Boję się starości....

[52ania]

Przeczytałam artykuł i naprawdę zaczęłam się bać tego, co mnie czeka
na stare lata.
wiadomosci.wp.pl/kat,1347,title,79-latka-w-Polsce-czuje-sie-
jak-natret,wid,11396257,wiadomosc.html?ticaid=1891c&_ticrsn=3
W tej chwili denerwuję się,że p. doktor wysyła na badania,że
przepisuje lekarstwa,wysyła do sanatorium....itd.Czy, kiedy będę
miała 70-80 lat będę natrętem?

[jaga_22]

Ciekawy artykuł.Teraz to już nie mam dnia ,żeby myśli nie przebiegły po mojej głowie.,Boję się starości właśnie przez
to niedołęstwo i traktowanie ludzi starszych przez lekarzy.
Czy na koniec swojej drogi trzeba jeszcze cierpieć,podobno nie potrzeba,ale w praktyce.............

wiadomosci.wp.pl/kat,1347,title,79-latka-w-Polsce-czuje-sie-jak-natret,wid,11396257,wiadomosc.html?ticaid=1891c&_ticrsn=3

[marii51]

Aniu,
nie będziemy martwić się na zapas-
filomena podaŁa nam link jak to bĘdzie dużo w przyszłości stu latków-
tak?
My i sto lat? za grosze, które utrzymujemy się?
Nie wystarczasta bez pomocy dzieci już na leki-
Dlatego nie martwię się i już, bo przyzwyczaiłam się przez te
prawie sześć dziesiątek życia radzić tak jak potrafię- skromnie .
Najważniejsze zadbać o zdrowie.
Nie mogę nic a nic przewidzieć , nie zabezpieczę się w zaden sposob
co organizm może wykręcić .
Moj znajomy - troszkę leczony- dbający prosperujący wielkim
groszem zaradny szczęśliwy .. poleciał odwiedzić córkę w LONDYNIE-
tam zmarł.chwilka i nie ma

a
gdyby tak
nieba przybliżyć

[marii51]

Proszę was nie myślcie o tym, co ma wisieć nie utonie- ja nawet nie
biorę pod uwagę co będzie dalej...nauczyłam się już żyć etapami..
Maleńkie okresy zaliczam- na razie czekam na komunię najstarszego
wnuka- póżniej..- już wiem, że syn czwarty (planują)- drugie
dzidzi.. małymi kroczkami i już..
A skąd ja mogę wiedzieć przy której stacji życia jestem?
W centr onkol sobie tak mówiłam i nadal jest aktualne.
Główki do góry- nie zamartwiać się kochani

Otóż to Marii!

[czarny.humor]

To jest właściwe podejście!
I ja tak podchodzę do sprawy. I tak przecież wszystko zależy później od innych - dzieci, lekarze, sąsiedzi nawet. Tak było, jest i będzie. Ni ma rady!

Strachy i zbytnie przejmowanie się, tylko skraca życie.

: )))

[jaga_22]

Ech Humorku...wcale mnie to nie pocieszyło.Żal mi życia,bo tak
pięknie na tym świecie.Chciałabym jeszcze długo pożyć,ale mieć siłę zdrowie i sprawność umysłową.Jak widzisz jest to niemożliwe.

[alfredka1]

Piszecie o starości jak o nieuniknionym niedołęstwie a, przecież
wcale tak nie musi być. Przecież wszystko zależy od naszego stanu
zdrowia, od naszej psychiki i szarych komoreczek. Pisze jako osoba ,
która już doświadczyła starości . Bałam sie jej gdy zbliżalam się do
sześćdziesiątki, a potem juz przeszłoooo. Wcale nie jest strasznie.
Nikt mnie przez ulicę, w ramach dobrych uczynków, nie przeprowadzał
na siłę, w tramwajach też jak i przedtem miejsc nie
ustępował.Choroby z gatunku, co to w każdym wieku mogą dotknąc, nie
ograniczały mojej sprawności. Dopiero nowotwór trochę mnie
przygasił, ale gdy zobaczyłam młode dziewczyny i kobiety w szpitalu,
to też nijak mi było zwalac na wiek podeszły.
Sił mi trochę ubyło i pół roku po operacji nie mogłam wejść na
szarlotkę do schroniska w Pięciu Stawach. W tym roku możebym i
doszła ale wolałam nie ryzykować.
Tyle o zdrowiu. Jeżeli chodzi o sprawność umysłową, to nie wiem jak
jest ze mną. Czytam jak dawniej dużo, piszę chyba bez większych
błędów. Widzę doskonale bo mając -9 dioptrii przeszłam operację
zaćmy i .... teraz dopiero widze jak pięknie jest na świecie i jak
bardzo pognieciona jestem na twarzy.
Ojoj, ale się rozpisałam. Zdrowia i pogody ducha Wam wszystkim
życzę, a przede wszystkim sprawności fizycznej /zwłaszcza w
poruszaniu się samodzielnym/
Usciski serdeczne

[jaga_22]

Kochana Alfredziu,no przecież o to mi chodzi o tą sprawność fizyczną.
Widzę,że jestem bardzo słaba,cokolwiek robię.Jak się usprawnić fizycznie jak
chodzić nie mogę przez ten ch...ny kregosłup.
Wkurza mnie nooooo..........przecież kiedyś byłam taka aktywna fizycznie.

[52ania]

może być piękna,ale też może nam dokuczyć.Najważniejsze dbać o
zdrowie i do końca pozostać sprawnym.Ja mam nadzieję,że kiedyś w
końcu ta nasza służba zdrowia będzie prawdziwą "służbą"i starszy
człowiek nie będzie "zbędnym balastem".Przyznam się,że nie potrafię
żyć dniem dzisiejszym i wciąż wracają myśli,co będzie kiedy już
organizm odmówi posłuszeństwa.Nie chcę być zależna od
najbliższych,chcę dostępu do najnowocześniejszych metod leczenia i
rehabilitacji.No co, nie można pomarzyć przy święcie.

[jaga_22]

Zgadzam się z Tobą Aniu. Ja też nie potrafię żyć dniem dzisiejszym.
Nie tylko o siebie się martwię i gdyby coś się w tej naszej służbie zdrowia odmieniło,to i ja czułabym się bardziej komfortowo.

[misia007]

Nie ma sensu bać się tego co i tak nastąpić musi.Staram się żyć tak, jakby każdy
dzień miał być ostatnim.Nie znaczy ze nic nie planuję na dzień następny ale
staram się ten bieżący w pełni wykorzystać.

[irena0503]

Staram się nie myśleć ale to jakoś samo przychodzi i co robić?

[marii51]

Myśleć pozytywnie,
aktywnie zaobsorbowywać samą siebie licznymi ulubionymi zajęciami.
Przed chwilą zerknęłam na trafiony link przypadkiem -
" jak WROCŁAW organizuje zajęcia wszelakiego rodzaju .

W każdym miejscu zamieszkania -
nawet miasteczkach jest gdzie pobyć.
Moje około 30 tyś, Dom Kultury

[misia007]

Słuchałam dziś rano w Tok Fm rozmowy Kamila Dąbrowy z socjologiem na temat
starości.Wniosek jest taki musimy zmienić nasze myślenie,punkt widzenia.Starość
odsuwa się coraz dalej.Dzisiejsze 50 latki mogą i powinny planować życie na
następne trzydzieści , czterdzieści lat.Popatrzcie kobiety rodzą coraz póżniej,
nawet po czterdziestce.Dla kogo są uniwersytety Trzeciego Wieku, dla seniorów i
zapewniam przynajmniej w Warszawie maja ogromne powodzenie.Coraz częściej zdarza
się, ze ludzie po siedemdziesiątce zawierają związki małżeńskie, prowadzą
aktywne życie seksualne.No ale w tym celu trzeba ćwiczyć ducha i ciało.trzeba
mieć cel, pomysł, wyjść życiu naprzeciw.Panie i panowie wszystko przed nami.

[marii51]

Winna jestem Wam- autora
"Potęgi podwiadomości"
Joseph Murphy-
Jeśli znacie innych autorów- też napiszecie..
--wszystko się przyda się..dobrych dyskusji nigdy nie za dużo.

[jaga_22]

Zaciekawiłaś mnie Marii tym autorem.Co prawda,to słyszałam o nim,ale jakoś tak spłynęło po mnie,bo już nie oczekuję cudów.

Znalazłam forum,gdzie ludziska się wypowiadają.
www.forumksiazki.pl/topics33/joseph-murphy-potega-podswiadomosci-vt1072.htm
A tu jego książki.
www.dobreksiazki.pl/a2352-joseph-murphy.htm