AD5 vel Contractual per PhD

[Gość: ambiguus]

pojawilo sie to juz we wczesniejszym watku (uniwersytet ekonomiczny
w krakowie itp).Po co robic doktorat aby zaczynac z takiego samego
poziomu i z takimi samymi szansami na dalszy rozowoj zawodowy jak
bez niego?! dla samoreazlizacji? zeby potem za wszelka cene ja
podeptac, zapomniec i starac sie zblizyc do sredniej, ktora bedzie
zatrudniona? to chyba swiadczy tylko o zlym wczesniejszym wyborze,
albo braku dojrzalosci?

[byly_eurokrata]

natomiast twoj post swiadczy po pierwsze o taniej megalomanii (zwykli urzednicy to "sredniacy", osoby po doktoracie to "elyta"), po drugie o braku zrozumienia potrzeb Komisji. Stanowiska urzednicze sa per definitionem w przewazajacej mierze stanowiskami "rzemieslniczymi" a nie "naukowymi" (chociaz sa wyjatki, nie wiem np. w Sanco, gdzie doktorat z medycyny moze miec rzeczywiscie merytoryczne znaczenie).
A wiec dla komisji liczy sie bardziej magister bez doktoratu, ktory ma za to np. 10-letnie doswiadczenie zawodowe ze swojej dzialki - taka osoba nie musi zaczynac od AD5, bo byly konkursy na AD7 czy tez AD9 czy nawet AD12. Na takowych liczylo sie jednak bardziej doswiadczenie ZAWODOWE niz naukowe.

A tak przy okazji bylem ostatnio na szkoleniu z tzw. CDR (system oceny pracownikow), gdzie wykladajacy o ogromnym doswiadczeniu w Komisji, bardzo rowny gosc zreszta, z lekkim przekasem opowiadal o tzw. primadonnach (takiego pojecia uzywaja najwidoczniej wewnetrznie hr-owcy) - zmorze Komisji, bo wiecznie niezadolonych, ze nikt nie docenia ich wybitnego i powalajacego na kolanach (ale tylko w ich oczach) talentu....
Na koniec: do instytucji nie biora z lapanki, tylko trzeba sie starac, i to mocno. Skoro uwazasz, ze sie bedziesz marnowac, to daj sobie spokoj, znajdzie sie masa innych, zmotywowanych i zadowolonych z takiej perspektywy, nota bene sa wsrod nich ludzie po doktoracie z Oxfordu, mam kumpla w unicie, w ktorym takowy pracuje i bardzo sobie chwali.
Szefem sasiedniego unitu jest tez facet po doktoracie, o czym dowiedzialem sie zupelnie przypadkiem, bo to bardzo skromny czlowiek i afiszowanie sie "dr" przed nazwiskiem uwaza za przejaw zlego wychowania. Jest bardzo ceniony za swoja wiedze PRAKTYCZNA, sam przy kawie mi opowiadal, ze ten doktorat mu sie malo co przydaje do pracy.
Podobnie jest z szefem mojego unitu, tez po doktoracie, o czym dowiedzielismy sie tez przypadkiem dopiero kilka miesiecy pozniej.

[Gość: am]

nie o elite, badz "marnowanie" sie w pracy tutaj chodzi tylko o sens
doktoratu (i poswieconych mu lat) w tym wszystkim, zwlaszcza jesli
ma sie on w ogole nie przydac do pracy...

[Gość: Agnieszka]

Mnie sie moje wyksztacenie i studia (dwa fakultery) w ogole nie
przydaja w pracy, a i tak bym mojej pracy nie zamienila na inna.

[Gość: Miki]

Zawsze myslalam, ze studia to glownie dla Ciebie bo inne kalkulacje
moga czlowieka zawsze rozczarowac...

[Gość: eu_geniusz]

To moze w rozwazaniu pomoze fakt: Instytuty JRC niezaleznie od stanowisk dla
CASTow (gr IV) przyjmuja na niemal identyczne pozycje doktorow na stanowiska
postdoktoranckie. Ci ostatni przyjmowani sa na gorszych zasadach niz ci po
CASCie i maja wiele mniejsze wyngrodzenie niz AD5. Mimo wszystko taki postdoc w
JRC jest o wiele bardziej atrakcyjny, chocby finansowo, niz i tak juz bardzo
oblegane etaty postdocow w wiekszsosci krajow Europy tzw. zachodniej.

[helusia007]

A do mojego dzialu najpierw na wakaty przyjeto doktorow z listy
laureatow, a dopiero pozniej nie-doktorow. Tak wiec doktorat pomaga
przy rekrutacji. Nie wisi sie na liscie latami.

Pozdrawiam wszystkich utytulowanych i nieutytulowanych!

[Gość: zalezy]

od dzialu.
W niektorych doktorat moze byc raczej przeszkoda. Jak masz byc desk
officerem od przydzielania grantow, to bardziej przydaje sie praktyk
niz teoretyk.

Teoria i praktyka

[byly_eurokrata]

Nie moge sie powstrzymac, bo to akurat o uczelniach krakowksich:

Studenci rozczarowują krakowskich pracodawców

Młodzi ludzie nieświadomie wybierają kierunek studiów. A potem - jako absolwenci uczelni - wchodzą w życie zawodowe bez tego, na co czekają pracodawcy. Są niesumienni, nie znają języków obcych, nie potrafią pracować w zespole.

Okazało się, że pracodawca najchętniej widziałby u młodego człowieka kompetencje, które nie są efektem nauki na takim czy innym kursie, ale kształtują się niejako w tle studiowania. Do najważniejszych przedsiębiorcy zaliczali m.in. odpowiedzialność, umiejętności organizacyjne i komunikacyjne (w tym także komunikację w języku obcym), umiejętność pracy w zespole, terminowość. Tego też, według zatrudniających, krakowskim absolwentom brakuje.

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,6221074,Studenci_rozczarowuja_krakowskich_pracodawcow.html