Kapuściński non-fiction

[airam.as]

Przeczytalam własnie opinię Pollacka ws biogrfii Kapuścinskiego
non-fiction.
Raz, że podzielam całkowicie jego opinię nt (bezczelnych) starań
Domoslawskiego do udowodnienia wcześniej zalożonych tez, dwa naszło mnie, co
innego. Mianowicie, jak to jest z nasza pamięcią? Sama nie raz dyskutowałam z
najbliższą rodziną (powiedzmy siostry, kuzynostwo - wszyscyśmy mniej więcej w
wieku 35 lat - plus minus10), wychowywalismy się w tych samych lub bardzo
podobnych warunkach, zylismy w tym samym systemie, chodzilismy do podobnych
szkół, robiliśmy podobne rzeczy, wyznawalismy podobne wartości, oglądalismy
podobne filmy, czytalismy podobne gazety a po latach okazuje się że "tamte"
odległe już czasy - widzimy ( w niektórych przypadkach) zupełnie inaczej!!!!
Nikomu z nas nie można zarzucić oszustwa, bo wspominamy TE SAME FAKTY, ale ich
odbiór i odczucia przez nas czasami róznia się kardynalnie!!!

I tak sobie myślę, że ten Domosławski - to przegiął ze swoją "psychoanalizą"
życia Kapuścińskiego. Zastanawiam sie tylko, czy to był chwyt komercyjny, czy
wynik głupoty pospolitej.

A tu jest fragment, który, wg mnie, najbardziej przemawia za racją po stronie
Pollacka.

Oto przykład. Już na samym początku opowiada, że Kapuściński miał zamiar
napisać książkę o swoim rodzinnym mieście Pińsku, projekt, którego - jak
wiadomo - nie mógł już zrealizować. Ja także często z nim o tym rozmawiałem,
nalegałem, żeby pisał, jego czytelnicy na nią czekają, także ci niemieckojęzyczni.

Domosławski cytuje rozmowy, w których Kapuściński tak przywołuje miasto
swojego dzieciństwa: "Myślę, że tamten czas i klimat przyjaznej,
współistniejącej i współpracującej wielokulturowości Pińska wart jest ocalenia
we współczesnym i zestresowanym świecie". Mówi, że ten klimat go ukształtował
i że: "To było miasteczko życzliwych ludzi i życzliwych ulic. Do czasu wybuchu
wojny nie widziałem tam żadnego konfliktu".

Na to Domosławski: "Taka sielanka na pograniczu kilku narodów, religii,
kultur? W tej części świata w latach trzydziestych XX wieku, gdy wszędzie
wokół kipiało od nienawiści etnicznych, religijnych, klasowych?".

I tu go ma! Nakrył Kapuścińskiego! Bo rzeczywistość była naturalnie inna, ani
śladu idylli, wprost przeciwnie, w latach trzydziestych w Pińsku mnożyły się
konflikty etniczne, antysemityzm, polski szowinizm. Domosławski cytuje
ówczesne źródła, lokalne gazety, z których bije po oczach nienawiść do Żydów,
niechęć do innych, Białorusinów i Ukraińców. Pińsk, który przywołuje
Kapuściński, to według Domosławskiego mit. Czy nie jest aby „składnikiem
pisarskiej autokreacji? Mitologizacją, która spajała życiorys » tłumacza
kultur «, jakim pragnął, by go widziano u kresu życia?”.

Sielankowa idylla nie była niczym innym jak wymyśloną przez Kapuścińskiego
legendą, twierdzi Domosławski, oszustwem, tak jak i całe jego życie. Wielkim
kłamstwem.

Ale przecież podczas tych rozmów Kapuściński opowiada o Pińsku, w którym
mieszkał, będąc dzieckiem, jako sześcio-, najwyżej ośmioletni chłopiec. Być
może w tym wieku nie odczuwał niczego z tej groźnej atmosfery, może do jego
małego, strzeżonego przez rodziców świata nie przenikała tląca się wokół
nienawiść? Czy to takie nieprawdopodobne? Nie sądzę. Domosławski natomiast
zdaje się to wykluczać, z niewątpliwie nostalgicznych fragmentów wspomnień
konstruuje zarzut, który rzuca cień na całe późniejsze życie Kapuścińskiego,
na jego życiowy dorobek: wszystko jest mitologizacją, ucieczką przed
rzeczywistością.



Co myslicie?

[remez2]

Kupiłem książkę - jestem na 53 stronie. Może będę miał coś do powiedzenia za
kilka dni.

Nie mam książki

[gat45]

remez2 napisał:

> Kupiłem książkę - jestem na 53 stronie. Może będę miał coś do
powiedzenia za
> kilka dni.

i chyba nie będę miała, bo :

forum.gazeta.pl/forum/w,89075,104866641,104867767,Wylacznie_artysta_.html


albo nieprędko będę miała. Bo jakoś nie mam ochoty na tę lekturę.

Witam pt Towarzystwo z FzD po długiej nieobecności:))))

[remez2]

Rozumiem Cię. Chociaż po przeczytaniu:
- Arturo Marcelo Pascual - Ernest Hemingway
- Alicia Misrahi - Edgar Allan Poe
moja ocena ich twórczości ani o jotę nie uległa zmianie. Tym razem będę próbował
zrozumieć motywy jakie kierowały autorem.
Witam pt Towarzystwo z FzD po długiej nieobecności:))))
Bardzo się cieszę, że Cię znowu czytam. :-)

[airam.as]

remez2 napisał:

> Rozumiem Cię. Chociaż po przeczytaniu:
> - Arturo Marcelo Pascual - Ernest Hemingway
> - Alicia Misrahi - Edgar Allan Poe
> moja ocena ich twórczości ani o jotę nie uległa zmianie.

Dyskredytowano i Hemingway/a , i Poe'go, i Rollanda, i Arragona,i Sartre'a, a nawet Markiza de Sade :))



>Tym razem będę próbował zrozumieć motywy jakie kierowały autorem.

Ciekawe, do jakich wniosków dojdziesz... ;)

[remez2]

Dyskredytowano i Hemingway/a , i Poe'go, i Rollanda, i Arragona,i Sartre'a, a
nawet Markiza de Sade :))
Cóż, małych zawistnych ludzi jest więcej niż można przypuszczać.
Ciekawe, do jakich wniosków dojdziesz... ;)
Też jestem ciekawy.

[airam.as]

To czekam.:)
Ja pewnie pojutrze odbiorę.

[airam.as]

Witaj Gat!

Jak tam moja Francyja? Jeszcze stoi??? :)

Dzieki za linka. Podejście mam podobne, ale chcę wiedzieć dokladnie, co też
napisal tam pan dziennik-AŻ Domosławski.

[gat45]

airam.as napisała:

> Witaj Gat!
>
> Jak tam moja Francyja? Jeszcze stoi??? :)
>
Witaj :))) Stać to w zasadzie stoi, ale mocno przewietrzona. Mam
świerk sąsiadów (górną połowę) swoim ogrodzie. Dolna stoi wciąż tam,
dzie stała - taki strasznie smutny kikut.

[airam.as]

gat45 napisała:
> Stać to w zasadzie stoi, ale mocno przewietrzona.
> Mam świerk sąsiadów (górną połowę) swoim ogrodzie. Dolna stoi wciąż tam, dzie
stała - taki strasznie smutny kikut.

No to niezłą siłę miało to wietrzenie...
Dobrze, że Tobie się dostała ładniejsza część ;))

[airam.as]

remez2 napisał:

> Kupiłem książkę - jestem na 53 stronie. Może będę miał coś do powiedzenia za
> kilka dni.

Ja też, ale zamowiłam dopiero dziś, po przeczytaniu tdgo artykułu.

[owsianko_pl]

Problem z biografiami jest niesłychanie istotny dla krewnych i znajomych jej
bohatera. A także – kłopotliwy i niewygodny, by nie powiedzieć – krępujący dla
ludzi obecnych w jego życiu. O czym każdy biograf powinien wiedzieć i bez
przerwy o tym pamiętać. Ale są ludzie prawdziwego honoru, którzy wiedzą, na
czym polega takt, i są osoby niemające o nim pojęcia. Do tej drugiej kategorii
dołączył Artur Domosławski. Zasilił szeregi Michników i Zyzaków. Czego dowodem
jest książka o Kapuścińskim. Nie wdając się w deliberacje o jakości pisarstwa
Kapuścińskiego, ani w to, czy był moralnym obojnakiem na usługach PRL, warto
może zastanowić się, czy ujawniając intymne szczegóły z życia reportera, nie
stracił wiarygodności. Warto też zadać sobie klika pytań:

a)

dlaczego ludzie piszący wspomnienia, dzienniki, publikujący swoje zapisy z
wrażeń, zastrzegają, że dostęp do materiałów źródłowych będzie możliwy DOPIERO
PO ŚMIERCI ZAINTERESOWANYCH?

b)

Dlaczego Domosławski postąpił nieetycznie w stosunku do żyjącej rodziny
Kapuścińskiego?

c)

czy jako osobnik dopuszczony do wieloletniej poufałości z Kapuścińskim miał
prawo do nielojalności?

pozdrawiam

[remez2]

> a)
> dlaczego ludzie piszący wspomnienia, dzienniki, publikujący swoje zapisy z
> wrażeń, zastrzegają, że dostęp do materiałów źródłowych będzie możliwy DOPIERO
> PO ŚMIERCI ZAINTERESOWANYCH?
Ponieważ wiedzą, że świat pełen jest hien. Ludzkich hien.
> b)
> Dlaczego Domosławski postąpił nieetycznie w stosunku do żyjącej rodziny
> Kapuścińskiego?
Prawdopodobnie - kasa i zawiść.
> c)
> czy jako osobnik dopuszczony do wieloletniej poufałości z Kapuścińskim miał
> prawo do nielojalności?
Zdecydowanie nie.

[gat45]

Ad b] jeszcze bym dodała skażenie, jakie szaleństwo lustracyjne à la
IPN i spustoszenie moralne, jakie z niego wynikło. Ludzie się
uodpornili na przyzwoitość. Domosławski zaraził się Zyzakiem i
Kurtyką. Co go (Domosłaswkiego) w najmniejszym stopniu nie
uspraiedliia.

[remez2]

gat45 napisała:

> Ad b] jeszcze bym dodała skażenie, jakie szaleństwo lustracyjne à la
> IPN i spustoszenie moralne, jakie z niego wynikło. Ludzie się
> uodpornili na przyzwoitość. Domosławski zaraził się Zyzakiem i
> Kurtyką. Co go (Domosłaswkiego) w najmniejszym stopniu nie
> uspraiedliia.
Masz rację.

[gat45]

remez2 napisał:


> Masz rację.
>
>
Mam rację i kłopoty z literką "w" :))). Strajkuje, gadzina. Proszę
sobie wstaiać W tam, gdzie go nie ma a być powinno.

Motyw > paszport

[ave.duce]

Herbert
Kapuściński
.
.
.
.
.
.
.

i inni.

[airam.as]

Gombrowicz
Kosiński
Tyrmand
???

Pierwsze co przychodzi do glowy.


O jaki paszport chodzi? wewnętrzny, czy zewnętrzy ;) ?

[ave.duce]

Chodziło mi o to, kiedy ci sami, którzy nie mieli niczego za złe Herbertowi,
rzucą się na Kapuścińskiego.

:p

[airam.as]

Tak, aferę wokół Herberta też pamietam.
Nie iwem, czy ci sami. Bo w Krakowie aż Wawel trząsł sie w posadach.

[ave.duce]

Herberta "zawłaszczyła" tzw. prawica.
Im wolno więcej ;)

:p

[spacey1]

czytam właśnie książke i ten fragment juz za mna. Pozwolę więc sobie na
polemikę. Sęk w tym, że Domosławski odnalazł w archiwum Kapuścińskiego wiele
dokumentów świadczących inaczej o Pińsku, niż to głosił Kapuściński. Percepcja
dziecka nie była więc jedynym źródłem wiedzy o rodzinnym mieście. A jednak
reporter propagował ten nieskalany wizerunek.

[airam.as]

spacey1 napisała:

> czytam właśnie książke i ten fragment juz za mna. Pozwolę więc sobie na
> polemikę. Sęk w tym, że Domosławski odnalazł w archiwum Kapuścińskiego wiele
> dokumentów świadczących inaczej o Pińsku, niż to głosił Kapuściński. Percepcja
> dziecka nie była więc jedynym źródłem wiedzy o rodzinnym mieście. A jednak
> reporter propagował ten nieskalany wizerunek.


Własnie to mnie poruszylo. (żeby nie było, jeszcze nie czytam książki bo nie dotarła do mnie). Ale sam ten fragment.
Chodzilo mi o to, że robić Kapuścińskiemu zarzut z tego, że pamięta Pińsk i atmosferę tamtych czasów jak opisał, nie równa się - że zmyśla, czy konfabuluje! On po prostu właśnie TAK, jak opisuje, wtedy to miasto odbierał. Dlatego dałam prosty przykład swojej najbliższej rodziny. Kiedy mówimy o tych samych czasach, sytuacjach, faktach, ale kazdy z nas przedstawia to nieraz zupelnie inaczej! Raczej poprzez pryzmat emocji każdego z nas danym faktom towarzyszących, niż jako kronika jakaś (od tego są historycy, dokumentaliści i osobny dział literatury w ogóle). Stąd wnioski i zarzuty Domosławskiego wywolują u mnie zgorszenie.

Z doświadczenia powiem własnego, że też mam nieskalany wizerunek swojego dzieciństwa, jeśli chodzi o to, co się działo naokoło mnie i czasy i miejsca, w których dorastałam. Kocham swoje miasto rodzinne i mam wspaniałe wspomnienia. A np moja siostra nienawidzi naszego miasta rodzinnego - bo tam wszystko było nie tak, złe itp. O tym mówię. O róznicy spostrzeżeń i odczuć.
I zarzucanie Kapuścińskiemu kłamstwa i koloryzowania, kiedy ten przedstawia swoje odczucia i wspomnienia takimi jakie są czy były - to albo celowa prowokacja, albo ograniczoność umysłu i niezdolność odczuwania czegokolwiek. Na to pierwsze - radą jest przestrzeganie elementarnej etyki, na to drugie - juz nic nie pomoże.

był taki pisarz,reporter Melchior Wańkowicz

[venus99]

dzisiaj niestety już zapomniany a młodym jaskiniowcom całkowicie
nieznany.otóż Wańkowicz w swojej książce Karafka La Fontaine'a
zamieszcza ciekawe przemyslenia na temat teorii i praktyki reportażu.
mam dziwne przekonanie,że Domosławski ksiązki tej nigdy nie miał w
ręce.
niezależnie od odkrywczych dokonań Domosławskiego w dziedzinie
"faktów" z twórczosci Kapuścińskiego grzebanie w życiu prywatnym
człowieka 3 lata po jego smierci dowodzi,że hieny żyją wśród nas.
polskie dziennikarstwo coraz częściej staje się polem działania
ścierwojadów.

[airam.as]

venus99 napisał:

> dzisiaj niestety już zapomniany

Nie sądzę.

> mam dziwne przekonanie,że Domosławski ksiązki tej nigdy nie miał w
> ręce.

Niektórzy nawet jak czytają to nic nie rozumieją


> polskie dziennikarstwo coraz częściej staje się polem działania
> ścierwojadów.

:((