
tam gdzie mnie los poniesie,
w pamięci ciągle mając
siłę tamtych uniesień.

Aleksander Sobala
03.03.2024 Skała

[marii51]

·
Biały marmur
Uderzył młot w dłuto,
spadł okruszek skały
pod twarzą wykutą
dziś w marmurze białym.
Patrzyła przed siebie
swym kamiennym wzrokiem,
w ten punkt przed nią jeden,
gdzie stał z dłutem człowiek.
Nie mogła wymówić,
ni wyszeptać słowa,
lecz mogła się skupić
i piękna być mogła.
Trwała w swym milczeniu
bez łzy i uśmiechu,
pozostając w cieniu
mijających sekund.
Wciąż marmurem była,
białym i bez skazy,
marzeniami żyła,
bo mogła wciąż marzyć.
Tłum wyrażał podziw
patrząc w twarz kamienną,
co wzrokiem uwodzi,
widząc tylko ciemność.
Aleksander Sobala
02.03.2024 Skała

[marii51]

uczę się Ciebie na pamięć

www.youtube.com/watch?v=IO1evhvjJZs&t=49s

[marii51]

kto uważa za modlitwe to .. nie zmuszam nikogo do konieczności czytania,,
zdroweczka wszystkim życzę

[marii51]

marii51 napisała:
NIEAKTYWNY LINK VIDEO AHA

> kto uważa za modlitwe to ..
nie zmuszam nikogo do konieczności czytania,,
> zdroweczka wszystkim życzę

a_gdyby_tak_nieba_przyblizyc.--marii51

[marii51]

dawniej...tak potrafiłam coś sklecić

Powital mnie kropelkami malenkimi deszcz,
czulam delikatne packi na twarzy,
wiatr pomagal mnie zmoczyc cala,
lecz slonko tak pieknie okrylo nagle promykami
cieplo mi bylo potrzebne
--ktos czuwal..wrazliwa jestem na przeziebienia
......
mialam tak duzo mysli ,
jedna najwazniejsza---
doznania ciszy..
..
ostoii spokoju
SZukam znow ukojenia ,
gdzis niepotrzebny pojawiajacy sie haos..
znow nie pozwala mi zyc
w pelni zaufania , w wierze ze jest dobrze..
a bunt, pojawia coraz czesciej ,
brakuje mi znow
dobrych slow,
Dlaczego? ja potrafie, a inni , nie?
Przeciez to takie proste,
pogodzic sie , trwac...
a gdzie zgubilam swoje..ja?
taka cisza , znaleziona w powoju
zycia, nie jest wcale blahostka..
Znow jestem niepoprawna..
a moze i lepiej?
niz mialabym byc zagubiona? maria51

Metydacje

[marii51]

• Medytacja Prowadzona - Na Stres i Trudne Czasy

a_gdyby_tak_nieba_przyblizyc.--marii51

[marii51]

zdrowegeny.pl/poradnik/medytacja?srsltid=AfmBOoqpe0Jh_ef5WuCRyRXxy4iOEH2xdaSIIuK91zlVDhlnv-cI4Atf

[marii51]

TA NASZA... STAROŚĆ...?
.
śpiewają hymny na cześć młodości
zapominając że mija
ja usiłuję głosić pochwałę późnej dojrzałości
bo ona to jednak przywilej
.
choć szał uniesień za tobą
ale i błędów - nie zawsze -
ale dzisiaj rozważniej
cenisz chwilę
nie marnotrawisz
celebrujesz
smakujesz
nim strawisz
.
wiele od ciebie zależy
by uczynić ją piękną
mieć pasje marzenia
i czuć się potrzebną
.
ślimak w skorupie?
można i tak
lecz czy to jest życie
.
ono różne tak
jak i w młodości
i różne miewa oblicza
.
starość - to nie tylko kategoria wieku
ale często - ducha
nawet w młodym ciałem człowieku
.
starzenie się materii
-pocieszam się -
nie dotyka mojego ducha
.
a serce?
-emocjonalna dojrzałość -
czuje może głębiej niż dawniej
...
i czuje się też - to prawda - czasami źle
w tej zmieniającej się cielesnej powłoce
wariuje arytmii tempem
.
ale i tak... tańcz ze mną...
dopóki miłość
życie
piękno
.
© Krystyna Kermel
.
/Irena Santor - Starość - to nie wiek
www.youtube.com/watch?v=kcCRodFJDTA /
.
(autor obrazu: Sylwia Kalinowska Artist)

[marii51]

malutkie zamyslenie.........nial
·
Idziesz sama
pośród marzeń.
Zamknięte drzwi,
poplątane korytarze...
W labiryncie uczuć
zgubiłaś drogę...
Szare dni,
bezgwiezdne noce,
chwytasz oddech,
by znów złapać życie...
O czym myślisz
czego pragniesz,
gdy budzisz się o świcie?
A jednak dalej idziesz
drogą bez znaczenia...
Dzień za dniem płynie...
Nic się nie zmienia

[marii51]

Dla ciebie wykadruję lato
wysychały oczy
ciężkim oddechem ulicy
rzęsy i stopy
sklejały
kropelkami potu
pokryły się termometry

lato dyszało
suchymi ustami
ciszą ptactwa
zapachem i barwą

obraz pod powieką
odbije w zimowe wieczory
czerwień i aromat jabłek
a na nich dłoń
plaster pachnący miodem

ODKRYLAM TWORCE== kuzyn]

[marii51]

Pewnego dnia koń był przywiązany i usilnie próbował się oswobodzić. Wtem zjawił się diabeł i bez trudu rozplątał jego więzy.
Uwolniony koń uciekł, wpadając na pobliską farmę i niszcząc uprawy. Wściekły rolnik, widząc spustoszenie, chwycił za broń i zabił zwierzę.
Gdy właściciel konia dowiedział się o tym, wpadł w furię i z zemsty odebrał życie rolnikowi. Żona rolnika, załamana śmiercią męża, w desperacji zabiła właściciela konia.
Widząc to, syn zamordowanego właściciela, zaślepiony gniewem, odebrał jej życie. Sąsiedzi, przerażeni i wściekli, zebrali się, by wymierzyć sprawiedliwość – zabili chłopaka, spalili jego dom, a potem zwrócili się do diabła:
– Dlaczego to zrobiłeś? – zapytali.
Diabeł odpowiedział spokojnie: – Ja tylko rozwiązałem konia.
‼️ Morał: Zło często bierze początek z drobnych działań, ale to nasze emocje – gniew, chęć odwetu, pochopne decyzje – niosą prawdziwe zniszczenie. Zanim wypowiemy słowa lub podejmiemy działanie, warto się zastanowić. Nasze decyzje mogą tworzyć lub niszczyć. Wybieraj mądrze.
~ Autor nieznany
-----
Ta książka to jak rozmowa z kimś, kto Cię rozumie 📖🤝 Gdy życie robi się ciężkie, pomoże Ci wstać i ruszyć dalej 💪💫 Zamów teraz, a oprócz niej otrzymasz elegancki planer 🎁 — bo zasługujesz na spokój i lepszą organizację ⏰🧘‍♀️
www.oczamimezczyzny.pl/.../powinni-uczyc-tego-w..

www.oczamimezczyzny.pl/produkt/powinni-uczyc-tego-w-szkolach-r-wicijowski-premiera/

OBJAWIENIE .. DZIŚ OPIS SPOTKAŁAM NAFB

[marii51]

Drodzy pielgrzymi!
Dziś trzymam w ręku egzemplarz książki „Objawienia w Kibeho. Świadectwo Alphonsine Mumureke spisane przez Aloysa Mundere”.
To niezwykły moment, który wypełnia moje serce wzruszeniem i wdzięcznością.♥️♥️♥️
Jeszcze w październiku, podczas polskiej pielgrzymki do Sanktuarium w Kibeho ksiądz Andrzej Jakacki czytał nam fragmenty tej książki, tłumacząc je z francuskiego. Słowa wizjonerki Alphonsine przenikały nas głęboko, otwierając serca na wezwanie Matki Bożej. Szczególnie poruszajaca jest osobista matczyna relacja opisana w książce. Wtedy zrozumiałam, że potrzeba więcej świadectw, więcej książek, które opowiedzą światu o tych objawieniach, o płynącej z nich przestrodze i miłości.
Gdy pielgrzymka dobiegła końca spotkałam się z autorem tej książki – człowiekiem, który spisał świadectwo Alphonsine, dziś ukrytej za klasztornymi murami we włoskim Gubbio. To spotkanie nie było przypadkiem. W sercu poczułam, że ta książka musi trafić do jak największej liczby osób. Tak rozpoczęła się droga, została podpisana umowa na przekazanie praw autorskich, a potem tygodnie pracy nad tłumaczeniem.
To dzieło powstało i ukazało się w j. polskim z miłości do Matki Bożej i dzięki ludziom, którzy bezinteresownie oddali swój czas i serce, by ta książka mogła ujrzeć światło dzienne.
Dziękuję z całego serca księdzu Andrzejowi Jakackiemu, który całym sercem zaangażowany jest w głoszenie orędzi z Kibeho i pracę na rzecz pielgrzymów, Ewa Tyburczy, jej mamie i mężowi oraz Monice Mowika Ninicka – to one włożyły ogrom pracy w tłumaczenie i korektę tekstu. Dziękuję serdecznie Rafal Kawalec
za pracę nad projektem graficznym okładki we współpracy z wizjonerką Nathalie, który to projekt był prawdziwym wyzwaniem. Dziekuje profesjonalnej drukarni Półtawskiego z Kielc za wydanie książki.
Ich wysiłek to nie tylko praca nad słowami, ale także ciche, wierne uczestnictwo w misji, którą Maryja powierzyła światu w Kibeho.
Matka Boża powiedziała tam:
„Bycie posłańcem Matki Słowa to misja, która wymaga wyrzeczeń i nie szczędzi trudności ani niezrozumienia.”
Wierzę, że każdy, kto przyczynił się do powstania tej książki, odpowiedział na to wezwanie.
Lekturę możecie zamawiać na razie bezpośrednio u mnie. Z czasem postaramy się o szerszą dostępność. Będzie również dostępna dla pielgrzymów udających się do Rwandy.
Niech ta książka niesie światło, pragnienie świętości i przypomina , że miłość, modlitwa i nawrócenie mogą ocalić świat.🙏🏻🙏🏻🙏🏻

[marii51]

ZASTAWIĘ POCZYTAC WIĘEJ...
pl.wikipedia.org/wiki/Objawienia_Matki_Bo%C5%BCej_w_Kibeho

SŁUCHANIE biblii

[marii51]

www.biblijni.pl/

[marii51]

PSALM 133
Szczęście płynące ze zgody
1 Pieśń stopni. Dawidowa.
Oto jak dobrze i jak miło,
gdy bracia mieszkają razem;
2 jest to jak wyborny olejek na głowę,
który spływa na brodę,
[brodę Aarona, który spływa
na brzeg jego szaty]
3 jak rosa Hermonu, która opada
na górę Syjon;
bo tam udziela
Pan błogosławieństwa,
życia na wieki.

[marii51]

• Medytacja na Sen - Relaksacja z Intencją Miłości i Spokoju