rozczarowania swiateczne.Te duze i malenkie :)

[e.logan]

Swieta ,swieta i ....bedzie po swietach.
Jakie sa wasze rozczarowania zwiazane z tym dniem. PAmietacie swoje
takie najbardziej do kitu swieta?..

[tabakierka2]

tak, pierwsze Święta po śmierci Babci wtedy zdałam sobie sprawę,
że to dzięki niej w dużej mierze Święta były takie wspaniałe i, że
takie już nigdy nie będą...dla mnie przynajmniej.

[w_miare_normalna]

te będą najgorsze, w wyniku pomyłki będę na święta z teściami, a nie
rodzicami

[andziulec]

Trudno zapomnieć. Rok temu święta w gęstej atmosferze o zupce grzybowej i
chlebku...Dobrze, że to już za mną.

[moonshana]

moje najbardziej do kitu święta to te które się zbliżają. więc ich jeszcze nie
pamiętam, ale z pewnością zapamiętam na długo
w związku z tym chciałam się pożalić że ze względu na ww. sytuację chodze i na
wszystkich warczę. tylko czekam aż wybuchnę. może tak się szczęśliwie zdarzy że
do eksplozji dojdzie u teściowej do której się wybieramy.wtedy powiem pewnym
osobom co o nich myślę. bo normalnie to dbam o zachowanie pozorów. eeeh, ale zła
jestem

[elske]

2x byłam rozczarowana .Raz kiedy miałam 15 lat i rozczarowałam sie
prezentem.Dostałam komplet z białego jeansu :spodnica i kurtka.Po przymiarce
okazało sie ze spodnica za ciasna ,a kurtka przy mała .Ostatecznie psodnice mama
oddała do sklepu po swietach, a kurtkę dostała moja młodsza siostra.A ja
zostałam bez prezentu .

Mialam 20 lat.W Wigilie mnie rozłożyło.dostałam temperatury (37,5 stopnia,zero
apetytu, tylko bym spała).Moi rodzice powiedzieli ze to zaledwie stan
podgoraczkowy ,a ja symuluje i nie chce pomagać w przygotowaniach.Całe swieta
praktycznie przespałam.Temperatura albo utrzymywała sie w okolicach 37,5, albo
była wyzsza.W ciągu tygodnia schudłam 5 kg,jadłam 1 kanapke dziennie na przymus,
bo mnie odrzucało od jedzenia.Po swietac poszłam do lekarza.Dostałam antybiotyki
i 2 tyg zwolnienia lekarskiego.Sylwester i Nowy Rok przespałam.

[esse-lte]

Duże:
dobra mina u teściów do szwgra i szwagierki..Zawsze ja byłam ta
zła,ta niedobra bo nie dość,że młodsza,ładniejsza to i pierwsza
urodziłam i podjęłam lepszą pracę.Zawsze były humory a ja musiałam
się uśmiechać bo szwagierka jak nie nieszczęśliwa bo nie może zajśc
w ciąże ( pół roku prób)to,nieszczęśliwa bo boli ją głowa,bo właśnie
nie dostała podwyżki itp.Święta przez 5 lat były zmorą a prezenty
były zawsze pod szwagierkę więc dostawałam biłae rajstopy,których
nie znoszę lub szczotkę do włosów (krótkie ,cięte po chłopsku).
Po wiadomości,że jestem z drugim dzieckiem w ciąży szwagierka
(urodziła córkę i zakończyła rozmnażanie bo ...boli) dostała
histerii i odmówiła wspólnych spotkań.
Koniec,świeta teraz są super.

Maleńki zgrzyt to taki,że Mikołaj kiedyś zamiast pod choinką prezent
schował za regałem.Normalnie dostałam wkurzenia bo wszyscy wzieli
tylko ja musiałam szukać i sukienka oraz miś były najbardziej
głupimi,znienawidzonymi i szybko zepsutymi prezentami.Miałam wtedy 7
lat.

[tabakierka2]

esse-lte napisała:
to i pierwsza
> urodziłam i podjęłam lepszą pracę.Zawsze były humory a ja musiałam
> się uśmiechać bo szwagierka jak nie nieszczęśliwa bo nie może
zajśc
> w ciąże ( pół roku prób)

obrzydliwe to, co napisałaś

[esse-lte]

dlaczego obrzydliwe.Gdyby starała się 3 lata to tak ale po poł roku
po ślubie chyba nie jest oznaką niepłodności?
Byle powód,pretekst był momentem przybranie właśnie grobowej miny.
Ślub mieli w sierpniu a w grudniu humor przy stole wigilijnym
dotyczył tego,że nie ma jeszcze fasoli.Nawet nie pół roku mineło
tylko 4 miesiące.Następne święta znów były be bo ona w ciązy i ja w
ciąży więc kto pierwszy urodzi.
Następne znów humor bo ja mam syna a ona córkę.
Następne znów humor bo mój ma ciemne włosy a jej córka rude.
Następne znów bo ja obroniłam dyplom i nie tylko ona ma mgr bo ja
mam jeszcze podyplomowe
A następne to już mega foch bo ja jestem znów w ciązy.
Więc gdzie tu obrzydliwość????

[jowita771]

> obrzydliwe to, co napisałaś

Nie zgadzam się, obrzydliwe jest to, że ktoś starający się o dziecko (pomijam,
że starania przez pół roku to jeszcze nie bardzo można staraniami nazwać), może
mieć pretensje i stroić fochy, bo ktoś inny dziecko ma albo jest w ciąży. Jak to
świadczy o osobie starającej się? Czy tylko jej należy się macierzyństwo, a
ludzie z otoczenia powinni sobie rodzicielstwo odpuścić, bo takiej starającej
się może być przykro? No litości.

[chmurka_257]

oj dziewczyny ,dziewczyny ,Wy to na prawdę nie wiecie, co to znaczy nie móc
zajść w ciążę pomimo wszelkich starań,nawet jak te staranie trwają kilka miesięcy

[jowita771]

Ale czy w porządku jest okazywanie swego niezadowolenia tym, którym się udało?
czy mają się czuć winni, że spodziewają się dziecka?

[chmurka_257]

jowita771 napisał:

> Ale czy w porządku jest okazywanie swego niezadowolenia tym, którym się udało?
> czy mają się czuć winni, że spodziewają się dziecka?


nie ,ale czasem ten ból jest tak silny ,że człowiek nie panuje nad swoimi
emocjami i czuje żal do wszystkich w koło ,a szczególnie do przyszłych matek

[tabakierka2]

jowita771 napisał:

> Ale czy w porządku jest okazywanie swego niezadowolenia tym,
którym się udało?
> czy mają się czuć winni, że spodziewają się dziecka?

takie uczucia pojawiają się niezależnie od woli, niestety
Nikt nie musi się czuć winnym, absolutnie nie o to chodzi, wystarczy
wczuć się w sytuację osoby bezskutecznie starającej się o dziecko.
To torchę jakby przy permanentnie bezrobotnym nie z jego winy,
afiszować się nową pracą i opowiadać o realizacji zawodowej...

[jowita771]

Zgadzam się, dziewczyny, że nad uczuciami nie można zapanować, ale już na to,
czy będziemy komuś okazywać niechęć, mamy wpływ.

[tabakierka2]

jowita771 napisał:

> Zgadzam się, dziewczyny, że nad uczuciami nie można zapanować, ale
już na to,
> czy będziemy komuś okazywać niechęć, mamy wpływ.

szczególnie jak czujesz, że zaraz się wewnętrznie rozpadniesz nad
bólem wewnętrznym naprawdę nie można zapanować, jowita. można nie
okazywać niechęci, ale przez 10-15 minut, a z każdą kolejną poczucie
żalu i frustracji rośnie, szczególnie kiedy przyszła matka siedzi
obok Ciebie

[chmurka_257]

> żalu i frustracji rośnie, szczególnie kiedy przyszła matka siedzi
> obok Ciebie


żeby one tylko siedziała,gorzej jak takie przyszłe matki zaczynają głaskać się
po brzuchu, gadac o ciuszkach ,wózkach ,mleczkach ,a nie daj boże o widzianym
na usg bijącym serduszku

Chmurka

[esse-lte]

w życiu tego nie robiłam.
Raz,że usg w 95 roku było tylko w nielicznych gabinetach
dwa to głaskania po brzuchu nie polecała znajoma położna
trzy to ciuszki,wózki ,łózeczka zostały zakupione dopiero po porodzie
cztery a właściwie to powinno być JEDEN- Chmurka ja mam rozum i go
używam.W życiu nie gadałbym o takich rzeczach mając obok siebie
osobę po poronieniu czy leczeniu.Mam olej w głowie i kulturę więc
rozmowy dotyczyły pogody,zakupu mieszkania itp nawet strój miałam
normalny i brzucha nie eksponowałam.Jak się chce do kogos przyczepić
to wystarczy nawet kupić nie taki samochód
Auto też było powodem kłótni bo oni kupili osobowy a my vana hehehe.

[chmurka_257]

sse-lte napisała:

> w życiu tego nie robiłam.
> Raz,że usg w 95 roku było tylko w nielicznych gabinetach
> dwa to głaskania po brzuchu nie polecała znajoma położna
> trzy to ciuszki,wózki ,łózeczka zostały zakupione dopiero po porodzie
> cztery a właściwie to powinno być JEDEN- Chmurka ja mam rozum i go
> używam.W życiu nie gadałbym o takich rzeczach mając obok siebie
> osobę po poronieniu czy leczeniu.Mam olej w głowie i kulturę więc
> rozmowy dotyczyły pogody,zakupu mieszkania itp nawet strój miałam
> normalny i brzucha nie eksponowałam.Jak się chce do kogos przyczepić
> to wystarczy nawet kupić nie taki samochód
> Auto też było powodem kłótni bo oni kupili osobowy a my vana hehehe.
>



ja tu nie napisałam o Tobie ,tylko ogólnie ,jak się zachowują często przyszłe
matki nie zwracając/zapominając ,że obok siedzi ktoś komu to sprawia ból.

[tabakierka2]

esse-lte napisała:

> W życiu nie gadałbym o takich rzeczach mając obok siebie
> osobę po poronieniu czy leczeniu

wybacz, ale tego zwykle ludzie nie mają wypisanego na czole, a mało
kto mówi o tym głośno.

[mme_marsupilami]

Przepraszam, ale wedlug mnie chamstwem jest pokazywanie swojej zazdrosci (to nie jest "zal i tesknota" skoro stroi sie fochy przy calej rodzinie) kobiecie w ciazy i wprowadzanie nerwowej atmosfery. Unikalabym spotkan ze szwagierka z korzyscia dla obu stron, bo z opisu wynika, ze ona ma wiecej takich drazliwych tematow.

[tabakierka2]

mme_marsupilami napisała:

> Przepraszam, ale wedlug mnie chamstwem jest pokazywanie swojej
zazdrosci (to ni
> e jest "zal i tesknota" skoro stroi sie fochy przy calej rodzinie)
kobiecie w c
> iazy i wprowadzanie nerwowej atmosfery.


To nie jest zazdrość, to jest właśnie żal/poczucie
niesprawiedliwości/poczucie wewnętrznego bólu. Może i jakaś forma
zazdrości. Ale nie zrozumie tego nikt, kogo temat nie dotyczy i kto
nigdy nie był w takiej sytuacji. A nikomu nie życzę.

post zdominowany:)

[esse-lte]

napisałam wyżej,że szwagierka miała fochy o ciąże.Ok
Zakup auta też stanowił problem no a moja druga ciąza to już
przelanie czary goryczy.Czy dla uspokojenia sumienia szwagierki tez
miałam mieć jedynaka aby jej nie drażnić?
Czy przed wizytą u teściów powinnam to młodsze zmykać w piwnicy?
Dodam tylko aby zakońcvzyć temat,że drugiego syna urodziłam w 2002
roku i od tego czasu szwagier ze szwagierką nie widzieli (nie mówię
o mijaniu sie na ulicy) mojego dziecka. Poczuła się urażona ??? i
oznajmiła teściom,że jej noga tu nie postanie.Teściowa próbowała coś
tam naprawiać ale jej syn z żoną postanowli ,że tylko jej rodzina
jest d\odpowiednia do kontaktów i koniec.
Dodam,że jej brat jest rozwiedziony bowiem Małgorzata okazała się
złą żoną i nie chciała mieszkać z mężem i teściową tylko chciała
wynając kawalerkę.Tak zaraz po slubie,chańba.

Czyli co,moja wina bo zaciązyłam czy coś ma z głową?

[tabakierka2]

esse-lte napisała:


> Czyli co,moja wina bo zaciązyłam czy coś ma z głową?


nie wiem, bo się pogubiłam

[tabakierka2]

jowita771 napisał:

> > obrzydliwe to, co napisałaś
>
> Nie zgadzam się, obrzydliwe jest to, że ktoś starający się o
dziecko (pomijam,
> że starania przez pół roku to jeszcze nie bardzo można staraniami
nazwać), może
> mieć pretensje i stroić fochy, bo ktoś inny dziecko ma albo jest w
ciąży. Jak t
> o
> świadczy o osobie starającej się? Czy tylko jej należy się
macierzyństwo, a
> ludzie z otoczenia powinni sobie rodzicielstwo odpuścić, bo takiej
starającej
> się może być przykro? No litości.

może jej być przykro.
Ale co tam...Głodny sytego nie zrozumie.
nie twierdzę, że ktoś inny ma zrezygnować z macierzyństwa, ale
trochę taktu i delikatności w takiej sytuacji potrzeba.

[jowita771]

Zgadzam się, ale pod to trochę taktu można podciągnąć nieopowiadanie o
dolegliwościach ciążowych przy starających się, z drugiej strony wymaganie, żeby
ciężarna brzuch chowała, to przesada.

[tabakierka2]

jowita771 napisał:

> Zgadzam się, ale pod to trochę taktu można podciągnąć
nieopowiadanie o
> dolegliwościach ciążowych przy starających się, z drugiej strony
wymaganie, żeb
> y
> ciężarna brzuch chowała, to przesada.

nikomu tego nie sugeruję (chowania brzucha).
Tyle, że kobieta starająca sie o dziecko często czuje
nienawiść/żal/poczucie krzywdy do przyszłych matek i nie jest to od
niej zależne. czytałam kiedyś, że dla kobiety każdy miesiąc
bezskutecznych starań (tutaj była podana granica, od którego
miesiąca starań to się może pojawić) jest stresem porównywalnym do
żałoby po śmierci kogoś bliskiego. Najgorsze, że kobietom takim nie
pozwala się mówić o swoich uczuciach, a później mamy takie
komentarze.

[chmurka_257]

> Tyle, że kobieta starająca sie o dziecko często czuje
> nienawiść/żal/poczucie krzywdy do przyszłych matek i nie jest to od
> niej zależne. czytałam kiedyś, że dla kobiety każdy miesiąc
> bezskutecznych starań (tutaj była podana granica, od którego
> miesiąca starań to się może pojawić) jest stresem porównywalnym do
> żałoby po śmierci kogoś bliskiego. Najgorsze, że kobietom takim nie
> pozwala się mówić o swoich uczuciach, a później mamy takie
> komentarze.



Dokładnie tabakierko ,podpisuję się pod tym.
Pamiętam ,jak kilka miesięcy po bezskutecznych staraniach ,dowiedziałam się o
ciąży mojej przyjaciółki .Nie wiem dlaczego tak się stało ,ale czułam tak
okropny żal do niej ,że nie chciałam jej nawet widywać.Uważałam ,że jej się to
dziecko nie należy tak jak mnie ,twierdziłam ,że ona się nie nadaje na matkę,że
jej to dziecko nie było potrzebne tak jak mnie

[tabakierka2]

bo to jest właśnie ta nieracjonalność kobiet starających się o
dziecko. Myślenie staje się bezsensownie, wnioski również.

Chmurko, mi również jest ciężko spotykać się z kobietami w ciąży/ z
niemowlakami, a każda ciąża w rodzinie jest DLA MNIE osobistym
dramatem (na zasadzie 'znów mnie ominęła kolejka', jakby w ogóle
była jakaś kolejka:/)

[chmurka_257]

> Chmurko, mi również jest ciężko spotykać się z kobietami w ciąży/ z
> niemowlakami, a każda ciąża w rodzinie jest DLA MNIE osobistym
> dramatem (na zasadzie 'znów mnie ominęła kolejka', jakby w ogóle
> była jakaś kolejka:/)


tabakierko ,ale ten ból kiedyś minie ,uwierz mi

no tak

[esse-lte]

ale pół roku starań to nie choroba(tak jak napisałam wyżej) Nikt nie
mówił i nie odmieniał wyrazu ciąża przez przypadki tylko były tzw
romwoy przy stole o wszystkim i niczym.Temat ciązy nie był poruszany.
Skoro juz była w ciązy i ja również zaszłam to co było przeszkodą?
Że ja przytłam 5 kilo a ona obżerając się 18 kg?
Dlaczego moja ciąża była problemem a ciąze jej kolezanek normalnym
stanem?
Dlaczego do mnojego dziecka była uprzedzona do dzieci koleżanek
miła? Czyżby rywalizacja rodzinna?
Nie wiem jak mogą zachować się kobiety po poronieniu,kobiety
starające się o dziecko ale skoro druga strona nie porusza tematu to
co mam zejśc z oczu? Nie pokazywać się.
Skoro jej decyzja,że córka zostaje jedynaczką zaś moja i męża i
pozwalamy sobie na jeszcze jedno dziecko to gwóźdz do trumny.Czy ja
mam równiez mieć tylko jedynaka bo szanowna pani zakończyła rozród.
Kazda przezywa inaczej co nie oznacza,że mamy zamykać się w sobie
albo nałożyć worek pokutny bo...

Nie manifestuję tego,że mam dwoje dzieci i ci co nie mają to nie
rodzice tylko albo się tym w gronie osób starających się chwalę albo
normalnie rozmawiam.Stawiać kogoś w pozycji ty masz dziecko jesteś
be a ja nie mam więc musisz mi wspólczuć chyba nie tym polega.

[tabakierka2]

esse-lte napisała:

> ale pół roku starań to nie choroba(tak jak napisałam wyżej)

Nie twierdzę, ze to choroba.
Ale to silny stres.


> Czyżby rywalizacja rodzinna?


a tego to już nie wiem. Nie wnikam tak głeboko w rodzinne konflikty.
Widzę tylko, że prawie w każdej Twojej wypowiedzi jest chęć
wywyższenia się (bo ona ma mgr, a Ty podyplomówkę, bo jej dziecko
jest rude <?!?!?!!?>a Twoje nie - nie wiem na ile to jest jej
podejście, a na ile Twoja interpretacja). Wresji Twojej szwagierki
nie znam.


> Skoro jej decyzja,że córka zostaje jedynaczką zaś moja i męża i
> pozwalamy sobie na jeszcze jedno dziecko to gwóźdz do trumny.Czy
ja
> mam równiez mieć tylko jedynaka bo szanowna pani zakończyła rozród.

a moze znów ma problemy z zajściem w ciąże???
bardzo czesto ludzie z takim problemem mówią, że to nie czas na
dziecko, bo pieniądze, bo edukacja, bo chęć wolności...itd. Rzadko
ludzie mówią wprost, że mają problem z poczęciem.


Stawiać kogoś w pozycji ty masz dziecko jesteś
> be a ja nie mam więc musisz mi wspólczuć chyba nie tym polega.

to nie jest stawianie kogoś w pozycji - to, co przeżywa osoba
starająca sie, wykracza poza racjonalizm. Uczucia te są spotęgowane
stresem. Tłumaczyłam to już. Jesli nie rozumiesz, to pewnie nie
zrozumiesz, ale nie mam pretensji - sama tego wcześniej również nie
rozumiałam.

[moonshana]

bo ona Cię po prostu nie lubi
posłuchaj...
jak byłam w ciąży, szwagierka męża głęboko mnie nienawidziła. potem dowiedziałam
się że ma za sobą poronienia. obydwoje, ona i jej mąż docinali mi jak tylko
mogli. ba, wręcz czułam ogromną złość płynącą od nich w moim kierunku. sytuacja
była na tyle przykra że z obawami jeździłam na spędy rodzinne.
tabakierko, mój mały synek urodził się martwy. wiem, co czujesz...
złość, żal, zazdrość, też miałam takie odczucia. ale nigdy nie pozwoliłam sobie
na jakiekolwiek złośliwości w stosunku do kobiety w ciąży. za dobrze pamiętam
jak ciężarna się wtedy czuje.

[tabakierka2]

moonshana napisała:

>
> tabakierko, mój mały synek urodził się martwy. wiem, co czujesz...
> złość, żal, zazdrość, też miałam takie odczucia. ale nigdy nie
pozwoliłam sobie
> na jakiekolwiek złośliwości w stosunku do kobiety w ciąży. za
dobrze pamiętam
> jak ciężarna się wtedy czuje.

ja również nigdy nie pozwalam sobie na złośliwości w stosunku do
jakiejkolwiek kobiety w ciąży, czy z niemowlakiem, tyle, że co
czuję, to czuję a tłumienie tych uczuć wcale mi na dobre nie
wychodzi ale to już szczegół.

Moonshana strasznie mi przykro z powodu synka
udało Ci sie szczęśliwie zostać mamą?

[moonshana]

nie. ale wierzę że się uda.

moonshana

[pszczolaasia]

strasznie mi przykro...
wiesz co bylo powodem?
zycze z calego serca powodzenia. z calego! tabace zreszta tez
co do tematu. tabaka ma troche racji. tych uczuc nie mozna opanwoac. to sie
czuje i juz. racjonalnie mozna sobie wiele rzeczy wytlumaczyc ale stes jaki ma
para leczaca sie na nieplodnosc to cos niebywalego. inna sprawa czy ktos kto sie
stara raptem pare miechow i urzadza z dzwinych wzgledow wyscig szczurow z
szwagierka to ktos kto naprawde cierpi bo sie leczy na nieplodnosc czy po prostu
ma problem z tym ze nie jest pierwszy. te rzeczy bym odroznila.

[moonshana]

nie wiem co było powodem. wybaczcie, ale raczej nie chcę o tym mówić.
wracając do tematu; uczuć opanować się nie da, zgadza się. dlatego na początku
po prostu nie bywałam tam, gdzie były małe dzieci. nie chciałam cierpieć, nie
chciałam także aby ktoś cierpiał przeze mnie. i o to tu chodzi. jak dziewczyny
słusznie napisały, nie rozgłasza sie na lewo i prawo o swoich nieszczęściach.
ale trzeba pamiętać aby nasze nieszczęście nie przysporzyło cierpień innym.
inna sprawa że ludzie są podli, mamuśki także ( mamuśka w końcu też człowiek). i
taka złośliwa mamuśka wiedząc o sytuacji kobiety po przejściach potrafi swoim
podłym jęzorem napsuć sporo krwi. ale niestety, gdyby tak wszystkich którzy na
to zasługują walić po pyskach to by nam rączki poomdlewały

moonshana masz pocztę

[tabakierka2]

[pszczolaasia]

no wiec ja tez nie chodzilam i nie przebywalam ale uczuc opanowac sie nie da.
choc podchodzilam i podchodze do tego dosc racjonalnie to musze powiedziec ze
ciaze mojej siostry (jako jednyna ciaze) przezylam dosc ciezko. a teraz jest
moim ulubionym krzesniakiem lat 4 po prostu trzeba sobie radzic..jak kto umie.

[moonshana]

tłumić tych uczuć nie można. trzeba od czasu do czasu przed kimś się porządnie
wygadać, wywrzeszczeć, wypłakać. jeśli będziesz tłumiła żal, złość, zazdrość -
to te uczucia w końcu zapanują nad Tobą. czego Ci absolutnie nie życzę.

[bacha1979]

esse-lte widać, że szczerze nie znoisz swojej szwagierki.

[esse-lte]

od 7 lat sie nie spotykamy.Ja więc nie znoszę? Starałam się ale
każda du...kiedyś twardnieje.
Nie będę przytaczać ile żółci od niej sie wylało bo i tak
zdominowałam watek ale ja starałam się.]Powiem tylko,że prosiłam na
chrzestną odmówiła,zaprosiłam na chrzciny -nie przyszła.
Na cywilnym dostała miała focha a na kościelny nie przyszła. Kto
kogo nie znosi?

[jowita771]

Jako dziecko nigdy nie spędzałam świąt z ojcem i jego rodziną. Wtedy spędzałam
tam tylko wakacje i ferie. Któregoś lata tata mnie zapytał, czy nie chciałabym
przyjechać BN, bardzo chciałam. Umówiliśmy się, że przed świętami zadzwoni i się
dogadamy dokładnie. Byłam dzieckiem-dupą i wstydziłam się zapytać mamę, czy mogę
jechać na święta do taty, ale w miarę, jak zbliżały się święta, czekałam coraz
bardziej niecierpliwie. A tata nie dzwonił. Zadzwonił w wigilię z życzeniami,
było mi przykro, że mnie nie zaprosił na święta. Po paru miesiącach rozmawiałam
z mamą o ojcu i powiedziała, że dzwonił do niej przed świętami i chciał, żebym
przyjechała, ale powiedziała, że ja nie chcę. I była pewna, że tak było, bo
przecież, gdybym chciała, to bym coś powiedziała, a zawsze spędzałam święta w
domu i to lubiłam.

[mamamira]

Bylo to 20 lat temu,pierwsze święta na emigracji,był tylko płacz i
tęsknota.Dobiła mnie teściowa zaprosiła nas ale siedzieliśmy prawie przy pustym
stole bo ona nie zdarzyła nic ugotować poza kapusta z grzybami dobrze ze ja
przyniosłam pierogi.

[zefirekk]

jeszcze nie przeżyłam rozczarowań związanych ze świętami, ale wszystko przede
mną może

[ez-aw]

Małe rozczarowania: Awantury, to pamiętam przy prawie każdych świętach.

Duże: W zeszłym roku. Tyle, ze to były wtedy najgorsze 3 miesiące w moim życiu,
a Święta zwyczajnie wypadły w tym czasie

Wszystko wskazuje, że w tym roku będzie lepiej.

[doral2]

wącik zdryfował w pieluchy

moje rozczarowanie świąteczne to te, kiedy dowiedziałam się, że święty mikołaj
to ściema.
ale i tak nadal w niego wierzę

[hellious]

Male rozczarowanie takie, ze bratowa nie zaproponowala mi pomocy przy wigilii.
Kiedys sie srednio lubilysmy, wiec pomocy zadnej nie oczekiwalam, ale teraz,
kiedy nasze stosunki sa raczej serdeczne, nadal nic. Zapytacie pewnie dlaczego
nie poprosze. Otoz wiem, ze raczej by nie odmowila, ale jej mina przy pomocy
bylaby na tyle niefajna, ze wole sobie darowac...

Hellu

[tabakierka2]

może ona myśli, że nie chcesz?
moja mama ma takie podejście. W zeszłym roku mój nowopoślubiony mąż
słysząc moją mamę (/no tak!!! jak zwykle wszystko muszę robić sama,
nic mi nie pomożecie. Takie mam święta, że cały dzień w kuchni..../)
postanowił zlitować się nad kobieciną. My z tatą mu odradzaliśmy,
ale jak chce, to niech ma I sam się przekonał, że moja mama i
współpraca to ogień i woda w tym roku dołącza do naszej (mojej i
taty) drużyny lepienia pierogów

[hellious]

Nie, Rysa, nie sadze zeby ona sie w ogole nad tym zastanawiala. Ona nie czuje
sie w obowiazku nawet mojej babci herbaty podac jak jest chora, wiec swieta tym
bardziej jej zwisaja. Jestem pewna, ze gdybym powiedziala ze nie zrobie wigilii,
oni by machneli reka i swiat by nie bylo.